ρει "25:
ππτν
»
- ἴξιν
Υ
κ: πλφκῶν τ -
- ρρὰς ὅχξ.--
ΠΣ
ΡΙΠΑΤΟΝΙΒ
“͵ἭὭιωμἉβᾳἬᾳο νι ἃ
ΟΥ̓́Μ ΒΟΗΌΓΠ5. Α ΒΥ̓ΗΝΚΕΝΙΟ
ΟΟΙΙΊΟΤῚ185
᾿ ΔΌ
ΟΡΤΙΜΟΒΥ͂Ν ΠΙΒΒΟΒΥ͂Μ ΕἸΡΕΜ
ΑσΟΟΥΒΑΤΕ ἘΘΘῚ Δ,
09. ᾿
Ἴ ετρδ᾽ ΒΤΕΚΕΟΤΎΡΑ.
ἘΝ ὉἘΕΕΙΟΙΝΑ
ΑΥΘΠ ΝΙῚ 1.1.
ες ἐὰ
ΠΛΑΤΩ͂ΝΟΣ
ΤΑ ΣΩΖΟΜΕΝΑ
ΣΥΝ ΠΛΕΙΣΤΙ ΑΚΡΙΒΕΊΤΑΙ.
ΣΤΙΤΕΡΗΕΗΟΓΥΙΩΣ
ἘΚΔΟΘΕΝΤΆΑ.
ΤΟΙ͂ΤΟΣ ς.
ἘΝ ΛΔΙΨΊΑ,
ἘΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΤΡΑΨΕΙΟΥ ΚΑΡ, ΤΟΥ ΤΑΥ̓ΧΝΙΧΖΙΟΥ͂
{8 119.
Ια ΠΖϑα ᾿γ ἴῃ8 ᾿πἰθυηθὶ Αγοῃϊνθ
ἴῃ 2011 ννιῖη πα] η6 ἱΓΟ
ιυπηἰνθυϑιγ οἱ Τογοηΐο
᾿ Πιίριμννννν. ΓΟ ΪνΘ. ογο αι ϑ!ριαἰοηἰβορθιθουμπηθδρίβί
ἈΝ
ΑΝ ΟΣ
ΠΟ
ἔτ!
ΤΙΟΡΣ ΝΛ ΟΘΕΣΙΑ͂Σ
Τῶν δώδεκα λόγων ἢ διαλόγων ὃ πρῶτος.
ΤΑ͂ ΤΟΥ͂ ΔΙΑ ΔΟΙΟΥ͂ ΠΡΟΣΏΤΙΑ
ΑΘΗΝΑ͂ΙΟΣ ΞΕΝΟΣ, ΚΑΕΙΝΙΑ͂Σ ΚΡΗ͂Σ,
ΜΕΓΊΖΔΛΜΩΣ, ΜΑΚΧΕΟΑΙΜΟΝΙΟΣ.
Θπο: ἢ τις ἀνϑρώτων ὑμῖν, ὦ ξένοι, εἴληφε τὴν
αἰτίαν τῆς τῶν νόμων διαϑέσεως; ΚΑΞΠΙ, Θεὸς, ὦ
ξέγε, ϑεὸς, ὧς γε τὸ δικαιότατον εἰπεῖν" παρὰ μὲν
ἡμῖν, Ζεὺς, παρὰ δὲ «Ἱακεδαιμονίοις (ὅϑεν ὁδ᾽ ἐστὶ»)
οἶμαι φάναι τούτους ᾿πόλλωνα. ἢ γάρ; ΕΓ. Ἱναΐ,
ΑΘΗ͂Ν. Τῶν οὖν καϑ' Ὅμηρον λέγεις, ὡς τοῦ {᾿-
γῶ φοιτῶν»τος πρὸς τὴν τοῦ πατρὸς ἑκάστοτε συνου-
σίαν δι’ ἐννάτου ἔτους, καὶ κατὰ τὰς παρ᾽ ἐκείνου
Ῥεν, ΙΕ Α
2 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ν»-65...Ὁ.ς.ἃ,
φήμας ταῖς πολεσιν ὑμῖν ϑέντοςτοὺς νόμους; Καὶ 4 ΕΤ,
“ἀέγεται γαρ οὕτω παρ᾿ ἡμῖν». καὶ δὴ καὶ τὸν ἀδελ-
φόν γε αὐτοῦ “Ρι «δάμανθὺν (ἀκούετε γὰρ τὸ ὄνομα)
δικαιότατον γεγονέναι. τοῦτον οὖν φαῖμεν. ἂν ἡμεῖς
γε οὗ Κοῆτες ἐκ τοῦ τότε διανέμειν τιὶ περὶ τιὶς δί-
χας ὀρϑῶς, τοῦτον τὸν ἔπαινον αὐτὸν εἰληρδλως
ΑΘΙ͂Ν. Καὶ καλόν γε τὸ κλέος, υἱεῖ. τε Ζ4ιὸς μάλα
πρέπον. ἐπειδὴ δὲ ἐν τοιούτοις ἤϑεσι τέϑραφ φϑε σιμά
μικοῖς, σὺ τε καὶ ὅδε, προσδοκῶ οὐκ ἂν ἀηδῶς ἡ-
μᾶς περί τε πολιτείας τανῦν καὶ νόμων τὴν διατρι-
βὴν λέγοντιίς τὲ καὶ ἀκούοντας ὅμα κατὰ τὴν πο-
ρεἰαν ποιήσεσθαι. πάντως δή 7 ἐκ Κνωσσοῦ ὁὃδὸς
εἰς τὸ τοῦ Ζιὸς ἄττρον καὶ ἱερὸν, ὡς ἀκούομεν, ἵκα-
γή" καὶ ἀνάπανλαι κατὰ τὴν ὅδὸν, ὡς εἰκὸς, πνΐ-
γους ὄντος τανῦν, ἐν τοῖς ὑψηλοῖς δένδρεσι» εἰσὲ
σκιαραΐ. καὶ ταῖς ἡλικίαις πρέπον ἂν ἡμῶν εἴη τὸ
διαναπαύεσθϑαι πυκνιὲ ἐν αὐταῖς, λόγοις τε ἀλλή-
λους παραμυϑουμένους, τὴν ὁδὸν ἅπασαν οὕτω με-
τὰ δχυτώνης διαπερᾶναι. ΚΑΊ]. Καὶ μὴν ἔστι γξ,
ὦ ξένε, προϊόντι κυπαρέττων τε ἐν τοῖς ἄλσε σιν ὕψη
καὶ κάλλη παν ϑ γιὰ καὶ λειμῶνες, ἐν οἷσιν ἀνα-
παυύμενοι διατρί, 'βοιμεν ἄν. ΑΘΗ͂Ν. ᾿Θυϑῶς λέγεις.
ΚΑΊΕΙ. Πάνυ μὲν οὗν. ἰδόντες δὲ, μᾶλλον φήσομεν.
ἀλλ᾽ ἴωμεν ἄγαϑ; ἢ τὺχῃ. ΑΘΗΝ.. -Ταῦτ᾽ εἴη. καὶ
να λέγε, κατὰ τὲ τὰ ξυσσέτι τὲ ὑμὴν συντέταχεν ὃ
γόμος χαὶ τὰ π νεξενν: καὶ τὴν τῶν ὕπλων ἕξεν.
ΚΑΕΙ͂. Οἶμαι μὲν, ὦ ξένε, καὶ παντὶ ὀῴδιον ὑπολα-
βεῖν εἶναι τά 7ε: ἡμέτερα. τὴν γερ τῆς χώρας πάσης
Κρήτης φύσιν ὁρᾶτε, ὡς οὐκ ἔστι, καϑάπερ ἡ τῶν
“νεῖν. νυν ων, 1
ϑιν».δ5 ὕδιδυ ὉῈ ΤΕΘΙΒΥ͂Β 118,1. ᾿ 3
Θετταλῶν, πεδιάς. διὸ δὴ καὶ τοῖς μὲν ἵπποις ἐκεῖ-
γοι χρῶνται μᾶλλ ΟΥ, δρόμοισι δὲ ἡ ᾿ὐρμῷ 1,δὲ γὰρ ἀνώ-
μαλος αὖ, καὶ πρὸς τὴν τῶν πεζῆ δρόμων ἀσκησιν
μᾶλλον σύμμετρος. ἐλαφρὰ δὴ τὰ ὅπλα ἀναγκαῖον
ἐν τῷ τοιούτῳ κεχτῆσϑαι, καὶ μὴ βάρος ἔχοντα ϑεῖν.
τῶν δὴ τόξων καὶ τὸ ξευμάτων ἢ κοὸ υφότης ἁρμόττειν
δυκεῖ. ταῦτ᾽ οὖν πρὸς τὸν πόλεμον ἡμῖν ἅπαντα
ἐξήρτυται" καὶ πάνϑ᾽ ὃ νομοϑέτης, ὡς γ᾽ ἐμοὶ φαΐ-
γεται, πρὸς τοῦτο βλέπων συνετάττετο. ἐπεὶ καὶ
τιὰ ξυσσέτια κινδυνεύει συναγαγεῖν, ὁρῶν ὡς πάντες,
ὅταν στρατεύωνται, τόϑ᾽ ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ πράγματος
ἀναγκάζονται φυλακῆς αὑτῶν ἕνεκα ξνσσιτεῖν τοῦ-
τον τὸν χρόνον. ἄγνοιαν δὴ μοι δυκεῖ καταγνῶναι τῶν
πολλῶν, ὡς οὐ μανϑανόντων ὅτι πόλεμος ἀεὶ πᾶσι
διὰ βίου ξυνεχὴς ἐστι πρὸς ἁπάσας τὰς πόλεις" εἰ
δὴ πολέμου γε ὄντος, φυλακῆς ἕνεκα δεῖ ξυσσιτεῖν.
καὶ τινὰς ἄρχοντας καὶ ἀρχομένους διακεκοσμημὲ-
γους εἶναι φύλακας αὐτῶν" τοῦτο καὶ ἐν εἰρήνῃ δρα-
στέον. ἣν γὰρ καλοῦσιν οἵ πλεῖστον τῶν ἀνθρώπων
εἰρήνην, τοῦτ᾽ εἶναι μόνον ὄνομα, τῷ δ᾽ ἔργῳ πάσαις
πρὸς πάσας τὰς πόλεις ἀεὲ πόλεμον ἀκήρυκτον κατὰ
φύσιν εἶναι. καὶ σχεδὸν ἀνευρήσεις, οὕτω σκοπῶν,
τὸν Κρητῶν νομοϑέτην, ὡς εἰς τὸν πόλεμον ἅπαντα
δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ τὰ γόμιμα ἡμῖν ἀποβλέπων συνε-
τύξατο" καὶ κατὰ ταῦτα οὕτω φυλάττειν παρέδωκε
τοὺς νόμους, ὡς τῶν ἄλλων οὐδενὸς, οὐδὲν ὄφελος
ὃν, οὔτε κτημάτων, οὔτ᾽ ἐπιτηδευμάτων, ἂν μὴ τῷ
᾿ πολέμῳ ἄρα κρατῇ τις. πάντα δὲ τὰ τῶν νικωμένων
ἀγαϑὰ, τῶν νικώντων γίγνεσθαι. ΑΘΙΙΠΝ, ἹΚαλῶς
Α ἃ
4 ῬΡΕΛΑΤΌΝΙΕΒ ς.ἅ,ε.
γε, ὦ ξένε, φαίνῃ μοι γεγυμνάσϑαι πρὸς τὸ διειδέ-
νὰν τὶὶ Κρητῶν νόμιμα " τόδε δὲ μοι φράζεο ἔτι σα-
φέστερον. ὃν γὰρ ὅρον ἔϑου τῆς εὖ πολιτευομένης
πύλεως, δοκεῖς μοι λέγειν, οὕτω κεκοσμημένην οἰκεῖν
δεῖν ὥστε πολέμῳ νικᾷν τὰς ἄλλας πόλεις. 1) γάρ;
ΚΑΆΕΙ͂. Πάνυ μὲν οὖν. οἶμαι δὲ καὶ τῷδε οὕτω ξυ»-
δοκεῖν. ΠΤΕΙ΄. Πῶς γὰρ ἂν ἄλλως ἀποκρίναιτο, ὦ
ϑεῖς, “Ἰακεδαιμονίων γε ὁστισοῦν; 46. Πότερον οὖν
δὴ πόλεσι μὲν πρὸς πόλεις ὀρϑὸν τοῦτ᾽ ἐστὶ, κώμῃ δὲ
ποὸς κώμην ἕτερον; ΚΑ. Οὐδαμῶς. 46... ᾿Αλλὰ ταὐ-
τόν; ΚΑΕΙ͂. ναί. 4ΘΗ͂Ν. Τί δέ; πρὸς οἰκίαν οἰκίᾳ
τῶν ἐν τῇ κώμῃ, καὶ πρὸς ἄνδρα ἀνδρὲ ἑνὶ πρὸς
ἕνα, ταὐτὸν ἔτι; ΚΑΛΕΙ͂. Ταὐτόν. ΑΘΗ͂Ν. Αὐτῷ δὲ
πρὺς αὑτὸν ᾿πότερον ὡς πολεμίῳ πρὸς πολέμιον δια-
γοητέἕον; ἢ πῶς ἔτι λέγωμεν; ΚΑΕΙ͂. 5) ξένε 48η-
γαῖε. οὐ γάρ σε ᾿“ττικὸν ἐϑέλοιμ᾽ ἂν προσαγορεύειν.
δοκεῖς γάρ μοι τῆς ϑεοῦ ἐπωνυμέας ἄξιος εἶναι μᾶλ-
λον ἐπονομάζεσϑαι. τὸν γὰρ λόγον ἐπὶ ἀρχὴν ὀρϑῶς
ἀναγαγὼν ; σαφέστερον ἐποίησιχς. ὥστε ὀᾷον ἀνευ-
θήσεις ὅτι νῦν δὴ ὕφ᾽ ἡμῶν ὀρϑῶς ἐῤῥήϑη τὸ πολε-
μίέους εἶναι πάντας πᾶσι, δημοσίᾳ τε καὶ ἰδίᾳ ἑκά-
σΡΟνΝ αὐτοὺς σφίσιν αὐτοῖς. ΘΗΝ. “πῶς εἴρηκας,
ὠ ϑαυμάσιε; ΚΑΛΕΙ͂. Κἀνταῦϑα, ὦ ξένε, τὸ νικᾷν
οὐτὸν αὑτὸν, πασῶν νικῶν πρώτη τὲ καὶ ἀρίστη" τὸ
δὲ ἡττᾶσθαι αὐτὸν ὑφ᾽ ἑαυτοῦ, πάντων αἴοχιστόν τε
ἅμα καὶ κάκιστον, ταῦτα γὰρ, ὡς πολέμου ἐν ἕκά-
στοις ἡμῶν ὄντος πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς, σημαΐένει.
ΑΘΠΝ. Πάλιν τοίνυν τὸν λόγον ἀναστρέψωμεν. ἐ-
πειδὴ γὰρ εἷς ἕχαστος ἡμῶν, ὃ μὲν, κρεέττων αὑτοῦ,
γ
βδυγιαν.ο., ΠΕ 1ΕΘΙΒΥ͂Θ 148.1, - 5
ὃ δὲ, ἥττων ἐστὲ, πότερα φῶμεν οἰκίαν τε καὶ κώ-
μὴν καὶ πόλιν ἔχειν ταὐτὸν τοῦτο ἐν αὑταῖς, ἢ μὴ
φῶμεν; ΚΑΛΕΙ͂. Τὸ κρείττω δὲ αὑτῆς εἶναι λέγεις
τινὰ, τὴν δ᾽ ἥττω; ΑΘΙΠΙΝ. ναί. ΚΑΕΤ. Καὶ τοὺ-
τὸ ὀρϑῶς ἤρου. πάνυ γάρ ἐστι καὶ σφόδρα τὸ τοι-
οὗτον, οὐχ ἥκιστα; ἐν ταῖς πόλεσιν. ἐν ὁπόσαις μὲν
γὰρ οἱ ἀμείγονες γικῶσι τὸ πλῆϑος καὶ τοὺς χείρο υς,
ὀρϑῶς ἂν αὕτη κρείττων τὸ αὑτῆς λέγοιϑ' ἢ πόλις,
ἐπαινρῖτό τε ἂν δικαιότατα τῇ τοιαύτῃ γνέίκῃ" τοῦύ-
γαντίον δὲ, ὅπου τἀναντία. ΑΘΙΠΝ. Τὸ μὲν τοίνυν
εἴποτ᾽ ἐστὲ που τὸ χεῖρον κρεῖττον τοῦ ἀμείγογος,
ἐάσωμεν" (μακροτέρου γὰρ λόγου) τὸ δ᾽ ὑπὸ σοῦ λε-
ΚάμεΡδν μανϑάνω γῦν, ὥς ποτε πολῖται ἘΜΣΜΕΡΕΙ͂Β
καὶ τῆς αὐτῆς πόλεως γεγονότες, ἄδικοι καὶ πολλοὶ
συνελϑόντες δικαίους ἐλάττους ὄντας βιάσονται δου-
λούμεγνοι" καὶ ὅταν μὲν κρατήσωσιν, ἥττων ἢ πόλις
αὑτῆς ὀρϑῶς αὕτη λέγοιτ᾽ ἂν ἅμα καὶ κακὴ" ὅπου
δ᾽ ἂν ἡττῶνται, τρτττων τὲ καὶ ἀγαϑὴ. ΚΑΕΙ͂.
Καὶ μάλα ἄτοπον, ὦ ξένε, τὸ γῦν λεγόμενον" ὅμως
δ᾽ ὁμολογεῖν οὕτως, ἀναγκαιό τατον. ΑΘΗ͂Ν. Ἔχε
δὴ, καὶ τόδε πάλιν ἐπισκεψώμεθα. πολλοὶ ἀδελφοΐ
που γένοιντ᾽ ἂν ἑνὸς ἀνδρός τε καὶ μιᾶς υἱεῖς. καὶ δὴ
χαὶ ϑαυμαστὸν οὐδὲν, τοὺς πλείστους μὲν ἀδίκους
αὐτῶν γίγνεσθαι, τοὺς δὲ ἐλάττους, δικαίους. 1 4121.
Οὐ γὰρ οὖν. ΑΘΗ͂Ν. Καὶ οὐκ ἂν εἴη γε πρέπον
ἐμοὶ τε καὶ ὑμῖν, τοῦτο ϑηρεύειν, ὅτι νικώντων μὲν
τῶν πονηρῶν, ἢ τε οἰκία καὶ ἡ ξυγγένεια αὕτη πᾶσα,
ἥττων αὑτῆς λέγοιτ᾽ ἄν" κρείττων δὲ, ἡττωμένων. οὐ
γὰρ εὐσχημοσύγης τε καὶ ἀσχημοσύγης δημάτων ἕ-
ῦ ῬΙΑΤΟΝΙΒ νυ
νεκα τανῦν σκοπούμεθα πρὸς τὸν τῶν πολλῶν λό-
70», ἀλλ᾽ ὀρϑότητός τε καὶ ἁμαρτίας πέρι νόμων,
ἥτις ποτέ ἐστι φύσει. ΚΑΛΕΙ͂. “ληϑέστατα, ὦ ξένε,
λέγεις. ΜΈΓ. Καλῶς μὲν οὖν, ὥς γε καὶ ἐμοὶ ξυν-
δονεῖν, τόγε τοσοῦτον τανῦν. ΘΙ͂Ν. Ἴδωμεν δὴ καὶ
τόδε. τούτοις τοῖς ἄρτι λεγομένοις ἀδελφοῖς ) ἑγοιτ᾽
ἄν ποῦ τὶς δικαστὴς; ΚΖΕΙ͂. Πάνυ γε. ἌΘΙ͂Ν. Πό-
τερος οὖν ἀμείνων; ,, ὁστις τοὺς μὲν ἀπολέσειεν αὖ-
τῶν ὅσοι κακοὶ, τοὺς δὲ βελτίους ἄρχειν αὐτοὺς αὗ-
τῶν προστάξειεν; ἢ ὅδε, ὃς ἂν τοὺς μὲν χρηστοὺς
ἄρχειν, τοὺς ΧΉΡΟΤΕ δ᾽ ἐάσας ζῆν, ἄρχεσϑαι ἑχόγ-
τὰς ποιήσειε; τρίτον δὲ που δικαστὴν πρὸς ἀρετὴν
εἴπωμεν, εἴ τις εἴη τοιοῦτος, ὕστις παραλαβὼν συγ-
γένειον αὐτὰ διαφερομένην, μὴτε ἀπολέσειε μηδένα"
διαλλάξας δὲ εἰς τὸν ἐπίλοιπον χρόνον, νόμους αὖ-
τοῖς ϑεὶς, πρὺς ἀλλήλους παραφυλᾶττειν δύναιτο,
ὥστε εἶναι φίλους. ΚΑΛΕΙ͂. Μακρῷ ἀμείνων γίγνοιτ
ὃν ὃ τοιοῦτος δικαστής τε καὶ νομοϑόέτης. ΑΘΗ͂Ν.
Καὶ μὴν τοὐναντίον γε ἢ πρὸς πόλεμον ἂν βλέπων
αὐτοῖς τοὺς νόμους διανομοϑ ετοῖ. ΚΊ4ΊΕΙ. Τοῦτο
μὲν ἀληϑές. ΑΘΙ͂Ν. 1 δ᾽ ὃ τὴν πόλιν ξυναρμότ-
των; πρὸς πόλεμον αὐτῆς ἂν τὸν ἔξωϑεν βλέπων, τὸν
βίον ΟΝ μᾶλλον, ἢ πρὸς πόλεμον τὸν ἐν αὐτῇ
γιγνόμενον. ἑκάστοτε, ἢ δὴ καλεῖται στάσις; ὃν μά-
λιστα μὲν ἅπας ἂν βούλοιτο μῆτε γενέσϑαι ποτὲ ἐν
ἑαυτοῦ πόλει, γενόμενόν τε ὡς τάχιστα ἀπαλλάττε-
σϑαι. Κὶ4. Ζ4ῆλον ὅτι πρὸς τοῦτον. 4ΘΗΝ. Πό-
τερα δ᾽ ἀπολομένων αὖ τῶν ἑτέρων. εἰρήνην τῆς στά-
σεως γενέσθαι, “νικησάντων δὲ τῶν ἑτέρων δέξαιτ᾽
-Ἅ.
«ἀογνδα9., ὉΠ ΤΕΘΤΗΥΞ 118, Τ, ἮΝ
ἂν τις μᾶλλον ἢ φιλέας τὸ καὶ εἰρήνης ὑπὸ διαλλα-
γῶν γενομένης, οὕτω τοῖς ἔξωϑεν πολεμίοις προσ-
ἔχειν ἀνάγκην εἶναι τὸν νοῦν; ΚΑΙ Οὕτω πῶς ἂν
ἐθέλοι πρότερον ἢ) κείνως περὶ τὴν αὑτοῦ γίγνεσθαι
σιόλιν. 440. Οὐκοῦν καὶ νομοϑέτης ὡσαύτως; ΚΑ͂.
1ἰ μὴν; . ΘΙ͂Ν. ς᾽ οὖν οὐ τοῦ ἀσίστου ἵγεκὰ πὰάν-
τα ἂν τιὰ νόμιμα τιϑείη πᾶς; ΚΑΒΙ͂ Πῶς δ᾽ οὔ;
ΑΘΉΝ. Τόγε μὴν ἄριστον, πὰ ὁ πόλεμος, οὔτε ἢ
στάσις" ἀπευκτὸν δὲ τὸ δεηϑῆναι τούτων εἰρήνη δὲ
πρὸς ἀλλήλους ἅμα χαὶ φιλοφροσύνη. καὶ δὴ καὶ τὸ
γικᾷν, ὡς ἔοικεν, αὐτὴν αὑτὴν πόλιν, οὐκ ἣκ τῶν
ἀρίστων, ἀλλὰ τῶν ἀναγκαίων. ὅμοιον ὡς εἰ κάμνον
σῶμα, ἰατρικῆς καϑάρσεως τυχὸν, ἡγοῖτό τις ἄριστά
πράττειν τότε, τῷ δὲ μηδὲ τοπαράπαν δεὴ ϑέντι σώτ
ματι μηδὲ προσέχον τὸν γοῦν. ὡσαύτως δὲ καὶ πρὸς
πόλεως εὐδαιμονίαν ἢ καὶ ἰδιώτου διανοούμεϊος οὔ-
τῷ τις, οὔτ᾽ ὧν ποτε πολιτιπὺς γένοιἠφ , ὑρϑῶς πρὸς
τὰ ἐξ ξα)ϑεν πολεμικὰ ἀποβλέπων μόνον καὶ πρῶτον,
οὔτ᾽ ἂν νομοϑέτης ἀκριδὴς, εἰ μὴ χάριν εἰρήνης τὰ
πολέμου. γομοϑετοῖ μᾶλλον ἢ τῶν πολεμικῶν ἕνεκα
τὰ τῆς εἰρήνης. ΚΑΊΕΙ. Φαίνεται μὲν πὼς ὃ λόγος
οὗτος, ὦ ξέγε, ὀρϑῶς εἰρῆσϑαι: ϑαυμάζω γε μὴν εὐ
τὰ τὲ παρ ἡμῖν νόμιμα καὶ ἔτι τὰ περὶ «“Ἰακεδαΐμο-
ψὰ μὴ πᾶσαν τὴν σπουδὴν τούτων ἕγεκα πεποίηται.
ΑΘΠ. Τύχ ἂν ἴσως. δεῖ δ᾽ οὐδὲν σκληρῶς ἡμᾶς αὖ-
τοὺς διαμάχεσϑαι τανῦν" ἀλλ᾽ ἠρέμα ἀνερωτᾶν, ὡς
μάλιστα περὶ ταῦτα ἡμῶν τε καὶ ἐκείνων σπουδαζόν-
των. καί μοι τῷ λόγῳ ξυνακολουϑήσατε. προστησώ-
βεϑα γοῦν Τύρταιον, τὸν φύσει μὲν ᾿4ϑηναῖον τῶν»
8 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ν.ο.ἃ,
δὲ δὲ πολίτην γενόμενον, ὃς δὴ μάλιστα ἀνϑρώπων
περὶ ταῦτα ἐσπούδακεν, εἰπὼν ὅτι, Οὕὔτ' ἂν μνη-
σαΐμην, οὔτ᾽ ἐν λόγῳ ἄνδρα τιϑείμην, οὔτ᾽ εἴ τις
πλουσιώτατος ἀνϑρώπων εἴη, φησὶν, οὔτ᾽ εἰ πολλὰ
ἀγαϑὰ κεκτημένος (εἰπὼν σχεδὸν ἁπαντωὴ) ὃς μὴ περὲ
τὸν πόλεμον ἄριστος γίγνοιτ᾽ ἀεί. ταῦτα γὰρ ἀκή-
κοάς που καὶ σὺ τὰ ποιήματα. ὅδε μὲν γὰρ, οἶμαι,
διακορὴς αὐτῶν ἐστί. 1111. Πάνυ μὲν οὖν. ΚΑΕΙ͂.
Καὶ μὴν καὶ παρ᾽ ἡμᾶς ἐλήλυϑε κομισθέντα ἐκ .1ὦ-
κμεδαίμονος. ΑΘΗ͂Ν. Ἴϑι νῦν δὴ ἰῤηέ αι μαδὴ κοινῇ
τουτονὶ τὸν ποιητὴν οὕτωσἑ πως, Ὦ Τύρταιε, ποι-
ητὰ ϑειότατε" δοκεῖς γὰρ δὴ σοφὸς ἡμῖν εἶναν καὶ
ἀγαϑὸς, ὅτι τοὺς μὲν ἐν τῷ πολέμῳ διαφέροντας,
διαφερόντως ἐγκεκωμέακας. ἤδη οὖν τυγχάνομεν ἐγώ
τε καὶ ὃδε καὶ Κλεινίας ὃ Κνώσσιος οὑτοσὶ ξυμφε-
φόμενοί σοι περὶ τούτου σφόδρα, ὡς δοκοῦμεν. εἰ
δὲ περὶ τῶν αὐτῶν λέγομεν ἀνδρῶν ἢ μὴ, βουλόμε-
α σαφῶς εἰδέναι. λέγε οὔ» ἡμῖν, ἄρα εἴδη δύο πο-
λέμου, καϑάπερ ἡ ἡμεῖς, ἡγῇ καὶ σὺ σαφῶς ; ἢ πῶς;
ΤΠρὸς ταῦτα, οἶμαι, κἂν πολὺ φαυλότερος εἴπου
Τυρταίου τις τἀληϑὲς, ὅτι δύο. τὸ μὲν, ὃ καλοῦμεν
ἅπαντες στάσιν" ὃς δὴ πάντων πολέμων χαλεπώ-
τατος, ὡς ἔφαμεν ἡμεῖς γῦν δὴ" τὸ δ᾽ ἄλλο πο-
λέμου ϑήσομεν, οἶμαι, γένος ἅπαντες, ᾧ πρὸς
τοὺς ἐκτός τε καὶ ἀλλοφύλους χρώμεϑα διαφερόμε-
γοι, πολὺ πρᾳότερον ἐκείνου. ΚΔΑΠΙ. Πῶς γὰρ οὔ; :
4ΘΗΝ. Φέρε δὴ, ποτέρους καὶ πρὸς πότερον ἐπαι-
γῶν τὸν κ φε με οὕτως τοὺς μὲν ὑπερεπήνεσας,
τοὺς δ᾽ ἔψεξας τῶν ἀνδρῶν; ἔοικας μὲν γὰρ πρὸς
ἢ δκοινν:. 15. ΒΕΘΊΒΥΒ' 118. 1. 9
τοὺς ἐκτός. εἴρηκας γοῦν ὧδε. ἐν τοῖς ποιήμασιν»,
ὡς οὐδαμῶς τοὺς τοιούτους ἀνεχόμενος, ΟἹ μὴ
τολμήσουσι μὲν ὁρᾷν φόνον αἱματόεντα, Καὶ δηΐων
ὀρέγοιντ' ἐγγύθεν ἱστάμενοι. οὐκοῦν τὰ μετὰ ταῦ-
τὰ ἐφ μα ἂν ἡμεῖς, ὅτι οὺ μὲν ἐποιγεῖς, ὡς ξοι-
κας, ὦ Τύρταιε, μάλιστα τοὺς πρὸς τὸν ὀϑνεὶόν
τὲ καὶ ἕξωϑεν γιγνώύμενον πόλεμον ἐπιφανεῖς. Φαΐη
ταῦτ ἄν που καὶ ὁμολογοῖ. ΚΑΔ]. 1ἰ μὴν;
ΑΘΗ͂Ν. “Ἡμεῖς δέ γε, ἀγαϑῶν ὄντων τούτων, ἕτι
φαμὲν ἀμείνους εἶναι καὶ πολὺ τοὺς ἐν τῷ μεγίστῳ
πολέμῳ γιγνομένους ἀρίστους διαφαγνῶς. ποιητὴν
δὲ καὶ ἡμεῖς μάρτυρα ἔχομεν, Θέογνιν, πολίτην τῶν
ἐν Σικελίᾳ Μεγαρέων" ὃς φησι, ἡΠυτὸς ἀνὴρ χρυ-
σοῦ τὲ καὶ ἀργύρυυ ἀντερύσασθαι Ἄξιος, ἐν χαλε-
πῇ, Κύρνε, διχοστασίῃ. Τοῦτον δὴ φαμὲν ἐν πο-
λέμῳ χαλεπωτέρῳ ἀμείνονα ἐκείνου πόμπολυ γί-
γνεσϑαι, σχεδὸν ὅσον ἀμεένων δικαιοσύνη καὶ σω-
φροσύγη καὶ φρόνησις, εἰς ταὐτὸν ἐλθοῦσα μετ᾽ ἀνγ-
δρείας. πιστὸς μὲν γὰρ "αὶ ὑγιὴς ἐν στάσεσιν οὐκ
ἂν ποτε γένοιτο, ἄγευ ξυμπάσης ἀρετῆς" διαβάντες
δ᾽ εὖ καὶ μαχόμενοι, ἐθέλοντες ἀποϑνήσκειν ἐν τῷ
πολέμῳ, φράζευ Τύρταιος, τῶν μισϑοφόρων εἰσὶ
πάμπολλοι, ὧν οὗ πλεῖστοι γίγνονται ϑρασεῖς καὶ
ἀδικοι καὶ ὑβρισταὶ, καὶ ἀφρονέστατον σχεδὸν
ἁπάντων, ἐκτὸς δή τίνων μάλα ὀλέγων. ποῖ δὴ το-
λευτᾷ νῦν ἡμῖν οὗτος ὃ λόγος; καὶ τί φανερόν ποτὲ
πρῆσαι βουληϑ εὶς λέγει ταῦτα; δῆλον ὅτι τόδε,
ὡς παντὸς μᾶλλον καὶ ὃ τῇδε παρε Ζιὸς ἀνα ἐξ ΩΣ
πᾶς τε οὗ καὶ σμικρὸν ὄφελος, οὐκ ἀλλο ἢ πρὸς τὴν
40 : ῬΙΑΤΟΝΙΒ ς.ἂνο 0515
᾿
μεγίστην ἀρετὴν μέλι λέπων ἀεὶ, ϑήσει τοὺς
γόμους. ἔστι δὲ, ὡς φη- ὲ Θέογνις, αὕτη πιστότης
ἐν τοῖς δεινοῖς" ἣν δι δόά » ὧν τις τελέαν ὁγο-
μάσειεν. ἣν δ᾽ αὖ Τύρταιος ἐπήνεσε μάλιστα, παλὴ
μὲν, χαὶ κατ καιρὸν κεκοσμημένη τῷ ποιητὴ; 18-
τόρτη δὲ ὕμως ἀριϑμῷ τε καὶ δυνάμει τοῦ τιμία
εἶναι λέγοιτ᾽ ἂν ὀρϑόνατα. (Δ. .8. ξένε, τὸν
ψομοϑέτην ἡμῶν ἄπο; βάλλομεν εἰς τοὺς πόῤῥω γο-
μοϑέτας; ΑΜ. Οὐχ ἡμεὶς γε, ὦ ἄριστε" ἐλ; ἡμῶς
αὐϊιοὺς, ὅταν οἰώμεθα πάντα τά τ ἐν “ακεδαίμογε
καὶ τὼ τὴδε πρὸς τὸν πόλεμον μάλιστα βλέποντας
“υκοῦογόν τε καὶ Πνω τὶϑ γεσϑαν τὰ γόμιμα,
ΚΑΕΙ͂. Τὸ δὲ πῶς χρῆν ἡμᾶς λέγειν; ΑΟΗΝ.
Ὥσπερ τὸ, τε ἄληϑες, οἶμαι, καὶ τὸ δίκαιον ἱ ὑπέρ γε
ϑείας διαλεγομένους λέγειν, οὐχ ὡς πρὺς ἀρετῆς τι
μόριον, καὶ ταῦτα τὸ φαυλότατον, ἐτίϑει βλέπων,
ἀλλὰ ποὸς πᾶσαν ἀρετὴν, καὶ κατ᾿ εἴδη ἐζήτει αὖ-
τῶν τοὺς τόμους" οὐδ᾽ ἅπερ οἱ τῶν νῦν εἴδη προ-
«ιϑέμενοι ζητοῦσιν. οὗ γὰρ ἂν ἕκαστος ἐν χρείᾳ
7ίγνηται, τοῦτο ζητεὶ νῦν παραϑέμενος " ὁ μὲν, τὰ
περὶ τῶν κλήρων καὶ ἐπικλήρων, ὁ δὲ, τῆς αἰκίας
πέρι" ἄλλοι δὲ ἄλλα ἄττα, μυρία τοιαῦτα. ἡμεῖς δὲ
φαμὲν εἶναι τὸ περὶ νόμους ζήτημα τῶν εὖ ζητοὺν-
των, ὥσπερ νῦν ἡμεῖς ἠρξάμεθα. καὶ σοῦ τὴν μὲν
ἐπιχείρησιν τῆς ἐξηγήσεως περὶ τοὺς γόμους παντά-
σασιν ἄγαμαι" (τὸ γὰρ ἀπ᾽ ἀφετῆς ἄρχεσθαι, λέ-
γοντὰ ὡς ἐτίϑει ταύτης ἕνεκα τοὺς »όμους, ὁρϑ ὁν)
ὅτι δὲ πάντα εἰς μόριον ἀρετῆς, καὶ ταῦτα τὸ σμε
ερότατον, ἐπαναφέροντα ἔφησϑα αὐτὸν »νομοϑε-
δ Φιδ, εὖ ΠΣ ΈΒΟΙΒΥΚ Ὁ8.}1 " 14
Γ᾿ ΕΣ - »-"»- Ἵ»Ἄ ᾿ γ᾿ ,
τεῖν, οὐτὲ ὀρϑῶς. ἔτε μοι κατεφίνης λέγων, τὸν τὲ
ἔχ -- - ᾿ ι -
ὕστερον νῦν λόγον τοῦτον πάντα εἴρηκα διὰ τοῦτα,
΄- πῇ δὴ οὖν σὲ ἔτ ἂν ἐβουλόμην διελόμενον λέγειν,
2 ) - - Υ
αὐτός τε ἀκούειν, βούΐλει σοὶ φράζω; ΚΑΕΙ͂. Πάνυ
ΕῚ ΕΥ ω-᾿ - “Ὁ -ῳ
μὲν οὖν. 4677. ὮῺ ξένε, ἐχρῆν εἰπεῖν, οἱ Ι(ρητῶν
3 Ν “ "δ
γόμοι, οὐκ εἰσὶ μάτην διαφιρόντως ἐν πᾶσιν εὐδό-
-Ὃ τι, Ἕ νὰ ᾿ - ; "
κιμοὶ τοῖς λλησιν. ἔχουσι γὺρ ὀρϑῶς, τοὺς αὐτοῖς
3 .“ ι
᾿ς χρωμένους εὐδαίμονος ἀποτελοῦντος. ἅπαντα γὰρ
" 3 4 “. "» ᾿ 3 ν ) ᾿
τὰ ἀγαϑὰ πορίζουσι. διπλὰ δὲ ἀγαϑὰ ἐστι" τὰ
. 3 ᾿ ᾽ , ἐ »". Ἁ ΕἸ ΕῚ ἂν
μὲν, ἀνϑρώπινα" τιὲ δὲ, ϑεῖα. ἤρτηται δ᾽ ἐκ τῶν
ϑεέων ϑάτερα. καὶ ἐὰν μὲν δέχηταί τις τὰ μείζονα
πόλις, κτᾶται καὶ τὰ ἐλάττονα " εἰ δὲ μὴ, στέρεται
»- , ", ᾿ , ) τ, « ".
ἀμφοῖν. ἔστι δὲ τὶ μὲν ἐλάττονα, ὧν ἡγεῖται μὲν
ὑγίεια" κάλλος δὲ, δεύτερον" τὸ δὲ τρίτον, ἐσχὺς,
, ῃ Μη ᾽ “-
εἰς τε δούμον καὶ εἰς τὰς ἄλλας πάσοως κινήσεις τῷ
᾿ ζ , δὲ ὃ ᾿ - 9 ᾿ 9ὴ Ὦ
σώματι" τέταρτον δὲ δὴ, πλοῦτος, οὐ τυφλὸς, ἀλλ
ον λέ ὌΝ " ΄“-ἷ΄ 2 .’᾽ λ ἌΝ «ι δ᾽) “"
ὑξὺ βλέπων, ἂν περ ἂμ ἕπηται φρονήσει. ὁ δὴ πρῷ-
2 “ « -“- ᾽ Φ ς
τον αὖ τῶν θείων ἡγεμονοῦν ἐστὸν ἀγαϑὸν, ἡ φρύ-
͵ Η ᾿ »" ᾿ πν ξχ
γησις" δεύτερον δὲ μετὰ γοῦν, σώφρων ψυχῆς ἕξις,
2 ΒΙ ᾿ ᾿
ἐκ δὲ τούτων μετ᾽ ἀνδρείας χραϑέντων, τρίτον ἂν
εἴη δικαιοσύνη" τέταρτον δὲ, ἀνδρεία. ταῦτα δὲ
πάντα ἐκείνων ἕιπροσϑεν τέταχται φύσει" καὶ δὴ
- ᾿ ῳ ᾿ ᾽ ἕνς ὦν ᾿
καὶ τῷ νομοϑέτῃ τακτέον οὕτω. μετὰ δὲ ταῦτα τὰς.
3 ᾿ς -“Ὗ “γ᾽ 3 Ἴ ᾿
ἄλλας προστάξεις τοῖς πολίταις εἰς ταῦτα βλεποὺ-
3 -“- Ξ η Γ ν᾽ .
σας αὐτοῖς εἶναι διαχκελευστόον. τούτων δὲ τὰ μὲν
ἀνϑοώπινα, εἰς τὰ θεῖα, τὰ δὲ ϑεῖα εἰς τὸν ἡγεμόνα
δι ΓΑ , ᾿ γ᾿ ᾽ τῇ ,» δ
γοῦν ξύμπαντα βλέπειν" περὶ τὲ γάμους ἀλλήλοις
ἐπιχοινωγουμέγους. μετοὶ δὲ ταῦτα, ἐν ταῖς τῶν» παΐί-
δι » οἴῳ Δ τ δ
δῶν γενγήσεσι καὶ τροφαῖς, ὅσοι τὲ σρόδόγες καὶ ὄσϑι
(9 ῬΕΡΑΤΌΝΙΒ οριδδοια,,
ϑήλειαι, νέων τὸ ὄντων καὶ επὶ τὸ πρεσϑύτερον ἰόν-
των, μέχρι γηψως τιμῶντα ὀρϑῶς ἐπιμελεῖσθαι δεῖ,
παὶ ἀτιμάζοντα ἐν πάσα:ς ταῖς τοὐτων ὁμιλίαις,
τάς τε λύπας αὐτῶν και τὰς ἡδονὰς καὶ τὸς ἐπιϑυ-
μίας. ξυμπάντων τε ἐρώτων τὰς σπουδὰς ἐπεσκεμ-
μένον καὶ παραπεφυλαχότω, ψέγειν τε ὀρϑῶς χαὺὶ
ἐπαινεῖν δί' αὐτῶν τῶν νόμων. ἐν ὀργαῖς τε αὖ καὶ
ἐν φόβοις, ὅσαι τε διὰ δυστυχίαν ταραχαὶ ταῖς ψυ-
χαῖς γίγνονται, καὶ ὅσαι ἐν εὐτυχίαις τῶν τοιούτων
ἀποφυγαί" ὅσά τε κατὰ νόσους ἢ κατὰ πολέμους ἢ
πενίας, 1) τὰ τούτοις ἐναντία γιγνόμενα, προσπίς-
πτει τοῖς ἀνθρώποις παϑήματα, ἐν πᾶσι τοῖς τοιοὐύ-
τοις τῆς ξκείστων διαϑέσεως διδακτέον καὶ ὁριστέον
τό, τε καλὸν καὶ μή. μετὸὰὶ δὲ ταῦτα ἀνάγκη τὸν γο-
μοϑέτην τὰς κτήσεις τῶν πολιτῶν καὶ τὰ ἀναλώμα-
τὰ φυλάττειν ὅντινα ἂν γίγνηται τρόπον, καὶ τὰς
πρὸς ἀλλήλους πᾶσι τούτοις κοινωνίας καὶ διαλὺύ-
σεις, ἑκοῦσέ τὲ καὶ ἄκουσι, καϑ' ὅποῖον ἂν ἕκαστον
σράττωσι τῶν τοιούτων πρὸς ἀλλήλους, ἐπισκοπεῖν
τό, τε δίκαιον καὶ μὴ, ἐν οἷς ἐστέ τε καὶ ἐν οἷς ἐλ-
λείπει" καὶ τοῖς μὲν εὐπειϑέσι τῶν γόμων τιμὰς ἅπο-
γέμει», τοὶς δὲ δυσπειϑέσι δίκας τακτὰς ἐπιτιϑέναι"
μέχρε περ ἂν πρὸς τέλος ἁπάσης πολιτείας ἐπεξελ--
ἁὼν, ἔδῃ τῶν τελευτησάντων τίνα δεῖ τρόπον ἕκά-
στοις γίγνεσθαι τὰς ταφὰς, καὶ τιμὰς ἅστινας αὖ-
τοῖς ἀπονέμειν δεῖ. κατιδὼν δὲ ὃ ϑεὶς τοὺς νόμους,
ἅπασι τούτοις φύλακας ἐπιστήσει, τοὺς μὲν, διὰ
φρονήσεως, τοὺς δὲ, δ ἀληϑοὺς δύξης ἰόντας" ὅπως
πάντα ταῦτα ξυγδήσας ὁ γοῦς, ἑπόμενα σωφροσύνῃ
ἀνε». δδδαν. ὨΚΞ ΤΕΘΙΒΥΘ 1118.1. 13
καὶ δικαιοσύνῃ ἀποφήνῃ», ἀλλὰ μὴ πλούτῳ μηδὲ ἌᾺ
λοτιμέᾳ. οὕτως, ὦ ξένοι, ἔγωγε ἤϑελον ἂν ὑμῆς "αὶ
ἔτι γῦν βούλομαι, διεξελϑεῖν, πῶς ἐν τοὶς τοῦ “]ιὸς
λεγομένοις νόμοις, τοῖς τε τοῦ Πυϑίου ᾿Ἰπόλλωνος,
ος ΠΠίνως τὲ καὶ “υκοῦργος ἐθέτην, ἕνεστί τε πάν-
τα ταῦτα, καὶ ὅπη τάξιν τινὰ εἰληφότα, διάδηλά
ἐστι τῷ περὶ νόμων ἐμπείρῳ τέχνῃ, εἴτε καὶ τισὶν ἕ-
ϑεσι, τυῖς δὲ ἄλλοις ἡμῖν οὐδαμῶς ἐστι "αταφαγῆ.
ΚΛΑΊΕΙ. Πῶς οὖν, ὦ ξένε, λέγειν χρὴ τὰ μετὼ ταῦ-
τὰ; ΑΘΗΝ. Ἔξ ἀρχῆς πάλιν ἔμοιγε δοκεῖ χρῆναι
διεξελθεῖν, καϑάπερ ἠρξάμεϑα, τιὰ τῆς ἀνδρείας
πρῶτον ἐπιτηδεύματα ἔπειτα ἕτερον καὶ αὖϑις ἕτε-
ρον εἶδος τῆς ἀρετῆς διέξιμεν, ἐὰν βούλησϑε. ὅπως
δ᾽ ἂν τὸ πρῶτον διεξέλθωμεν, πειρασόμεϑα αὐτὸ πα-
ράδειγμα ϑέμενοι, καὶ τἄλλα οὕτω διαμυϑολογοῦν-
τες, παραμύϑια ποιήσασϑαι τῆς ὁδοῦ " ὕστερον δὲ,
ἀρετῆς πάσης" καὶ ἃ γε νῦν δὴ διήλθομεν, ἐκεῖσε
βλέποντα ἀποφανοῦμεν, ἂν ϑεὸς ἐθέλῃ. ΚΑ. Κα-
λῶς λέγεις. καὶ πειρῶ πρῶτον κρίνειν τὸν τοῦ Ζιὸς
τὴν καφοὶ τόνδε ἢ ΠΝ “ΘΗΝ. Πειράδομαι καὶ σὲ τε
καὶ ἐμαυτόν. κοινὸς γὰρ ὁ λόγος. λέγετε οὗ». τὰ ξυσ-
σίτια φαμὲν καὶ τὰ γυμνάσια πρὸς τὸν πόλεμον ἐξ-
ευρῆσϑαι τῷ νομοϑέτῃ; ΚΑΛΕΙ͂. ναί, 4ἍΘΗ Ν. Καὶ
τρίτον, ἢ τέταρτον; ἴσως γὰρ ἂν οὕτω χρείη διαρι-
ϑμήσασϑαι καὶ περὶ τῶν τῆς ἀλλης ἀρετῆς εἴτε με-
ον, εἶτε ἅττ᾽ ἂν αὐτὰ καλεῖν χφεών ἔστι, δηλοῦντα
μόνον ὃ λέγει. ΤΕΤ. Τρίτον τοίνυν ἔγωγε εἴποιμ᾽
ἂν καὶ ΜΉ ΟΜΉΒΥΝ ὁστισοῦν τὴν ϑήραν εὕὺρξε. τό-
“ἄρτον δὲ ἢ πέμπτον, εἰ δυγαίμεϑα, λέγειν πειρῶ.
τᾷ ΓΙΑΤΟΝΙΒ ««-
μεϑα, ἔτι τοίνυν καὶ τὸ τέταρτον ἔγογν πειρο μη:
ἂν λέγειν, τὸ πϑ ερὲ τὶἰς καρτερήσεις τῶν ἀλνηδόνω;,
πολὺ παρ᾽ ἡμῖν γιγνόμενον, ἔν τε ταῖς πρὸς ἀλλὴ
λους ταῖς χερσὶ μάχαις, καεὲν ἁρπαγαῖς τέσι δὲ πολ.
λῶν πληγῶν ἑκάστοτε γιγνομένων, τε δεχαὶ κρύπτεια,
τις ὀνομάζεται, ϑαυμαστῶς πολυπονὸς πρὸς τὰς καρ-
τερήσεις " γειμώνων τὸ ἀνυποδηοισι καὶ ἀστρωσίαι"
καὶ ἄγευ ϑεραπόντων αὐτοῖς ἑαυτῶν δεχκονήσεις, νὺ»
χτῶρ τὲ πλανωμένων διὰ πάσης τῆς χώρας καὶ μεϑ᾽
ἡμέραν. ἔτι δὲ κέν ταῖς γυμνοπαιδιιχὶς δειναὶ καρ-
τερήσεις πεχρ᾿ ἡμῖν γίγνονται, τῇ τοῦ πεέγους ῥώμῃ
διαμαχομένων, καὶ πάμπολλα ἕτερα, σχεδὸν ὅυκα οὐκ
ἂν παύσαιτό τις ἑκάστοτε διεξιών. ΧΕ. Εὖγε, ὦ
«πακιδαιμόνιε ξένε, λέγεις. τὴν ἀνδρείαν. δὲ, φέρε,
τιϑῶμεν πότερον ἁπλῶς οὕτως εἶναι πρὶ ἧς φόβους
καὶ λύπας διαμάχην μόνον; 1) καὶ πρὺς πόϑους τὲ
κοὶ ἡδογὼς, καὶ τινας δευν ες ϑωπείας κολακπικιάς; αἵ
κοι τῶν σεμνῶν οἰομένων δεἶναν τοὺς ϑυμοὺς μαλάτ-
τουσαι, χκηρίνους ποιοῦσι πρὸς ταῦτα ξύμπαντα;
ἍΤ. Οἴἷμαι μὲν οἴτω πρὸς ταῦτα ξύμπαντα. “0...
Εἰ γοῦν βεμρήμεϑα τοὺς ἔμπροσϑεν. λόγ γους, ἥττω
τινὺ ὅδε καὶ πόλιν ἔλεγεν αὐτὴν αὑτῆς καὶ ἄνδρα. ἢ
γὰρ, ὦ ξένε Ιζνώσσιε; ἸΚΛΔΕΙ͂. Καὶ πάνυ 7ε: 466.
Νὺν οὖν πιότεριχ λέγομεν τὸν τῶν λοιπῶν ἥττω, κα-
κὸν, ἢ καὶ τὸν τῶν ἡδονῶν μᾶλλον; ΙΔ Π Ἴλμοιγε δο-
κεῖ, τὸν τῶν ἡδονῶν. καὶ πάντες πον μᾶλλον λέγο-
μὲν τὸν ὑπὸ τῶν ἡδονῶν Ἡραξομμεμόνι, τοῦτον τὸν
ἐπονειδίστως ἢ ἡττονι ξα υτοῦ, πρότερον ἢ τὸν ὑπὸ τῶν
λυπῶν, 4611. Ὃ Διὸς οὖν δὲ καὶ ὃ Πυϑικὸς τομο-
ριἀδάιν...ἅ, 8 ΠΕΟΘΤΒΥΘ 118. 1, ΔΝ
5 3 " 39
ϑέτης οὗ δὴ που χωλὴν τὴν ἀνδρείαν νενομοϑετὴ-
ν᾽ » , ν ᾽ ϑ
κατον, πρὺς τὰ ἀριστερὰ μόνον δυναμένην ἀντιβαΐ-
γειν, πρὸς δὲ τὰ δεξιὰ καὶ κομψὰ καὶ ϑωπευτικὰ
- »ν 5 ἀὰν ὴ Ἢ 9
ἀδυνατοῦσαν » ἢ πρὸς ἀμφότερα; ΚΑΙΕΙ͂. Πρὸς ἀμ-
, ϑω »» ,
φότερα ἔγωγε ἀξιῶ, ΑΘΗ. “έγωμεν τοίνυν πάλιν
ἐπιτηδεὺ ποῖα ἔσϑ᾽ ὑμῖν ἀμφοτέοσις ταῖς πό-
. ἐπιτηδεύματα ἴα ἔσϑ' ὃ; ἀμφοτέραις ταῖς
λεσιν,. ἃ γεύοντα τῶν» ἡδονῶν, καὶ οὐ φεύγοντα αὖ-
τὰς, καϑπερ τὰς λύπας οὐκ ἔφευγεν, ἀλλ ἄγοντα
εἰς μέσας, ἠγάγκαζε καὶ ἔπειϑε τιμαῖς ὥστε κρατεῖν
αὐτῶν. ποῦ δὴ τοῦτ᾽ ἐστὲ ταὐτὸν περὶ τὸς ἡδονὸς
συντεταγμένον ἐν τοῖς νόμοις, λεγεσθὼ" τί τοῦτ᾽
ἐστὶν ὃ καὶ ἀπεργάξεται ὑμῖν ὁμοίως πιρός τε ἀλγη-.
δόγας καὶ πρὸς ἡδονὰς τοὺς αὐτοὺς ἀνδρείους, γι"
κῶντύάς τε ὃ δεῖ γικᾷν, καὶ οὐδαμῶς ἥττους πολεμί-
ων τῶν ἐγγύτατα ἑαυτῶν καὶ χαλεπωτάτων. ΜΕΤ.
Οὕτω μὲν τοέγυν, ὦ ξένε, καϑάπερ πρὸς τις ἀλγη-.
δόνας εἶχον νόμους ἀντιτεταγμένους πολλοὺς εἰπεῖν,
οὐκ ἂν ἴσως εὐποροίην κατὰ μεγάλα μέρη καὶ δια»
ΠΣ .- « “- ῃ , ᾿
φα»ῇ λέγων περὶ τῶν ἡδονῶν᾽ κατα δὲ σμικρὺ, ἴσως
εὐποροίην ἂν. ΚΛΕΙ͂. Οὐ μὴν οὐδ' ἂν αὐτὸς ἔγωγϑ'
ιὸν τοῖς κατὰ Κρήτην νόμοις ἔχοιμι ἐμφανὲς ὁμοίως
ποιεῖν τὸ τοιοῦτον. ΑΘΗ͂Ν. Ὼ ἄριστοι ξένων, καὶ
οὐδὲν γε ϑαυμαστόν' ἀλλ᾿ ἂν ἄρα τὶς ἡμᾶς περὶ τοὺς
ἑκάστων οἴκου γόμους ψξξη τὶ, βουλόμενος ἰδεῖν τό,
» ω.Σ ἘΠ ᾿ς ᾿ [Ὶ ν ι . κυ » ι
τὸ ἀληϑὲς ἀμα καὶ τὸ βέλτιστον, μὴ χαλεπῶς ἀλλὰ
, 2 ᾿ ᾽ ᾿ ον δ
πρᾷῴως ἀποδεχώμεϑα ἀλλήλων. ΚΑΕῚΙ. ᾿Ορϑῶς, ὦ
᾿ 2 ῷ ᾿ ᾿ ᾿
ξένε Αϑηναῖε, εἴρηκας " καὶ πειστέον. ΑΘΙ]. Οὐ γὰρ
ἋἊ Ε ΓΝ , »"Σ-7᾿
Ι ἂν, ὦ Κλεινία, τηλικοϊοῦς ἀνδράσι πρόποι τὸ τοιοῦ-
᾿..
ἡ
τὸν, Κα 1. Οὐ γὰρ οὖν. ΑΘΙΠ. Εἰ μὲν τοίγυν δρ-
40 ῬΙΑΥΤΟΝΙΒ εἰρ.δ65 δ...»
ϑῶς, ἢ μὴ, τὶς ἐπιτιμᾷ τῇ τε .“ακωνικῇ καὶ τῇ Κρην
τικῇ πολιτείᾳ, ὃ λόγος ἂν ἕτερος εἴη" τὰ γοῦν λεγό-
μενα πρὸς τῶν πολλῶν ἴσως ἐγὼ μᾶλλον ἔχοιμ ἂν ὕὑ-
μῶν ἀμφοτέρων λόγειν. ὑμῖν μὲν γὰρ, εἴπερ καὶ με-
τρίως κατεσκεύασται τὰ τῶν νόμων, εἷς τῶν καλλί-
στων ἂν εἴη νόμων, μὴ ζητεῖν τῶν νέων μηδένα. ἐὰν
ποῖα καλῶς αὐτῶν ἢ μὴ καλῶς ἔχει" μιᾷ δὲ φωνῇ καὶ
ἐξ ἑνὸς στόματος πάντας συμφωνεῖν, ὡς πάντα καλῶς
κεῖνται, ϑέντων ϑεῶν" καὶ ἐάν τις ἄλλως λέγῃ, μὴ
ἀνέχεσϑαι τοπαράπαν ἀκούοντας. γέρων δὲ εἴτις τι
ξυνγοεῖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν, πρὸς ἄρχοντά τε καὶ ἡλικιώ-
τη», μηδενὸς ἐναντίον νέου ποιεῖσϑαι τοὺς τοιού-
τους λόγους. ΚΑΕΙ͂. ᾿Ἦορϑότατά γε, ὦ ξένε, λέγεις"
χαὶ, καϑάπερ μάντις, ἀπὼν τῆς τότε διανοίας τοῦ
τιϑέντος αὐτὰ νῦν ἐπιεικῶς μοι δοκεῖς ἐστοχάσϑαι,
χαὶ σφόδρα ἀληϑῆ λέγειν. ΑΘΗ͂ΝΝ. Οὐκοῦν ἡμῖν
τανῦν ἐρημία μὲν νέων, αὐτοὶ δ᾽ ἕνεκα γήρως ἀφεί-
μεϑ᾽ ὑπὸ τοῦ νομοϑέτου, διαλεγόμενοι περὶ αὐτῶ»
τούτων μόνοι πρὸς μόνους, μηδὲν ἂν πλημμελεῖν.
ΚΑΕΙ. Ἔστι ταῦτα οὕτως" εἰς ἃ καὶ μηδέν γε ἀνῇς
ἐπιτιμῶν τοῖς νόμοις ἡμῶν. οὐ γὰρ τόγε γνῶμαΐ τι
τῶν μὴ καλῶν, ἄτιμον, ἀλλὰ ἴασιν ἐξ αὐτοῦ συμ-
βαΐνεν γίγνεσϑαι τῷ μὴ φϑόνῳ τὰ λεγόμενα ἀλλ᾽
εὐνοίᾳ δεχομένῳ: ΑΘΗΝ. Καλῶς. οὐ μὴν γε ἐπι-
τιμῶν ἐρῶ τοῖς νόμοις πω πρὶν βεβαίως εἰς δύναμιν
διαυκέψασϑαι, μᾶλλον δὲ ἀπορῶν. ὑμῖν γὰρ ὃ νομο-
ϑότης μόνοις “Ελλήνων καὶ βαρβάρων, ὧν ἡμεῖς πυν-
ϑανόμεθϑα, τῶν μεγίστων ἡδονῶν καὶ παιδιῶν ἐπέ-
ταξεν ἀπέχεσϑαι, ποὶ μὴ γεύεσθαι" τὸ δὲ τῶν λυ-
Ε
γὴν
ὙΨ]
««ἂενιῦδδ., ἈΠῈ ΓΕΘΙΒΥ͂Β 118. 1, 41
»
» ᾿πῶν καὶ φόβων (ὅπερ ἄρτι διεληλύϑαμεν) ἡγήσατο
εἴτις ἐκ παΐδων φευξεῖται διὼ τέλους » ὁπόταν εἰς ἀ-
αγκαίους ἔλϑῃ πόνους καὶ φόβους καὶ λύπας, φδυ-
- ξεῖσϑαι τοὺς ἐν ἐκείνοις γεγυμνασμένους, καὶ δου-
᾿ λεύσειν αὐτοῖς. ταὐτὸν δὴ τοῦτ᾽, οἶμαι, καὶ πρὸς
᾿, τὰς ἡδονὲς ἔδει διανοεῖσθαι τὸν αὐτὸν γομοϑέτην,
λέγοντα αὐτὸν πρὸς ἑαυτὸν, ὡς ἡμῖν ἐκ νέων εἰ ὦ-
πείροι τῶν μεγίστων ἡδονῶν οἱ πολῖται γενήσονται;
καὶ ἀμελέτητοι γιγνόμενοι ἐν ταῖς ἡδοναῖς καρτερεῖν
καὶ μηδὲν τῶν αἰσχρῶν ἀναγκάζεσθαι ποιεῖν, ἕνεκα
τῆς γλυπυϑυμίας τῆς πρὸς τὰς ἡδονὰς, ταὐτὸν πεί-
᾿ς σονται τοῖς ἡττωμένοις τῶν φόβων" δουλεύσουσέ τῷ
τρόπον ἕτερον καὶ ἔτ᾽ αἰσχίω τοῖς γε δυναμένοις καρ-
τερεῖν ἔν ταῖς ἡδογαῖς, καὶ τοῖς κεχτημέγοις τιὶ περὺ
τὰς ἡδονὶὶς ἀνθρώποις, ἐνίοτε παντάπασι κακοῖς"
καὶ τὴν ψυχὴν, τῇ μὲν, δούλην, τῇ δὲ, ἐλευϑέραν
ἕξουσι" καὶ οὐκ ἄξιοι ἁπλῶς ἀνδρεῖοι καὶ ἐλεύϑεροι
ἔσονται προσαχορεύεσθαι. σκοπεῖτε οὖν εἶ τι τῶν
νῦν λεγομένων ὑμῖν κατὰ τρόπον δοκεῖ λέγεσθαι.
ἈΖΕΙ͂. Ζοκεὶ μὲν ἡμῖν γέ πως, λεγομένου τοῦ λόγου:
περὲ δὲ τηλικούτων εὐθὺς πεπιστευκέναι ῥᾳδίως, μὴ
νέων τε εἴῃ μᾶλλον καὶ ἀνοήτων. ΑΘΙΙΝ. ᾿11} εἰ τὸ
μετὰ ταῦτα διεξίοιμεν ὧν προὐϑέμεθϑα, ὦ Κλευνίᾳ
τὲ καὶ “ακεδαιμόνγιε ξένε ( μὲξ ἀνδρείαν γὰρ δὴ σω-
φροσύνης πέρι λέγωμεν) τί διαφέρον ἐν ταύταις ταῖς
σολιτείαις, ἢ ταῖς τῶν εἰκῇ πολιτευομένων ἀνευρή-
σόμεὲν, ὥσπερ τὼ περὶ τὸν πόλεμον γῦν.δή. ΜΕΤ.
“Σχεδὸν οὐ ῥάδιον. Καὶ ΔΕΤ. ᾿4λὶ ἔοικε γὰρ τά τε ξυσ
σέτια καὶ τὸ γυμγάσια καλῶς εὑρῆσϑαι πρὸς ἀμφο-
Ῥυχα Ὑ Β
»
{
48 ΓΡΙΑΤΟΝΙΒ »μος.ἃ.
τέρας. 46ΘηΝὉὩ. "Ἔοικε δῆτα, ὦ ξένοι, χαλεπὸν εἶναι
τὸ περὶ τὰς πολιτείας ἀναμφισβητήτως ὁμοίως ἔργῳ
καὶ λόγῳ γίγνεσθαι. κινδυνεύει γὸρ, καϑάπερ ἔν
τοῖς σώμασιν, οὐ δυνατὸν εἶναι προστάξαι τὶ πρὸς
ἐν σῶμα ἕν ἐπιτήδευμα, ἐν ᾧ οὖκ ἂν φανείη ταὺ-
τὸν τοῦτο τὰ μὲν βλάπτον ἡμῶν τὰ σώματα, τὰ δὲ
καὶ ὠφελοῦν. ἐπεὶ καὶ τὰ γυμνάσια ταῦτα καὶ τὰ
ξυσσίτια πολλὰ μὲν ἄλλα νῦν ὠφελεῖ τὰς πόλεις,
πρὸς δὲ τὰς στάσεις χαλεπά. δηλοῦσι δὲ ΖΠΙιλησίων
χαὶ Βοιωτῶν καὶ Θουρίων παῖδες. καὶ δὴ καὶ πα-
λαιὸν γόμιμον δοκεῖ τοῦτο τὸ ἐπιτήδευμα καὶ κατὰ
φύσιν, τὰς περὶ τὰ ἀφροδίσια ἡδονὰς οὐ μόνον ἀν»-
ϑρώπων ἀλλὰ καὶ ϑηρίων διεφϑαρκέναι. καὶ τοὺ-
τῶν τὰς ὑμετέρας πόλεις πρώτας ἂν τις αἰτιῷτο, καὶ
ὅσαι τῶν ἄλλων μάλιστα ἅπτονται τῶν γυμνασίων.
καὶ εἴτε παίζοντα εἴτε σπουδάζοντα ἐννοεῖν δεῖ τὰ
τοιαῦτα, ἐνγοητέον ὅτι τῇ ϑηλείᾳ καὶ τῇ τῶν ἀῤῥέ-
γων φύσει εἰς κοινωνίαν Ἰούσῃ τῆς γεννήσεως, ἢ πε-
οἱ ταῦτα ἡδονὴ κατὰ φύσιν ἀποδεδόσϑαν δοκεῖ"
ἀῤῥένων δὲ πρὸς ἄῤῥενας, ἢ ϑηλειῶν πρὸς ϑηλείας,
παρὰ φύσιν" καὶ τῶν πρώτων τὸ τόλμημα εἶναι δὲ
ἀκράτειαν ἡδονῆς. πάντες δὲ δὴ Κρητῶν τὸν περὶ
τὸν Γανυμήδη μῦϑον κατηγοροῦμεν, ὡς λογοποιη-
σάντων τούτων: ἐπειδὴ παρὰ Ζιὸς αὐτοῖς οἵ νόμου
πεπιστευμένοι ἦσαν γεγονέναι, τοῦτον τὸν μῦϑον
προστεϑεικέναι κατὰ τοῦ Ζιὸς, ἵνα ἑπόμενοι δὴ τῷ
ϑεῷ καρπῶνται καὶ ταύτην τὴν ἡδονὴν. τὸ μὲν οὖν
τοῦ μύϑου χαιρέτω. νόμων δὲ πέρι διασκοπουμένων
ἀνθρώπων, ὀλίγου πᾶσά ἐστιν ἡ σκέψις περὲ τε τὰς
δι ϑογαλι. ΒΚ ΘΕΘΙΒΥ5. 81}. 1. 1.
: ἀμ χαὶ τὸς λύπας, ἕν τε πόλεσι καὶ ἐν ἰδίοις ἔϑε-
., δύο γὰρ αὕται πηγαὶ μεϑεῖνται φύσει ῥεῖν" ὧν
ὃ δ ἀρυττόμενος ὅϑεν τε δεῖ καὶ ὁπότε καὶ ὁπόσον,
εὐδαιμονεῖ, καὶ πόλις ὁμοίως καὶ ἰδιώτης, καὶ ζῶον
ἅπαν" ὃ δ᾽ ἀνεπιστημόνως ἅμα καὶ ἐκτὸς τῶν και-
ρῶν, τἀναντία ἂν ἐκείνῳ ζῴη. ΤῈ. «Αἐγἔται μὲν
ταῦτα, ὦ ξένε, καλῶς πως" οὐ μὴν ἀλλ ἀφασία γ
ἡμᾶς λαμβάνει τί ποτε χρὴ λέγειν πρὸς ταῦτα. ὅμως
δ᾽ ἔμοιγε ὀρϑῶ: δοκεῖ τὸ τὰς ἡδονὰς φεύγειν διακε-
λεύεσθαι τόν γε ἐν “ακεδαίμονι νομοθέτην. περὶ δὲ
τῶν ἐν Κυωσσῷ νόμων ὃδε, ἂν ἐθελήσῃ, βοηϑήσει.
τὰ δ᾽ ἐν Σ Σπάρτῃ κάλλιστ᾽ ἀνϑρώπων δοκχεῖ μοι κεῖσθαι
τὰ περὶ τὰς ἡδογάς. οὗ γὰρ μάλιστ᾽ ἄνϑρωποι καὶ
μεγίσταις προσπίπτουσιν ἡδοναῖς καὶ ὕβρεσι καὶ ἀ-
γοίᾳ πάσῃ, τοῦτ᾽ ἐξέβαλεν ὃ νόμος ἡμῶν ἐκ τῆς χὠώ-
ρυς ξυμπάσης " καὶ οὔτ᾽ ἂν ἐπ ἀγρῶν ἴδοις, οὔτ᾽ ἐν
ἄστεσιν ὅσων Σπαρτιάταις μέλει, συμπόσια" οὐδ᾽
ὁπόσα τούτοις ξυνεπόμενα πάσας ἡδογὲς κινεῖ χατὰ
δύναμιν. οὐδ᾽ ἔστιν ὅστις ἂν ἀπανιῶν κωμάζοντε
τινὶ μετὶ μέϑης, οὐκ ἂν τὴν μεγίστην δίκην εὐθὺς
ἐπιϑείη καὶ οὔτ᾽ ἂν Διονύσια πρόφασιν ἔχοντ᾽ αὖ-
“τὸν λύσαιτο, ὥσπερ ἐν ἁμάξαις εἶδον ποτὲ παρ᾿ ὑμῖν
ἐγώ. καὶ ἐν Τάραντι δὲ παρὰ τοῖς ἡμετέροις ἀποί-
κοῖς πᾶσαν ἐϑεασάμην τὴν τιόλιν περὶ τὰ Φιονύσια
μεθύουσαν" παρ᾽ ἡμῖν δ᾽ οὐκ ἔστ᾽ οὐδὲν τοιοῦτον.
ΑΘΗΝ. Ὦ «Ἱακεδαιμόνιε ξένε, ἐπαινετὰ μὲν παντὶ
ἐστὶ τὰ τοιαῦτα, ὕπου τινὲς ἕνεισνι καρτερήσεις " ὅ-
που δ᾽ ἀνεῖνται, βλακικώτερα. ταχὺ γὰρ σοῦ λάβοιτ᾽
ἂν τις τῶν παρ ἡμῖν ἀμυνόμενος, δεικνὺς τὴν τῶν
ἢ Δ
ΕΠ] ΡΙΑΤ ΟΝ ΕΒ ἃ.ε...88 δ...
- 94 ο". Ε Ω͂ ὃ ἢ -“᾿᾿ Η
γυναικῶν παρ᾽ ὑμῖν ἄνεσιν, ἅπασι δὴ τοῖς τοιούτοις,
ΡῈ δι; “,» Ἂ χο᾿ “εἶν καὶ 3 ξ ΟΝ δὲ
καὶ ἐν πάραντι, καὶ παρ᾽ ἡμῖν, παὲ πταρ᾽ ὑμῖν δὲ,
ΒῚ “ -Ρ - κ᾿ -“ὉὋΣ΄ 3
μία ἀπόκρισις ἀπολύεσϑαι δοκεῖ τοῦ μὴ κακῶς ἔ-
ΒῚ 32 2 ῶ» “ ᾿ 3 γ᾿ ΕῚ ,
ζει", ἀλλ ὀρϑῶς. πᾶς γὰφ ἀποκρινόμενος ἐρεῖ ϑαυ-
μάξοντι ξένῳ, τὴν παρ᾽ αὐτοῖς ἀήϑειαν δρῶντι, ΔΙὴ
ϑαύμαξε, ὦ ξένε" γόμος ἔσϑ᾽ ἡμῖν. οὗτος, ἴσως δ᾽
ὑμῖν περὶ αὐτῶν τούτων ἕτερος. ἡμῖν δ᾽ ἐστὶ νῦν, ὦ
φίλου ἘΑΛΗΡΙΑ οὐ περὺ τῶν ΕἸ ΎΟΑΕΣ τῶν ἄλλων ὃ
λόγος, ἀλλὰ περὶ τῶν νομοϑετῶν αὐτῶν κακίας τε
- 2») ι ἣν ᾽ ες
καὶ ἀρετῆς. ἔτι γὰρ οὖν εἴπωμεν πλείω περὶ ἁπάσης
ζ΄ 3 ῃ 3.φν
πέϑης. οὐ γὰρ σμικρόν ἔστι τὸ ἐπιτήδευμα, οὐδὲ
’ -»Ὕἥ , ’ 2 2 2’
γαύλου διαγγῶγαι τομοϑέτου. λέγω ὃδ᾽ οὐκ οἴνου
δον πόσεως τοπαράπαν, ἢμή" μέϑης δὲ αὐτῆς πέρι,
πότερον, ὥσπερ Σκύϑαι γρῶνται καὶ Πέρσαι, χρητ
, ΄ Ν 2,
στέον, καὶ ἔτι Καρχηδόνιοι, καὶ Κελτοὶ καὶ Ίδηρες
«αὐ Θρᾷκες, πολεμικὰ ὕντα ταῦτα γένη, ἢ καϑάπερ
4 " ς - νι ι « , 2 ,
ὑμεῖς. ὑμεῖς μὲν γὰρ, ὁπερ λέγεις, τοπαράπαν ἀπέ-
Ὶ ΚΑ τα ΤΥ ᾿ Ἢ - 3 ᾿ ,
“σϑε" Σκύϑαι δὲ καὶ Θρᾷκες ἀκράτῳ παντάπασι
- “ 3 -"
χρώμενοι, γυνμῖκές τὲ καὶ αὐτοὶ, καὶ κατὰ τῶν
ἱματίων καταχεόμενοι, καλὸν καὶ εὔδαιμον ἐπιτὴ δευ-
μα ἐπιτηδεύειν γενομέκασι. Πέρσαι "ἢ σφόδρα μὲν
χρῶνται καὶ ταῖς ἄλλαις τρυφαῖς, ἃς ὑμεῖς ἀποβάλλετε,
ἐν τάξει δὲ μᾶλλον τούτων, ὦ λῷστε. ΜΕΤ᾽. Ζιώκο-
μὲν δὲ γε ἡμεῖς πάντας τοὺ τους ὅταν ὅπλα εἰς τὰς
χεῖρας λάβωμεν. ΑΘΠΗΝ. Ὦ ἄριστε, μὴ λδὲγε ταῦτα.
τολλαὶ γὰρ δὴ φυγαὶ καὶ διώξεις ἀτέκμαρτοι γεγό-
, ει; -"
᾿ασί τὸ καὶ ἔσονται. διὸ φανερὸν ὅρον τοῦτον οὐκ
ΠῚ ᾿ Γν ὙΝ. , Ἂν
ἐν ποτὲ λέγοιμεν, ἀλλ ἀμφισβητήσιμον περὶ καλῶν
νι νν'. ῃ
πετη δευμάτων καὶ μὴ, γνέκην τὸ καὶ ἧτταν λέγοντες
δ... ΠῚ ΓΡΟΙΥ͂Θ Τ1118.1. 21
μάχης. ἐπειδὴ γὰρ αἵ μείζους τὰς ἐλάττους πόλεις
νικῶσι μαχόμεναι καὶ καταδουλοῦνται, Συρακού-
ὅιοι μὲν, Λοχροὺς, οἱ δὴ δοκοῦσιν εὐνομώτατοι τῶν
περὶ ἐκεῖνον τὸν τόπον γεγονέναι" Κείους δὲ, ᾿4΄ϑη-
γαϊοι" μυρία δ᾽ ἀλλα τοιαῦτ᾽ ἂν εὕροιμεν. ἀλλὰ.
πὲρὶ αὐτοῦ ἑκάστου ἐπιτηδεύματος πειρώμεϑα λέ-
7)οντες πείϑειν ἡμᾶς αὐτοὺς" νίκας δὲ καὶ ἥττας ἐκ-
τὸς λόγου τανῦν ϑῶμεν. λέγωμεν δ᾽ ὡς τὸ μὲν τοι-
ὄνδε, ἔτι καλόν" τὸ δὲ τοιόνδε, οὐ καλόν. πρῶτον δ᾽
ἀκοὐσατὲ τι μοῦ περὶ αὐτῶν τούτων, ὡς δεῖ τό, τε
χρηστὸν καὶ τὸ μὴ, σκοπεῖν. ΜΕ. Πῶς οὖν δὴ
λέγεις; ΑΘΗ͂Ν. Ζοκοῦσέ μοι πάντες οἵ λόγῳ τὶ λα-
βόντες ἐπιτήδευμα, καὶ προϑέμενοι ψέγειν αὐτὸ ἢ
ἐπαινεῖν εὐϑὺς ῥηϑὲν, οὐδαμῶς δρῶν κατα τρόπον"
ἀλλὰ ταὐτὸν ποιεῖν οἷον εἰ δὴ τις ἐπαινέσαγτος τι-
γὸς πυροὺς, βρῶμα ὡς ἀγαϑὸν, εὐθὺς ψέγοι, μὴ
διαπυϑόμενος, αὐτοῦ μήτε μὲν ἐργασίαν, μήτε τὴν
προσφορὰν, ὅντινα τρόπον, καὶ οἷς τισι καὶ μεϑ'
ὧν, καὶ ὅπως ἔχοντα καὶ ὅπως ἔχουσι προσφὲ ρειν
δεῖ, γῦν δὴ ταὐτὸν δοκοῦμεν ἡμεῖς ἐν τοῖς λόγοις
ποιεῖν. περὶ μέϑης γὰρ ἀκούσαντες τοσοῦτον μό-
γον, εὐθὺς οἵ μὲν ψέγειν αὐτὸ, οἵ δ᾽ ἐπαινεῖν, καὶ
μάλα ἀτόπως. μάρτυσι γὰρ καὶ ἐπαινέταις χρώμε-
νοι ἐπαινοῦμεν» ἑκάτερυιν" καὶ οἵ μὲν, ὅτι πολλοὺς
παρεχόμεθα, ἀξιοῦμεν τὶ λέγειν καίριον" οὗ δὲ, ὅτε
τοὺς μὴ χρωμένους αὐτῷ δρῶμεν νικῶντας μαχομέ-
γους. ἀμφισβητεῖται δ᾽ αὖ καὶ τοῦϑ' ἡμῖν. εἶ μὲν
δὴ καὶ περὶ ἑκάστων οὕτω καὶ τῶν ἄλλων νομίμων
διέξιμεν, οὐκ ἂν ἔμοιγε κατὰ γοῦν εἴη. τρόπον δὲ ἄλ-
292) ΡΠΙΑῚΓ ΟΝ 13 ε.».0Ὁ 5 9.«ἀ.0.0»,
. : - ᾿ -
λον ὃν ἐμοὶ φαίνεται δεῖν ἐθέλω λέγειν περὶ αὐτοῦ
; ἣ᾿ , 2...
τούτου τῆς μέϑης, πειρώμενος ἂν ἀρὰ δύνωμαι τὴν
͵ - » 2 - ᾿ ςν»"
περὶ ἁπάντων τῶν τοιούτων ὀρϑὴν μέϑοδον ἡμῖν
δηλοῦν ἐπειδὴ καὶ μυρία ἐπὶ μυρίοις ἔϑνη περὶ
ΦῚ ἡ τα 5 -Ὁ ςς»ν"ν Π - -ν δῇ
αὐτῶν ἀμφισβητοῦντα ἡμῖν πόλεσι δυοῖν τῷ λόγῳ
, ᾿ " , Ἀ « ΕῚ 2 2
διαμάχοιτ ἂν. ΔΙῈΓ. Καὶ μὴν εἰ τινὰ ἐχομὲν ὁ9-
: , Ὁ" ᾿ 32 ΒῚ 3
ϑὴν σκέψιν τῶν τοιούτων, οὐκ ἀποκνητέον ἀχκού-
εἰν. ΑΘΠΝ. Σκχεψώμεϑα δὴ πὴ τῇδε. φέρε, εἴ τις
ξ - " . το 3 -Ὁ ΄
αἰγῶν τροφὴν, καὶ τὸ ζῶον αὐτὸ, κτῆμα ὡς ἔστι κα-
ἢ » “Ὁ ΒΙ ς 4. -
ὸν ἐπαινοῖ, ἄλλος δὲ τις ἑωρακὼς αἰγὰς χωρὶς νὲ-
, 2 ἰ . ) γ Γ ,
μομένας αἰπόλου ἐν ἐργασίμοις χωρίοις, δοώσας
; ᾿ » 3] 92 :
κακὰ, διαψέγοι" καὶ πᾶν ϑρέμμα ἄναρχον ἢ μετα
»“ἷ“Ὺ᾿Ἦ᾿ , - "
καχῶν ἀρχόντων ἰδὼν, οὕτω μέμφοιτο, τὸν τοῦ τοι-
« ς ι 2} "““
οὗτου ψόγον ἡγώμεϑα ὑγιὲς ἂν ποτὲ ψεξαν καὶ ὅτι-
»" ᾿ ΄"- "ΝΜ "μἱ ι ͵
οὖν; Δ11΄. Καὶ πῶς; 4Θ΄ΠΝ. Χρηστὸς δὲ ἄρχων
ἔυϑ᾽ ἡμῖν ἐν πλοίοις, πότερον ἐὼν τὴν γαυτικὴν
, ι : βς. ἘῚ ὦ 53.)
ἔχη τὴν ἐπιστήμην μόνον, ὧντ οὐνναυτιᾷ, ἄν τε μὴ;
) -ο κ " ΙΝ 3 »-»" 5 “
ἢ πῶς ἂν λέγοιμεν; Δ͵ΙΕῚ:. Οὐδαμῶς, ἄν γε πρὸς τῇ
, - « ,
τέχνῃ ἔχῃ καὶ τοῦτο τὸ πάϑος ὁ λέγεις. ΑΘΗ͂Ν.
Τί ἡ Ἢ « Ν δων . 2 ἀν 5. ἡ λε ᾿
Τὶ δ᾽ ἄρχων στρατοπέδων; ἀὧἀφ ἐὰν τὴν πολεμικὴν
, ς 2 ᾿"»" " }»" -΄
ἔχῃ ἐπιστήμην, ἱκανὸς ἄρχει», πᾷν δειλὸς ὧν ἐν τοῖς
δεινοῖς ὑπὸ μέϑης τοῦ φόβου ναυτιᾷ; ΔΤ1ΕΤ,). Καὶ
» - ΕῚ ᾽ , ; , 32
πῶς; 46Π. Ἂν δὲ αὖ μὴτ᾽ ἔχῃ τὴν τέχνην, δειλός τ
ἢ; ΜΕ. Παντάπασι τινὰ πονηρὸν λέγεις, καὶ οὔ-
- -“ ͵ -“-᾿
δαμῶς ἀνδρῶν ἄρχοντα, ἀλλὰ τινῶν σφόδρα γυναι-
-“ - " ῃ }ν
κῶν. ΑΘΗΝ. τὶ δ᾽ ἐπαινέτην ἢ ψέκτην κοιγωνίας
αὐ ς ΠΑΡ τ ᾿ ῃ 2, ΕΥ̓ ΤᾺ δι
ἡστινοσοῦν, ἢ) πέφυκὲ τὸ ἀρχὼν εἶναι, μὲν ἐκείνου -
ἡωδλ ΓΕ Ἄ δ δὲ "98 ; » οτ᾽ ΑΙ»
τε ὠφέλιμός ἐστιν" ὃ δὲ μήϑ' ἑωρακὼς εἴη ποῖ ὁ0
»"Ὅ᾿ υ Α - - "ὟΝ »
ϑῶς αὐτὴν αὑτῇ κοινωνοῦσαν μὲν ἄρχοντος, ἀεὶ δὲ
ἀ.ε.».640.4.Ὁ. ΘῈ ΤΕΘΙΟΥΒ 1.112, Τ᾿ ἡ 23
1 ᾽ν ᾿ » ΠΕ ΟΣ ον - .ῳ᾿ 2 ὅτ 5)Ὲ
ἄναρχον, ἢ μετὰ κακῶν ἀρχόντων ξυνοῦσαν, οἱώ-
Ν ϑ' 9. -ὝἭ ΄
μεϑ' ἂν ποτε τοὺς τοιούτους ϑεωροὺς τῶν τοιούτων
κοινωνιῶν χρηστόν τ: ψέξειν 1) ἐπαινέσεσθαι; ΜΜΕΤ΄
Πῶς δ᾽ ἄν; μηδέποτέ γε ἰδόντας μηδὲ ξυγγενομέ-
γους ὀρϑῶς γενομένῳ μηδενὶ τῶν τοιούτων κοινω-
γημάτων; ΑΘΙ͂Ν. Ἔχε δὴ τῶν πολλῶν κοινωνιῶν
ξυμπότας καὶ ξυμπύσια ϑεῖμεν ἂν μίαν τινὰ ξυνου-
σέαν εἶναι; ἼΤΕΙ͂.. Καὶ σφόδρα γὲ. ΘΠ. Ταύ-
τὴν οὐ» μῶν» ὀρϑῶς 7:7)» ομένην ἤδη τὶς ποτὲ ἐθεώ-
σατο; καὶ σφῶϊν μὲν ἀποκρίνασθαι ῥάδιον ὡς οὐ-
Α΄ 3 ᾽ ΕῚ " -
δεπώποτε τοπαράπαν (οὐ γὰρ ἐπιχώριον ὑμῖν τοῦ-
ϑον ν᾿ 2 Υ̓͂ »"᾽2 ᾿
το, οὐδὲ νόμιμον) ἐγὼ δ᾽ ἐντετύχηκα τε πολλαῖς καὶ
πολλαχοῦ" καὶ προσέτι πάσας, ὡς ἕπος εἰπεῖν, διη-
" Χ δὸ ῳ ι ἡ ὃ ᾽ ϑὼν
ρώτηχα, καὶ σχεδὸν ὁλὴν μὲν οὐδεμέαν ὀρϑῶς γι-
᾿ « 2 Π ᾿
γνομόνην ἑώρακα οὐδ᾽ ἀκήκοα" μόρια δὲ που σμι-
' δ ἃ "δὲ ᾿ λλὰ δὲ -! 9 ΡΕΥΌΗ »
κοα νὰν ολιγα, τὰ πολλὰ θὲ, ξυμπαγύ,, ὡς εὐσξεν,
διημυρτημένα. ἸΧΛΕΙ͂. Πῶς δὲ ταῦτα, ὦ ξένε, λέ-
Ἀν ᾿ « - Υ ᾿ [4 ὙΠ
γεις; εἰπὲ ὅτι σαφέστερον. ἡμεῖς μὲν γὰρ, ὅπερ εἶπες,
ἀπειρίᾳ τῶν τοιούτων, οὐδ᾽ ἐντυγχάνοντες ἂν ἴσως,
2 ᾿ - 3 ᾿
εὐθὺς γὲ γνοῖμεν τό, τὸ ὀρϑὸν καὶ μὴ, γιγγηόμεγον
39 Ὁ ν3 ἣν ἢ 440 κ »"
ἐν αὐτοῖς. 4Θ ΠΝ. Πιπὸς λέγεις" ἀλλ ἐμοῦ φράζον-
τος, πειρῶ μανϑάνειν. τὸ μὲν γὰρ ἔν πάσαις τε ξυν-
ὁδοῖς καὶ κοινωνίαις πράξεων ὡντινωνοῦν, ὡς ὁρ-
ως , , Ξ ᾿
ϑὸν πανταχοῦ ἑκάστοις ἄρχοντα εἶναι μανϑάνεις;
ΚΑΊΕΙ. Πῶς γὰρ οὔ; ΑΘΗΝ. Καὶ μὴν ἐλέγομεν
- ψΨ, ᾿ ἢ Ὁ Ὁ Ὁ
γῦν δὴ, μαχομένων ὡς ἀνδρεῖον δεῖ τὸν ἄρχοντα.
εἶναι. ΚΑΕΙ͂. Πῶς δ᾽ οὔ; ΑΘΗΝ. Ὃ μὴν ἀνδρεῖος
τοῦ δειλοῦ ὑπὸ φόβων ἧττον τεϑορύβηται. ἸΚΛΕΙ͂.
Καὶ τοῦτο οὕτως. ΑΘΗ͂Ν. Εἰ δ᾽ ἣν τὶς μηχαγὴ
24 ο ΡΙΆΑΤΟΝΙΒ ἀκ τῇ
μηδὲν τοπαράπον δεδιότα μηδὲ ϑορυβούμενον ἐπι-
στῆσαι στρατοπέδῳ στρατηγὸν, ἀρ οὐ τοῦτ ἂν
ποντὺ τρόπῳ ἐπράττομεν; ΚΑΙ. Σφόδρα μὲν οὗ γ΄
ΘΗ. Νῦν δὲ γε οὐ στρατοπέδου σεέρι λέγομεν ἀρ-
ξοντος ἐν ἀνδρῶν ὁμιλίαις ἐχϑρῶν ἐχϑροῖς μετὰ πο-
λόέμον, φίλων δ᾽ ἐν εἰρήνῃ πρὸς φέλους κοινωνησόν-
τῶν φιλοφροσύνης. ΚΔΕΙ. ᾿ορϑῶς. ΑΘΗ͂Ν. Ἔστι
δὲ γε ἡ τοναύτη συγουσίω, εἴπερ ἔσται μετὰ μέϑης,
οὐκ ἀϑόρυβος. ἢ γάρ; ΚΔΕΙ͂. Πῶς γάρ; ἀλλ᾽ οἶμαι
πᾶν τοὐναντίον. 4ΘΠ. Οὐκοῦν ποῶτον» μὲν καὶ τού-
τοις ἄρχοντος δεῖ; ΚΑΕΙ. 1 μὴν; ὡς ὀὐδενὶ γε
πράγματι. ΑΘΗΝ. Πότερον οὖν ἀϑόρυβον, εἰ δυ-
γωτὸν εἴη, τὸν τοιοῦτον ἄρχοντα ἐκπορίζεσθαι δεῖ;
ΚΑΕΙ͂. Πῶς γὰρ οὔ; 4ΘΗΝ. Καὶ μὴν πορί γε σὺν-
οὐσίας, ὡς ἔοικεν, αὐτὸν φρόνιμον εἶναι δεῖ, γέγνε-
ται γὰρ φύλαξ τῆς τε ὑπαρχούσης φιλίας αὐτοῖς, καὶ
ἔτι πλείονος ἐπιμελητὴς ὅπτως ἔσται διὰ τὴν τότε ξυ»-
ουρίαν. ΚΑΔΕΙ͂. ““ληϑέστατα. ΑΘΗ͂ΪΝ. Οὐκοῦν γνὴή-
φοντά τε ποἱ σοφὸν ἄρχοντα μεϑυόντων δεῖ καϑι-
στώναν, καὶ μὴ τοὐναντίον. μεϑυόντων γὰρ μεϑύων
γεκὰ γέος ἄρχων, μὴ σοφὸς » εἰ μὴ κακὸν ἀπεργάσαι-
τὸ τὸ μέγα, πολλῇ χρῷτ᾽ ἂν ἀγαϑῇ τύχῃ. ΚΑ. Παμ-
πόλλῃ μὲν οὖν. Α4ἍΘΗΝ. Οὐκοῦν εἰ μὲν 7ιγνομενῶν
ὡς δυνατὸν ὀρθότατα τούτων ἕν ταῖς πόλεσι τῶν ξυ»-
ουσιῶν μέμφοετό τις, ἐπικαλῶν αὐτῷ τῷ πράγματι,
τὰχ ἂν ὀρθῶς ἴσως ἂν μέμφοιτο. δὲ δὲ ἁμαρτανόμε-
γὸν ὡς οἵόντξ μάλιστα ἐπιτήδευμα τὶς ὁρῶν λοιδο-
ρεῖ, πρῶτον μὲν δῆλον. ὡς ἀγνοεῖ, τοῦτ᾽ αὐτὸ γεγνύ-
μδρὸν οὐκ ὀρθῶς, εἶθ᾽ ὅτε πᾶν τούτῳ τῷ τρόπῳ φα-
»ιδέναλο, ΡῈ ΓΕΘΙΒΥΘ 1}. 1. 2
οι
γεῖταν πονηρὸν, δεσπότου τὸ χαὶ ἄρχοντος νή-
φοντος χωρὶς πραττόμενον. ἢ οὐ ξυγνοεῖς τοῦϑ᾽,
ὅτι μεϑύων κυβερνήτης, καὶ πᾶς παντὸς ἄρχων,
ἀνατρέπεν πάντα, εἴτε πλοῖα εἴτε ἅρματα, εἶτϑ
στρατόπεδον, εἴϑ᾽ δ, τι ποτ᾽ εἴη τὸ κυβερνώμενον
ὑπ αὐτοῦ; Κα Ε]. Παντάπασι τοῦτό γε ἀληϑὲς εἴς-
ρηκας, ὦ ξένε" τὸ ἐπὶ τῷδε δ᾽ ἡμῖν λέγε, τὲ ποτ,
ἂν γίγνηται τοῦτο ὀρϑὸν τὸ περὸὲ τὸς πόσεις γόμι-
μον, ἀγαϑὸν ἂν δράσειεν ἡμᾶς. οἷον ὃ νῦν δὴ ἐλέ-
γομεν, εἰ στράτευμα ὀρθῆς, ἡγεμονίας τυγχάνοι,
νίκη πολέμου τοῖς ἑπομένοις ἂν γίγνοιτο, οὐ ομι-
κρὸν ἀγαϑόν: καὶ τἀλλ᾽ οὕτω" συμποσίου δὲ ὀρϑῶς
παιδαγωγηϑ ἐντας, τέ μέγα ἰδιώταις ἢ τῇ πόλει γί-
γνοιτ ἂν; ΑΘΗ͂Ν. Τί δὲ, παιδὸς ἑνὸς ἢ καὶ χοροῦ
παιδαγωγηϑέντος κατὰ τρόπον ἑνὸς, τὶ μέγα τῇ πό-
λει φαῖμεν ἂν γίγνεσθαι; ἢ τοῦτο οὕτως ἐρωτηϑὲν-
τες εἴποιμεν ἂν, ὡς ἑνὸς μὲν βραχὺ τι πόλει γίγνοιτ᾽
ἂν ὄφελος" εἰ δ᾽ ὅλως ἐρωτᾷς παιδείαν τῶν παιδευ:
ϑέντων, τὶ μέγα τὴν πόλιν ὁ ὀνίνησιν, οὐ χαλ ἐπιὸν εἰ-
σεεῖν ὅτι παιδευϑέντες μὲν εὖ, γί γνοιντ' ἂν ἂν δρες
ἀγαϑοί" γενόμενοι δὲ τοιοῦτοι, τά τ ἄλλα πρότ-
τοῖὲν καλῶς, ἔτι δὲ κἀν εν τοὺς πολεμίους μα-
χόμενοι. παιδεία μὲν οὖν φέρει καὶ νίκην, νέίχη δ᾽
ἐνίοτε ἀπαιδευσίαν. πολλοὶ γὰρ, ὑβριστότεροι διὰ
“τολέμων νίκας γενόμενοι, μυρίων ἄλλων κακῶν δὲ
ὕβριν ἐνεπλήσϑησαν. καὶ παιδεία μὲν οὐδεπώποτε
γέγονε Καδμεία, νἴκαι δὲ ἀνθρώποις πολλαὶ δὴ τοι-
αὗται γεγόνασί τε καὶ ἔσονται. Καὶ ΔΕ. Δοκεῖς ἡμῖν,
ᾧ φίλε, τὴν ἐν τοῖς οἴγῳςς κοινὴν διατριβὴν ὡς εἰς
28 ΡΙΑΤΟΝΙΒ͵ ἅ.ς...649.4.,
παιδείας μεγάλην μοῖραν τείνουσαν λέγειν, ἂν ὃρ-
ϑῶς γίγνηται. ΑΘΗ. τί μήν; ᾿ς ΚΔΕΙ͂. Ἔχοις ἂν τὸ
μετὰ τοῦτ᾽ εἰπεῖν; ὡς ἔστι τὸ νῦν εἰρημένον ἀληϑές -
ΑΘΗΝ. τὸ μὲν ἀληϑὲς, ὦ ξένε, διϊσχυρίξεσϑαι ταῦ-
τα οὕτως ἔχειν, πολλῶν ἀμφισβητούντων, ϑεοῦ" εἰ
δ᾽ ὅπη ἑμοὶ φαίνεται δεῖ λέγειν, οὐδεὶς φϑόνγος, ἐπεῖ-
πὲρ ὡρμήκαμέν γε τοὺς λόγους περὶ νόμων καὶ πο-
λιτείας ποιεῖσθαι τανῦν. ΚΑΛΕΙ͂. Τοῦτ᾽ αὐτὸ δὴ
πειρώμεϑα τὸ σοὶ δοκοῦν περὶ τῶν νῦν ἀμφισβητου-
μένων καταμαϑεῖν. ΑΘΗ. ᾿Ἰλλὰ χρὴ ποιεῖν οὕτως"
ὑμᾶς τε ἐπὶ τὸ μαϑ εἴν, καὶ ἐμὲ ἐπὶ τὸ δηλῶσαι πει-
ρώμενον ἀμωσγέπως ξυντεῖναι τὸν λόγον. πρῶτον δὲ
μου ἀκούσατε τὸ τοιόνδε" τὴν πόλιν ἅπαντες ἡμῶν
Ἄλληνες ὑπολαμβάνουσιν ὡς φιλολόγος τέ ἐστι καὶ
πολυλόγος" “Ἰακεδαίμονα δὲ καὶ Κρήτην, τὴν μὲν,
βοαχιλόγον, τὴν δὲ, πολύγοιαν μᾶλλον ἢ πολυλο-
γίαν ἀσκοῦσαν. σκοπῶ δὴ μὴ δόξαν ὑμῖν παράοχω-
αὶ περὶ σμικροῦ πολλὰ λέγειν, μέϑης πέρι, σμικροῦ
ποάγματος, παμμήκη λόγον ἀνακαϑαιρόμενος. τὸ
δὲ ἡ κατὰ φύσιν αὐτοῦ διόρϑωσις οὐκ ἂν δύναιτο
ἄγευ μουσικῆς ὀρθότητος ποτὲ σαφὲς οὐδ᾽ ἱκανὸν
ἐν τοῖς λόγοις ἀπολαβεῖν" μουσικὴ δὲ ἄνευ παι-
δείας τῆς πάσης οὖκ ἂν αὖ ποτὲ δύναιτο. ταῦτα δὲ
παμπόλλων ἐστὶ λόγων. δρᾶτε οὖν τί ποιῶμεν, εἰ
ταῦτα μὲν ἐάσαιμεν ἐν τῷ παρόντι, μετεκβαΐμεν δ᾽
εἰς ἕτερόν τινα γόμων πέρι , λόγον. ΜΕΤ. ᾿ὮΩ, ξέγε
ράρμός οὐχ οἷσϑ᾽ ἴσως ὅτι τυγχάνει ἡμῶν Ἃ ἑστία
ἧς πόλεως οὖσα ὑμῶν πρόξενος. ἴσως μὲν οὖν καὶ
τῶσι τοῖς παισὶν, ἐπειδὰν ἀκούσωσιν ὅτι τινός εἶσι
ε.....».04δ.ν.. ὈΒ ΠΙΘΥ5᾽ 10. 1. ἊΣ
" "ω ᾿ τ ΑἉ : 3) ᾽ ᾿ "ΩΝ 4,
γεόλεως πρόξενοι, ταὑτη τὶς εὐγοια ἐκ νέων ευὐϑὺς
« -Ὁ -»ο- -’ -Ὁ ες
ἐνδύεται ἕκαστον ἡμῶν τῶν προξένων τῇ πόλει, ὡς
᾿ ͵ , »-Ὁ ᾿Ὶ
δευτέρᾳ οὔσῃ πατρίδι μετὰ τὴν αὑτοῦ πόλιν" καὶ δὴ
»"ὉΣ-΄ ΕΣ - ) , 2 ᾿ »"“ὍΎ
καὶ ἐμοὶ νῦν ταὐτὸ τοῦτο ἐγγέγονεν. ἀκούων γὰρ τῶν
2 ΄ Α --
πιαίδων, εὐϑὺς εἴ τι μέμφοιντο 1) καὶ ἐπαινοῖεν .4α-
7 7} ΄ « «ε ῇ « -»οΣ“΄7-7Ἶ Ξ3 ,
κεδαιμόνιοι ϑηναίους, ὡς ἡ πόλις ὑμῶν, ὦ 11ἐ-
᾽ » 3 -ο-᾿᾽ »2Σ'΄ » Δ πριν" «ἢ »"Σ᾽
γιλλε, ἔφασαν, ἡμᾶς οὐ καλῶς ἢ καλῶς ἔῤῥεξε. ταῦτα
"κα ᾽ 2 , ᾽ « -
δὴ ἀκούων, καὶ μαχύμενος πρὸς αὐτὰ ὑπὲρ ὑμῶν
᾿ . ι. ΄ 7 2) »
ἀεὶ πρὸς τοὺς τὴν πόλιν εἰς ψόγον ἄγοντας, πᾶσαν
, ᾿ ἴω ι «ς
εὔνοιαν ἔσχον. καί μοι γῦν ἢ τὲ φωνὴ προσφιλὴς ὑ-
»"Σ" , - ω 3 ᾿
μῶν τύ; τὲ ὑπὸ πολλῶν λεγόμενον, ὡς ὑσοι᾿Ιϑηναίων
Δ; (Ἀν, 2 Ἂ ᾽ ον »-Ὕ -. 2
εἰσὶν ἀγαϑοὶ, διαφερόντως εἰσὶ τοιοῦτοι, δοκεῖ ἀλη-
᾿ , “, 2 9 2
ϑέστατα λέγεσθαι. μόνοι γὰρ ἀνεὺ ἀνάγκης, αὖτο-
- ᾿ , Φ -»-Ὁ ι Ἶ "ἷ »η"ὃἷ κ5
φυῶς, θεὲ μοίρᾳ, ἀληϑῶς καὶ οὔτι πλαστῶς εἰσὶν
τ . -»- ι - , ᾿ Ε] -
ἀγαϑοί. θαῤῥῶν δὴ ἐμοῦ γε ἕνεκα λέγοις ἂν τοσαῦ-
" ς , ὉῈ δ
τὰ ὁπόσα σοὶ φίλον. ΚΑΕΙ͂, Καὶ μὴν, ὦ ἕένε, καὶ
9 -»" 5 --᾿
τὸν παρ᾽ ἐμοῦ λόγον ἀκούσας καὶ ἀποδεξάμενος,
ϑεν-" - ᾿ 9 ᾿
ϑαρῥῶν ὁπόσα βούλει λέγε. τῇδε γὰρ ἴσως ἀκήκοας,
23,» ᾽ " » ει Ὕ ς υωυ
ὡς ᾿ξπιμενίδης γέγονεν ἀνὴρ ϑεῖος, ὃς ἣν ἡμῖν οἱ-
»- ᾽ν , - ᾿ γω , »
κεῖος" ἐλϑὼν δὲ πρὸ τῶν Περσικῶν δέκα ἔτεσι πρότε-
] -Ὦν ι . »-7᾽ --
ρον παρ ὑμᾶς, χατὰ τὴν τοῦ ϑεοῦ μαντείαν, ϑὺυ-
᾽ χα ᾿ «“ « ᾿ ΕῚ ΒΥ Ἀ « Ἃ
σίας τε ἐϑύσατο τινὰς, ἃς ὃ ϑεὸς ἀνεῖλε" καὶ δὴ καὶ
᾿ " 3 ᾿,
φοβουμένων τὸν Περσικὸν ϑηναίων στόλον, εἶπεν
ε; ον δ » ὦ. Ἂ τς « δ᾿ Ὧν
τι δέχ μὲν ἐτῶν οὐχ ἥξουσιν: ὅταν δὲ ἔλθωσιν,
, “ » ᾽ ξ ᾽
ἀπαλλαγήσονται, πράξαντες οὐδὲν ὧν ἤλπιζον, πα-
"»" , ᾿ ΝῚ Ἶ πὲ
δόντες τε ἢ δράσαντες πλείω κακά. τότ᾽ οὖν ἐξενώ-
- ᾿ ξ -- ͵ ἵ
ϑησαν ὑμῖν οἵ πρόγονοι ἡμῶν" καὶ εὔνοιαν ἐκ τόσου
» ςο »ν φιχξ ᾿ ᾿ -.
ἔγωγε ὑμῖν καὶ οἱ ἡμέτεροι ἔχουσι γονεῖς. ΑΘΗ͂Ν.
; ἰο ᾿ , 2
τὰ μὲν τοίνυν ὑμέτερα ἀκούειν, ὡς ἔρικεν, ἕτοιμ
8 ῬΌΛΤΟΝΙ8͵ ν.ε. ἃ,
ὧν εἴη" τὰ δ᾽ ἐμὼ, βούλεσϑαι μὲν ἕτοιμα, δύνασϑαι
δὲ, οὐ πάνυ ῥάδια" ὅμως δὲ πειρατέον. πρῶτον δὴ
οὖν πρὸς τὸν λόγον, δρισώμεϑα παιδείαν τὲ ποῖ
ἐστὶ, καὶ τίνα δύναμιν ἔχει. διὰ γὰρ ταύτης φαμὲν
ἵτέον εἶναι τὸν προκεχειρισμένον ἐν τῷ γῦν λόγον ὑφ᾽
ἡμῶν, μέχρι περ ἂν πρὸς τὸν ϑεὸν ἀφίκηται. αν ἪΝ
Πώνν μὲν οὖν δρῶμεν ταῦτα, εἴπερ σοΐ γε ἡδύ. 490.
«Ἱέγοντος τοίνυν ἐμοῦ τὲ ποτε χρὴ φάναιπαιδεέαν εἷ-
ναι, σχέψασϑε ἂν ἀρέσκῃ τὸ λεχϑέν. Κα ΕΤ. “έγοις
ἄν. ΘΠ Ν. “έγω δὴ" καὶ φημι τὸν ὁτιοῦν ἀγαϑὸν
ἄνδρα μέλλοντα ξωυϑνωὴ τοῦτο ἀὐτδ ἐς οναΐδαν εὖ-
ϑὺς μελετᾷν δεῖν, παίζοντα τε καὶ σπουδάζοντα, ἐν
τοῖς τοῦ πράγματος ἑκάστοις προσήκουσιν. οἷον,
τὸν μέλλοντα ἀγαϑὸν ἔσεσϑαι γεωργὸν, ἢ τινὰ οἶκο-
δόμον, τὸν μὲν, οἰκοδομοῦντά τι τῶν παιδείων οἶκο-
δομημάτων παίζειν χρὴ" τὸν δ᾽ αὖ, γεωργοῦντα᾽ καὶ
ὄργανα ἑκατέρῳ σμικρὶ, τῶν ἀληϑινὼν μιμήματα,
παραυκευάξειν τὸν τρέφοντα αὐτῶν ἑκάτερον. καὶ
δὴ καὶ τῶν μαϑημάτων ὅσα ἀναγκαῖα, προμεμαϑη-
κέγαι, μανϑάνειν" οἷον τέκτονα, μετρεῖν ἢ) σταϑμῶς-
σϑαι" καὶ πολεμικὸν, ἱππεύειν παίζοντα, ἢ τι τῶν
τοιούτων ἄλλο ποιοῦντα. καὶ πειρᾶσθαι διὰ τῶν πιαν-
διῶν ἐκεῖσε τρέπειν τὰς ἡδονὰς καὶ ἐπιϑυμίας τῶν
παίδων, οἵ ἀφικομένους αὐτοὺς δεῖ τέλος ἔχειν. κε-
φάλαιον δὴ παιδείας λέγομεν τὴν ὀρϑὴν τροφὴν" ἢ
τοῦ παίζοντος τὴν ψυχὴν εἰς ἔρωτα ὅτι μάλιστα ἄξει
τούτου, ὃ δεήσει γενόμενον ἄνδρ᾽ αὐτὸν, , τέλειον εἰ-
ναι τῆς τοῦ πράγματος ἀρετῆς. δρᾶτε οὖν εἰ μέχρι
τούτον γε, ὅπερ εἶπον, ὑμῖν ἀρέσκει τὸ λεχϑέν. Καὶ 4.
εἰ γιδά 4.4.5... Ε ΓΈΘΙΒΥΘ ΠΙΒ, 1, Φ0
ν΄ 4 [.] [
Πῶς γὰρ οὔ; ΑΘΗ͂Ν. Μὴ τοίνυν μηδ᾽ ὃ λέγομεν
, "ἊὉ 3
εἶναι παιδείαν, ἀόριστον γένηται. νῦν γὰρ ὀνειδίζον-
- Υ ς ε
τες ἐπαινοῦντες ϑ᾽ ἑκάστων τιἰς τροφάς, λέγομεν ὡς
- ᾿ - , ᾿ ᾿ 2
τὸν μὲν πειταιδευμένον ἡμῶν ὄντα τινὰ, τὸν δὲ, ἀπαί-
᾿ Ἃ
δευτον,, ἐνίοτε εἰς τε καπηλείας καὶ ναυκληρίας, καὲ
δ " Υ , 5 ἢ "
ἀλλὼν τοιούτων μάλα πεπαιδευμένων ἀνϑρώπων
σφόδρα. οὗ γὰρ ταῦτα ἡγουμένων, ὡς ἔοικεν, εἶναι
. Ε ; -
παιδείαν, ποιοῦσαν ἐπιϑυμητήν τε καὶ ἐραστὴν τοῦ
5)
πολίτην γεγέσϑαι τέλεον, ἄρχειν τε καὶ ἀρχεσϑαι
" 9
ἐπιστάμενον μετὰ δίκης. ταύτην τὴν τροφὴν ἄφο-
οἐσάμενος ὁ λόγος οὗτος, ἐξ ὧν φαίνεται, νῦν βού-
λοιτ᾽ ἂν μόνην παιδείαν ποοσοαιγορεύειν" τὴν δὲ εἰς
χρήματα τεῤνουσαν, ἤ τινα πρὸς ἰσχὺν, ἢ καὶ πρὸς
. . , - ,
ἄλλην τινὶ σοφίαν, ἄνευ γοῦ καὶ δίκης, βάναυσόν
5 Ὸ ὴ 3
Σ᾿ εἶναι καὶ ἀνελεύθερον, καὶ οὐκ ἀξίαν τοπαράπαν
Π »ΣἢΦ « “,ω ΓῚ ᾽ 32 Γὺ
παιδεέαν καλεῖσϑαι. ἡμεῖς δὴ μηδὲν ὀνόματι δια-
᾿ 2 3 - ἘΦ ΉΞ, υὗν, οΝὸ ᾿ , ὦ» ς
φερωμεϑ᾽ αὐτοῖς" ἀλλ᾽ ὃ νῦν δὴ λόγος. ἡμῖν ὁμολο-
, 2 “
γηϑεὶς μενέτω, ὡς οἵγε ὀρϑῶς πεπαιδευμένοι, σχε-
ἢ 39 Ν , Ἂ » ᾿ . τ
δὸν ἀγαϑοὶ γίγνονται" καὶ δεῖ δὴ τὴν παιδείαν
- ϑ - χω] -»Ὕ
μηδαμοῦ ἀτιμάζειν, ὡς πρῶτον τῶν καλλίστων τοῖς
3 ,ὕ ων
δρίστοις ἀνδράσι παραγιγνόμενον" καὶ, εἴποτε ἐξέρ-
τ ΡΠ. Ἀ 2 ω- -Ὁ 2 δ τς
ζεται, δυνατὸν δ᾽ ἐστὶν ἐπανορϑοῦσθϑαι, τοῦτ᾽ ἀεὶ
δραστέον διὰ βίου παντὶ κατὸὼ δύναμιν. Καὶ 4.09:
-»Ὕ - Α ͵ ὗ΄- ᾽
ϑῶς" καὶ συγχωροῦμεν ἃ λέγεις. ΑΘΗΝ. Καὶ μὴν
πάλαι γε συνεχωρήσαμεν ὡς ἀγαϑῶν μὲν ὄντων τῶν
᾽ 32) »ϑ»»ν - “ο Ὄ
δυναμένων ἄρχειν αὐτῶν, κακῶν δὲ, τῶν μή. ΚΑΕΙ.
γ 3 ε- ,
«ἔγεις ὀρϑύτατα. ΑΘΗ͂Ν. «Σαφέστερον ἔτι τοίνυν
5 - 3 3 -
ἀναλάβωμεν τοῦτ᾽ αὐτὸ ὅ, τι ποτὲ λέγομεν. καὶ μοι
ὃ 3 5. ΄ 5 ὃ ἱζ δ. τ ᾿ ς » ᾽
δ εἰκόνος ἀποδέξασϑε, ἐάν πὼς δυνατὸς ὑμῖν γένοω-
30 ΡΙΑΤΟΝΙΘ ἃ.ο.Ρ.04.5.ἃ.
μαι δηλῶσαι τὸ τοιοῦτον. ΚΑΛῈ]. “ἐγε μόνον.
ἌΘΟΠΝ. Οὐκοῦν ἕνα μὲν ἡμῶν ἕκαστον αὐτῶν τιϑῶ-
μεν; ΚΑΛΕΙ͂. Ναί. ΑΘΗ͂Ν. Ζ᾽ὑο δὲ κεκτημένον ἐν αὗ-
τῷ ξυμβούλω, ἐναντίω τε καὶ ἄφρονε, ὦ προσαγορεύ-
ομὲν ἡδονὴν καὶ λύπην. ΚΑ 1 Ἴστι ταῦτα. 4ΘΠΠΝ.
Τοὺς δὲ τούτοιν ἀμφοῖν αὖ δόξας μελλόντων" οἷν
χοινὸν μὲν ὄνομα ἐλπίς" ἴδιον δὲ, φόβος μὲν, ἡ πρὸ
λύπης ἐλπὶς" θάῤῥος δὲ, ἡ πρὸ τοῦ ἐναντίου. ἐπὶ
δὲ πᾶσι τούτοις, λογισμὸς, ὃ, τι ποτ᾽ αὐτῶν ἀμει-
γὸν ἢ χεῖρον" ὃς γενόμενος δόγμα πόλεως κοινὸν, νό-
μος ἐπωνόμασται. ΧΕ. Μόγις μὲν πως ἐφέπομαι"
λέγε μὴν τὸ μετιὶ ταῦτα, ὡς ἑπομένου, Π1Ε]᾽. Καὶ
ἐν ἐμοὶ μὲν ταὐτὸ τοῦτο πάϑος ἔνι. ΑΘΠΝ. Περὶ
δὴ τούτων διανοηθῶμεν οὑτωσί; ϑαῦμα μὲν ἕκα-
στον ἡμῶν ἡγησώμεϑα τῶν ζώων ϑεῖον, εἴτε ὡς παί-
)}1ὸν ἐκείνων, εἶτε ὡς σπουδῇ τινι ξυνεστηκός. οὐ
γὰρ δὴ τοῦτό γε) γινώσκομεν" τόδε δὲ ἴσμεν, ὅτι
ταῦτα τὰ πάϑη ἐν ἡμῖν οἷον νεῦρα ἢ μήρινϑοι τινὲς
ἐγοῦσαι, σπῶοϊ τε ἡμᾶς, καὶ ἀλλήλαις ἀνϑέλκουσι»,
ἐναντίαι οὖσαι, ἐπὶ ἐναντίας πράξεις, οὺ δὴ δίωρι-
σμένη ἀρετὴ καὶ κακία κεῖται. μιᾷ γὰρ φησὶν ὃ λό-
γος δεῖν τῶν ἕλξεων ξυγεπόμενον ἀεὶ, καὶ μηδαμὴ
ἀπολειπόμενον ἐκείνης, ἀνϑέλκειν τοῖς ἄλλοις νεὺ-
ροις ἕκαστον. ταύτην δ᾽ εἶναι τὴν τοῦ λογισμοῦ ἄγω-
γὴν χρυσὴν καὶ ἱεράν, τῆς πόλεως κοινὸν νόμον ἐπι-
καλουμένην. ἄλλας δὲ, σκληριὶς καὶ σιδηρᾶς" τὴν δὲ,
μαλακὴν, ἅτε χρυσῆν, οὐσαν" τὰς δὲ ἄλλας, παντο-
δαποὶς εἴδεσιν ὁ ὁμοίας, δεῖν τῇ καλλίστῃ ἀγωγῇ τοῦ
νόμον ἀεὶ ξυλλαμβάνειν. ατεὲ γὰρ τοῦ λογισμοῦ κα-
νιᾳ.ἅ, ΡΕΙΕΘΙΒΥΒ ΠΡΑ1 31
᾿λοῦ μὲν ὄντος, πρῴου δὲ καὶ οὐ βιαίου; δεῖσθαι ὗὑ-
πηρετῶν αὐτοῦ τὴν ἀγωγὴν, ὅπως ἂν ἡμῖν τὸ χρυ»
σοῦν γένος γικῷᾷ τὰ ἄλλα γένη. καὶ οὕτω δὲ περὶ ϑαν»
“μάτων ὡς ὄντων ἡμῶν ὃ μὔϑορἁ ἀρετῆς σεσωσμένος ἃ»
εἴ" καὶ τὸ κρείττω ἑαυτοῦ καὶ ἥττω εἶναι, τρόπο»
τινὰ φανερὸν ἂν γίγνοιτο μᾶλλον ὃ νοεῖ" καὶ ὅτι πό-
λιν καὶ ἰδιώτην τὸν μὲν λόγον ἀληϑῆ λαβόντα ἐν ἑατο
τῷ περὺ τῶν ἕλξεων τούτων, τούτῳ ἑπόμενον δεῖ ζῆν
πόλιν δὲ, ἢ παρὰ ϑεῶν τινος, ἢ παρὰ τούτου τοῖ
γγόντος ταῦτα λόγον παραλαβοῦσαν, νόμον ϑεμέ-
γην, αὑτῇ τε ὅμιλεῖν καὶ ταῖς ἄλλαις πόλεσιν. οὕτω
καὶ κακέα δὲ καὶ ἀρετὴ σαφέστερον ἡμῖν διηρϑρωμέ-
γον ἂν εἴη" ἐναργεστέρου δ᾽ αὐτοῦ γενομένον, καὶ παι-
δεέα καὶ τάλλα ἐπιτηδεύματα ἴσως ἔσται μᾶλλον κα
ταφανῆ. καὶ δὴ καὶ τὸ περὶ τῆς ἐν τοῖς οἴνοις διατρι-
βῆς, ὃ δοξασϑείη μὲν ἂν εἶναι φαύλον πέρι μῆκος
πολὺ λόγων περιττὸν εἰρημένον. ΚΑΕΙ. Φαγείη δὲ
τὰχ ἂν ἴσως τοῦ μήκους γ᾽ αὐτῶν οὐκ ἀπάξιον. 4Θ
Εὖ λέγεις" καὶ περαίνωμεν ὃ, τι περ ἂν τῆς γε νῖν
διατριβῆς ἄξιον γίγνηται. ΚΑΕΙ͂. “ἐγε δὴ. 46 ΠΝ
Τροσφέροντες τῷ θαύματι τούτῳ τὴν μέϑην, ποῖόν
τι ποτὲ αὐτὸ ἀπεργασύμεϑα; ΚΑ. Πρὸς τὶ δὲ σκο-
πούμενος αὐτὸ ἐπανερωτᾷς; ΑΘΠ.΄. Οὐδὲν πω ποὸς ὃ,
τι" τοῦτο δὲ ὅλως κοινωνῆσαν τούτῳ, ποῖόν τι ξυμπίς
πτει γίγνεσθαι. ἔτι δὲ σαφέστερον ὃ βούλομαι πει-
ράσομαι φράζειν. ἐρωτῶ γὰρ τὸ τοιόνδε, (ρα σφο-
δροτέρας τὰς ἡδονὰς καὶ λύπας καὶ ϑυμοὺς καὶ ἔρω»"
τὰς ἡ τῶν οἴνων πόσις ἐπιτείνει; Κὶ ΕἸ. Πολὺ γε,
Α011]. Τί δ᾽ αὖ τὰς πρρ σμὲ καὶ μνήμας καὶ δόξας
42) ΡΙΑΈΟΝΕΙΒ Ρ-526.ς.}ιςὶ
καὶ φρονήσεις, “πότερον ὡσαύτως σφοδροτέρας; ἢ
πάμπαν ἀπολείπει ταῦτα αὐτὸν, ἂν κατακορής τις τῇ
μέϑη γίγνηται; . ΚΑ. αὶ, πάμπαν ἀπολείπει. 4Θ.
Οὐκοῦν εἰς ταὐτὸν ἀφικνεῖται τὴν τῆς ψυχῆς ἕξιν τῇ
τότε ὅτε γέος ἦν παῖς. ΚΩΔΕΙ͂. Τί μήν; ΑΘΗ."
στα δὴ τότ᾽ ὃν αὐτὸς αὑτοῦ γίγνοιτο ἐγκρατής. ἐῊ
Ἥκιστα. ΘΗ. Ψ οὖν ἡῤεφν. ὐφνρέτο φαμὲν ὃ τοιοῦ-
τος; ΚΑΛΕΙ͂. Πολὺ γε. ΑΘΗ-. Οὐ μόνον ἄρ᾽, ὡς ἔοι-
κεν, ὁ γέρων δὶς παῖς γίγνοιτ᾽ ἂν, ἀλλὰ καὶ ὃ μεϑυ-
σϑείς. ΚΑῚ. ἄριστα εἶπες, ὦ ξένε. ΑΘΗ͂. Τούτου
δὴ τοῦ ἐπιτηδεύματος ἔσϑ᾽ ὅστις λόγος ἐπιχειρήσει
σπείϑειν ἡμᾶς ὡς χρὴ γεύεσϑαι, καὶ μὴ φεύγειν παν-
τὶ σϑένει κατὰ τὸ δυνατόν; Κ ΔΕΙ͂, Ἔοικεν εἶναι.
σὺ γοῦν φὴς, καὶ ἕτοιμος ἦσϑα γὺν δὴ πο Ὸ
᾿Δληϑὴ μέντοι μνημονεύεις. καὶ νῦν γ᾽ εἰμὴ ἕτοιμος,
ἐπειδὴ πὲρ σφώ γε ἐθελήσει» προϑύμως ἔφατον ἀ-
κούειν. ΚΑΕΙ͂, Πῶς δ᾽ οὐκ ἀκουσόμεθα; κἂν εἰ μη-
δεγὸς ἄλλου χάριν, ἀλλὰ τοῦ ϑαυμαστοῦ τε καὶ ἀτό-
που, εἰ δεῖ ἑκόντα ποτὲ ἄνϑρωπον εἰς ἅπασαν φαῦυ-
λότητα ἑαυτὸν ἐμβάλλειν. 410. Ψυχῆς λέγεις. ἢ γάρ;
(1 Ε1. ϊναΐ. 4ΘΗ. τί δὲ; σώματος, ὦ ἑταῖρε, εἰς
πονηρίαν, λεπτότητα τε καὶ αἶσχος καὶ ἀδυναμίαν,
θαυμάζοιμεν ἂν εἴ ποτε τις ἑκὼν εἶναι ἐπὶ τὸ τοιοῦ-
τὸν ἀφικνεῖται; Καὶ ΛΕΤ. Πῶς γὰρ οὔ; 4ΘΗ. Τὶ οὖ»;
τοὺς εἰς τὰ ἰατρεῖα αὐτοὺς ϑυδιξουναθε ἐπὶ φαρμακο-
ποσίᾳ, ἀγνοεῖν οἰόμεθα ὃτι μετ᾽ ὀλίγον ὕστερον
καὶ ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἕξουσι τοιοῦτον τὸ σῶμα,
οἷον εἰ διὼ τέλους ἔχειν μέλλοιεν, ζῆν οὐκ ἂν δέξαιν-
το; ἢ τοὺς ἐπὶ τὰ γυμνάνια καὶ πόνους ἰόντας οὐκ
ἃ «.Ρ.6474. ΠΕ ΨΕΟΙΘΥΒ 118. 1. 33
ἔσμεν ὡς ἀσϑενεῖς εἰς τὸ παραχρῆμα γίγνονται; ΚΑΕΙ,
Πάντα ταῦτα ἴσμεν. ΑΘΗ. καὶ ὅτι τῆς μετὸὼ ταῦτα
ὠφελείας ὃ ἕνεκο; ἑκόντες πορεύονται; 1ΚΛΕΙ͂. Καλ-
λιστα. Α4ΘΗ. Οὐκοῦν χρὴ καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδευ-
μάτων πέρι διανοεῖσθαι τὸν αὐτὸν τρόπον; ΚΑΕΙ͂.
Πάνυ γε. ΑΘΗ͂. Καὶ τῆς περὲ τὸν οἶνον ἄρα δια-
τριβῆς ὡσαύτως διανοητέον, εἴπερ ἕνε τοῦτο ὀρϑῶς
διανοηϑῆναι ἐν τούτοις. ΚΑΛΕΙ͂. Πῶς δ᾽ οὔ; 4ΘΗ.
Ἂν ἄρα τινὰ ὠφέλειαν ἡμῖν ἔχουσα φαίνηται, μη-
δὲν τῆς περὶ τὸ σῶμα ἐλάττω, τῇ γε ἀρχὴ τὴν σω-
μασκίαν νικᾷ" τῷ τὴν μὲν, μετ᾽ ἀλγηδόνων εἶναι,
τὴν δὲ, μή. Κ ΔΕ. ᾿ Ορϑὼῶς λέγεις. θαυμάζοιμι δ᾽
ἂν εἴ τι δυναίμεθα τοιοῦτον ἐν αὐτῷ καταμαϑεῖν.
ΑΘΗ. Τοῦτ᾽ αὐτὸ δὴ νῦν, ὡς ἔοιχ᾽,, ὑμῖν ἤδη πειρα-
τέον φράζειν. καί μοι λέγε" δύο φόβων εἴδη σχεδὸν
ἐναντία δυνάμεϑα κατανοῆσαι; ΚΑΕΙ͂. Ποῖα δή;
4ΘΗ. Τὰ τοιάδε. φοβούμεθα μέν που τὰ κακὰ,
προσδοκῶντες γενήσεσθαι; ΚΑΕΙ͂. Ιγαί. 4ΘΗ. Φο-
βούμεθϑα δὲ γε πολλάκις δόξαν, ἡγούμενοι δοξά-
ζεσϑαι κακοὶ, πράττοντες ἢ λέγοντές τι τὼν μὴ κα-
λῶν, ὃν δὴ καὶ καλοῦμεν τὸν φόβον ἡμεῖς 78 (οἶμαν
δὲ καὶ πάντες) αἰσχύνην. Κὶ ΔΕ. Τί δ᾽ οὔ; ΑΘΗ.
Τούτους δὴ δύο ἔλεγον φόβους" ὧν ὃ ἕτερος ἐνα»-
τίος μὲν ταὶς ἀλγηδόσι καὶ τοῖς ἄλλοις φύβοις,
ἐναντίος δ᾽ ἐστὶ ταῖς πλείσταις καὶ μεγίσταις ἡδο-
ναῖς. ΚΑΕΙ͂. ᾿Ορϑότατα λέγεις. Α081. ᾿Αρ οὖν
οὐκ ἂν »ομοϑέτης, καὶ πᾶς οὗ καὶ σμικρὸν ὄφε-
λος, τοῦτον τὸν φόβον ἐ ἐν τιμῇ μεγίστῃ σέβει, καὶ
καλῶν αἰδῶ, τὸ τούτων ϑάῤῥος ἐναντίον, ἀναΐδειάν
Ῥτα, Τ', Ι. α
34 ΡΙΑΤΟΝΙΒ διε ἀια
τε προσαγορεύει, καὶ μέγιστον κακὸν ἰδέᾳ τε καὶ
δημοσίᾳ πᾶσι γενόμικε; ; ΚΩΔΕΙ. ᾿Ορϑῶς λέγεις.
ΘΗ. Οὐκοῦν τὰ τ' ἄλλα πολλὰ καὶ μεγάλα ὃ φύ-
βος ἢ ἡμᾶς οὗτος σώξει, καὶ τὴν ἐν τῷ πολέμῳ »ίκην
«αὐ σωτηρίαν, ἕν πρὸς ἕν, οὐδὲν οὕτω σφύδρα ἢ ἡμῖν
ἀπεργάζεται. δὺο γὰρ οὖν ἐστὸν τὰ τὴν νίκην ἀπερ-
γαζόμενα, ϑάῤῥος μὲν πολεμίων, φίλων δὲ φόβος,
αἰσχύνης πέρι κακῆς. ΚΑΕΙ. Ἔστι ταῦτα. ΑΘΗ͂.
ἤφοβον ἡμῶν ἄρα δεῖ γίγνεσϑαι καὶ φοβερὸν ἕκα-
στον" ὧν δ᾽ ἑκάτερον ἕνεχα, διῃρήμεϑα. ΚΑΕΙ͂.
Πάνυ μὲν οὖν. ΑΘΗ. Καὶ μὴν ἄφοβόν 7ε ἕκαστον
βουληϑέντες ποιεῖν, φόβων πολλῶν τινῶν εἰς φόβον
εἴγοντες αὐτὸν μετὰ νόμου, τοιοῦτον ἀπεργαζόμεϑα.
ΩΔΕΙ͂. Φαινόμεϑα. ΑΘΗ͂. Τὶ δ᾽ ὅταν ἐπιχειρῶ-
ἐ{ξ") τινὰ φοβερὸν ποιεῖν μετὰ δίκης, ἀρ οὐκ ἄναι-
οχυντίᾳ ξυμβάλλοντας αὑτὸν καὶ προογυμνάζοντας,
πικὰν δεῖ ποιεῖν διαμαχόμενον αὐτοῦ ταῖς ἡδοναῖς;
7) τῇ μὲν διαίτῃ τῇ ἐν αὐτῷ προσμαχόμενον καὶ γι-
ὥντα αὐτὴν , δεῖ τέλεον οὕτω γίγνεσϑαι πρὸς ἂν-
δρείαν; ; ἄπειρος δὲ δή που καὶ ἀγύμναστος ὧν τῶν
τοιούτων ἀγώνων ὁστισοῦν, οὐδ᾽ ὁ ἂν ἥμισυ ξαυτοῦ
γένοιτο πρὸς ἀρετὴν; σώφρων δὲ ἄρα τελέως ἢ ἔσται,
μὴ πολλαῖς ἡδοναῖς καὶ ἐπιϑυμίαις προτρεπούσαις
εἰναισχυντεῖν καὶ ἀδικεῖν διαμεμαχημένος, καὶ γε-
γικηκὼς μετὰ λόγου καὶ ἔργου καὶ τέχνης, ἕν τε παι-
διαῖς χαὶ ἐν σπουδαῖς, ἄλλ᾽ ἀπαϑὴς ὧν πάντων
τοιούτων; ΚΑ. Οὔκουν τόν γ᾽ εἰκότα λόγον ἂν ἔχοι.
49. Τὶ οὖν; φόβου φάρμακον ἔσϑ᾽ ὃς τις ϑεὸς δέ-
δωκχὲν ἀνθρώποις, ὥστε ὁπόσῳ πλέον ἂν ἐϑέλῃ τὶς
».648..}.ο. ΠΕ ΓΤΕΘΙΒΥΘΒ 118. “᾿ 355
πίνειν αὐτοῦ, τοσούτῳ μᾶλλον αὐτὸν νομίζειν καϑ'
ἑκάστην πόσιν δυστυχῆ, γίγνεσϑαι; καὶ φοβεῖσϑαι
τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα αὑτῷ πάντα; καὶ τε-
πδόνδνα εἰς πᾶν δέος ἱέναι τὸν ἀνδρειότατον ἂν-
ϑρώπων, ἐκκοιμηϑέντα δὲ καὶ τοῦ πόματος ἀπαλ-
λαγέντα, πάλιν ἑκάστοτε τὸν αὐτὸν ΤΡ Ια ΨΙ ;
ΚΑΩΈΙ͂. Καὶ τὶ τοιοῦτον φαῖμεν ἂν, ὦ ξένε, ἐν ἀν-
ϑρώποις γεγονέναι πόμα; ΑΘΙ͂. Οὐδέν. εἰ δ᾽ οὖν
ἐγένετο ποϑὲν, ἔσϑ᾽ ὅτε πρὸς ἀνδρείαν ἦν ἂν γο-
μοϑέτῃ χρήσιμον; οἷον τὸ τοιόνδε περὶ αὐτοῦ καὶ
μάλα Βχομεν ἂν αὐτῷ διαλέγεσθαι, Φέρε, ὦ γνομο-
ϑέτα, εἴτε Κρησὶν, εἴϑ᾽ οἱστισινοῦν γομοϑ:ετεῖς,
σπιρῶτον μὲν τῶν πολιτῶν ἄρ᾽ ἂν δέξαιο βάσανον δυ-
γατὸς εἶναι λαμβάνειν ἀνδρείας τε πέρι καὶ δειλίας ;
ΚΑΕΙ. Φαίη που πᾶς ἂν δηλογύτι. ΑΘ. { δέ;
μετ᾽ ἀσφαλείας καὶ ἄνευ κινδύνων μεγάλων, ἢ μετὰ
τῶν ἐναντίων; ΚΑΕΙ͂. Καὶ τοῦτο μετὰ τῆς ἀσφα-
λείας ξυνομολογήσει πᾶς. 46. Χρῷο δ᾽ ἂν, εἰς τοὺς
φόβους τούτους ἄγων, καὶ ἐλέγχων ἐν τοῖς παϑὴ-
μασιν, ὥστε ἀναγκάζειν ἄφοβον γίγνεσϑαν, παρα-
κελευόμενος καὶ νουϑετῶν, καὶ τιμῶν; τὸν δὲ ἅτι-
μάζων, ὅστις σοὶ μὴ πείϑοιτο εἶναι τοιοῦτος οἷον
σὺ τάττεις ἐν πᾶσι; καὶ γυμνασάμενος μὲν εὖ καὶ
ἀνδρείως, ἀζήμιον ἀπαλλάττοις ἄν" κακῶς δὲ, ζη-
μίαν ἐπιτιϑείς; ἢ τοπαράπαν οὐκ ἂν χρῷο, μηδὲν
ἄλλο ἐγκαλῶν τῷ πόματι; ΚΑ. αὶ πῶς οὐκ
ἂν χρῷτο, ὦ ξένε; ΑΘ. Τυμνασία γοῦν, ὦ φί-
λὲ, παρὰ τιὶὰ γῦν ϑαυμαστὴ ῥᾳστώνης ἂν εἴη
καϑ᾽, ἕγα καὶ κατ ὀλίγους, καὶ καϑ' ὁπόσους
δ᾽ ἢ
(ΠΟ.
36 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἅ,ο.Ρ.6 4. 9.α.Ὁ)»
τὶς ἀεὶ βούλοιτο. καὶ εἴτε τις ἄρα μόνος ἐν ἐρημίᾳ
τὸ τῆς αἰσχύνης ἐπίπροσθεν ποιούμενοξ, πρὶν εὖ
σχεῖν ἡγούμενος ὁρᾶσϑαι μὴ δεῖν, οὕτω πρὸς τοὺς
φόβους γυμνάζοιτο, πόμα μόνον ἀντὲ μυρίων
πραγμάτων παρασχευαζόμεγος, ὀρϑὸν ἂν τι πράτ-
τοι" εἴτέ τις ἑαυτῷ πιστεύων φύσει καὶ μελέτῃ κα-
λῶς παρεσκευάσϑαι, μηδὲν ὀκγνοῖ μετὰ ξυμποτῶν
πλειόνων γυμναζόμεγος, ἐπιδείκνυσθαι τὴν ἐν τῇ
τοῦ πόματος ἀναγκαίᾳ διαφϑορᾷ δύναμιν, ὑπερ-
ϑέων καὶ κρατῶν" ὥστε ὑπ ἀσχημοσύνης μηδὲ ἕν
σφάλλεσϑαι μέγα, μηδ᾽ ἀλλοιοῦσϑαν δι᾽ ἀρετὴν"
πρὸς δὲ τὴν ἐσχάτην πόσιν ἀπαλλάττοιτο, πρὶν
ἀφικνεῖσθαι, τὴν ἁπάντων ἥτταν φοβούμενος ἀν-
ϑρθμη τοῦ πόματος. ἈΚ. ϊναί. σωφρονεῖ γάρ,
ὦ ξένε, καὶ ὃ τοιοῦτος, οὕτω πράττων. «40. Πά-
λιν δὴ πρὸς τὸν νομοϑέτην λέγωμεν τάδε, Εἶεν, ὦ
νομοϑέτα. τοῦ μὲν δὴ φόβου σχεδὸν οὔτε ϑεὸς ἔδω-
κεν ἀνϑρώποις τοιοῦτον φάρμακον, οὔτε αὐτοὶ με-
μηχανήμεϑα" (τοὺς γὰρ γόητας οὖκ ἐν ϑοίνῃ λέγω)
τῆς δὲ ἀφοβίας καὶ τοῦ λίαν ϑαῤῥεῖν καὶ ἀκαίρως ἃ
μὴ χρὴ, πότερον ἔστι πόμα; ἢ πῶς λέγομεν; ΚΑ͂.
Ἔστι" φήσει που τὸν οἶνον ὃ φράζων. 4. Ἦ καὶ
τοὐναντίον ἔχει τοῦτο τῷ νῦν δὴ λεγομένῳ; πιόντα
τὸν ἄνϑρωπον, αὐτὸν αὑτοῦ ποιεῖ πρῶτον ἵλεων
εὐθὺς μᾶλλον ἢ πρότερον; καὶ, ὁπόσῳ ἂν πλέον
αὐτοῦ γεύηται, τοσούτῳ πλειόνων ἐλπέδων ἀγαθῶν
πληροῦται καὶ δυνάμεως εἰς δόξαν; καὶ τελευτῶν
δὴ πάσης ὃ τοιοῦτος παῤῥησίας, ὡς σοφὸς ὧν,
μεστοῦται, καὶ ἐλευϑερίας" πάσης δὲ ἀφοβίας,
᾿ρ,ἅ.6.}».6 5.0.8. ΞΕ; ΠΕΘΙΒΥ ΒΘ 1118. 1. ΠΕ .
ὥστε εἰπεῖν τε ἀόκνως ὅτιοῦν, ὡσαύτως δὲ καὶ πρᾶ-
ξχαι; ΚΕΙ͂. Πᾶς ἡμῖν, οἶμαι, ταῦτ᾽ ἂν συγχωροῖ.
ΜΕΙ͂. Τί μὴν; «6. “Ἰναμνησϑῶμεν δὴ τόδε, ὅτε
“δύο ἔφαμεν ἡμῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς δεῖν ϑεραπεύεσθϑαι"
τὸ μὲν, ὅπως ὅτι μάλιστα ϑαῤῥήσομεν" τὸ δὲ, τούὐ-
γαντίον, ὅτι μάλιστα φοβησόμεθα. ΧΑ. Ἃ τῆς αἱ-
δοῦς ἔλεγες, ὧς οἰόμεϑα. ΑΘ. Καλῶς μνημογεύετε.
ἐπειδὴ δὲ τήν τὲ ἀνδρείαν καὶ τὴν ἀφοβίαν ἐν τοῖς
φόβοις δεῖ καταμελετᾶσϑαι, σκεπτέον ἄρα τὸ ἐναν-
τίον ἐν τοῖς ξναντίοις ϑεραπεύεσθαν δέον ἂν εἴη.
ΚΑ. τόγ οὖν εἰκός. 49. Ἢ παϑόντες ἄρα πεφύκα-
μὲν διαφερόντως, ϑαῤῥαλέοι τ᾽ εἶναι καὶ ϑρασεῖς,
ἐν τοὐτοις δέον ὃν, ὡς ἔοικεν, εἴη τὸ μελετᾷν ὡς
ἥκιστα εἶναι ἀναισχύντους τε καὶ θρασύτητος γέ-
μοντας᾽ φοβεροὺς δὲ εἰς τὸ τολμᾷν ἑκάστοτε λέ-
γειν, ἢ πάσχειν ἢ καὶ δρᾷν αἰαχρὸν ὁτιοῦν. ΚΑΕΙ͂.
Ἔοικεν. ΑΘ. Οὐκοῦν ταῦτά ἐστι πάντα ἐν οἷς ἐ-
σμὲν τοιοῦτοι, ϑυμὸς, ἔρως, ὕβρις, ἀμαϑίέα, φιλοκέρ-
δεια, δειλία " καὶ ἔτι τὰ τοιάδε, πλοῦτος, κάλλος,
ἰσχὺς" καὶ πάνϑ' ὅσα δὲ ἡδονῆς αὖ μεϑύσκοντα
παράφρονας ποιεῖ. τούτων δ᾽ εὐτελῆ τὲ καὶ ἀσινε-
στέραν, πρῶτον μὲν πρὸς τὸ λαμβάνειν πεῖραν, εἶτα
εἷς τὸ μελετᾷν, πλὴν τῆς ἐν οἴνῳ βασάνου καὶ παι-
διᾶς, τίνα ἔχομεν ἡδονὴν εἰπεῖν ἕμμετρον μᾶλλον,
ἂν καὶ ὁπωστιοῦν μετ᾽ εὐλαβείας γίγνηται; σκοπῶ"
μὲν γὰρ δή" δυσκόλου ψυχῆς καὶ ἀγρίας, ἐξ ἧς
ἀδικέαν μυρίαν γίγνονται, πότερον ἰόντας εἰς τὼ
ξυμβόλαια “πεῖραν λαμβάνειν, κινδυνεύοντας περὺ
αὑτῶν σφαλερώτερον, ἢ ξυγγενομένους μετὰ τῆς τοῦ
29 ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ῥ.
"Πιονύσου ϑεωρίας, ἢ πρὸς τἀφροδίσια ἡττημένης
τινὸς ψυχῆς βάσανον λαμβάνεις ἐπιτρέποντας αὗ-
τῶν ϑυγατέρας τε καὶ υἱεῖς καὶ γυναῖκας αὕτως ἐν
τοὶς φιλτάτοις κινδυνεύσαντας, ἦϑος ψυχῆς ϑεά-
σασϑαι. καὶ μυρία δὴ λέγων οὐκ ἄν τις ποτὲ ἀνὺ-
σειεν ὅσῳ διαφέρει τὸ μετὰ παιδιζς τηνάλλως ἄνευ
μισϑοῦ ζημιώδους ϑεωρεῖν. καὶ δὴ τοῦτο μὲν αὐτὸ,
περί γε τούτων, οὔτ ἂν Κρῆτας οὔτ᾽ ἀλλους ἀν-
ϑρώπους οὐδένας οἰόμεϑα ἀμφισβητῆσαι, μὴ οὐ
πεῖράν τὲ ἀλλήλων ἐπιεικῆ ταὑτην εἶναι, τό, τὲ τῆς
εὐτελείας χαὶ ἀσφαλείας καὶ τάχους διαφέρειν πρὸς
τὰς ἄλλας βασάνους. ΚΑ. Δληϑὲς τοῦτό 7ε. 40.
Τοῦτο μὲν ἄρ᾽ ἂν τῶν ρβλμθνσας ἕν εἴη, τὸ »»ὦ:
γαν τὸς φύσεις τε καὶ ἕξεις τῶν ψυχῶν τῇ τέχνῃ
ἐκείνῃ ἧς ἐστι ταῦτα ϑεραπεύειν. ἔστι δὲ που φα-
μὲν, ὡς οἶμαι, πολιτικῆς. ἤ γάρ; ΚΑ. Πάνυ
μὲν οὖν.
ν.652.4"ν.».6ὅ5..ά, ΠΕ; ΤΕΘΙΒΥΘ 1118. 1]. 39
--ς- το 0 000.0.Οὃ0ρ0ὔ .. ψὕ0β...ὕὅὕσὕ.0.ϑππ στρα τους πευιοσισπερευσαπι ττο σατος- ---..-- -
ΠΧ ΦΑΆΑΤΩΝΟΣ
ΝΟΜΩ͂Ν
Η
ὙΕΡΕ ΝΟΜΟΘΡΣΙΕΣ
ΔΙἊΑ͂ΛΟΙΓΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ.
Ὁ δὴ μετὰ τοῦτο, ὡς ἔοικε, σκεπτέον ἐκεῖνο περὶ
αὐτῶν, πότερα τοῦτο μόνον ἀγαϑὸν ἔχει τὸ κατι-
δεῖν πῶς ἔχομεν τὰς οὖσεις, ἢ καί τι μέγεϑος ὥφε-
λείας, ἄξιον πολλῆς σπουδῆς, ἔνεστι τῇ κατ ὀρϑὸν
χρείᾳ τῆς ἐν οἴνῳ συνουσίας. τί οὖν δὴ λέγομεν; ἔν-
εσϑ'᾽, ὡς ὃ λόγος ἕοικ8 βούλεσϑαι σημαίνειν" ὅπη δὲ
καὶ ὅπως, ἀκούωμεν προσέχοντες τὸν γοῦν, μὴ πὴ
παραποδισϑῶμεν ὗ ὑπ᾽ αὐτοῦ. ΚΑ. “ἐγε οὖν. ΑΘ.
᾿ἀναμνησϑῆναι τοίνυν ἔγωγε πάλιν ἐπιϑυμῶ τί ποτε
λέγομεν ἢ ἡμῖν εἶναι τὴν ὀρϑὴν παιδείαν. τούτου γὰρ,
ὥς 7 ἐγὼ τοπάζω τανῦν, ἔστιν ἐν τῷ ἐπιτηδεύματι
τούτῳ καλῶς χατορϑουμένῳ σωτηρία. ΚΑ. μέγα
λέγεις. 410. “έγω τοίνυν τῶν παίδων παιδικὴν εἶναι
πρώτην αἴσϑησιν, ἡδονὴν καὶ λύπην" καὶ ἐν οἷς ἀρε-
40 Ὡς ΡΙΑΤΟΝΙΘΒ ἴδ ὲ᾽
τὴ ψυχῇ καὶ κακία παραγίνεται, πρῶτον ταῦτ᾽ εἰ-
ναι" φρόνησιν δὲ καὶ ἀληϑεῖς δόξας βεβαιοῦν, εὐτυ-
χὲς ὅτῳ καὶ πρὸς τὸ γῆρας παρεγένετο. τέλειος δ᾽ οὖν
ἔστιν ἄνϑρωπος ταῦτα καὶ τὰ ἐν τοὗτοις πάντα κε-
χτημένος ἀγαϑά. παιδείαν δὴ λέγω τὴν παραγινομὲ-
γ»ν πρῶτον παισὶν ἀρετὴν. ἡδονὴ δὲ καὶ φιλία καὶ
λύπη καὶ μέσος ἂν ὀρϑῶς ἐν ψυχαῖς ἐγγίγνωνται, μὴ-
πῶ δυναμένων λόγῳ λαμβάνειν' λαβόντων δὲ τὸν λό-
γον, συμφωνήσωσι τῷ λόγῳ, ὀρϑῶς εἰϑίσϑαι ὑπὸ
τῶν προσηπόντων ἐθῶν" αὐτῆς 8᾽ ἡ ξυμφωνία, ξὺμ-
πασα μὲν, ἀρετή" τὸ δὲ περὶ τὰς ἡδογὰς καὶ λὑπας
τεϑραμμέγον αὐτῆς ὀρϑῶς, ὥστε μισεῖν μὲν ἃ χρὴ
μισεῖν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μέχρι τέλους" στέργειν δὲ ἃ
χρὴ στέργειν, τοῦτ' αὐτὸ ἀποτεμὼν τῷ λόγῳ, καὶ
παιδείαν προσαγορεύων, κατά γε τὴν ἐμὴν δόξαν
ὀρϑῶς ὃν προσαγορεύοις. ΚΑ. αὶ γὰρ, ὦ ξένε, ἡ-
μὲν καὶ τὰ πρότερον ὀρϑῶς σοι παιδείας πέρι καὶ τὰ
γῦν εἰρῆσϑαι δοκεῖ. 4.0. Καλῶς τοίνυν. τούτων γὰρ
δὴ τῶν ὀοϑῶς τεθραμμένων ἡδονῶν καὶ λυπῶν παι-
δειῶν οὐσῶν χαλᾶται τοῖς ἀνθρώποις καὶ διαφϑεί-
ρεται τὰ πολλὰ ἐν τῷ βίῳ. ϑεοὶ δὲ οἴκτείραντες τὸ
τῶν ἀνϑρώπων ἐπίπονον πεφυκὸς γένος, ἀναπαύλας
τε αὐτοὶς τῶν πόνων ἐτάξαντο, τὰς τῶν ἑορτῶν ἅμοι-
βὲς τοῖς ϑεοὶς, καὶ Πούσας, ᾿Δπόλλωγά τε μουσηγέ-
την, καὶ Διόνυσον, ξυνεορταστὰς ἔδοσαν, ἵν ἐπα-
γορϑῶνταυ τὰς γενομένας τροφὰς ἐν ταῖς ἑορταῖς
μετὰ ϑεῶν. δρᾷν οὖν χρὴ πότερον ἀληϑὴς ἡμῖν κατὰ
φύσιν ὃ λόγος ὑὕμνεῖταν τανῦν, ἢ πῶς. φησὶ δὲ, τὸ
νέον ἅπαν, ὡς ἔπος εἰπεῖν, τοῖς τὲ σώμασι καὶ ταῖς
6:».684...}..Ἁ, ΠΕ ΓΈΟΘΙΒυ9 11. . 41
φωναῖς ἡσυχίαν ἄγειν οὐ δύνασθαι" κινεῖσϑαι δὲ
ἀεὶ ξητεῖν καὶ φϑέγγεσθαι" τιὶ μὲν, ἁλλόμενα καὶ
σκιρτῶντα, οἷον ὀρχούμενα μεϑ' ἡδονῆς καὶ προῦ-
παίζοντα" τὰ δὲ φϑεγγόμενα πάσας φωνάς. τὰ μὲν
οὖν ἄλλα ζῶα οὐκ ἔχειν αἴσϑησιν τῶν ἐν ταῖς κιγή-
σεσι τάξεων, οὐδὲ ἀταξιῶν, οἷς δὴ δυϑμὸς ὄνομα
καὶ ἁρμονία. ἡμῖν δὲ οὖς εἴπομεν ϑεοὺς συγχορευ-
τοὺς δεδόσϑαι, τούτους εἶναι καὶ τοὺς δεδωκότας τὴν
ἔγρυϑμόν τὲ καὶ ἐναρμόνιον αἴσθησιν μεϑ᾽ ἡδονῆς,
ἢ δὴ κινεῖν τε ἡμᾶς καὶ χορηγεῖν ἡμῖν τούτους, ὡδαῖς
τὲ καὶ ὀρχήσεσιν ἀλλήλους ξυνείροντας" χορούς τε
ὠνομακέγαν τὸ παρὰ τῆς χαρᾶς ἔμφυτον ὄνομα. πρῶ-
τον δὴ τοῦτο ἀποδεξώμεϑα, ϑῶμεν παιδείαν εἶναι
πρώτην, διὰ ἸΠουσῶν τε καὶ ᾿“πόλλωνος; ἢ πῶς,
Κ4. Οὕτως. 46. Οὐκοῦν, ὃ μὲν ἀπαίδευτος, ἀχό-
ρευτος ἡμῖν ἔσται" τὸν δὲ πεπαιδευμένον, ἱκανῶς
κεχορευχότα ϑετέον. ΚΑ. Τί μήν; 46Θ. Χορεία
1γχε μὴν δρχησίς τε καὶ ᾧδὴ τὸ ξύνολον ἐστίν. Καὶ Λ.
᾿ἀγαγκαῖον 4. “Ο καλῶς ἄρα πεπαιδευμένος, ἄδειν
τε καὶ ὀρχεῖσϑαι δυνατὸς ἂν εἴη καλῶς. Κι 4. Ἔοικεν.
4. Ἴξδδωμεν δὴ τί ποτ᾽ ἐστὶ νῦν τὸ αὖ λεγόμενον.
ΚΑ. Τὸ ποῖον δὴ; 46. Καλῶς ᾷδει, φαμὲν, καὶ
καλῶς ὀρχεῖται" πύτερον καὶ καλὰ ἄδει καὶ καλὰ
ὀρχεῖται, προσϑῶμεν, 1 ἢ μὴ; ἹΚ.. , Προσϑῶμεν. “496.
Τί δ᾽ ἂν τὰ καλά τε ἡγούμενος εἶναι καλὸ, καὶ τὰ
αἰσχρὰ, αἰσχρὰ, οὕτως αὐτοῖς χρῆται, βέλτιον ὃ τοι-
οὗτος πεπαιδευμένος ἡμῖν ἔσται τὴν χορηγέαν τε καὺ
“μουσικὴν, ἢ ὃς ἂν τῷ μὲν σώματι καὶ τῇ φωνῇ τὸ
διανοηϑὲν εἶναι καλὸν ἱκαγῶς ὑπηρετεῖν δυνηθῇ
Ι
452 ῬΙΙΑΤΟΝΙΡ, ἃ.ο.».6 5 δ.5.0,
ἑχάστοτε, χαΐρῃ δὲ μὴ τοῖς καλοῖς, μηδὲ μισῇ τὰ
μὴ καλά; ἢ κεῖνος ὃς ἂν τῇ μὲν φωνῇ καὶ τῷ σώ-
2
ματι μὴ πάνυ δυνατὸς ἢ κατορϑοῦν ἢ διανοεῖσθαι,
τῇ δὲ ἡδονῇ καὶ λύπῃ κατορϑοῖ, τὼ μὲν ἀσπαζόμε-
γος, ὅσα καλὲ, τὰ δὲ δυσχεραίνων, ὁπόσα μὴ καλά;
Κι. Πολὺ τὸ διαφέρον, ὦ ξένε, λέγεις τῆς παιδείας.
46. Οὐκοῦν εἰ μὲν τὸ καλὸν φδῆς καὶ ὀρχήσεως πέ-
οἱ γιγνώσκομεν τρεῖς ὄντες, ἴσμεν καὶ τὸν πεπαιδευ-
μένον τε καὶ ἀπαίδευτον ὀρϑῶς" εἰ, δὲ ἀγνοοῦμέν γ
τοῦτο, οὐδ᾽ ἥτις παιδείας ἐστὲ φυλακὴ, καὶ ὅπου,
διαγιγνώσκειν ἄν ποτε δυναΐμεϑα. ἀφ᾽ οὐχ οὕτως;
κά. Οὕτως μὲν οὖν. 40. Ταῦτ ἄρα μετὰ τοῦϑ'
ἡμῖν αὖ, καϑάπερ κυσὶν ἰχνευούσαις, διερευγητέον,
σχῆμά τε καλὸν καὶ μέλος καὶ φδὴν καὶ ὄρχησιν. εἰ
δὲ ταῦϑ' ἡμᾶς διαφυγόντα οἰχήσεται, μάταιος ὃ με-
τὰ ταῦϑ' ἡμῖν περὶ παιδείας ὀρϑῆς, εἰϑ' “Ελληνικῆς
εἴτε βαρβαρικῆς, λόγος ἂν εἴη. ΚΑ. ναί. 46. Εἶεν.
τί δὲ δὴ τὸ καλὸν χρὴ φάναι σχῆμα ἢ μέλος εἶναί
ποτε; φέρε, ἀνδρικῆς ψυχῆς ἐν πόνοις ἐρχομένης,
καὶ δειλῆς, ἐν τοῖς αὐτοῖς τε καὶ ἴύοις, ἀφ᾽ ὅμοια τὰ
τε σχήματα καὶ τὰ φϑέγματα συμβαίνει γίγνεσθαι;
ΚΑ. Καὶ πῶς, ὅτε γε μηδὲ τὰ χρώματα; 44. Καλῶς.
γε, ὦ ἑταῖρε. ἀλλ᾿ ἐν γὰρ μουσικῇ καὶ σχήματα μὲν
Ν 2ὔ δι ι΄ νι ς , 2
χαὶ μέλη ἔνεστι, περὶ ὀνϑμὸν καὶ ἀρμονίαν οὔσης
-οὦ᾿ “Ν ἢ Ὁ] τ 3
τῆς μουσικῆς. ὥστε εὔρυϑμον μὲν καὶ εὐάρμοστον,
)
εὔχρουν δὲ μέλος ἢ σχῆμα οὔκ ἔστιν, ἀπεικάσαντα
Ὡ ε Ἶ ΩΣ ͵ δὶ »"ΣῬ ᾿
ὥσπερ οἵ χοροδιδάσκαλοι ἀπεικάζουσιν, ὀρϑῶς φϑὲγ-
-Ὁ-
τ , Ὁ “Υ Ἃ Π »-οὉ }κ
γεσϑαι. τὸ δὲ τοὺ δειλοῦ τε καὶ ἀνδρείου σχῆμα ἢ
, 2» ΜΝ ὦ - Π 2» ᾿ "
μέλος ἔστι τε, καὶ ὀρϑῶς προσαγορεῦξι» ἐχξί, τὰ μὲν
ἐπεὶ τ ΠΕ ΘΕΟΘΙΒΥΑ τι 8.1. 43
- 3 νι ι ᾿ φ-. (ἂν ς - 9 ᾽ ΧΝ
τῶν ἀνδρείων», καλὰ, τὰ δὲ τῶν δειλῶν, αἰσχρά, καὶ
ἵνα δὲ μὴ μακρολογία πολλὴ τις γίγνηται περὶ ταῦϑ'
ἵν μὴ μακρολογί Ἰ τις γίγνηται περὶ ταῦ
«Ὁ ’ .» « ς -»-"Ρ 2» τ ὃ -«- 2
ἡμῖν, ἅπαντα ἁπλῶς ἕστω" τὰ μὲ» ἀρετῆς ἐχόμενα
ψυχῆς ἢ σώματος, εἴτε αὐτῆς εἴτε τινὸς εἰκόνος, ξύμ-
παντὰ σχήματά τε καὶ μέλη, καλά" τὰ δὲ κακίας
αὖ, τοὐναντίον ἅπαν. Κα Α. ᾿Ορϑῶς τε προκαλῇ, καὶ
ταῦϑ'᾽ ἡμῖν οὕτως ἔγειν ἀποκεχρίσϑω τανῦν. ΑΘ.
1 τι δὲ τόδε" πότερον ὅπαντες πάσαις χορείαις ὁμοί-
ὡς χσίρομεν, ἢ πολλοῦ δεῖ. ΚΑΊ. Τοῦ παντὸς μὲν
οὖν. 490. τί ποτ ἂν οὖν λέγωμεν τὸ πεπλανηκὸς ἡ -
μᾶς εἶναι; πότερον οὐ ταῦτά ἐστιν ἡμῖν καλὰ πᾶ-
2 32 .- Γ΄.
σιν; ἢ τὰ μὲν, ταὐτὰ, ἀλλ᾽ οὐ δοκεῖ ταὐτὰ εἶναι;
3 ᾿ ἡή, «(ἦν Ν ε ᾿ . ἥν , 9. 5
οὔ γάρ ποὺ ἐρεῖ γε τὶς ὡς ποτὲ τὰ τῆς κακίας ἢ ἄρε-
-“"" Υ͂ 2 ,
τῆς καλλίονα χορεύματα " οὐδ᾽ ὡς αὐτὸς μὲν χαίρει
- -Ὁ Π ΄ Ὁ 2. »] 3 [
τοῖς τῆς μοχϑηρίας σχήμασιν, οἵ δ᾽ ἄλλοι ἐναντίᾳ
ταὑτης μούσῃ τινί, καίτοι λέγουσί γὲ οἵ πλεῖστοι
“ ᾽ ς ᾿ -"Ν -Ὕ»7
μουσικῆς ὀρϑότητα εἶναι, τὴν ἡδονὴν ταῖς ψυχαῖς πο.
- ν᾽ ,
οἰζουσαν δύναμιν. ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὔτε ἀνεκτὸν οὔ-
εἰ ᾿ ι -ὝὟὕ
. τε ὁσιον τοπαράπαν φϑέγγεσθαι. τόδε δὲ μᾶλλον
εἰκὸς πλανᾷν ἡμᾶς. Καὶ (. Τὸ ποῖον; 46. ᾿Επειδὴ μι-
μήματα τρόπων ἐστὶ τὰ περὶ τὰς χορείας ἐν πράξεοΐ
τε παντοδαπαῖς γιγνόμενα καὶ τύχαις καὶ ἤϑεσι καὶ
μιμήμασι διεξιόντων ἑκάστων, οἷς μὲν ἂν πρὸς τρό-
που τὰ ῥηϑέντα ἢ μελῳδηϑέ ἢ καὶ ὃ ὺ
ῥηϑέντα ἢ μελῳδηϑέντα, ἢ καὶ ὁπωσοῦν χο-
ὦ ΠῚ ᾿
ρευϑέντα, ἢ κατὰ φύσιν, ἢ κατὰ ἔϑος, ἢ κατ᾿ ἀμ-
φότερα, τούτους μὲν καὶ τούτοις «χαίρειν τε καὶ ἐπαι-
γεῖν αὐτὰ καὶ προσο ῤεύειν καλὰ ἀναγκαῖον" οἷς
δ᾽ ἂν παρὰ φῦσιν ἢ τρόπον ἤ τινα ξυνήϑειαν, οὔτε
᾿ γ} ᾽ -
χαίρειν δυνατὸν οὔτε ἐπαινεῖν, αἰσχρά τε προσαγο-
4λ ΡΙΓΑΤ ΟΝΙΒ ; ».850.8.}.ς.
ῥεύειν. οἷς δ᾽ ἂν τὰ μὲν τὴς φύσεως ὀρϑὰ ξυμβαίνῃ,
τὰὶ δὲ τῆς συνηϑείας, ἐναντία " ἢ τὰ μὲν τῆς συνη-
ϑείας, ὀρϑὼ, τὼ δὲ τῆς φύσεως, ἐναντία" οὗτοι δὴ
ταῖς ἡδοναῖς τοὺς ἐπαίνους ἐναντίους προσαγορεὺς
ουσιν. ἡδέα γὰρ τούτων ἕκαστα εἶναι φαοὶ, πονηρὰ
δέ. καὶ ἐναντίον ἄλλων, οὖς οἴονται φρονεῖν, αἱ-
σχύνονται μὲν κινεῖσθαι τῷ σώματι τὰ τοιαῦτα, αἷ-
σχύνονται δὲ ἄδειν, ὡς ἀποφαινόμενοι καλὰ μετὰ
σπουδῆς" χαίρουσι δὲ παρ᾽ αὑτοῖς. Κι΄. ᾿Ορθότατα
λέγεις. 46. Μῶν οὖν τι βλάβην ἔσϑ᾽ ἥντινα φέρει
τῷ χαίροντι πονηρίας ἢ σχήμασιν ἢ μέλεσιν; ἢ τιν᾽
ὠφέλειαν αὐτοῖς πρὸς τἀναντία τὰς ἡδονὰς ἄποδε-
χομένοις; ΚΑ. Εἰκός γε. 440. Πότερον εἰκὸς ἢ καὶ
ἀναγκαῖον ταὐτὸν εἶναι ὅπερ ὅταν τὶς πονηροῖς ἤ-
ϑεσι ξυνὼν κακῶν ἀνθρώπων, μὴ μισῇ, χαίρῃ δὲ
ἀποδεχόμενος; ψέγῃ δὲ, ὡς ἐν παιδιᾶς μοίρᾳ ὀνει-
ροώττων αὑτοῦ τὴν μοχϑηρίαν; τότε ὁμοιοῦσθαι δὴ
που ἀνάγκη τὸν χαίροντα, ὁποτέροις ἂν χαίρῃ, ἐὸν
ἄρα καὶ ἐπαινεῖν αἰσχύνηται. καίτοι τοῦ τοιούτου
τὶ μεῖζον ἀγαϑὸν ἢ κακὸν φαῖμεν ἂν ἡμῖν ἐκ πάσης
ἀνάγκης γίγνεσϑαι; ΚΑ. «Ἰοκῶ μὲν οὐδέν. «40. Ὅ-
που δὲ νόμοι καλῶς εἰσὶ κείμενοι, ἢ καὶ εἰς τὸν ξπειτα
χρόνον ἔσονται, τὴν περὶ τεὶς ἸΙΠούσας παιδείαν τε
καὶ παιδιὰν οἰόμεϑα ἐξέσεσϑαι τοῖς ποιητικοῖς, Ὁ, τι
περ ἂν αὐτὸν τὸν ποιητὴν ἐν τῇ; ποιήσει τέρπῃ ῥυ-
ϑμοῦ ἢ μέλους ἢ ῥήματος ἐχόμενον, τοῦτο διδάσκον-
τὰ καὶ τοὺς τῶν εὐνόμων παῖδας καὶ γέους ἐν τοῖς
χοροῖς, ὅ, τι ἂν τύχοι ἀπεργάζεσθαι πρὸς ἀρετὴν ἢ
μοχϑηρίαν; ΚΑΙ. Οὔτοι δὴ τοῦτό γελόγον ἔχει. ΠΤ1ΕΤ-
ἃ.ο.».6ὅ7γ.κ.Ὁ. ΠΕ ΤΈΕΘΙΒΥΘ 1118, 1, 4
πῶς γὰρ ἀν; 1.46. Νῦν δέ γε αὐτὸ, ὡς ἔπος εἰπεῖν,
ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ἕξεστι ἀδῶνς. πλὴν κατ Α4ἴ-
γύπτον. ΚΛ. Ἔν Αἰγύπτῳ δὲ δὴ πῶς τὸ τοιοῦτον
φὴς νομοϑετεῖσϑαι; 46. Θαῦμα καὶ ἀκοῦσαι. πά-
λαι γὰρ δή ποτε ᾽ ὡς ἔοικεν, ἐγνώσϑη παρ᾿ αὐτοῖς
οὗτος ὁ λόγος, ὃν τανῦν λέγομεν ἡμεῖς, δεν καλὸ
μὲν σχήματα, καλὰ δὲ μέλη δεῖ μεταχειρίζεσθαι ταῖς
συνηϑείαις τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι νέους. ταξάμενοι δὲ
ταῦτα ἅττα ἑστὶ καὶ ὅποϊ᾽ ἅττα, ἀπέφῃναν ἐν τοῖς
ἱεροῖς" καὺ παρὰ ταῦτα οὐκ ἐξῆν οὔτε ζωγράφοις,
οὔτ᾽ ἄλλοις ὅσοι σχήματα καὶ ὅποϊ᾽ ἅττα ἀπεργά-
ἕονται, καινοτομεῖν, οὐδ᾽ ἐ ἐπινοεῖν ἀλλ᾽ ἄττα ἢ τὰπά-
τρια" οὐδὲ νῖνν ἔξεστιν, οὔτ᾽ ἐν τούτοις, οὔτ᾽ ἐν μου-
σικῇ ξυμπάσῃ. σκοπῶν» δ᾽ εὑρήσεις αὐτόϑι τὸ ἱβψριὸ-
στὸν ἔτος γεγραμμένα, ἢ ἀρώμος δὰ (οὐχ ὡς ἕπος
εἰπεῖν μυριοστὸν, ἀλλ᾽ ὄντως) τῶν γῦν δεδημιουργη-
μένων οὔτέ τι καλλίονα, οὔτ᾽ αἰσχίω, τὴν αὐτὴν δὲ
τέχνην ἀπειργασμένα. Κ4: Θαυμαστὸν λέγεις. 46.
Νομοϑετικὸν μὲν οὖν καὶ πολιτικὸν ὑπερβαλλόντως.
ἀλλ ἕτερα φαῦλ ἂν εὕροις, αὐτόϑι. τοῦτο δὲ τὸ περὺ
μουσικὴν; ἀληϑές τε καὶ ἄξιον ἐννοίας, ὅτι δυνα-
τὸν ἀρ᾽ ἦν περὶ τῶν τοιούτων »ομοϑετεῖσϑαι βεβαί-
ως ϑαῤῥοῦντα μέλη τὰ τὴν ὀρϑότητα φύσει παρε-
χόμενα.: τοῦτο δὲ, ϑεοῦ ἢ ϑείου τινὸς ἂν εἴη. καϑά-
περ ἐκεῖ φασὶ τὰ τὸν πολὺν τοῦτον σεσωσμένα ρό-
γον μέλη, τῆς Ἴσιδος ποιήματα Ἀεγανέκαῖς ὥσϑ᾽,
ὅπερ ἔλεγον, εἰ δύναιτό τις ἑλεῖν αὐτῶν καὶ ὅπωσ-
οὔν τὴν ὀρϑότητα, ϑαῤῥοῦντα χοὴ εἰς νόμον ἄ-
7ειν καὶ τάξιν αὐτά. ὡς ἡ τῆς ἡδονῆς καὶ λύπης ζή-
46 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ο.4.0»
τησις τοῦ καινῇ ζητεῖν ἀξε ακουσιχὴ χρῆσϑαι, σχε-
δὸν οὐ μεγάλην τινὰ δύναμιν ἔχει πρὸς τὸ διαφϑεῖ-
ραν τὴν καϑιερωϑεῖοα» χορείαν, ἐπικαλοῦσα ἀρ-
χαιότητα. τὴν γοῦν ἐκεῖ οὐδαμῶς ἔοικε δυνατὴ γε-
γονέναν διαφϑεῖραι, πᾶν δὲ τοὐναντίον. ΚΑ. Φαί-
γεται οὕτως ἂν ταῦτα ἔχειν, ἐκ τῶν ὑπὸ σοῦ τανῦν
λεχϑέντων. 46. Ιρ᾽ οὖν ϑαῤῥοῦντες λέγωμεν τὴν
τῇ μουσικῇ καὶ τῇ παιδιᾷ μετὰ χορείας χφείαν ὁρ-
ϑὴν εἶναι, τοιῷδέ τινι τρόπῳ; : χαίρομεν ὅταν οἱώ-
μεϑα εὖ πράττειν, καὶ ὁπόταν χαίρωμεν, οἰόμεθα
εὖ πράττειν αὖ. μῶν οὐχ οὕτως ; ΚΑ. Οὕτω μὲν
οὖν. 460. Καὶ μὴν ἔν γε τῷ τοιούτῳ χαίροντες, ἧ-
συχίαν οὐ δυνάμεϑα ἄγειν. ΚΑ. Ἔστι ταῦτα. 46.
“46 οὖν οὐχ ἡμῶν οὗ μὲν νέοι αὐτοὶ χορεύειν ἕτοι-
μοι; τὸ δὲ τῶν πρεσβυτέρων ἡ ἡμῶν ἐκείνους αὖ ϑεω-
ροῦντες, διάγειν ἡγούμεϑα πρεπόντως, χαίροντες τῇ
ἐκείνων παιδιᾷ τε καὶ ἑορτάσει, ἐπειδὴ τὸ παρ᾽ ἡμῖν
ἡμᾶς ἐλαφρὸν ἐκλείπει νῦν; ὃ ποϑοῦντες καὶ ἀοπα-
ξόμενοι, τέϑεμεν οὕτως ἀγῶνας τοῖς δυναμένοις ἡμᾶς
ὅτι μάλιστα εἷς τὴν γεύτητα μνήμῃ ἐπεγείρειν; ΚΑ.
᾿ληϑέστατα. «10. Πῶν οὖν οἰώμεθα καὶ κομιδὴ μά-
τὴν τὸν νῦν λεγόμενον λόγον περὶ τῶν ἑορταζόντων λέ-
γειν τοὺς πολλοὺς, ὅτι τοῦτον δεῖ σοφώτατον ἡγεῖσϑαι,
καὶ «κρένειν νικᾷν, ὃς ἂν ἡμᾶς εὐφραίνεσθαι καὶ
χαίρειν ὅτι μάλιστα ἀπεργάζηται; δεῖ γὰρ δὴ, ἐπεί-
περ ἀφείμεϑά γε παίζειν ἐν τοῖς τοιούτοις, τὸν πλεί-
στους καὶ μάλιστα χαίρειν ποιοῦντα, τοῦτον μά-
λιστα τιμᾶσϑαί τε, καὶ Σ (ὅπερ εἶπον γῦν δὴ) τὰ γι-
κητήρια φέρειν. ἄρ᾽ οὖν ὀρϑῶς λέγεταί τε τοῦτο,
ν.θ658...}.ε«. ὉΠ ΓΕΟΙΒΥΘ 118, ΤΠ, 47
εἾ 3 Ὁ
καὶ πράττοιτ' ἂν, εἰ ταύτῃ γίγνοιτο); ΚΑ. Τάὐχ ἀν».
4. ᾿4λλ᾿, ὦ μακάριε, μὴ ταχὺ τὸ τοιοῦτον πρίνω-
μεν, ἀλλὰ διαιροῦντες αὐτὸ κατὰ μέρη, σκοπώμεϑα
τοιῷδέ τινι τρόπῳ’ τί ἂν, εἴποτε τὶς οὕτως ἁπλῶς
ἀγῶνα ϑείη ὁντινοῦν, μηδὲν ἀφορίσας, μήτε γυμνι-
κὸν, μήϑ'᾽ ἱππικὸν, μήτε μουσικόν" ἀλλὰ πάντας
συναγαγὼν τοὺς ἐν τῇ πόλει, προείποι, ϑεὶς γικη-
τήρια, τὸν βουλόμενον ἥκειν ἀγωνιούμενον ἡδονῆς
στέρι μόνον" ὃς δ᾽ ἂν " τέρψῃ τοὺς ϑεατὰς μάλιστα
(μηδὲν ἑ ἐπιταττόμενος ἃ ᾧ τινι τρόπῳ) γι σῇ δὲ, αὐτὸ
τοῦτο ὅτι μάλιστα ἀπεργασάμενος, καὶ κριϑῇ. τῶν
ἀγωνισαμένων ἥδιστος γεγονέναι" τὲ ποτ᾿ ἂν ἡγώ-
μεϑα ἐκ ταὑτης τῆς προῤῥήσεως ξυμβαΐνειν; Καὶ (.
Τοῦ πέρι λέγεις; 446. Εἰκός που τὸν μέν τινὰ ἐπι-
δεικνύναι, καϑάπερ Ὅμηρος, ῥαψῳδίαν" ἄλλον δὲ,
κιϑαρῳδίαν" τὸν. δὲ τινα, τρο γῳδίαν" τὸν δ᾽ αὖ,
κωμῳδίαν. οὐ ϑαυμαστὸν δὲ εἴτις καὶ ϑαύματα ἐπι-
δεικνὺς, μάλιστ᾽ ἂν νικᾷν ἡγοῖτο. τούτων δὴ τοιού-
τῶν καὶ ἑτέρων ἀγωνιστῶν μυρίων ἐλθόντων, ἔχο-
μεν εἰπεῖν τίς ἂν νικῷ δικαίως; Κα 4. Ἄτοπον ἤρου.
τίς γὰρ ἂν ἀποκρίνοιτό σοι τοῦτο, ὡς γνοὺς ἄν ποτε,
πρὶν ἀκοῦσαΐ τὲ καὶ τῶν ἀϑλητῶν ἑκάστων αὐτή-
κοος αὐτὸς γενέσϑαι; 46. Τί οὖν δή; βούλεσϑε
ἐγὼ σφῷν τὴν ἅτοπον ταύτην ἀπόκρισιν ἀποκρίνω-
μαι; Κ4. Τί μήν; 46. Εἰ μὲν τοίνυν τὶ πάνυ
σμικρὰ κρίνον παιδία, κρινοῦσι τὸν τὰ ϑαύματα
ἐπιδεικνύντα. ἢ ἢ γάρ; κα. Πῶς γὰρ οὔ; 46. Ἐὰν
δέ γ᾽ οἵ μείζους παῖδες, τὸν τὸς κωμῳδίας" τραγῳ--
δίαν δὲ αἵ τε πεπαιδευμέναι τῶν γυναικῶν, καὶ τὼ
43 Σ ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ ς.».059.4.Ὁ,
γέα μειράκια, καὶ σχεδὸν ἴσως τὸ πλῆϑος πάντων.
ΚΑ. Ἴσως δῆτα. 460. Ραψῳδὸν δὲ, καλῶς Ιλιάδα
καὶ ᾿Οδύσσειαν ἢ τι τῶν ᾿Ησιοδείων διατιϑέντα,
τάχ᾽ ἂν ἡμεῖς οἵ )έροντες ἥδιστα ἀκούσαντες, γιχᾶν
ἂν φαῖμεν πάμπολυ. τὶς οὖν ὀρϑῶς ἂν γεγικηκὼς
εἴη τὸ μετιὶ τοῦτο; ἢ γάρ; Κ4. ναΐ. 46. “λον
ὡς ἔμοιγε καὶ ὑμῖν ἀναγκαῖόν ἐστι φάναι, τοὺς ὑπὸ
τῶν ἡμετέρων ἡλικιωτῶν κριϑέντας, ὀρϑῶς ἂν νικᾷν.
τὸ γὰρ ἦϑος ἡμῖν τῶν νέων δὴ πάμπολυ δοκεῖ τῶν
ἐν ταῖς πόλεσιν ἁπάσαις καὶ πανταχοῦ βέλτιστον
γίγνεσθαι. ΚΑ΄. Τί μὴν; 46. Συχχωρῶ δὴ τόγε το-
σοῦτον καὶ ἐγὼ τοῖς πολλοῖς, δεῖν τὴν μουσικὴν
ἡδονῇ κρένεσϑαι, μὴ μέντοι τῶν γε ἐπιτυχόντων"
ἀλλὰ σχεδὸν ἐκείνην εἶναι μοῦσαν καλλίστην ἥτις
τοὺς βελτίστους καὶ ἱκανῶς πεπαιδευμένους τέρτιει"
μάλιστα δὲ εἴτις ἕνα τὸν ἀρετῇ τε καὶ παιδείᾳ διαφέ-
ροντα. διὰ ταῦτα δὲ ἀρετῆς φαμὲν δεῖσθαι τοὺς
τούτων κριτὰς, ὅτι τῆς τε ἄλλης μετόχους αὐτοὺς
εἶναι δεῖ φρονήσεως, καὶ δὴ καὶ τῆς ἀνδρείας. οὔτε
γὰρ παρὰ ϑατέρου δεῖ τόν γε ἀληϑῆ κριτὴν κρίνειν
μαγϑάνοντα, καὶ ἐκπληττόμενον ὑπὸ ϑορύβου τῶν
πολλῶν καὶ τῆς αὐτοῦ ἀπαιδευσίας" οὔτ᾽ αὖ γιγνώ-
σκοντα, δὲ ἀνανδρίαν καὶ δειλίαν, ἐκ ταὐτοῦ στό-
ματος οὗπερ τοὺς ϑεοὺς ἐπεκαλέσατο μέλλων κρένει»,
ἐκ τούτου ψευδόμενον ἀποφαίνεσθαι ῥᾳϑύμως τὴν
κρίσιν. οὐ γὰρ μαϑητὴς, ἀλλὰ διδάσκαλος, ὥς γε τὸ
δίκαιον, ϑεατῶν μᾶλλον ὃ κριτὴς καϑέζει, καὶ ἐναν-
τιωσόμενος τοῖς τὴν ἡδονὴν μὴ προσηκόντως μηδὲ
ὀρϑῶς ἀποδιδοῦσι ϑεαταῖς. ἐξῆν γὰρ δὴ τῷ παλαίῳ
«ἴδ ὈῈ ΓΕΟΙΒΥΒ 118. Π. ' 49
τὸ καὶ “Πλληνικῷ νόμῳ, καϑάπερ ὁ ΖΣικελικός τε καὶ
“παλικὸς γόμοξ, γῦν τῷ πλήϑει τῶν ϑεατῶν ἐπιτρέ-
πῶν, καὶ τὸν γικῶντα διακρίνων χειροτονίαις, διό-
φϑαρκξ μὲν τοὺς σοιη τας αὐτούς" (πρὸς γὰρ τὴν τῶν
κριτῶν ἡδονὴν ποιοῦσιν, οὖσαν φαύλην" ὥστε αὐτοὶ
αὐτοὺς οἵ ϑεαταὶ παιδεύουσι) διέφϑαρκε δ᾽ αὐτοῦ
τοῦ θεάτρου. τὰς ἡδονάς. δέον γὰρ αὐτοὺς ἀεὶ βελ-
τίω τῶν οὑτῶν ἠἡϑῶν ἀκούοντας, ῥελ τίω τὴν ἡδογὴν
ἴσχειν, γῦν αὖ τοῖς δρῶσι πᾶν τὸ ὑγαντίον ξυμβαίνει.
τὸ ποτ’ οὖν ἡμῖν τὰ νῦν αὖ διαπερανϑέντα τῷ λόγῳ
σημαΐνειν βούλεται; σχοπεῖσϑε τόδε. ΚΑ. 1ὺ
ποῖον; 10. Δοκεῖ μοι τρίτον ἢ τέταρτον ὃ σχῦῦ
εἷς ταὐτὸν περιφερόμενος ἧκειν, ὡς ἄρα παιδεία μὲν
ἔσϑ'᾽ ἡ παίδων ὅδλκὴ τε καὶ ἀγωγὴ πρὸς τὸν ὑπὸ τοῦ
γόμου λόγον ὀρϑὸν εἰρημένον, καὶ τοῖς ἐπιεικξεοστά-
τοις καὶ πρεσβυτάτοις δι᾿ ἐμπειρίαν ξυνδεδογμένον
ὡς ὄντως ὄρϑός ἐστιν. ἵν οὖν ἢ ψυχὴ τοῦ παιδὸς
μὴ ἐναντία χαίρειν καὶ λυπεῖσϑαι ἐθίζηται τῷ νόμῳ
καὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ γόμου πεπεισμένοις, ἀλλὰ ξυνέπη-.
ται χαίρουσά τε καὶ λυπουμένη τος αὐτοῖς τοὑτοις
οἷσπερ ὃ γέρων, τούτων ἕνεκα, ἃς ᾧδὰὲς καλοῦμεν,
ὄντως μὲν ἐπῳδαὺ ταῖς ψυχαῖς αὗται νῦν γεγονέναι,
πρὸς τὴν τοιαύτην ἣν λέγομεν συμφωνίαν ἐσπου-
δασμέναι, διὰ δὲ τὸ σπουδὴν μὴ δύνασϑαι φέρειν
τὰς τῶν νέων ψυχὸς, παιδιαΐ τε καὶ ᾧδαὶ καλεῖσϑαι
καὶ πράττεσϑαι: καϑάπερ τοὶς κάμνουσί: τε καὶ ἀσϑε-
γῶς ἴσχουσι τὰ σώματα, ἐν ἡδέσι τισὶ σιτίοις καὶ
πύμασι τὴν χρηστὴν πειρῶνται τροφὴν προσφέρειν,
οἷς μέλει τούτων" τὴν δὲ τῶν πονηρῶν, ἐν ἀηδέσιν"
Ῥεατ. ΤΟΥ͂Ι. 9
50 ῬΙΙΑΤΟΝΙΒ Ρ.66ο.4.}.ο,ἀ
ἵνα τὴν μὲν ἀσπάζωνται, τὴν δὲ μισεῖν ὀρϑῶς ἐϑί-
ζωνται. ταὐτὸν δὴ καὶ τὸν ποιητικὸν ὃ ὀρϑὸς γο-
μοϑέτης ἐν τοῖς καλοῖς ῥήμασι καὶ ἐπαινετοῖς πείσεν
τε, καὶ ἀναγκάσει μὴ πείϑων, τὰ τῶν σωφρόγων τξ
καὶ ἀνδρείων καὶ πάντων ἀγαϑῶν ἀνδρῶν, ἕν τε
ῥυϑμοῖς σχήματα καὶ ἐν ἁρμονίαις μέλη ποιοῦντα,
ὀρϑῶς ποιεῖν. ΚΑ. Τὺν οὖν οὕτω δοκοῦσέ σοι, πρὸς
Διὸς ἡ ξένε, ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι ποιεῖν; ἐγὼ μὲν
γὰρ, καϑ᾽ ὅσον αἰσϑάνομαι, πλὴν παρ᾽ ἡμῖν ἢ παρὰ
“ακεδαιμονίοις, ἃ σὺ νῦν λέγεις, οὖκ οἷδα πραττό-
μενα" καινὰ δὲ ἄττα ἀεὶ γιγγόμενα περί τὲ τὰς
ὀρχήσεις καὶ περὶ τὴν ἄλλην μουσικὴν ξύμπασαν,
οὐχ ὑπὸ νόμων μεταβαλλόμενα, ἀλλ ὑπὸ τινῶν
ἀτάκτων ἡδονῶν, πολλοῦ δεουσῶν τῶν αὐτῶν εἶναι
καὶ κατὰ ταὐτὰ (ὡς σὺ κατ᾽ Δϊγυπτον ἀφερμηνεύεις)
ἀλλ οὐδέποτε τῶν αὐτῶν. 4. '"Ἄριστά γε, ὦ Κλει-
νέα, εἰ δ᾽ ἔδοξά σοι ἃ σὺ λέγεις λέγειν ὦ ὡς νῦν γιγνό-
μενα, οὐκ ἂν ϑαυμάζοιμι εἰ μὴ σαφῶς λέγων ἃ
διανοοῦμαι, τοῦτο ἐποίησα καὶ ἔπαϑον. ἀλλ᾽ ἃ βοὺ-
λομαι γίγνεσϑαι περὶ μουσικὴν, τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπον
ἴσως, ὥστε σοὶ δόξαι ταῦτα ἐμὲ λέγειν. λοιδορεῖν
γὰρ πράγματα ἀνίατα, καὶ πόῤῥω προβεβηκότα
ἁμαρτίας, οὐδαμῶς ἡδὺ, ἀναγκαῖον δ᾽ ἐνίοτε ἐστέν.
ἐπειδὴ δὲ ταῦτα ξυνδοκεῖ καί σοι, φέρε φῆς παρ
ὑμῖν καὶ τοῖσδε μᾶλλον 1 ἢ παρὰ τοῖς ἄλλοις “Ἕλλησι
γίγνεσϑαι τὰ τοιαῦτα; ΙΑ. "1 μὴν; 46. τί δ᾽
εἰ καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις γίγνοιϑ' οὕτω, πότερον
σὐτὰ νὐλΑπόνώνΝ οὕτως εἶναι φαῖμεν ἂν, ἢ καϑάπεο
γῦν, γίγνεται γιγνόμενα; ΚΑ. Πολὺ πον τὸ δια-
6.».661...}. ἝὍΕ ΤΕΘΙΒΥΘ 118.1, 51
φέρον, εἰ καϑάπερ παρώ τε τοῖσδε καὶ παρ᾿ ἡμῖν,
καὶ ἔτι καϑάπερ εἶπες σὺ νῦν δὴ δεῖν εἶναι, γίγνοιυ-
το. (0. Φέρε δὴ ξυνομολογησώμεϑα τανῦν. ἀλλοϑι
παρ᾽ ὑμῖν ἐν πάσῃ παιδείᾳ καὶ μουσικὴ τὰ λεγόμε-
νὰ ἐστὶ τάδε; τοὺς ποιητὰς ἀναγκάζετε λέγειν, ὡς ὃ
μὲν ἀγαϑὸς ἀνὴρ, σώφρων ὧν καὶ δίκαιος, εὐδαΐ-
μὼν ἐστὶ καὶ μακάριος" ἐάν τε μὲγ ἃς χαὶ ἰσχυρὸς,
ἐάν τὲ σμικρὸς καὶ ἀσϑενὴς. ἢ" καὶ ἐὰν πλ ουτῇ, καὶ
μή" ἐὰν δὲ ὁ ἄρα πλουτῇ μὲν Κινύρα τὸ καὶ Μίδα
μᾶλλον, ῇ δὲ ἄδικος, ἀϑλιός τ᾽ ἐστὶ καὶ ἀνιαρῶς ζῇ.
καὶ, οὔτ᾽ ἂν μνησαίΐμην (φησὲν ὑμῖν ὃ ποιητὴς, εἴς
περ ὀρϑῶς λέγει) οὔτ᾽ ἐν λόγῳ ἄνδρα τιϑείμην, ὃς
μὴ πάντα τὰ λεγόμενα καλὰ μετὰ δικαιοσύνης πράτ-
του καὶ κτῷτο, καὶ δὴ καὶ δηΐων, τοιοῦτος ὧν, ὀρέγοιτο
ἐγγύϑεν ἱστάμενος- ἄδικος δὲ ὧν, μήτε τολμῷ δρῶν
φόνον αἱματόεντα, μήτε νικῷ ϑέων Θρηΐχιον βο-
ρέην, μήτε ἄλλο αὐτῷ μηδὲν τῶν λεγομένων ἀγαϑῶν
γίγνοιτο ποτέ. τὰ γὰρ ὑπὸ τῶν πολλῶν λεγόμενα ἀ-
γαϑὰ, οὐκ ὀρϑῶς λέγεται. λέγεται γὰρ ὡς ἄριστον
μὲν, ὑγιαίνειν" δεύτερον δὲ, κάλλος" τρίτον δὲ,
ἰσχὺς" τέταρτον δὲ, πλοῦτος. μυρία δὲ ἄλλα ἀγαϑὰ
λέγεται. καὶ γὰρ ὀξὺ δρᾶν καὶ ἀκούειν, καὶ πάντα
ὅσα ἔχεται τῶν αἰσϑήσεων, εὐχισϑήτοις ἔχειν " ἔτι
δὲ καὶ τὸ ποιεῖν τυραννοῦντα δ, τι ἂν ἐπιϑυμῇ.
καὶ τὸ δὴ τέλος ἁπάσης μακαριότητος εἶναι, τὸ, πάν-
τὰ ταῦτα κεχτημένον, ἀϑάνατον εἶναι γενόμενον
ὅτι τάχιστα. ὑμεῖς δὲ καὶ ἐγώ πον τάδε λέγομεν, ὡς
ταῦτά ἐστι ξύμπαντα, δικαίοις μὲν καὶ ὁσίοις ἀν-
δράσιν ἄριστα κτήματα, ἀδίκοις δὲ, κάκιστα ξὺμ-
3 2
» ἃ ἃ ΥΘΙΝῊῚ Ρ ονν6.».8 0...
-
παᾶντοὶ, ἀρξάμενα ἀπὸ τῆς ὑγιείας. καὶ δὴ καὶ τὸ
δρᾷν καὶ τὸ ἀκούειν, καὶ αἰσθάνεσθαι, καὶ τοπαρά-
παν ζῆν, μέγιστον μὲν κακὸν, τὸν ξύμπαντα χρόνον
ἀϑάνατον ὄντα καὶ κεκτημένον πέϊντα τὰ λεγόμενα
ἀγαϑὰ, πλὴν δικαιοσύνης τὲ καὶ ἀρετῆς ἁπάσης
ἔλαττον δὲ, ἂν ὡς ὀλίγιστον ὃ τοιοῦτος χρόνον ἐπιζῴη.
ταῦτα δὴ λέγειν οἶμαι τοὺς παρ ὑμῖν ποιητὰς, ὅπερ
ἐγὼ, πείσετε καὶ ἀγαγκάσετε" καὶ ἔτι τούτοις ἕπο-
μένους ῥυϑμοὺς τε ταὶ ἁρμονίας ἀποδιδόντας, παι-
δεύειν οὕτω τοὺς νέους ὑμῶν. ἢ γὰρ δρᾶτε; ἐγὼ μὲν
γὰρ λέγω. σαφῶς, τὰ μὲν κακὰ λεγόμενα, ἀγαϑατοῖς.
ἀδίκοις εἶναι" τοῖς δὲ δικαίοις, κακά. τὰ δ᾽ ἀγαϑὰ,
τοῖς μὲν ἀγαϑοῖς, ὄντως ἀγαϑά' τοῖς δὲ κακοῖς,
κοικιά, ὅπερ οὖν ἠρόμην, ἀρα ξυμφωνοῦμεν ἐγώ τε
καὶ ὑμεῖς; ῆ πῶς; ΚΑ. Τὰ μὲν ἔμοιγξ φαινόμε-
ϑά πως, τὰ δ᾽, οὐδαμῶς. 46. Τα, οὖν ὑγίξεάν τε
κεκτημένον, καὶ πλοῦτον καὶ τυραννέδα διὰ τέλους,
καὶ ἔτι προστέϑημι ὑμῖν ἰσχὺν διαφέρουσαν καὶ ἂν-
δρείαν μετ ἀϑανασίας, καὶ μηδὲν ἄλλο αὐτῷ τῶν
λεγομένων κακῶν ἐγγιγνόμενον, ἀδικίαν δὲ καὶ ὕβριν
ἔχοντα ἐν αὑτῷ μόνον" τὸν οὕτω ζῶντα, ἴσως ὑμᾶς
οὐ πείϑω μὴ οὐκ ἄρα εὐδαίμονα ἀλλ᾽ ἄϑλιον γί-
ζνεοῖλος σαφῶς; ΚΑ. ἀμ τε λέγεις. 46. Εἶεν.
τί οὖν τὸ μετὰ τυῦτ᾽ εἰπεῖν ἡμᾶς χρεών; ἀνδρεῖος
γὰρ δὴ καὶ ἰσχυρὸς καὶ καλὸς καὶ πλούσιος, καὶ
ποιῶν ὃ, τιπερ ἐπιϑυμοῖ τὸν βίον βᾷριχεονς οὐχ ὑμῖν»
δοκεῖ, εἴπερ. ἄδικος εἴη καὶ ὑβριστὴς, ἐξ ἀνάγκης
αἰσχρῶς ἂν ζῇν; ἢ τοῦτο μὲν ἴσως ἂν συγχωρήσαιτε,
τό γε αἰσχρῶς. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 46. 1ἱ δέ;
"Ο.ε.ἃ,6. ΡΕ ΤΕΘΙΒΥ͂Θ Μ15. 1. τ ϑ
τὸ καὶ κακῶς; Κι 4. Οὐκ ἂν ἔτι τοῦϑ'᾽ ὁμοίως. 46. Τί
δὲ; τὸ καὶ ἀηδῶς καὶ μὴ ξυμφερόντως αὑτῷ. ΚΑ͂.
Καὶ πῶς ἂν ταῦτά 7 ἔτι ξμγχωροῖμεν ; 4. Ὅπως;
εἰ οὸς ἡμῖν, ὡς ἔοικεν, ὦ φίλοι, δοίη τὶς συμφω-
᾿ γίαν" ὡς γῦν γε σχεδὸν ἀπάδομεν ἀπ᾽ ἀλλήλων. ἐμοὶ
γὰρ δὴ φαίνεται ταῦτα οὕτως ἀναγκαῖα, ὡς οὐδὲ,
ὦ φίλε Ἰλεινίᾳ, Κρήτη γῆσος σαφῶς. καὶ γομοϑέ-
της ὧν, ταὑτῃ πειρῴμην ἂν τοὺς τε ποιητὰς ἀναγκά-
ἕειν φϑέγγεσθϑαι καὶ πάντας τοὺς ἐν τῇ πόλει" ζη-
μέαν τε ὀλίγου μεγίστην ἐπιτιϑείην ἂν, εἴτις ἐν τῇ
χώρᾳ φϑέγξαιτο ὡς εἰσί τινες ἄνθρωποι ποτὲ πογη-
ροὲ μὲν, ἡδέως δὲ ζῶντες " ἢ λυσιτελοῦντα μι ἄλλα
ἐστὲ καὶ κεοδαλέα, δικαιότερα δὲ ἄλλα. καὶ πολλὰ
ἀτι᾿ ἂν παρὰ τὰ νῦν λεγόμενα ὑπό τε Κρητῶν καὶ
Ἰακεδαιμονίων, ὡς ἔοικε, καὶ δὴ που καὶ τῶν ἄλ-
λων ἀνϑρώπων, διάφορα, πείϑοιμ᾽ ἂν τοὺς πολίτας
μοι φϑεέ ἐχγεσϑαι. ἐρε γὰρ, πρὸς Ζιός τὲ καὶ ᾿4τιόλ-
λώνος, ὠὰ ἄριστοι, τῶν ἀνδρῶν, εἰ τοὺς γομοϑετή-
σαντὰς ὑμῖν αὐτοὺς τούτους ἐροίμεϑα ϑεοὺς, ἄρα ὃ
δικαιότατος βίος ἐστὶν ἥδιστος, ἢ δύο ἐστόν τινε βίω,
οἷν ὃ μὲν, ἥδιστος ὧν τυγχάνει, δικαιότατος δ᾽ ἕτε-
ρος" εἰ δὴ δύο φαῖεν, ἐροίμεϑ᾽ ἂν ἴσως αὐτοὺς πά-
λὲν (εἴπερ ὀρϑῶς ἐπανερωτῶμεν) ποτέρους δ᾽ εὖδαι-
μονγεστέρους χρὴ λέγειν, τοὺς τὸν δικαιότατον ἢ τοὺς
τὸν ἥδιστον διαβιοῦντας βίον. εἰ μὲν δὴ φαῖεν τοὺς
τὸν ἥδιστον, ἄτοπος αὐτῶν ὃ λόγος ἂν γίγνοιτο.
βούλομαι δέ ἊΝ μὴ ἐπὶ ϑεῶν λέγεσϑαι τὸ τοιοῦτον,
ἀλλ᾽ ἐπὶ πατέρων καὶ ππδυεδα, μᾶλλον. καὶ μοὶ τὰ
ἔμπροσϑεν ἠροδιημένα, πατέρα τε καὶ νομοϑέτην
54. ΡΙΑΤΟΝΙΦ ν.985.α.Ὁ.6.Ψ
-ὑ ες Π
ἠρωτήσϑω. ὃ δ᾽ εἰπάτω, ὡς ὃ ζῶν τὸν ἥδιστον βίον,
ἔστι μακαριώτατος. εἶτα μετὰ ταῦτα ἔγωγ ἂν φαίην,
Ε ᾿ 9 ε« 2 ᾿ " ) Π . Ὁ
Ἢ, πάτερ, οὐχ ὡς εὐδαιμονέστατα μὲ ἐβούλου ξῃν;
δῶν Ὁ. Ὁ Ὶ , 391 » ᾽ - ς
ἀλλ᾿ ἀεὶ διακελευόμενος οὐδὲν ἐπαύου ζῆν με ὦ: δι-
καιότατα. ταὑτῃ μὲν οὖν ὃ τιϑέμενος, εἴτε νομοϑέ-
᾿ ᾿ ͵ ι “- γ
της, εἴτε καὶ πατὴρ, ἄτοπος ἂν, οἶμαι, καὶ ἄπορος
φαίνοιτο τοῦ ξυμφωνούντως ἑαυτῷ λέγειν. εἰ δ᾽ .αὖ
τὸν δικαιότατον εὐδαιμονέστατον ἀποφαΐνοιτο βίον
Ἅ» -Ὁ »" ΕῚ -ἐ ΕῚ
εἶναι, ζητοῖ που πῶς ἂν ὃ ἀκούων, οἶμαι, τί ποτ
2 - "» . "- - 5
ἐν αὐτῷ τὸ τῆς ἡδογῆς κρεῖττον ἀγαϑόν τε καὶ κα-
λὸν ὃ γόμος ἐνὸν ἐπαινεῖ. τί γὰρ δὴ διταΐῳ χωριζό-
εἘος »"» 5 δ. ΄
μενον ἡδονῆς ἀγαϑὸν κἂν γίγνοιτο; φέρε, πλέος τὲ
κῚ -» 5]
καὶ ἔπαινος πρὸς ἀνθρώπων τὲ καὶ ϑεῶν, ὠρ᾽ ἐστὶν
5 Ω.λ" " Ν ι 3 Υ , Υ͂ . " 39
ἀγαϑὸν μὲν καὶ καλὸν, ἀηδὲς δὲ; δύσκλεια δὲ, τά-
γαντία; ἥκιστα, ὦ φίλε νοβοϑέτα, φήσομεν. ἀλλὰ
τὸ μήτε τινὰ ἀδικεῖν, μὴτε ὑπό τινος ἀδικεῖσθαι,
.- 5 ᾿ νι 3 ι .}ν Υ̓ Α ". 4“ «ς
μῶν ἀηδὲς μὲν, ἀγαϑὸν δὲ ἢ καλόν; τὰ δὲ ἕτερα, ἡ-
δέα μὲν, αἰσχρὰ δὲ καὶ κακά; Κ΄. Καὶ πῶς; “0.
ι «“ «
Οὐκοῦν, ὃ μὲν μὴ χωρίζων λόγος ἡδὺ τε καὶ δέκαιτον,
Ἄν, δ ἤχ.7 Ἁ , Ἶ 3 Ἁ δ . «'
καὶ ἀγαϑόν τε καὶ καλὸν, πιϑανός 7, εἰ μηθὲν ἕτε-
-" “ Ἀ
ρον, πρὸς τὸ τινὰ ἐθέλειν ζὴν τὸν ὁσίον καὶ δίκαιον
τ ,
βίον. ὥστε νομοϑέτῃ γε αἴσχιστος λόγων καὶ ἔναν-
" « » 3
τιώτατος, ὃς ἂν μὴ φῇ ταῦτα οὕτως ἔχειν. οὐδεὶς
᾿ » ς ; 2 ᾿ Ω [ - ο
γὰρ ἂν ἑκὼν ἐθέλοι πείϑεσθαι πράττειν τοῦτο οτῷ
- -»"᾽΄ «ε'
μὴ τὸ χαίρειν τοῦ λυπεῖσθϑαυ πλέον ἕπεται. σκοτοδι-
- ι »“Ὗ΄᾿ «ε 2ἤὕ
γιῶν δὲ, τὸ πόῤῥωθεν δρώμενον, πᾶσέ τε, ὡς ἔπος
εἰπεῖν, καὶ δὴ καὶ τοῖς παισὶ, παρέχει. γομοϑέτης
δ᾿ δὲ ι
δ᾽ ἡμῖν δόξαν εἰς τοὐναγτίον τούτου καταστήσει, τὸ
" », ,
σκότος ἀφελὼν, καὶ πείσει ἀμωσγέπως ἔϑεσι καὶ ἐπαί-
ἀκ θδέ.., 8Ε ΤΠΟΙΒΥΘ 118. ἡ. δῇ
γοις καὶ λόγοις, ὥς ἐσκιαγραφημένα τὸ δίχαιὰ ἔστι
καὶ ἄδικα: καὶ τὰ μὲν ἄδικα, τῷ τοῦ δικαίου ἐναντίως
φαινόμενα, ἔκ βὲν ἀδίκου καὶ κακοῦ ἑαυτοῦ ϑεωροὺ-
μενα, ἡδέα" τὰ δὲ δίκαια, ἀηδέστατα. ἐχ δὲ δικαίου
πάντα τἀναντία παντὶ πρὸς ἀμφότερα. ΚΑ. Φαίνε-
ται. 460. Τὴν δ᾽ ἀλήϑειαν τῆς κρίσεως ποτέραν κυ-
ριωτέραν εἶναι φῶμεν; πότερα τὴν τῆς χείρονος ψῦ-
χῆς, ἢ τὴν τῆς βελτίονος ; ΚΑ. ἀναγκαῖόν που τὴν
τῆς ἀμείνονος. 49. ἀνυγεεῖτον. ἄρα τὸν ἄδικον βίον,
οὗ μόνον αἰσχίω καὶ μοχϑηρότερον, ἀλλὰ καὶ ἀη-
δέστερον τῇ ἀληϑείᾳ τοῦ δικαίου τε εἶναι καὶ ὁσίου
βίου. ΚΑ. Κινδυνεύει, κατά γε τὸν γὺῦν λόγον, ὦ
φίλε. 46. Ἰγομοϑέτης δὲ οὗ τι καὶ σμικρὸν ὄφελος,
εἶ καὶ μὴ τοῦτο ἢν οὕτως ἔχον, ὡς καὶ γῦν αὐτὸ ἢ -
οηχ ὃ λόγος ἕχει»» εἴπέρ τι καὶ ἄλλο ἐτόλμησεν ἂν
ἐπὶ ἀγαϑῷ ψεύδεσθαι πρὸς τοὺς γέους, ἔστιν δ, τι
τούτου ψεῦδος λ λυσιτελέστερον ἂν ἐψεύσατο ποτὲ, καὶ
δυνάμενον μίζλλον 5 ποιεῖν μὴ βίῳ ἀλλ ἑκόντας πάντα
τὰ δίκαια; Κα 4. ἹΚαλὸν μὲν ἢ ἀλήϑεια, ὦ ξένε, κα ὺ
μύνιμον᾽ ἔοικ μὴν οὐ ῥᾷδιον εἶναι πείϑειν. 49.
Εἶεν. τὸ μὲν τοῦ Σιδωνίου μυϑολόγημο ὁάδιον ἐγὲτ
γετο ὈΦΉΣΙΝ οὕτως ἀπίϑανον ὃν, καὶ ἄλλα μυρία.
ΚΩΖ. Ποῖα; 46. Τὸ, σπαρέντων ποτὲ ὀδόντων ὅπλί-
τας ἐξ αὐτῶν φῦναι. καίτοι μέγα 7) ἐστὶ γομοϑὲ τῇ
παράδειγμα τοῦ πείσειν ὅ, τι ἂν ἐπιχειρῇ τις πεί-
ἅειν τὰς τῶν νέων ψυχάς. ὥστε οὐδὲν ἄλλο αὐτὸν
δεὶ σκοποῦντα ἀνευρίσκειν, ἢ τί πείσας, μέγιστον
ἀγαϑὸν ἐργάσαιτο ἂν πόλιν: τούτου δὲ πέρι πᾶσαν
μηχανὴν εὑρίσκειν, ὅντινα ποτὲ τρόπον ἢ τοιαὺ τη
56 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ".ο.ἃ,
ξυγοικέα πᾶσα περὶ τούτων ἕν καὶ ταὐτὸν ὅτι μάλι-
στὰ φϑέγγοιτ' ἀεὶ διὰ βίου παντὸς, ἕν τε φδαῖς καὶ
μύϑοις καὶ λόγοις. εἰ δ᾽ οὖν ἄλλῃ πη, δοκεῖ 1 ἢ ταύτῃ,
πρὸς ταῦτα οὐδεὶς φϑόνος ἀμφισβητῆσαι τῷ λόγω.
ΚΛ. .1λλ᾽ οὔ μοι φαίνεται πρός γε ταῦτα δύνόσθαι
ἡμῶν ἀμφισβητῆσαι. ποτ᾿ ἂν οὐδέτερος. 40. Τὸ μετὰ
τοῦτο τοίνυν ἐμὸν ἂν εἴη λέγειν. φημὶ γὰρ ἅπαντας
δεῖν ἐπάδειν τρεῖς ὄντας τοὺς χοροὺς ἔτι νέαις οὔσαις
ταῖς ψυχαῖς καὶ ἁπαλαῖς τῶν παίδων, τὰ τε ἄλλα
καλὰ λέγοντας πάντα ὅσα διεληλύθϑαμέν τε καὶ ἔτι
διέλϑοιμεν ἄν. τὸ δὲ κεφάλαιον αὐτῶν τοῦτο ἔστω:
τὸν αὐτῶν διστόν τε καὶ ἄριστον ὑπὸ ϑεῶν βίον λέ-
νεσϑαι φάσκοντες, ἀληϑέστατα ἔρϑβμον ἅμα, καὶ
μᾶλλον πείσομεν ος δεῖ πείϑειν, ἢ ἐὰν ἄλλως πως
φϑεγγώμεϑα ἐΑγοΥτεν ΚΑ. “Συγχωρητέον ἃ ἃ λέγεις.
Σ5:0. “Πρῶτον μὲν τοίνυν ὃ Πουσῶν χορὸς ὃ παιδι-
κὃς ὁρϑότατ' ὃν εἰσίοι πρῶτος τὰ τοιαῦτα εἷς τὸ μέ-
σον» ἀοόύμενος ἁπάσῃ σπουδῇ καὶ ὅλῃ τῇ πόλει. δεὺ-
τερος δὲ, ὃ μέχρι τριάκοντα ἐτῶν, τόν τε ἹΤαιᾶνα
ἐπικαλούμενος μάρτυρα τῶν λεγομένων ἀληϑείας πέ-
θρι, καὶ τοὶς γέοις ἵλεων μετὶὲ πειϑοῦς γίγνεσθαι ἐ-
πευχόμενος. δεῖ δὲ δὴ καὶ ἔτι τρίτους, τοὺς ὑπὲρ
τριάκοντα ἔτη μέχρι τῶν ἑξήκοντα γεγονότας, ἄδειν.
τοὺς δὲ μετὰ ταῦτα (οὐ γὰρ ἔτι δυνατοὶ φέρειν ᾧ-
δὰρ) μυϑολόγους περὲ τῶν αὐτῶν ῳδῶν. διὰ Θειὸς
φήμης καταλελεῖφϑαι. ΙΧ 4. ““γεις δὲ, ὦ ξένε, τίνας
τούτους τοὺς ς χοροὺς τοὺς τρίτους; οὐ γὰρ᾽ πάνυ ξυν-
ἐεμεν σαφῶς ὃ, τὺ ποτὲ «βούλει φράζειν αὐτῶν πέρι.
46. Καὶ μὴν εἰσί γε οὗτοι σχεδὸν, ὧν χάριν οἵ
΄»
ρδόδιανο, ὈΕ ΕΘΙΒΥΒ 118. 1 57
πλεῖστοι τῶν ἔμπροσϑεν ἐῤῥεϑησαν λόγων. ΚΑ.
Οὔπω μεμαϑήκαμεν: ἀλλ᾽ ἔτι σαφέστερον. πειρῶ
φράζειν. 410. Εἴπομεν, εἰ μεμνήμεθα, κατ ἄρχας
τῶν λόγων, ὡς ἣ φύσις ἁπάντων τῶν γέωνγ διάπυρος
οὖσα ἡσυχίαν οὐχ οἵα τε ἄγειν οὔτε κατὰ τὸ σῶμα
οὔτε κατὰ τὴν φωνὴν εἴη, φϑέγγοιτο δ᾽ ἀεὶ ἀτάκτως
καὶ πηδᾷ, τάξεως δ᾽ αἴσϑησιν τοὑτων ἀμφοτέρων,
τῶν ἄλλων μὲν ζώων οὐδὲν ἐφάπτοιτο, ἡ δὲ ἀνϑρώ-
που φύσις ἕχοι μόνη τοῦτο. τῇ δὲ τῆς κινήσεως τά-
ξε; ῥυθμὸς ὄνομα εἴη" τῇ δ᾽ αὖ τῆς φωνῆς, τοῦ τε
ὀξέος ἅμα καὶ βαρέος συγκεραννυμένων, ἁρμονίας,
ὄνομα προσαγορεύοιτο" χορεία δὲ τὸ ξυναμφότερον
»ληϑεΐη. ϑεοὺς δὲ ἕ ἔφαμεν ἐλεοῦντας ἡμᾶς, συγχο-
ρευτάς τε καὶ χορηγοὺς ἡμῖν δεδωχέναν τόν τὲ ᾿4-
πόλλωνα καὶ ΠΠούσας. καὶ δὴ καὶ τρίτον ἔφαμεν, ἐν
μεμγήμεϑα, Διόνυσον. Κὶ 4. Πῶς δ᾽ οὐ μεμγήμεϑα;
.10. Ὁ μὲν τοίνυν τοῦ ᾿«ἀπόλλλωνος καὶ τῶν Που-
σῶν χορὸς εἴρηνται . τὸν δὲ τρίτον καὶ τὸν λοιπὸν
ἐὰν τς ἀνάγκη τοῦ Διονύσου "ἀμ ν, ΚΑ. Πῶς
ὑή; λέγε. μάλα γὰρ ἄτοπος γίγνοιτ ἂν ὥς γ᾽ ἐξαίς-
φνῆς ( ἀκούσαντι Ζιονύσου πρεσβυτῶν χορός" εἰ ἄρα
οὗ ὑπὲρ τριάκοντα! καὶ πον τηκτὰ δὲ γεγονότες ἕτη,
μέχρι ἑξήκοντα, αὐτῷ χορεύουσιν. ΑΘ. “ληϑέστα-
τῷ μέντοι λέγεις. λόγον δὲ δεῖ πρὸς ταῦτα, οἶμαι,
'πὴ τοῦτο εὔλογον οὕτω χιγνόμενον ἂν γίγνοιτο.
ΚΑ. τί μήν; Α46.Ἶ 46 οὖν ἡμῖν τὰ γε ἔμπροσθεν
ἡμολογεῖται; ΚΑ. Τοῦ πέρι; 460. Τὺ δεῖν πάντα
ἴνδρα, καὶ παῖδα, ἐλε εὐθερον καὶ δοῦλον, ϑῆλὺν τ8
καὶ ἄῤῥενα, καὶ ὅλῃ τῇ πόλει ὅλην τὴν πόλιν αὐτὴν
58 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ε,ρ.666..,
αὑτῇ ἐπάδουσαν, μὴ παὐεσϑαἑ ποτε ταῦτα ἃ διελη-
λύϑαμεν, ἀμωσγέπως ἀεὶ μεταβαλλόμενα καὶ πάν-
τως παρεχόμενα ποικιλίαν" ὥστε ἀπληστίαν εἶναί
τινα τῶν ὕμνων τοῖς ἄδουσι καὶ ἡδονήν. Κα. Πῶς
δ᾽ οὐχ; ὁμολογοῖτο ἂν ταῦτα δεῖν οὕτω ᾿πράττεσϑαι; ;
4. Ποῦ δὴ τοῦϑ᾽ ἡμῖν τὸ ἄριστον τῆς πόλεως, ἡ-
λικίαις τε χαὶ ἅμα φφονήσεσι πιϑανώτατον ὃν τῶν
ἐν τὴ πόλει, ἄδον τὰ κάλλιστα, μέγιστ' ἂν ἐξεργά-
ζοιτο ἀγαϑὰ; ἢ τοῦτο ἀνοήτως οὕτως ἀφήσομεν,
ὃ κυριώτατον ἂν εἴη τῶν καλλίστων τε καὶ ὠφελι-
μωτάτων ὡδῶν; ΙΚΛ. .1λλ ἀδύνατον τὸ μεϑιέναι,
ὡς γε τὰ νῦν λεγόμενα. «10. Πῶς οὖν πρέπον ἂν
εἴη τοῦτο; ὁρᾶτε εἰ τῆδε. ΚΑ. Πὴ δὴ; 46. Πᾶς
που γιγνόμενος πρεσβύτερος, ὄχγου πρὸς τὰς ᾧδὰς
μεστὸς, καὶ χαΐρει τὲ ἧττον πράττων τοῦτο, καὶ
ἀνάγκης γιγνομένης, αἰσχύνοιτ' ἂν μᾶλλον, ὅσῳ
πρεσβύτερος καὶ σωφρογέστερος γίγνεται, τόσῳ μἶϑλ-
λον». ἀρ οὐχ οὕτως; Κι. Οὕτω μὲν οὖν. 46. Οὐκ-
οὖν ἐν ϑεάτρῳ γε καὶ παντοίοις ἀνθρώποις ἄδειν
ἑστὼς δρϑῦδςι ἔτι μέλαν αἰσχύνοιτ' ἂν. καὶ ταῦτιά
7) εἰ καϑόπερ οἵ περὶ γέκης χοροὶ ἀγωνιζόμενοι, πε-
φωνασκηπότες, ἰχνοέ τὲ καὶ ἄσιτοι ἀναγκάζοιτο
ἄδειν οἵ τοιοῦτοι, παντάπασέ που ἀηδῶς. τε καὶ αἱ-
οχυντηλῶς ἄδοντες, ἀπροϑύμως ἂν τοῦτ᾽ ἐργάζ οἱ»-
το. Καὶ 4. 1» αγπὰ παιότατα μιὄντοι λέγεις. 49. πὼς οὖν
αὐτοὺς παραμυϑησόμεϑα προϑύμους εἶναι πρὸς τιὺς
ὠδάς; ἀρ οὐ νομοϑετήσομεν, πρῶτον μὲν τοὺς παὶ-
δας μέχρις ἐτῶν ὀκτωκαΐδεκα τοπαράπαν οἴνου μὴ
γεύεσθαι; διδάσκοντες ὡς οὐ χρὴ πῦρ ἐπὶ πῦρ ὀχε-
ὑ.5.ἃ. ΡῈ ΓΕΟΘΙΒΥΘ 118. ΤΙ. ο 58
τεύειν εἰς τε τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν, πρὶν ἐπὶ τοὺς
πόνους ἐγχειρεῖν πορεύεσθαι" τὴν ἐχμαγῆ εὐλαβοὺ-
μενοι ἕξιν τῶν γέων. μετὰ δὲ τοῦτο, οἴνου μὲν δὴ
γεύεσθαι τοῦ μετρίου, μέχρι τριάκοντα ἐτῶν" μέϑης
δὲ καὶ πολυοινγέας τοπαράπαν τὸν νέον ἀπέχεσϑαι.
τετταράκοντα δὲ ἐπιβαίνοντα ἐτῶν, ἐν τοῖς ξυσσιτί-
οἱἰς εὐωχηϑέντα, καλεῖν τοὺς τε ἄλλους ϑεοὺς, καὶ
δὴ καὶ Ζιόνυσον παρακαλεῖν εἰς τὴν τῶν πρεσβυτῶν
τελετὴν ἅμα καὶ παιδιὰν, ἣν τοῖς ἄλλοις ἀνϑ ϑρώποις
ἐπίκουρον τῆς τοῦ γήρως αὐστηρό τητος ἐδωρήσατο,
τὸν οἶνον φάρμακον, ὥστ᾽ ἀνηβᾷν ἡμᾶς, καὶ δυσϑυ-
μέας λήϑην γίγνεσϑαι, μαλακώτερον ἐκ σκληροτέρου
τὸ τῆς ψυχῆς ἦϑος, καϑάπερ εἰς πῦρ σίδηρον ἐντε-
ϑέντα, γιγνόμενον, καὶ οὕτως εὐπλαστότερον εἶναι.
πρῶτον μὲν δὴ διατεϑεὶς οὕτως ἕκαστος, ἀρ᾽ οὐκ ἂν
ἐθέλοι προϑυμύτερόν τε, ἧττον αἰσχυνόμενος, οὐκ
ἐν πολλοῖς ἀλλ᾽ ἐν μετρίοις, καὶ οὐκ ἐν ἀλλοτρίοις,
ἀλλ᾽ ἐν οἰκείοις, ἄδειν τε, καὶ (ὃ πολλάκις εἰρήκαμεν)
ἐπάδειν; ΚΑ. Καὶ πολὺ 7ε: 469. Εἰς μέν γε τὸ προ-
ἄγειν τοἰγυν αὐτοὺς μετέχειν ἡμῖν φδῆς, οὗτος ὃ
τρόπος οὐκ ἂν παντάπασιν ἀσχήμων γίγνοιτο. ΚΑ.
Οὐδαμῶς. 46. Ποῖαν δὲ ἄσουσιν οἵ ἄνδρες φωνὴν,
ἢ) μοῦσαν; 1) δῆλον ὁ ὅτι πρέπουσαν αὑτοῖς δεῖ γέτινα.
ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔ; 4. Τίς ἂν οὖν πρέποι ϑείοις
ἀνδράσιν; ἀρ᾽ ἂν ᾿ τῶν χορῶν; ΚΑ. “Πμεῖς γοῦν, ὦ
“ἘΠ καὶ οἵδε, οὖκ ἄλλην ἄν τινα δυναίμεθα δὴν
ἢ ἣν ἐν τοῖς χοροῖς ἐμάϑομεν" ξυνήϑεις ἄδειν γενό-
μεγοι. Α40. Εἰκότως γε. ὄντως γὰρ οὐκ ἐπήβολοι
γεγόνατε τῆς καλλίστης ὠδῆς. στρατοπέδου γὰρ
00 ΡΙΑΤΟΝΙΘΒ Φ.Ρ.6θ7.κ.}.«.
᾿ 5, 5 Ἂ 3 2 2 ’
πολιτείαν ἔχετε, ἀλλ οὐκ ἐν ἄστεσι κατῳχηκότων,
»η..2 γιὰ ΕΒ] , ' ΕἾ ΓΉΩΝῚ ᾽
αλλ οἱον ἀϑρόους πώλους ἕν ἀγέλῃ νεμομένους
Γ . ἢ , ᾿ , ε -ἦ
φορβάδας, τοὺς νέους κέκτησϑε. λαβὼν δὲ ὑμῶν
3 ᾿ " “
οὐδεὶς τὸν αὑτοῦ, παρὰ τῶν ξυννόμων σπάσας σφό-
3 -
δρα ἀγριαίνοντα καὶ ἀγανακτοῦντα, ἱπποκόμον τὲ
, ΒῚ Ἔ -“ὧ΄ὖ
ἐπέστησεν ἰδίᾳ, καὶ παιδεύει ψήχων τε καὶ ἡμερῶν,
καὶ πάντα προσήκοντα ἀποδιδοὺς τῇ παιδοτροφίᾳ.
ΙΣ 3 5 ᾿ , Ἵ
ὁϑὲεν οὐ μόνον ἀγαϑὸς ἂν στρατιώτης εἴη, πόλιν δὲ
ιν. ὦ -ὋὉὋ ει 3 Π ͵
καὶ ἄστη δυνάμενος διοικεῖν, ον δὴ κατ΄ ἀρχὰς εἴπο-
μὲν τῶν Τυρταίου πολεμεκῶν εἰναι πτολεμυκώτερον,
τέταρτον, ἀρετῆς ἀλλ᾽ οὐ πρῶτον τὴν ἐνῤδαγανῆμα
τιμῶντα, ἀεὶ καὶ πανταχοῦ, ἰδιώταις τὲ καὶ ξυμπά-
σῃ πόλει. ΚΑ. Οὐκ οἶδα ἡμῶν, ὦ ξένε, ὅπη πάλιν
αὖ τοὺς νομοϑέτας φαυλίζεις. 46. Οὐκ, ὦ ᾽γαϑὲ,
προσέχων τούτῳ τὸν νοῦν, δρῶ τοῦτο, εἴπερ" ἀλλ᾽ ὃ
. ,
λόγος ὅπη φέρεν, ταύτῃ πορευώμεθα, εἰ βούλεσϑε.
εἰ γὰρ ἔχομεν ἸΠοῦσαν τῆς τῶν χορῶν καλλίω καὶ
»-Ὁ- ΕῚ -»" - 5
τῆς ἕν τοῖς κοινοῖς ϑεᾶτροις, πειρώμεϑα ἀποδοῦναι
« ᾿ ) ᾿ δ »
τοῦτοις οὕς φαμὲν ἐκείνην μὲν αἰσχύνεσθαι, ζητεῖν
δὲ ἥτις καλλίοτη ταὕτης κοινωνεῖν. ΚΑ. Πάνυ γε.
32 - »"Ὗ᾿ »"ἢΌ «'
“46. Οὐκοῦν πρῶτον μὲν δεῖ τόδε γε ὑπάρχειν ἅπα-
« κι 5
σιν ὅσοις συμπαρέπεταέ τις χάρις, ἢ τοῦτο αὐτὸ μὅ-
- - 3
γον αὐτοῦ τὸ σπουδαιότατον εἶναι, ἢ τινὰ ὁρϑ ότητα,
» ᾿ ’ 3 ἢ ψ' ᾿ , ) - ᾿ Ἀ
ἢ, τὸ τρίτον, ὠφέλειαν. οἷον δὴ λέγω ἐδωδῇ μὲν καὶ
πόσει καὶ ξυμπάσῃ τροφῇ παρέπεσϑαι μὲν τὴν χά-
«κι « ι λλὶ Π τι " 2 ᾿
θιν, ἣν ἡδονὴν. ἂν προσείποιμεν" ἣν δὲ ὀρϑότητά τε
καὶ ὠφέλειαν, ὅπερ ὑγιεινὸν τῶν προσφερομένων ἐ-
γομὲν ἑχάστοιε, τοῦτ᾽ αὐτὸ εἶναι ἐν αὐτοῖς καὶ τὸ
ὀρϑύτατον, ΚΑ, Μάνυ μὲν οὖν. 46. Καὶ μὴν καὶ
ἀ 4».668., ἈΠ ΤΕΟΙΒΥ͂Θ 118, 1. 61
τῇ μαϑήσεν παρακολουϑεῖν μὲν τό γε τῆς χάριτος
τὴν ἡδονὴν" τὴν δὲ ὀρϑότητα καὶ τὴν ὠφέλειαν, καὶ
τὸ εὖ καὶ τὸ καλῶς, τὴν ἀλήϑειαν εἶναι τὴν ἀποτε-
λοῦσαν. Καὶ 4. Ἔστιν οὕτω. 40. Τί δὲ; τῇ τῶν ὁμοίων
ἐργασίᾳ, ὅσαι τέχναι εἰκαστικαὶ, ἀρ οὐκ ἂν τοῦτο
ἰξεργάζωνται, τὸ μὲν ἡδονὴν ἐν αὐτοῖς γίγνεσθαι,
παρέπόμενον ἐὰν γίγνηται, χάριν αὐτὸ δικαιότατον
δὲ» εἴη προσαγορεύειν; ΚΑ. ναί. 49. Ἵὴν δὲ γε
ὀρϑότητά που τῶν τοιούτων ἡ ἰσότης ὃν, ὡς ἐπὲ τὸ
πᾶν εἰπεῖν, ἐξεργάζοιτο τοῦ τε τοσοὗτου καὶ τοῦ
τοιούτου πρότερον, ἀλλ οὐχ ἡδονή. Κα. Καλῶς.
4. Οὐκοῦν ἡδονῇ κρίνοιτ᾽ ἂν μόνον ἐκεῖνο ὁρϑῶς,
ὃ μήτε τινα ὠφέλειαν, μήτε ἀλήϑειαν, μὴτε ὁμοιότη-
τὰ ἀπεργαζόμενον παρέχεται, μηδ᾽ αὖ γε βλάβην"
ἀλλ αὐτοῦ τούτου μόνου ἕνεκα γίγνοιτο τοῦ ξυμ-
παρεπομένου τοῖς ἄλλοις τῆς χάριτος, ἢν δὴ κάλλιστα
τὶς ὀνομάσαν ἂν ἡδονὴν, ὅταν μηδὲν αὐτῇ τούτων
ἐπακολουϑῆ. ΚΙ. ᾿βλαβὴ λέγεις ἡδονὴν μόνον.
4690. Ἰγαὶ, καὶ παιδιὰν γε εἶναι τὴν αὐτὴν ταύτην }έ-
γὼ τότε ὅταν μήτέτι βλάπτῃ, μήτε ὠφελῇ, σπουδῆς ἢ
λόγου ἄξιον. Καὶ Α. ᾿“ληϑέσταταλέγεις. «4696. ᾿4ρ᾽ οὐγνού
πᾶσαν μίμησιν φαῖμεν ἂν, ἐκ τῶν νῦν λεγομένων, ἤπι-
στα ἡδονῇ προσήκειν κρίνεσθαι καὶ δόξῃ μὴ ἀληϑεῖ,
καὶ δὴ καὶ πᾶσαν ἰσότητα ; οὐ γὰρ εἴτῳ δοκεῖ, ἢ) μὴ τις
χαόρει τῳ, τό γεῖσον, οὐδὲ τὸ σύμμετρον ἂν ἔνη σύμμε
τοον ὅλως" ἀλλὰ τῷ ἀληϑεῖ πάντων μάλιστα, ἥκιστα
δὲ ὁτῳοῦν ἄλλῳ. ΚΑ. Παντάπασι μὲν οὖν. 46. Οὐκ
οὖν μουσικὴν γε πᾶσαν φαμὲν εἰκαστικὴν τε καὶ μιμη-
«κήν; ΚΑ͂. Τίμήν; 160. Ἥκιστ᾽ ἄρα ὅταν τὶς μουσι
62 ΡΈΌΑΤΘΙΘΒ Ὁ.ε. ἄ,ο
"“᾿
κὴν ἡδονῇ φῇ κρίνεσθαι, τοῦτον ἀποδεκτέον τὸν λό-
γον, καὶ ζητητέον ἥκιστα ταὑτην, ὡς σπουδαίαν, εἴ--
τις ἄρα που καὶ γίγνοιτο" ἀλλ᾽ ἐκείνην τὴν ἔχουσαν
τὴν ὁμοιότητα τῷ τοῦ καλυῦ μιμήματι. ΚΑ. ἅλη-
ϑέστατα. ΑΘ. Καὶ τούτοις δὴ τοῖς τὴν Ἀαλλίστην
ᾧδήν τε ζητοῦσι καὶ μοῦσαν, ζητητέον, ὡς ἔοικεν,
οὐχ ἥτις ἡδεῖα, ἀλλ᾽ ἥτις ὀρϑή. μιμήσεως γὰρ Ἶ»,
ὡς ἔφαμεν, ὀρϑότητος, εἶ τὸ μιμηϑὲν, δσόν τε καὶ
οἷον ἦν, ἀποτελοῖτο. Κι. Πῶς γὰρ οὔ; 46. Καὶ
μὴν τοῦτό γε πᾶς ἂν ὅὁμολογοὶ περὲ τῆς μουσικῆς,
ὅτι πάντα τὰ περὶ αὐτὴν ἐστὲ ποιήματα μίὲμησίς τε
καὶ ἀπεικασία. καὶ τοῦτό γε μῶν οὐκ ἂν ξύμπαντες
ὁμολογοῖεν ποιηταί τε καὶ ἀκροαταὶ καὶ ὑποκριταί;
ΚΑ. Καὶ μάλα. 46. Δεῖ δὴ καϑ' ἕκαστόν γε, ὡς
ἔοικε, γιγνώσκειν τῶν ποιημάτων, ὅ, τι ποτὲ ἐστι,
τὸν μέλλοντα ἐν αὐτῷ μὴ ἁμαρτήσεσϑαι. μὴ γὰρ γι-
γνώσκων τὴν οὐσίαν τί ποτὲ βούλεται, καὶ ὅτου
ποτὲ ἐστιν εἰκὼν ὄντως, σχολῇ τὴν γε ὀρθότητα τῆς
βουλήσεως ἢ καὶ ἁμαρτίαν αὐτοῦ διαγγώσεται. ΚΑ.
Σχολῇ. πῶς δ᾽ οὔ; 46. Ὃ δὲ τὸ ὀρϑῶς μὴ γιγγώ-
σκων, ἀρ᾽ ἄν ποτε τό 7ε εὖ καὶ κακῶς δυνατὸς εἴη
διαγνῶναι; λέγω δ᾽ οὐ πάνυ σαφῶς" ἀλλ᾿ ὧδε σα-
φέστερον ἴσως ἂν λεχϑείη. Κ4. Πῶς; 460. Εἰσὶ δὴ
που κατὰ τὴν ὄψιν ἡμῖν ἀπεικασίαι μυρίαι. 1. ναί.
46. Τί οὖν; εἴ τις ἀγνοοῖ τῶν μεμιμημένων δ τι
ποτέ ἐστιν ἕκαστον τῶν σωμάτων, ἀρ᾽ ἄν ποτε τόγε
ὀρϑῶς ες εἰργασμένον αὐτῶν γνοίη; λέγω δὲ τὸ τοιόν-
δε, οἷον τοὺς ἀριϑμοὺς τοῖ σώματος, καὶ ἑκάστων
τῶν μερῶν τὰς ϑέσεις ἧ ἔχει, ὅσοι τὸ εἰσι καὶ ὁποῖα
Ρ 66 9.1:.}).6ν ὡ 18} ΤΕ ΟΙθΥ 5 110. 11. 03
παρ ὁποῖα αὐτῶν κείμενα τὴν προσήκουσαν τάξιν
ἀπείληφε, καὶ ἔτι δὴ χρώματά τε καὶ σχήματα" ἢ
πάντα ταῦτα τεταραγμένως εἴργασται" μῶν δοκεῖ
ταῦτ ἄν ποτε διαγνῶναΐ τις τοπαράπαν, ἀγνοῶν ὃ,
τι ποτέ ἐστι τὸ μεμιμημένον ζῶον; Κα. ΙΚαὶ πῶς;
416. 1 δ᾽ εἰ γιγνώσκοιμεν ὃτι τὸ γεγραμμένον ἢ τὸ
πεπλασμένον ἐστὶν ὕνϑρωπος, καὶ τὰ μέρη πάντα
τὶ ἑαυτοῦ καὶ χρώματα ἅμα καὶ σχήματα ἀπεί-
ληφεν ὑπὸ τῆς τέχνης, ἀρά γε ἀναγεαῖον ἤδη τῷ
ταῦτα γνόντι, καὶ ἐκεῖνο ἑτοίμως γιγγώσκειν εἴτε
καλὸν εἴτε ὅπη ποτὲ ἐλλιπὲς ἂν εἴη κάλλους; πάντες
μέντ᾽ ἂν, ὡς ἕπος εἰπεῖν, ὦ ξένε, τὰ καλὰ τῶν
ζώων ἐγιγνώσκομεν. ΚΑ. ᾿Ορϑύτατα ἱλέγεις: «10.
Αρ' οὖν οὐ περὶ το εἰκόγα καὶ ἐν γραφικῇ
χαὶ ἐν μουσικῇ καὶ πάντη τὸν μέλλοντα ἢ ἕμφρο-
γα κριτὴν. ἔσεσθαι δεῖ ταῦτα τρία ἦχειν; δ, τὲ
ἐστι, πρῶτον γιγνώσκειν, ἕπειτα ὡς ὀρϑῶς, ἔ-
πειϑ᾽ ὡς εὖ, τὸ τρίτον, εἴργασται τῶν εἰκόνων ἦτισ-
οὔν ῥἡμασὲ τε καὶ μέλεσι καὶ τοῖς ῥυϑμοῖς; ΚΑ.
Ἴβοικε γοῦν. 40. Μὴ τοίνυν ἀπείπωμεν λέγοντες
τὸ 1 περὶ τὴν μουσικὴν ἢ χαλεπόν. ἐπειδὴ γὰρ, ὑμνεῖ-
ται τὸ περὶ αὐτὴν διαφερόντως 1) τὸς ἄλλας εἰκόνας,
εὐλαβείας δὴ δεῖται πλείστης πασῶν εἰκόνων. ἅμαρ-
τῶν τὲ γάρ τις μέγιστ᾽ ἂν βλάπτοιτο, ἤϑη κακὰ φι-
λοφρονούμεγος" χαλεπώτατόν γε αἰσϑέσϑαι, διὰ τὸ
τοὺς ποιητὰς, φαυλοτέρους εἶναι ποιητὰς αὐτῶν
τῶν ΙΠυυσῶν. οὐ γὰρ ἂν ἐκεῖναί γε ἐξαμάρτοιεν
ποτὲ τοσοῦτον, ὥστε, ῥήματα ἀνδρῶν ποιήσασαι,
τὸ σχῆμα γυναικῶν καὶ μέλος ἀποδοῦναι" καὶ μέλος
ΠΣ ῬΙΑΥΟΝΙΘ ἅ.ε.».670.Ἁ.
ἐλευϑέρων αὖ καὶ σχήματα ξυνϑεῖσαι, δυϑμοὺς δόὑὺ-
λων καὶ ἀνελενϑέρων προσαρμόττειν» " οὐδ᾽ αὐ, ῥυ-
ϑμοὺς ταὶ σχῆμα ἐλευϑέριον ὑποϑεῖσαι, μέλος ἢ λύ-
γον ἐναντίον ἀποδοῦναι τοῖς ὀυϑμοῖς. ἔτι δὲ ϑη-
οίων φωνιὶς καὶ ἀνθρώπων καὶ ὀργάνων, καὶ πάν-
͵ "-»Ὃ-ὉΌ '
τας ψόφους εἰς ταὐτὸ οὐκ ἄν ποτε ξυνϑεῖεν, ὡς ἕν
᾿ :
τι μιμούμεναι. ποιηταὶ δ᾽ ἀνθρώπινοι, σφόδρα τὰ
τοιαῦτα ἐμπλέκοντες, καὶ συγκυκῶντες ἀλόγως, γέ-
λωτ’ ἂν παφασκευύζοιεν τῶν ἀνθρώπων ὅσους φη-
ν" » " -Ὁ . .-Ὁ ͵ »-"Ὗ Π ᾿
σὶν ᾿Ορφεὺς λαχεῖν ὡρὰν τῆς τέρψιος. ταῦτά τε γὰρ
“ο΄ ᾿ , Ἀ ᾿ “- ,»
ὁρῶσι πάντα κυκώμενα, καὶ ἕτι διασπῶσιν οἱ ποιη-
ταί. ῥυϑμὸν μὲν καὶ σχήματα μέλους χωρὶς, λόγους
, ΕῚ ͵ κοὐχ , ΕΣ 3 ρα ἢ
ψιλοὺς εἰς μέτρα τιϑέντες, μέλος δ᾽ αὖ καὶ ῥυ-
" , . - 5
ϑμοὺς ἄνευ ῥημάτων, ψιλῇ κεϑαρίσει τε παὶ αὐλήσει
΄ τ Ἢ ᾿ ΕΝ
σροσχρώμενοι. ἐν οἷς δὴ παγχάλεπον ἄγευ λόγου
΄ «ς ΄ «
γιγγόμενον δυϑμόν τε καὶ ἁρμονίαν γιγνώσκειν, ὃ,
τ, 32, -Ὁ-Ὁ .-
τι τὲ βούλεται, καὶ ὁτῷ ἕοικε τῶν ἀξιολόγων μιμὴ-
2 » 2 "ν .! - ͵
μάτων. ἀλλ᾿ ὑπολαβεῖν ἀναγκαῖον ὁτι τὸ τοιοῦτόν
γε, πολλῆς ἀγροικίας μεστὸν πᾶν, ὅπόσον τάχοις τε
καὶ ἀπταισίας καὶ φωνῆς ϑηριώδους σφόδρα φίλον,
] -Ὁ ᾿
ὥστ αὐλήσει γε χρῆσϑαι καὶ κιϑαρίσει, πλὴν ὕσον
« ΠΣ: ἐΑΟδ ν᾿ οἿ "ὃ ᾿ ἢ “-» δ᾽ « ᾿ ν ᾿
ὑπὸ ὄρχησίν τε καὶ ᾧδήν. ψιλῷ ὁ ἑἕκατερῷ πασὰ
2 »
τις ἀμουσία καὶ ϑαυματουρχγέα γίγνοιτ ἂν τῆς χρὴ-
- «ς » ,
σεως. ταῦτα μὲν ἔχει ταύτῃ λόγον. ἡμεῖς δέ γε οὐχ
. -» -" ε -Ὁ -» ᾿
ὕτι μὴ δεῖ ταῖς μούσαις ἡμῶν προσχρῆσϑαι τοὺς
ἤδη τριακοντούτεις καὶ τῶν πεντήκοντα πέρα γεγο-
᾿ ᾿ 8. . »" ᾿' ι -
γνότας σκοπούμεϑα, αλλ οτι ποτε δεῖ. τόδε μὲν οὖν
δ χαν "»-ἢὋ΄ ἤ -"
ἐκ τούτων ὃ λόγος ἡμῖν δοκεῖ μοι σημαΐένειν ἤδη τῆς
»- Π μ - - ,
γε χορικῆς μούσης, τι πεπαιδεῦσθϑαν δεῖ βέλτιον
8.6.ἃ. οἰ ὌΠ ΤΕΘΙΒΥ 5. 118. ΤΙ. 68
τοὺς πεντηκοντούτεις, ὅσοισπερ ἂν ἄδειν προσήκῃ
τῶν γὰρ ῥυϑμῶν καὶ τῶν ἁρμονιῶν ἀναγκαῖον αὖ
τυῖς ἐστὶ» εὐαισϑήτως ἔχειν καὶ γιγνώσκειν. ἢ πῶς
τὴν ὀρϑότητα γνώσεται τῶν μελῶν, ᾧ προσῆκεν ἢ
μὴ προσῆκε τοῦ ΖΔωριστὶ, καὶ τοῦ ῥυϑμοῦ, ὃν ὅ
ποιητὴς αὐτῷ προσῆψεν, ὀρϑῶς ἢ μὴ; ΚΑ. 4ῆλο»
ὡς οὐδαμῶς. 46. Γελοῖος γὺρ ὅγε πολὺς ὄχλος,
ἡγούμενος ἱκανῶς γιγνώσκειν τό, τ' εὐάρμοστον κα
εὔρυϑμον καὶ μὴ, ὅσοι προσάδειν αὐτῶν καὶ βαί-
νειν, ἐν ῥυϑμῷ γεγόνασι διηναγκασμένοι. ὅτι ὃ
δρῶσι ταῦτα ἀγνοοῦντες αὐτῶν ἕκαστα, οὐ συλλογί
ζόνται τόδε που" προσήκοντα μὲν ἔχον πᾶν μέλος
ὀρϑῶς ἔχειν" μὴ προσήκοντα δὲ, ἡμαρτημένως. Κα
ἀναγκαιότατα. 46. Τὶ οὖν; ὃ μηδὲ δ, τι ποῦ
ἔχεν γιγνώσκων, ἄρα δ, τι περ εἴπομεν, ὡς ὀρϑῶς γ
αὐτὸ ἔχει, γνώσεται ποτὲ ἐν ὁτῳοῦν; ΚΑ. Καὶ χἰς
μηχανή; 49. τοῦτ᾽ οὔμῥ. ὡς ἔοικεν, ἀνευρίσκομεν
αὐτὰ νῦν, ὅτι τοῖς φδοῖς ἡμῖν οὖς νῦν παρακαλοῦ
μὲν, καὶ ἑκόντας τινι τρόπον ἀναγκάζομεν ἄδειν
μέχρι γε τοσούτου πεποιδεῦσϑαι σχεδὸν ἀναγκαῖον
μέχρι τοῦ δυνατὸν εἶναι ξυνακολουϑεῖν ἕκαστον ταῖ'
τὸ βόσεσι τῶν ῥυϑμῶν, καὶ ταῖς χορδαῖς ταῖς τῶν
μελῶν" ἵνα καϑορῶντες τάς τε ἁρμονίας καὶ τοῦ"
ῥυϑμοὺς, ἐκλέγεσϑαέ τε τὰ προσήκοντα οἷοίτ᾽ ὦσιν
ἃ τοῖς τηλικούτοις τε καὶ τοιούτοις ἄδειν πρέπον
καὶ οὕτως ἔδωσι, καὶ ἄδοντες, αὐτοί τε ἡδονὲς τὸ
παραχρῆμα ἀσινεῖς ἥδωνται, καὶ τοῖς νεωτέροις ἤγε
- μόνες ἡϑῶν χρηστῶν ἀσπασμοῦ προσήκοντος γέγνων
ται. μέχρι δὲ τοσούτου παιδευϑέντες, ἀχριβεστέραν
Ῥεῖ ἘΣΎ, Ἐ,
606 ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ρ.071.4.}.ο.
ἂν παιδείαν τῆς ἐπὶ τὸ πλῆϑος φερούσης εἶεν μετα-
, ἈΝ »-Ἢ᾽ Ἃ . , 3 Υ͂
χεχειρισμενοι, καὶ τῆς περὶ τοῦς “ποιηφᾶς αὐτούς.
τὸ γὰρ ΤΟΙ͂ΤΌΡ οὐδεμία ἀνάγκη ποιητῇ γιγνώσκειν,
εἴτε καλὸν εἴτε μὴ καλὸν τὸ μίμημα" τὸ δ᾽ ἄρμο-
νίας καὶ δυϑμοῦ, σχεδὸν ἀνάγκη. τοῖς δὲ πάντα τὰ
τρέα, τῆς ἐκλογῆς ἕ ἕγεχα τοῦ καλλίστου καὶ ὃ δευτέρου"
ἢ μηδέποτε ἱχαγὸν ἐπῳδὸν ) γίγνεσϑαι γέρις πρὸς ἀ-
ρετήν. Καὶ, ὅπερ ὁ λόγος ἐ ἐν ἀρχαῖς ἐβουλήϑη, τὴν
τῷ τοῦ Διονύσου χορῷ βοήϑειαν ἐπιδεῖξαν καλῶς
λεγομένη ν, εἰς δύναμιν εἴρηκε. σκοπώμεϑα δὴ εἰ
τοῦϑ᾽ οὕτω γέγονε" ϑορυβώδης μέν που ὃ ξύλλογος
ὃ τοιοῦτος ἐξ ἀνάγκης προϊούσης τῆς πύσεως ἐπὶ μᾶλ-
λον εἰ ξυμβαΐνει γιγνόμενος. ὅπερ ὑπερϑέμεϑα κατὶ
ἀρχας ἀναγκαῖον εἶναν γίγγεσϑαν περὶ τῶν νῦν
γιγνομένων. ΚΑ. “ἀνάγκη. 4. Πᾶς δὲ Υν αὐτὸς
οὗὑτοῦ κουφότερος γἐγαβκίν καὶ 7έγηϑέ τε χαὶ παῤ-
ῥησίας ἐμπίπλαται καὶ ἀβηκουστίας ἐν, τῷ τοιούτῳ
τῶν πέλας" ἄρχων δ᾽ ἱκανὸς ἀξιοῖ ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν
ἄλλων Ὕ νεναι: ΚΑ. τί μὴν; .. Οὐκοῦν ἔφα-
μεν, "ὅταν ηναν ταῦτα, καϑάπερ τινὰ σίδηρον,
τὸς ψυχὰς.τῶν πινόντων διαπύρους γιγνομένας, μαλ-
ϑακωτέρας γίγνεσϑαι καὶ νεωτέρας; ὧστε εὐαγώ-
γους ξυμβαίν! εἰν τῷ δυναμένῳ καὶ ἐπισταμένῳ παι-
δεύευν τὲ καὶ πλάττεϊν, καϑάπερ ὅτ᾽ ἦσαν γέαι.
τοῦτον δ᾽ εἶναι τὸν πλὰ ἄστην, τὸν αὐτὸ» ὅνπερ τότε
τὸν ἀγαϑὸν γομοϑέτην" οὗ νόμους εἶναι δεῖ συμ-
ποτικοὺς, δυναμέναῃρ, τὸν εὔελπιν καὶ ϑαῤῥαλέον
ἐκεῖνον γι) ό μεν ον καὶ ἀναισχυντότε ἐρον τοῦ δέον-
τος, καὶ οὐκ ἐϑέλοντα τάξιν καὶ τὸ κατὰ μέρος σι
4....67γ4.Ὁ. ὈῈ ὨΕΟΙΒΥ͂Β 118. 1. 67
γῆς καὶ λόγου καὶ “πόσεως καὶ μούσης ᾿ὑπομένειν,
ἐθέλειν ποιεῖν πάντα τούτοις τἀναντία" καὶ εἰσιόντι
τῷ μὴ καλῷ θάῤῥει τὸν κάλλιστον διαμοχόμενον
φόβον εἰσπέμπειν οἵουστ᾽ εἶναι μετὰ δίκης" ὃν αἰδῶ
τε καὶ αἰσχύνην ϑεῖον φόβον ὠνομάκαμεν. ΚΑ.
Ἔστι ταῦτα. 440. Τούτων δέ γε τῶν νόμων εἶναι γο-
μοφύλακας καὶ συνδημιουργοὺς αὐτοῖς τοὺς ἂ-
θορύβους καὶ γήφοντας τῶν μὴ νηφόντων στρυατη-
γούς" ὧν δὴ χωρὶς, μέϑῃ διαμάχεσθαι δεινότερον,
ἢ) πολε ἑμέοις εἶναι μὴ μετὰ ἀρχόντων ἀϑορύβων. καὶ
τὸν αὖ μὴ δυνάμενον, ἐϑέλειν πείϑεσϑαι τούτοις,
καὶ τοῖς ἡγεμόσι τοῖς τοῦ Διονύσου, τοῖς ὑπὲρ ἕξή-
κοντα ἔτη γεγονόσιν, ἴσην καὶ μείζω τὴν αἰσχύνην
φέρειν, ἢ τὸν τοῖς τοῦ '᾿ἄρεως ἀπειϑοῦντα ἄρχουσιν.
ΚΑ. Ορϑῶς. 46. Οὐκοῦν εἴγε εἴη τοιαύτη μὲν μέ-
ϑη, τοιαύτη δὲ παιδιὰ, μῶν οὐκ ὠφεληϑέντες ἂν οἵ
τοιοῦτοι συμπόται καὶ μᾶλλον φίλοι ἢ πρότερον, ἀ-
παλλάττοιντο. ἀλλήλων, ἀλλ᾽ οὐχ ὥσπερ τανῦν ἐχϑροί;
κατὰ νόμους δὲ πᾶσαν τὴν ξυνουσίαν ξυγγενόμενοι
καὶ ἀκολουϑήσαντες, ὁπότε ἀφηγοῖντο οἵ γήφοντες
τοῖς μὴ νήφουσι; ΙΑ͂. ᾿Ορϑῶς, εἴγε δὴ εἴη ἐπὶ τοι-
αὐτῃ οἵαν νῦν λέγεις. 40. Μὴ τοίνυν ἐκεῖνό γ᾽ ἔτι
Τῆς τοῦ Ζιονύσου δωρεᾶς ψέγωμεν ἁπλῶς, ὡς ἔστι
κακὴ καὶ εἰς πόλιν οὐκ ἀξία παραδέχεσθαι. καὶ γὰρ
ἔτι πλείω τὶς ἂν ἀπεξέλϑοι λέγων" ἐκεῖ καὶ τὸ μέγι-
στον ἀγαϑὸν ὃ δωρεῖται, λέγειν μὲν ὄκγος εἰς τοὺς
πολλοὺς, διὰ τὸ κακῶς τοὺς ἀνθρώπους αὐτὸ ὕπο
λαβεῖν καὶ γνῶναι λεχϑέν. 1.4. Τὸ ποῖον δή; 46.
«Τόγος τὶς ἅμα καὶ φήμη ὑποῤῥεῖ πῶς, ὡς ὃ ϑεὸς
ἘΠ
68 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἐνὶ
οὗτος ὑπὸ τῆς μητρυιᾶς διεφορήϑη τῆς ψυχῆς τὴν
γνώμην" διὸ τὰς τε βακχείας καὶ πᾶσαν τὴν μανικὴν
ἐμβάλλει χορείαν τιμωρούμενος" ὅϑεν καὶ τὸν οἶνον
ἐπὶ τοῦτ᾽ αὐτὸ δεδώρηται. ἐγὼ δὲ τὰ μὲν τοιαῦτα
τοῖς ἀσφαλὲς ἡγουμένοις εἶναι λέγειν περὶ ϑεῶν, ἂ-
φίημι λέγειν" τὸ δὲ τοσόνδε οἷδα, ὅτι πᾶν ζῶον
ὅσον αὐτῷ προσήκει γοῦν ἔχειν τελεωϑέντι, τοιοῦ-
τον καὶ τοσοῦτον οὐδὲν ἔχον ποτὲ φύεται. ἐν τούτῳ
δὴ τῷ χρόνῳ ἐν ᾧ μήπω ἔπκώλν γι! τὴν οἰκείαν φρόνη-
σιν, πᾶν μαϊνεταί τε καὺ βοᾷ ἀτάκτως" καὶ ὅταν ἄ-
ποχτείνῃ τὶς αὐτὸ τάχιστα, ἀτάκτως αὖ πηδᾷ. ἄνα-
μνησϑῶμεν δὲ ὅτι μο υσικῆς τὲ καὶ γυμναστικῆς. ἔφα-
μὲν ἀρχὰς ταὗτας εἰναι. ΚΑΙ͂. Μεμνήμεϑα. τί δ᾽ οὔ;
46. Οὐκοῦν καὶ ὅτι τὴν ῥυϑμοῦ τε καὶ ἁρμονίαν
αἴσϑησιν τοῖς ἀνϑρώποις ἡμῖν ἐνδεδωκέναν τὴν ἀρ-
χὴν ταὑτην ἔφαμεν; , Ἀπόλλωνα δὲ καὶ Μούσας καὶ
πβρ εν; τούτων αἰτίους γεγονέναι; ΚΑ. πῶς γὰρ
; 49. Καὶ δὴ καὶ τὸν οἷνόν 7ε, ὡς ἕοικεν, ὃ τῶν
ἄλλων λόγος, ἵνα μανῶμεν φησὶν ἐπὶ τιμωρίᾳ τῶν
ἀνϑρώπων δεδόσϑαι" ὁ δὲ νῦν λεγόμενος ὕφ᾽ ἡμῶν,
φάρμακον ἐπὶ τοὐναντίον φησὶν αἰδοῦς μὲν ψ υχῆς κτή-
σεως ἕνεκα δεδόσθαι, σώματος δὲ ὑ ὑγιείας τεκαὶ ἰσχύος.
,Κ Δ. Κάλλιστα, ὦ ξένε, τὸν λόγον ἀπεμνῃμόνευκας.
0. Καὶ τὰ μὲν δὴ τῆς χορείας ἡμίσεα διαπεπεράν-
ϑὼ" τὰ 'δ᾽ ἡμίσεα ὅπως ἂν ἔτι δοκῇ περανοῦψαν; ἢ
καὶ ἐάσομεν; ΚΑ. Ποῖα δὴ λέγεις; καὶ πῶς ἑκάτερα
διαιρῶν; 4. “Ολὴη μὲν που χορεία, ὕλη παΐδευσις
ἣν ἡμῖν" τούτου δ᾽ αὖ, τὸ μὲν, ῥυϑμοὶ τε καὶ ἀρ-
μονίαι τὸ κατὰ τὴν φωγήν. Κ΄. Ἰγαΐ. 4. Τὸ δὲ γε
ν.0γ8.4.0.5.ὦ ΠῈ ΓΕΘΙΒΥ͂ΘΒ {18, 17. 69
κατὰ τὴν τοῦ σώματος κίνησιν, ῥυϑμὸν μὲν κοινὸν
τῇ τῆς φωνῆς εἶχε κινήσει, υχῆμα δὲ ἔδιον" ἐκεῖ δὲ
μέλος, ἡ τῆς φωνῆς κίνησις. ΚΛ. (4ληϑέστατα. 4.
Τίιὰ μὲν τοίγυν τῆς φωνῆς μέχρι τῆς ψυχῆς, πρὸς ἀ-
ρετῆς παιδείαν, οὐκ οἷδ᾽ ὅντινα τρόπον ὠνομάσαμεν
μουσικὴν. ΚΑ. ᾿Ορϑῶς μὲν οὖν. 46. Τὰ δὲ γε τοῦ
σώματος, ἃ παιζόντων ὄρχησιν εἴπομεν, ἐὰν μέχρι
“ - ᾿ 3 - « Υ ’ ’
τῆς τοῦ σώματος ἀρετῆς ἡ τοιαύτη κίνησις γίγγηται,
τὴν ἔντεχνον ἀγωγὴν ἐπὶ τὸ τοιοῦτον αὐτοῦ, γυμνα-
στικὴν προσείπωμεν. Κα. ᾿Ορϑότατα. 40. Τὸ δὲ
τῆς μουσικῆς, ὃ νῦν σχεδὸν ἥμισυ διεληλυϑέναι τῆς
χορεΐας εἴπομεν, καὶ διαπεπεράνϑαι, καὶ νῦν οὕτως
εἰρήσθω" τὸ δὲ ἡ ἡμισυ λέγωμεν: ἢ πῶς καὶ πῇ ποιη-
τέον; ΚΑ. ἊΣ ἄριστε, Κρησὶ καὶ «Τακεδαιμονίοις
διαλεγόμενος, μουσικῆς πέρι διελϑόντων ἡμῶν, ἐλ-
λειπόντων δὲ γυμναστικῆς, τί ποτε οἴει σοὶ πότερον
ἡμῶν ἀποκρινεῖσθαι πρὸς ταὑτην τὴν ἐρώτησιν;
46. ᾿Δἀποκεκρίσϑαι ἔγωγ᾽ ἀν σε φαίην σχεδὸν, ταῦτ᾽
ἐρόμεγον σαφῶς" καὶ μανϑάνω ὡς ἐρώτησις οὖσα
αὕτη τανῦν, ἀπόκρισίς τε ἐστὴν, ὡς εἶπον, καὶ ἔτι
πρόσταξις διαπεράγασϑαι τὰ περὶ γυμναστικῆς. 1Χ.ἅ.
᾿άρισϑ᾽ ὑπέλαβές τε" καὶ οὕτω δὴ ποίει. 440. Ποιη-
τέον. οὐδὲ γὰρ πάνυ χαλεπόν ἐστιν εἰπεῖν ὑμῖν γε
ἀμφοτέροις γνώριμα. πολὺ γὰρ ἐν ταύτῃ τῇ τέχνῃ
πλέον ἐμπειρίας ἢ ἐν ἐκείνῃ μετέχετε. ΚΑ. Σχεδὸν
ἀληϑῆ λέγεις. 46. Οὐκοῦν αὖ ταύτης ἀρχὴ μὲν τῆς
-στοιδιᾶς, τὸ κατὰ φύσιν πηδᾷν εἰδίσϑαι πᾶν ζῶο»"
τὸ δ᾽ ἀνθρώπινον, ὡς ἔφαμεν, αἴσϑησιν λαβὸν τοῦ
ῥυϑμοῦ, ἐγέννησέ τὲ ὄρχησιν καὶ ἔτεκε, τοῦ δὲ μέλους
70 ῬΡῬΙΑΤΟΝΙΒ ς.ρ 6γ4.4.Ὁ.
ὑπομιμνήσκοντος καὶ ἐγείροντος τὸν ῥδυϑμὸν, κοι-
νωϑέντε ἀλλήλοις χορείαν καὶ παιδιὰν ἐτεκέτην. Κὶ 4.
᾿ληϑέστατα. 46. Καὶ τὸ μὲν, φαμὲν , ἤδη διεληλύ-
ϑαμεν αὐτοῦ" τὸ δὲ᾽ πειρασόμεϑα ἐφεξῆς διελϑεῖν.
ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 46. Ἐπὶ τοίνυν τῇ τῆς μέϑης
γορείᾳ τὸν κολοφῶνα πρῶτον ἐπιϑῶμεν, εἰ καὶ σφῷν
ξυγδοκεῖ. Κι. Ποῖον δὴ καὶ τίνα λέγεις; «16. Εἰ
μέν τις πόλις, ὡς οὔσης σπουδῆς τῷ ἐπιτηδεύματι
τῷ νῦν εἰρημένῳ, χρήσεται μετὰ νόμων καὶ τάξεως,
ὡς τοῦ σωφρονεῖν ἕνεκα μελέτης χρωμένη, καὶ τῶν
ἄλλων ἡδονῶν μὴ ἀφέξεται, ὡσαύτως καὶ κατὰ τὸν
αὐτὸν λόγον, τοῦ κρατεῖν αὐτῶν ἕνεκα μηχανωμένη,
τοῦτον μὲν τὸν τρόπον ἅπασι τούτοις χρηστέον " εἰ
δ᾽ ὡς παιδιᾷ τε, καὶ ἐξέσται τῷ βουλομέ γῳ, καὶ ὅταν
βούληται, καὶ μεϑ᾽ ὧν ὧν βούληται, πίνειν μετ᾽ ἐπι-
τηδευμάτων ὡντινωγοῦν ἄλλων, οὐκ ἂν τιϑείμην
ταύτην τὴν ψῆφον, ὡς δεῖ ποτὲ μέϑῃ χρῆσϑαι ταύ-
τὴν τὴν πόλιν, ἢ) τοῦτον τὸν ἄνδρα. ἀλλ᾽ ἔτι μᾶλλον
τῆς Κρητῶν καὶ “ακεδαιμονίων χρείας προσϑείμην
ἂν τῷ Καρχηδονίων γόμῳ, μηδέποτε μηδένα ἐπὶ
στρατοπέδου γεύεσθαν τούτου τοῦ πόματος, ἀλλ᾽
ὑδροποσίᾳ συγγίγνεσθϑαν τοῦτον τὸν χρόνον ἅπαν-
τα καὶ κατιὶ πόλιν μὴτε δοῦλον μὴτε δούλην γεύε-
σϑαι μηδέποτε" μηδὲ ἃ ἄρχοντας, τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν
ὃν ἂν ἄρχωσι: μηδ᾽ αὖ κυβερνήτας, μηδὲ δικαστίςς,
ἐνεργοὺς ὄντας, οἴνου γεύεσθαι τοπαράπαν" οὐδ᾽
ὅστις βουλευσόμενος εἰς βουλὴν ἀξίαν τινὰ λόγου
συνέρχεται. μηδὲ 78 μεϑ' ἡμέραν μηδένα τοπαρά-
παν, εἰ μὴ σωμασκίας ἢ νόσων ἕνεκα". μηδ᾽ αὐ νὐ:
ε. Ὲ ΤΕΘΙΒΥΘ 118, Ἱ|, γΖ,
᾿: [τ , - » - 3 κα ᾿"
ἡτωρ, ὅταν ἐπινοῇ τις παῖδας ποιεῖσϑαν ἀνὴρ ἢ
1 ᾿ , 2’ , ,
καὶ γυνή. καὶ ἄλλα δὲ πάμπολλα ἂν τις λέγοι, ἐν
οἷς τοῖς νοῦν τε καὶ νόμον ἔχουσιν ὀρϑὸν, οὔ ποτέος
οἶνος. ὥστὲ κατὰ τὸν λόγον τοῦτον, οὐδ᾽ ἀμπέλων
ἂν πολλῶν δέοι οὐδ᾽ ἡτινι τιόλε!. ταχτὰ δὲ τά τ᾽ ἀλ-
λα ἂν εἴη “ειρχήματᾳ, καὶ πᾶσα ἡ δίαιτα καὶ δὴ
τά γε περὲ οἶνον σχεδὸν ἁπάντων ἐμμετρότατα καὶ
ὀλίγιστα γίγνοιτ᾽ ἄν. οὗτος, ὦ ξένοι, ἡμῖν (εἰ ξυν-
δοκεῖ) κολοφὼν ἐπὶ τῷ περὶ οἴνου λόγῳ ῥηϑέντι εἰ-
ρήσϑω. ΚΑ. Καλῶς" καὶ ξυνδοκεῖ.,
ὑ᾽ ῬΙΑΤΟΌΝΙΒ Ρ-δγ δ...
τον τον παςυμυτ, φερε στο ασα σταμεοαβμεαδεν)θρς κίας ποτ λ ποτ ΣΑ͂; ΒΕ Υνανωδ ϑοενυσεισισνοσκο,........-. ὁ
ΠΛΆΤΩΝΟΣ
Ν' ΟΥ ΜῸ ἄϑυσῶν,
Ἡ
ΠΕΡΙ ΝΟΜΌΘΕΣΙΑΣ
4ΙΆΑΜΔΟΙΓΟΣ ΤΡΙΤΩΟΣ.
ὙΨ,ΥΣ μὲν οὖν δὴ ταῦτα. πολιτείας δ᾽ ἀρχὴν τί-
γα ποτὲ φῶμεν γεγονέναι; μῶν οὐκ ἐνθένδε τὶς ἂν
κὐτὴν ῥᾷστά τε καὶ κάλλιστα κατίδοι; ΚΑ. Πόϑεν;
49. Ὅϑεν καὶ τὴν τῶν πόλεων ἐπίδοσιν ἐπὶ ἀρετὴν
μεταβαίνουσαν ἅμα καὶ κακίαν ἑκάστοτε ϑεατέον.,
21. «““έγεις δὲ πόϑεν; 49. Οἶμαι μὲν ἀπὸ χρόνου
μήκους τε χαὶ ἀπειρίας, καὶ τῶν μεταβολῶν ἐν τῷ
τοιούτῳ. ΚΑ. Πῶς λέγεις, 46. Φέρε, ἀφ᾽ οὗ ἌΓΕΕΕΣ
τ᾿ εἰσὶ καὶ ἄνϑρωποι πολιτευόμενοι, δοκεῖς ἂν ποτε κα-
τανοῆσαι χρόνου πλῆϑος ὅσον γέγονεν; Οὔκουν
ῥᾷὅν γε οὐδαμῶς. .40. τὸ δέ 7ὲ ὡς ἄπειρόν τι καὶ
ἀμήχανον ἂν εἴη. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν τοῦτό 7: «496.
Μιῶν γε οὖν οὐ μυρίαι μὲν ἐπὶ μυρίαις ἡμῖν γεγό-
γασι πόλεις ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ; κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ
.».677.8.}.0. ὨῈ ΤΡΟΘΊΒΥΒ5 111... 73
᾽ Ε ᾿
τοῦ πλήϑους λόγον, οὐκ ἐλάττους ἐφρϑαρμένον; πε.
-πολιτευμέναν δ᾽ αὖ πάσας πολιτείας πολλάκις ἕκα-
σταχοῦ; καὶ τοτὲ μὲν ἐξ ἐλαττόνων, μείζους, τοτὲ δὲ
ἐκ μειζόνων, ἐλάττους" καὶ χείρους ἐκ βελτιόνων γε-
᾿ ΄ 3 -
γόνασι, καὶ βελτίους ἐκ χειρύνων; 141. ἀναγκᾷϊον.
6. Ταύτης δὴ περιλάβωμεν, εἰ. δυναίμεθα, τῆς
"Ὁ ᾿ ι ι , - «
μεταβολῆς τὴν αἰτίαν. τάχα γὰρ ἂν ἴσως δείξειεν ἡ-
μῖν τὴν πρώτην τῶν πολιτειῶν γένεσιν καὶ μετά-
βασιν. ΚΑ. Εὖ λέγεις. καὶ προϑυμεῖσθα:ι δεῖ, σὲ
Ἁ . π΄ ἀμ; [᾿ »
μὲν, ὃ διανοῇ περὶ αὐτῶν ἀποφαινόμενον, ἡμᾶς δὲ,
“- " ΕῚ Ρ] » ες οὔ ε Α ἦς , 3
ξυγεπομέγους. Α0. ἱῳ οὖν ὑμῖν οἵ παλαιοὺ λόγοι ὦ-
λήϑειαν ἔγειν τινὰ δοκοῦσιν; Ια Δ. Ποῖοι δέ; 4Θ.
Τὸ πολλὰς ἀνϑρώπων φϑορὰς γεγονέναν κατακλυ-
σμοῖς τε καὶ νόσοις, καὶ ἄλλοις πολλοῖς, ἐν οἷς βρα-
χὺ τι τῶν ἀνϑρώπων λείπεσθαι γένος. ΚΑ, Πάνν
᾿ δι ᾿ ᾿ “ - , ᾿
μὲν οὖν πιϑανὸν τὸ τοιοῦτον πᾶν παντί. 40. Φέρε
δὴ, γοήσωμεν μέαν τῶν πολλῶν ταύτην, τὴν τῷ κα-
ταχλυσμῷ ποτὲ γενομένην. ΙΚΑ͂. Τὸ ποῖόν τι περὶ
5. ο ͵ ς ς Ι
αὐτῆς διανοηθέντες; “46. (ἧς οἱ τότε περιφυγόντες
τὴν φϑορὰν, σχεδὸν ὄρειοι τινὲς ἂν εἶεν νομεῖς, ἐν
κορυφαῖς που σμικρὰ ζώπυρα τοῦ τῶν ἀνθρώπων
γένους διασεσωσμένα. ΚΑ. 4λον. 4. Καὶ δὴ τοὺς
ΨΥ: “ "ὕ -
τοιούτους γε ἀνάγκη που τῶν ἄλλων ἀπείρους εἶναι
-“᾿ .ω- -- 2) ῃ .-
τεχνῶν, καὶ τῶν ἐν τοὺς ἄστεσι πρὸς ἀλλήλους μηχαγῶ»γ,
͵ - Ἢ
εἴς τε πλεονεξίας καὶ φιλονεικίας, καὶ ὅπόο ἄλλᾳ κα-
" « » ᾿ 2 » - αι
κουργήματα πρὸς ἀλλήλους ἐπινοοῦσι. ΚΑ. Εἰκὸς
ο“ -ῃ ν ; 2 - Ι͂ γ᾿ χι
. γοῦν. 46. Θῶμεν δὴ, τὰς ἐν τοῖς πεδίοις πόλεις καὶ
΄ Ι Ψ, ᾽ .»
πρὸς ϑαλάττῃ κατοικούσας, ἄρδην ἐν τῷ τότε χρόνο"
-Ὁ 2 Ὁ ,
διαφϑεέρεσϑαι. ΚΑΑ. Θῶμεν. 41. Οὐκοῦν ὄργαγά τε
74 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.».67 8...
Γ ἀκ ὁ ΟΝ Υ Ψ Ἁ Ε) ᾽ Ξ ,) ΥΥΓ,
πάντα ἀπόλλυσθαι, καὶ εἴτι τέχνης ἣν ἐχόμενον
σπουδαίας εὑρημένον, ἢ πολιτικῆς, ἢ καὶ σοφίας
τιγὸς ἑτέρας, πάντα ἔῤῥεεν ταῦτα ἐν τῷ τότε χρόνῳ
᾿ ΄ -Ὁ ᾿ ΒΡ. 3 γ, ΡῚ 2»)
φήσομεν; ΚΑ. Πῶς γὰρ ἂν, ὦ ἄριστε, εἰγξ ἐμδνε
ω ϑ-
τάδε οὕτω τὸν πάντα χρόνον ὡς νῦν διακεχόσμηται,
καινὸν ἀνευρίσκετο ποτὲ καὶ ὁτιοῦν του; ὃ, τι μὲν
γὰρ μυριάκις μύρια ἔτη διελάνθανεν ἄρα τοὺς τότε"
2 3 ζ ἢ δ - , ᾿
χίλια δ᾽ ἀφ᾽ οὐ γέγονεν, ἢ δὶς τοσαῦτα ἔτη, τὸ μὲν Ζ.αι-
δάλῳ καταφανῆ γέγονε, τὰ δὲ, ᾿᾽Ορφεῖ, τὸ δὲ, Παλαμή-
δει" τὰ δὲ περὶ μουσικὴν, ἩΙαρσύᾳ καὶ Ολύμπῳ' σερὶ
ι ᾿ }) γ΄ Ὁ
λύραν δὲ, ᾿Αμφίονι" τὰ δ᾽ ἄλλα ἄλλοις πάμπολλα, ὡς
53.».ὦ ᾿ νας, ἃ
πος εἰπεῖν, χϑὲς καὶ πρώην γεγογότα. «40. “Ὁ οἷσϑ',
“᾿ , " ᾿ .Ψ , : 3 -Ὁ τ
ὦ Κλεινία, τὸν φίλον ὅτι παρέλιπες τὸν ἀτεχνῶς χϑὲς
γενόμενον; ΚΑ. μῶν φράζεις ᾿Επιμενίδην; ΑΘ.
,' ἴ Ἁ " ς -Ὁ « Π -Ὁ
αὶ, τοῦτον. πολὺ γὰρ ὑμῖν ὑπερεπήδησε τῷ μηχα-
᾿ ᾿ Γ ν ῃ « ἃ. Ὁ
νήματι τοὺς ξύμπαντας, ὦ φίλε. ὁ λόγῳ μὲν “Ησίο-
δος ἐμαντεύετο πάλαι, τῷ δ᾽ ἔργῳ ἐκεῖνος ἀπετέλε-
σεν, ὡς ὑμεῖς φατὲ, ΚΑ͂. Φαμὲν γὰρ οὖν. 46. Οὐκ-
- ῳ ᾿ Γ 2» Ἶ [αὶ ὧν δὰ «
οὖν οὕτω δὴ λέγωμεν ἔχειν τότε ὑτε ἐγένετο ἡ φϑο-
οὰ, τὰ περὶ τοὺς ἀνθρώπους πράγματα, μυρίαν
᾿ Θ . 3 [2 οὖ δ᾽ ΒῚ 96 -»Σ΄Ὶ.:
μέν τινὰ φοβερὰν ἐρημίαν, γῆς ὃ ἀφϑόνου πλῆϑος
͵ ᾿ - ͵ ,).) ς
πάμπολυ. ζώων δὲ τῶν ἄλλων ἐῤῥόντων, βουκόλ᾽
ἄττα, καὶ εἴτι που αἰγῶν περιλειφϑὲν ἐτύγχανε γέ-
-" ᾿ τ .--"» 3
νος, σπάνια καὶ ταῦτα νέμουσιν εἶναι ζῃν τότε κατ
ἀρχάς. ΚΑ. Τὶ μὴν; 46. Πόλεως δὲ καὶ πολιτείας
᾿ τ -Ξ- ὧνὍΨ ᾿
πέρι καὶ νομοϑεσίας, ὧν γῦν ὃ λόγος ἡμῖν παρέστη-
κεν, ἄρ᾽, ὡς ἔπος εἰπεῖν, οἰόμεθα καὶ μνήμην εἶναι
“ 32 ω ὦ »
τοπαράπαν; ΚΑ. Οὐδαμῶς. «440. Θυκοὺν ἐς ἐχεί-
»-Ὁ - , π΄
νων τῶν διακειμένων οὕτω τὰ νῦν γέγονεν μιν ξὺμ-
μεο.ἃ. ΏΠΣ ΤΠΟΙΡΥΘ 18. ΤΙ, 7
παντα, πόλεις τε καὶ πολιτεῖαι; καὶ τέχναι, καὶ γνό-
"μοι" καὶ πολλὴ μὲν πονηρία, πολλὴ δὲ καὶ ἀρετή.
-
ΚΑ. Πῶς λέγεις; 490. .4ρ᾽ οἰώμεϑα, ὦ ϑαυμάσιε,
τοὺς τότε, ἀπείρους ὄντας πολλῶν μὲν καλῶν τῶν
κατὰ τὰ ἄστη, πολλῶν δὲ καὶ τῶν ἐναντίων, τελέους
ὃς ἀρετὴν ἢ καὶ πρὸς κακέαν γεγονέναι; Καὶ. Κα-
πρὸς ἀρετὴν ἢ καὶ πρὸς κακίαν γεγονέναι; ΚΑ.
λῶς εἶπες " καὶ μανϑάνομεν ὃ λέγεις. 46Θ. Οὐκοῦν
“Ἄ͵᾿͵3΄Κ. Υ͂ - Ἵ Υ̓͂ «ες .- ΤΣ
προϊόντος μὲν τοῦ χρόνου, πληϑύνοντος δ᾽ ἡμῶν τοῦ
5 “ ᾿ Ὁ [
γένους, εἰς πάντα τὰ νῦν καϑεστηκότα προελήλυϑεν
ἅπαντα. 1Κ.4. ᾿᾽Ορϑότατα. 40. Οὐκ ἐξαίφνης γε, ὡς
εἰκὸς, κατὰ σμικρὸν δὲ, ἐν πυαμπόλλῳ τινὶ χρόγῳ.
-- ᾿ “-ΩηΩ9 ᾿ ι
ΚΑ. Καὶ μάλα ΕΝ τοῦϑ'᾽ οὕτως. 490. Ἔκ 7αρ
τῶν ὑψηλῶν εἷς τὰ πεδία καταβαΐνειν, οἶμαι, πᾶσι
φόβος ἔγαυλος ἐ γεγόνει. ΚΑ. πῶς δ᾽ οὔ; 46. Ἂς
οὔκ ἄσμενοι μὲν ἑχυτοὺς ἑώρων, δι ὀλιγότητα, ἐν
-»ὝΨ -»- ᾿ « 2
τοῖς περὶ ἐκεῖνον τὸν χρόνον; πόρεια δὲ, ὥστ᾽ ἐπ᾽
9 , γ ἵ , »“Ὕ΄ Ελ] ᾿ ͵
ἀλλήλους τότε πορεύεσθαι κατιὶὶ γῆν ἢ κατὰ ϑαάλατ-
ταν, σὺν ταῖς τέχναις, ὡς ἔπος εἰπεῖν, πάντα σχεδὸν
ἀπολώλει; ξυμμίσγειν οὖν ἀλλήλοις οὐκ ἢν, οἶμαι,
σφόδρα δυνατόν. σίδηρος γὰρ καὶ χαλκὸς καὶ πάντα
τὰ μεταλλεῖα συγκεχυμένα ἠφάνιστο" ὥστε ἀπορία
πᾶσα ἦν τοῦ ἀνακαϑαΐρεσθϑαι τὰ τοιαῦτα. δρυοτο-
μίας τὸ εἶχον σπάνιν. εἰ γάρ τι που καὶ περιγεγο-
γὸς ἢν ὄργανον ἐν ὄρεσι, ταῦτα μὲν ταχὺ κατατρι-
, ΕῚ ᾿ 2} ἡ 2 ΒΩ ᾿
βέντα ἠφάνιστο, ἄλλα δ᾽ οὐκ ἔμελλε γενήσεσϑαι,
͵ «ες “Ὁ ΄
πρὶν πάλιν ἡ τῶν μεταλλέων ἀφίκοιτο εἰς ἀνϑρώ-
ποῦς τέχνη. (Λ΄. Πῶς γὰρ δή; 46. Γενεαῖς δὴ πό-
5», -" 2 τί ,
σαῖς ὕστερον οἰόμεϑα τοῦϑ᾽ οὕτω γεγονέναι; ΚΛ.
-" .«“ ω ᾿
“Ζ1λον ὅτι παμπόλλαις τισίν. ΑΘ. Οὐκοῦν καὶ τε:
70 ΡΙΓΛΤΟΝΙῚΒ ς.».6γ7.54..".ς.
[7] Π δὲ ο - Ἀ »-
χναι ὅσαι περ σιδήρου δέονται καὶ χαλκοῦ καὶ τῶν
᾿ 3 , ὮΝ «ψ
τοιούτων ἁπάντων, τὼν αὐτὸν χρόνον κιαὶ ἔτι πιλεί-
5 δι ᾿ 5} - ) -" ᾿ » γχυ ᾿
ονα ἠφανισμέναι ἂν εἰεν ἐν τῳ τοτέ. ΚΑ. Τὸᾶ μὴν;
τ Π [εἰ »
40. Καὶ τοίνυν στάσις ἅμα καὶὲ πόλεμος ἀπολώλενυ
κατὰ τὸν τότε χρόνον πολλαχῆ. ΚΑ. Πῶς; 46.
Πρῶτον μὲν ἠγάπων καὶ ἐφιλοφρονοῦντο ἀλλήλους
2 2» 3 ΕΣ 3 -“ὄ «
δ ἐρημίαν" ἔπειτα οὐ περιμάχητος ἣν αὐτοῖς ἡ τρο-
-- ᾽ 3 Ἐ
φή. νομῆς γὰρ οὐκ ἣν σπάνις, εἰ μὴ τισι κατ ἀρ-
ε 4 δὴ "Ὁ , ΕῚ "
χὰς ἴσως" ἣ δὴ τὸ πλεῖστον διέζων ἐν τῷ τότε χρό-
Ἢ - 39 - “ Ξ
νῳ. γάλακτος γὰρ καὶ κρεῶν οὐδαμῶς ἐνδεεῖς σαν"
γι δὲ θηρεύοντες, οὐ φαύλην οὐδ᾽ ὀλίγην ὶ
ὅτι δὲ ϑὴρ βἐρῥ ὁ 08. Ψ ῇ γὴν τροφὴν
“ Α λ “ Ὗ "»“-᾽΄
παρεέχοντο. καὶ μὴν ἀμπεχόνης γΧ8 καὶ στρωμνή,
καὶ οἰκήσεων καὶ σχευῶν ἐμπύρων τε καὶ ἀπύρων
Ά ᾿ (ἀρ -“͵
εὐπόρουν. αἵ πλαστικαὶ γὸρ καὶ ὅσαι πλεχτικαὴὶ τῶν
΄- 2 ᾽ ͵ Ὁ ᾿
τεχνῶν οὐδὲν προσδέονται σιδήρου. ταῦτα δὲ πάντα
τούτω τὼ τόχνα ϑεὸς ἔδωκε πορέζειν τοῖς ἀνθϑρώ-
7] 5 " « 2
ποις, ἵν᾽ ὁπότε εἰς τὴν τοιαύτην ἀπορίαν ἔλϑοιεν,
2, [2] ω ΠῚ Ω »-»Στ"η 3 ᾿ Π
ἔχοι βλάστην καὶ ἐπίδοσιν τὸ τῶν ἀνϑρώπων γένος.
" ᾿ ι -" ν 8 ΙεΥ
πένητες μὲν δὴ διὰ τὸ τοιοῦτον σφόδρα οὐκ ἤσαν,
οὐδ᾽ ὑπὸ πενίας ἀγαγκαζόμενοι, διάφοροι ἑαυτοῖς
.3 ΡῚ 2) 2 ᾿
ἐγίγνοντο. πλούσιοι δ᾽ οὐκ ἄν ποτ ἐγένοντο, ἄχρυ-
᾿ , [.]
σοὶ τε καὶ ἀνάργυροι ὄντες" ὃ τότε ἐν ἐκείνοις πα-
τὰ τ΄ » - ὡΣ »
ρῆν. ἢ δ᾽ ἂν ποτὲ ξυγοικίᾳ μὴτε πλοῦτος ξυγοιχῇ
᾿ Μ᾿ ᾽
μὴτε πενία, σχεδὸν ἐν ταύτῃ διχαιότατια ἤϑη γί-
ψ ἅ(9 2 : «' Ὁ, ιν, 8 ᾿ --» 5 Π
γνοιτ᾿ ἄν. οὔτε γὰρ ὑβρις, οὔτ ἀδικία, ζῆλοΐ τε αὖ
τ ὯΝ 2 2 ΄ 3 χ' Ἀ ᾿ ὃ ᾿ ὃ .
καὶ φϑόνοι οὐκ ἐγγίγνοντάι. ἀγαθὸν μὲν δὴ ὑια
“.»ὕἤὔ 7 Ν ι ν , δέκ, ΓᾺ
ταῦτά τε ἦσαν, καὶ διὰ τὴν λεγομένην εὐήϑειαν. ἃ
᾽ , ι ᾿ 5 ), « »"ὟἫ
γὰρ ἤκουον καλὰ καὶ αἰσχρὰ εὐήϑεις ὄντες, ἡγοῦντο
ΕΤῚ χει ᾿ λὲγς Ἦ 3 9 Ἵ τὸ 4 εὐ
ἀληθέστατα λέγεσθαι, καὶ ἐπευϑοντο, ψεῦσος γάρ,
ἀ.ε.ρ.6δ0...». ὭΠ ΓΤΕΘΊΙΒΥ͂Θ 118. 1Π|, 77
ὑπονοεῖν οὐδεὶς ἠπίστατο, διὰ σοφίαν, ὥσπερ ταί"
νῦν: ἀλλὰ περὸὴ ϑεῶν τε καὶ ἀ! 'ϑρώπων τιὶ λεγόμεν α,
ἀληϑὴ νομίζοντες, ἔζων κατιὺὴ ταῦτα. διόπερ ἤσαν
τοιοῦτοι πυντάπασιν, οἵους αὐτοὺς ἡμεῖς ἄρτι διδ-
ληλύϑαμεν. ΚΑΊ. ᾿Εμοὶ γοῦν δὴ καὶ τῷδε οὕτω ταῦ-
τὰ ξυγδοκεῖ, 410. Οὐκοῦν εἴπωμεν ὅτι γενδαὶ διαβι-
οὖσαι πολλαὲ τοῦτον τὸν τρόπον, τῶν πρὸ γκατα-
κλυσμοῦ' ϑερον ὑπ χαὸ τῶν γῦν ἀτεχνότεροι μὲν καὶ
ἀμαϑόστεροι πρῦς τὲ τὰς ἄλλας μέλλουσιν εἶγναν τέ-
χνας καὶ πρὸς τὸς πολεμικὸς, ὅσαι τὸ πεζαὶ καὶ ὅσαι
κατὰ ϑάλατταν γίγνονται τανῦν, καὶ ὅσαι δὴ κατὰ
πόλιν μόνον αὐτοῦ δίκαι καὶ στάσεις λεγόμε ἐγᾶι, λό-
γοῖς ἔργοις τε μεμηχανημέναι πάσας μηχανὰς εἰς τὸ
νη νον τξ8 ἀλλήλους καὶ ἀδικεῖν" εὐηϑέστεροι
δὲ καὶ ἀνδρειότεροι, καὶ ἅμα σωφρονέστεροι, χαὶ
ξύμπαντα δικαιότεροι. τὸ δὲ τούτων αἴτιον ἤδη διε-
ληλ ύϑαμεν. ΚΑ. ᾿ορϑῶς λέγεις. 4. μδελεηανὼ δὴ
, ταῦτα ἡμῖν" καὶ τὰ τούτοις ξυνδπόμενα ἔτε πάντα
εἰρήσϑω, τυῦδ᾽ ἕνεκα ἵνα γοήσωμεν τοῖς τότε νόμων
τίς ποτ ἢν χρεία, καὶ τίς η». »ομοϑέτης αὐτοὶς. ΚΑ.
αὶ καλῶς γε εἴρηκας. 46. “Ἷρ᾽ οὖν ἐκεῖνοι μὲν οὔτ᾽
ἔδέοντο νομοϑετῶν, οὔτέ πω ἐφίλει κατιὶἑ τούτους
“τοὺς ᾿θῴν υς γέγνεσϑαι τὸτοιοῦτον; οὐδὲ γυογράμ-
ματα ἐστέ πῶ τοῖς ἐν τούτῳ τῷ μέρει τῆς περιόδου
7εγονόσιν », αλλ ἔϑεοι καὶ τοῖς λεγομένοις πατρικοὶς
γόμοις ἑπόμενοι ζῶσιν. χα. Εἰκὸς γοῦν. “49. Πολυ-
τείας δὲ γὲ γ,δη. καὶ τρόπος ἐστί τις οὗτος. Καὶ Δ. “Πίξῃ
“46. “οκοῦσέ μόι πάντες τὴν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ πο-
λιτείον, δυνασκοίαν καλεῖν" ἢ καὶ νῦν ἔτι πολλογοῖῦ
78 ῬΙΆΑΤΟΝΙΒ ὁ νὴς
καὶ ἐν Ἕλλησι καὶ κατὰ βαρβάρους ἐστί. λέγει δ᾽ αὐ-
τὴν που καὶ Ὅμηρος γεγονέναν περὺὶ τὴν τῶν Κυ-
χκλώπων οἴκησιν" εἰπὼν,
Τοῖσιν δ᾽ οὔτ᾽ ἀγοραὶ βουληφόροι, οὔτε ϑέμιστες"
λλ οἵγ' ὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα,
Ἔν σπέσσι γλαφυροῖσι. ϑεμιστεὺεν δὲ ἕκαστος
Ππαιδῶν ἠδ᾽ ἀλόχων" οὐδ᾽ ἀλλήλων ἀλέγουσι.
ΚΑ. "᾿Ἐοιπὲ 7ε ὁ ποιητὴς ὑμῖν. οὗτος γεγογέναν χα-
ρέεις. καὶ γὰρ δὴ καὶ ἄλλα αὐτοῦ διεληλ ὑϑαμεν
μάλ᾽ ἀστεῖα, οὐ μὴν πολλά γε. οὗ γὰρ σφόδρα χρώ-
μεϑὰ οὗ Κρῆτες τοὶς ξεγικοὶς πϑρήμασι, ἽΕΙ. Ἢ-
μεῖς δ᾽ αὖ χφώμεϑα μέν" καὶ ἔοικέ γε κρατεῖν τῶν
τοιούτων ποιητῶν" οὐ μέντοι «Ἰακωνικόν γε, ἀλλὰ
τινὰ μᾶλλι ΟΡ βίον ᾿Ιωγνιπὸν διεξέρχεται ἑκάστοτε. γῦν
μὴν εὖ τῷ σῷ λόγῳ ἔοικε μαρτυρεῖν, τὸ ἀρχαῖον αὖ-
τὸν ἐπὶ τὴν ἀγριότητα διὰ μυϑολογίας ἐπανενεγ κῶν.
ΚΑ. Ἱναΐ. 49. Ξυμμαρτυρεῖ γάρ" καὶ ἑλάβωμέν γὲ αὖ-
τὸν μηνυτὴν ὅτι τοιαῦται πολιτεῖαν γίγνονται. ποτέ.
ΚΑ. Καλῶς. 410. ὧν οὐκ ἐκ τούτων τῶν κατὰ μέαν
οἴκησιν 'καὺ κατὰ γένος διεσπαρμένων ὑπὸ ἀπορίας
τῆς ἕν ταὶς φϑοραῖς, ἐν αἷς τὸ πρεσβύτατον ἄρχει, διὰ
τὸ τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς ἐκ πατρὸς καὶ μητρὸς γεγονέν αἱ;
οἷς ἑπόμενοι, καϑάπερ ὄρνιϑες, ἀγέλην μίαν ποιὴ-
σουσι, πατρονομούμενοι καὶ βασιλείαν πασῶν δι-
καιοτάτην βασιλευόμενοι ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 469.
Ἱπετὰ δὲ ταῦτά γε εἰς τὸ κοινὸν μείξους ποιοῦν-
τὸς πόλεις, πλείους συνέρχονται" καὶ ἐπὶ γεωρ-
γίᾳς τὰς ἐν ταῖς ὑπωρείαις τρέπονται πρώτας, στε-
ριβόλους τε αἱμασιώδεις τινὰς» τειχῶν ἐρύματα,
».681.4.8.6.8, ΒῈ ΓΠΟΊΤΒΥ 5. [18, ΠΙ. 70
τῶν ϑηρίων ἕνεκα ποιοῦνται, μέαν οἰκίαν αὖ κοινὴν
«καὶ μεγάλην ἀποτελοῦντες. ΚΑ. Τὸ γοῦν εἰκὸς ταῦϑ'
οὕτω γίγνεσϑαι. 46. Τὶ δὲ τόδε; ἄρα οὐκ εἰκός;
ΚΑ. Τὸ ποῖον; 40. Τῶν οἰκήσεων τούτων μειζό-
γων αὐξανομένων ἐκ τῶν ἐλαττόνων καὶ πρώτων,
ἑχάστην τῶν σμικρῶν παρεῖναι κατὰ γένος ἔχουσαν
τόν τε πρεσβύτατον ὄρχοντα, καὶ αὐτῆς ἔϑη ἄττα
ἴδια, διὰ τὸ χωρὶς ἀλλήλων οἰκεῖν, ἕτερα ἀφ᾽ ἑτέρων
ὄντων τῶν γεννητύρων τε καὶ ϑρεψάντων, ἃ εἰϑί-
σϑησαν περὶ ϑεοὺς τε καὶ ἑαυτοὺς, κοσμιωτέρων
μὲν, κοσμιώτερα, καὶ ἀνδρικῶν, ἀνδρικώτερα " καὶ
κατὰ τρόπον οὕτως ἑχόστους τὰς αὑτῶν ἀγαιρέσεις
ἐς τοὺς παῖδας ἀποτυπουμένους, χαὶ παέδων παῖ-
δας, ὃ λέγομεν, ἥκειν, ἔχοντας ἰδίους νόμους, εἷς
τὴν μείζονα ξυγοικίαν. ΚΑ. Πῶς γὸρ οὔ; 46. Καὶ
μὴν τοὺς γε αὑτῶν νόμους ἀρέσκειν ἑκάστοις ἀναν-
καὶόν που, τοὺς δὲ τῶν ἄλλων, ὑστέρους. ΚΑ. Οὕ-
τως. 46. ᾿ἀρχῇ δὴ νομοϑεσίας οἷον. ἐμβάντες ἐλάϑο-
μεν, ὡς ἕοιϑεν, Καὶ. Πάνυ μὲν οὖν. 4. Τὸ γοῦν
μετὰ ταῦτα ἀναγκαῖον αἱρεῖσϑαι τους συνελϑόντας"
τούτους κοινοὺς τινὰς ξαυτῶν, οἵ τὺ πάντων ἰδόντες
γόμιμα, τὰ σφίσιν ἀρέσκοντα αὐτῶν μάλιστα εἰς τὸ
κοιγὸν τοῖς ἡγεμόσι καὶ ἀγαγοῦσι τοὺς δήμους, οἷον
βασιλεῦσι, φανερὰ δείξαντες, ἑλέσθαι τε δόντες, αὖ-
τοὶ μὲν, νομοϑέται κληϑήσονται" τοὺς δὲ ἄρχοντας
καταστήσαντες, ἀριστοχρατίαν τινὰ ἐκ τῶν δυνα-
στειῶν ποιήσαντες, ἢ καί τινὰ βασιλείαν, ἐν ταὑτῃ
τῇ μεταβολὴ τῆς πολιτείας οἰκήσουσιν. ΚΑΊ. ᾿Εφεξῆς
γοῦν ἂν οὕτω τὲ καὶ ταὑτῃ γίγνοιτο. ΑΘ. Τρίτον
80 ῬΡῬΙΑΤΟΝΙ 5 ς.».6 85.3.}}
τοίνυν εἴπωμεν ἔτι" πολιτείας σχῆμα γιγνόμενον, ἐν ᾧ
ϑὴ πάντα εἴδη χαὶ παϑήματα πολιτειῶν καὶ ἅμα
πόλεων ξυμπίπτει γίγνεσθαι. Κι. τὸ ποῖον δὴ
.- [2] ᾿ ᾽ Π 2
τοῦτο; 4Θ. Ὃ μετὰ τὸ δεύτερον καὶ “Ὅμηρος ἐπε-
., , , σ
σημῇνατο, λέγων τὸ τρίτον οὕτω γεγονεναῦ, Κτίοσε
᾿ ᾿ “ ᾿ Ε 2] ᾿
δὲ Ζ“αρδανίην [γάρ που φησὶν} ἐπεὶ οὕπο 1λιος ἱρὴ
2.; ἘΠῚ ὰ; 9η γ λυ 3 ᾿
Ἂν πεδίῳ πεπόλεστο, πόλις μερόπων ἀνϑρώπῶν,
»2λ 9 ΜῺΏ3 « 2 " - ͵
Ἀλλ ξϑ' ὑπωρείας ᾧκουν πολυπιδάκου "1δὴς. λέγει
γὰρ δὴ ταῦτα τὸ ἔπη καὶ ἐκεῖνα ἃ περὶ τῶν Κυχλώ-
πων» εἴρηκε, κατὰ ϑεὸόν πὼς εἰρημένα καὶ κατὰ φὺ-
σιν. θεῖον γὰρ οὖν δὴ καὶ τὸ ποιητικὸν ἐνθεαστι-
, 5, ᾿ ς - - - 3... 34..1
χὸν ον γένος, ὑμνῳδοῦν πολλῶν τῶν κατ ἀλήϑειαν
γιγνομένων ξὺν τισι Χάρισι καὶ ὩΠούσαες ἐφάπτε-
ται ἑκάστοτε. ΚΑΙ.. Καὶ μάλα. 46. Εἰς δὲ τὸ πρό-
ῃ ᾽» -“, - ΕῚ Π ΞΜ Π
σϑεν προέλθωμεν ξτὺ τοῦ γὺν ἐπελϑόντος ἡμῖν» μὺυ-
᾿ " 2.» ᾿ - Γ ᾿
ϑου. τάχα γὰρ ἂν σημῇγειξ τὺ τῆς ἡμετέρας περι
3 - ᾿ Ὗ Ξι
βουλήσεως. οὐποῦν χρὴ; ΚΑ. πάνυ μὲν οὖν. .40.
Ά " Ω. ἀ ; , ΕῚ -Ὁ ς -ὉὋὉ- 32 '
Κατῳκίσϑη δὴ, φᾶμεν, ἐκ τῶν ὑψηλῶν εἰς μεγὰ τέ
Ν ι . » ὦ δὲ κ Ε ς
χαὶ- καλὸν πεδίον ]!ΙᾺῊλιον, ἐπὸ λόφον τινὰ οὐχ ὑψὴ"
͵ ν᾿ Κὰ ) -“
λὸν, καὶ ἔχοντα ποταμοὺς πολλοὺς ἄνωϑεν ἐκ τῆς
3) " Ὶ "- ΕἸ ᾿] “ἢ
Ἴδης ὡρμημένους. ΚΑ. Φασὶ γοῦν. 440. 49 οὺν
2 , » ». .
οὐχ ἐν πολλοὶς τισι χρόνοις τοῖς μετὰ τὸν χατακλυ-
, -»" 2 2
σμὸν τοῦτο οἰόμεϑϑα γεγονεναι; ΚΑ. πῶς δ᾽ οὐκ ἐν
- Ν . - , 3 - ᾿
“τολλοῖς; .40. Δεινὴ γοῦν ἔοικεν. αὐτοῖς λήϑη τότε
- - -" ᾿ »" «“ω «“ ς τ
παρεῖναι τῆς γὺν λεγομένης φϑορᾶς, οϑ᾽ οὕτως ὑπὸ
ποταμοὺς πολλοὺς καὶ ἐκ τῶν ὑψηλῶν ῥέοντας πό-
, 2 4 "Ὁ
λιν ὑπέθεσαν, πιστεύσαντες οὐ σφόδρα ὑψηλοῖς
Ει :
τισι λόφοις. ΚΑ. 4ῆλον οὖν ὡς παντἀπασὶ τι μα-
κρὸν ἀπεῖχον χρόνον τοῦ τοιούτου πάϑους. “0.
ΑΥΝ ὶ ᾽
ἃ,6.».06 8 ὅ.4. ὮΠΞ ΤΕΟΤΥ 5 1.18. ΠῚ, δ.
᾿
ν ΕἸ " ͵ 2
αὶ ἄλλαι γε, οἶμαι, πόλεις τότε κατῴκουν ἤδη πολ-
λαὶ, πληϑυόντων τῶν ἀνϑρώπων. Καὶ 4. Τί μὴν; 490.
αἱ γέ πον καὶ ἐπεστρατεύσαντο αὐτῇ, καὶ κατὰ ὃά-
, ͵ -
λατταν δὲ ἴσως, ἀφόβως ἤδη πάντων χρωμένων τῇ
Γ΄ ͵ 2 “ ᾿
ϑαλάττῃ. Κι. Φαίνεται. 416. Ζέκα δ΄ ἔτη που μεί-
γαντες χαιοὶ τὴν Τροίαν" ἀνάστατον ἐποίησαν.
᾿- 2 -
ΜΙ. Καὶ μάλα. 4Θ. Οὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ,
ὼ ι , τῳ ΚΑ
ὄντι δεκέτει, ὃν τὸ Ἴλιον ἐπολιορκεῖτο, τὰ τῶν πο-
λιορκούντων ἑκάστων οἴκον κακὰ πολλὰ ξυνέβαινξ
- ᾽ ι 2
γιγγόμενα περὶ τὰς στάσεις τῶν γέων" οἱ καὶ ἀφι-
κομένους τοὺς στρατιώτας εἰς τὸς αὑτῶν πόλεις τε
Ἀ Ἅ Θ ἃ 2 “Ὁ 3ς) ) ᾿ [. Φ 5 ΡῚ
καὶ οἰκίας, οὐ καλῶς οὐδ᾽ ἐν δέκῃ ὑπεδέξαντο" ἀλλ
ὥστε ϑανάτους τὲ καὶ σφαγὰς καὶ φυγὰς γενέσθαι
παμπόλλας" οἵ πάλιν ἐκπεσόντες κατῆλθον, μετα-
, γ "Ὁ ΒῚ 2 π΄ “οΓ «ὩΣ
βαλόντες ὄνομα, «]ωριεῖς ἄντ «Ἰχαιῶν κληϑέντες,
διὰ τὸ τὸν συλλέξαντα εἶναι τοὺς τότε φυγάδας Ζίω-
ἢ Ἂ ᾿ ΔΝ ἐν 3 Ὁ Ι Ξ3,. 4 - ε
ριέα. καὶ δὴ ταῦτά .γεὲ ἡδη πάνϑ᾽ ὑμεῖς, ὦ “ἀπε-
δαιμόνιον, τἀντεῦϑεν μυϑολογεῖτε καὶ διαπεραΐίνε-
ω ᾿ :
τε. ΜΈΓ. Τί μὴν; 46. Ὅϑεν δὴ κατ ἀρχὸς ἐξε-
“ μ᾿ ΄ ᾿ ᾿ ἰ
τραπόμεϑα περὶ γόμων διαλεγόμενοι, περιπεσόντες
Ὁ »-“ ᾿ ω π.
μουσιπῇ τε καὶ ταῖς μέθαις, νῦν ἐπὶ τὰ αὐτὸ πόλιν
[ ; - Γἕ
ἀφίγμεθα, ὥσπερ κατὰ ϑεόν. καὶ ὃ λόγος ἡμῖν οἷον
- ; 2 τ
λαβὴν ἀποδίδωσιν" ἥκει γὰρ ἐπὶ τὴν εἰς “ακεδαΐ-
3 ςι -“- -“Ὁ ,
μονα κατοίκησιν αὐτὴν, ἣν ὕμεϊς ὀρϑῶς ἔφατε κα-
ὧν Κ μι μ πν 5 3 - ’ -
τοικεῖσθαι, καὶ Κρήτην, ὡς ἀδελφοῖς νόμοις. γὺῦν
[ -ὩὉ Ἴπειὶ ζ
οὖν τοσόνδε πλεογξκτοῦμεν τῇ πλάνῃ τοῦ λόγου,
. διὰ πολιτειῶν τινῶν καὶ κατοικισμῶν διεξελθόντες"
ἐθεασάμεθα πρώτην τὲ καὶ δευτέραν καὶ τρίτην
όλ χλλήλ ὃς οἰόμεϑ. ἵ ᾿
πόλιν, ἀλλήλων, ὡς οἰόμεϑα, ταῖς κατοικήσεσιν
Ρυατ. Τ᾿ ΥἹ. ἘΕ
80 ΥΕΨΤΦΆΞΕ ΟΝΙΒΡ Ῥ.«.ἃ
“-
ἐχομένας, ἐν χρόνου τινὸς μήκεσιν ἀπλέτοις. νῦν δὲ
δὴ τετάρτη τὶς ἡμῖν αὐτῇ πόλις, εἰ δὲ βούλεσϑε,
7 ε; ᾿ -
ἔϑγος ἠκδν κατοικιζόμεγόν τὲ ποτὲ, χαὶ νῦν χατω-
κισμένον. ἐξ ὧν ἁπάντων εἴτι ξυνεῖναν δυγάμεϑα τὶ
-ο“ .)} κι - -
τὸ καλῶς ἢ μὴ κατῳχίσϑη; χαὶ ποῖοι γόμοι σώζους-.
σιν αὐτῶν τὰ σωζόμενα, καὶ ποῖοι φϑείρουσι τὸ
φϑειρόμενα, καὶ ἀντὶ ποίων ποῖα μετατεϑέντα, εὖ-
δαίμονα πόλιν ἀπεργάζοιντ᾽ ἂν, ὦ π1ἐγιλλὲ τε καὶ
- κ 5 Ἔ, - -»" εν
Κλεινία. ταῦτα δὴ πάλιν οἷον ἐξ ἀρχῆς ἡμῖν λὲε-
Υ ε “Ὁ Π » -
κτέον" εἰ μὴ τι τοῖς εὐρημξγοις ἐγκαλοῦμεν λόγοις.
ΜΖΕΙ͂. Εἰ γοῦν, ὦ ξένε, τὶς ἡμῖν ὑπόσχοιτο ϑεὸς
ὧς, ἐὰν ἐπιχειρήσωμεν τοδεύτερον τῇ τῆς γομοϑε-
σίας σκέψει, τῶν γῦν εἰρημένων λόγων οὐ χείρους
32 »η ,1 3 ᾿ " »Ὰ 2,
οὐδ᾽ ἐλάττους ἀκουσόμεϑα, μακρὰν ὧν ἔλϑοιμι
»᾽ Π"] .- -“ ω
ἔγωγε. καὶ μον βρύχει ἂν δόξειεν ἡ νῦν παροῦσα
ε .] Ε]
ἡμέρα γίγνεσθαι, καίτοι σχεδόν γέ ἐστιν ἣ ἐκ ϑέερι-
νῶν εἰς τὶ χειμερινὰ τοῦ ϑεοῦ τρεπομένου. .40.
Χρὴ δὴ ταῦτα, ὡς ἔοικε, σκοπεῖν. ΜΕ. Πάνη μὲν
οὖν. 40. Τενώμεϑα δὴ ταῖς διανοίαις ἐν τῷ τότε
Γ « ’ " ΓΝ ἢ ἅ Υ
χρόνῳ ὁτὲ “Ἰακεδαίμων μὲν καὶ «ργος καὶ Μεσσήνη
καὶ τιὶὶ μετὼ τούτων ὑποχείρια τοῖς προγόνοις ὑμῶν,
5. ἡπέγιλλε, ἱκανῶς ἐγεγόνει" ἡ δὲ δὴ μετὰ τοῦτο
ὦ Μέγιλλε, ἱκανὸς γεγόνεν" τὸ ὴ μ
3, - - « ᾿ - ι »
ἔδοξεν αὐτοῖς, ὥς γὲ λέγεται τὸ τοῦ μύϑου, τριχὴ
τὸ στράτευμα διανείμαντας, τρεῖς πόλεις κατοιχἐ-
ζειν, 4ργος, Μεσσήνη», “Μακεδαίμονα. Μ1Ε7:.. Πάνυ
ε “᾿" ν, ΒΝ ῃ
μὲν οὖν. «40. Καὶ βασιλεὺς μὲν Ἄργους, ήμενος
Ὁ ἐγίγνετο " Μεσσήνης δὲ, Κρεσφόντης᾽ «Τακεδαΐμο-
- " ν 3 ͵ - ι
γος δὲ, ΙΤατροχλῆς καὶ Εὐρυσϑένης. ΚΑ. Πῶς γὸὺρ
» ᾿ Ε ἁ εὦν 2 ᾿
οὔ; 40. Πάντες δὴ τούτοις ὦμοσαν οὐ τοτὲ βοηϑὴ-
ον δ8ές.., ἨὈῈ ΠΕΘΙΒΥ͂Β 118. 1. 6 Ὸς 88
σειν; ἐάν τις τὴν βασιλείαν αὐτῶν διαφϑείρῃ. ΚΑ.
τὶ μήν; 46. Βασιλεία δὲ καταλύεται, ὦ πρὸς Διὸς,
ἢ καὶ τις ἀρχὴ πώποτε κατελύϑη, μῶν ὑπὸ τινῶν
ἄλλων ἢ σφῶν αὐτῶν; ἢ νῦν δὴ μὲν ὀλίγον ἔμπρο-
σϑεν τούτοις περιτυχόντες τοῖς λόγοις, οὕτω ταῦτ᾽
ἐτίϑεμεν, νῦν δ᾽ ἐπιλελήσμεϑα; ΜΕΙ͂. Καὶ πῶς;
46. Οὐκοῦν νῦν δὴ μᾶλλον βεβαιωσόμεϑα τὸ τοι-
οὗτον. περιτυχόντες γὰρ ἔργοις γενομένοις, ὡς ἔοι-
κεν, ἐπὶ τὸν αὑτὸν λόγον ἐληλύϑαμεν - ὥστε οὐ περὲ
κενόν τὶ ζητήσομεν τὸν αὐτὸν λόγον, ἀλλὰ περὶ γε-
γονός τε καὶ ἔχον ἀλήϑειαν. γέγονε δὴ τάδε" βασι-
λεῖαι τρεῖς βασιλευομέναις πόλεσι τριτταῖς ὥμοσαν
ἀλλήλαις ἑκάτεραι, κατὰ νόμους, οἷϊς ἔϑεντο, τοῦ
τε ἄρχειν καὶ ἄρχεσϑαι κοινοὺς, οἵ μὲν, μὴ βιαιοτέ-
θὰν τὴν ἀρχὴν ποιήσεσθαι, προϊόντος τοῦ χφόνου
καὶ γένουν" οἵ δὲ, ταῦτα ἐμπεδούντων τῶν ἄρχόν των,
μὴτε αὐτοὶ τὶὶς βασιλείας ποτὲ καταλύσειν, μήτ᾽ ἐ-
πιτρέψειν ἐπιχειροῦσιν ἑτέροις. βοηϑήσειν δὲ βασι-
λεῖς τὲ βασιλεῦσιν ἀδικουμένοις καὶ δὴμ μοις, καὶ δὴ-
μοι δήμοις καὶ βασιλεῦσιν ἀδικουμένοις. ἀρ᾽ οὐχ οὔ-
τως; ΙΕ΄. Οὕτω μὲν οὖν. ΑΘ. Οὐκοῦν, τό γε
μέγιστον, ταῖς καταστάσεσι τῶν πολιτειῶν ὑπῆρχε
ταῖς ἐν τοῖς τρισὶ πόλεσι νομοϑετουμέναις, εἴτε οἵ
βασιλεῖς ἐνομοϑέτουν, εἴτ᾽ ἄλλοι τινές. ΠΠΕΤ’. Ποῖον;
46. Τὸ βοηϑοὺς εἶναι τὰς δύο ἐπὶ τὴν μέαν ἀεὶ πό-
λιν, τὴν τοῖς τεϑεῖσι νόμοις ἀπειϑοῦσαν. Π7Ὲ Γ΄ 21ἢ-
λον. .410. Καὶ μὴν τοῦτό γε οἵ πολλοὶ προστάττουσι
τοῖς γομοϑέταις, ὅπως τοιούτους ϑήσουσι τοὺς νό-
μους ος ἑκόντες οἱ δῆμοι καὶ τὸ πλήϑη δέξονται"
Ἐ 5
84 ᾿ ΡΙΑΤΟΝΙΒ ϑ ἅ.ε...685,Ά.
καϑάπερ ἂν εἴτις γυμνασταῖς ἢ Ἰατροῖς προστάττου
μεθ ἡδονῆς ϑεραπεύειν τε καὶ ἰᾶσϑαι τὰ ϑεραπευ-
ὀμενα σώματα. ΜΈΓ. Παντάπασι μὲν οὖν. «40. Τὸ
δὲ γ ἐστὲν ἀγαπητὸν πολλάκις εἶ καί τις μετὰ λύπης
μὴ μεγάλης δύναιτο εὐεχτικά τε καὶ ὑγιῆ σώματα ἄ-
περγάζεσϑαι. ἽΕΙ. Τί μήν; 4. Καὶ τόδε γε ἔτι
τοῖς τότε ὑπῆρχεν οὐ σμικρὸν εἰς ῥᾳστώνην τῆς ϑέ-
σεως τῶν νόμων. ΜΙΕΙ,. Τὸ ποῖον; 46. Οὐκ ἢν τοῖς
γνομοϑέταις ἡ μεγίστη τῶν μέμψεων, ἰσότητα αὐτοῖς
τινὶ κατασκευάζουσι τῆς οὐσίας" ἥπερ ἐν ἄλλαις νο-
μοϑετουμέναις πόλεσι πολλαῖς γίγνεται, ἐάν τις ζητὴ
γῆς τε κτῆσιν κινεῖν, καὶ χρεῶν διάλυσιν" ὁρῶν ὡς
οὐκ ἂν δύναιτο ἄνευ τούτων γενέσϑαν ποτὲ τὸ ἴσον
ἱκαγῶς" ὡς ἐπιχειροῦντι δὴ γομοϑέτῃ κινεῖν τῶν του-
οὗτων τὶ πᾶς ἀπαντᾷ, λέγων μὴ κινεῖν τὰ ἀκένητα"
καὶ ἐπαρᾶται γῆς τε ἀναδασμοὺς εἰσηγούμενον καὶ
χρεῶν ἀποκοπάς. ὥστ᾽ εἰς ἀπορίαν καϑίστασϑαι
πάντα ἄνδρα. τοῖς δὲ δὴ Δωριεῦσι καὶ τοῦϑ᾽ οὕτως
ὑπῆρχε καλῶς καὶ ἀνεμεσήτως, γῆν τε ἀναμφισβη-
τήτως διανέμεσθαι" καὶ χρέα μεγάλα καὶ παλαιὰ
οὐκ ἦν. ΜΈΓ. Δληϑῆ. 46. Πῆ δὲ ποτε οὗν, ὦ ἀἄ-
ριστοι, κακῶς οὕτως αὐτοῖς ἐχώρησεν ἡ κατοίκισίς
τε καὶ νομοϑεσία; ΜΤΕ1.. Πῶς δή; καὶ τὲ μεμφόμε-
ψος αὐτῶν λέγεις; 46. Ὅτι τριῶν γενομένων τῶν οἷὖ-
κήσεων, τὰ δύο αὐτῶν μέρη ταχὺ τὴν τὸ πολιτείαν
καὶ τοὺς νόμους διέφρϑειρε, τὸ δὲ ἕν μύνον ἕμεινε
τὸ τῆς ὑμετέρας πόλεως. {ΜΕΙ͂. Οὐ πάνυ ὁάδιον
ἐρωτᾷς. 46. ᾿ἡλλὰ μὴν δεῖ γε ἡμᾶς τοῦτο ἐν τῷ νῦν
σκοποῦντας καὶ ἐξετάζοντας περὸ νόμων, παίζοντας
"».6.ἃ.6ν ΠῈ ΓΕΘΙΒΥΘΒ 118. ΠΙ. δῦ
͵
παιδιὰν πρεσβυτικὴν σώφρονα, διελθεῖν τὴν ὁδὸν
ἀλύπως, ὡς ἔφαμεν, ἡνίκα ἠρχόμεϑα πορεύεσϑαι.
ΜΜ1Ε1.. Τὸ μήν; καὶ ποητέον γὲ ὡς λέγεις. 49, Τίνα
οὖν ἂν σκέψιν καλλέω ποιησαίμεθα περὲ νόμων, ἢ
τούτων οἵ ταὑτας διακεκοομήκασιν ; ἢ πόλεων πέρι
τίνων εὐδοκιμωτέρων τε καὶ μειζόνων κατοικήσεων
σχοποίμεϑ᾽ ἀν; ΜΕΤ. Οὐ ῥάδιον ἀντὶ τούτων ξτέ-
ρας λέγειν. ΑΘ. Οὐκοῦν ὅτι μὲν διενοοῦντο γε οἵ
τότε τὴν κατασκευὴν ταύτην οὐ Πελοποννήσῳ μό-
γον ἔσεσϑαι βοηϑὸν ἱκανὴν, οχεδὸν δῆλον, ἀλλὰ
καὶ τοῖς Ἕλλησι πᾶσιν, εἴτις τῶν βαρβάρων αὐτοὺς
ἀδικοῖ" καϑάπερ οἵ περὶ τὸ Ἴλιον οἰκοῦντες, τότε
πιστεύοντες τῇ τῶν ᾿ἀσσυρίων δυνάμει τῇ περὲ ᾿γϊ-
»Ὸν γενομένῃ, ϑρασυγόμενοι τὸν πόλεμον Ἰγειραν
τὸν ἐπὶ Τροίαν. ἦν γὰρ ἕτε τὸ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης
σχῆμα τὸ σωζόμενον οὐ μικρόν. καϑάπερ νῦν τὸν μέ-
γ7γὰν βασιλέα φοβούμεθα ἡμεῖς, καὶ τότε ἐκείνην τὴν
συσταϑεῖσαν σύνταξιν ἐδέδισαν οἵ τότε. μέγα γὰρ
ἔγκλημα πρὸς αὐτοὺς ἡ τῆς Τροίας ἅλωσις τοδεύτε.
᾿θον ἐγεγόνει" τῆς ἀρχῆς γὼρ τῆς ἐκείνων ἦν μόριον.
πρὸς δὴ ταῦτα πάντα ἡ τοῦ στρατοπέδου τοῦ τότε
διανεμηϑεῖσα εἰς τρεῖς πόλεις κατασκευὴ, μία ὑπὸ
βασιλέων ἀδελφῶν, παίδων “Ἡρακλέους, καλῶς ἐδό-
φιει ἀνευρημέγνη καὶ Ἀατακεκοσμημένη, καὶ διαφε-
ρθόντως τῆς ἐπὶ τὴν Τροίαν ἀφικομένης. πρῶτον μὲν
γὰρ τοὺς Ηραλλείδας τῶν Πελοπιδῶν ἀμείνους ἧ-
᾿7οῦντο ἀρχόντων ἄρχοντας ἔχειν, ἔπειτ᾽ αὐτὸ στρα-
τόπεδον τοῦτο τοῦ ἐπὶ Τροίαν ἀφικομένου διαφέ-
θεῖν πρὸς ἀρετὴν. γενικηκέγαι γὰρ τούτους" ἡττῶ-
926 ΡΙΑΤΌΝΙΘ ὅ ».086...}.ο.
σθαι δ᾽ ὑπὸ τούτων ἐκείνους, ᾿Ἀχαιοὺς ὄντας, ὑπὸ
Δωριέων. ἀρ οὐχ οὕτως οἰόμεϑα καὶ τῇ διανοίᾳ
ταύτῃ κατασκευάζεσθαι τοὺς τότε; ΠΕΤ. Πάνυ μὲν
οἷν. 40. Οὐκοῦν καὶ τὸ βεβαίως οἴεσθαν ταῦϑ᾽ ἕ-
ἕξειν εἰκὸς αὐτοὺς, καὶ χρόνον τινὰ ἂν πολὺν μένειν,
ὅτε κεκοινωνηκότας μὲν πολλῶν πόνων καὶ κινδύνων
ἀλλήλοις, ὑπὸ γένους δὲ ἑνὸς τῶν βασιλέων ἀδελ-
φῶν ὄντων διακεκοσμημένους. πρὸς τούτοις δ᾽ ἔτι,
χαὶ πολλοῖς μάντεσι κεχρημένους εἶναι τοῖς τε ἄλλοις
καὶ τῷ ΖΔελφικῷ ᾿Δπόλλωνι. ΜΕΙ͂.. Πῶς δ᾽ οὐκ εἶπ
κὁς; 46. Ταῦτα δὲ τὰ μεγάλα οὕτω προσδοκώμενα
διέπτατο, ὡς ἔοικε, τότε ταχὺ" πλὴν ὅπερ εἴπομεν
γῦν δὴ σμικροῦ μέρους τοῦ περὶ τὸν ὑμέτερον τό-
πον. καὶ τοῦτο δὴ πρὸς τὰ δὺο μέρη πολεμοῦν οὗ
πώποτε πέπαυται, μέχρι τοῦ γῦν. ἐπεὶ γενομένη γὲ
ἡ τότε διάνοια καὶ ξυμφωνήσασα εἰς ἕν, ἀνυπόστα-
τον ἄν τινα δύναμιν ἔσχε κατὰ πόλεμον. 1.1: Πῶς
γὰρ οὔ; 4. Πῶς οὖν καὶ πὴ διώλετο; ἀρ᾽ οὐκ ἅ-
ὥον ἐπισκοπεῖν, τηλικοῦτον καὶ τοιοῦτον οὑστημα
ἥτις ποτὲ τύχη διέφϑειρε; ΜΈΓ. Σχολῇ γὰρ οὖν δὴ τις
ἂν ἄλλο σκοπῶν, ἢ νόμους ἢ πολιτείας ἄλλας ϑεύ-
σαιτο σωζούσας καλὰ καὶ μεγάλα πράγματα, ἢ καὶ
τοὐναντίον διαφϑειρούσας τοπαράπαν, εἰ ἀμελήσειξ
τούτων. 4. Τοῦτο μὲν ἄρα, ὡς ἔοικεν, εὐτυχῶς
πως ἐμβεβλήκαμὲν γε εἴς τινὰ σκέψιν ἱχανήν. ΤΕΤ.
Πάνυ μὲν οὖν. 46. ᾿μρ᾽ οὖν, ὦ ϑαυμάσις, λελήϑα-
͵ »Ξ“ὦ -᾿ῃὟ
μὲν ἄνϑρωποι πάντες, καὶ τανῦν δὴ ἡμεῖς, οἰόμενοι
5 -
μὲν ἑκάστοτε τὶ καλὸν ὄρὰν πρᾶγμα γενόμενον, καὶ
Δ. ῃ 2,
ϑαυμαστὰ ἂν ἐργασάμενον, εἴτις ἄρα ἠπιστήϑη, κα-
δεν.687...5. ΠῈ ΓΠΕΘΙΒΥ͂Β 118. ΤΠ. 97
λῶς αὐτῷ χρήσασϑαι κατά τινα τρόπον" τὸ δὲ νῦν
7: ἡμεῖς τὰ ἂν ἴσως περὶ τοῦτο αὐτὸ οὐτ' ὀρϑῶς
διαγνοοίμεϑα, οὔτε κατὰ φύσιν; καὶ δὴ καὶ περὶ
τὰ ἄλλα πάντες πάντα περὶ ὧν ἂν οὕτω διανοηϑῶσι;
ΜΕΙ͂. “Ζέγεις δὲ δὴ τί; καὶ περὶ τίνος σοὶ φῶμεν
μάλιστ' εἰρῆσϑαι τοῦτον τὸν λόγον; 0. Ὦ ᾽γαϑὲ,
καὶ αὐτὸς ἐμοαῦτου γὺν δὴ κατεγέλασα. ἀποβλέψας
γὰρ πρὸς τοῦτον τὸν στόλον οὗ πέρι διαλεγόμεθα,
ἐδοξὸ μοι πάγκαλός τ εἶναι, καὶ ἐκύ ἠλνό κτῆμα
μπαραπεσῶν τοὶς Ἕλλησιν, ὅπερ εἶπον, εἴτις ἄρα
αὐτῷ τότε χαλῶς ἐχρήσατο. ΜΜΕΙ'. Οὐκοῦν εὖ καὶ
ἐχύντως νοῦν σὺ τε πάντα εἶπες, καὶ ἐπῃνέσαμεν ἡ-
μεῖς. 460. Ἴσως. ἐννοῶ γε μὴν, ὡς πᾶς ὃς ἂν ἔδη τὶ
μέγα, καὶ δύναμιν ἔχον πολλὴν καὶ ῥώμην, εὐθὺς
ἔπαϑε τοῦτο, ὡς εἴπερ ἐπίσταιτο ὃ κεκτημένος αὖ-
τῷ χρῆσϑαι, τοιούτῳ τε ὄντι καὶ τηλικούτῳ, ϑαυ-
μάστ᾽ ἂν καὺ πολλὰ κατερ) “ἀσάμενος εὐδαιμονοΐῖ.
ΜΕΙ͂. Οὐκοῦν ὀρϑὸν καὶ τοῦτο; ἢ πῶς ᾿γλωΣ
«46. Σκόπει δὴ ποῖ βλέπων ὃ τὸν ἕπαιγον τοῦτον
περὺ ἑκάστου τιϑέμενος, ὀρϑῶς λέγει. πρῶτον δὲ
περὶ αὐτοῦ τοῦ γῦν λεγομένου, πῶς, εἰ κατὰ τρό-
πον ἠπιστήϑησαν τάξαι τὸ στρατόπεδον οὗ τότε δια-
κοσμοῦντες, τοῦ καιροῦ πως ἂν ἔτυχον. ἀρ᾽ οὐκ εἰ
ξυνέστησάν τὲ ἀσφαλῶς αὐτὸ, διέσωζόν τὸ εἴς τὸν
ἀεὶ χρόνον, ὥστε αὐτοὺς γε ἐλευϑέρους εἶναν καὶ
ἄλλων ἄρχοντας ὧν ἂν βουλ τς μά κοιὸ ὅλως ἐν ἂν-
ϑρώποις πᾶσὶ καὶ “λλησι καὶ βαρβάροις πράττειν
ὕ, τι ἐπιϑυμοῖεν αὐτοί τε καὶ οἵ ἔκγονοι; μὼν οὐ
τούτων χώριν ἐπιϑυμοῖεν ἄν; ΠΙΕΙ͂Γ. Πάνυ μὲν οὖν.
-
ρΩ ῬΙΑΤΟΝΙΒ ε.ἃ.ο.
40. 46) οὖν καὶ ὃς ἂν ἰδὼν πλοῦτον μέγαν, ἢ τι-
μᾶς διαφερούσας γένους, ἢ καὶ ὅτιοῦν τῶν τοιού-
των, εἴπῃ ταὐτὰ ταῦτα, πρὸς τοῦτο βλέπων εἶπεν,
ὡς διὸ τοῦτο αὐτῷ ΜΑΣ ὧν ἂν ἐπιϑυμῇ πάν-
τα, ἢ τὶὶ πλεῖστα, καὶ ὅσα ἀξιώτατα λόγου; ΠΤΕΤ-.
Ἔοικε γοῦν; 40. Φέρε δὴ, πάντων ἀνθρώπων ἐστὶ
κοινὸν ἐπιϑύμημα ἕν τι, τὸ νῦν ὑπὸ τοῦ λόγου δη-
λούμενον, ὡς αὐτὸς φησὶν ὃ λύγος. ΙΕ Τ΄. Τὸ ποῖον;
46. Τὸ κατὰ τὴν τῆς αὑτοῦ ψυχῆς ἐπέταξιν τὰ γι-
γνόμενα γίγνεσθαι: μάλιστα μὲν, ἅπαντα" εἰ δὲ
μὴ, τά γε ἀνθρώπινα. ΖΖΕΙ͂. Τὶ μὴν; 410. Οὐκοῦν
ἐπείπερ βουλόμεϑα πάντες τὸ τοιοῦτον ἀεὶ παῖδές
τε ὄντες καὶ ἄνδρες καὶ πρεσβύται, τοῦτ αὐτὸ καὶ
εὐγόμεϑα ἀναγκαίως διὰ τέλους. 21Ε1΄. Πῶς δ᾽ οὔ;
«490. Καὶ μὴν τοῖς γε φίλοις που ξυνευχοίμεϑ" ἂν
ταῦτα ἅπερ ἐκεῖνοι αὑτοῖς. ΜΕΙ. τί μήν; 46. Φί-
λος μὲν υἱὸς πατρὶ, παῖς ὧν, ἄνδρέ. ΜΕΓ. Πῶς δ᾽
οὔ; “40. Καὶ μὴν ὧν μὴ ὃ παῖς εὔχεται ἑαυτῷ )ἐ-
γνεσϑαι, πολλιὺὰὶ ὃ πατὴρ ἀπεύξαιτ' ἂν τοῖς ϑεοῖς
μηδαμῶς κατὰ τὠς τοῦ υἱέως εὐχὰς γίγνεσθαι. ΜΙΠΤ..
ἽὝὍταν ἀνόητος ὧν καὶ ἔτι νέος εὔχηται, λέγεις;
4. Καὶ ὅταν γε ὃ πατὴρ ὧν γέρων, ἢ καὶ σφόδρα
γεαγίας, μηδὲν τῶν καλῶν καὶ τῶν δικαίων γιγνώ-
σκῶν, εὔχηται μάλα προϑύμως, ἐν παϑήμασιν ἀ-
δελφοῖς ὧν τοῖς γενομένοις Θησεῖ πρὸς τὸν δυστυ-
χῶς τελευτήσαντα Ἱππόλυτον, ὃ δὲ παῖς γιγνώσκῃ,
αὖτε, δοκεῖς, παὶς πατρὶ συνεύξεται; 1 ΕΠ. Ἰαν-
ϑάνω ὃ λέγεις. λέγειν γάρ μοι δοκεῖς ὡς οὔ τοῦτο
εὐκταῖον, οὐδὲ ἐπεικτέον, ἕπεσθαι πάντα τῇ ἕαυ-
».688...}...ἃ, ΤῈ, ΤΈΘΙΒΥ 5 {18..Π|. 89
τοῦ βουλήσει" τὴν βούλησιν δὲ μᾶλλον τῇ ἑαυτοῦ
φρονήσει. τοῦτο δὲ καὶ πόλιν καὶ ἕνα ἡμῶν ἕκαστον
καὶ εὔχεσϑαι δεῖν καὶ σπεύδειν, ὅπως νοῦν ἕξει. 46.
Ναί. καὶ δὴ καὶ πολιτικόν γε ἄνδρα νομοϑέτην ὡς
ἀεὶ δεῖ πρὸς τοῦτο βλέποντα τιϑέναι τὸς τάξεις τῶν
3 ἂψ. ,
γόμων, αὐτός τε ἐμνήσθην, καὶ ὑμᾶς ἐπαναμιμγή-.
σκω, κατ ἀρχάς, εἰ μεμνήμεθα, τὰ λεχϑέντα, ὅτι τὸ
μὲν σφῷν ἣν παρακελευσμα, ὡς χρεὼν εἴη τὸν ἀγα-
ϑὸν γομοϑέτην πάντα πολέμου χάριν τὶ γόμιμα τι-
ϑέναι " τὸ δὲ ἐμὸν ἔλεγον, ὅτι τοῦτο μὲν πρὸς μέαν
ἀρετὴν, οὐσῶν τεττάρων, κελεύοι τέϑεοθαι τοὺς νό-
μους" δέοι δὲ δὴ πρὸς πᾶσαν μὲν βλέπειν, μάλιστα
δὲ καὶ πρὸς πρώτην, τὴν τῆς ξυμπάσης ἡγεμόνα ἄρε-
τῆς. φρόνησις δ᾽ εἴη τοῦτο, καὶ νοῦς καὶ δόξα, μετ
ἕρωτός τε καὶ ἐπιϑυμέας τούτοις ἑπομένης. ἤκει δὲ
πάλιν ὃ λόγος εἰς ταῦτόν- καὶ ὃ λέγων ἐγὼ, γῦν λέγω
πάλιν ἅπερ τότε, εἶ μὲν βούλεσθε, ὡς παίζων, εἴ"
ὡς σπουδάζων.- ὅτι δή φημι εὐχῇ χρῆσϑαι σφαλερὸν»
εἶναι, γοῦν μὴ κεκτημένον ἀλλὰ τὠναντία ταῖς βου-
λήσεσιν οἱ γίγνεσθαι. σπουδάζοντα δ᾽ εἴ με τιϑέναι
βούλεσϑε, τέϑετε. πάνυ χὸρ οὖν προσδοκῶ νῦν ὑμῶς
εὑρήσειν τῷ λόγῳ ἑπομένους, ὃν ὀλίγον ἔμπροσϑεν
προὐϑέμεϑα, τῆς τῶν βασιλέων τε φϑορᾶς καὶ ὅλου
τοῦ διανοήματος οὐ δειλίαν οὖσαν τὴν αἰτέαν, οὐδ᾽
ὅτι τὰ περὲ τὸν πόλεμον οὐκ ἠπίσταντο ἀρχοντές τὲ
καὶ οὖς προσῆκεν ἄρχεσϑαι" τῇ λοιπῇ δὲ πάσῃ κα-
κέῳ διεφθαρμένα, καὶ μάλιστα τῇ περὲ τὰ μέγιστα
τῶν ἀγϑρωπίγων πραγμάτων ἀμαϑίᾳ. ταῦτ᾽ οἷ»,
ὡς οὕτω γέγονε περὲ τὰ τότε, χαὶ γῦν, εἴπου γίνε:
ω
00 ῬΙΑΤΟΝΙΒ -.».56898.}
ὧν τ 5» , 3 3] "
ταῦ, καὶ ἐς τὸν ἔπειτα χοόνον, οὐκ ἄλλως συμβὴήσε-
ται" ἐὰν βούλησϑε, πειράσομαι, ἰὼν κατὰ τὸν ἑξῆς
λόγον, ἀνευρίσκει» τὲ, καὶ ὑμῖν δηλοῦν κατὰ δύναμιν,
«» » ΟἿ αὶ " , ᾽ " ,
ὡς οὖσι φίλοις. ΚΑ. “όγῳ μὲν τοίνυν σὲ, ὦ ξένε.
2 - ) Ὑδ ᾿ ᾿ς εὐ Ὁ , ῃ » Ε-
ἐπαινεῖν, ἐπαχϑέστερον" ξργῷ δὲ σφόδοα ἐπαινέσο
μεϑα. προϑὺύμως γι τοῖς λεγομένοις ἐπαχολουϑή-
τ « ) Π ) ι ῃ
σομεν" ἐν οἷς ὁγὲ ἐλεύϑερος ἐπαίνων χαὶ μὴν» μάλι-
' 2) 5. Ὴ "ἝΞ κ
στα ἐστὶ καταφανῆβ. 416. ριστ, ὦ Κλεινία " καὶ
- [2 ᾿ - 2Γ1. - ; ) ᾿
ποιῶμεν ἃ λέγεις. Κα. Ἔσται ταῦτα, ἐὰν ϑεὸς ἐθ ἐλῃ.
᾿ " , »Ὁ »] ϑΘ»ν κ
λέγε μόνον. ΑΘ. Φαμὲν δὴ νῦν, χυϑ'᾽ δὃδὸν ἰόντες τὴ
. - Ἵ ᾿ 3 2 ᾿
λοιπὴν τοῦ λόγου, τὴν» μεγίστην ἀμαϑίαν τότε ἔπει:
3
κ᾿ Π] 9 ῃ Ἀ -Ὡ ι Ὁ Σ᾽
γὴν Τὴν δύναμιν ἀπολέσαι" καὶ νῦν ταῦτὸν τοῦτο
πεφυκέναι ποιεῖν. ὥστε τόν γε νομοϑέτην, εἰ τοῦϑ᾽
οὕτως ἔχει, πειρατέον ταῖς πόλεσι φρόνησιν μὲν ὅσην
δυνατὸν ἐμποιεῖν, τὴν δ᾽ ἄνοιαν ὅτι μάλιστα ἔξαι-
ρεῖν. κΆ4. Δῆλον. 46. τὶς οὖν ἡ μεγίστη δικαίως
ἂν λέγοιτο ἀμαϑία; σκοπεῖτε εἰ συνδόξει. καὶ σφῶν
λεγόμενον" ἐγὼ μὲν δὴ τὴν τοιάνδε τέϑεμαι. ΚΑ.
Ποίαν; 46. Τὴν, στάν᾽τῳ τὸ δόξαν καλὸν ἢ ἀγαϑὸν
εἶναι, μὴ φιλῇ τοῦτο, ἀλλὰ μισῇ" τὸ δὲ πονηρὸν καὶ
ἄδικον δοκοῦν εἶναι φιλῇ τε καὶ ἀσπάζηται. ταύτην
τὴν διαφωνίαν λύπης τε καὶ ἡδονῆς πρὸς τὴν κατὰ
λόγον δόξαν, ἀμαϑίαν φημὶ εἶναι τὴν ἐσχάτην. μὲ-
γίστην δὲ, ὅτι τοῦ πλήϑους ἐστὶ τῆς ψυχῆς. τὸ γὰρ
χυπούμενον καὶ ἡδόμενον αὐτῆς, ὕπερ δῆμός τε καὶ
πλῆϑος πόλεως ἐστίν. ὅταν οὖν ἐπιστήμαις, ἢ δόξαις,
ἢ λόγῳ ἐναντιῶται, τοῖς φύσει ἀρχιποῖς, ἡ ψυχὴ,
ποῦτὸ ἄνοιαν προσαγορεύω" πόλεώς τε, ὅταν ἄρχου-
τι καὶ νόμοις μὴ πείϑηται τὸ πλῆϑος" ταὐτὸν δὴ
οἰᾶο: ΞΟ, ὉῈ ΤΕΟΘΙΒΥ͂Β᾽ 118. 1Π, 91
καὶ ἑνὸς ἀνδρὸς, ὅπόταν καλοὶ ἐν ψυχῇ λόγοι ἐνόν-
τες μηδὲν ποιῶσι πλέον, ἀλλὰ δὴ τούτοις πᾶν τοὺὐ-
γαντίον. ταὐὗὑτας πάσας ἀμοαϑίας τὰς πλημμελεστά-
τας ἔγωγ ἂν ϑείην πόλεώς τε καὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν
πολιτῶν, ἀλλ᾽ οὗ τοὺς τῶν ᾿ δημιουργῶν" εἰ ἀρ᾽ ἐμοῦ
ΡΜ ὙΠ: ὠ ξένδε, ὃ λέγω. ΚΑ. ανϑόνο-
μὲν τε, ὦ φίλε, καὶ συγχωροῦμεν ἃ λέγεις. ΑΘ.
Τοῦτο μὲν τοίνυν οὕτω κείσϑω δεδογμένον καὶ λε-
γύμενον, ὡς τοῖς ταῦτ᾽ ἀμαϑαίνουσι τῶν πολιτῶν
οὐδὲν ἐπιτρεπτέον ἀρχῆς ἐχόμενον, καὶ ὡς ἀμαϑέ-
οἷν ὀνειδιστέον, ἂν καὶ πάνυ “λογιστικοὶ τε ὦσι, καὶ
πάντα τὰ κομψὰ καὶ ὅσα πρὺς τάχος τῆς ψυχῆς πε-
φυκότα διαπεπονημένοι ἅπαντα" τοὺς δὲ τοὐγαν-
τίον ἔχοντας τούτων, ὡς σοφοὺς τε προσρητέον (ἂν
καὶ, τὸ λεγόμενον, μήτε γράμματα μήτε νεῖν ἐπί-
στωνται) καὶ τὲς ἀρχὰς δοτέον ὡς ἔμφροσι. πῶς γὰρ
ἂν, ὦ φίλοι, ἄνευ ξυμφωνίας. γένοιτ ἂν φρονήσεως
καὶ τὸ σμικρότατον" εἶδος, οὐκ ἔστιν. ἀλλ᾽ ἡ καλλί-
στη καὶ μεγίστη τῶν ξυμφωνιῶν, μεγίστη δικαιό-
ταῦ ἂν λέγοιτο σοφία" ἣς ὃ μὲν κατὰ λόγον ζῶν,
μέτοχος" ὃ δ᾽ ἀπολειπόμενος, οἰκοφϑόρος,' καὶ περὲ
πόλιν οὐδαμῆ σωτὴρ, ἀλλὰ, πᾶν τοὐναντίον, ἅμα-
ϑαίνων εἰς ταῦτα ἑκάστοτε φανεῖται. ταῦτα μὲν
οὗν, καϑάπερ εἴπομεν ἄρτι λελεγμένα, τεϑήτω
ταύτῃ. ΚΑ. Κείσϑω γὰρ οὖν. 4. Ἄρχοντας δὲ δὴ
καὶ ἀρχομένους ἀναγκαῖον ἐν ταῖς πόλεσιν εἰναίπου;
ΠΑ. Τί μὴν; 46. Εἶεν. ἀξιώματα δὲ δὴ τοῦ τε ἀρ-
χειν καὶ ἄρχεσϑαι, ποῖά ἐστι καὶ πόσα, ὅν τε πό-
λεσι μεγάλαις καὶ σμικραῖς, ἔν τε οἰκίαις ὡσαύτως;
92 ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ρ.θ90..".ς.ὦ.
ἀρ οὐχὶ ἕν μὲν τό, τε πατρὸς καὶ μητρός; καὶ ὅλως
γονέας ἐκγόνων ἄρχειν, ἀξίωμα ὀρϑὸν πανταχοῦ ἂν
εἴη; ΚΑ. Καὶ μάλα. 46. Τούτῳ δέ γε ἑπόμενον,
γενναίους ἀγεννῶν ἄρχειν" καὶ τρίτον ἔτι τούτοις
ξυνέπεται, τὸ πρεσβυτέρους μὲν ἄρχειν δεῖν, γεωτέ-
φοῖν δὲ ἄρχεσθαι. ΚΑ. Τὶ μήν; 46. Τέταρτον δ᾽
αὖ, δούλους μὲν ἄρχεσϑαι, δεσπότας δὲ ἃ ἄρχειν. ΚΑ.
Πῶς γὰρ οὔ; 46. Πέμπτόν γε, οἶμαι, τὸν κρείτ-
τονὰ μὲν ἄρχειν, τὸν ἥττω δὲ ἄρχεσθαι. Κ΄. Πάλα
᾿" ἀναγκαίαν ἀρχὴν εἴρηκας. 46. Καὶ πλείστην χε
ἐν ξύμπασι τοῖς ζώοις οὖσαν, καὶ κατὰ φύσιν, ὡς
ὃ Θηβαῖος ἔφη ποτὲ Πίνδαρος. τὸ δὲ μέγιστον, ὡς
ἔοικεν, ἀξίωμα, ἕκτον ἂν γίγνοιτο, ἕπεσϑαι μὲν τὸν
ἀνεπιστήμονα κελεῦον, τὸν δὲ φρονοῦντα , ἡγεῖσϑαι
καὶ ἄρχειν. καίτοι τοῦτό γε, ὦ Πίνδαρε σοφώτα-
τε, υχεδὸν οὐκ ἂν παρὰ φύσιν ἔγωγε φαίην γίγνε-
σϑαι, κατὰ φύσιν δὲ, τὴν τοῦ νόμου ἑκόντων ἀρ-
χὴν, ἀλλ᾿ οὐ βίαιον, πεφυκυῖαν. ΚΑ. ᾽ Ορϑότα-
τὰ λέγεις. ΑἋ4{0. Θεοφιλῆ δὲ γε καὶ εὐτυχῆ τινὰ λέ-
γοντες, ἑβδόμην ἀρχὴν εἰς κλῆρόν τινα προάγομεν"
καὶ λαχόντα μὲν, ἄρχειν, δυσκληροῦντα δὲ, ἀρχε-
σϑαι ἀπιόντα, τὸ δικαιότατον εἶναι φαμὲν. ΚΑ.
᾿᾿ληϑέστατα λέγεις. ΑΘ. Ὁρᾷς δὴ, φαῖμεν ὃν, ὦ
γνομοϑέτα, πρός τινὰ παίζοντες τῶν ἐπὶ νόμων ϑέ-
σιν ἰόντων ῥᾳδίως, ὅσα ἐστὲ πρὸς ἄρχοντας ἄξιώ-
ματα, καὶ ὅσα πεφυκότα πρὸς ἀλληλα ἐναντίως;
γὺν γὰρ δὴ στάσεων πηγὴν τινὰ ἀνευρήκαμεν ἡμεῖς,
ἣν δεῖ σὲ ϑεραπεύειν, πρῶτον δὲ μεϑ᾽ ἡμῶν ἀνά-
οπέψας πῶς τὸ καὶ τί παρὰ ταῦτα ἁμαρτάνοντες οἱ
ει δονηϊ.υ ΠΕ ΤΠ ΈΘΙτ 8΄. 118. 1Π|. 93
περί τὸ ἄργος καὶ Μεσσήνην βασιλεῖς αὑτοὺς ἅμα
καὶ τὴν τῶν Ἑλλήνων δύναμιν οὖσαν ϑαυμαστὴν
ἐν τῷ τότε χρόνῳ διέφϑειραν. ἀρ οὐκ ἀγνοήσαντες
τὸν “Πσίοδον ὀρθότατα λέγοντα, ὡς τὸ ἥμισυ τοῦ
παντὸς πολλάκις ἐστὲ πλέον; ὅπόταν ἦ τὸ μὲν δλον
λαμβάνειν, ζη μιῶδες, τὸ δ᾽ ἥμισυ, μέτριον, τότε τὸ
μέτριον τοῦ; ἀμέτρυυ πλέον ἡγήσατο, ἄμεινον ὃν
χείρονος. Καὶ (. Ἰηρθότατά 75: .“4Θ ἐλότερον οὖν οἰό-
μεϑα περὶ βασιλέας τοῦτ᾽ ἐγγιγνόμενον ἑκάστοτε
διαφϑείρειν, πρότερον ἢ ἐν τοῖσι δήμοις; ΚΑ͂. Τὸ
μὲν εἰκὸς, καὶ τὸ πολὺ, βασιλέων τοῦτο εἶναι γόση-
μα ὑπερηφάνως ζώντων διὰ τρυφάς. 46. Οὐκοῦν
δῆλον ὡς πρῶτον τοῦτο οἱ τότε βασιλεῖς ἔσχον τὸ
πλεονεκτεῖν τῶν τεϑέντων νόμων" καὶ ὃ λόγῳ τε
καὶ ὅρχῳ ἐπήνεσαν, οὗ ξυνεφώνησαν αὑτοῖς" ἀλλ᾽ ἡ
διαφωμενι ὡς ἡμεῖς φαμὲν, οὖσα ἀμαϑίέα μεγίστη,
δοκοῦσα δὲ σοφία, πάντ᾽ ἐκεῖνα διὰ πλημμέλειαν
καὶ ἀμουσέαν τὴν πικρὰν διέφϑειρεν. Καῖ. Ἔοικε
γοῦν. 46. Εἶεν. τὲ δὴ τὸν γομοϑέτην ἔδει τότε τι-
ϑέντα, εὐλαβηϑῆναι τούτου περὶ τοῦ πάϑους τῆς
γενέσεως; ἀρ ὦ πρὸς. ϑεῶν, νῦν μὲν οὐδὲν σοφὸν
τοῦτο γνῶναι, οὐδ᾽ εἰπεῖν χαλεπόν; » εἰ δὲ προϊδεῖν
ἢν τότε, σοφώτερος ἂν ἣν ἡμῶν ὃ προϊδών; ΜΕΙ͂.
Τὸ ποῖον δὴ λέγεις; 46. Εἰς τὸ γεγονὸς παρ᾽ ὑμῖν,
ὧ εέγλε; ἔστε νῦν γε κατιδόντα γνῶναι" καὶ
γνόντα, εἰπεῖν ὅάδιον ὃ τότε ἔδει γίγνεσϑαι. ΠΤΕΙ͂.
“Σαφέστερον» ἔτι λέγε. .40. Τὸ τοίνυν σαφέστατον
ἂν εἴη τὸ τοιόνδε. ΠΙΕΙΓ. Τὸ ποῖον; .4Θ. Ἐὰν τις
μείζονα διδῶ τοῖς ἐλάττοσι δύναμιν, παρεὶς τὸ μὲ
94, ῬΙΑΤΟΝΙΒ ς.ἃ.ς.».69 3.8.
τριον, πλοίοις τὲ ἱστία, καὶ σώμασι τροφὴν», καὶ
ψυχαῖς ἀρχὰς, ἀνατρέπεταΐ που πάντα, καὶ ἐξυβροί-
ζοντα, τὰ μὲν εἰς γόσους ϑεῖ, τὰ δ᾽ εἰς ἔκγονον
ὕβρεως ἀδικίαν. τί οὖν δὴ ποτε λέγομεν; ἀρά γε τὸ
τοιόνδε, ὡς οὐκ ἔστ᾽, ὦ φίλοι ἄνδρες, ϑνητῆς ψυχῆς
φύσις, ἥτις ποτὲ δυνήσεται τὴν μεγίστην ἐν ἀγϑρώ-
ποις ἀρχὴν φέρειν, νέα καὶ ἀνυπεύϑυνος, ὥστε μὴ
τῆς μεγίστης νόσου ἀνοίας πληρωϑεῖσα αὑτῆς τὴν
διάνοιαν, μῖσος ἔχειν πρὸς τῶν ἐγγύτατα φίλων: ὃ
γενόμενον, ταχὺ διέφϑειρεν αὐτὴν, καὶ πᾶσαν τὴν
δύναμιν ἠφάνισεν αὐτῆς. τοῦτ᾽ οὖν εὐλαβηϑῆναι,
γνόντας τὸ μέτριον, μεγάλων νομοϑετῶ». ὡς οὖν δὴ
τότε γενόμενον, νῦν ἔστι μετριώτατα τοπάσαι, τόδ᾽
"σικεν εἶναι. ΜΕΙ͂, Τὸ ἀιοῖον;..46. Θεὸς, οἶμαι,
κηδόμενος ὑμῶν τις" ὃς τὰ μέλλοντα προορῶν, δίδυ-
μον ὑμῖν φυτεύσας τὴν τῶν βασιλέων γένεσιν ἐκ
μονογενοῦς, εἰς τὸ μέτριον μᾶλλον συνέστειλε" καὶ
μετὰ τοῦτο ἔτι φύσις τὶς ἀνθρωπίνη, μεμιγμένη
ϑείᾳ τινὶ δυνάμει, κατιδοῦσα ὑμῶν τὴν ἀρχὴν φλε-
γμαίνουσαν, ἔτι μίγνυσι τὴν κατὰ γῆρας σώφρονα
δύναμιν τῇ κατὰ γένος αὐθάδει ῥώμῃ τὴν τῶν ὀκτὼ
καὶ εἴκοσι γερόντων ἰσόψηφον εἰς τὰ μέγιστα τῇ τῶν
βασιλέων ποιήσασα δυνάμει. ὃ δὲ τρίτος σωτὴρ ὑμῖν
ἔτι σπαργῶσαν καὶ ϑυμουμένην τὴν ἀρχὴν ὁρῶν,
οἷον ψάλλιον ἐνέβαλεν αὐτῇ τὴν τῶν ἐφόρων δύγα-
μιν, ἐγγὺς τῆς κληρωτῆς ἀγαγὼν δυνάμεως, καὶ
χατὰ δὴ τοῦτον τὸν λόγον ἡ βασιλεία παρ ὑμῖν ἐξ
ὧν ἔδει σύμμικτος γενομένη» καὶ μέτρον ἔχουσα, σὼ-
ϑεῖσα αὕτη, σωτηρίας τοῖς ἄλλοις γέγονεν αἰτίαν.
υ.ο.4.6. ᾿ς ΒΕ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. ΠΤ, Ο5
ἐπεὶ ἐπὶ γε Τὴ ἡμένῳ καὶ Κρεσφόντῃ, καὶ τοῖς τότε
“γομοϑέταις, οἵτινες ἄρα ἦσαν γομοϑετοῦντες, οὐδ᾽
Ἶ “Ἀριστοδήμου μερὶς ἐσώϑη ποτ᾿ ἂν. οὐ γὲρ ἱκανῶς
ἦσαν »ομοϑεσίας ἢ ἕμπειροι. σχεδὸν γὰρ οὔκ ἄν ποτ᾽
φήϑησαν ὅρκοις μετριάσαι ψυχὴν νέαν, λαβοῦσαν
ἀρχὴν, ἐξ ἣς δυνατὸν ἢν μυμανέδῳ γενέσθαι. νῦν δ᾽
ὃ ϑεὸς ἔδειξεν οἵαν ἔδει" καὶ δεῖ δὴ τὴν μὲν οὖσαν
μάλιστα ἀρχὴν γίγνεσϑαι. τὸ δὲ παο᾽ ἡμῶν γιγγώ-
σχεσϑαι ταῦτα (ὅπερ εἶπον ἔμπρουϑεν) γὺν μὲν 78-
γόμενον, οὐδὲν σοφόν. (ἐκ γὰρ παραδείγματος ὃ ὁρᾷν
γεγονότος οὐδὲν χαλεπὸν) εἰ δ᾽ ἦν τις προορῶν τότε
ταῦτα, καὶ δυνάμενος μετριάσαι τὸς ἀρχὲς » καὶ
μίαν ἐκ τριῶν ποιῆσαι, τά τε ͵οηϑέντα ἂν καλὰ
τότε πάντα ἀπέσωσε" καὶ οὐκ ἄν ποτε ὃ Περσικὸς
ἐπὶ τὴν “Πλλάδα οὐδ᾽ ἄλλος οὐδεὶς ὁ ἂν στόλος ὁ ὥρμης-
σε, καταφρονήσας ὡς ὄντων ἡμῶν βραχέος ἀξέων.
ΚΑ. “)ηϑῆ λέγεις. 49. «ἰσχρῶς γοῦν ἠμύναντο
αὐτοὺς, ὦ Κλεινία. τὸ δ᾽ αἰσχρὸν λὲ γω, οὐχ ὡς οὐ
γικῶντές γὲ οἵ τότε καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ ϑόλατ-
ταν καλὰς νενικήκασι μάχας - ἀλλ᾽ ὃ φημι αἰσχρὸν
τότ᾽ εἶναι, τόδε λέγω" τὸ, πρῶτον μὲν ἐκείνων τῶν
πόλεων τριῶν οὐσῶν μέαν ὑπὲρ τῆς “Πλλάδος ἀμῦ-
"αι" τὼ ΕΣ δύο κακῶς οὕτως εἶναι διεφϑαρμένω,
ὥστε ἢ μὲν καὶ “Ἱακεδαίμονα διεχώλυεν ἐπαιμύγειν
αὐτῇ, πολεμοῦσα αὐτῇ κατὰ προς: ἡ δ᾽ αὖ πρῶω-
τείουσα ἐν τοῖς τότε χρόνοις τοῖς περὶ τὴν δροβῆν)
᾿ἥ περὶ τὸ “ἴργος, παρακαλουμένη ἀμύνειν τὸν βάρ-
βαρον, οὐὔϑ᾽ ὑπήπουσεν, οὔτ ἤμυνε. πολλὰ δὲ λέγων
Ἐν τις τῷ τότε γενόμενα περὶ ἐκεῖνον τὸν πόλεμον,
98 ΡῬΙΑΤΟΝΙΒ ' ».695.4.ν.ο.
- “ἘΠλὴλ ὃ ὃ ὍΣ Κ᾿ ἈΡΕῚλ. } -- ἡ δ᾽
τῆς “Ελλάδος οὐθαμῶς εὐσχήμονα ἂν κατηγόρου" οὐ
'} ὍΡΟΥ “Ὄ Γ ς τ ᾿ ἐπ 32 - δι ,
αὖ ἀμύνασϑαι τὴν γὲ Ἑλλάδα λέγων, ὀρϑῶς ἂν λε-
3η 4 5» ν
γοι. ἀλλ᾽ εἰ μὴ τό, τὲ ᾿4ϑηναίων καὶ τὸ “Μακεδαιμο-
νέων κοινῇ, διανόημα ἤμυνε τὴν ἐπιοῦσαν δουλείαν,
ἣ ΕΣ 2: 3. ἃ ι -᾿΄" ξςτι ’
σχεδὸν ἂν δὴ πάντ ἢν μεμιγμένα τὰ τῶν Ελλήνω:
Γ » ΒῚ . ) ει, Ν
γένη ἐν ἀλλήλοις, καὶ βαρβαρικὰ ἐν Ἑλλησι, κα!
ς;:- ἢ ὑ ὦ , ς ᾿
᾿Βλληνικὰ ἐν βαρβάροις καϑᾶπερ ὧν Πέρσαι τυραν-
γοῦσι τανῦν, διαπεφορημένα καὶ ξυμπεφορημένα
νῖ-
κακῶς ἐσπαρμένα κατοικείται. ταῦτ᾽, ὦ Κλεινία καὶ
Ἀ1ἐγιλλε, ἔχομξν ἐπιτιμᾶν τοῖς τὲ πᾶλαι πολιτικοῖς
λεγομένοις καὶ νομοϑέταις καὶ τοῖς νῦν, ἵνα τὰς αἱ-
3. Ὁ . - ᾿
τίας αὐτῶν ἀναζητοῦντες, ἀνευρίσκωμεν τί παρὰ
- " γ το ι . ,
ταῦτα ὅδει πράττειν ἀλλο οἷον δὴ καὶ τὸ παρὸ» εἰς
2! 3 "-Ὁ ᾽ 9 ς9 ε ͵
πομεν ὡς ἄρα οὐ δεῖ μεγάλας ἀρχὰς οὐδ᾽ αὐ ἀμί-
-- ᾿ ι [4] .
χτους νομοϑετεῖν" διαγοηϑεντας τὸ τοιόνδε, ὁτι τὴν
πόλιν ἐλευϑέραν τε εἶναι δεῖ καὶ ἔμφρονα, καὶ ξαυ-
τῇ φίλην" καὶ τὸν γομοϑετοῦντα, πρὸς ταῦτα βλε-
ποντα δεῖ νομοϑετεῖν. μὴ ϑαυμάσωμεν δὲ εἰ πολλά-
͵ 2) « ι -ἪἢΆ
χις ἤδη προθέμενοι αττὰ, εἰρήκαμεν ὅτι πρὸς ταῦτα
δεὶ νομοϑετεῖν βλέποντα τὸν νομοϑέτην᾽ τιὶὰ δὲ προ-
᾿ 3 ΕῚ ἢ“ Ἐπ μὰ ᾿ « ᾿ 2
τεϑέντα οὗ ταὐτὰ ἡμῖν φαϊνεταιεκαστοτε. ἀλλ ἀνα-
τ Ἂ, ᾿ " -“’ να, Π -» - ὡ-
λογίζεσϑαι χρὴ, ὁτὰν πρὸς τὸ σωφρονεῖν φῶμεν ὁθεὲν
Δ 7 }Ν : 2Χ "" 3ὕ Ρ] «
βλέπειν, ἢ πρὸς φρόνησιν ἢ φιλίαν, ὡς ἔσϑ' οὗτος
« ᾿ 3 ε 3 μα δ᾿ νὰ ἂν ΠΗ κ
ὅ σκοπὸς οὐχ ἕτερος, ἀλλ ὁ αὐτός. καὲ ἄλλα δὴ πολ-
λὰ ὑμᾶς τοιαῦτα ἂν γίγνηται ῥήματα, μὴ διαταρατ-
᾿ , -“᾿ ω
γέτων Ὁ 9 - Πειρασώμεϑα ποιειν ουτῶς, ἐπανιόντες
τθὺς λόγους" καὶ νῦν δὴ τὸ περὲ τῆς φιλίας τὲ καὶ
ῳ Ω
φρονήσεως καὶ ἐλευϑερίας, πρὸς ὁ, τι βουλόμενος
ἔμελλες λέγειν δεῖν στοχάζεσϑαι τὸν γομοϑέτην, λὲγε.
ἃ“ε.ν.694...ν, ΤΠ ΤΕΘΙΒΥ͂Θ. 118. 1Π|. . 97
0. ἄκουσον δὴ γῦν. εἰσὲ πολιτειῶν οἷον μητέρες
δύο τινὲς, ἐξ ὧν τὰς ἄλλας γεγονέναι λέγων ἄν τις,
ὀρθῶς λέγοι: καὶ τὴν μὲν προσαγορεύειν μοναρχίαν
ὀρϑὸν, τὴν δ᾽ αὖ δημοκρατίαν" καὶ τῆς μὲν τὸ Περ-
σῶν γένος, ἄκρον ἔχειν, τῆς δὲ, ἡμῶς. αἱ δ᾽ ἄλλαι
σχεδὸν ἅπασαι, καϑάπερ εἶπον, ἐπ τούτων εἰσὶ δια-
πεποικιλμένοι. δεὶ δὴ οὖν καὶ ἀναγκαῖον μεταλα-
βεῖν ἀμφοῖν τούτοιν, εἴπερ ἐλευϑερία τ᾽ ἔσταν καὶ
φιλέα μετὰ φρονήσεως. ὃ δὴ βούλεται ἡμῖν ὃ λόγος
προστάττειν, λέγων ὥς οὖκ ἄν ποτε τούτων πόλις
ἄμοιρος γενομένη, πολιτευϑῆναι δύναιτ᾽ ἂν καλῶς.
ΚΑ. πῶς γὸῤ ἂν; 36. Ἢ μὲν τοίνυν τὸ μοναρχι-
κὸν, ἢ δὲ τὸ ἐλεύϑερον ἀγαπήσασα μειζόνως ἢ ἔδει
μόνον, οὐδέτεροι τοὶ μέτρια κέκτηται τοὐύτων" αἱ δὲ
ὑμέτεραι, ἢ, τὲ “ακωγικὴ καὶ Κρητικὴ, μᾶλλον.
᾿ϑηναῖοι δὲ καὶ Πέρσαι τὸ μὲν πάλαι οὕτο κὐνὶν
τὸ γῦν δὲ, ἧττον. τὰ δ᾽ αἴτιὰ διέλϑωμεν. ἡ ἡ γάρ;
ΚΑ. Πάντως" εἰ γέ που μέλλομεν ὃ προύϑεμεϑα
περαίνειν. 49. ἀκούωμεν ϑὴ. Ἥερσαν γὰρ ὅτε μὲν
τὸ ᾿μέτριόν Μδλλὸν δουλείας τε καὶ ἐλευϑερέας ἦγον
δπὶ Κύρου, πρῶτον μὲν αὐτοὶ ἐλεύϑεροι ἐγένοντο,
ὅπειτὰ δὲ ἀλλων πολλῶν δεσπόται ἐλευϑερύχὸ γὼρ
ἄρχοντες, μεταδιδόντες ὦ ἀρχομένοις, καὶ ἐπὶ τὸ ἴσον
ἄγοντες, μῶλλον φίλοι τε ἦσαν στρατιῶται στρατὴ-
γοῖς, καὶ προϑύμοι υς αὑτοὺς ἐν τοῖς κινδύνοις παρ-
εἰχοντο. χαὶ εἴτις αὖ φρόνιμος ἣν ἕν αὐτοῖς καὲ ὲ βου-
λεΐειν δυνατὸς, οὐ φϑονεροῦ τοῦ βασιλέως ὄντος,
διδόντος δὲ παῤῥησίαν καὶ τιμῶντος τοὺς εἴτι δυνα-
μένους συμβουλεύειν, κοιγὴν τὴν τοῦ φρονεῖν εἰς τὸ
Ῥχυτ, ΤᾺ ΥΙ, [ε
ν
Θ8 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ο«ἂ,ς.».695.8,
μέσον παρείχετο δύναμιν" καὶ πάντα δὴ τότε ἀπέ-
δωκεν αὐτοῖς, δὲ ἐλευϑερίαν τε καὶ φιλίαν καὶ νοῦ
κοινωγίαν. ΚΑ. Ἔοικε γὲ πὼς τὰ λεγόμενα οὕτω
γεγογέναι. 4. Πῆ δὴ οὖν ποτὲ ἀπώλετο ἐπὶ ΙΚαμ-
βύοου, καὶ πάλιν ἐπὶ Ζαρείου σχεδὸν ἐσώϑη; βού-
λεσϑε οἷον μαντείᾳ διανοηϑέντες χρώμεϑα; ΚΑῚ.
᾿ - ς«»ὦ»κ"ν ΚΡ, - Ὁ 3. Εἢ ες ᾿
Φέρει γοῦν ἡμῖν σκέψιν τοῦτο ἐφ ὅπερ ὡρμήχαμεν.
᾿ Ἢ - ἘΞΡῚ - :
46. ΤΠαντεύομαι δὴ νῦν περί γε Κύρου, τὰ μὲν
2 ) "
ἀλλ᾿ αὐτὸν στρατηγόν τε ἀγαϑὸν εἶναι καὶ φιλόπο-
᾿ ι -Ὁ Ε] Γ
λιν, παιδείας δὲ ὀρθῆς οὐχ ἤἥφϑαι τοπαράπαν" οἷ-
᾿ 3 ᾿ - - .-
κονομέᾳ τε οὐδὲν τὸν νοῦν προσεσχηκέναι. 1ύ.4.Πῶς
« ᾿ Ὁ -Ὗ“᾿ 2!
δὴ τὸ τοιοῦτον φῶμεν; 440. Ἔοικεν ἐκ νέου στρα-
Υ ὋΣ ὃ ι ᾽ -Ὁ ἐλ ὃ Ἁ Ἁ -
τεύεσθαι διὰ βίου, ταῖς γυναιξὶ παραδοὺς τοὺς παὺ-
δας τρέφειν. αἵ δὲ, ὡς εὐδαίμονας αὐτοὺς ἐκ τῶν παίδων
εὐδὺς καὶ μακαρίους γεγονότας, καὶ ἐπιδεεῖς ὄντας
τούτων οὐδενὸς, ἔτρεφον" κωλύουσαι δὲ ὡς οὖσιν
-Ὁ 32 »ἭὝ »" ᾿
ἱκανῶς εὐδαίμοσι, μήτε αὐτοῖς ἐναντιοῦσθαι μηδέ-
να εἰς μηδὲν, ἐπαινεῖν τε ἀναγκάζουσαν πάντας τὸ
2 2. ὦ
λεγόμενον ἢ πραττόμενον ὕπ᾽ αὐτῶν, ἔϑρεψαν τοι-
Υ ’ ηξυ ες ἢ κ 3»
οὗτους τινάς. ΚΑ. Καλὴν, ὡς ξοικας, τροφὴν εἰρη-
κας. 4. Γυναικείαν μὲν οὖν, βασιλίδων γυναικῶν,
γεωστὶ γεγονυιῶν πλουσίων " καὶ ἐν ἀνδρῶν ἐρημίᾳ,
διὰ τὸ μὴ σχολάζειν ὑπὸ πολέμων καὶ πολλῶν κι»-
. " » - 2)
δύνων, τοὺς παῖδας τρεφουσῶν. ΚΑΊ. Ἔχει γὰρ λό-
᾿ 32 »Ἥν :- ᾿. Ἂ
γον. «40. Ὃ δὲ πατὴρ γε αὐτοῖς αὐ ποίμγια μὲν καὶ
" » 2 Π ΒῚ ὃ ο΄ὋὉ᾽ "᾿ χλλ ᾿ λλ δ
πρόβατα καὶ ἀγέλας ἀνδρῶν τε καὶ ἄλλων πολλῶν
᾿ » . ᾿ τ , »Ὦ
πολλὰς ἐκτᾶτο" αὐτοὺς δὲ οἱς ταῦτα παραδώσειν ξ-
᾿ 32 ᾿
μελλεν, ἠγνόει τὴν πατρῴαν οὗ παιδευομένους τέ-
.ε ᾿ ει -Ὁ
χνην, οὖσαν Περσικὴν, (ποιμένων ὄντων “Περσῶν,
υ.4.ἅ, ὉΓ; ΤΕΟΙΒΥ͂Β 115. 1Π, 99
τραχείας χώρας ἐκγόνων, σκληρὰν καὶ ἱκανὴν ποι-
- μένας ἀπεργάξεσϑαι μάλα! ἰσχυροὺς, καὶ δυναμέ-
γοὺυς ϑυραυλεῖν καὶ ἀγρυπνεῖν, καὶ, εἰ στρατεύε-
σϑαι δέοι, στρατεύεσϑαι) διερϑαρμένην δὲ παι-
δείαν ὑπὸ τῆς λεγομένης εὐδαιμονίας τὴν Μηδικὴν
περιεῖδεν ὗ ὑπὸ γυναικῶν τε καὶ εὐνούχων παιδευϑέν-
τὰς αὑτοῦ τοὺς υἱεῖς, ὅϑεν ἐγένοντο οἵους ἣν εἰκὸς
αὑτοὺς γενέσϑαι, τροφῇ ἀνεπιπλήκτῳ τραφέντας.
παραλαβόντες δ᾽ οὖν οἵ παῖδες τελευτήσαντος Κκύ-
ρου, τρυφῆς μεστοὶ καὶ ἂν ἐπισιληξίας, πρῶτον μὲν
τὸν ἕτερον ἅτερος ἀπέκτεινε, τῷ ἴσῳ ἀγανακτῶν"
μετὰ δὲ τοῦτο, αὐτὸς μαινόμενος ὑπὸ μέϑης τε καὶ
ἀπαιδευσίας, τὴν ἀρχὴν ἀπώλεσεν ὑπὸ Πὴδων τε
καὶ τοῦ λεγομένου τότε εὐνούχου, καταφρογήσαντος
τῆς Καμβύσου μωρίας. ΙΚΑ͂. “έγεται δὴ ταῦτά γε"
καὶ ἔοικέ γε σχεδὸν οὕτω πὼς γεγονέναι. Α19. Καὶ
μὴν καὶ πάλιν εἰς Πέρσας ἐλϑεῖν τὴν ἀρχὴν διὰ Ζ1α-
ρείου καὶ τῶν ἑπτιὰ λέγεταί που. 1Κ]. Τί μὴν; 49.
Θεωρῶμεν δὴ, -ξυνεπόμενοι τῷ λόγῳ. Ζ᾿αρεῖος γὰρ
βασιλέως οὐκ ἦν υἱὸς, παιδείᾳ τε οὐ διατρυφώσῃ
τεϑραμμένος" ἐλϑὼν δ᾽ εἰς τὴν ἀρχὴν, καὶ λαβὼν
αὐτὴν ἕβδομος, διείλετο, ἑπτὰ μέρη Ἡβθαθιὸς, ὧν
καὶ νῦν ἔτι σμικριὴ ὀνείρατα λέλειπται" καὶ νόμους
ἠξίου ϑέμενος οἰκεῖν, ἰσότητα τινὰ κοινὴν εἰσφέρων"
καὶ τὸν τοῦ Κύρου δασμὸν ὃν ὑπέσχετο Πέρσαις,
εἷς τὸν νόμον ἐνέδυ, φιλίαν πορίζων καὶ κοινωνίαν
πᾶσι Πέρσαις, χρήμασι καὶ δωρεαῖς τὸν Περσῶν
δῆμον προσαγόμενος. τοιγαροῦν αὐτῷ τὼ στρατεὺ-
“ματα μετ᾿ εὐγοίας προσεκτήσατο χώρας οὐκ ἐλάττους
α
400 ΡΙΑΤΟΝΙΕΒ ἐενέν":.
ὧν κατέλιπε Κῦρος. μετὰ δὲ 4αρεῖον, ὃ τῇ βασιλι-
"ῇ καὶ τρυφώσῃ πάλιν παιδευϑεὶς παιδείᾳ Ξέρξης.
ΕΣ - 3 -ὉὝ» , τι »"» ΄"
ὦ Ζ͵αρεῖε, εἰπεῖν ἐσει δικαιότατον ἴσως, ὃς τοῦ Κὺ-
᾿ ι 2 2» . 2 Π δὲ - ἕξ 2 -
ρου κακὸν οὐκ ἔμαϑες, ἐθρέψω ὅὲ ξερξὴν ἐν τοὺς
δ ὁ ἀν ΜΖ τ - ᾿.
αὐτοῖς ἤϑεσιν ἐν οἵσπερ Κῦρος Καμβύσην. ὁ δὲ, ἅτε
-“» 3 »ν Ὁ , ε "
τῶν αὐτῶν παιδειῶν γενόμενος ἔκγονος, παραπλὴ-
3 Γ »"-" ᾿
σια ἀπετέλεσε τοῖς Καμβύσου παϑήμασι" καὶ σχε-
δὸ 37 Υ̓ « ΡῚ ᾿ ΕΙ ,
ὁν ἔκ γε τοσοῦτον βασιλεὺς ἐν Περσαις οὐδείς πῶ
μέγας γέγονεν ἀληϑῶς, πλὴν γε ὀνόματι. τὸ δὲ αἷ-
2 Υ ς δ, ᾿ς Γ 5» 35 ε τ ᾿
τιον, οὐ τύχης, ὡς ὃ ἐμὸς λόγος, ἄλλ ὁ κακὸς βίος,
ὃν οἱ τῶν διαφερόντως πλουσίων καὶ τυράννων παῖ-
. ὧν 3 ι ' -
δὲς τὰ πολλὰ ζῶσιν. οὗ γὰρ μή ποτε γένηται παῖς
ΕΣ Ω -»-΄-: Ὁ ᾿
χαὶ ἀνὴρ καὶ γέρων ἐκ ταύτης τῆς τροφῆς διαφέρων
Ω 3 ῃ οι » , ,
πρὸς ἀρετὴν, ἃ δὴ, φαμὲν, τῷ νομοϑετῃ σκεπτέον,
τ. ὦ ᾿ -“ἢ - κι
καὶ ἡμῖν δὲ ἐν τῷ νῦν παρόντι. δίκαιον μὴν, ὦ «Δα:
κεδαιμόνιοι, τοῦτό γε τῇ πόλει ὑμῶν ἀποδιδόναι,
Ὧ ᾿ Χ ᾿ Ν ’ 9 Π
ὅτι πενίᾳ καὶ πλούτῳ καὶ βασιλείῳ καὶ ἰδιωτείᾳ δια-
32 ε [ .} ᾿. ᾽
φέρουσαν οὐδ᾽ ἡντινοῦν τιμὴν καὶ τροφὴν νέμετε,
ν . ᾿ δ΄ τὰ -» " φ""
ἃς μὴ τὸ καταρχας ὕμὲν ϑεῖον παρὰ ϑεοῦ διεμα»-
τεύσατο τινός. οὐ γὰρ δὴ δεῖ κατὰ πόλιν γὲ εἶναι
᾿ υ -“ ᾿
τὰς τιμὲς ὑπερεχούσας, οτι τὶς ἐστὲ πλούτῳ διαφές-
32 2 ι 3)
ρων. ἐπεὶ οὐδ᾽ ὅτι ταχὺς, ἢ καλὸς, ἢ ἰσχυρὸς, ἀγεῦ
᾽ δ “ο΄ 3 -"Ὕ» ξ Ε)}
τενὸς ἀρετῆς" οὐδ᾽ ἀρετῆς ἧς ἂν σωφροσύνη ἀπῇ.
Ὁ - ΕΙ , ᾿ 39
ΚΑ. Πῶς τοῦτο, ὦ ξένε, λέγεις; 4.0. ἀνδρεία ποῦ
Ω - Υ - ι ΒΩ
μόριον ἀρετῆς ἕν; ΚΑ. πὼς γαθ ον; 4. δίκασον
τοίνυν αὐτὸς, τὸν λόγον ἀκούσας, εἴ σοι δέξαιο ἂν
σύνοικον ἢ γείτονα εἶναν τινὰ, σφόδρα μὲν ἀνδρεῖ-
κ γ Ν ε Ψ» »}
ον», μὴ σώφρονα δὲ, ἀλλ ἀκόλαστον. ΚΑ. Εὐφή-
μει. «4. Τὶ δέ; τεχνικὸν μὲν, καὶ περὶ ταῦτα σο- β
ΓΙ
.- Ξ
᾽ ΩΝ
ΣᾺ
ὁ
ῳ ὠὐὩπὩὩ. ὡμιΕ
ἀνειιδ5γα,. ΠΠ ΓΕΘΙΒΥ͂Κ. [18. ΠῚ, 101
φὺν, ἄδικον δὲ; ΚΑΊ. Οὐδαμῶς. 41. Δλλὰ μὴν τόγξε
δῥιαιον οὐ φύεται χωρὶς τοῦ σωφρονεῖν. ΙΚΑ. Πῶς
γὰρ οὔ, 41. Οὐδὲ μὴν, ὅν γε σοφὸν, ἡμεῖς νῦν δὴ
ποούϑεμεθϑα, τὸν τὰς ἡδονὰς καὶ λύπας κεκτημένον
συμφώνους τοῖς ὀρϑοῖς λόγοις, καὶ ἑπομένας. ΧΚ .
Οὐ γὰρ οὖν. 49. Ἔτι δὴ καὶ τόδε ἐπισκεψώμεϑα,
1» ἐν ταῖς πόλεσι τιμήσεων ἕνεκα, ποῖαΐ τε ὀρϑαὶ
καὶ μὴ γίγνονται ἑκάστοτε. Καὶ (. Τὸ ποῖον; 4.
Σωφροσύνη ἄνευ πάσης τῆς ἄλλης ἀρετῆς ἐν ψυχὴ
τινὶ μεμονωμένη, τίμιον ἢ ἄτιμον γίγνοιτ᾽ ἂν κατὼ
δίκην; ΚΑ. Οὐκ ἔχω ὅπως εἴπω. 40. Καὶ μὴν εἴρη-
κάς γε μετρέως: εἰπὼν γὰρ δὴ ὧν ἠρόμην ὁποτεροῦ»,
παριὶ μέλος ἔμοιγ᾽ ἂν δοκεῖς φϑέγξασθαι. Κ΄. κο-
λῶς τοέγυν γεγονὸς ἂν εἴη. ΑΘ. Εἶεν, τὸ μὲν δὴ
πρόσϑημα, τιμαί τε καὶ ἀτιμίαι, οὐ λόγου ἀλλά τι-
γος μᾶλλον ἀλόγου σιγῆς ἄξιον ἂν εὔὐγ νε δδ Σιὼ»
φροσύνη μοι φαένῃ λέγειν. ΑΘ. Ἱναί. τὸ δὲ γε τῶν
ἄλλων πλεῖστα ἡμᾶς ὠφελοῦν μετὰ τῆς προσϑήκης,
μάλιστ᾽ ἂν τιμώμενον, ὀρϑότατα τιμῷτο" καὶ τὸ
δεύτερον, δευτέρως" καὶ οὕτω δὴ κατὰ τὸν ἑξῆς λό-
70» τὰς ἐφεξῆς τιμὲς λαγχώνον ἕκαστον, ὀρϑῶς ἂν
“λαγχάγνοι. ΚΑ. Ἔχει ταύτῃ. 4. Τί οὖν; οὗ νομο-
ϑέτου καὶ ταῦτα αὖ φήσομεν εἶναι διανέμειν; ΙΚκαϊ.
Καὶ μάλα. 46. Βούλει δὴ τὼ μὲν ἅπαντα καὶ ἐφ᾽
ἕκαστον ἔργον καὶ κατὰ σμικρὰ ἐκείνῳ δῶμεν γεῖ-
μαι; τὸ δὲ τριχῆ διελεῖν, ἐπειδὴ νόμων ἐσμὲν καὶ
αὐτοί πως ἐπιϑυμητοὶ, πειροϑῶμεν; διατεμεῖν γω-
θὶς τά τε μέγιστα καὶ δεύτερα καὶ τρίτα; Κὶ4. Πάνυ
Ἐπ ν ͵ ᾿ ε , ς
μὲν οὐ», “40, “έγομεν τοένυν ὅτι πόλιν, ὡς ἔοικε,
᾿
{02 ῬΙΛΑΤΟΝΙΘ »ο.ς.ἅ.ο
τὴν μέλλουσαν σὠξεσϑαΐ τε "καὶ εὐδαιμονήσειν εἰς
δύναμιν ἀνθρωπίνην, δεῖ καὶ ἀναγκαῖον τιμάς τε
καὶ ἀτιμίας διανέμειν. ΚΑ. ᾿ορϑῶς. 40. Ἔστι δὲ
ὀρϑῶς ἄρα τιμιώτατα μὲν καὶ πρῶτα τὰ περὶ τὴν
ψυχὴν ἀγαϑὰ κεῖσθαι, σωφροσύνης ὑπαρχούσης αὖ-
τῇ" δεύτερα δὲ, τὰ περὶ τὸ σῶμα καλὰ καὶ ἀγαϑά'
καὶ τρίτα, τὰ περὶ τὴν οὐσίαν καὶ χρήματα λεγόμε-
να. τούτων δὲ ἂν ἐκτός τις βαίνῃ νομοϑέτης, ἢ πό-
λις, εἰς τιμὰς ἢ χρήματα προάγουσα, ἤ τι τῶν ὕ-
στέρων εἷς τὸ πρόσϑεν τιμαῖς τάτιουσα, οὔϑ᾽ ὕσιον
οὔτε πολιτικὸν ἂν δρῴη πρᾶγμα. εἰρήσθω ταῦτο,
ἢ πῶς, ἡμῖν; ΚΑ. ἸΙάνυ μὲν οὖν εἰρήσϑω σαφῶς.
“0. Ταῦτα μὲν τοίνυν ἡμᾶς ἐπὶ πλέον ἐποίησεν εἰ-
πεῖν ἡ Περσῶν πέρι διάσκεψις τῆς πολιτείας. ἀνευ-
οἴσκομεν δὲ ἐπὶ ἔτι χείρους αὐτοὺς γεγονότας. τὴν
δὲ αἰτίαν φαμὲν, ὅτι τὸ ἐλεύϑερον λέαν ἀφελόμενοι
τοῦ δήμου, τὸ δεσποτικὸν δ᾽ ἐπαγαγόντες μᾶλλον
τοῦ προσήκοντος, τὸ φίλον ἀπώλεσαν καὶ τὸ κοιγὸν
ἐν τῇ πόλει. τούτου δὲ φϑαρέντος, οὔϑ' ἡ τῶν ἂἀρ-
χόντων βουλὴ ὑπὲρ ἀρχομένων καὶ τοῦ δήμου βου-
λεύεται, ἀλλ᾿ ἕνεκα τῆς αὑτῶν ἀρχῆς, ἂν τι καὶ σμι-
κρὸν πλέον ἑκάστοτε ἡττῶνται, ἔσεσϑαν σφίσιν ἄνα-
στάτους μὲν πόλεις, ἀνάστατα δὲ ἔϑνη φίλια πυρὶ
καταφϑείραντες. ἐχϑρῶς τε καὶ ἀνελεῶς μισοῦντες
μισοῦνται" ὅταν τε εἰς χρείαν τοῦ μάχεσθαι περὶ
ἑαυτῶν τοὺς δήμους ἀφικνῶνται, οὐδὲν κοινὸν ἐν
αὐτοῖς αὖ μετὰ προϑυμίας τοῦ ἐϑέλειν κινδυνεύειν
καὶ μάχεσϑαν ἀνευρίσκουσιν" ἀλλὰ κεχτημένοι μυ-
ριάδας ἀπεράντους λογισμῷ, ἀχρήστους εἰς πόλεμον
μιδ98ιε,ν.... ὨΝ ΤΕΘΙΒΥ͂Β 118. 1Π Π:ΟῸ 408
πάσας κέκτηνται" καὶ, καϑάπερ ἐνδεεῖς ἀνθρώπων,
μισϑούμενοι, ὑπὸ μισϑωτῶν καὶ ὀϑνείων ἀνϑρώ-
πων ἡγοῦνται ποτὲ σωϑήσεσϑαι. πρὸς δὲ τούτοις
ἀμαϑαίνειν ἀναγκάζονται, λέγοντες ἔργοις ὅτι λῆ-
ρος πρὸς χρυσόν τε καὶ ἄργυρον ἐστὲν ἑκάστοτε τιὰ
λεγόμενα τίμια καὶ καλὰ κατὰ πόλιν. ΜῈΤ- Πάνυ
μὲν οὖν. 46. Τὰ μὲν δὴ περί τε Περσῶν, ὡς οὐκ
ὀρϑῶς τανῦν διοικεῖται, διὰ τὴν σφόδρα δουλείαν
τε καὶ δεσποτείαν. τέλος ἐχέτω. 111}. Πάνυ μὲν
οὖν. 49. Τὰ δὲ περὶ τὴν τῆς “Ἱττικῆς αὖ πολιτείαν,
τὸ μετὰ τοῦτο ὡσαύτως διεξελϑεῖν ἡμᾶς χρεὼν, ὡς
ἢ παντελὴς καὶ ἀπὸ πασῶν ἀρχῶν ἐλευϑερία, τῆς
μέτριον ἐχούσης ὑφ᾽ ἑτέρων οὐ σμικρῷ χείρων. ἡμῖν
γὰρ κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ὅτε ἢ Περσῶν ἐπίϑεσις
τοὶς Ἕλλησιν (ἴσως δὲ σχεδὸν ἅπασι τοῖς τὴν Εὐ-
θώπην οἰκοῦσιν) ἐγίγνετο » πολιτεία τε ν παλαιὼ
καὶ ἐκ τιμημάτων ἄρχαΐ τινὲς τεττάρων " καὶ δευπό-
τις ἐνῆν τὶς αἰδὼς, δι’ ἣν δουλεύοντες τοῖς τότε νό-
μοις ζῆν ἠἡϑέλομεν. καὶ πρὸς τούτοις δὴ τὸ μέγεϑος
τοῦ στόλου κατύ τε γῆν καὶ κατὰ ϑάλατταν γενό-
μενον, φόβον ἄπειρο» ἐμβαλὸν, δουλείαν ἔτι μεί-
ζονα ἐποίησεν ἡμᾶς τοῖς τότε ἄρχουσι καὶ τοῖς νό-
μοις δουλεῦσαι. καὶ διὰ ταῦτα πάνϑ᾽' ἡμῖν ξυν-
ἐπεῦε πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς σφοδρὰ φιλία. σχεδὸν
γὰρ δέκα ἕτεσι πρὸ τῆς ἐν Σαλαμῖνι ναυμυχίας
ἀφίκετο Ζάτις, Περσιχὸν σιόλον ἄγων, πέμ-
ψαντος “Ἰαρείου διαθδήδην ἐπὶ τε ᾿41ϑηναίους καὶ
Ἐρετριέας, ἐξανδραποδισάμενον ἀγαγεῖν" ϑθάνα-
τον αὑτῷ προειπὼν, μὴ πράξαντι ταῦτα. καὶ ὃ ω]ὦὰ-
104 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ. ϑυμνθ 9.9..}:
τις τοὺς μὲν ᾿Ερετριέας ἔν τινι βραχεῖ χρόνῳ παντά-
πασι κατιὶ κράτος εἷλε μυριάσι συχναῖς" καί τινα
λύγον εἰς τὴν ἡμετέραν πόλιν ἀφῆκε φοβερὸν, ὡς
οὐδεὶς Ἐρετριέων αὐτὸν ἀποπεφευγὼς εἴη. συν-
ὄψαντες γὰρ ἄρα. τὰς χεῖρας, σαγηνεύσαιεν πᾶσαν
τὴν ᾿Ερετρικὴν οἵ στρατιῶται τοῦ Δάτιδος. ὃ δὲ
λύγος, εἴτε ἀληϑὴς εἴτε καὶ ὅπη ἀφίκετο, τοὺς τε
ἄλλους Ἕλληνας καὶ δὴ καὶ ᾿“ϑηναίους ἐξέπληττε"
παὶ πρεσβευομένοις αὐτοῖς πανταχόσε βοηθεῖν οὐ-
δεὶς ἤϑελε, πλὴν γε «Δακεδαιμονίων. οὗτοι δὲ ὑπό
τε τοῦ πρὸς ἹΠεσσήνην ὄντος τότε πολέμου, καὶ εἰ
δὴ τι διεκώλυεν ἄλλο αὐτοὺς (οὐ γὰρ ἴσμεν λεγόμε-
γο») ὕστερον δ᾽ οὖν ἀφίκοντο τῆς ἐν ]αραϑῶνι μάχης
γερομένης μιᾷ ἡμέρᾳ. μετὰ δὲ τοῦτο παρασκευαΐ τὸ
μεγάλαι λεγόμεναι καὶ ἀπειλαὲ ἐφοίτων παρὰ βασι-
λέως μυρέαι. προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου ΖΙαρεῖος μὲν
τεϑνάναι ἐλέγϑη, νέος δὲ καὶ σφοδρὸς ὃ υἱὸς αὐτοῦ
παρειληφέναι τὴν ἀρχὴν, καὶ οὐδαμῶς ἀφίστασϑαι
τῆς ὁρμῆς. οἱ δὲ ᾿ϑηναῖοι πᾶν τοῦτο ᾧοντο ἐπὶ
σφᾶς αὐτοὺς παρασκευάζεσθαι, διὰ τὸ Μηαραϑῶνι
γενόμενον. καὶ ἀκούοντες Ἄϑω τε διορυττόμεγον,
καὶ Ἑλλήσποντον ζευγγύμενον, καὶ τὸ τῶν νεῶν
πιλῆϑος, ἡγήσαντο οὔτε κατὰ γῆν σφέσιν εἶναι σω-
τηρίαν, οὔτε κατὰ ϑάλατταν. οὔτε γὰρ βοηϑήσειν
αὑτοῖς οὐδένα, μεμνημένοι ὡς οὐδ᾽ ὅτε τοπρῶτον
ἦλθον καὶ τὰ περὶ Ερέτριαν διεπράξαντο,, σφέσι γε
οὐδεὶς τότε ἐβοήϑησεν, οὐδ᾽ ἐκινδύνευσε συμμαχό-
μενος. ταὐτὸν δὴ τροσόδόχων καὶ τότε γενήσεσϑαι
τόγε κατὼ γῆν. καὶ κατὰ ϑάλατταν δ᾽ αὖ, πᾶσαν
κ
ενᾷ, ον ΟΕ ΤΈΟΘΙΒΥΘΒ 118. ΜΙ. 408
ἀπορίαν ἑώρων σωτηρίας, νεῶν χιλίων καὶ ἔτι πλεό-᾿
νῶν ἐπιφερομένων. μίαν δὴ σωτηρίαν ξυνενόουν,
λεπτὴν μὲν καὶ ἄπορον, μόνον δ᾽ οὖν βλέψαντες
πρὸς τὸ πρότερον γενόμενον, ὡς ἐξ ἀπόρων ἐφαΐένετο
γενέσθαι τὸ γιμῆσαι μαχομένους. ἐπὶ δὲ τῆς ἐλπίέ-
δος ὀχούμενοι ταύτης, εὕρισκον, κατοφυγὴν αὑτοῖς
εἰς αὑτοὺς μύνους εἶναι καὶ τοὺς θεούς. ταῦτ᾽ οὖν
αὐτοῖς πάντα φιλίαν ἀλλήλων ἐνεποίει, ὃ φόβος ὃ
τότε παρών" ὅ, τε ἐκ τῶν νόμων τῶν ἔμπροσϑεν γε-
γονὼς, ὃν δουλεύοντες τοῖς πρόσϑεν γ ὁμόις ἐκέκτην-
70,1 ἣν αἰδῶ πολλάκις ἐν τοῖς ἄνω λόγοις εἴπομεν" ἢ
καὶ κα τ δ ἔφαμεν δεῖν τοὺς μέλλοντας ἀγαϑοὺς
ἔσεσθαι" ἣς ὃ δειλὸς ἐλεύϑερος καὶ ἄφοβος. ὃν εἶ
τότε μὴ δέος ἔλαβεν, οὐκ ἄν ποτε ξυνελϑὼν ἡμύ-
γατο, οὐδ᾽ ἤμυνεν ἱεροῖς τε καὶ τάφοις καὶ πατρέδι,
καὶ τοῖς ἄλλοις οἰκείοις τα ὅμα καὶ φίλοις, ὥσπερ
τότ᾽ ἐβοήϑησεν" ἀλλὰ κατὰ σμικρὰ ἂν ἐν τῷ τότε
ἡμῶν ἕκαστος σκεδασϑεὶς," ἄλλος ἄλλοσε διευπάρῆ.
ΜΕΙ͂. Καὶ μάλα, ὦ ξένε, ὀρϑῶς τε εἴρηκας, καὶ
σαυτῷ 15 καὶ τῇ πατρίδι πρεπιόντωξ: «4. Ἔστι
ταῦτα, ὦ Μέγιλλε. πρὸς γάρ σε τὼ ἕν τῷ τότε χρόνῳ
γενόμενα, κοιγωνὸν τῇ τῶν πατέρων γεγονότα φύ-
σει, δίκαιον ιλέλεινι ἐπισκόπει μὴν καὶ σὺ καὶ 1(λει-
γίας εἴτυ πρὸς τὴν γομοϑεσίαν προσήκοντα λέγομεν.
οὐ γὰρ μύϑων ἘΨΘΚΟΙ διεξέρχομαι, οὗ λέ; γω δ᾽ ἕγεχκα.
ὁρᾶτε γάρ' ἐπειδὴ τινὰ τρόπου ταὐτὸν ἡμῖν ξυμβε-
βήκει πάϑος ὁ ὅπερ Πέρσαις, ἐκείγοις μὲν ἐπὶ πᾶσαν
δουλείαν ἄγουσι τὸν δῆμον, ἡμῖν» δ᾽ αὖ τοὐναντίον
ἐπὶ πᾶσαν ἐλευϑερίαν προτρέπουσι τὰ πλήϑη. σιῶς
100 ἢ ΡΙΑΤΟΝΙ5. ».700.8,}.6.ἃ
δὴ καὶ τί λέγωμεν τοὐντεῦϑεν, οὗ προγεγογότες
ἡμῖν ἔμπροσϑεν λόγοι, τρόπον τινὰ καλῶς εἰσὲν εἰ-
ρημένοι. ΔΙΕΤ). «“έγεις εὖ. πειρῶ δ᾽ ἔτι σαφέστερον»
ἡμῖν σημῆναι τὸ γῦν λεγόμενον. «40. Ἔσται ταῦτα.
οὐκ ἦν, ὦ φίλοι, ἡμῖν ἐπὶ τῶν παλαιῶν νόμων ὃ δῆ:
μος τινῶν κύριος, ἀλλὰ τρόπον τινὰ ἑκὼν ἐδούλευ:
τοῖς νόμοις. ΠΙῈΓΤ΄. Ποίοις δὴ λέγεις; .4Θ. “Τοὶς περ.
τὴν μουσικὴν πρῶτον τὴν τότε" ἵνα ἐξ ἀρχῆς διέλ.
ϑωμεν τὴν τοῦ ἐλευϑέρου λίαν ἐπίδοσιν βίου. διῃ
ρημένη γιρ τότε ἦν ἡμῖν ἡ μουσικὴ κατὰ εἴδη τι
ἑαυτῆς ἄττα καὶ σχήματα" καὶ τι ἦν εἶδος δῆς,
εὐχαὶ πρὸς ϑεοὺς " ὄνομα δὲ ὕμνοι ἐπεκαλοῦντο.
καὶ τούτῳ δὴ τὸ ἐναντίον ἦν ὠδῆς ἕτερον εἶδος"
ϑρήνους δὲ τὶς ἂν αὐτοὺς μάλιστα ἐχάλεσε᾽ καὶ
παΐίωγες, ἕτερον " καὶ ἄλλο, ΖΙιονύσου γένεσις, οἶμαι͵
διϑύραμβος λεγόμενος. νόμοις τὲ αὐτὸ τοῦτο τοῦὔ-
γΤομα ἐχάλουν, δὴν ὥς τινα ἑτέραν" ἐπέλεγον δὲ
κιϑαρῳδικοὺύς. τούτων δὴ διατεταγμένων, καὶ ἀλ-
λων τινῶν, οὐκ ἐξὴν ἄλλῳ εἰς ἀλλο καταχρῆσθαι μέ-
λους εἶδος. τὸ δὲ κῦρος τούτων γνῶναξ τε, καὶ ἅμα
γνόντα δικάσαι, ζημιοῦν τε αὖ τὸν μὴ πειϑόμενον,
οὐ σύριγξ ἦν, οὐδέ τινες ἄμουσον βοαὶ πλήϑους,
καϑάπερ τανῦν, οὐδ᾽ αὖ κρότοι ἐπαίνους ἀποδιδόν-᾿
τες" ἀλλὰ τοῖς μὲν γεγονόσι περὶ παίδευσιν, δεδο-
μένον ἀκούειν ἦν αὐτοῖς μετὰ σιγῆς διὰ τέλους"
παισὶ δὲ καὶ παιδαγωγοῖς καὶ τῷ πλείστῳ ὄχλῳ,
ῥάβδου κοσμούσης ἡ νουϑέτησις ἐγίγνετο. ταῦτ'
οὖν οὕτω τεταγμένως ἤϑελεν ἄρχεσθαι τῶν πολιτῶν
τὸ πλῆϑος, καὶ μὴ τολμᾷν πρένειν διὰ ϑορύβον.
οὐ οναν ΒῈ ΔΕΘΙΒΥ͂δι ΙΒ. 16. 407
᾿ ἢ δὲ -Ὁ δὲ ἢ - ἫΡ 3..} ἱ τ ὺς
μετὰ ὁ τοῦτο, προοίογτος του χθοόνου, αἀρχοντὲς ἐξ»
Ὁ ΒΙ Υ̓ ὙΜΉΝ Ν ι
τῆς ἀμούσου παρανομίας, ποιηταὶ ἐγέγνοντο, φύσει
ν 3 , ᾿ ι “Ὁ
μὲν ποιητικοὺ, ἀγνώμονες δὲ περὲὶ τὸ δίκαιον τῆς
μούσης καὶ τὸ γόμιμον, βακχεύοντες, καὶ μᾶλλον
-Ὁ 8} Ὁ -ἷ᾿
τοῦ δέοντος κατεχόμενον ὕφ ἡδονῆς" κεραννύντες
᾿ «
δὲ ϑρήνους τε ὕμνοις, καὶ παίωνας διϑυράμβοις"
2 ΙΝ] -ο
καὶ αὐλῳδίας δὴ ταῖς κιϑαρῳδίαις μιμούμενοι, καὶ
32 «- -Ὁ 2] «ς 2
πάντα εἰς πάντα ξυνάγοντες, μουσικῆς ἄκοντες ὑπ
ὥ 2 ᾿ 2
ἀνοίας καταψευδόμενοι" ὡς ὀρϑότητα μὲν οὐκ ἔχοι
.- - ν 6 »-»Ὲ ι “ »ο’Φὗὦ
οὐδ᾽ ἡντινοῦν μουσικὴ, ἡδονὴ δὲ τῇ τοῦ χαίροντος,
ἴτε βελτίων εἴτε χεέρων ἂν εἴη τὶς, κρίνοιτο ὀρϑό-
εἶτε βὲ ἴτε χείρ ν εἴη τὶς, κρίνοιτο ὁ
-»ο΄ » , ᾿
τατα. τοιαῦτα δὴ ποιοῦντες ποιήματα, λόγους τε
ἐπιλέγοντες τοιούτους, τοῖς πολλοῖς ἐνγέϑεσαν παραᾶ-
»ομίαν εἰς τὴν μουσικὴν, καὶ τόλμαν, ὡς ἱκανοῖς
οὖσι κρένει: ὅϑεν δὴ τὰ ϑέατρῳ ἐξ ἀφώνων φωνγή-
ἐντὰ ἐγένοντο, ὡς ἐπαίΐοντα ἐν Μούσαις τό, τε κα-
᾿ Ἀ ᾿ "ὦ ἈΤ Ἐ ’ 2 ἜΝ δὲ
λὸν καὶ μή. καὶ ἀντὶ ἀριστοκρατίας ἐν αὐτῇ ϑεα-
Ἂ 4 " ᾿ ι Ἀ
τροκρατία γον ηρά χέγουεν,: εὐ γὰρ δὴ καὶ δη-
μοκχρατία ἐν αὐτῇ τὴς μόγον ἐγένετο ἐλευϑέρων ἀν-
δρῶν, οὐδὲν ἂν πάνυ γε δεινὸν ἢν τὸ γε} ογός" γῦν
ς
δὲ ἦρξε μὲν ἡμῖν ἐκ μαυσφοῆς ἢ πάντων εἰς πάντα
σοφίας δόξα καὶ παρανομία, ξυνεφέσπετο δὲ ἐλευ--
ϑερία. ἄφοβ. ὴρ ἐγέγνοντο, ὡς εἰδότες " ἡ δὲ ἀδ
ἑρία. ἄφοβοι γὰρ ἐγίγνοντο, ὡς εἰδότες " ἡ δὲ ἀδεια
5 γ᾿ . γ ; Υ ᾽ - γ᾽
ἀναισχυντίαν ἐνέτεκξ. τὸ γὰρ τὴν τοῦ βελτίονος
ΓΣ κ Ὁ μ ἢ. Γ, “Ὁ 2 2 ΓΝ
δόξαν μὴ φοβεῖσθαι, διὰ ϑράσος, τοῦτ᾽ αὐτό ἐστι
« ᾿ ι Υ͂ }
σχεδὸν ἡ πονηρὰ ἀναισχυντία, διιὶὲ δή τινος ἐλευϑε-
ρας λίαν ἀποτετολμημένης. Π1ῈΓΤ΄. ᾿Δληϑέστατα λέ-
γεις. 46. Ἔφε ξῆς δὴ ταύτῃ τῇ ἐλευϑερίᾳ ἡ τοῦ μη
ἐθέλειν τοῖς ἄρχουσι δουλεύειν γίγνοιτ᾽ ἄν" καὶ ἕπο-
(05 ΡΙΑΤΟΝ 8 δεν οὐ ον.
τ Ἃ
μένη ταὗτη, φεύγειν πατρὸς καὶ μΌ Ὁ ὃς και σιρξσ-
᾿ -Ὁ-
βυτέρων δουλείαν καὶ γουϑέτησιν. καὶ ἐγγὺς τοῦ τέ-
λους οὖσι, νόμων ζητεῖν μὴ ὑπηκόοις εἶναι. πρὸς
αὐτῷ δὲ ἤδη τῷ τέλει, ὅρκων παὶ πόστεων καὶ το-
παράπαν ϑεῶν μὴ φροντέζειν, τὴν λεγομένην σα-
λαιὰν 7} τανιπὴν φύσιν ἐπιδεικνῦσιν καὶ μιμουμένοις "
ἐπὶ τὰ αὐτὰ πάλιν ἐχεῖνα ἀφικομένους, χαλεπὸν
αἰῶνα διάγοντας, μὴ λῆξαι ποτὲ κακῶν. τίνος δὴ
καὶ ταῦϑ' ἡμῖν αὖ χάριν ἐλέχϑη; δεῖν φαίνεται
ἔμοιγε, οἷόν περ ἵππον, τὸν λόγον ἑκάστοτε ἄνα-
λαμβάνειν" καὶ μὴ, καϑάπερ ἀχάλινον κεκτημένον
τὸ στόμα, βίᾳ ὑπὸ τοῦ ον φερόμενον, κατὰ τὴν
παροιμίαν, ἀπό τινος ὄνου πεσεῖν" ἀλλ᾽ τοῤωδς μὴ
τῶν τὸ νῦν δὴ λεχϑὲν, τὸ, τίνος δὴ χάριν ἕνεκα
ταῦτα ἐλέχϑη. ΠΠΕΙ͂.. Καλῶς. 49. Ταῦτα τοίνυν
εἴρηται ἐκείνων ἕνεκα. ΜΙΕΙ͂.. Τίνων; ΑΘ. ᾿Ελέξα-
μὲν ὡς τὸν »νομοϑέτην δεῖ τριῶν στοχαζόμενον »ο-
μοϑετεῖν" ὅπως ἡ ἐν τόβέλδῤτενις σόλις Ἐνσϑέρα, τὲ
ἔσται καὶ φίλη ὃ ἑαυτῇ, καὶ νοῦν ἕξει. ταῦτ᾽ ἦν. ἢ γάρ;
ΔΊΕΙ͂Γ. Πάνυ μὲν οὖν. 460. Τούτων ἕνεκα δὴ πολι-
τείας τὴν τε δεοποτικωτάτην προελόμενοι καὶ τὴν
ἐλευϑερικωτάτην, ἐπεσκοποῦμεν νυνὶ ποτέρα τοὺ-
τῶν ὀρϑῶς πολιτεύξται. λαβόντες δὲ αὐτῶν ἑκατέ-
ρας μετριότητα τινι, τῶν μὲν, τοῦ δεσπόζειν, τῶν
δὲ, τοῦ ἐλευϑεριάσαι, κ κατείδομεν ὅτι τότε διαφε-
θόντως ἐν αὐταῖς ἐγένετο εὐπραγία" ἐπὶ δὲ τὸ ἄκρον
ἀγαγόντων ἑκατέρων; τῶν μὲν, δουλείας, τῶν δὲ, τού-
γαντίου, οὐ συνήνεγκεν οὔτε τοῖς, ὁ οὔτε τοῖς. ΠΙΕΙ͂.
᾿λληϑέστατα λέγεις, 40. αὶ μὴν αὐτῶν γε ἕνδπο;
Ὑ ὈῈ ΤΠ ΟΊΡΥΒ 118, ΤΙ, 109
καὶ τὸ Δωρικὸν ἐθεασάμεθα κατοικιζόμενον στρα-
τόπεδον, καὶ τύς τοῦ Δαρδάνου ὑπωρείας τὸ καὶ
τὴν ἐπὶ ϑοαλάττῃ κατοίχισιν" καὶ τοὺς πρώτους δὴ
τοὺς περιλαπεὶς γεγομένους τῆς φϑορᾶς" ἔτι δὲ τοὺς
ἔμπροσϑεν τούτων γενομένους ἡμῖν λόγους περέ τε
μουσικῆς καὶ μέϑης, καὶ τὰ τούτων ἔτι πρότερα.
ταῦτα γὰρ πάντα εἴρηται τοῦ κατιδεῖν ἕνεκα πῶς
ποτ ἂν πόλις ἀριστὰ οἰκοίη, καὶ ἰδίᾳ πῶς ἂν τις
βέλτιστα τὸν αὑτοῦ βίον διαγάγοι. εἰ δὲ δὴ τι πε-
ποιήκαμεν προὔργου, τίς ποτ᾽ ἂν ἔλεγχος γίγνοιτο
ἡμῖν πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς λεχϑεὶς, ὦ Μέγιλλέ τὲ καὶ
Κλεινία; Κα. ᾿γὼ τιν᾽, ὦ ξένε, μοὶ δοκῶ κατα-
νοεῖν. ἔοικε κατὰ τύχην τινὰ ἡμῖν τὰ τῶν λόγων
τούτων πάντων ὧν διεξήλθομεν γεγονέναι. σχεδὸν
γὰρ εἰς χρείαν αὐτῶν ἔγωγ᾽ ἐλήλυϑα τανῦν, καὶ κα-
τὰ τινα αὖ καιρὸν σὺ τὲ παραγέγονας ἅμα καὶ Μμέ-
γιλλος ὅδε. οὐ γὰρ ἀποκρύψομαί σφω τὸ νῦν ἐμοὶ
ξυμβαῖνον- ἀλλὰ καὶ πρὸς οἰωνὸν τινὰ ποιοῦμαι.
ἡ γὰρ πλείστη τῆς Κρήτης ἐπιχειρεῖ τινα ἀποικίαν
ποιήσασϑαι, καὶ προστάττει τοῖς Κανωσσίοις ἐπιμε-
ληϑῆναι τοῦ πράγματος. ἡ δὲ τῶν Ἀνωσσέων πόλις
ἐμοὶ τε καὶ ἄλλοις ἐννέα ἅμα δὲ καὶ νόμους τῶν τε
αὐτόϑι, εἴ τινες ἡμᾶς ἀρέσουσι, τέϑεσθαι κελεύει"
καὶ εἴ τινὲς ἑτέρωϑεν, μηδὲν ὑπολογιζομένους τὸ ἕ»-
ψικὸν αὐτῶν, ἂν βελτίους φαίνωνται. νῦν οὖν ἐμοὶ
τε καὶ ὑμῖν ταύτην δῶμεν χάριν, ἐκ τῶν εἰρημένων
ἐκλέξαντες, ἐῷ λόγῳ συστησώμεϑα πόλιν, οἷον ἐξ
ἀρχῆς κατοικέζοντες. καὶ ἅμα μὲν ἡμῖν οὗ ζητοῦ-
μὲν ἐπίσκεψις γενήσεται" ἅμα δ᾽ ἐγὼ τάχ᾽ ἂν χρν
410 ΡῬΙΑΤΟΝΙΒ εἰ
᾿ ᾿ { “"
σκίμην εἰς τὴν μέλλουσαν πόλιν ταὺτῇ τὴ συστάσει.
46. Οὐ πόλεμόν γε ἐπαγγέλλεις, ὦ Κλεινία: ἀλλ᾽ εὖ
μὴ τι Μίεγέλλῳ πρόσαντες, τὰ παρ ἐμοῦ γε ἡγοῦ
Ἁ- Π , - ς ᾿ ΕῚ Π
σοὶ πάντα κατιὶ νοῦν ὑπάρχειν ξις δύναμιν. ΚΑ.
Εὖ λέγεις. ΔΤΕ1.. Καὶ μὴν καὶ τὰ παρ᾽ ἐμοῦ. ΚΑ.
- 5 “" 5 εἶ ᾿ Υ -
Κάλλιστα εἰρήκατον. ἅταρ πειρώμεϑα λόγῳ πρω-
΄ . [
τον χατοικίζειν τὴν πόλιν,
νυ γϑ9 4 4.1, ΠΕ ΣΕΘΙΒΥΘ 118. ἂν. 111
- τ. -ὕΔΨᾺὄὕὸὌὕὉὈὉ0ὕὍὉὃὦ0Θὲ.. το τὺ το τ τ Σετωασωι πεγεικιστωι.. «-Φ..ὕΦῳὌὈ. τ΄. .
τά Γ ΙΝ Ὁ Σ
πος ὦ Ν
Ἡ
ΠΝ ΘΘΘΕΣΧΑΩΑ͂Σ
ΦΜΙΑΜΟΤΟΣ ΤΕΊΤΑΡΤΟΣ.
πρε δὴ, τίνα δεῖ διανοηϑῆναι ποτὲ τὴν πόλιν
ἔσεσϑαι; λέγω δὲ, οὔτι τοὔνομα αὐτῆς ἐρωτῶν ὃ,
τὸ ποτ᾿ ἔστι τανῦν, οὔδ᾽ εἰς τὸν ἕπειτα χρόνον ὃ, τι
δεήσει καλεῖν αὐτὴν: (τοῦτο μὲν γὰρ τὰχ ἂν ἴσως
καὶ ὃ κατοικισμὸς αὐτῆς, ἢ τις τόπος, ἢ ποταμοῦ
τινος, ἢ κρήνης, ἢ ϑεῶν ἐπωνυμία τῶν ἐν τῷ τόπῳ
᾿ προσϑείη τὴν αὐτῶν φήμην καινῇ γενομένῃ τῇ πό-
λει) τόδε δὲ περὶ αὐτῆς ἐστιν ὃ βουλόμενος μᾶλλον ἐπε-
ρωτῶ, πότερον ἐπιϑαλαττίδιος ἔ ἔσται τις, ἢ χερσαία.
ΚΑ. Σγεδὸν, ὦ ξένε, ἀπέχει ϑαλάττης γε ἡ πόλις
ἣς πέρι τὰ νῦν δὴ λεχϑέντα ἡ ἡμῖν, εἰς τινὰς ὀγδοή-
κοντα σταδίους. «40. Τί δέ; λιμένες ἀρ᾽ εἰσὶ κατὰ
ταῦτα αὐτῆς; ἢ τοπαράπαν ἀλίμενος; ΚΑ. Εὐλέμε-
νος μὲν οὖν ἐστὶ ταὺὐτῃ γε ὡς δυνατόν ἐστι μάλιστα, ὧ
12 Ῥ'ι ΑΥΟΟΝΕΝ ς.ἀΡ».7 084}
ξένε. 46. Παπαὺ, οἷον λέγεις" τί δὲ; περὶ αὐτὴν ἢ
χώρα, πότερα πάμφορος, ἢ καί τινων ἐπιδεὴς; 14.
Σιεδὸν οὐδενὸς ἐπιδεής. .4Θ. Γείτων δὲ αὐτῆς πόλι:
ἄρ᾽ ἔσται τὶς πλησίον; ΚΑ. Οὐ πάνυ. διὸ καὶ κα
τοικίζεται. παλαιὰ γάρ τις ἐξοίκισις ἐν τῷ τόπῳ γε-
γομένη τὴν χώραν ταύτην ἔρημον ἀπείργασται χθὸ
γον ἀμήχανον ὅσον. «40. Τί δ᾽ αὖ πεδίων τε καὶ ὃ
ρῶν καὶ ὕλης πῶς μέρος ἑκάστων ἡμῖν εἴληχε; 1Κ1.
ΠΙροσέοικε τῇ τῆς ἄλλης Κρήτης φύσεν ὅλη. «0.
Γρυχυτέραν αὐτὴν ἢ πεδινωτέραν ἂν λέγοις. Κα,.
πάνυ μὲν οὖν. «10. Οὗ τοίνυν ἀνίατός γε ἂν εἴη
πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν. εἰ μὲν γὰρ ἐπιϑαλαττία τε ἔμεὶ-
λεν εἶναι καὶ εὐλίμενος καὶ μὴ πᾶμφοθος, ἄλλ ἐπι-
δεὴς πολλῶν, μεγάλου τινὸς ἔδεὲ σωτῆρός τε αὐτῇ,
καὶ νομοϑετῶν ϑείων τινῶν, εἰ μὴ πολλά τε ἔμελλεν
ἤϑη καὶ Δοιπέλα καὶ φαῦλα ἕξειν, τοιαύτη φύσει γε-
γομένη" νῦν δὲ παραμύϑιον ἔχει τὸ τῶν ὀγδοήκοντα
σταδίων. ἐγγύτερον μέντον τοῦ δέοντος κεῖται τῆς
ϑαλάτιης σχεδὸν, ὅσον εὐλιμενωτέραν αὐτὴν φὴς
εἶναι. ὅμως δὲ ἀγαπητὸν καὶ τοῦτο. πρόσουκος γὰρ
ϑάλαττα χώρᾳ, τὸ μὲν" παρ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἡδὺ,
μάλα γε μὴν ὄντως ἁλμυρὸν 'καὶ πικρὸν γειτόνημαι.
ἐμτορίας γὰρ Καὶ χρηματισμοῦ διὰ χαπηλείας ἐμ-᾿
2)
πιπλᾶσα ξαυτὴν, ἤϑη παλίμβολα χαὶ ἄπιστα ταῖς
ψυχαῖς ἐντίχτουσα, αὐτὴν τε πρὸς αὑτὴν τὴν πό-
λὲν ἄπιστον ποιεῖ, καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους
ὡσαύτως. παραμύϑιον δὲ δὴ πρὸς ταὐταικαὶ τὸ πόμ-
φόρος εἶναι κέκτηται. τραχεῖα δὲ οὖσα δῆλον ὡς οὐκ᾽
ἂν πολὺὑφορός τε εἴη καὶ πάμφορος ἅμα. τοῦτο γὰρ
««ἃ,ο, ΠΕ ΤΈΟΙΒΥ 5 118, ΤΥ, 418
ἔχουσα, πολλὴν ἐξαγωγὴν ἃ ἂν παρεχομένη, νομίσμα-
τος ϑογλφον καὶ χρυσοῦ πάλιν ἄντεπίμπλατ' ἄν" οὐ
μεϊζὸν κακὸν, ὡς ἔπος εἰπεῖν, πόλει ἀνϑ' ἑνὸς ἕν
οὐδὲν ἂν ὀρ έγθθενὰ εἷς γενναίων καὶ δικαίων ἡϑῶν
κιῆσιν, ὡς ἔφαμεν (εἰ μεμνήμεϑα) ἐν τοὶς πρόσϑεν
λόγοις. ΚΑ. ᾿Αλλὰ μεμνήμεθα." καὶ συγχωροῦμεν τό-
τὸ λέγειν ἡμᾶς ὀρϑῶς καὶ ταγῦν. 4Θ. Τί δὲ δή; γαυ-
πηγησίμης ὕλης ὃ ὁ τόπος ἡμῖν τῆς χώρας πῶς ἔχει;
ΚΑ. Οὐκ ἔστιν οὔτε τὶς ἐλάτη λόγου ἀξία, οὔτ' αἰ!
πεύκη" κυπάριττός τε οὐ πολλὴ" πίτυν τὶ αὖ καὶ
πλάτανον ὀλίγην ἂν εὕροι τἰς" οἷς δὴ πρὸς τὰ τῶν
ἐντὸς τῶν πλοίων μέρη ἀγαγκαῖον τοῖς ναυπηγοῖς
χοῆσϑαι ἑκάστοτε. 4. Καὶ ταῦτα οὐκ ἂν κακῶς ἔ-
χοι τῇ χώρᾳ τῆς φύσεως. ΚΑ. Τί δὴ; 46. Μιμή-
σεις πονηρες μιμεῖσθαι τοὺς πολεμίους μὴ ῥᾳδίως
δύνασϑαι τινὰ πόλιν » ἀγαϑόν. ΚΑ. Εἰς δὴ τί τῶν εἰ-
ρημένων βλέψας, εἶπες ὃ λέγεις; ; 49. Ὦ, δαιμόνιε,
φύλαττέ με, εἰς τὸ κατ᾿ ἀρχὰς εἰρημένον ἀποβλέπων,
τὸ περὶ τῶν Κρητικῶν νόμων, ὡς πρὸς ἕν τι βλέ-
ποιεν. καὶ δὴ καὶ τοῦτ᾽ ἐλέγετον αὐτὸ εἶναι σφὼ τὸ
πρὸς τὸν πόλεμον. ἐγὼ δὲ ὑπολαβὼν εἶπον ὡς ὅτε
μὲν εἰς ἀρετὴν ποι βλέποι τὰ τοιαῦτα νόμιμα κείμε-
να, καλῶς ἔχοι" τὸ δ᾽ ὅτι πρὸς μέρος, ἀλλ᾽ οὐ πρὸς
πᾶσαν, σχεδὸν οὐ πάνυ ξυνεχώρουν. νῦν οὖν ὑμεῖς
-μοὶ τῆς παρούσης γομοϑεσίας ἀντιφυλάξατε ἑπόμε-
γοι ἐὰν ἄρα τὶ μὴ πρὸς ἀρετὴν τεῖνον, ἢ πρὸς ἄρε-
-τῆς μόριον, νομοϑετῷῶ. τοῦτον γὰρ δὴ τίϑεσθαι τὸν
νόμον ὀρϑῶς ὑποτέίϑεμαι μόνον, ὃς ἂν δίκην τοξό-
του ἑκάστοτε στοχάζητοι τούτου, ὅτῳ ἂν συνεγῶξ
Ῥιλυ ΤΟΥ͂Τ, Η
414 ῬΡΙΑΈΟΝΙΒ Ρ.706.4.».ο,ἀ,
τούτων τῶν ἀεὶ καλῶν τι ξυνέπηται μόνῳ" τὼ δὲ ἀλ-
λα ξύμπαντα παραλείπῃ, ἐάν τέ τις πλοῦτος, ἐάν τε
ἄρα τὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ὃν τυγχάνῃ, ἄνευ
τῶν προειρημένων. τὴν δὲ δὴ μίμησιν ἔλεγον τὴν τῶν
πολεμίων τὴν κακὴν, τοιάνδε γίγνεσθαι, ὅταν οἰχῇ
μὲν τὶς πρὸς ϑαλάττῃ, λυπῆται δ᾽ ὑπὸ πολεμίων
οἷον: φράσω γὰρ, οὔτι μνησικακεῖν βουλόμενος ὑ-
μῖν" μίνως γὰρ δή ποτε τοὺς οἰκοῦντας τὴν ᾿αττι-
κὴν παρεστήσατο εἰς χαλεπὴν τινὰ φορὰν δασμοῦ,
δύναμιν πολλὴν χατὰ θάλατταν κεκτημένος. οἵ δ᾽
οὔτέ πω πλοῖα ἐκέκτηντο, καϑάπερ νῦν, πολεμικά"
οὔτ᾽ αὖ τὴν χώραν πλήρη ναυπηγησίμων ξύλων, ὥστ᾽
εὐμαρῶς γαυτικὴν παρασχέσϑαι δύναμιν. οἴκουν οἵ-
οὐτ᾽ ἐγένοντο διὰ μιμήσεως ναυτικῆς αὐτοὶ ναῦτιχι
γενόμενοι, εὐθὺς τότε τοὺς πολεμίους ἀμύνασϑαι.
“ἔτι γὰρ ἂν πλεονάκις ἑπτὰ ἀπολέσαι παῖδας αὐτοῖς
συνήνεγκε, πρὶν ἀντὶ πεζῶν ὁπλιτῶν νομίμων, γαυ-
τικοὺς γενομένους, ἐθισϑῆναι, πυκνὰ ἀποπηδῶντας
δρομικῶς εἰς τιὶς ναῦς, ταχὺ πάλιν ἀποχωρεῖν, καὶ
δοκεῖν μηδὲν αἰσχρὸν ποιεῖν, μὴ τολμῶντας ἀποϑνὴ-
σκειν, μένοντας ἐπιφερομένων πολεμίων" ἀλλ᾽ εἰ-
καίας αὐτοῖς γίνεσθαι προφάσεις καὶ σφόδρα ἑτοί-
μας, ὅπλά τε ἀπολλῦον, καὶ φεύγουσι δὴ τινὰς οὐκ
αἰσχρὰς, ὡς φασι, φυγάς. ταῦτα γὰρ ἐκ γαυτικῆς.
δπλιτείας ῥήματα φασὶ ξυμβαίνειν, οὐκ ἄξια ἐπαί-
γων πολλάκις μυρίων, ἀλλὰ τοὐναντίον. ἔϑη γὰρπο-
νηριὰ οὐδέποτε ἐθίζειν δεῖ, καὶ ταῦτα, τὸ τῶν πολι-
τῶν βέλτιστον μέρος. ἦν δὲ που τοῦτό γε καὶ παρ᾽
“Ομήρου λαβεῖν, ὅτι τὸ ἐπιτήδευμα ἣν τὸ τοιοῦτον
ἀν 767...».., ὈΕ. ΠΒΟΙΒΥ͂Θ. 118. 1Υ. 415
οὐ καλόν. ᾽Οδυσσεὺς γὰρ αὐτῷ λοιδορεῖ τὸν ““γα-
μέμνονα, τῶν ᾿ἀχαιῶν τότε ὑπὸ τῶν» Τ' ώων κατεχο-
μένων τῇ μάχῃ, κελεύοντα τὰς ναῦς εἷς τὴν ϑαάλατ-
ταν καϑέλκειν. ὁ δὲ χαλεπαίνει τε αὐτῷ, καὶ λέγει,
Ὃς κέλεαι, πολέμοιο συνεσταύότος καὶ ἀνὐτῆς,
ἹΝῆας ἐϊσσέλμους ἁλαδ᾽ ἕλκειν" ὄφρ᾽ ἔτι μᾶλλον
Τρωσὶ μὲν εὐκτὼ γέγηται, ἐεξλδομένοισἑ περ ἕμπης,
“Ἡμῖν δ᾽ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιῤῥέπη. οὐ γὰρ ᾿ἀρχαιοὶ
Σχήσουσιν πολέμου νηῶν ἁλαδ᾽ ἑλκομδγάων,
Ἀλλὰ ἀποπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.
Ἔνθά κε σὴ βρυλὴ δηλήσεται. οἱ᾽ ἀγορεύεις.
Ταῦτ᾽ οὖν ἐγίγνωσκε καὶ ἐκεῖνος, ὅτι κακὸν ἐν ϑα-
λάττη τριήρεις: ὁπλίταις παρεστῶσαν μαχομένοις" καὶ
λέοντες ἂν ἐλάφους ἐϑισϑεῖεν φεύγειν, τοιούτοις ἔ-
ϑεσι χρώμενοι. πρὸς δὲ τούτοις, αἵ διὰ τὰ ναυτικὰ
πόλεων δυνάμεις ἅμα σωτηρέᾳ τιμὰς οὐ τῷ καλλίστῳ
τῶν πολεμικῶν ἀποδιδόασι. διὰ κυβερνητικῆς γὰρ
καὶ πεντηκονταρχίας, καὶ ἐρετικῆς παντοδαπῶν καὶ
οὗ πάνν σπούδαίων ἀνθρώπων γιγνομένης, τὰς τι-
μὲς ἑκάστοις οὐκ ἂν δύναιτο ὀρϑῶς ἀποδιδόναι τις.
καίτοι πῶς ἂν ἔτι πολιτεία γίγνοιτο ὀρϑὴ, τοὐτον
στερομένη; ΚΑΊ Σχεδὸν ἀδύνατον. ἀλλὰ μὴν, ὦ
ξένε, τὴν γε περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίαν τῶν “Ελλήνων
πρὸς τὸὺς βαρβάρους γενομένην ἡμεῖς γε οἵ Κρῆτες ᾿
τὴν “Ελλάδα φαμὲν σῶσαι. «Ὁ. Καὶ γὰρ οἱ πολλοὶ
τῶν Ελλήνων τε καὶ βαρβάρων λέγουσι ταῦτα. ἡμεῖς
᾿ δὲ, ὦ φίλε, ἐγὼ τε καὶ δὗε Πέγιλλος, φαμὲν τὴν
πεζὴν μάχην τὴν ἐν Παραϑῶγνν γενομένην καὶ ἐν
Πλαταιαῖς, τὴν μὲν ἄρξαν τῆς σωτηρίας τοῖς Ἕλλη-
Η ἃ
΄
110 ν ῬΙΑΤΟΝΙΘΒ ἃ,..».70 8. αὖ.
σι, τὴν δὲ τέλος ἐπιϑεῖναι" καὶ τὡς μὲν βελτίους τοὺς
Ἕλληνας ποιῆσαι, τὰς δὲ οὐ βελτέους" ἵν᾽ οὕτω λέγω-
μὲν περὶ τῶν τότε ξυσσωσασῶν ἡμᾶς μαχῶν. πρὸς γὰρ
τῇ περὺ Σαλαμῖνα τὴν περὶ τὸ ἀρτεμίσιον σοὶ προσ-
ϑήσω κατὰ ϑάλατταν μάχην. ἀλλὰ γὰρ ἀποβλέ-
ποντὲς νῦν πρὸς πολιτείας, ἀρετὴν καὶ χώρας φύσιν
σκοπούμεϑα, καὶ νόμων τάξιν" οὐ τὸ σώζεσϑαΐ τε
καὶ εἶναι μόνον ἀνθρώποις. τιμιώτατον ἡγούμενοι,
ἵ καϑάπερ οἵ πολλοὶ) τὸ δ᾽ ὡς βελτίστους γίγνεσθαὶ
τε καὶ εἶναι, τοσοῦτον χρόνον ὅσον ἂν ὦσιν. εἴρηται
δ᾽ ἡμῖν, οἶμαι, καὶ τοῦτο ἐν τοῖς πρόσϑεν. Κα. τί
μήν; 46. Τοῦτο τοίνυν σκοπώμεϑα μόνον, εἰ κατὸ
τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἐρχόμεϑα, βελτέστην οὖσαν πόλευι
κατουκίσεων πέρι καὶ νομοϑεσιῶν. Κὶ (. Καὶ πολὺ
γε. «40. «1έἐγε δὴ τοΐνυν τὸ τοὕτοις ἑξῆς, τίς ὃ κατοι-
κιζόμενος ὑμῖν λεὼς ἔσται " πότερον ἐξ ἁπάσης Κρή-
τῆς ὃ ἐθέλων, ὡς ὄχλου τινὸς ἐν ταῖς πόλεσιν ἑκάσταις
γεγενημένου πλείονος, ἢ κατὰ τὴν ἐκ τῆς γῆς τροφήν.
οὗ γάρ που τὸν βουλόμενόν γε Ελλήνων συνάγετε.
καίτοι τινιὲς ὑμῖν ἔκ τὸ Ἄργους ὁρῶ καὶ Αἰγίνης καὶ
ἄλλοϑεν τῶν “Ελλήνων εἰς τὴν χώραν κατῳκισμένους.
τὸ δὲ δὴ παρὸν ἡμῖν λέγε, πόϑεν ἔσεσϑαι φὴς στρα-
τόπεδον τῶν πολιτῶν τανῦν. ΚΑ. Ἔκ τε Κρήτηςξυμ-
πάσης ἔοικε γενήσεσθαι" καὶ τῶν ἄλλων δὲ “Ἑλλήνων
μάλιστα μοὶ φαίνονται τοὺς ἀπὸ Πελοποννήσου προσ-
δέξεσθαι συνοίκους. καὶ γὰρ ὃ γῦν δὴ λέγεις ἄλη-
ϑὲς φράζεις, ὡς ἐξ Ἄργους εἰσί, καὶ τό γε μάλιστ εὐ-
δοκιμυῦν τανῦν ἐνθάδε γένος, τὸ Τορτυνικόν" ἐκ
Γόρτυγος γὰρ τυγχάνει ἁπῳκηκὸς ταύτης τῆς 1ὲε-
ΜΕΤΑ ΠΕ ΓΕΘΙΒΥ5 118. [γ.᾿ {11
λοποννβσιακῆς. 49. Οὐ τοίνυν. δὔκολος ὁμοίως
7ἐγνοιτ' ἂν ὁ κατοικισμὸς ταῖς πόλεσιν, ὅταν
μὴ τὸν τῶν ἐσμῶν γίγνηται τρόπον: ἕν γένος
ἀπὸ μιᾶς ἰὸν χώρας οἰκέζηται, φίλον “παρὰ φίλων,
στενοχωρίᾳ τινὶ πολιορκηϑὲν γῆς, ἤ τισιν ἄλλοις
τοιούτοις παϑήμασιν ἀναγκασϑέν. ἔστι. δ᾽ ὅτε καὶ
στάσεσι βιαζόμενον ἀναγκάξοιτ᾽ ἂν ἑτέρωσε ἀποξε-
γοῦσϑαι πόλεως τὶ μόριον. ἤδη δέ ποτε καὶ ξυνά-
πᾶσα πόλις τινῶν ἔφυγεν, ἄρδην ἐρεέξεονι κρατή-
ϑεῖσα πολέμῳ. ταῦτ᾽ οὖν παάντ᾽ ἐστὲ τῇ μὲν ῥᾷω
πατοικίζεσϑαὶ τὸ καὶ »ομοϑετεῖσϑαι, τῇ δὲ, χαλε-
πώτερα. τὸ μὲν γὰρ ἕν τι εἶναι γένος ὁμόφωνον
καὶ ὅὁμόν ὁμον, ἔχει τινὰ φιλίαν, κοινωνὸν ἱερῶν ον
καὶ τῶν τοιούτων πάντων" »όμους δ᾽ ἑτέρους καὶ
πολιτεέας ἄλλας τῶν οἴκοθεν οὐκ εὐπετῶς ἀνέχεται"
τὸ δ᾽ ἐνέοτε πογηρίᾳ γόμων ἐστασιακὸς, καὶ διὰ συ»-
ἤϑειαν ζητοῦν ἔτι χρῆσϑαε τοῖς αὐτοῖς ἤϑεσι, δὲ
ἃ καὶ πρότερον ἐφϑάρη, χαλεπὸν τῷ κατοικίζοντι
καὶ γομοϑετοῦντι καὶ δυσπειϑὲς γέγνεται. τὸ δ᾽ αὖ
σιοιντοδαπὸν ἐς ταὐτὸ ξυνεῤῥυηκὸς γένος, ὑπακοῦσαι
μὲν τινῶν νόμων καινῶν τάχα ἂν ἐθελήσειε μᾶλλον"
τὸ δὲ “συμπνεῦσαι, καὶ καϑάπερ ἵππων ζεῦγος καϑ᾽
ἕνα εἷς ταὐτὸν ( τὸ λεγόμενονὴ ξυμφυσῆσαι, χρόνου
πολλοῦ, καὶ παγχάλεπον. ἀλλ᾽ ὅμως ἐστὶ ἔθμοϑε:
σέα καὶ πόλεων οἰκισμοὶ Ἂ πάντων τελεώτατον» πρὸς
ἀρετὴν ἀνδρῶν. Καὶ 4. Εἰκός. ὅπη δ᾽ αὖ , βλέπων τοῦτ᾽
ϑρηκας, φράξ ἔτι σαφέστερον. 49. ὯὮ, ᾿γαϑὲ, ἐ ξοι--
καὶ, περὶ γομοϑετῶν ἐπαινῶν καὶ σκοπῶν, ἅμα ἐρεῖν
τὸ χαὶ φαῦλον. ἄλλ᾽ ἐὰν πρὸς καιρὸν τινὰ λέγωμεν,
-
118 ΡΊΑΤ ΟΥΕΒ Ρ.89.5.».ς
πρᾶγμα οὐδὲν γίγνοιτ᾽ ἂν ἔτι. καΐτοι τὲ ποτε δυσχε-
ραΐνω; σχεδὸν γὰρ τοι πάντα οὕτως ἔοικεν ἔχειν τὰν-
ϑοώπινα. ΚΑ. Τοῦ δὴ πέρι λέγεις; 460. Ἔμελλον
λέγειν ὡς οὐδεὶς ποτὲ ἀνθρώπων οὐδὲν νομοϑετεῖ,
τύχαι δὲ καὶ ξυμφοραὶ παντοῖαι πίπτουσαι παντοί-
ὡς γνομοϑετοῦσι τὰ πάντα ἡμῖν. ἢ γὰρ πόλεμός τις
βιασάμενος ἀνέτρεψε πολιτείας καὶ μετέβαλενόμους,
ἢ πενίας χαλεπῆς ἀπορία. πολλὰ δὲ καὶ νόσοι ἄνα-
γκάζουσι καινοτομεῖν, λοιμῶν τε ἐμπιπτόντων, καὶ
χοόγον ἐπὶ πολὺν ἐνιαυτῶν πολλῶν πολλάκις ἄκαι-
οἷα. ταῦτα δὴ πάντα προϊδών τις, ἀΐξειεν ἂν εἰπεῖν
ὅπερ ἐγὼ νῦν δὴ, τὸ, ϑνητῶν μὲν μηδένα νομοϑετεῖν
μηδὲν, τύχας δ᾽ εἶναι σχεδὸν ἅπαντα τὰ ἀνθρώπινα
πράγματα. τόδ᾽ ἔστι περὶ τε ναυτιλίαν καὶ κυβερνη-
τιπὴν καὶ ἰατρικὴν καὶ στρατηγικὴν, πάντα ταῦτ' εἰ-
πόντα, δοκεῖν. εὖ λέγειν. ἀλλὰ γὰρ ὁμοίως αὖ καὶ
τόδε ἐστὶ λὲγ οντα, εὖ λέγειν ἐν τοῖς αὐτοῖς τούτοις.
ΚΑ. Τὸ ποῖον; 46. Ὡς ϑεὸς μὲν πάντα καὶ μετὰ
ϑεοῦ τύχη καὶ καιρὸς τἀνϑρώπινα διακυβερνῶσι
ξύμπαντα. ἡμερώτερον μὴν τρίτον ξυγχωρῆσαι, τοὺ-
τοις δεῖν ἕπεσϑαι τέχνην.. καιρῷ γὰρ χειμῶνος ξυλ-
λαβέσθαι κυβερνητικὴν, ἢ μὴ, μέγα πλεονέκτημα
ἔγωγ ἂν ϑείην. ἢ πῶς; ΙΑ͂. Οὕτως. .40. Οὐκοῦν
καὶ τοῖς ἄλλοις ὡσαύτως κατὰ τὸν αὐτὸν ἂν ἔχοι λό-
γον; καὶ δὴ καὶ νομοϑεσίᾳ ταὐτὸν τοῦτο δοτέον,
τῶν ἄλλων ξυμπιπτόντων ὅσα δεῖ χώρᾳ ξυντυχεῖν, εἰ
αἰὐλλει «τοτὲ εὐδαιμόνως οἰκήσειν, τὸν νομοϑέτην
εἐἰδηϑείας ἐχόμενον τῇ τοιαύτῃ παραπεσεῖν ἑκάστοτε
πόλει δεῖν. ΧΕ, ᾿Αληϑέστατα λέγεις. 40. Οὐκοῦν
ἀ τ Ρ» γα. ΚΕ ΓΕΟΙΒΥΘ 118. 1Υ. 119
ὃγε πρὸς ἕκαστόν τι τῶν εἰρημένων ἔχων τὴν τέχνην,
κἂν εὐξασϑαΐ που δύναιτο ὀρθῶς τι. παρὸν αὐτῷ
διὼ τύχης, τῆς τέχνης ἂν μόνον ἐπιδέοι; Καὶ. Πώνυ
ΒὲΝ οὖν. 4. Οἵτε ἄλλοι ᾿Ὰ δὴ πάντες οἵ γῦν δὴ
ῥηϑέντες, χελευόμενοι τὴν αὑτῶν εὐχὴν εἰπεῖν, εἶ:
ποῖὲν ἄν. ἢ γάρ; ΚΑ. τί μὴν; 46. Ταὐτὸν δὴ καὶ
ψομοϑέτης, οἶμαι, δράσειεν. ΚΑ. Ἄβγωγ οἶμαι.
4140. Φέρε δὴ; νομοϑέτα (πρὸς αὐτὸν φῶμεν) τὶ σοι
καὶ πῶς πόλιν ἔχουσαν δῶμεν, ὃ λαβὼν, ἕξεις ὡστὶ
ἐκ τῶν λοιπῶν αὐτὸς τὴν πιόλιν ἱκανῶς διοικῆσαι;
τί μετὰ τοῦτ᾽ εἰπεῖν ὀρθῶς ἐστιν; ρα τοῦ νομοϑέ-
του φράζωμεν τοῦτο; ἢ γάρ; ΚΑ. Ιναΐ. 46, Τόδε.
τυραννουμένην μοὶ δότε τὴν πόλιν, φήσει. τύραννος δ᾽
ἔστω νέος, καὶ μνήμων, κἀὶ εὐμαϑὴς, καὶ ἀνδρεῖος,
καὶ μεγαλοπρεπὴς φύσει. ὃ δὲ καὶ ἐν τοῖς πρόσϑεν
ἐλέγομεν δεῖν ἕπεσϑαι ξύμπασι τοῖς τῆς ἀρετῆς μέρεσι,
καὶ νῦν τῇ τυραννουμένῃ ψυχῇ τοῦτο ξυνεπέσϑω,
ἐὰν μέλλῃ τῶν ἄλλων με όντον ὄφελος εἶναΐ τι.
ΚΑ. “Σωφροσύνην μοὲ δοκεῖ φράξειν, ὦ Πέγιλλε, δεῖν
εἶναι τὴν ξυνεπομένην ὃ ξένος. ἢ γάρ; “40. Τὴν
δημώδη γε, ὦ Κλειγία, καὶ οὐχ ἥν. τις σεμνύγων
ἂν λέγοι φρόνησιν, προσαναγνάζειν εἶναι τὸ σωφρο-
γεῖν. ἀλλ᾽ ὅπερ εὐθὺς παισὶ καὶ θηρίοις, τοῖς μὲν
ἀκρατῶς ἔχειν πρὸς τὰς ἡδονὲς ὸ ξύμφυτον ἐπανϑεῖ,
τοῖς δὲ, ἐγκρατῶς". ὃ καὶ μϑρελεῦον ἔφαμεν τῶν
πολλῶν ἀγαϑῶν λεγομένων, οὐκ ἄξιον εἶναι λόγου.
ἔχετε γὰρ ὃ λέγω που; ΚΚ,Α͂. Πάνυ μὲν οὖν. 41.
“αύτην τοίνυν ἡμῖν ὃ τύραννος φύσιν ἐχέτω πρὸς
ἐχείναις ταῖς φύσεσιν, εἰ μέλλεν πόλις ὡς δυνατόν
120 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ 6.0.0.
ἐστι τάχιστα καὶ ἄριστα σχήσειν πολιτείαν, ἣν λὰ-
βοῦσα, εὐδαιμονέστατα διάξει. ϑάττων γὰρ ταὺ-
τῆς καὶ ἀμείνων πολιτείας διάϑεσις οὔτ᾽ ἔστιν, οὐτ᾽
ἂν ποτε γένδιτο. ΚΑ. Πῶς δὴ, καὶ τίνι λόγῳ τοῦ-
το, ὦ ἕένε, λέγων ὦ ἄν τις, ὀρϑῶς λέγειν αὑτὸν ἂν
πείϑοι; 460. ἹΡᾷάδιόν που τοῦτό γε »οεῖν ἐστὲν, ὦ
Κλεινία, κατὰ φύσιν ὡς ἐστὶ τοῦϑ᾽ οὕτω. Καὶ. Πῶς
λέγεις; εἰ τύραννος γένοιτο, φῆς, γέος, σώφρων,
εὐμαϑὴς, μνήμων, ἀνδρεῖος, μεγαλοπρεπὴς, εὐτυ--
χής; 40. Ππρόσϑες μὴ κατ᾽ ἄλλο, ἀλλὰ τὸ γενέσθαι
τὸ ἐπὶ αὐτοῦ νομοϑέτην ἄξιον ἐπαίνου, καὶ τινα
τύχην εἰς ταὐτὸν ἀγαγεῖν αὐτώ. γενομένου γὰρ τοὐ-
τον, πάντα σχεδὸν ἀπείργασται τῷ ϑεῷ, ἅπερ, ὃ-
ταν βουληϑῇ διαφερόντως εὖ πρᾶξαι τινὰ πόλιν“
δεύτερον δὲ, ἐάν ποτε τινὲς δύο ἃ ἄρχοντες γένωνται
τοιοῦτοι" τρίτον δ᾽ αὖ καὶ κατὰ λόγον ὡσαύτως χα-
λεπώτερον, ὅσῳ πλείους" ὅσῳ δ᾽ ἐναντίον, ἐναντέως.
Κὶ 4. Ἔκ τυραννίδος ἀρίστην φὴς γενέσϑαι πόλιν ἂν
ὡς φαίνῃ" μετὰ νομοϑέτου γεἄκρου, καὶ τυράννου κο-
σμίου" καὶ ῥᾷστά τε καὶ τάχιστ᾽ ἂν μεταβαλεῖν εἰς τοῦ-
τὸ ἐκ τοῦ τοιούτου" δεὑτερον δὲ, ἐξ ὀλιγαρχίας. ἢ πῶς
λέγεις; καὶ τὸ τρίτον, ἐκ δημοκρατίας. 440. Οὐδαμῶς"
ἀλλ ἐκ τυραννίδος μὲν πρῶτον" δεύτερον δὲ,ἐκ βασιλι-
κῆς πολιτείας" τρίτον δὲ, ἔκ τινος δημοκρατίας" τὸ δὲ
τέταρτον, ὀλιγαρχία τὴν τοῦ τοιούτου γένεσιν χαλε-
σεώτατα δύναιτ᾽ ἂν προσδέξασϑαι. πλεῖστοι γὰρ ἐν αὖ-
τῇ δυνάσται γίγνονται. λέγομεν δὴ ταῦτα γίγνεσθαι
τότε ὅταν ἀληϑὴς μὲν γομοϑέτης γένηται φύσει, κοινὴ
δὲ οὐτῷ τὶς ῥώμη ξυμβῇ πρὸς τοὺς ἐν τῇ πόλει μέ-
5».711.8.8.0.4, Ὲ ΤΈΘΙΒΥΒ 18. 1Υ.Ψ. 1591
γιστον δυναμένους. οὗ δ᾽ ἂν τοῦτο ἀριϑμῷ μὲν
βοαχύτατον, ἰσχυρότατον δὲ, καϑάπερ ἐν τυραννΐ-
δι, γένηται, ταύτῃ καὶ τότε τάχος καὶ ῥᾳστώνη τῆς
μεταβολῆς γίγνεσϑαι φιλεῖ. ΚΑ. Πῶς; οὐ γὰρ μαν-
κ᾿ ροοετο ιτεςς τ ἊςΣ
ϑάνομεν. 49. Καὶ μὴν εἰρηταί γ ἡμῖν οὐχ ἀπαοξ,
ἀλλ᾽, οἶμαι, πολλάκις. ὑμεῖς δὲ τάχα οὐδὲ τεϑέασϑε
τυρανγουμένην πόλιν. ΚΑ. Οὐδὲ γε ἐπιϑυμητὴς
ἔγωγ εἰμὶ τοῦ ϑεάώματος. 46. Καὶ μὴν τοῦτό γ'
ἂν ἴδοις ἐν. αὐτῇ τὸ νῦν δὴ λεγόμενον. ΚΑ. 1ὸ
ποῖον; ΑΘ. Οὐδὲν δεῖ πόνων, οὐδέ τινος παμπόλ-
λου χρόνου, τῷ τυράννῳ, μεταβαλεῖν βουληϑέντε
πόλεως ἤϑη" πορεύεσθαι δὲ αὐτὸν δεῖ πρῶτον ταύτῃ
ὅπηπερ ἂν ϑελήσῃ, ἐάν τε πρὸς ἀρετῆς ἐπιτηδεύμα-
τὰ προτρέπεσθαι τοὺς πολίτας, ἐάν τε ἐπὲ τοὔνα»-
τίον, αὐτὸν πρῶτον πάντο; ὑποχγράφοντα τῷ πράτ-
τειν" τὰ μὲν ἐπαινοῦντα καὶ τιμῶντα, τὰ δ᾽ αὖ πρὸς
ψόγον ἄγοντα, καὶ τὸν μὴ πειϑόμενον ἀτιμάζοντϑι
καϑ' ἑκάστας τῶν πράξεων. Κ΄. Καὶ πῶς οἰόμεϑα
ταχὺ ξυνακολουϑήσειν τοὺς ἄλλους πολίτας τῷ τὴν
τοιαὑτην πειϑῶ καὶ ἅμα βίαν εἰληφότι; Α4Θ. η-
δεὶς ἡμᾶς πειϑέτω, ὧ φίλοι, ἄλλῃ ϑᾶττον καὶ ὅᾷον
μεταβάλλειν ἂν ποτε πόλιν τοὺς γόμους, ἢ) τῇ τῶν»
δυναστευόντων ἡγεμονίᾳ" μηδὲ νῦν γε ἄλλῃ γέγνε-
σϑαι, μηδ αὖϑις ποτὲ γενήσεσθαι. καὶ γὸὺρ οὖν
ἡμῖν οὐ τοῦτ᾽ ἐστὲν ἀδύνατον, οὐδὲ χαλεπῶς ἂν γε-
ψόμενον" ἀλλὰ τόδ᾽ ἐστὲ τὸ χαλεπὸν γενέσϑαι, καὶ
ὀλίγον δὴ τὸ χεγονὸς ἐν τῷ πολλῷ χρόνῳ ὅταν δὲ
ξυμβῇ, μυρία καὶ πάντ᾽ ἐν πόλει ἀγαϑὰ ἀπεργάξε-
ται, ἐν ἢ ποτ ἂν ἐγγένηται. Κα 4. Τὺ ποῖον δὴ }6-
ἕ;
472 ΡΙΑΤΟΝΙΒ «.Ρ.714.4.}.
“ ,᾿ »
γεις; 40. Οταν ἔρως ϑεῖος τῶν σωφρόνων τὸ χαὶ
δικαίων ἐπιτηδευμάτων ἐγγένηται μεγάλαις τισὶ δυ-
γαστείαις, ἢ κατὰ μοναρχίαν δυναστευούσαις, ἢ κα-
τὼ πλούτων ὑπεροχὰς διαφερούσαις, ἢ γενῶν" ἢ τὴν
Ἰυέστορος ἐάν ποτέ τις ἐπανενέγκῃ φύσιν, ὃν τὴ τοῦ
λέγειν ῥώμῃ φασὶ πάντων διενεγκόντα ἀνθρώπων,
πλέον ἔτι τῷ σωφρονεῖν διαφέρειν. τοῦτ᾽ οὖν ἐπὶ
τ 5 χξ »“" " -Ὁ
μὲν Τροίας, ὡς φασι, γέγονεν, ἐφ᾽ ἡμῶν δὲ οὐδαμῶς. εἶ
7 “5 , ) - ΕῚ
δ᾽ οὖν καὶ γέγονεν ἢ καὶ γενήσεται τοιοῦτος, }) νῦν
ς᾽ »ν 2 , ῃ ΤῊΝ 3. κυ -- η ἢ
ἡμῶν ἐστί τις, μακαρίως μὲν αὐτὸς ἢ, μακάριοι δὲ
ε ' - Ε] ω - ᾿
οἵ ξυνήκοοι τῶν ἐκ τοῦ σωφρονοῦντος στόματος ἐόν
“τ -- Ξ
τῶν λόγων. ὡσαύτως δὲ καὶ ξυμπάσης δυνάμεως ὅ
3 ͵ [4 5 3 -ο“
αὐτὸς πέρι λόγος, ὡς ταν εἰς ταὐτὸν τῷ φρονεῖν τὲ
Ἅ - « Υ̓͂ 35
καὶ σωφρονεῖν ἡ μεγίστη δύναμις ἐν ἀνϑρώπῳ ξυμ-
Ὁ 3 -" -
πέσῃ, τότε πολιτείας τὴς ἀρίστης καὶ νόμων τῶν τοι-
͵ ! ᾿ 3
οὗτων φύεται γένεσις" ἄλλως δὲ οὐ μὴ ποτε γένηται.
ταῦτα μὲν οὖν, καϑαπερεὶ μῦϑός τις λεχϑεὶς, κε-
" Ἂς. ͵ ψΨ ε τ
χρησμῳδήσϑω" καὶ ἐπιδεδείχϑω, τῇ μὲν, χαλεπὸν
η 2) - 2 ΄ ᾿
ὃν τὸ πόλιν εὔνομον γίγνεσθον" τῇ δ᾽, εἴπερ γένοιτο
Δ Ι , , ΄ Ἐξ ϑ 7.0. -
ὃ λέγομεν, πάντων τάχιστον τὲ καὶ ῥᾷστον μακρῷ.
“ Γ -
ΚΑ. Πῶς; 46. Πειρώμεθϑα προσαρμόττοντὲες Τῇ
πόλει σῇ, καϑάπερ παῖδα πρεσβῦται, πλάττειν τῷ
Π “ιν [ γ, ᾿ ἢ ἶ . Ἷ ᾿
λόγῳ τοὺς νόμους. ΚΑ. Ἴωμεν δὴ, καὶ μὴ μέλλωμεν
» ι 4 ι " - ᾿ :
γι. ΑΘ. Θεὸν δὴ πρὸς τὴν τῆς πόλεως κατασκευὴν
2 , ΓΟ ᾿ 5 Π ᾿ Ψ 4 Π
ἐπικαλώμεϑα" ὃ δὲ ἀκούσειε τὲ, καὶ ὑπακούσας,
ε Ὑ " ε« ὦ 5» ᾿ '
ἵλεως εὐμενής τὲ ἡμῖν ἔλϑοι, συνδιακοσμησων Τὴ» τὲ
᾿ γ ᾿ ἘΠ ΄
πόλιν καὶ τοὺς νόμους. ΚΔ. Ἔλϑοι γὰρ οὖν. “431.9.
2 ὙΜΆ. Υ , ῃ 3» ΠῚ ῳ- Ὁ ,
»Δλλὲὰ τίνα δὴ ποτε πολιτείαν ἔχομεν ὃν Ψῷ τὴ σιόλει
προστάττειν; ΚΑ. Οἷον δὴ τι λέγειν βουληϑεὶς;
«.ἃ.ε.5.715.8. θΕ ΤΒΟΙΒΥΘ. 118. ἹΥΡ. 4535
᾿ 2» ᾿ Γ τῇ , ᾿ ι ΕΒ
φράζ᾽ ἔτι σαφέστερον. οἷον δημοκρατίαν τινὰ, ἢ
9 9Χ , ᾽ ῃ ν
ὀλιγαρχίαν, ἢ ἀριστοκρατίαν, ἢ βασιλικὴν. οὔ γαρ
" ΝῚ Π » ε κ᾿ Ε
δὴ τυραννέδα γὲ που λέγοις ἂν, ὡς γ ἡμεῖς οἰηϑείη-
“εν. ΑΘ. Φέρε δὴ τοίνυν, πότερος ὑμῶν» ἀποκρί-
᾿ . . 0 “] μῆς ἐν τάς ΐ (0
, 32») » , . ΒΥ ᾿ 3
γασϑαι πρότερος ἂν ἐθέλῃ, τὴν οἴκοι πολιτείαν εἰ-
πὼν, τίς τούτων ἐστί; Π1ΕΤ΄. ἩΠῶν οὖν τὸν πρεσβὺ-
δὰ..Ὁ , 3 - ἵ 2
τερον ἐμὲ δικαιότερον εἰπεῖν πρότερον; ΚΑ. Ἴσως.
ΜΈΓ. Καὶ μὴν ξυννοῶν γε, ὦ ξένε, τὴν ἐν ““ακεδαΐί-
Ὁ ᾿ ᾿ς [ [
μονν πολιτείαν, οὐκ ἔχω σοὶ φρόζειν οὕτως ἡντιγὰ
τ᾿. 2 ων - Ἁ ᾿ ᾿ « -
προσαγορεύειν αὐτὴν δεῖ. καὶ γὰρ τυραννίδι δοκεῖ
μοι προσεοικέναι. τὸ γὰρ τῶν ἐφόρων, ϑαυμαστὸν
ὡς τυραννικὸν ἐν αὐτῇ γέγονε. καίτοι ἐνίοτε μοὶ
φαίνεται πασῶν τῶν πόλεων δημοχρατουμένῃ μά-
λιστ᾽ ἐοικέναι. τὸ δ᾽ αὖ μὴ φάναι ἀριστοκρατίαν
αὐτὴν» εἶναι, παντάπασιν» ἄτοπον. καὶ μὲν δὴ βασι-
3 -
λεία γε διὰ βίου τ' ἐστὶν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀρχαιοτάτη
“Ὁ Ν"] « -Ὁ
πασῶν, καὶ πρὸς πάντων ἀνϑροώπων καὶ ἡμῶν αὖ-
-» ν ᾿ τ ᾿ω ᾿
τῶν λεγομένη. ἐγὼ δὲ οὕτω γὺν ἐξαίφνης ἂν ἐρωτη-
γ [4 Ξ 3
ϑεὶς, ὄντως (ὕπερ εἶπον) οὔκ ἔγω διορισάμενος εἰ-
πεῖν, τίς τούτων ἐστὶ τῶν πολιτειῶν. ΚΑ,. ταὐτόν
[ἢ 5 Ω , Γ
σοι πάϑος, ὦ ἡΠέγιλλε, καταφαυνομον πεπογϑέναι,
πάνυ γὰρ ἀπορῶ τὴν ἐν Κνωσσῷ πολιτείαν τούτων
ι ὃ “. ᾿ ὲ 3 - 49 ἾΟΩ Η ΕΣ
τινὶ διϊσχυριζόμενος εἰπεῖν. . Ὄντως γὰρ, ὦ
Ἷ »-"ὝἪ᾿ ει ἂς ὦ εὖ
ἄριστοι, πολιτειῶν μετέχετε" ας δὲ ὠνομάκαμεν γῦν,
οὐκ εἰσὶ πολιτεῖαι, πόλεων δὲ οἰκήσεις, δεσποζομέ-
γὼν τε καὶ δουλευουσῶν μέρεσιν ἑαυτῶν τισί. τὸ τοῦ
γ᾽ , «ς “ ᾿ ͵ -Ὡ-
δεσπότου δὲ ἑκάστη προσαγορεύεται κράτος. χρῆν
, ο Υ͂ ᾿] 2» .- "
ὃ᾽ εἴπερ τοῦ τοιούτου τὴν πόλιν ἔδει ἐπονομάζεσθαι,
ωῳ Ὶ -" - Ὁ - } ͵ ’
τὸ τοῦ ἀληθοῦς τοῦ τῶν γοὺν ἐχόντων δεσπόζοντος
124 ῬΙΑΤΟΝΙΕΙΒ Β...ἃ
ϑεοῦ ὄνομα λέγεσϑαι, ΚΑ. τίς δ᾽ ὃ ϑεύς; 46. 49
οὖν μύϑῳ σμικρά γ᾽ ἔτι προσχρησίβους εἶ μέλλομεν
ἐμμελῶς πῶς δηλῶσαι τὸ νῦν ἐρωτώμενον; ; οὐκοῦν
χρὴ ταὑτῃ δρᾷν; Κ4. Πάνυ μὲν οὖν. 49. Τῶν
γὰρ δὴ πόλεων ὧν ἔμπροσϑεν τὰς ξυγοικήσεις διὴλ-
ϑομεν, ἔτι προτέρα τούτων πάμπολυ λέγεται τὶς ἀρ-
χὴ τε καὶ οἴχησις γεγονέναι ἐπὶ Κρόνου, μάλ εὖ-
δαίμων " ἧς μίμημα ἔχουσα ἐστὶν ἥτις τῶν νῦν ἄριστο-
κρατεῖται. ΜΕΙ͂. Σφόδρ' ἂν, ὡς ἔοικεν, εἴη περὶ
αὐτῆς δέον ἀκούειν. 46. Ἔμοιγ᾽ οὖν φαίνεται. διὸ
καὶ παρήγαγον αὐτὴν εἰς τὸ μέσον τοὶς λόγοις. ΜΠΕΙ͂.
᾿Ορϑότατά γε δρῶν' καὶ τόν γε ἑξῆς περαίνων ἂν
μῦϑον, ἧπερ προσῆκον ἐστὶ, μάλ᾽ ὀρϑῶς ἂν ποιοίης.
44. 4ραστέον ὡς λέγετε. φήμην τοίνυν παραδε-
δέγμεϑα τῆς τῶν τότε μακαρέας ζωῆς, ὡς ἄφϑονά τε
καὶ αὐτόματα πάντα εἶχεν. ἡ δὲ τούτων αἰτία λέγε-
ται τοιάδε τις" )ινώσκων ὃ Κρόνος ἁ ἄρα (χαϑάπερ
ἡμεῖς διεληλύϑαμεν) ὡς ἀνϑρωπεία φύσις οὐδεμέα
ἱκανὴ, τὰ ἀνθρώπινα διοικοῦσα αὐτοκράτωρ πάντα,
μὴ οὐχ ὕβρεώς τε καὶ ἀδικίας μεστοῦσϑαι' ταῦτ᾽
οὐν διανοούμενος, ἐφίστη βασιλέας γε καὶ ἄρχοντας
ταῖς πόλεσιν ἡμῶν , οὐκ ἀνθρώπους, ἀλλὺὲ ἐ γένους
θειοτέρου τὲ χαὶ ἀμείνονος, δαίμονας" οἷον γῦν
ἡμεῖς δρῶμεν τοῖς ποιμνίοις, καὶ ὅσων ἥμεροι εἰσὶν
ἀγέλαι: οὐ βοῦς βοῶν, οὐδὲ αἶγας αἰγῶν ἄρχοντας
φιοιοῦμεν αὐτοῖς τινὰς, ἄλλ᾿ ἡμεῖς αὐτῶν δεσπόζο-
μεν, ἄμεινον ἐκείνων γένος. ταὐτὸν ἄρα καὶ ὃ ϑεὸς
δὴ καὶ φιλάνϑρωπος ὧν, τὸ γένος ἄμεινον ἡμῶν
ἐφίστη τὸ τῶν δαιμόνων" ὃ διὰ πολλῆς μὲν αὐτοῖς
οι. 714...... ΠΕ ΤΕΟΘΤΒΥ͂Β [18, ΤΥ; 458
ὑᾳστώνης, πολλῆς δ᾽ ἡμῖν ἐπιμελούμενον ἡμῶν, εἶ-
ρήνην τε καὶ αἰδῶ καὶ ἐλευϑερίαν καὶ ἀφϑονίαν
3
δίκης παρεχόμενον, ἀστασίαστα καὶ εὐδαίμονα τὸ
τῶν ἀνϑρώπων ἀπειργάζετο γένη. λέγεν δὴ καὶ νῦν
οὗτος ὃ λύγος ἀληϑείᾳ χρώμενος, ὡς ὅσων ἂν πό-
λεὼν μὴ ϑεὸς ἀλλά τις ἄρχη ϑνητὸς, οὖκ ἔστι κο-
κῶν αὐτοῖς οὐδὲ πόνων ἀγάφυξις ἀλλὰ μιμεῖσϑαι
δεῖν ἡμᾶς οἴεται πάσῃ μηχανὴ τὸν ἐπὶ τοῦ Κρόνου
λεγόμενον βίον, καὶ ὅσον ἐν ἡμῖν ἀϑανασίας ἔνεστι,
τούτῳ πειϑομένους, δημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ τάς τ᾽ οἰκή-
σεις καὶ τὰς πόλεις διοικεῖν, τὴν τοῦ νοῦ διανομὴν
ἐπονομάζοντας νόμον. εἶ δ᾽ ἄνϑρωπος εἷς, ἢ ὀλιγαρ-
χία τὶς, ἢ καὶ δημοκρατία, ψυχὴν ἔχουσα ἡδονῶν
καὶ ἐπιϑυμῶν ὀρεγομένην, καὶ πληροῦσϑαι τούτων
δεομένην, στέγουσαν δὲ οὐδὲν, ἀλλ᾽ ἀνηνύτῳ καὶ
ἀπλήστῳ κακῷ νοσήματι ξυνεχομένην, ἄρξει δὴ πό-
λεως ἢ τινος ἰδιώτου, καταπατήσας ὃ τοιοῦτος τοὺς
γόμους" ὃ γῦν δὴ ἐλέγομεν, οὐκ ἔστι σωτηρίας μηχα-
γή. σκοπεῖν δὴ δεῖ τοῦτον τὸν λόγον ἣ ἡμᾶς, ὦ Κλει-
γέα, πότερον αὐτῷ πεισόμεϑα, ἢ πῶς δράσομεν. ΚΑ.
Ἀνάγκη δὴ που πείϑεσϑαι. «490. Ἔννοεῖς οὖν ὅτι
νόμων εἴδη φασὶ τινὲς εἶναι τοσαῦτα, ὅσαπερ πολι-
τειῶν. πολιτειῶν δὲ ἄρτι διεληλύϑαμεν ὅσα λέγουσιν
οἵ πολλοί. μὴ δὴ φαύλου πέρι νομίσῃς εἶναι τὴν νῦν
ἀμφισβήτησιν, περὶ δὲ τοῦ μεγίστου. τὸ γὰρ δίκαν»
ον καὶ τὸ ἄδικον οἵ χρὴ βλέπειν, πάλιν ἡμῶν ἄμφισ-
᾿βητούμενον ἐλήλυϑεν. οὔτε γὰρ πρὸς τὸν πύλεμον
οὔτε πρὸς ἀρετὴν ὅλην βλέπειν δεῖν φασὶ τοὺς νό-
μους" ἀλλ᾽ ἥτις ἂν καϑεστηκυῖα ἢ πολιτεία, ταὐ τὴν
120 ΡΙΙΑΤ ΟΝΙΊΒΘ᾽ ἀ.6.Ρ.7γ18.2.}
- , μ: ,) ὦ ἃ
δεῖν τὸ ξυμφέρον, ὅπως ἄρξει τὲ ἀξὺ καὶ μὴ καταλυ-
«“ - ᾽ ᾿
ϑήσεται" καὶ τὸν φύσει ὁρὸν τοῦ δικαίου λέγεσϑαν
39 « -Ὁ ς; -
καἀλλισϑ᾽ οὕτω. ΚΑ. πῶς; 46. Ὅτι τὸ τοῦ κρείττο-
' » ͵ - "..3. 5} ἢ ἋΝ
γος συμφέρον ἐστί. ΚΑΊ. 4ὲγ ξτι σαφέστερον ὧδε.
46. τίϑεται δὲ που, φασὶ, τοὺς νόμους ἐν τῇ πό-
λει ἑκάστοτε τὸ κροτοῦν. ἡ γάρ; ΚΑ. ᾿λληϑὴ λέγεις:
Ε] 2 , ε , -Ὁ ' ΕΙ
49. 9 οὖν οἴει, φασὶ, ποτὲ δῆμον νικήσαντι, ἢ
2} νι ᾿
τινα πολιτείαν ἄλλην, ἢ καὶ τυραννίδα, ϑήσεσθαν
ς Ἄ , "Ὁ ΠῚ ᾿
ἑκόντα πρὸς ἄλλό τι πρῶτον νόμους, ἢ τὸ συμφέρον
ἑαυτῷ τῆς ἀρχῆς τοῦ μένειν; ΚΟΑ͂. πῶς γὰρ ἄν; 46.
Οὐχοὺν καὶ ὃς ἂν ταῦτα τὰ τεϑέντα παραβαίνῃ, κο-
λάσει ὃ ϑέμενος ὡς ἀδικοῦντα, δίκαια εἶναι ταῦτ᾽ ἐπο-
“ - "κι Ὁ - 2 Ἀ
νομάζων. ΚΑ. Ἔοικε γοῦν. 4. Ταυτ ἀφ᾽ ἀεὶ καὶ
Γι] Ἃ “ - τ
οὕτω καὶ ταὑτῃ τὸ δίκαιον ἂν ἔχοι. ΚΑΑ͂. Φησὶ γοῦν ου-
ς [ἢ Ὑ ᾿ Δ" Ἔν καὶ , »-
τος ὁ λόγος. 490. Ἔστι γιὰ τοῦτο ἐν ἐκειγῶν τῶν
2 5 -Ὁ ,“
ἀδικημάτων ἀρχῆς πέρι. ΚΑΙ. Ποίων δή; 46. Τῶν
) - φ 3 » )
ἃ τότε ἐπεσκοποῦμεν, τένας τίνων ἄρχειν δεῖ. καὶ ἐ-
φάνη δὴ γονέας μὲν, ἐκγόνων" γεωτέρων δὲ, πρεσβυ-
Ὁ» " , ᾿Ξ
τέρους" γενναίους δὲ, ἀγεννῶν. καὶ συχνὰ ἄττα ἣν
χλλ ἱ "γ) «9 Ὶ ᾽ὃ ἕ ξ ἕτέ χὺ
ἄλλ᾽, εἰ μεμνήμεϑα, καὶ ἐμπόδια ἕτερα ἕτεροις. καὶ
« Ἵ ᾽ Δ αὖ Ὁ , ᾿ "
δὴ καὶ ἕν ἡν αὐτῶν τοῦτο, καὶ ἔφαμέν ποῦ κατι φὺ-
, - ν᾽
σιν τὸν Πίνδαρον ἄγειν δικαιοῦντα τὸ βιαιότατον
ν -" τ τὶ »α !
ὧς φάναι. Κ.1. Νιοὶ' ταῦτ᾽ ἡν ἃ τότε ἐλέχϑη. 41.
. ' ς διιιν )
Σκόπει, δὴ ποτέροις τισὶν ἡ πόλις ἡμῖν ἐστὲ παρα-
᾿ ᾿ . ᾿ 32) -" ,
δοτέα. γέγονε γὺρ δὴ μυριάκις “δὴ τὸ τοιοῦτον ἔν
» 2 -» ΄
τισι πόλεσι. Καὶ 4. Τὸ ποῖον; .40. “ρχῶν περιμαχη-
των, γενομένων, οἵ νικήσαντες, τά γε πράγματα κα-
" . ᾽ ᾿ [πὶ 2
τὰ τὴν πόλιν οὕτως ἐσφετέρισαν σφόδρα, ὥστε ἀρ-
- 2 - " «ες - ᾿
χῆς μηδ᾽ δτιοῦν μεταδιδόναι τοῖς ἡττηϑεῖσι, μὴτϑε
ἐξ: ὍὈΚ ΓΕΘΙΒΥΒ 118. Ὁ. 427
αὐτοῖς, μήτε ἐχγόγοις. παραφυλάττοντες δ᾽ ἀλλήλους
ζῶσιν, ὅπως μήποτε τὶς εἰς ἀρχὴν ἀφικόμενος ἔπα-
ναστῇ, μεμνημένος τὸν ἕμπροσϑεν γεγονότων κακῶν.
ταῦτας δήπου φαμὲν ἡμεῖς νῦν ὍΝ εἶναν πολιτείας,
οὔτ᾽ ὀρϑοὺς νόμους, ὕσοι μὴ ξυμπάσης τῆς 1 πόλεως
ἕγεκα τοῦ κοινοῦ ἐτέϑησαν" οἱ δ᾽ ἕνεκα τινῶν, στα-
σιωτείας ἀλλ᾽ οὐ πολιτείας τούτους φαμέν" καὶ τὰ
τούτων δίκαια ἃ φασιν εἶναι, μάτην εἰρῆσθαι. λέ-
γεται δὲ τοῦ ἕνεκα ταῦϑ'᾽ ἡμῖν, ὡς ἡμεῖς τῇ σὴ πό-
λὲν ἀρχὰς, οὔϑ' ὅτι πλούσιος ἐστέ τις, δώσομεν,
οὔϑ᾽ ὅτι τῶν τοιούτων ἄλλο οὐδὲν κεκτημένος, ἰσχὺν,
ἢ μέγεϑος, ἢ τι χέ ἕγος. ὃς δ᾽ ἂν τοῖς τεϑεῖσι νόμοις
εὐπειϑέστατός τ ἢ, καὶ γικᾷ ταύτην τὴν γίκην ἐν
τῇ πόλει, τούτῳ φαμὲν καὶ τὴν τῶν ϑεῶν ὑπηρεσίαν
δοτέον εἶναι τὴν μεγίστην τῷ πρώτῳ, καὶ δευτέραν
τῷ τοὶ δεύτερα κρατοῦντι" καὶ κατιὶ λόγον οὕτω τοῖς
ἐφεξῆς τιὰ μετιὶ ταῦϑ'᾽ ἕκαστα ἀποδοτέον εἶναι. τοὺς
δ᾽ ἄρχοντας λεγομένους, γῦν ὑπηρέτας τοῖς νόμοις
ἐκάλεσα, οὗτι καινοτομίας ὀνομάτων ἕνεχα" ἀλλ᾽ ἡ-
γοῦμαι παντὸς μᾶλλον εἶναι παριὲ τοῦτο σωτηρίαν
τὲ πόλει, καὶ τοὐναντίον. ἐν ἣ μὲν γὰρ ἂν ἀρχόμε-
γος ἢ καὶ “ἄκυρος γόμος, φϑορὰν ὁρῶ τῇ τοιαὑτῃ
ἑτοίμην οὔσαν" ἐν ἢ δὲ ἂν δεσπότης τῶν ἀρχόντων,
οἱ δὲ ἄρχοντες δοῦλοι τοῦ νόμου; σωτηρίαν, καὶ
πάνϑ᾽ ὅσα ϑεοὶ πόλεσιν ἔδοσαν ἀγαϑὰ γιγνόμενα
καϑορῶ. Κα. ναὶ μὰ 4}, ὦ ξένε. καϑ᾽ ἡλικίαν γὰρ
ὀξὺ βλέπεις. 40. Ἱνέος μὲν γὰρ ὧν πᾶς ἄνϑρωπος,
τὰ τοιαῦτα ἀμβλύτατα αὐτὸς αὑτοῦ δρᾷ, γέρων δὲ
ὀξύτατα. Κα. ᾿ἡληϑέστατα. 46. Τί δὴ τὸ μετὼ
198 ῬΙΥΑΤΟΝΙΒ Ῥ.719.1.5.ς
ταῦτα; ἀρ οὔχ ἥκοντας μὲν καὶ παρόντας ϑῶμεν
τοὺς ἐποίκους, τὸν δ᾽ ἑξῆς αὐτοῖς διαπεραντέον ἂν
δίη λόγον; ΚΑ͂. Πῶς γὰρ οὔ; 46. “ἅνδρες τοίνυν
φῶμεν ποὺς αὐτοὺς, ὃ μὲν δὴ ϑεὸς (ὥσπερ καὶ ὃ πα-
λαιὸς λόγος) ἀρχὴν τε καὶ τελευτὴν καὶ μέσα τῶν ὄν-
τῶν ἁπάντων ἔχων, εὐϑεῖαν περαΐνεν κατὰ φύσιν
περιπορευόμενος. τῷ δ᾽ ἀεὶ ξυνέπεται δίκη τῶν ἅπο-.
λειπομένων τοῦ ϑείου νόμου τιμωρός" ἧς ὃ μὲν εὖ-
δαιμογήσειν μέλλων, ἐχόμενος, ξυνέπεται ταπεινὸς
πεχοσμημένος" ὁ δὲ τις ἐξαρϑεὶς ὑπὸ μεγαλαυχίας,
ἢ χρήμασιν «ἐπαιρόμενος, ἢ τιμαῖς ἢ καὶ σώματος
τυμορφίῳ, ἅμα νεότητι καὶ ἀνοίᾳ, φλεγόμενος τὴν
ψυχὴν μεϑ᾽ ὕβρεως, ὡς οὔτ᾽ ἄρχοντος, οὔτε τινὸς
ἡγεμόνος δεόμενος, ἀλλὰ καὶ ἄλλοις ἱκανὸς ὧν ἡγεῖ-
σϑαι, καταλείπεται ἔρημος ϑεοῦ. καταλειφϑεὶς δὲ,
καὶ ἔτι ἄλλους “τοιούτους προσλαβὼν, σκιρτᾷ τα-
ράττων πᾶνϑ'᾽ ἅμα" καὶ πολλοῖς τισὶν ἔδοξεν εἶναί
τις, μετὰ δὲ χρόνον οὐ πολὺν ὑποσχὼν τιμωρίαν « οὐ
μεμπτὴν τῇ δικῆ, ἑαυτόν τε καὶ οἶκον καὶ πόλιν ἄρ-
δην ἀνάστατον ἐποίησε. πρὸς ταῦτ οὖν οὕτω δια-
τεταγμένα τί χρὴ δρᾷν, ἢ διανοεῖσθαι, καὶ τί μὴ,
τὸν ἔμφρονα; ΚΑΙ͂. 4ῆλον δὴ τοῦτό γε, ὡς τῶν ξυν-
πολυ δ ΘΌΜΩΝ ἐσόμενον τῷ ϑεῷ, δεῖ διανοηϑῆ-
γχν πάντα ἄνδρα. 46. Τίς οὖν δὴ πρᾶξις φίλη καὶ
ἀκόλουθος ϑεῷ; μία, καὶ ἕνα λόγον ἔχουσα ἀρχαῖον,
ὅτι τῷ μὲν ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ὄντι μετρέῳ φέλον ἂν εἴη,
τὰ δ᾽ ἄμετρα, οὔτ᾽ ἀλλήλοις, οὔτε τοῖς ἐμμέτροις. ὃ δὴ
ϑεὸς ἡμῖν πάντων , χρημάτων μέτρον ἂν εἴη μάλιστα,
καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ που τὶς, ὥς φασιν, ἄνϑρωπος τὸν
ἃ...».7γ17.Ὁ, ΒΕ, τιν 128, 1ῦὺ. 40
οὖν τῷ τοιούτῳ προσφιλῆ γενησόμενον, εἷς δύναμιν
ὅτι μάλιστα καὶ αὐτὸν τοιοῦτον ἀναγκαῖον γίγνε-
σθαι. καὶ κατὰ τοῦτον δὴ τὸν λόγον, ὃ μὲν σώφρων
ἡμῶν, ϑεῷ φίλος" ὅμοιος γιὶρὴ ὁ δὲ μὴ σώφρων, ἄνό-
μοιός τε καὶ διάφορος, καὶ ἄδικος. καὶ τἄλλα οὕτω κα-
τὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἔχει. νοήσωμεν δὴ τοὺὑτοις ἑπόμενον
εἶναι τὸν τοιόνδε λόγον, ἁπάντων κάλλιστον καὶ ἄλη-
ϑέστατον, οἶμαι, λόγων" ὡς τῷ μὲν ἀγαϑῷ ϑύειν καὺ
προσομιλεῖν δὴ τοῖς ϑεοῖς, καὶ εὐχαῖς καὶ ἀναϑήμασι
χαὶ ξυμπάσῃ ϑεραπείᾳ ϑεῶν, κάλλιστον καὶ ἄριστον
καὶ ἀνυσιμώτατον πρὸς τὸν εὐδαίμονα βίον, καὶ δὴ καὶ
διαφερόντως πρέπον" τῷ δὲ κακῷ τούτων τἀναντία
πέφυχεν. ἀκάϑαρτος γὰρ τὴν ψυχὴν ὅγε κακός" κα-
ϑαρὸς δὲ δγ) ἐναντίος. παρὰ δὲ μιαροῦ δῶρα οὔτ'
ἄνδρ᾽ ἀγαϑὸν οὔτε ϑεὸν ἐστὲ ποτὲ τόγε ὀρϑὸν δὲ-
χεσϑαι. μάτην οὖν περὶ ϑεοὺς ὃ πολὺς ἐστὶ πόνος
τοῖς ἀνοσίοις" τοῖς δὲ ὅσίοις ἐγκαιρότατος ἅπασι.
σκοπὸς μὲν οὖν ἡμῖν οὗτος οὗ δεῖ στοχάζεσθαι" βέ-
λη δὲ αὐτοῦ καὶ οἷον ἢ τοῖς βέλεσιν ἔφεσις, τὰ ποῖ
ἂν λεγόμενα, ὀρϑότατ' ἂν φέροιτο; πρῶτον μὲν,
φαμὲν, τιμῆξ τὰς μετ᾽ ὀλυμπίους τε καὶ τοὺς τὴν
πόλιν ἔχοντας ϑεοὺς, τὸϊς χϑονίοις ἂν τις ϑεοῖς ἄρ-
τια καὶ δεύτερα καὶ ἀριστερὰ νέμων, ὀρθότατα τοῦ
τῆς εὐσεβείας σκοποῦ τυγχάνοι" τοῖς δὲ τούτων ἀ-
γωϑεν, τὰ περιττὰ καὶ ἀντίφωνα τοῖς ἔμπτροσϑεν (η-
ϑεῖσι νῦν δή. μετὰ θεοὺς δὲ τοὐσδε, καὶ τοῖς δαί-
μοσιν ὅγ ἔμφρων ὀργιάζοιτ᾽ ἄν" ἥρωσι δὲ μετὰ τοὺ
τους. ἐπακολουϑεῖ δ᾽ αὐτοῖς ἱδρύματα ἴδια πατρῷ
ὧν ϑεῶν κατὰ γόμον ὀργιαζόμενα. γονέων δὲ μετὸ
Εν ἜΨΙ. Γ
ὩΣ
450) ΡΙΙΑΊΤΟΝΙΒ 9.,9.}.7.18.Ἁ.
«αῦτα τιμαὶ ζώντων, ὡς ϑέμις, ὀφείλοντα ἀποτί-
γειν τὰ πρῶτά τὸ καὶ μέγιστα ὀφειλήματα χρεῶν
σιάντων πρεσβύτατα. γομίζειν δὲ, ὃ κέκτηται καὶ
ἔχει, πάντα εἶναι τῶν γεννησάντων καὶ ἐρεμεβας
φῶ», πρὸς τὸ πουρέχειν αὐτὰ εἰς ὑπηρεσίαν ἐκείνοις
κατὰ δύναμιν πᾶσαν, ἀρχόμενον ἀπὸ τῆς οὐσίας"
δεύτερα, τὰ τοῦ σώματος" τρίτα, τὰ τῆς ψυχῆς"
ἀποτίνοντα δανείσματα ἐπιμελείας τε΄ καὶ ὕπερπο-
ψούντων ὠδῖνας παλαιὸς ἐπὶ νέοις δανεισϑείσας. ἀ-
ποδιδόντα δὲ παλαιοῖς ἐν τῷ γήρᾳ σφόδρα κεχρημέ-
ψοις. παριὶ δὲ πάντα τὸν βέον ἔχειν τὲ καὶ ἐσχηκέναι
χρὴ πρὸς αὑτοῦ γονέας εὐφημίαν διαφερόντως" διύ-
τι κούφων καὶ πτηνῶν λόγων βαρυτάτη ζημία. πίσι
γὰρ ἐπίσκοπος τοὶς περὶ τὰ τοιαῦτα ,ἰτάχϑη Ζίκης
Ἵνέμεσις ἄγγελος. ϑυμουμένοις τε οὖν ὑπείκειν δεῖ,
καὶ ἀποπιμπλᾶσι τὸν ϑυμὸν, ἐάν τ᾽ ἐν λόγοις, ἐών
τ ἐν ἔργοις δρῶσι τὸ τοιοῦτον, ξυγγινώσκοντα ὧς εἰ-
κὅτως μάλιστα πατὴρ υἱεῖ, δοξάζων ἀδικεῖσθαι, ϑυ-
μοῖτ' ἂν διαφερόντως. τελευτησάντων δὲ γογέων τα-
φὴ μὲν ἡ σωφφονεστάτη, καλλίστη" μὴϑ᾽ ὑπεραί-
θονταὰ τῶν εἰϑ' ἐσμένων ὄγκων, μὴτ' ἐλλείποντα ὧν οἱ
προπότορες τοὺς ἑαυτῶν γεννήτας ἐτέϑεσαν. τάς τε
αὖ κατ ἐνιαυτὸν τῶν ἤδη τέλος ἐχάντων ὡσαύ-
τῶς ἐπιμελείας τὸς κόσμον φερούσας ἀποδιδόναι.
τῷ δὲ μὴ παραλείπειν μνήμην ἐνδελεχῆ παρεχόμενον,
τούτῳ μάλιστ᾽ ἀεὶ πρεσβεύειν, δαπάνης τε τῆς διδο-
μένης ὑπὸ τύχης τὸ μέτριον τοῖς κεκμηκόσι γέμοντα,
ταῦτ᾽ οὖν ποιοῦντες καὶ κατὰ ταῦτα ζῶντες ἑκάστο-
τε ἕκαστοι, τὴν ἀξίαν ἂν παρὰ ϑεῶν καὶ ὅσοι
οὲ τιν ΠΕ ΤΕΟΤΡΥΒ ΠΡ. αν, 43)
χρείττονες ἡμῶν χομιζοίμεϑα, ἐν ἐλπίσιν ἀγαϑαῖς
διάγοντες τὸ πλεῖστον τοῦ βίου. ἃ δὲ πρὸς ἐκγόνους
καὶ ξυγγενεῖς καὶ φίλους καὶ πολίτας, σά τε ξενικὰ
πρὸς ϑεῶν ϑεραπεύματα καὶ ὁμιλίας, ξυμπάντων
τούτων ἀποτελοῦντα τὸν ἑαυτοῦ βίον φαιδρυνάμε-
γον, κατὰ νόμον κοσμεῖν δεῖ, τῶν νόμων αὐτῶν ἢ
διέξοδος, τὶ μὲν πεέϑουσα, τὰ δὲ μὴ ὑπείκοντα πει-
ϑοῖ τῶν ἡϑῶν, βίᾳ καὶ δίκῃ κολάζουσα, τὴν πόλιν
ἡμῖν ξυμβουληϑέντων ϑεῶν νόμῳ μμίῳ τε καὶ εὐδαί-
μονα ἀποτελεῖ. . ἃ δὲ χρὴ μὲν αὖ καὶ ἀναγκαῖον εἶἷ-
πεῖν γομοϑέτην ὅστις ὅπερ ἐγὼ διανοεῖται, ἐν δὲ
σχήματι γόμου ἀναρμοστεν λεγόμενα, τούτων. πέρυ
δοκεῖ μοι δεῖγμα προσενεγκόντα αὑτῷ τε καὶ ἐκεί-
ψοις οἷς γομοϑετήσει, τὰ λοιπὰ πᾶντα εἰς δύναμιν
διεξελϑόντα, τὸ μετὰ τοῦτο ἄρχεσϑαι τῆς ϑέσεως
τῶν γόμων. ἔστι δὲ δὴ τὰ τοιαῦτα ἐν τίνι μάλιστα
σχήματι κείμενα, οὗ πάνυ ῥῴδιον ἐν ἑνὶ περιλαβόν-
τὰ εἰπεῖν αὐτὰ, οἷον τινὶ τύπῳ" ἄλλ᾽ οὑτωσὶ τινὰ
τρόπον λάβωμεν ἂν τι δυνώμεθα περὶ αὐτῶν βεβαυ-
ὠσασϑαι. ΚΑ. “ἐγε τὸ ποῖον. 4. Βουλοίμην ἂν
αὐτοὺς ὡς εὐπειϑεστάτους πρὸς ἀρετὴν εἶναι" καὶ δῆ-
λον ὅτι πειράσεται τοῦτο ὃ νομοϑέτης ἔν ἁπάσῃ ποιεῖν
τὴ νομοϑεσίᾳ. ΚΑ. Πῶς γὰρ οἷ, 46. Τὰ τοίνυν δὴ
λεχϑέντα ἔδοξε τὶ μοὶ προὔργου δρᾷν εἷς τὸ περὶ
ὧν ἂν παραινὴ μὴ παντάπασιν ὡμῆς ψυχῆς λαβόμε-
γα, μᾶλλον δ᾽ ἡμερώτερόν τε ἂν ἀκούειν καὶ εὐμενέ-
στερον. ὥστε, εἰ καὶ μὴ μέγα τὶ, σμικρὸν δὲ, τὸν
ἀκούοντα ὅπερ φησὶν, εὐμενέστερον γιγνόμενον, εὖ-
᾿μαϑέστερον ἀπεργάσεται, πᾶν ἀγαπητόν. οὐ γὲρ
Ι.
1 ὦ ΤΑΙ Δ Δ ΌΜΔΥΣΙ Εε.ρ' 23 1ϑιώιεδις.
-
πολλὴ τις εὐπέτεια, οὐδὲ ἀφϑονίὰ τῶν προϑυμοὺ-
μέγων ὡς ἀορίστων ὅτι μάλιστα καὶ ὡς τάχιστα γί.
γνεσϑαι. τὸν δὲ “Πσίοδον οἱ πολλοὶ σοφὸν ἀποφαί-
γουσι, λέγοντα ὡς ἡ μὲν ἐπὶ τὴν κακότητα ὅδὸς, λεία
καὶ ἀὐδιεὶ παρέχει πορεύεσθαι, μάλα βραχεῖα οἷσα:
Τῆς δ᾽ ἀρετῆς [φησὶ»] ἱδρῶτα ϑεοὶ προπάροιϑεν
ἔϑηκαν
᾿4ϑάνατοι" μακρὸς δὲ καὶ ὄρϑιος οἶμος ἐς αὐτὴήν'
Καὶ τρηχὴς τοπρῶτον" ἐπὴν δ᾽ εἰς ἄκρον ἵχηται,
“Ῥηϊδίη δ᾽ ἤπειτα πέλει, χαλεπὴ περ ἐοῦσα.
ΚΑ. Καὶ καλῶς γ᾽ ἔοικε λέγοντι. 4. Πάνυ μὲν οὗ».
ὃ δὲ προάγων λόγος ὃ γε μοι ἀπείργασται, βοὺλο-
μαν ὑμῖν εἰς τὸ μέσον αὐτὸ ϑεῖναι. ΚΑ΄. Τϑει δή.
490. «Ἰέγομεν ἐν τῷ "ἠμϑδέτῃ «διαλεγόμενοι, τόδε,
Εἰπὲ ἡμῖν, ὠ γομοϑέτα" εἴπερ Ὁ... Ἐξ χρὴ πρύττειν
ἡμᾶς καὶ λέγειν εἰδείης, ἀρ᾽ οὐ δῆλον ὃ ὅτι καὶ ἂν εἴς
ποις; ΚΑ. ἀναγκαῖον. 49.Σ Σμικρῷ μὲν δὴ πρόσϑεν
ἄρα οὐκ ἠκούσαμεν σοῦ λέγοντος ὡς τὸν »ομοϑέτην
οὐ δεῖ τοῖς ποιηταῖς ἐπιτρέπειν λέγειν ὃ ἂν αὐτοῖς
ἢ φίλον; οὐ γὰρ ἂν εἰδεῖεν τὲ ποτ ἐναντίον τοῖς
νόμοις ἂν λέγοντες βλάπτοιεν τὴν πόλιν; ΚΑ. ΄λης-
ϑὴ μέντοι λέγεις. 46." Υπὲρ δὴ τῶν πριητῶν εἰ τάδε
λέγοιμεν πρὸς αὐτὸν, ἀρ ἂν τὰ λεχϑέντα εἴη μέτρια;
ΚΑ. Ποῖα τάδε; Α9. Παλαιὸς μῦϑος, ὦ »ομοϑέ-
το, ὑπὸ τε αὐτῶν ἡμῶν ἀεὶ λεγόμενος ἐστὶ, καὶ τοῖς
ἄλλοις πᾶσι ξυγδεδογμένος, ὅτι ποιητὴς, ὁπόταν ἐν
τῷ τρίποδι τῆς ΠΙούσης καϑίζηται, τότε οὐκ ἔμφρων
ἐστὶν, οἷον δὲ κρήνη τις τὸ ἐπιὸν ῥεῖν ἑτοίμως ἐᾷ"
ναὶ τῆς τέγνης οὔσης μιμήσεως, ἀναγκάζεται, ἐναν-
ἅ.6..».7γ9.0... 5. ΤΌΘΙΒΥΘΒ 118. 1Υ.Ψ Ἂν 9
τίως ἀλλήλοις ἀνϑρώπους ποιῶν διατιϑεμένους, ἐν-
αντία λέγειν αὑτῷ πολλώκις" οἷδε δὲ οὔτ᾽ εἰ ταῦτα
οὔτ᾽ εἰ ϑάτερα ἀλη ῆ τῶν λεγομένων. τῷ δὲ νομο-
ϑέτῃ τοῦτο οὐκ ἔστι ποιεῖν ἐν τῷ νόμῳ, δύο περὺ
ἑνὸς, ἀλλὰ ἕνα περὶ ἑνὸς ἀεὶ δεῖ λόγον ἀποφαΐνε-
σθαι. σκέψαν δ᾽ ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπὸ σοῦ νῦν δὴ λε-
᾿χϑέντων. οὔσης γὼρ ταφῆς, τῆς μὲν, ὑπερβεβλημέ-
γης, τῆς δὲ, ἐλλειπούσης, τῆς δὲ, μετρίας" τὴν μίαν
ἑλόμενος σὺ, τὴν μέσην, ταὑτην προστάττεις καὶ ὃ-
πήνεσας ἁπλῶς. ἐγὼ δὲ, εἰ μὲν γυνὴ. διαφέρουσα εἴη
πλούτῳ, καὶ ϑίάπτειν αὑτὴν διακελεύοιτο, ἐν τῷ ποι-
ἡματι τὸν ὑπερ λοντα ἂν τάφον ἐπαινοίην" φει-
δωλὸς δ᾽ αὖ τις καὶ πένης ἀνὴρ τὸν καταδεῶ" μέτρον
δὲ οὐσίας κεκτημένος, καὶ μέτριος αὐτὸς ὧν, τὸν αὖ-
τὸν ἂν ἐπαινέσοι, σοὶ δ᾽ οὐχ οὕτω ῥητέον ὡς νῦν εἶπες,
μέτριον εἰπών. ἀλλὰ τέ τὸ μέτριον καὶ ὁπόσον, ῥη-
τέον" ἢ) τὸν τοιοῦτον λόγον μήπω σοὶ διανοοῦ γί-
7νεσϑαι νόμον. Κὶ (. ᾿ἀληϑέστατα λέγεις. 40. 116-
τερον οὖν ἡμῖν ὃ τεταγμέγος ἐπὶ τοῖς νόμοις μηδὲν
τοιοῦτον προσαγορεύῃ ἐν ἀρχῇ τῶν γόμων; ; ἀλλ᾽ εὐ-
ϑὺς ὃ δεῖ ποιεῖν καὶ μὴ, φράζῃ τε, καὶ ἐπαπειλή-
σας τὴν ζημίαν, ἐπὶ ἄλλον τρέπηται νόμον; παρα-
μυϑέας δὲ καὶ πειϑοῦς τοῖς νομοϑετουμένοις μηδὲν
προσδιδῷ; καϑάπερ ἰατρὸς δὲ τις, ὃ μὲν, οὕτως, δδ᾽
ἐκείνως ἡμᾶς εἴωθϑεν ἑκάστοτε ϑεραπεύειν" ἄναμι-
μνησκώμεϑα δὲ τὸν τρόπον ἑκάτερον, ἵνα τοῦ γομο-
ιϑέτου δεώμεϑα, μαϑάπερ ἰατροῦ δέοιντο ἂν παῖδες,
τὸν πρᾳότατον αὐτὸν ϑεραπεύειν ΟΕ ἑαυτούς.
οἷον δὴ τι λέγομεν" εἰσί που τινὲς ἰατροὶ, φαμὲν,
ι.34 ΡΑΤΟΝΙ8 ᾽ Ὁ...}.5,
᾽ ξ - " -»“ 95 »-“Ὕ 5 ν ᾿ -
καΐ τινες ὑπηφέταν τῶν ατρῶν; εατροὺς δὲ καλοῦ-
μεν δή που καὶ τούτους; ΚΑ͂. Πάνυ μὲν οὖν. 460.
3», ἡἀιψᾷ, χα ΣΥΡΑ͂, με ἐπ Ὁ ὺΨΦ δοῖ τὰ ἘΦ
Εάν τὲ γ ἐλεύϑεροι ὦσιν, ξὰν τὲ οὔλοι, κατ ἐπυ-
᾿ Ὁ -ὉὋ 2
ταξιν δὲ τῶν δεσποτῶν καὶ ϑεωρίαν καὶ κατ ἐμπει-
οἷαν τὴν τέχνην κτῶνται, κατὰ φύσιν δὲ μὴ, καϑά-
: ω
περ οἱ ἐλεύϑεροι, αὐτοὶ τε μεμαϑήπκασιν οὕτω, τοὺς
τὸ αὑτῶν διδάσκουσι παῖδας; ϑείης ἂν ταῦτα δύο
᾿ -“ο »-ὉὋΌ »"Ὗ᾿ 2
γένη τῶν καλουμένων ἰατρῶν; ΚΑ. Πῶς γὰρου;
Ε 2 » - - ε “4 ᾿
40. ᾿Δ4ρ᾽ οὖν καὶ ξυνγοεῖς ὅτι δούλων καὶ ἐλευϑέρων
ὄντων τῶν καμνόντων ἐν ταὶς πόλεσι, τοὺς μὲν δού-
λους σχεδόν τι οἵ δοῦλοι τὰ πολλιὰ ἰατρεύουσι περι-
τρέχοντες, καὶ ἐν τοῖς ἰατρείοις περιμένοντες ; καὶ
3} ι ς ͵
οὔτε τινὰ λόγον ἑκάστου πέρν νοσήματος ἑκάστου
.ο- 5 -᾽7’ 3 .ο“Ὁ -Ὁ
τῶν οἰκετῶν οὐδεὶς τῶν τοιούτων ἰατρῶν δίδωσιν
ἢ . δέ; ,Ὡ δ᾽ Φ. - ᾿ δόξ ΕἾ οὐ
οὐδ᾽ ἀποδέχεται; προστάξας δ᾽ αὐτῷ τὰ θὐξαντὰ ἔς
ἐμπειρίας, ὡς ἀχριβῶς εἰδὼς, κπαϑάπερ τύραννος,
3 - ᾿ ,
αὐθαδῶς οἴχεται ἀποπηδήσας πρὸς ἄλλον κάμνοντα
οἰκέτην" καὶ δᾳστώνην οὕτω τῷ δεσπότῃ παρασκευ-
"« »-ἷἦὋ ͵ "᾽’ » ᾽ ς ᾿ ῳ Ψ
ἀζει τῶν καμνόντων τῆς ἐπιμελείας; ὃ δὲ ἐλεύϑερος
ὡς ἐπιτοπλεῖστον τιὰ τῶν ἐλευϑέρων γοσήματα ϑε-
» -" ᾿ Ὁ, 8.
οιπτεύει τε καὶ ἐπισκοπεῖ" καὶ ταῦτα, ἐξετάζων ἀπ
οχῆς καὶ κατὰ φύσιν, τῷ κάμνοντι κοιγούμενος
» - ἀπν)" 3
αὐτῷ τε καὶ τοῖς φίλοις, ἅμα μὲν αὐτὸς μανϑάνεν ᾿
»"" “- ἐν Ι
εἰ παρὰ τῶν νοσούντων, ἅμα δὲ, καϑόσον οἱόστε
" ἐξ ς ᾿ ᾿ ΠΣ Ὁ ἢ, Ἂ -᾿ ι
τὲ, διδάσκει τὸν ἀσϑενοῦντα αὐτόν" καὶ οὐ πρὸ}
» ᾿ - Ἀ 2! ᾿ τ .ἢ
προ» ἐπέταξε. πρὶν ἂν πῆ. ξυμπείσῃ. τότε δὲ μετὰ
» ε ΞΣ ᾿ ᾿
ιειϑοὺς ἡμερούμενον ἂεὺ παρασκευάζων τὸν κα-
2) 5 » »
ἕνοντα, εἰς τὴν ὑγίειαν ἀγῶν, ἀποτελεῖν πειρᾶταιν
5 δ
τότερον οὕτως ἢ ἐκείνως ἰατρός τὲ ἰώμενος, ἀμεΐς
αῦ
ἡ νδ, ΒΕ ΚΕ ΘΙ ΒΥ͂Θ' 118. 1γ] ᾿ς 438
νων, καὶ γυμναστὴς γυμνάζων ; διχῆ τὴν μίαν ἅπο-
τελῶν δύναμιν, ἢ μοναχῆ; καὶ κατὰ τὸ χεῖρον τοῖν
δυοῖν καὶ ἂγ ριώτερον ἀπεργαζόμενος; Κ4. Πολὺ
που διάφορον, ὦ ξένε, τὸ διπλῆ. 46. Βούλει δὴ καὶ
ϑεασώμεθϑα τὸ διπλοῦν τοῦτο καὶ ἁπλοῦν ἐν ταῖς
νομοϑεσέαις αὐταῖς 7ιγνόμενον; 104. Πῶς γὰρ οὐ
βούλομαι; 40. Φέρε δὴ πρὸς θεῶν, τί» ἄρα 1 πρῶ-
τον »όμον ϑεῖτ᾽ ἂν ὃ »ομοϑέτης; ἀρ᾽ οὐ, κατὰ φύσιν,
τὴν περὶ) γενέσεως ἀρχὴν πρώτην πόλεων πέρι κατα-
κοσμήσει, ταῖς τάξεσι; ΚΑΙ. 1ἱ μήν; -. «40. “ἀρχὴ δ᾽
ἐστὶ τῶν γενέσεον πάσαις πόλεσιν ἀρ᾽ οὐχ ῇ τῶν γά-
μῶν σύμμιξις καὶ κοινωνία; Κα. Πῶς γὰρ οὐ; “49.
Γαμικοὶ δὲ γνύμοι πρῶτοι κινδυνεύουσι τιϑέμενοι,
καλῶς ἂν τέϑεσϑαι : πρὸς ὀρϑότητα πάσῃ πόλει. ΚΑ.
Παντάπασι μὲν οὖν. 4. «Ἱέγωμεν δὴ πρῶτον τὸν
ἁπλοῦν. ἔχοι δ᾽ ἄν πως ἴσως ὧδε; γαμεῖν δὲ, ἐπειδὸν
ἐτῶν ἢ) τις τριάκοντα, μέχρις ἐτῶν πόὸντε καὶ τριά-
κοντα. εἶ δὲ μὴ, ζημιοῦσϑαι χρήμασί τε καὶ ἀτιμίᾳ"
χρήμασι μὲν τόσοις καὶ τύσοις, τῇδε καὶ τῆδε ἀτι-
μέᾳ. ὃ μὲν ἁπλοῦς ἔστω τὶς τοιοῦτος περὶ γάμων" ὃ
δὲ διπλοῦς, ὅδε. γαμεῖν δὲ, ἐπειδὰν ἐτῶν ἢ τις τριά-
κοντὰ, μέχρι τῶν πέντε καὶ τριάκοντα" διανοηθέντα
ὡς ἔστιν ἢ, τὸ ἀνθρώπινον γένος φύσει τινὶ μετείλη-
φεν ἀϑανασίας" οὗ καὶ πέφυκεν ἐπιϑυμίαν ἴσχειν
πᾶς πᾶσαν. τὸ γὰρ γενέσϑαι κλεινὸν, καὶ μὴ ἀνώ-
νυμὸν κεῖσθαι τετελευτηκότα, τοῦ τοιούτου ἐστὶν ἐπι-
- ϑυμέα. ἑνος οὖν ἄνϑ. ὦπων ἐστίτιξ ξυ υὲ τοῦ παν-
ς
τὸς χρόνου, ὃ διὰ τέλους αὐτῷ ξυνέπεται καὶ συνέψε-
τον, τούτῳ τῷ τρόπῳ ἀϑάνατον ν᾽ τῷ παῖδας παί-
138 ῬΙΑΤΟΝΙβ λοι
δων καταλιπόμενον, ταὐτὸν χαὶ ἕν ὃν ἀεὶ γενέσει;
τῆς ἀϑανασίας μετειληφέναι. τούτου δὴ ἀποστ ἐρεῖν
ἑχόνταο ἐὰ υτὸν, οὐδυπόκέ Σ ὅσιον. ἔκ προνοίας δ᾽ ἀπο-
στερεῖ ὃς ἂν παίδων καὶ γυναικὸς ἀμελῇ. πειϑόμε-
γὸς οὖν τῷ νόμῳ, ἀΐ ζήμιος ἀπαλλάττοιτο ἀν: μὴ πευ-
ϑόμενος δὲ αὖ, μηδὲ γαμῶν, ἔτη τριάκοντα γεγονὼς
καὶ πέντε, ζημιούσθω μὲν καὶ' ἐνιαυτὸν τόσῳ καὶ
τύσω, ἵνα μὴ δοκῇ τὴν μογαυλέαν οὗ κέρδος καὶ ὁᾳ-
στώνην φέρειν. καὶ μὴ μετεχέτω δὲ τιμῶν ὧν οἵ γεώ-
τεροι ἐν τῇ πόλει τοὺς πρεσβυτέρους αὑτῶν τιμῶσιν
ἑχάστοτε. τοῦτον δὴ παρ᾽ ἐκεῖνον τὸν γόμον ἀκού-
σαντο ἔξεστι περὶ ἑνὸς ἑκάστου διανοηϑῆναι, πότε-
ρον αὐτοὺς δισλοί οὕτω δεῖ γενέσθαι τῷ μήκει τὸ
σμικρότατον, διὰ τὸ πεέϑειν τε ἅμα καὶ ἀπειλεῖν, ἡ ἢ»
τῷ ἀπειλεῖν μόνον χρωμένους, ἁπλοῦς γίγνεσθαι τοῖς
μήκεσι. 111’. “Πρὸς μὲν τοῦ “ακωγικοῦ τρόπου, ὦ
ξένε, τὸ τὶ βραχύτερα ἀεὶ προτιμᾷν" τούτων μὴν
τῶν γραμμάτων εἴ τις κριτὴν ἐμὲ κελεύοι γέγγνεσθαι,
πότερα βουλοίμην ἂν ἐν τῇ πόλει μοὶ 7ὲ) γόδμμᾶνα
τεϑῆναι, τὰ μακρότερ' ἂν ἑλούμην. “καὶ δὴ καὶ περὶ
παντὸς γόμου κατὶ τοῦτο τὸ παράδειγμα, εἰ 7,γνοι-
το ἑκάτερα, ταὐτὸν τοῦτ᾽ ἂν αἱροίμην. οὐ μὴν ἀλλά
ποῦ καὶ Κλεινίᾳ τῷδ᾽ ἀρέσκειν δεῖ τὰ νὺν »Ὀμοϑε-
τοὐμενα. τούτου γὰρ ἢ πόλις ἡ νῦν τοῖς τοιούτοις
γόμοις χρῆσϑαι διανοουμένη. ΚΑ. Καλῶς 7, ὦ Μμὲ-
γιλλε, εἶπες. «40. 1ὺ μὲν οὖν περὲ πολλῶν ἢ ὀλίγων
7ζραμμάτων ποιήσασϑαι τὸν λόγον, λίαν εὔηϑες. τὶ
γὰρ, οἶμαι, βέλτιστα, ἀλλ᾿ οὐ τὼ βραχύτατα, οὐδὲ
τὰ μήχη τιμητέον" τὼ δ᾽ ἐν τοῖς νῦν δὴ νόμοις ῥη;
"Ος.ἃ.ς, ΒῈ, ΤΈΘΙΒγ5 118. τΥ. 437
ϑεῖσιν, οὗ διπλῷ ϑάτερα τῶν ἑτέρων διάφορα μόνον
εἰς ἀρετὴν τῆς χρείας, ἀλλ᾽ ὅπερ ἐρῥήϑη, νῦν δὴ τὸ
τῶν διττῶν ἰατρῶν γένος ὀρθότατα παρετέϑη. πρὸς
τοῦτο δὲ οὐδεὶς ἔοικε διανοηθῆναι πώποτε τῶν γο-
μοϑετῶν, ὡς ἐξὸν δυοῖν γρῆσϑαι πρὸς τὰς νομοϑε-
σίας, πειϑοῖ καὶ βίᾳ, καὶ καθ᾽ ὅσον οἷόντε ἐπὶ τὸν
ἄπειρον παιδείας ὄχλον τῷ ἑτέρῳ χρῶνται μόνον. οὐ
γὰρ πειϑοῖ κεραννύντες τὴν βάχην νομοϑετοῦσιν, ἀλλ᾽
ἀχράτῳ μόνον τῇ βίᾳ. ἐγὼ δὲ, ὦ μακάριε, καὶ τρίὲ-
τον ἔτι περὶ τοὺς νόμους δρῶ γίγνεσθαι δέον, οὔ τα-
»ῦν γιγνόμενον. 1.4. Τὰ ποῖον δὴ λέγει;, 460. ἜΣ
αὐτῶν ὧν γῦν διειλέγμεθα ἡμεῖς, κατὰ θεὸν τινὰ
γέγονός. σχεδὸν γὰρ ἐξ ὅσου περὶ τῶν νόμων ἤργμε-
ϑα λέγειν ἐξ ἑωϑινοῦ, μεσημβρέα τε γέγονε, καὶ ἐν
ταὐτῃ παγκάλῃ ἀναπαύλῃ τινὲ γεγόναμεν, οὐδὲν
ἄλλ᾽ ἢ περὶ νόμων διαλεχόμενοι. γόμους δὲ ἄρτι μοὶ
δοχοῦμεν λέγειν ἄρχεσθαι" τὰ δ᾽ ἔμπροσϑεν ἣν πά»-
τὰ ἡμῖν, προοίμια νόμων. τί δὲ ταῦν' εἴρηκα; τόδ᾽
εἰπεῖν βουληϑεὶς, ὅτι λόγων πάντων καὶ ὅσων φωνὴ
κεκοινώνηκε, προοίμιὰ τέ ἐστι, καὶ σχεδὸν οἷόν τι-
νες ἀνακινήσεις, ἔχουσαι τινὰ ἔντεχνον ἐπιχείρησιν,
χρήσιμον πρὸς τὸ μέλλον περαίνεσθαι. καὶ δή που
κιϑαρῳδικῆς δῆς λεγομένων νόμων καὶ πάσης μούε
σης προοέμια ϑαυμαστῶς ἑαπουδασμένα πρόκειται.
τῶν δὲ ὄντως γόμων ὄντων, οὗς δὴ πολιτικοὺς εἶναι
φαμὲν, οὐδεὶς πώποτε οὔτ᾽ .πὲ τι προοίμιον, οὔτε
ξυνϑέτης γενόμενος δξήγεγκεν εἰς τὸ φῶς" ὡς οὐκ ὅν»-
τος φύσει. ἡμῖν δὲ ἢ νῦν διατριβὴ γεγονυῖα, ὡς ἐμοὶ
δοκδῖ, σημαίνει ὡς ὄντος, οἵ τέ 7γὲ δὴ διπλοῖ ἔδοξον
38. ΡῬΙΑΤΟΝΙΒ Ρ.7355.4.}.9.
νῦν δὴ μοι λεχϑέντες γόμοι, οὐχ εἶναι ἁπλῶς οὕτω
πὼς διπλοῖ" ἀλλὰ δύο μέν τινὲ, νόμος τε καὶ σεροοί-
μιον τοῦ νόμου. ὃ δὴ τυραννικὸν ἐπίταγμα, ἄπει-
κασϑὲν ἐῤῥήϑη τοῖς ἐπιτάγμοσι τοῖς τῶν ἰατρῶν,
οὕς ὀΡπῦμεν ἀνελευϑέρους, «τοῦτ᾽ εἶναν νόμος ἄκρα-
τος. τὸ δὲ πρὸ τούτου ῥηϑὲν, πειστικὸν λεχϑὲν ὑπὸ
τοῦδε, ὄντως μὲν εἶναν πε ιστικὸν, προοιμίου μὴν
τοῦ 1 περὶ λόγους δύναμιν ἔχειν. ἵνα γὰρ εὐμενῶς καὶ χαὺ
διὰ τὴν εὐμένειαν εὐμα ϑέστερον τὴῦ ἐπίταξιν (ὃ δὴ
ἐστιν δνόμος) δέξηται ᾧ τὸν γόμο» ὁ ὁ νομοϑέτης λέγει,
τούτου χάριν εἰρῆσϑαι μοὶ κατεφάνη πᾶς ὃ λόγος οὗ-
τος, ὃν πείϑων εἶπεν ὃ λέγειν διὸ δὴ, κατά γε τὸν
ἐμὸν λόγον, τοῦτ᾽ αὑτὸ, προοίμιον, ἀλλ οὐ λόγος ἂν
ὀρϑῶς προσαγορεύοιτο εἶγαι τοῦ νόμου. ταῦτ᾽ οὖν
εἰπὼν, τὲ τὸ μετὼ τοῦτο ἄν μοι; ϑουληϑείην εἰρῆσϑαι;
τόδε" ὡς τὸν »ομοϑέτην σιρὸ πάντων τε ἀεὶ τῶν νό-
μῶν χρεών ἐστι μὴ ἀμοίρους αὐτοὺς προοιμίων ποι-
εἶν, καὶ καϑ᾽ ἕκαστον ἢ διοίσουσιν ἑαυτῶν, ὅσον νῦν
δὴ τὼ λεχϑέντε διηνεγκάτην. ΚΑΙ. Τὸ γ ἐμὸν οὐκ
ἂν ἄλλως νομοϑετεῖν διακελεύοιτο ἡμῖν τὸν τούτων
ΠῚ 490. Καλῶς μὲν τοίνυν, ὦ Κλεινία, δο-
ς μοι τόγε τοσοῦτον λέγειν, ὅτι πιᾶσέ γε νόμοις
ἐστὺ προρίμιον" καὶ ὅτι πάσης ἀρχόμενον γομοϑε-
σίας, χρὴ προτιϑέναι παντὸς τοῦ λάγον τὸ πεφυκὸς
“τροοίμιον ἑκάστοις. οὐ γὰρ σμικρὸν τὸ μετεὶ τοῖτο
ἐστὶ ῥηθησόμενον" οὐδ᾽. ὀλίγον διαφέρον, ἢ σαφῶᾳ
ἢ μὴ σαφῶς αὐτὰ μνημονεύεσθαι. τὸ μέντοι μεγὰϑ
λων πέρι λεγομένων νόμων καὶ σμικρῶν, εἰ ὁμοίως
τροοιμιάζεσϑαι προστάττοιμεν, οὐκ ἂν ὀρϑῶς λέγοι-
“-ΦΖ ᾿ μὐὐν....».....» Ἢ
»
4,6.}.,7 94..ν.Ὁ. ΠΕ ΤΠ ΟΙΒΥΘΒ 118. ΤΥ, 4539
μεν. οὐδὲ γὰρ ἄσματος οὐδὲ λόγου πογτὸς δεῖ τὸ
τοιοῦτον δρᾷν. καέτοι πέφυκε 7ε. εἶναι πᾶσιν, ἀλλ᾽ οὐ
χϑησεξον ὅπασιν. αὐτῷ δὲ τῷ τὸ δήτορι καὶ ἡ τῷ μελῳδῷ
καὶ τῷ νομοϑέτῃ τὸ τοιοῦτον ἑκάστοτε. ἐπιτρεπτέον.
ΚΑ. "ἀληθέστατα δοκεῖς μοι λέγειν. ἀλλὰ δὴ μηκέτ᾽,
ὦ ξένε, διατριβὴν πλείω τῆς μελλήσεως ποιώμεϑα" ἐπὶ
δὲ τὸν λόγον ἐπανέλθωμεν, καὶ ἀπ᾽ ἐκείνων ἀρχώμε-
2α, εἴ σοι φίλον, ὧν οὐχ ὡς πεν ἴουμενος εἶπες
τότε. πάλιν οὖν (οἷον φασὶν οἵ παίζοντες) ἄμειν ὄνων
ἐξ ἀρχῆς δευτέρων, ἐπαναπολήσωμεν, ὡς προοίμιον,
ἀλλ οὐ τὸν τυχόντα λόγον περαΐγοντες, παϑάπερ
ἄρτι. λάβωμεν δ᾽ αὐτῶν ἀρχὴν ὁμολογοῦντες προοι-
μιάξεσϑαι. καὶ τὰ μὲν περὶ ϑεῶν τιμῆς, πρυγόνων
τε ᾿ϑεραπείας, καὶ τὰ γῦν δὴ λεχϑέντα, ἱκανά" τὰὼ δ᾽
ἑξῆς πειρώμεθα λέγειν, μέχρι περ ἄν σοι πᾶν τὸ προ-
οὐμιον ἱκανῶς εἰρῆσθαι δοκῇ. μετὰ δὲ τοῦτο ἦδὴ τοὺς
γόμους. αὐτοὺς διέξεν λέγειν. 44, Οὐκοῦν περὶ ϑεῶν
'μὲν καὶ τῶν μετὰ ϑεοὺς, καὶ γογέων ζώντων τὲ πέρι
καὶ τελευτησάντων, τότε ἱκανῶς προοιμιασάμεϑα, ὡς
γὺν λέγομεν ᾿ τὸ δ᾽ ἀπολειπόμενον ἔτι τοῦ τοιούτου
φαίνῃ μοὶ σὺ διακελεύεσθαι τανῦν οἷο» πρὸς τὸ φῶς
ἔπαν ἄχει». ΚΑ. Παντάπασι μὲν οὖν. 40. ᾿Αλλὰ μὴν
μετά γε τὰ τοιαῦτα ὡς χρὴ περὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς
"αἱ τὰ σώματα καὶ τὸς οὐ σίας Πεσῦδηι τε πέρι καὶ
ἀνέσεως ἴσχειν, προσῆκόν τ᾽ ἐστὶ καὶ κοινότατον ἄνα-
᾿ πεμποαζομένους τόγ τε λέγοντα καὶ τοὺς ἀκούοντας,
παιδείας γίγοξσϑαι κατὰ δύναμιν ἐπηβόλουαι ταῦτ᾽
οὗν. ἡμῖν αὐτὰ μετ᾿ ἐκεῖνα, ὄντως ἐστὴ ῥητέα καὶ ἄ-
ουστέα. 1 Λ. ᾿Ορϑύότατα λέγεις.
40 ῬΙΑΤΟΝΙΒ5 Ῥ.72.4.}.7.27.λ:
ΠΔΑΤΩΝΟΣ
ΟΕ
ΤΙ
» πὲ ἫΝ δι ΝΟΜΟΘΕΣΙΟΩΑ͂Σ
«ΙΑΔΑΟΙΟΣ ΠΈΜΠΤΟΣ.
ΓἌ,ἼἸΚΟΥΟΙ δὴ πᾶς, ὅσπερ νῦν δὴ τὰ περὶ ϑεῶν τ.
ἤκουε καὶ τῶν φίλων προποατόρων».. πάντων γὰρ τῶν
αὑτοῦ κτημάτων μετὰ θεοὺς ψυχὴ ϑειότατον, οἷ-
κειότατον ὕν. τὰ δ᾽ αὑτοῦ διττά ἐστι παντάπασι.
τὰ μὲν οὖν κρείττω καὶ ἀμείνω, δεσπόζοντα" τὸ δ᾽
ἥττω καὶ χείρω, δοῦλα. τῶν οὖν αὑτοῦ τὰ δεσπό-
ἕοντα ἀεὶ προτιμητέον τῶν δουλευόντων. οὕτω δὴ
τὴν αὑτοῦ ψυχὴν, μετὰ ϑεοὺς ὄντας δεσπότας καὶ
τοὺς τοὗῦτοις ἑπομένους, τιμᾷν δεῖν λέγων δευτέραν,
ὀρϑῶς παρακελεύομαι. τιμᾷ δ᾽, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἡμῶν
οὐδεὶς ὀρϑῶς" δοκεῖ δέ. ϑεῖον γὰρ ἀγαθόν που τι-
μὴ" τῶν δὲ κακῶν οὐδὲν τίμιον. ὃ δ᾽ ἡγούμενος ἢ
τισι λόγοις ἢ δώροις αὐτὴν αὔξειν, μηδὲν βελτίω δὲ
ἔμ χείρονος αὐτὴν ἀπεργαζόμενος, τιμᾷν μὲν δοκεῖ
τρί ὈΒ ΡΘΙΒΥΚ 118, ν, 441
3 “Ὁ, " 39 3
δρᾷ δὲ τοῦτο οὐδαμῶς. αὐτίκα ποῖς εὐθὺς γενόμε-
ΗΜ -“ ὌΠ» Ψ
γος ἄνθρωπος πᾶς, ἡγεῦται πάντα ἱκαγὸς εἶναι 7γι-
γνώσκειν, χαὶ τιμᾷν οἴεται ἐπαινῶν τὴν αὑτοῦ ψυ-
τ ) ᾿ [.
χὴν, καὶ προϑυμούμενος ἐπίτρδπει πράττειν δ, τι
.) 2 ᾿ ᾿ ᾿ το , ΕἸ Ἀ
αν» εϑέλῃ. τὸ δὲ νῦν λεγόμενον ἐστὶν,
ς - Ὁ
ὡς δρῶν ταὺ-
᾿ 3 3) τ
τα, βλάπτει καὶ οὐ τιμᾷ.
-Ξ.ν Υ ε ν᾽ ’
θεῖ δὲ, ὡς φαμὲν, μετά
ι ς ᾿ Ἴ Π «“ ΕΙ { -Ὁ ς
7ὲ ϑεοὺς δευτέραν. οὐδὲ 78 ὁτὰν ἀνϑρωπος τῶν αὗ-
ω» ε ; Ἐς ὦ
τοῦ ἑκάστοτε ἁμαρτημάτων μὴ ἑαυτὸν αἴτιον ηγῆ-
»"- η Ὁ - τι,
ταί, καὶ τῶν πλείστων κακῶν καὶ μεγίστων, ἀλλ᾿ ἀλ-
λους, ἑαυτὸν δὲ ἀεὶ ὠναίτιον ἐξαίρῃ, τιμᾷ τὴν αὗ-
τοῦ ψυχὴν, ὡς δὴ δοκεῖ. ὃ δὲ πολλοῦ δεῖ δρᾷν τοῦ-
Α 3.9 ς -»ὝὟἢ Γ
10. βλάπτει γάρ. οὐδ᾽ ὅπόταν ἡδοναῖς παρὰ λόγον
- , , . 32
τὸν τοῦ γομοϑέτου καὶ ἔπαινον χαρίζηται, τότε οὐ-.
δαμῶς τιμᾷ: ἀτιμάζει δὲ, κακῶν «καὶ μεταμελείας
᾽ Ε] 2 , ΕΣ
ἐμπιπλεὲὶς αὐτήν. οὐδὲ 78 ὁπόταν αὖ τἀναντία τὸ ὺς
ἐπαινουμένους πόγους, καὶ φόβους καὶ ἀλγηδόνας
Ἃ ᾿ ᾿ Ὁ "Ὁ 5... δ ἃ ᾿ ᾿
καὶ λύπας μὴ διαπονῇ γαφτερῶν, ἀλλ ὑπείκῃ, τότε
3 Ὁ 27 ᾿ 3 3 .
οὐ τιμιᾳ ὑπεέκων, ἄτιμον γὰρ αὐτὴν ἀπεργάζεται,
»"Ὕ“»᾿ 3 ᾽ 3 ς9 ς»ν
δρῶν τὰ τοιαῦτα ξύμπαντα. οὐδ᾽ ὅπόταν ἡγῆται τὸ
-" Π 3 κ᾿ - 2 4“ 39 2 4
[ ζην. πάντως ἀγωϑὸν δίψαν, τιμᾷ". ἀτιμάζει ὃ αὐτὴν
Ὰ Π ν ᾿ 2 Ὁ , κι - ᾿
("αὶ τ018. τὰ γὰρ ἐν ἄδου πράγματα πάντα, κακὰ
-Ὕ -Ὁ μὴ ς ,
᾿Ἶγούμενος τῆς ψυχῆς εἶγαι, ὑπείκει, καὶ οὐκ ἄντι-
3 -"
τῶν ἀγαθῶν
93εκ. « {
οὐδὲ μὴν πρὸ
Ι.2 »"Ὕ» 2 - ᾿ - ,
ἀρετῆς ὁπόταν αὖ προτιμῷ τις κάλλος, τοῦτ᾽ ἔστιν
Ϊ 3 [τ - - ΄
οὐχ ἕτερον ἡ ἢ τῆς ψυχῆς ὄντως καὶ πάντως ἀτιμία.
442΄ ᾿ ῬΙΑΤΟΝΙΒ ν».7η3δ.8:᾽0..
ΘΕ Ἄ Ὁ 32) ᾿ ΕἸ -»
τιμότερο». ἃλλ ὃ περὺ ψυχῆς ἄλλως δοξάζων ἀγγόεὶ
Υ 5 -Ὁ-Ὁ 3 Π
ὡς θαυμαστοῦ τουτοῦ χτήματος ἀμελεῦ. οὐδὲ γε
ς ᾿ τ Ἃ ἃ ὦ “" ν - 2Χ ᾿
ὅπόταν χοήματα τις ἐθῷ κτᾶσθϑαν μὴ καλῶς, 7, ΜΊ
. , Γ 2 - .
δυσχερῶς φερῇ κτώμενος, δώροις ἄρα τιμῷ τότε τὴν
-᾿ ᾿ ᾿ Ε] ᾿ Ψ
ἑαυτοῦ ψυχήν. παντὸς μὲν οὐ» λείπει. τὸ γὰρ αν-
-Ὁ“Ὃ᾿᾽ τ, ΒῚ
τῆς τίμιον μὰ καὶ χαλὸν ἀποδίδοται σμικροῦ χρυ-
»"» ἰχ) 2 »ο- Ἀ »"
οἱου. πᾶς γὰρ Ὁ. Ὁ ἐπὶ γῆς καν ὑπὸ γῆς χρυσὸς,
- “- 3 ἢ -- 3 Ν ᾿ -Ὁ- . [:
ἀρετῆς οὔκ ἀντάξιος. οὐδὲ (εἰπεῖν ξυλλήβδηνὴ ὁσα-
πεὸ γομοϑέτης αἰσχρὰ εἶναν χαὶ κακὸ διαριϑμούὺ-
μέρος τάττῃ; καὶ τοὐναντίον ἀγαϑὰ χαὶ καλὰ, τῶ;
“ 3 ΄ { ν,. 2.2, 7.5» ᾿ ἌΣ ," δὲ 2
μὲν ἀπέχεσϑαν μὴ ὃ ἐλῃ πάσῃ μηχανῇ» τὸ δὲ ἐπι-
“« ᾿ 32 ΕΥ
τηδεύειν ξύμπασαν κατα δύγαμιν, οὐκ οἶδεν ἐν τοὺ-
»"Ὁ
“-᾿ ΆΜΥΝ «- ᾿ »Χ 5
τοις πᾶσι πᾶς αγύρῶσεος; ψυχὴν, ϑειότοίον ον, ἅτι-
μότατα καὶ καχοσχημογέστατα διατιϑείς. τὴν γι
Π ᾿ ο Υ ᾿Ν "" " Ξ
λεγομένην δίκην. τῆς κακουργίας τὴ» μεγίστην οὐ
Ν , -Ό-Ό . 5 .
δεὶς, ὡς ἕπος εἶπεν», λογίζεται. ἔτι δ᾽ ἢ μεγίστη,
τὸ ὁμοιοῦσθαι τοῖς κακοῖς ἀνδράσιν" ὁμοιούμενο;
δὲ, τοὺς μὲν ἀγαϑοὺς φεύγειν ἄνδρας καὶ λύγου:-
ΔΙ ΗΝ δ ς 9 ο δὲ " λλᾶσϑ διά
καὶ ἀποσχίζεσθϑαι, τοῖς ὲ προσκολλᾶσϑον ιώκοντυ.
χυτὰ τὰς ξυγουσίας. προσπεφυχύτα δὲ τοῖς τοιοὺ-
-Ὁ Ἃ ,
τοις, ἄνάγκη᾽ ποίει» κιὶ πάσχειν ἃ πεφύκασιν ἂλ-
λήλους οὗ τοιοῦτον ποιεῖν καὶ λέγειν. τοῦτο οὖν δὴ
τὸ πάϑος, δίπη μὲν οὐκ ἔστι (καλὸν γὰρ τόγε δί-
καιον, καὶ ἢ δίκη) τιμωρία δὲ, ἀδικίας ἀκόλουθος
π « ᾿
πάϑη" ἣς ὃ», τὲ τυχὸν καὶ μὴ τυγχάνων, ἄϑλιος"
ὃ μὲν, οὐκ ἰατρευόμενος" ὃ δὲ, ἵνα ἕτεροι πολλοὶ σώ-
ΕἸ ᾿ ᾿ οὐ Εν ε ἘΣ εἰ
ζωνται; ἀπολλύμενος. τιμῇ δ᾽ ἐστὶν ἡμῖν, ὡς τὸ 0ὃλο»
᾿᾿ - εἰ
εἰπεῖν, τοῖς μὲν ἀμείνοσιν “πεσϑαι" τὰ δὲ χείρονα,
ἣ 2 3 2
γενέσϑαι δὲ βελτίω δυνατὰ, τοῦτ αὐτὸ ὡς ἄριστε
ἃ.9.».749...5. ΠῚ ἽἘΕΌΙΒΥΕ 118. ν. 445
ἀποτελεῖν. ψυχῆς οὖν ἀνθρώπῳ κτῆμα οὖκ ἔστιν
εὐφυέστερον, εἰς τὸ φυγεῖν μὲν τὸ κακὸν, ἐχνεῦσαι
δὲ καὶ ἑλεῖν τὸ πάντων ἄριστον" καὶ ἑλόντα αὖ,
κοινῇ ξυγοικεῖν τὸν ἐπίλοιπον βίον. διὸ δεύτερο»
ἐτάχϑη τιμῇ. τὸ δὲ τρίτον, πᾶς ἂν τοῦτό γ8 γνοήσειε,
τὴν τοῦ σώματος εἶναι κατιὶ φύσιν τιμήν. τὰς δ᾽ αἵ
τιμὲς δεῖ σκοπεῖν" καὶ τούτων τίνες ἀληθεῖς, χαὶ
ὅσαν κέβδηλοι. τοῦτο δὲ, νομοθέτου. μηνύειν δὴ μοι
φαίνεται τάσδε καὶ τοιώσδε τινὸς αὐτὰς εἶναι" τί-
μιον εἶναι σῶμα, οὐ τὸ καλὸν, οὐδὲ ἰσχυρὸν, οὐδὲ
τάχος ἔχον, οὐδὲ μέγα, οὐδέ γε τὸ ὑγιεινὸν (καίτοι
πολλοῖς ἂν τοῦτό 7ὲ δοκοῦ) καὶ μὴν οὐδὲ τὶ τούτων͵
7) ἐναντία - τὰ δ᾽ ἐν τῷ μέσῳ, ἁπάσης ταύτης τῆς
ἕξεως ἐφαπτόμενα, σωφρονεστατα ἅμα τε ἀσφαλέ-
στατα εἶναι μακρῷ. τὰ μὲν γὺρ χαύγνους τὲς ψυχὲς
καὶ ϑρασείας ποιεὶ, τὸ δὲ, ταπεινάς τὲ καὶ ἄγελειυ-
ϑέρους. ὡς δ᾽ αὕτως ἢ τῶν χθημάτων καὶ κτημάτων
"τῆσις καὶ τιμήσεως κατ τὸν αὐτὸν ῥυθμὸν ἔχει.
τὶ μὲν γὸρ ὑπέρογκα ἑκάστων τούτων ἔχϑρας καὶ
στάσεις ἀπεργάζεται τοὺς πόλεσι, καὶ ἰδίᾳ - τὰ δ᾽
ἐλλείποντα, δουλείας ὡστοπολύ. μὴ δὴ τις φιλοχρη-
μονείτω παίδων γ ἕνεκα, ἵνα ὅτι πλουσιωτάτους
καταλέπῃ. οὔτε γὰρ ἐκείνοις, οὔτ᾽ αὖ τῇ πόλει ἄμει-
γο». ἢ γὰρ τῶν γέων ἀκολάκευτος οὐσία, τῶν δ᾽ ἂ-
»αγκαίων μὴ ἐνδεὴς, αὕτη πασῶν μουσικωτάτη τε
καὶ ἀρίστη. ξυμφωνοῦσα γὰρ ἡμῖν καὶ ξυναρμότ-Ἅ
τοῦσα εἰς ἅπαντα, ἄλυπον τὸν βίον ἀπεργάζεται.
παισὶ δὲ αἰδῶ χρὴ πολλὴν, οὐ χρυσὸν, καταλείπειν.
οἰόμεϑα δ᾽ ἐπιπλήττογτες τοῖς γέοις ἀγναισχυντοῦσε;
.
444, ῬΙΑΤΟΝΙΒ «ο' ἃ,»
ἣν» 5
τοῦτο καταλείψειν. τὸ δ᾽ ἔστιν οὐκ ἐκ τοῦ νῦν πα-
"»- Ἁ
ραχελεύσματος τοις γέοις γιγνόμενον, ὃ παραχελεύογ-
ται, λέγοντες ὦ; δεῖ πάντα αἰσχύνεσθαι τὸν γέον.
ὁ δὲ ἔμφρων γομοϑέτης τοῖς πρεσβυτέροις ἂν μᾶ)-
λον παοακελεύοιτο αἰσχύνεσθαι" τοὺς νέους" καὶ
πάντων μάλιστα εὐλαβεῖσθαν μὴ ποτὲ τις αὐτὸν
ἴδη τῶν νέων ἢ καὶ ἐπακούση δρῶντα ἢ λέγοντα τὶ
Ε' 3 “ ε [. 5 ἐ ᾿ " ᾿ ΕῚ
τῶν αἰσχρῶν. ὡς ὅπου ἀναισχυντοῦσι γεροντές, ἃ-
γάγκη καὶ γέους ἐνταῦϑα εἶναι ἀναιδεστάτους. παι-
δεία γὰρ νέων διαφέρουσα ἐστὶν ἅμα καὶ αὐτῶν,
οω Ὁ ! »Ὁ ᾿
οὐ τὸ νουϑετεῖν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἂν ἄλλον νουϑετῶν εἴποι
ὶ ἡνεσϑαι ταῦτα αὐτὸν δρῶντα διὰ βίου. ξυγ-
τὶς, φαίνεσθαι ὑτὸν δρ ὼ βίου. ξὺν
᾽ τ Ἁ ε " - “
γένειαν δὲ καὶ ὁμογνιον ϑεῶν χοινωνίαν ἀπασὰν
ταὐτοῦ φὗσιν αἵματος ἔχουσαν τιμῶν τις καὶ σεβό-
2 δ) ᾿ «ι ν 3 Υ ς
μένος, εὔνους ἂν γενέσθα! οὺς ϑεοὺς ξὶς παίδων αὖ-
τοῦ σπορὰν ἴσχει κατιὺὶ λόγον. καὶ μὴν τόγε φίλων
ἑ ι 2 3 ν
καὶ ἑτέρων πρὸς τὰς ἐν βίῳ ὁμιλίας εὐμενὲς ἂν τις
- , 4 , ᾿ ᾿ δ. ς
κτῷτο" μείζους μὲν καὶ σεμνοτέρας τὸς ἐκείνων ὑπη-
ἅν. 3 » ͵ 5
ρεσίας εἰς αὑτὸν ἡγούμενος, ἢ ᾿κεῖνοι, ἐλάττους δ᾽ αὖ
τὰς αὑτοῦ διανοούμενος εἰς τοὺς φίλους χάριτας
αὐτῶν τῶν φίλων τὲ καὶ ἑταίρων. εἰς μὴν πύλιν καὶ
᾿ - -᾽ -ῳ ἜΤΗ. ᾿ Ν
πολίτας μακρῷ ἄριστος, ὁστις πρὸ τοῦ Ολυμπιᾶάσιπανὺ
᾿ Γ Ἵ -- ᾿ 3 -Ὁ -
ἁπάντων ἀγώνων πολεμικῶν τὲ καὶ εἰρηνικῶν, νικᾷν
3 - Ὁ ,
δέξαιτ ὃν δόξῃ ὑπηρεσίας τῶν οἴκοι νόμων, ὡς ὕπηρε-
« , Γ, 2 ᾿ 3 »--΄»Σ - Π
τηκὼς πάντων κάλλιστα ἀνθρώπων αὑτοῖς ἕν τῷ βίῳ.
ῃ Ἢ 5 ., τ ὃ “ΑΝ Γ γι ᾿
πρὸς δ᾽ αἱ τοὺς ξένους δια »ΟΉΤΕΟΥ οἰς ἁγιώτατα ξυμβό-
) ἵ 32 -
λαια ὄντα. σχεδὸν γὰρ πάντ᾽ ἐστὲ τὰ τῶν ξένων καὸ
Ε, ᾽ » - ω'
εἰς τοὺς ξένους ἁμαρτήματα παρὰ τῶν πολιτῶν εἰς
» π Ψ ᾿ " “ 3, ι »ι
ϑεὺν ἀνηρτημόνα τιμωρὸν μᾶλλον. ἔρημος γὰρ ὧν ὃ
.
Ρ.7350...».. ὮΠ ΤΈΘΤΒΥΘ 115, Υ, 145
ἕέγος ὃ ἑταιρῶν τὸ καὶ ξυγγενῶν, ἐλεεινότερος ἀνθρώ-
ποῖς καὶ θεοῖς. ὃ δυνάμενος οὖν τιμωρεῖν μᾶλλον,
βοηϑεῖ πρόϑυμότερον. δύναται δὲ διὰ φερόντως" ὃ
ξένιος ἑκάστων δαίμων καὶ ϑεὸς τῷ ξενίῳ συνεπόμε-
γου 4[ἴ. πολλῆς οὖν εὐλαβείας ᾧ καὶ σμικρὸν ἡρρὴν
μηϑείας ἕνι, μηδὲν ἁμάρτημα περὲ ξένους ἁμαρτόν-
τὰ ἕν τῷ βίῳ, πρὸς τὸ τέλος αὑτοῦ πορευϑῆναι.
ξενικῶν δ᾽ αὖ καὶ ἐπιχωρίων ἁμαρτημάτων τὸ περὲ
τοὺς ἱκέτας μέγιστον γίγνεται ἁμάρτημα ἑκάστοις.
μεϑ᾽ οὗ γὰρ ἱκετεύσας μάρτυρος ὃ ἱκέτης ϑεοῦ, ἔτυ-
χὲ» ὁμολογιῶ ὧν, φύλαξ διαφέρων οὗτος τοῦ παϑόν-
τος γὲ) “νεται. ὥστ᾽ οὐκ ἂν ποτε ἀτιμώρητος πάϑοι ὃ
τυχὼν ὧν ἔπαϑε. τὰ μὲν οὖν περὶ γόνεας τὲ καὶ ἑαυ-
τὸν καὶ τὰ ἑαυτοῦ, περὶ πόλιν τε καὶ φίλους καὶ
ξυγγένειαν, ξενικά τε καὶ ἐπιχώρια διεληλύϑαμεν
σχεδὸν ὁμιλήματα. τὸ δὲ, ποῖός τις ὧν αὐτὸς ἂν
κάλλιστα διάγοι τὸν βίον, ἑπόμενον τούτῳ διεξελ-
ϑεῖν, ὅσ᾽ ἂν οὖν μὴ γόμος ἀλλ᾽ ἕπαινος παιδεύων
καὶ ψόγος ἑκάστους, εὐνοϊκοὺς μᾶλλον καὶ εὐμενεῖς
τοῖς τεϑήσεσϑαν μέλλουσι νόμοις ἀπεργάζεται" ταῦτ᾽
ἐστὲ μετὰ τοῦτο ἡμῖν ῥητέα. ἀλήϑεια δὴ, πάντων
μὲν ἀγαϑῶν ϑεοῖς ἡγεῖται, πάντων δὲ ἀνϑρῶποις.
ἤξ, Ὁ γενήσεσϑαι μέλλων μακάριός τε καὶ εὐδαίμων,
ἐξ ἀρχῆς εὐθὺς μέτοχος εἴη, ἵνα ὡς πλεῖστον χρόνον
ἀληϑὴς ὧν διαβιοῖ. πιστὸς γάρ" ὃ δὲ ἄπιστος, ᾧ
φίλον ψεῦδος ἑχούσιον. ὅτῳ δὲ ἀκούσιον, ἄνους.
ὧν οὐδέτερον ζηλωτόν. ἄφιλος γὰρ δὴ πῶς ὅγε ἀ-
πιστος καὶ ἀμαϑής. χθύνου δὲ προϊόντος γνωσϑιὶς,
εἰς τὸ χαλεπὸν γῆρας ἐρημέαν αὑτῷ πᾶσαν κατεσγευ-
Ῥελυ. ΤΟΥΎΙι. κ
146 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.».7γ.51.1.Ὁ.ν
᾿ ΓΕ. ᾿ τας ’ ΓΙ ᾿ Ἂ ᾿ ὡς
ἀἄσατο ἐπὶ τέλει τοῦ βίου: ὠστε ζώντων καὶ μὴ ἕ-
ταίρων καὶ παίδων, σχεδὸν ὁμοίως ὀρφανὸν αὑτῷ
, . Υ͂ ᾽ ν᾿ Α φὸυ κι 5φς.
γενέσθαι τὸν βίον. τίμιος μὲν δὴ καὶ ὃ μηδὲν ἀδι-
κῶν" ὅ δὲ μηδ᾽ ἐπιτρέπων τοῖς ἀδικοῦσιν ἀδικεῖν,
, ὃν δ Γ - 2) » , [ο ᾿ ᾿
πλέον ἢ διπλασίας τιμῆς ἄξιος ἐκείνου. ὃ μὲν γὰρ,
ἑνὸς, ὁ δὲ πολλῶν ἀντάξιος ἑτέρων, μηνύων τὴν τῶν
» “»ὦἷ΄ἕ ΕΣ 5 , ε τι Ἂ “ῃ
ἄλλων τοῖς ἄρχουσιν ἀδικίαν. ὃ δὲ, καὶ ξυγκολάζων
᾿} "»- Ε᾽ ᾽ :
εἰς δύναμιν τοῖς ἄρχουσιν, ὃ μέγας ἀνὴρ ἐν πόλει
Ἁ ΄ - 5 ᾿ -
καὶ τέλειος οὗτος ἀναγορευέσϑω, νικηφόρος ἀρετῇ.
τὸν αὐτὸν δὴ τοῦτον ἔπαινον καὶ περὶ σωφροσύνης
" ᾿ [4]
χρὴ λέγειν, καὶ περὲ φρονήσεως, καὶ ὅσα ἄλλα τὶς
39 ω. Γ ι κ γ᾽ 9 . 2 ΒῚ ᾿
ἀγαϑὰ κέκτηται, δυνατὰ μὴ μόνον αὑτὸν ἔχειν, ἀλλὰ
] .
καὶ ἄλλοις μεταδιδόναι. καὶ τὸν μὲν μεταδιδόντα,
2 Β᾿ τ τν ᾿
ὡς ἀκρότατον χρὴ τιμᾷν" τὸν δ᾽ αὖ μὴ δυνάμενον,
- »Ὁ7
ἐθέλοντα δὲ, ἐᾷν δεύτερον. τὸν δὲ φϑονοῦντα καὶ
ἑκόντα μηδενὶ κοινωνὸν διιὲ φιλίας γιγνόμενον ἀγα-
-» -Ὁ Ξ, Σὰ κι , - ι
ϑὼν τινῶν, αὐτὸν μὲν ψέγειν" τὸ δὲ κτῆμα μηδὲν
»" 2 ΄ ι »"ἪὉ
μᾶλλον διὰ τὸν κεκτημένον ἀτιμάζειν, ἀλλὰ κτᾶ-
᾽ “σι αν »
σϑαι κατὰ δύναμιν. φιλογεικεέτω δὲ ἡμῖν πᾶς πρὸς
᾿Ὶ }] »-Ὁ 72,
ἀρετὴν ἀφϑόνως. ὃ μὲν γὰρ τοιοῦτος τὰς πόλεις αὖ-
, ᾿ . , ᾿ 32
ἕει, ἁμιλλώμενος μὲν αὐτὸς, τοὺς ἄλλους δὲ οὐ κο-
- ι - »"-Ὁ ΕΙ
λούων διαβολαῖς: ὃ δὲ φϑονερὸς τῇ τῶν ἄλλων δια-
-" - ΕΣ 3
βολῇ δεῖν οἰόμενος ὑπερέχειν, αὐτός τε ἧττον συ»-
Γ ν᾿ 5) ᾿ « Β] “ Υ 5
τείνει πρὸς ἀρετὴν τὴν ἀληϑῆ, τοὺς τὲ ἀνϑαμιλλω-
μένους εἰς ἀϑυμίαν καϑίστησι, τῷ ἀδίκως ψέγεσϑαι"
ι . νι πὲ ϑ τ
καὶ διὰ ταῦτα ἀγύμναστον τὴν πόλιν θὁλὴν εἰς ἀμιλ-
5 -“ Ὁ , ΟΝ ἢ ι ϑ
λαν ἀρετῆς ποιῶν, σμικροτέραν αὐτὴν πρὸς εὐδο-
᾿ ς -ὖὟ , ΄Ίω Ἢ “« ι
ξίαν τὸ ἑαυτοῦ μέρος ἀπεργάζεται. ϑυμοειδῆ μὲν
κ " Υ “Ξ- - ᾿ Ὁ ,
δὴ χρὴ πάντα ἄνδρα εἶναι, πρᾷον δὲ ὡς ὅτι μάλιστα.
πο νον. ΔῈ ΠΕΘΙΒΥΘ ΠΥ. 147
τιὶ γὰρ τῶν ἄλλων χαλεπὰ κοιὶὶ δυσίατα ἢ και τοπαράπαν
ἀνέατα ἀδικήματα οὐκ ἔστιν ἄλλως ἐκφυγεῖν, ἢ μαχό-
μενον καὶ ἀμυνόμενον νικῶντα, καὶ τῷ μηδὲν ἀνιέναι
κολάζοντα. τοῦτο δὲ ἄνευ ϑυμοῦ γενναίου ψυχὴ πᾶ-
σα ἀδύνατος δρᾷν. τὶὶ δ᾽ αὖ τῶν ὅσοι ἀδικοῦσι μὲν,
ἰατὰ δὲ, γιγνώσχειν χρὴ, πρῶτον μὲν, ὅτι πᾶς ὃ ἄδικος,
οὐχ ἑκὼν ἄδικος" τῶν γὰρ μεγίστων χακῶν οὐδεὶς
οὐδαμοῦ οὐδὲν ἑκὼν κέκτητο ἄν ποτε. πολὺ δ᾽ ἥκιστα,
ἐν τοῖς τῶν ἑαυτοῦ τιμιωτάτοις. ψυχὴ δ᾽, ὡς εἴπο-
μεν, ἀληϑείᾳ γ7γ͵) ἐστὶ πᾶσι τιμιώτατον. ἐν οὖν τῷ
τιμιωτάτῳ τὸ μέγιστον κακὸν οὐδεὶς ἑκὼν μήποτε
λάβη, καὶ ζὴ διὰ βίου κεκτημένος αὐτό. ἀλλιὲ ἐλεει-.
γὸς μὲν πάντως ὃγε ἄδικος, καὶ ὃ τὰ κακὸ ἔχων"
ἐλεεῖν δὲ τὸν μὲν ἰάσιμα ἔχοντα ἐγχωρεῖ, καὶ ἀνείΐο-
γοντα τὸν ϑυμὸν πραὕνειν, καὶ μὴ, ἀκροχολοῦντα,
γυναικείως πικραιγόμενον διατελεῖν" τῷ δ᾽ ἀκράτως
καὶ ἀπαραμυϑήτως πλημμελεῖ καὶ κακῷ ἐφιέναι δεῖ
“τὴν ὀργὴν. διὸ δὴ ϑυμοειδὴ πρέπει» καὶ πρᾷον φα-
μὲν ἑκάστοτε εἶναι δεῖν τὸν ἀγαϑόν. πάντων δὲ μέ-
γιστον κακὸν ἀνθρώποις τοῖς πολλοῖς ἔμφυτον ἐν
ταῖς ψυχαῖς ἔστιν: οὗ πᾶς ἑαυτῷ συγγνώμην ἔχων,
ἀποφυγὴν οὐδεμίαν μηχανᾶται. τοῦτο δ᾽ ἔστιν ὃ
λέγουσιν ὡς φίλος αὑτῷ πᾶς ἄνθρωπος φύσει τέ
ἐστι, καὶ ὀρϑῶς ἔχει τὸ δεῖν εἶναι τοιοῦτον. τὸ δὲ
ἀληϑείῳᾳ γε πάντων ἁμαρτημάτων, διὰ τὴν οφόδρα
ἑαυτοῦ φιλίαν, αἴτιον ἑκάστῳ γέγνεται ἑκάστοτε.
τυφλοῦται γὰρ περὶ τὸ φιλούμενον ὃ φιλῶν. ὥστε
τὰ δίκαια καὶ τὰ ἀγαϑὰ καὶ τὰ καλὰ κακῶς πρένει,
τὸ αὑτοῦ πρὸ τοῦ ἀληϑοῦς ἀεὶ τιμᾷν δεῖν ἡγούμε-
Κλ
483 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ Ὁ.«.ἀ
νος. οὔτε γὰρ ἑαυτὸν οὔτε τὰ ἑαυτοῦ χρὴ τόν γε μέ-
γαν ἄνδρα ἐσύμενον στέργει», ἀλλὰ τὰ δίκαια, ἐάν τε
παρ αὑτῷ, ἐάν τε παρ ᾿ ἄλλῳ μᾶλλον πραττόμενα: τυγχά-
νῃ. ἐκ ταὐτοῦ δὲὰ ἁμαρτήματος τοὑτου καὶ τὸ τὴν ἅμα-
ϑίοαν τὴν παρ᾽ αὑτῷ δοκεῖν σοφίαν εἶναι, γέγονε τᾶσιν.
ὅϑεν οὐκ εἰδότες (ὡς ἔπος εἰπεῖ») οὐδὲν, οἰόμεϑα
τὰ πάντα εἰδέναι: οὔκ ἐπιτρέποντες δὲ ἄλλοις ἃ μὴ
ἐπιστάμεϑα πράττειν, ἀναγκαζόμεϑα ἁμαρτάνει»
αὐτοὶ πράττοντες. διὸ πάντα ἄνϑρωπον χρὴ φεὺύ-
γειν τὸ σφόδρα φιλεῖν αὗτόν τὸν δ᾽ ἑαυτοῦ βελτίω
διώκειν δεῖ, μηδεμίαν αἰσχύνην ἐπὶ τῷ τοιούτῳ πρό-
σϑεν ποιούμενον. ἃ δὲ σμικρότερα μὲν τοὑτων καὶ
λεγόμενα πολλάκις ἐστὶ, χρήσιμα δὲ τούτων οὐχ
ἧττον, χρὴ “λέγειν, ἑαυτὸν ἀναμιμνήσκοντα. ὥσπερ
γάρ τινος ἀποῤῥέοντος, ἀεὶ δεῖ τοὐναντίον ἐπιθῥεῖν.
ἀνάμνησις δ᾽ ἐστὲν ἐπιῤῥοὴ φρονήσεως ἀπολιποὺ-
σῆς: διὸ δὴ γελώτων» τε εἴργεσθαι χρὴ τῶν ἐξαισίων
καὶ δακρύων" παραγγέλλειν δὲ παντὶ πάντ᾽ ἄνδρα,
καὶ ὅλην περιχάρειαν πᾶσαν ἀποκρυπτόμενον καὶ
περιωδυνίαν, εὐσχημονεῖν πειρᾶσϑαι, κατά τε εὖ-
πραχίας ἱσταμένου τοῦ δαίμονος, ἑκάστου καὶ κατὰ
τύχας" οἷον πρὸς ὑψηλὰ καὶ ἀνάντη δαιμόνων. ἂν-
ϑισταμένων τισὶ πράξεσιν. ἐλπίζειν δ᾽ ἀεὶ τοῖς γε
ἀγαϑοῖς τὸν ϑεὸν ἃ δωρεῖται" πόνων μὲν ἐπιπι-
πτόντων, ἀντὶ μειδόνινν ἐλάττους ποιήσειν, τῶν τ
αὖ γὺν πὰρόνειον ἐπὶ τὸ βέλτιον μεταβολάς" περὸ δὲ
τὰὶ ἀγαϑὰ, τὰ ἐναντία τούτων, ἀεὶ πάντ᾽ αὑτοῖς
πωράγενήσεσϑαι μετ' ἀγαϑῆς τύχης. ταύταις δὴ ταῖς
ἐλπίσιν ἕκαστον χρὴ ζῆν, καὶ ταῖς ὑπομγήσεσι πάν-
τῶν τῶν τοιούτων" μηδὲν φειδὸμένον, ἀλλ ἀεὶ κατὸ
οι:Ρ.7γ58..Ὁ. ὨῈ ΓΕΟΘΙΒΥΒ 118. Γ΄. 149
τὸ παιδιὰς καὶ σπουδὲς ἀναμιμνήσκοντα ἕτερόν τε
καὶ ἑαυτὸν σαφῶς. νῦν οὖν δὴ περὶ μὲν ἐπιτηδευμά-
τω» οἷα χρὴ ἐπιτηδεύειν, καὶ περὶ αὑτοῦ ἑκάστου,
ποῖόν τινὰ χρεὼν εἶναι, λέλεκται σχεδὸν ὅσα ϑεῖϊά
ἔστι. τὼ δ᾽ ἀνθρώπινα γὺν ἡμῖν οὐκ εἴρηται. δεῖ δέ-
ἀνϑρώποις γὰρ διαλεγόμεθα, ἀλλ οὐ ϑεοῖς. ἔστι δὴ
φύσει ἀνθρώπειον μάλιστα, ἡδοναὶ καὶ λύπαι καὶ
ἐπιϑυμίαι. ἐξ ὧν ἀνάγκη τὸ ϑγητὸν πῶν ζῶον ἀτε-
χνῶς οἷον ἐξηρτῆσθαΐ τε καὶ ἐκκρεμάμεγον εἶναι
σπουδαῖς ταῖς μεγίσταις. δεὶ δὴ τὸν κάλλιστον βίον
ἐπιμνεῖν, μὴ μόνον ὅτι τῷ σχήματι κρατεῖ πρὸς εὖ-
δοξίαν, ἀλλὰ καὶ ὡς, ἄν τις ἐϑέλῃ γεύεσθαι, καὶ μὴ
»ξος ὧν φυγὰς ἀπ᾽ αὐτοῦ γένηται, κρατεῖ καὶ τοὐ-
τῷ ὃ πάντες ζητοῦμεν, τῷ χαέρειν πλείω, ἐλάττω δὲ
λυπεῖσϑαι παρὸ τὸν βίον ἅπαντα. ὡς δὲ ἔσται τοῖ-
τὸ σαφὲς, ἂν γεὐύηταί τις ὀρϑῶς, ἑτοίμως καὶ σφό-
ὃρα φανήσεται. ἡ δὲ ὀρϑότης τὶς, τοῦτο ἤδη παρὼ
τοῦ λόγου χρὴ λαμβάνοντα σκοπεῖν εἴτε οὕτως ἡμῖν
κατιὰ φύσιν πέφυκεν, εἶτε ἄλλως παριὲ φύσιν. βίον δὲ
χρὴ παρὼ βίον ἡδίω καὶ λυπηρότερον ὧδε σκοπεῖν. ἦδο-
γὴν βουλόμεϑα εἶναι ἡμῖν, λύπην δε οὔϑ᾽ αἱρούμεϑα,
οὔτε βουλόμεϑα. τὸ δὲ μηδέτερον ἀντὶ μὲν ἡδογῆς οὐ
βουλόμεϑα, λύτιηης δὲ ἀλλάττεσθαι βουλόμεϑα. λύπην
δὲ ἐλάττω μετὰ μείζονος ἡδονῆς βουλόμεϑα, ἡδονὴν δὲ
ἐλάττω μετιὶ μείζονος λύπης οὐ βουλόμεϑα. ἴσα δ᾽ ἀντὶ
ἔσων ἑκάτερα τούτων, οὖχ ὡς βουλόμεϑα, ἔχοιμεν ἂν
διασαφεῖν. ταῦτα δὲ πάντα ἐστὶ, πλήϑει καὶ μεγέϑει,
καὶ σφοδρότησιν, ἰσότησέ τε, καὶ ὅσα ἐναντέα ἐστὲ
πᾶσι τοῖς τοιούτοις, πρὸς βούλησιν διαφέροντώ τε
1580 ῬΙΙΑΤΟΝΙΒ ς.ἃ.ς.0».754.Ὁ.
καὶ μηδὲν διαφέροντα πρὸ αἵρεσιν ἑκάστων. οὔτ᾽
μηδὲ φὲρ οὑς αἵρ »ν. οὕτω
δι ἢ ᾽ ᾿ " δι - "
δὴ τούτων ἐξ ἀνάγκης διακεκοσμημένων, ἔν ᾧ μὲν
2 Ν ω ἈΝ " Ἁ ,
βίῳ ἔνεστι πολλὰ ἑκάτερα, καὶ μεγάλα καὶ σφοδρὺ,
ι Α ᾿ ῳ Ὁ «ς
ὑπερβάλλει δὲ τὰ τῶν ἡδονῶν, βουλόμεθα" ἔν ᾧ δὲ
ἐκ" εἰ ΤΣ Ἵ
νΣ, ΄ 3 ν᾿ Ὰ Ὁ». τς 34) ΕΡΕ
τὼ ἐναντία, οὐ βουλόμεϑα. καὶ αὖ ἐν ᾧ ὁλέγα ἕκα-
τερα, καὶ σμικρὼ, καὶ ἠρεμαῖα, ὑπερβάλλει δὲ τὰ
39 « "
λυπηρὰ, οὗ βουλόμεϑα" ἐν ᾧ δὲ τἀναντία, βουλό-
) τ ᾿Ὶ Ιε] ᾿ ΡῚ “ε -“ἦ᾽ ᾿ 2 -»
μεϑα. ἐν ᾧ ὃ αὖ βίῳ ἰσοῤῥοπεῖ, καϑάπερ ἐν τοὶς
᾽ - -ῃ τ 3 “Ὁ Υ τ
πρόσϑεν, δεῖ διανοεῖσϑαι τὸν ἰσόῤῥοπον βίον" ὡς
τῶν μὲν ὑπερβαλλόντων τῷ φίλῳ ἡμῖν, βουλόμεθα,
»ο 2 ΕἸ - -.Ό 3 Ἢ :
τῶν δ᾽ αὖ τοῖς ἐχϑροὶς, ου βουλόμεϑα. πάντας δὴ
ΩΣ Ὁ ν᾿ « -ο
δεῖ διαγοεῖσϑαι τοὺς βίους ἡμῶν ὡς ἐν τούτοις ἐνδε-
δεμένοι πεφύκασι" καὶ δεῖ διανοεῖσϑαι ποίους φύ-
σει βουλόμεϑα. εἶ δὲ τι παρὰ ταῦτα ἄρα φαμὲν βοὺ-
εἰ βουλόμεϑα. εἰ δ φὰ ταῦτα ὄφρα ψαμὲν
Ν -Ὁ Ι
λεσϑαι, διά τινὰ ἀγνοιὰᾶν-καὶ ἀπειοίαν τῶν οντῶν
7χ φ
δ' 2 ᾿ ᾿ Π ; ᾿ »νΐ ᾿ ξ΄
βίων αὐτὰ λέγομεν. τινὲς δὴ καὶ πόσοι εἰσὶ βίοι, ὧν
πέρι δεῖ προελόμενον, τὸ βουλητόν τε καὶ ἑκούσιον,
ἀβοὑλητόν τε καὶ ἀκούσιον ἰδόντα, εἰς νόμον ἑαυ-
τῷ ταξάμενον, τὸ φίλον ἅμα καὶ ἡδὺ καὶ ἄριστόν τε
Ν ᾿ ἘᾺ Ὁ - « περὶ τ Άρ δα Ν ΕἾ
καὶ κάλλιστον ἑλόμενον, ζῆν ὡς οιόντ ἔστιν ἀνϑρω-
πον μακαριώτατα; λέγωμεν δὴ σώφρονα βίον ἕνα
εἶναι, καὶ φρόνιμον ἕνα, καὶ ἕνα τὸν ἀνδρεῖον" καὶ
τὸν ὑγιεινὸν βίον ἕγα ταξώμεϑα" καὶ τούτοις οὖσι
᾿ ! ͵ !
τέτταρσιν ἐναντίους ἄλλους τετταρᾶς, ἄφρονα, δει-
λὸν, ἀκόλαστον, νοσώδη. σώφρονα μὲν οὖν βίον ὃ
᾽ ᾽
3
γινώσκων ϑήσεν πρῶον ἐπὶ πάντα" καὶ ἠρεμαίας
᾿ [ 3 ῃ δὲ "δ ι λ ι δὲ ) ᾿
- μὲν λύπας, ἠρεμανὰς ἑ ἡδονὰς, μαλακᾶς θὲ ἐπιϑυ-
μίας, καὶ ἔρωτας οὐκ ἐμμανεῖς παρεχόμενον. ἀκόλα-
" 2 Ἂ κ᾿ "
στον δὲ, ὀξὺν ἐπὶ πάντα " "ον σφοδρὰς μὲν λὑπας,
»-
Ψς ἃ. ΕΞ ΤΟΙΒΥΒ. 11}. 0Υ΄Ψ 151
« 3
σφοδρὸς δὲ ἡδονὰς, συντόνους δὲ καὶ οἱστρώδεις
τ ΡΨ.
ἐπιϑυμίας τε καὶ ἔρωτας ὡς οἱόντ᾽ ἐμμανεστάτους
παρεχόμενον " ὑπερβαλλούσας δὲ ἕν μὲν τῷ σώφρονι
Ἂ ε ι »Ὁ 2 ᾿ . ᾿ -“ ὃ Υ
βίῳ τὰς ἡδονὰς τῶν ἀχϑηδόνων, ἐν δὲ τῷ ἀκολάστῳ,
ν - ς -“ἷ ᾽ζ
τὺς λύπας, τῶν ἡδονῶν, μεγέϑει καὶ πλήϑει καὶ
᾿ «ε ς ᾿ ςςφς», κι ὦ - , ς ᾿
πυχνότησιν. ϑεν ὃ μὲν, ἡδίων ἡμῖν τῶν βίων, ὃ δὲ,
λυπηρότερος ἐξ ἀγάγκης συμβαίνει κατὰ φύσιν γί-
ς ῃ “«. 2 ὧν
γνεσϑαι" καὶ τόν γε βουλόμενον ἡδέως ζῆν, οὐκέτι
, ΓΘ 3 ῃ “--» 3η2. 3) -Ὃ
παρεῖχεν ἑκόντα γε ἀκολάστως ζῇν. ἀλλ ἤδη δῆλον
ε Α Π - Γ᾿, 2 , »"Ὗ΄ 9Ε "9 ᾿ 21
ὡς, εἰ τὸ νῦν λεγόμενον ὀρϑὸν, πᾶς ἐξ ἀνάγκης ἀ-
) ἈΝ 32 ᾿ Ελ. [ ὃ 2 ὦ Ωἵ 2. Ἄν ,
κὼν ἐστὶν ἀκόλαστος. ἢ γὰρ δὲ ἁμαϑίαν, ἢ δι' ἀκρά-
3 - -“-" -
τειαν, ἢ δὲ ἀμφότερα, τοῦ σωφρονεῖν ἐνδεὴς ὧν ζῇ
ε »" 2 , , τ ΞΨΑΙ. ᾿ Ἃ ,
ὁ πᾶς ἀνϑρώπινος Οχλος. ταὐτὰ δὲ περὶ »οσώδους
τε καὶ ὑγιεινοῦ βίου διανοητέον, ὡς ἔχουσι μὲν ἡ-
δονὸς καὶ λύπας" ὑπερβάλλουσι δὲ ἡδοναὲὶ μὲν λύπας
κι ι ς "ὦ ε
ἐν ὑγείᾳ, λύπαι δὲ ἡδονὰς ἐν νόσοις. ἡμῖν δὲ ἡ βού-
. -Ὁἷ -“Ὕ» 3
λησις τῆς αἱρέσεως τῶν βίων, οὐχ ἵνα τὸ λυπηρὸν
ψ -
ὑπερβάλῃ" ὅπου δ᾽ ὑπερβάλλεται, τοῦτον τὸν βίον
« ,
ἡδίω κεκρέκαμεν. ὃ δὴ σώφρων τοῦ ἀκολάστου, καὺ
. 38 ο. ͵ “ο᾿
ὁ φρόνιμος τοῦ ἄφρονος (φαῖμεν ἂν) καὶ ὃ τῆς ἀν-
δρείας τοῦ τῆς δειλίας, ἐλάττονα καὶ σμικρότερα καὶ
μανώτερα ἔχων ἀμφότερα, τῇ τῶν ἡδονῶν ἑκάτερος
ἑκάτερον ὑπερβάλλων, τὴ τῆς λύπης ἐκείνων ὕ
0 ρβάλλων, τὴ τῆς λύπης ἐκείνων ὕπερ-
Ἷ 3 ν 5. ι 3 -Ὕ Υ ᾿ ες
βαλλόντων αὐτοὺς, ὃ μὲν ἀνδρεῖος, τὸν δειλὸν, ὃ
2! -Ὁ
δὲ φρόνιμος, τὸν ἄφρονα, νικῶσιν. ὥστε ἡδίους
εἶναι τοὺς βίους τῶν βίων, σώφρονα καὶ ἀνδρεῖον,
καὶ φρόνιμον καὶ ὑγιεινὸν, δειλοῦ καὶ ἄφρονος, καὶ
ἀκολάστου καὶ υοσώδους" καὶ ξυλλήβδην, τὸν ἀρε-
"» Ὁ ὧν ι ι .ο" “΄"
τῆς ἐχόμεγον ποτὰ σῶμα ἢ καὶ κατὰ ψυχὴν, τοῦ τῆς
152 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ε,Ρ.5 85.8.8»
μοχϑηρίας ἐχομένου βίου ἡδίω τε εἶναι, καὶ τοῖς
ἄλλοις ὑπερέχειν ἐκ περιττοῦ, κάλλει καὶ ὀρϑότητι,
καὶ ἀρετὴ καὶ εὐδοξίᾳ. ὥστε τὸν ἔχοντα αὐτὸν, ζὴν
εὐδαιμονέστερον ἀπεργάζεσθαν τοῦ ἐναντίου, τῷ
παντὶ καὶ ὅλῳ. καὶ τὸ μὲν προοέμιον τῶν νόμων ἐν-
ταῦϑα λεχϑὲν τῶν λόγων, τέλος ἐχέτω. Ἰϊετὰ δὲ τὸ
προοίμιον, ἀναγκαῖόν που νόμον ἕπεσθαι" μᾶλλον
δὲ, τόγε ἀληϑὲς, γόμους πολιτείας ὑπογράφειν. κα-
ϑόπερ οὖν δὴ τινα ξυμφυὴν, ἢ καὶ πλέγμα ἄλλ᾽ ὃ-
Ἅιοῦν», οὐκ ἐκ τῶν αὐτῶν οἱόντ᾽ ἐστὶ τὴν τε ξυνυφὴν
καὶ τὸν στήμονα ἀπεργάξ ζεσϑαε, διαφέρειν δ᾽ ἄἀνα-
γραῖον τὸ τῶ; στημόνων πρὸς ἀρετὴν γένος, ἰσχυ-
οὖν τε γὰρ καί τινὰ βεβαιότητα ἐν τοῖς τρόποις εἰς
ληφὸς, τὸ δὲ, μαλακώτερον, καὶ ἐπιεικείᾳ τινὶ δὲ-
καίᾳ χρώμενον. ὅϑεν δὴ τοὺς τὰς μεγάλας ἀρχὰς ἐν
ταὶς πύλεσιν ἄρξοντας δεῖ διακρίνεσθαι τινὰ τρόπον
ταύτῃ, καὶ τοὺς σμικρᾷ παιδείᾳ βασανισϑέντας ἕκά-
στοτε κατὰ λόγον. ἐστὸν γὰρ δὴ δύο. πολιτείας εἴδη"
τὸ μὲν, ἀρχῶν κατάστασις ἑκάστοις" τὸ δὲ, νόμοι
ταῖς ἀρχαΐς ἀποδοϑέντες. τὸ δὲ πρὸ τούτων ἁπάν-
τῶν δεῖ διανοεῖσϑαι τὰ τοιάδε" τιᾶσαν ἀγέλην στοῦ-
μὴ» καὶ βουκόλος, τροφεὺς τε ἵππων, καὶ ὅσα ἄλλα
τοιαῦτα, παραλαβὼν, οὐκ ἄλλως μὴ ποτὲ ἐπιχειρὴ-
σεις ϑεραπεύειν, ἢ πρῶτον μὲν τὸν ἑχάστῃ προσὴ-
κοντὰ καϑαρμὸν καϑάρῃ τῇ ξυνοικήσει " διαλέξας δὲ
τά τε ὑγιῆ καὶ τὰ μὴ, καὶ τὰ γενναῖα καὶ ἀγεννῆ, τὰ
μὲν ἀποπέμψει πρὸς ἄλλας τινὸς ἀγέλας, τὰ δὲ ϑὲ-
φαπεύσει" διανοούμενος ὡς μάξανοῦ ἂν ὃ πόνος εἴη
ταὶ ἀνήνυτος περί τὲ σῶμα καὶ ψυχᾶς, ἃς φύσις καὲ
.4.0.0.7γ56.., ΒΡῈ ΤΕΟΘΙΒΥ͂Θ 115. Υ. 453
πογηρὰ τροφὴ διεφ ϑαρκυῖα, προσαπόλλυσι τὸ τῶν
ὑγιῶν καὶ ἀκηράτων ἡϑῶν τε καὶ σωμάτων γένος ἂν
ἑκάστοις τῶν κτημάτων, ἂν τις τὰ ὑπάρχοντα μὴ δι-
ακαϑαίρηται. τὶ μὲν δὴ τῶν ἀλλων ζώων, ἐλάσσων
τὲ σπουδὴ, καὶ παραδείγματος ἕνεκα μόνον ἄξια πα-
ραϑέσϑαι τῷ λόγῳ" τὰ δὲ τῶν ἀνθρώπων, σπουδῆς
τῆς μεγίστης τῷ“τε γομοϑέτῃ διερευνᾶσθαι καὶ φρά-
ζειν τὸ προσῆκον ἑκάστοις, καϑαρμοῦ τε πέρι καὶ ξυμ-
πασῶν τῶν ἄλλων ττράξεων. αὐτίκα γὰρ τὸ περὶ κα-
ϑαρμοὺς πόλεως ὧδ ἔχον ἂν εἴη" πολλῶν οὐσῶν τῶν
διακαϑάρσεων, αἷ μὲν, ῥῴους εἰσὶν, αἱ δὲ, χαλεπώ--"
τεραν" καὶ τὸς μὲν τύραννος μὲν ὧν καὶ γομοϑέτης
ὁ αὐτὸς, ὅσαι χαλεπαΐ τ᾽ εἰσὶ καὶ ἄρισται, δύναιτ᾽
ἂν καϑῆραι" γομοϑέτης δὲ ἀἄγνευ τυρανγνέδος καϑι-
σταὶς πολιτείαν καιγὴν καὶ γόμους, εἰ καὶ τὸν πρᾳό-
τατον τῶν καϑαρμῶν καϑήρειεν, ἀγαπητῶς ἂν καὶ
τὸ τοιοῦτον δράσειεν. ἔστι δ᾽ ὃ μὲν ἄριστος, ἄλγει-
γός, καϑάπερ ἕσα τῶν φαρμάκων τοιουτότροπα, ὃ
τῇ δίκῃ μετὰ τιμωρίας εἰς τὸ κολάζειν ἄγων, ϑάνα-
τον» ἢ φυγὴ» τῇ τιμωρέᾳ τὸ τέλος ἐπιτιϑ είς. τοὺς γεὶρ
μέγιστα ἐξημαρτηκότας, ἀνιάτους δὲ ὄντας, μεγίστην
δὲ οὖσαν βλάβην πόλεως, ἀπαλλάττειν εἴωθεν. ὃ δὲ
πρᾳύτερος ἐστὶ τῶν καϑαρμῶν ὃ τοιόσδε ἡμῖν" ὅσοι
διὰ τὴν τῆς τροφῆς ἀπορίαν τοῖς ἡγεμόσιν ἐπὶ τὼ τῶν
ἐχόντωγν μὴ ἔχοντες ἑτοίμους αὑτοὺς ἐνδείχνυνται πα-
θεσκευοσκότες ἕπεσθαι, τούτοις, ὡς νοσήματι πόλεως
ἐμπεφυχότι, δι΄ εὐφημέαν ἀπαλλαγῆς ὄνομα ἀποι-
κίαν τιϑέμενος, εὐμενῶς ὅτι μάλιστα ἐξεπέμιψατο.
παντὲ μὲν οὖν νομοϑετοῦντι, τοῦτο ἀμωσγέπως κατ᾽
454. ῬΙΑΤΟΝΙΒ Βιο ἃ
ἀρχὸς δραστέον. ἡμῖν μὴν ἔτι τούτων ἀτοπώτερα τὰ
περὶ ταῦτ᾽ ἐστὶ συμβεβηκότα γῦν. οὔτε γὰρ ἀποικί-
αν, οὔτ᾽ ἐκλογὴν τινὰ καϑάρσεως δεῖ μηχανᾶσθαι
πρὸς τὸ παρόν' οἷον δὲ τι᾿ῶν ξυῤῥεόντων ἐκ πολλῶν,
τὰ μὲν, πηγῶν, τὰ δὲ, χειμάῤῥων, εἰς μίαν λέμνην,
ἀναγκαῖον προσέχοντας τὸν νοῦν φυλάττειν ὅπως ὅτι
καϑαρώτατον ἔσται τὸ συῤδέον ὕδωρ" καὶ τὰ μὲν ἐξ-
ἀντλοῦντας, τὰ δ᾽ ἀποχετεύοντας καὶ παρατρέποντας.
“όνος δ᾽, ὡς ἔοικε, καὶ κίνδυνος ἐστὶν ἐν πάσῃ κα-
τασκευῇ πολιτικῇ. ἀλλ ἐπείπερ λόγῳ γ᾽ ἐστὶ τὰ γῦν,
ἀλλ᾿ οὐκ ἔργῳ πραττόμενα, πεπεράνϑω τὲ ἡμῖν ἢ
ξυλλογὴ, καὶ κατὰ γοῦν ἡ καϑαρότης αὑτῆς ἔστω
ξυμβεβηκυῖα. τοὺς γὰρ κακοὺς τῶν ἐπιχειρούντων
εἰς τὴν νῦν πόλιν ὡς πολιτευσομένους ξυνιέναι, πευ-
ϑοὶ πάσῃ καὶ ἱκανῷ χρόνῳ διαβασανίσαντες, διακω-
λίέσωμεν ἀφικνεῖσθαι" τοὺς δ᾽ ἀγαϑοὺς, εἰς δύναμιν
εὐμενεῖς ἵλεώ τε προσαγώμεϑα. τόδε δὲ μὴ λανϑανέ-
τω γιγνόμενον ἡμῶς εὐτύχημα, ὅτι καϑάπερ εἴπο-
μὲν τὴν τῶν “Ἡρακλειδῶν ἀποικίαν εὐτυχεῖν, ὡς γῆς
καὶ χρεῶν ἀποκοπῆς καὶ γομῆς πέρι δεινὴν καὶ ἐπι-
κίνδυνον ἔριν ἐξέφυγε. ἣν γομοϑετεῖσϑαν ἄγναγκα-
σϑείσῃ πόλει τῶν ἀρχαίων οὔτε ἐᾷν οἵόντε ἀκίνητον
οὐδὲν, οὔτ᾽ αὖ κινεῖν δυνατόν ἐστι τινὰ τρόπον. εὑ-
χὴ δὲ μόνον, ὡς ἔπος εἰπεῖν, λείπεται, καὶ σμικρὰ
μετάβασις εὐλαβὴς, ἐν πολλῷ χρόνῳ σμικρὸν μετα-
βιβάζουσιν. ἡ δὲ τῶν κινούντων ἀεὶ, κεκτημένων μὲν
αὐτῶν γῆν ἄφϑονον ὑπάρχει, κεκτημένων δὲ καὶ ὁ-
φειλέτας αὑτοῖς πολλοὺς " ἐθελόντων δὲ τούτων πὴ
τοῖς ἀπορουμένοις δὲ ἐπιείκειαν κοι Ωγ Ἐν, τὰ μὲν
ἜΨΤόΤ ΑΝ, ὈῈ ΤΕΟΙΒΥ͂Β 118. γ. ὁ 455
; ἀφιέντας, τὰ δὲ νεμομένους, ἀμηγέπη τῆς μετριότη-
τος ἐχομένους" καὶ πενίαν ἡγουμένους εἶναι μὴ τὸ
τὴν οὐσίαν ἐλάττω ποιεῖν, ἀλλὰ τὸ τὴν ἀπληστίαν
πλείω. σωτηρίας τε γὰρ ἀρχὴ μεγίστη πόλεως αὕτη
γίγνεται" καὶ ἐπὸ ταύτης, οἵον κρηπῖδος μονίμου,
ἐποικοδομεῖν δυνατὸν ὅντινα ἂν ὕστερον ἐποικοδο-
μῇ τις κόσμον πολιτικὸν, προσήκοντα τῇ τοιαύτῃ
καταστάσει. ταύτης δὲ σχαϑρᾶς οὔσης τῆς μεταβάσε-
ως, οὐκ εὔπορος ἢ μετὰ ταῦτα πολιτικὴ πρᾶξις οὐ-
δεμία γίγνοιτ᾽ ἂν πόλει" ἣν ἡμεῖς μὲν, ὡς φαμὲν, ἐκ-
φεύγομεν" ὅμως δὲ, εἰρῆσϑαί γε ὀρϑότερον, εἰ χαὺ
μὴ ἐκφεύγομεν ὅπη ποτ᾿ ἂν ἐποιούμεϑα αὐτῆς τὴν
φυγὴν. εἰρήσϑω δὲ νῦν ὅτι διὰ τοῦ μὴ φιλοχρημα-
τεῖν μετὰ δίκης" ἄλλη δ᾽ οὖκ ἔστιν οὔτ᾽ εὐρεῖα οὔτε
στενὴ τῆς τοιαύτης μηχανῆς διαφυγή. καὶ τοῦτο μὲν,
οἷον ἕρμα πόλεως ἡμῖν κείσϑω τανῦν. ἀνεγκλήτους
γὰρ δεῖ τὰς οὐσίας πρὸς ἀλλήλους κατασκδυάξεσθαι
ἀμωσγέπως, ἢ μὴ προϊέναι πρότερον. εἰς τοὔμπρο-
σϑεν ἑκόντα εἶναι Τῆς ἄλλης αὐνειλώνθῳ, ἢ οἷς ῇ σα-
λαιὰ ἐγκλήματα πρὸς ἀλλήλους, καὶ ὅσοις νοῦ καὶ
σμικρὸν μετῇ. οἷς δὲ, ὡς ἡμῖν, νῦν ϑεὸς ἔδωκε και-
γὴν τε πόλιν οἰκίζειν, καὶ μὴ τινας ἔχϑρας εἶναί πὼ
πρὸς ἀλλήλους, τούτους ἔχϑρας αὑτοῖς αἰτίους γε-
νέσϑαι διὰ τὴν διανομὴν τῆς γῆς τὸ καὶ οἰκήσεων,
οὐκ ἀνϑρώπινος ἂν εἴη μετὰ κάκης πάσης ἀμαϑία.
τίς οὖν δὴ τρόπος ἂν εἴη τῆς ὀρϑῆς διανομῆς; εὐῷ
τον μὲν, τὸν αὐτὸν ὄγκον τοῦ ἀριϑμοῦ δεῖ τάξα-
σϑαι, πόσον εἶναι χρεών" μετὰ δὲ τοῦτο, τὴν δια-
γομὴν τῶν πολιτῶν, καϑ' ὁπόσα μέρη πλήϑει καὶ
1586 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ᾷ.ς.Ρ.7 ὅ 8.ε.
πηλίχα διαιρετέον αὐτοῖς, ἀνομολογητέον" ἐπὶ δὲ
ταῦτα, τὴν τὲ γῆν καὶ τὰς οἰκήσεις ὅτι μάλιστα
ἔσας ἐπινεμητέον. ὄγκος δὴ πλήϑους ἱκανὸς οὐκ ἀλ-
λως ὀρϑῶς γίγνοιτ ἂν λεχϑεὶς, ἢ πρὸς τὴν γῆν καὶ
τὰς τῶν πλησιοχώρων πόλεις. γῆς μὲν, ὁπόση πόσους
σώφρονας ὄντας ἱκαγὴ. τρέφειν" πλεέονος δ᾽ οὐδὲν
προσδεῖ. πλήϑους δὲ, ὁπόσοι τοὺς προσχώρους ἀδι-
χοῦνταάς τε αὐτοὺς ἀμύνασϑαι δυνατοὶ, καὶ γείτοσιν
ἑαυτῶν ἀδικουμένοις βοηϑῆσαι μὴ παντάπασιν ἀ-
πύρως δύγαιντ᾽ ἂν. ταῦτα δ᾽ ἰδόντες, τὴν χώραν καὶ
τοὺς γείτονας ὁριούμεϑα ἔργῳ καὶ λόγοις. νῦν δὲ,
σχήματος ἕνεκα καὶ ὑπογραφῆς, ἵνα περαίνηται
πρὸς τὴν νομοϑεσίαν ὁ λόγος ἴτω. πεντάκις μὲν “.χι-
λιοι ἔστωσαν καὶ τετταράκοντα, ἀριϑμοῦ τινος ἕνε-
κα προσήκοντος, γεωμύρον τε καὶ ἀμυνοῦντες τῇ νο-
μῇ. γῆ δὲ καὶ οἰκήσεις ὡσαύτως τὰ αὐτὰ μέρη δια-
γεμηϑέντων, γενόμενα ἀνὴρ καὶ κλῆρος ξὺν νομῇ.
δύο μὲν δὴ μέρη τοῦ παντὸς ἀριϑμοῦ τὸ πρῶτον νε-
μηϑήτω: μετὰ δὲ ταῦτα, τρία τὸν αὐτόν. πέφυκε γὸρ
καὶ τέτταρα καὶ πέντε, καὶ μέχρι τῶν δέκα ἐφεξῆς.
δεὶ δὴ περὶ ἀριϑμοῦ τόγε τοσοῦτον πάντα ἀνδρα
γομοϑετοῦντα γενοηκέναν τὸν ἀριϑμὸν, καὶ τίς ἄἀρι-
ϑμὺς καὶ ποῖος πάσαις πόλεσι χρησιμώτατος ἂν εἴη.
λέγωμεν δὴ τὸν πλείστας καὶ ἐφεξῆς μάλιστα διανο-
μὲς ἐν αὑτῷ κεκτημένον. ὃ μὲν δὴ πῶς εἰς πάντα πά-
σας τομὲὶς εἴληχεν" ὁ δὲ τῶν τετταράκοντα καὶ πεῦ-
τωκισχιλίων, εἴς τε πόλεμον καὶ ὅσα κατ᾿ εἰρήνην πρὸς
ἅπαντα τὰ ξυμβόλαια καὶ κοινωνήματα, εἰσφορῶν
τὸ πέρι καὶ διανομῶν, οὐ πλείους μιᾶς δεουσῶν
6.8.6, ΠΕ ΤΕΟΤΒΥΘΒ 118,0. 157
ἑξήκοντα δύναιτ᾽ ἂν τέμνεσϑαι τομῶν, ξυνεχεῖς
δὲ ἀπὸ μιᾶς μέχρι τῶν δέκα. ταῦτα μὲν οὖν δὴ
καὶ κατὰ σχολὴν δεῖ βεβαίως λαβεῖν, οἷς ἂν ὃ νόμος
προστάττῃ λαμβάνειν. ἔχει γὰρ οὖν οὐκ ἄλλως ἢ
ταύτῃ. δεῖ δὲ αὐτὸ ῥηθῆναι τῶνδ᾽ ἕγεκα κατοικί-
ζοντι πόλιν. οὔτ᾽ ἂν καινὴν ἐξ ἀρχῆς τις ποιῇ, οὔτ᾽
ἂν παλαιὰν διεφϑαρμένην ἐπισευάζηται, περὶ ϑεῶν
τε καὶ ἱερῶν ἅττα τὲ ἐν τῇ πόλει ἑκάστοις ἱδρύσϑαι
δεῖ, καὶ ὧν τίνων ἐπονομάζεσθαι ϑεῶν ἢ δαιμόνων,
οὐδεὶς ἐπιχειρήσει κινεῖν νοῦν ἔχων, ὅσα ἐκ “ελφῶν,
ἢ ΖΙωδώνης, ἢ πϑρ ἥμμωγος, ἢ τινες ἔπεισαν πα-
λαιοὶ λόγοι, ὃπηδὴ τινὰς πείσαντες, φασμάτων γε-
γομένων, ἢ ἐπιπνοίας λεχϑείσης ϑεῶν" πείσαντες δὲ,
ϑυσίας τελεταὶς συμμίκτους κατεστήσαντο, εἴτε αὖ-
τόϑεν ἐπιχωρίους, εἴτ᾽ οὖν Τυῤῥηνικας, εἴτε Κυ-
πρίας, εἴτ ἀλλοϑεν δϑενοῦν" καϑιέρωσαν δὲ τοῖς
τοιούτοις λόγοις φήμας τὸ καὶ ἀγάλματα καὶ βω-
μοὺς, καὶ ναοὺς, τεμένη τε τούτων ἑκάστοις ἐτεμέ-
γισαν" τούτων νομοϑέτῃ τὸ σμικρότατον ἁπάντων
οὐδὲν κινητέον; τοῖς δὲ μέρεσιν ἑκάστοις ϑεὸν ἢ
δαύμονα ἢ καὶ τινα ἥρωα ἀποδοτέον. ἐν δὲ τῇ τῆς
γῆς διανομῇ πρώτοις ἐξαίρετα τεμένη τε καὶ πάντα
τιὶὶ προήκοντα ἀποδοτέον: ὅπως ἂν ξύλλογοι ἑκά-
στῶν τῶν μερῶν κατὼ χρόνους γιγνόμενον τοὺς
προσταχϑέντας, εἴς τε τὸς χοείας ἑκάστας εὐμάρειαν
παραφκευάζωσι, καὶ φιλοφρονῶνταί τε ἀλλήλους
᾿ μετὰ ϑυσιῶν, καὶ οἰκειῶνται καὶ γνωρίζωσιν. οὗ
᾿ μεῖζον οὐδὲν πόλει ἀγαϑὸν, ἢ γνωρίμους αὐτοὺς
᾿ αὑτοῖς εἶναι. ὅπου γὰρ μὴ φῶς ἀλλήλοις ἐστὴν ἀλ.
4158 ῬΙΑΊΤΟΝΙΡ - Ρ.739.8.}.ο.
λήλων ἐν τοῖς τρόποις, ἀλλὰ σκότος, οὔτ᾽ ἂν τιμῆς
τῆς ἀξίας, οὔτ᾽ ἀρχῶν, οὔτε δίκης ποτὲ τὶς ἂν τῆς
προσηκούσης ὀρϑῶς τυγχάνοι. δεῖ δὴ πάντα ἄνδρα,
ἕν πρὸς ἕν, τοῦτο σπεύδειν ἐν πάσαις πόλεσιν, ὅπως
μὴτε αὐτὸς κίβδηλος ποτὲ φανεῖται ὁτῳοῦν, ἁπλοῦς
δὲ καὶ ἀληϑὴς ἀεὶ, μὴτε ἄλλος τοιοῦτος ὧν αὐτὸν
διαπατήσει. ἡ δὴ τὸ μετὰ τοῦτο φυρὰ, καϑάπερ πετ-
τῶν ἀφ᾽ ἱεροῦ, τῆς τῶν νόμων κατασκενῆς, ἀήϑης
οὖσα, τὐζξ ἂν ϑαυμάσαν τὸν ἀκούοντα τοπρῶτον
ποιήσειεν. οὐ μὴν ἀλλ ἀνκαλογιζομένῳ καὶ πειρωμέὲ-
γῳ φανεῖται δευτέρως ἂν πόλις οἰκεῖσθαι πρὸς τὸ
βέλτιστον. τάχα δ᾽ οὐκ ἂν τις προσδέξαιτο αὐτὴν,
διὰ τὸ μὴ σύνηϑες νομοϑέτῃ μὴ τυραννοῦντι. τόδ᾽
ἐστὶν ὀρθότατα εἰπεῖν μὲν τὴν ἀρίστην πολιτείαν
καὶ δευτέραν καὶ τρίτην, δοῦναι δὲ εἰπόντα αἵρεσιν
ἑκάστῳ τῷ τῆς συνοικήσεως κυρίῳ. ποιῶμεν δὴ κατὰ
τοῦτον τὸν λόγον καὶ τανῦν ἡμεῖς, εἰπόντες ἀρετῇ
πρώτην πολιτείαν καὶ δευτέραν καὶ τρίτην" τὴν δὲ
αἵρεσιν Κλεινίᾳ τὲ ἀποδιδῶμεν τανῦν, καὶ εἴτις ἀλ-
λος ἂν δήποτε ἐθελήσειεν, ἐπὶ τὴν τῶν τοιούτων ἐκλο-
γὴν ἐλϑὼν, κατὼ τὸν ἑαυτοῦ τρόπον ἀπονείμασϑαι
τὸν φίλο» αὑτῷ τῆς αὑτοῦ πατρίδος. Πρώτη μὲν
τοίνυν πόλις τὲ ἐστι καὶ πολιτεία, καὶ νόμοι ἄριστοι,
ὅπου τὸ πάλαι λεγόμενον ἂν γίγνηται κατὰ πᾶσαν
τὴν πόλιν ὅτι μάλιστα. λέγεται δὲ ὡς ὕντως ἐστὲ
κοινὰ τὶ φίλων. τοῦτ᾽ οὖν εἰτέ που νῦν ἐστιν, εἴτ᾽
ἔσται ποτὲ, κοινὰς μὲν γυναῖκας, κοιγοὺς δὲ εἶναι
παῖδας, κοινὰ δὲ χρήματα ξύμπαντα" καὶ πάσῃ μὴ-
χανῇὴ τὸ λεγόμενον ἔδιον πανταχύϑεν ἐκ τοῦ βίου
ἀ.ς.ρ.γάο.4..5. ΒΕ ΤΡΟΙΟΥΘ 1.18. Υ. 159
ἀἄπαν ἐξήρηται. μεμηχάνηται δ᾽ εἰς τὸ δυνατὸν καὶ
τὰ φύσει ἴδια, κοινὰ ἀμηγέπη γεχονέναι" οἷον, ὃμ-
ματα καὶ ὦτα καὶ εῖρας, κοινὰ μὲν δρᾷν δοκεῖν
καὶ ἀκούειν καὶ πράττειν, ἐπαινεῖν τε αὖ καὶ ψέγειν
καϑ'᾿ ἕν ὅτε μάλιστα ξύμπαντας ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς,
χαΐροντας καὶ λυπουμένους" καὶ κατὼ δύναμιν οἵτι-
νὲς νόμοι μίαν ὅτι μάλιστα σύλιν ἅπερ) 'ἄξονται,
τούτων ὑπερβολῇ πρὸς ἀρετὴν οὐδείς ποτε ὅρον
ἄλλον ϑέμενας, ὀρϑότερον οὐδὲ βελτίω ΜΑΧΙ 4
μὲν δὴ τοιαὑτη πόλις, εἴτε που ϑεοὶ ἢ παῖδες ϑεῶν
αὐτὴν οἰκοῦσι πλείονες ἑνὸς, οὕτω διαζῶντες εὔφραι-
»όμενου κατοικοῦσι. διὸ δὴ παράδειγμά γε πολιτείας
οὐκ ἄλλῃ χρὴ σκοπεῖν" ἀλλ ἐχομέγους ταύτης, τὴν
ὅτι μάλιστα τοιαύτην ζητεῖν κατὰ δύναμιν. ἣν δὲ
γῦν ἡμεῖς ἐπιωκεχειρήκαμεν, εἴη τε ἂν γενομένη πως,
ϑανασέας ἐγγύτατα: καὶ ἡ μὲν, δευτέρως" τρίτην
δὲ μετὰ ταῦτα, ἐὰν ϑεὸς ἐθέλῃ, διαπερανούμεϑα.
γῦν δ᾽ οὖν ταύτην τίνα λέγομεν, καὶ πῶς γενομένην
ἂν τοιαύτην. γειμάσϑων μὲν δὴ πρῶτον γῆν τὸ καὶ
οἰκίας" καὶ μὴ κοινῇ γεωργούντων. ἐπειδὴ τὸ τοιοῦ-
“τον μεῖζον ἢ κατὰ τὴν νῦν γένεσίν τὲ καὶ τροφὴν καὶ
παΐδευσιν εἴρηται. γεμέσϑων δ᾽ οὖν τοιὰᾷδε διανοίᾳ
πως, ὡς ἄρα δεῖ τὸν λαχόντα τὴν λῆξιν ταύτην, νο-
μέζειν μὲν κοινὴν αὐτὴν τῆς πόλεως ξυμπάσης". σα-
τρίδος δὲ οἴσης τῆς χώρας, ϑεραπεύειν αὐτὴν δεῖ
μειξόνως ἢ ἢ μητέρα παῖδας" τῷ καὶ δέσποιναν, ϑεὸν
αὐτὴν οὖσαν, ϑνητῶν ὕντων .γεγονέναι' ταὐτὰ δ᾽
ἔχειν διανοήματα καὶ περὶ τὸ ὺς ἐγχωρίους ϑεοὺς τῇ
ἅμα καὶ δαίμονας. ὅπως δ᾽ ἂν ταῦτα εἰς τὸν ἀεὶ
106 ῬΏᾺΆΤΌΟΌΟΝΙΒ ς.ἃ.ς
χρόνον οὕτως ἔχοντα ὑπάρχῃ, τάδε προσδιανοητέον,
ὅσαι εἰσὶ τανῦν ἡμῖν ἑστίαν διανεμηϑεῖσαν τὸν ἄοι-
ϑμὸν, ταύτας δεῖν ἀεὶ τοσαύτας εἶναι" καὶ μὴτέ τι
πλείους γίγνεσθαι μήτέ τι ποτὲ ἐλάττους. ᾧ δ᾽ οἷ!
ἂν τὸ τοιοῦτον βεβαίως' γίγνοιτο περὶ πᾶσαν τὴν πό-
λιν, ὃ λαχὼν τὸν κλῆρον, καταλειπέτω ἀεὶ ταύτης
τῆς οἰκήσεως ἕνα μόνον κληρονόμον τῶν ἑαυτοῦ παΐί-
δων, ὃν ἂν αὐτῷ μάλιστα εἴη φίλον, διάδοχον καὶ
ϑεραπευτὴν ϑεῶν καὶ γένους καὶ πόλεως, τῶν τε
ζώντω», καὶ ὅσους ἂν ἤδη τέλος εἷς τὸν τότε χρόνον
» . Αἰ: ἢ -» τὸν. ἐλὶ ᾿ τ δὰ
ἔχῃ" τοὺς δὲ ἄλλους παῖδας, οἷς ἂν πλείους ἑνὸς
γέγνωνται, ϑηλείας τε ἐκδόσϑαι κατιὶὲ γόμον τὸν
ἐπιταχϑησόμενον: ἀῤῥενάς τε, οἷς ἂν τῆς γενέ-
σεὼς ἐλλείπῃ τῶν πολιτῶν, τοὗτοις υἱεῖς διανέμειν,
κατιὶ χάριν μὲν μάλιστα: ἐὰν δὲ τισιν ἐλλείπωσι
χάριτες, ἢ πλείρυς Ἐπ) Ή0Ι γιγνωνταὶ ϑήλεις, ἢ τινὲς
ἀῤδενες ἑκάστων, ἢ καὶ τοὐναντίον ὅταν ἐλάττους ὦ ὦσι,
παίδων ἀφορίας γενομένης, πάντων τούτων ἀρχὴν
ἣν ἂν ϑώμεϑα μεγίστην καὶ τιμιωτάτην, αὕτη σκε-
ψαμένη τί χρὴ χρῆσϑαι τοῖς περιγενομένοις ἢ τοῖς
ἐλλείπουσι, ποριζέτω μηχανὴν ὅτε μάλιστα, ὅπως αἱ
πεντακιοχίλιαι καὶ τετταῤάκοντα οἰκήσεις ἀεὶ μόνον
ἔσονται. μηχαναὶ δ᾽ εἰσὶ πολλαί. καὶ γὰρ ἐπισχέσεις
γενέσεως οἷς ἂν εὔρους εἴη γένεσις, καὶ τοὐναντίον
ἐπιμέλειαν καὶ σπουδαὶ πλήϑους γεννημάτων εἰσὶ,
τιμαῖς τε καὶ ἀτιμίαις καὶ νουϑετήσει πρεσβυτῶν
περὶ νέους διὰ λόγων νουϑετητικῶν ἀἁπαντῶσαι, δὺ-
γανται ποιεῖν ὃ λέγομεν. καὶ δὴ καὶ τό γε τέλος, ἂν
πᾶσα ἀπορία περὶ τὴν ἀνίσωσιν τῶν πεντακισχιλίων
Ρ.741...}... ΞΕ ΤΈΘΙΒΥΘΒ 118. Υ. 461
καὶ τετταράκοντα οἴκων γίγνηται, ἐπίχυσις δ᾽ ὗπερ-
βάλλουσα ἡμῖν πολιτῶν διὰ φιλοφροσύνην τὴν τῶν
ξυνοικούντων ἀλλήλοις ξυμβαίνῃ, καὶ ἀπορῶμεν, τὸ
παλαιόν που ὑπάρχει μηχάνημα, ὃ πολλάκις εἴπο-
μὲν, ἐχπομπὴ ἀποικιῶν φίλη γιγνομένη “παρὸ φί-
λων, οἵ ἂν ἐπιτήδειον εἶναι δοκῇ. ἐάν τ᾽ αὖ καὶ τοὐ.
γαντίον ἐπέλϑη ποτὲ κῦμα κατακλυσμὸν φέρον νό-
σων, ἢ πολέμων φϑοριὰδ, ἐλάττους δὲ πολὺ τοῦ τε-
ταγμένου ἀριϑμοῦ δι ὀρφανίας γένωνται, ἑκόντας
μὲν οὐ δεῖ πολίτας τὰ ερκῳ υδμὰ γόϑῃ παιδεῖᾳ σε-
παιδευμέγους" ἀνάγκην δὲ οὐδὲ ϑεὸς εἶναι λέγεται
δυνατὺς βιάξεσϑαι. ταῦτ᾽ οὖν δὴ τὸν νῦν λεγόμενον
λόγον ἡ ἡμῖν φῶμεν παραινεῖν, λέγοντα, ὦ πάντων
ἀνδρῶν ἄριστοι, τὴν ὁμοιότητα καὶ ἰσότητα, καὶ τὸ
ταὐτὸν καὶ ὁμολογούμενον τιμῶντες κατὰ φύσιν μὴ
ἀνίετε κατά τε ἀριϑμὸν καὶ πᾶσαν δύναμιν τὴν τῶν
καλῶν κἀγαϑῶν πραγμάτων. καὶ δὴ καὶ νῦν τὸν ἀ-
ριϑμὸν μὲν πρῶτον διὰ βίου παντὸς φυλάξατε τὸν
εἰρημένον" εἶτα τὸ τῆς οὐσίας ὕψος τὲ καὶ μέγεϑος,
ὃ τοπρῶτον ἐνείμασϑε μέτριον ὃν, μὴ ἀτιμάσητε,
τῷ τε ὠνεῖσθαι καὶ τῷ πωλεῖν πρὸς ἀλλήλους. οὔτε
γὰρ ὃ νείμας κλῆρον, ὧν ϑεὸς, ὑμῖν ξύμμαχος, οὔτε
ὃ γομοϑέτης. νῦν γὰρ δὴ πρῶτον τῷ ἀπειϑοῦντι νό-
μος προστάττει, προειπὼν ἐπὶ τούτοις κληροῦσϑαι
᾿ πγὰ ὦ Ἧ ιν ᾿ ἶνοΣ
τὸν ἐϑέλοντα, ἢ μὴ πληθουσϑοι" ὡς πρῶτον μὲν τῆς
᾿ )ῆς ἱερὰς οὔσης τῶν πάντων ϑεῶν, εἶτα ἱερέων τ8
καὶ ἱερειῶν εὐχὰς ποιησομένων ἐπὶ τοῖς πρώτοις ϑύ-
μασι καὶ δευτέροις" καὶ μέχρι τριῶν, τὸν πριάμενον
ἢ ἀποδύμενον, ὧν ἕλαχεν οἰκοπέδων ἢ γηπέδων, τὶ.
εν ΥἹ. 1, ἕ
162 ΡΙΑΤΟΝΙ5 ἃ,ς.Ρ.74 8.5
““,
ἐπὶ τούτοις πρέποντα πάσχειν πάϑη. γράψαντες δ᾽
ἐν τοῖς ἱεροῖς ϑήσουσι κυπαριττέίνας μνήμας ᾿εἰς τὸν
ἔπειτα χρόνον καταγεγραμμένας" πρὸς τούτοις δ᾽ ἔτι,
φυλακτήρια τούτων ὅπως ἂν γίγνηται ἐ καταστήσου-
σιν ἐν ταύτῃ τῶν ἀρχῶν ἥτις ἂν ὀξύτατον ὁρᾷν ἐ0:
κῇ" ἵν αἵ παρὰ ταῦτα ἑκάστοτε παραγωγαὶ γιγνύ-
μεγαν μὴ λανϑάγωσιν αὐτοὺς" ἀλλὰ κολάζωσι τὸν
ἀπειϑοῦντα ἅμα νόμῳ καὶ τῷ ϑεῷ. ὅσον γὰρ δὴ τὸ
γῦν ἐπιταττόμεγον ἀγαϑὸν ὃν τυγχάνει πάσαις ταῖς
πειϑομένοαις πόλεσι, τὴν ἑπομένην κατασκευὴν προσ-
λαβὸν, κατὰ τὴν παλαιὰν παροιμίαν, οὐδεὶς εἴσε-
τοι ποτὲ, κακὸς ὧν, ἀλλ᾽ ἔμπειρός τε καὶ ἐπιεικὴς
ἔϑεσι γενόμενος. χρηματισμὸς γὰρ οὔτ᾽ ἔνεστι σφό-
δρα ἐν τῇ τοιαύτῃ κατασκευῇ, ξυνέπεταί τε αὐτῇ,
μηδὲ δεῖν μηδ᾽ ἐξεῖναι χρηματίζεσθαι τῶν ἀνελευϑέ-
ρῶν χρηματισμῶν μηδενὶ μηδένα, καϑ' ὅσον ἐπονεί-
διστος λεγομένη βαναυσία ἦϑος ἀποτρέπει ἐλεύϑε-
ρον, μηδὲ τοποράπαν ἀξιοῦν ἐκ τῶν τοιοὑτων ξυλ.-
λέγειν χρήματα. «Πρὸς τούτοις δ᾽ ἔτι γόμος ἕπεται
πᾶσι τούτοις, μηδ᾽ ἐξεῖναι χρυσὸν μηδὲ ἄργυρον
κεκτῆσθαι. μηδένα μηδενὶ ἰδιώτῃ. γόμισμα δ᾽ ἕνεκα
ἀλλαγῆς τῆς καϑ' ἡμέραν" ἣν δημιουργοῖς τε ἀλλάτ-
τεσϑαι σχεδὸν ἀναγκαῖον, "καὶ πᾶσιν ὅπύσων " χρεία
τῶν τοιούτων, μισϑοὺς μισϑωτοῖς, δούλοις καὶ ἐποί-
κοις ἀποτίνειν. ὧν ἕνεκα φαμὲν τὸ νόμισμα κτητέ-
ον, αὐτοῖς μὲν ἔντιμον, τοῖς δὲ ἄλλοις ἀνϑρώποις
ἀδόκιμον. κοινὸν δ᾽ “Ἑλληνικὸν νόμισμα, ἕνεχα τ
στρατειῶν καὶ ἀποδημιῶν εἰς τοὺς ἄλλους ἀνθρώ.
ποὺς, οἷον πρεσβειῶν, ἢ καὶ τενος ἀναγκαίας ἄλλης
ΠΡ ἢ ΒΕ ΤΕΘΙΒΥ5 1118. Υ. 103
τῇ πόλει νόμισμα “Ἑλληνικόν. ἰδιώτῃ δ᾽ ἂν ἄρα ποτὲ
ἀναγκη τὶς γίγνηται ἀποδημεῖν, παραιτησάμενος
μὲν τοὺς ἄρχοντας ἀποδημείτω" νόμισμα δὲ ἂν ποτδ
ἔχων ξενικὸν οἴκαδε ἀφίκηται περιγενόμεγνον, τῇ
πόλει αὐτὸ καταβαλλότω, πρὸς λόγον ἀπολαμβάνων
τὸ ἐπιχώριον. ἰδιούμενος δ᾽ ἂν τι φαίνηται, δημό-
οσιόν τὲ γιγνέσϑω, καὶ ὃ ξυνειδὼς Χαὺ μὴ φράζων,
ἀρᾷ καὶ ὀνείδει μετὰ τοῦ ἀγαγόντος ἔνοχος ἕστω,
καὶ ζημίᾳ πρὸς τούτοις, μὴ ἐλάττονι τοῦ ξενικοῦ
κομισϑέντος γομίσματος. γαμοῦντα δὲ καὶ ἐκδιδόν-
τα, μὴτ οὖν διδόναι μήτϑε δέχεσθαι προῖκα τοπα-
ράπαν μηδ᾽ ἡντινοῦν, μηδὲ νόμισμα παρακατατί-
ΦΙΘΤΝΝ ὅτῳ μὴ τις πιστεύει" μηδὲ δανείζειν ἐπὶ τό-
γ, ὡς ἐξὸν μὴ ἀποδιδόναι τοπαρώπαν τῷ δανεισα-
μένῳ μὴτε τόκον μήτε κεφάλαιον. ταῦτα δ᾽ ὅτι βἐλ-
τιστὰ ἐστὺ πόλει ἐπιτηδεύματα ἐπιτηδεύειν, ὧδε ἂν
τις σκοπῶν, ὀρϑῶς ἂν αὐτὰ διακρίγοι" ἐπαγαφέρων
εἰς τὴν ἀρχὴν ἀεὶ καὶ τὴν βούλησιν. ἔστι δὴ τοῦ νοῦν
ἔχοντος πολιτικοῦ βούλησις, φαμὲν, οὐχ ἥνπερ ἂν
οὗ πολλοὶ φαῖεν; δεῖν βούλεσϑαι τὸν ἀγαϑὸν »Όμο-
ϑέτην, ὡς μεγίστην τὲ εἶναι τὴν πόλιν ἢ νοῶν εὖ
Ῥρβοθατοῖ, καὶ ὅτι μάλιστα πλουσίαν, Ἀεκτην ἐνὴν
δ᾽ αὖ χρυσία καὶ ἀγυρία, καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ
ϑάλατταν ἄρχουσαν ὅτι πλείστων" προσϑεῖεν δ᾽ ἂν
καὶ ὡς ἀρίστην δεῖν βούλεσϑαν τὴν πόλιν εἶναι καὶ
ὡς εὐδαιμονεστάτην τόν 78 ὀρϑῶς γομοϑετοῦντα.
τούτων δὲ τὸ μὲν δυνατά ἐστι χίγνεσϑαι, τὺ δὲ οὐ
δυνατά. τι μὲν οὖν δυνατὸ βούλοιτ᾽ ἂν ὃ διαπο-
σμῶν, τὼ δὲ μὴ δυνατὰ οὔτ᾽ ἂν βούλοιτο, ματαίας
ἘΠ
104 ΡΙΑΤΟΝΙ5 Ρ.7458.ν.Ὁ.ς.
υλὴσΞε "Ρ ἂν ἐπιχειροῖ. σχεδὸν μὲν γὰρ εὐδαΐ
βουλήσεις, οὔτ ἂν ἔπιχειφοι. Οχ μὲν γὰρ εὐϑδα!-
ει 5 Α 3 “ ῃ -
μονας ἅμα καὶ ἀγαϑοὺς ἀνθγχη γίγνεσθαι. τοῦτι
᾿ Ψ. ῃ 2. 5) , δ᾽ ΠῚ ͵ Ν
μὲν οὖν βούλοιτ᾽ ἀν. πλουσίους ὁ ἂν σφόδρα καὶ
5 Α 2 [ ε! ν᾿ ΙΓ .π ΝῚ
ἀγαϑοὺς, ἀδύνατον" οὖς 7ὲ δὴ πλουσίους οἱ ποΐ-
λοὶ καταλέγουσι. λέγουσι δὲ τοὺς κεκτημένους ἐν ὁλί-
»- ᾿ " «
γοις τῶν ἀνϑρώπων νομίσματος ἀξια χτήματα, ὦ
καὶ κακός τις κέχτητ᾽ ἄν. εἰ δ᾽ ἔστι τοῦτο οὕτως ἕ-
, 3 -»"Σ'᾽
χον, οὖκ ἂν ἔγωγε αὐτοῖς ποτὲ συγχρωοίην τὸν πλοὺ-
σιον εὐδαίμονα τῇ ἀληϑείᾳ γίγνεσθαι, μὴ καὶ ἅγα-
9ὸν ὄντα. ἀγαϑὸν δὲ ὄντα διαφερόντως καὶ πλού-
) φ 9 Ὁ)
σιον εἶναι διαφερόντως, ἀδύνατον. τί δή; φαίη τις
ὁ εἰ - " ς ἢ
ἂν ἴσως. ὅτι, φαῖμεν ἂν, ἢ τε ἐκ δικαίου καὶ ἀδὶ
χου κτῆσις πλέον ἢ διπλασία ἐστὶ τῆς ἐκ τοῦ δικαΐοι
μόνον" τὰ τε ἀναλώματα, μὴτε καλῶς μήτε αἰσχρῶς
7 , 5 Π οὉ “-“΄ὦ Ν » ι
ἐθέλοντα ἀναλίσκεσθαι, τῶν καλῶν καὶ εἰς καλὰ
ΕῚ » 2)
ἐθελόντων δαπανᾶσθαν διπλασίως ἐλάττονα. οὐκ-
ουὅν ποτὲ ἂν τῶν ἐκ διπλασίων μὲν χρημάτων, ἡμί-
σεων δὲ ἀναλωμάτων, ὃ τὰ ἐναντία τούτων πράτ-
Υ 2.ϑιν Γ 4 δι δ , 3
των, γένοιτ ἂν πλουσιώτερος. ὃστι δὲ ὃ μὲν ἀγαϑὸς,
ἢ δ φις, 13 ΕἸ ᾽ .“ Ξ " ,
τούτων, ὃ δὲ οὐκ ἀγαϑὸς, οτὰν ἢ φειδωλός" τότε
᾿ } μι ,
δὲ ποτε καὶ πάγκακος". ἀγαϑὸς δὲ (ὅπερ εἴρηται
- 3ς" «ς ᾿ ι ᾽ ν ον ᾿
τανῦν) οὐδέποτε. ὃ μὲν γαρ δικαίως καὶ ἀδίκως λαμ-
5
βώνων, καὶ μήτε δικαίως μὴτε ἀδίκως ἀναλίσκων,
- .
πλούσιος, ὅταν καὶ φειδωλὸς 7 ὃ δὲ πάγκακος, ὧσ-
« ΡᾺῚ 31 ᾿ ’ ς ᾿] 3 ᾿
ταπολλὲ ὧν ἄσωτος, μάλα πένης. ὁ δὲ ἀναλίσκων
τε εἷς τὰ καλὰ, καὶ κτώμενος ἀπὸ τῶν δικαίων μό-
Ὁ 9. δὲ "Ἢ ᾿ ε , ΕἸ ,
γον, οὔτ᾽ ἂν διαφέρων πλούτῳ ὁᾳδίως ἂν ποτὲ γὲ-
53 ᾿ .«“ εο»ν
γοιτο, οὐδ᾽ αὖ σφόδρα πένης. ὥστε ὃ λόγος ἡμῖν
2 ᾿ 5 Ε 8. ἃ, .' ἵ 5 Ω ͵ 2 ᾿
ὀρϑὸς, ὡς οὐκ εἰσὶν οὗ παμπλούσιοι ἀγαϑοί" εἰ δὲ
ἤ
ἀ.ο.».γᾷά4... ΠΕ ΤΌΘΙΒΥΘ 1185. 0. 1605
3 3 ς»ν» ε Γ κέ
μὴ ἀγαϑοὶ, οὐδὲ εὐδαίμονες. ἡμῖν δὲ ἡ τῶν νόμων
ς ᾿ ΕἾ -Ὁ 32) ο ς 3 ,
ὑπόϑεσις ἐνταῦϑα ἔβλεπεν, ὅπως ὡς εὐδαιμογέστα-
32) χω ῃ 2 ῃ , -ς ι
τοι ἔσονται, καὶ ὅτι μάλιστα ἀλλήλοις φίλοι. εἰεν δὲ
-"», , τὶ ᾿
οὐκ ἄν ποτε πολῖται φίλοι, ὅπου πολλαὶ μὲν δίκαι
᾿ ΕΥ̓ Ν ι ΑΞ ἘΠ ε;
ἐν ἀλλήλοις εἶεν, πολλαὶ δὲ ἀδικίαι, ἀλλ᾿ ὅπου ὡς τι
2 ᾿
σμικρόταται καὶ ὁλέγισται, λέγομεν δὴ μὴτε χρυσὸν
Ὕ » Ω ͵ 2 - , 2 Ξ
εἶναι δεῖν μήτε ἄργυρον ἐν τῇ πόλει, μήτ᾽ αὖ χρημα-
" Ἁ ᾿
τισμὸν πολὺν διὰ βαγαυσίας καὶ τόκων, μηδὲ βοσκη-
᾿ -Ὁ ,,2 ὦ Γ
μάτων αἰσχρῶν, ἀλλ᾽ ὅσα γεωργία δέδωσι καὶ φέρει"
καὶ τούτων ὅπόσα μὴ χρηματιζόμενον ἀναγκάσειεν
ἀμελεῖν ὧν ἕγεχα πέφυκε τὰ χρήματα. ταῦτα δ᾽
᾽ νι Ὡ .« Ἃ -“΄ »“7
ἐστὲ ψυχὴ καὶ σῶμα " ἃ χωρὶς γυμναστικῆς καὶ τῆς
ΕΥ] Γ 3 32] ᾿ 3] ὦ ᾿ ᾿
ἄλλης παιδείας οὐκ ἂν ποτὲ γένοιτο ἀξιὰ λόγου. διὸ
. " “ 3 ῳ 5 Ἀ
δὴ χρημάτων ἐπιμέλειαν οὐχ ἅπαξ εἰρήκαμεν ὡς χρὴ
“7 -Ὃ᾿ 2) ᾿ »Σ΄ὖᾧ» "»-ὉὋὉ΄ἅ ΙᾺ ᾿
τελευταῖον τιμᾷν. ὄντων γὺρ τριῶν τῶν ἁπάντων
περὲ ἃ πᾶς ἄνϑρωπος σπουδάζει, τελευταῖον καὶ τρέ-
“Ὁ Υ 2 - “
τον ἐστὶν ἡ τῶν χρημάτων ὁρ ϑῶς σπουδαζομένη σποι-
, ι ᾿ ᾿, ᾿ « »-Ὁ “-
δή" σώματος δὲ, μέση " πρώτη δὲ, ἡ τῆς ψυχῆς. καὶ.
" -ἡ ο »" 3 ; ᾿
δὴ καὶ νῦν ἣν διεξερχόμεϑα πολιτείαν, εἰ, μὲν τὰς
« ω Ὁ ν᾿ ᾽ ,
τιμὰς οὕτω τάττεται, ὀρϑῶς νεγνομοϑέτηται" εἰ δὲ
τις τῶν προσταττομένων αὐτόϑι γόμων σωφροσύνης
2 “ἢ -“΄ -οΣΟ
ἔμπροσϑεν ὑγίειαν ἐν τῇ πόλει φανεῖται ποιῶν τι-
μ.] - Ὁ -ὋἪ
κἕαν, ἢ πλοῦτον ὑγιείας καὶ τοῦ σωφρονεῖν, οὐκ ὃρ-
ϑῶς ἀναφανεῖται τιϑέμενος. τοῦτ᾽ οὖν δὴ πολλάκις
ἐπισημαΐγεσθϑαι χρὴ τὸν νομοϑέτην, τὶ τε βούλομαι,
καὶ, εἴ μοι ξυμβαΐνει τοῦτο, ἢ καὶ ἀποτυγχάνω τοῦ
οὖ [7] ΒΟ ν ,ὔ Ὶ -Ὁ
σχοποῦ. καὶ οὕτω τὠχ ἂν ἴσως ἐκ τῆς νομοθεσίας
τ ν, ΧῚ , εἰ ΝΡ Ε) ᾿ , ΕῚ
αὐτός τὸ ἐκβαΐνοι, καὶ τοὺς ἄλλους ἀπαλλάττοι" κατ
» ᾿ 329 ,
ἄλλον δὲ τρόπον οὐδ᾽ ἂν ἕνα ποτέ, ὃ δὴ λαχὼν κδ-
4166 ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ὁ.ε.ἅ.6
»τήσϑω, φαμὲν, τὸν κλῆρον ἐπὶ τούτοις οἷς εἰρήκα-
μεν. ἢν μὲν δὴ καλὸν καὶ τἄλλα ἴσα πάντ ἔχοντα
ἕγα ἕκαστον, ἐλϑεῖν εἰς τὴν ἀποικίαν. ἐπειδὴ δὲ οὐ
δυνατὸν, ἀλλ᾽ ὃ μέν τις πλείω κεκτημένος ἀφίξεται
χρήματα, ὃ δ᾽ ἐλάττονα, δεῖ δὴ πολλῶν ἕνεκα τῶν
τε κατὰ πόλιν καιρῶν ἰσότητος ἕνεκοὶ τιμήματα ἄνι-
σα γενέσϑαι, ἵν᾿ ἄρχαΐ τὲ καὶ εἰσφοραὶ καὶ διανομαὶ,
τὴν τῆς ἀξίας ἑκάστοις τιμὴν, μὴ καὶ ἀρετὴν μόνον
τὴν τε προγόνων καὶ τὴν αὑτοῦ, μήτε κατὰ σωμά-
των ἰσχὺν καὶ εὐμορφίαν, ἀλλὺ καὶ κατὰ πλοὗτου
χρῆσιν καὶ πενίας, τὰς τιμάς τὲ καὶ ἀρχὰς ὡς ἰσαΐ-
τατα, τῷ ἀνίσῳ ξυμμέτρῳ δὲ, ἀπολαμβάνοντες, μὴ
διαφέρωνται" τούτων χάριν τέτταρα μεγέϑη τῆς οὖ-
σίας τιμήματα ποιεῖσθϑαν χρεών" πρώτους καὶ δευτέ-
ρους, καὶ τρίτους καὶ τετάρτους, ἢ τισιν ἄλλοις προσ-
αγορευομένους ὀνόμασιν, ὅτάν τε μένωσιν ἐν τῷ αὖ-
τῷ τιμήματι, καὶ ὅταν πλουσιώτατοι ἐκ πενήτων,
καὶ ἐκ πλουσίων πένητες γιγνόμενοι, μεταβαΐνωσιν
εἰς τὸ προσῆκον ἕκαστοι ἑαυτοῖς τίμημα. τόδε δ᾽ ἐπὶ
τούτοις αὖ νόμου σχῆμα ἔγωγ᾽ ἂν τιϑείην ὡς ἑπόμε-
γον. δεῖ γὰρ ἐν πόλει ποῦ, φαμὲν, τῇ τοῦ μεγίστου
νοσήματος οὗ μεϑεξούσῃ (ὃ διάστασιν ἢ στάσιν ὁρ-
ϑότερον ἂν εἴη κεχλῆσϑαι) μὴτε πενίαν τὴν χαλεπὴν
ἐνεῖνοι παρά τισι τῶν πολιτῶν, μήτ᾽ αὖ πλοῦτον" ὡς
ἀμφότερα τικτόντων ταῦτα ἀμφότερα. νῦν οὖν ὅρον
δεῖ τούτων ἑκατέρου τὸν νομοϑέτην φράζειν, ἔστω
δὴ πενίας μὲν ὅρος, ἡ τοῦ κλήρου τιμὴ, ὃν δεῖ μέ-
3! 3
ἩῊν - .Ν 3 Ἀ ᾿
ψειν, καὶ ὃν ἄρχων οὐδεὶς οὐδενὶ ποτὲ περιόψεται
"»-Ὁ " » ΕῚ
ἐλάττω γιγνόμενον, τῶν τῇ ἄλλων κατὰ τὰ αὐτὰ οὗ-
ει γρβααμνα ΤΕ ΤΕΘΙΒΥΘ 115. γ, 167
δεὶς ὃ ὅστις φιλότιμος ἐπὶ ἀρετῇ. μέτρον δὲ αὐτῶν ϑὲἐ-
βέρον ὃ νομοϑέτης, διπλάσιον ἐείσει τούτου κτᾶσϑαν
χαὶ τριπλάσιον, καὶ μέχρι τετραπλασίου. πλείονα
δ᾽ ἂν τις κτᾶται τούτων εὑρὼν, ἢ δοϑέντων ποϑὲν,
ἢ χφηματισάμενος, ἢ τινι τύχῃ τοιαύτῃ κτησάμενος
ἄλλῃ, τὰ περιγιγνόμενα τῇ πόλει ἂν αὐτὰ καὶ τοῖς
τὴν πόλιν ἔγουσι ϑεοῖς ἀπονέμων, εὐδόκιμός τὸ καὶ
ἀζήμιος ἂν εἴη- ἐὼν δὲ τις ἀπειϑῇ τούτῳ τῷ νόμῳ,
φανεῖ μὲν ὃ βουλόμενος, ἐπὶ τοῖς ἡμίσεσιν" ὃ δὲ,
ὄφλων, ἄλλο τοσοῦτον μέρος ἀποτίσεν τῆς αὑτοῦ
πτήσεως, τὰ δ᾽ ἡμίσεα τῶν ϑεῶν. ἢ δὲ κτῆσις, χωρὶς
τοῦ κλήρου, πάντων πᾶσα ἐν τῷ φανερῷ γεγράφϑω
παρὰ φύλαξιν ἄρχουσιν, οἷς ἂν ὃ νόμος προστάξη"
ὅπως ἂν αἵ δίκαι περὲ πάντων ὅσαι εἰς χρήματα ῥᾷ-
διαί τὸ ὦσι καὶ σφόδρα σαφεῖς. Τὸ δὴ μετὰ τοῦτο,
πρῶτον μὲν τὴν πόλιν ἱδρύσθαι δεῖ τῆς «χώρας ὅτι
μάλιστα ἐν μέσῳ, καὶ τἄλλα ὅσα πρόσφορα πόλει
τῶν ὑπαρχόντων ἔχοντα τόπον ἐκλεξάμεγον" αἱ νοῆ-
σαΐέ τε καὶ εἰπεῖν οὐδὲν χαλεπόν. μετὰ δὲ ταῦτα, μέ-
ρη δώδεκα διελέσϑαι, ϑέμενον “Ἑστίας πρῶτον καὶ
Διὸς καὶ ᾿ϑηνᾶς ἃ ἱερὸν, ἀκρύπολιν ὀνομάξοντα᾽ κὺ-
κλον περιβάλλοντα, ἄφ' οὗ τὰ δώδεκα μέρη τέμνειν
τὴν τε πόλιν αὐτὴν καὶ πᾶσαν τὴν χώραν. ἰσα: δὲ δεῖ
γίγνεσθαι τὰ δώδεκα μέρη, τῷ τὰ μὲν αὐ νι γῆς
εἰναῦ σμιχρὼ, τὼ δὲ χείρονος , μείζω. κλήρους δὲ ἐ διδ-
λεῖν τετταράκοντα καὶ πεντακισχίλίους. τούτων τε αὖ
δίχα τεμεῖν ἕκαστον" καὶ συγκληρῶσαι δύο τμήμα-
τα, τοῦ τ' ἐγγὺς καὶ τοῦ πόῤῥω μετέχοντα ἑκότερον
τὸ πρὸς τῇ πόλει μέρος, τῷ πρὸς τοῖς ἐσχάτοις, εἷς
468 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ἀ.6.».746.4.}.
κλῆρος" καὶ τὸ δεύτερον ἀπὸ πόλεως, τῷ ἀπ᾽ ἐσχά-
των δευτέρῳ καὶ τἄλλα οὕτω πάντα. μηχαύδοθαι
δὲ καὶ ἐν τοῖς δίχα τμήμασι τὸ νῦν δὴ λεγόμενον
φαυλότητός τε καὶ ἀρετῆς χώρας, ἐπανισουμένους
τῷ πλήϑει τε καὶ ὀλιγότητι τῆς διανομῆς. νείμασϑαν
δὲ δεῖ καὶ τοὺς ἄνδρας δώδεκα μέρη, τὴν τῆς ἄλλης
οὐσίας εἰς ἴσα ὃτι μάλιστα τὸ δώδεκα μέρη συντα-
ξάμενον, ἀπογραφῆς πάντων γενομένης. καὶ δὴ τὸ
μετὰ τοῦτο δώδεκα ϑεοῖς δώδεκα κλήρους ϑέντας,
ἐπονομάσαι καὶ καϑιερῶσαι τὸ λαχὸν μέρος ἑκάστῳ
τῷ ϑεῷ, καὶ φυλὴν αὐτὴν ἐπονομάσαι. τέμνειν δὲ
αὖ καὶ τὰ τῆς πόλεως δώδεκα τμήματα τὸν αὐτὸν
τρόπον ὃνπερ καὶ τὴν ἄλλην χώραν διένεμον " καὶ
δύο νέμεσϑαι ἕκαστον οἰκήσεις, τὴν τε ἐγγὺς τοῦ μέ-
σου καὶ τὴν τῶν ἐσχάτων. καὶ τὴν μὲν κατοίκησιν
οὕτω τέλος ἔχειν. ἐννοεῖν δὲ ἡμᾶς τὸ τοιόνδ᾽ ἐστὶ χρε-
ὼν ἐκ παντὸς τρόπου, ὡς τὼ νῦν εἰρημένα πάντα οὐκ
ἂν ποτε εἰς τοιούτους καιροὺς συμπέσοι, ὥστε ξυμ-
βῆναι κατὰ λόγον οὕτω ξύμπαντα γενόμενα" ἄνδρας
τε οἵ μὴ δυυχερανοῦσι τὴν τοιαύτην Ξυνοικέαν, ἀλλ
ὑπομενοῦσι χρήματά τε ἔχοντες τακτὰ καὶ μέτρια διὰ
βίου παντὸς, καὶ παΐδων γενέσεις, ἃς εἰρήκαμεν ἑκά-
στοις, καὶ χρυσοῦ στερόμενοι; καὶ ἑτέρων, ὧν δῆλος
ὃ γομοϑέτης προστάξων ἐστὶν ἐκ τούτων τῶν γὺν εἰ-
ρημένων. ἔτι δὲ χώρας τὸ καὶ ἄστεος, ὡς εἰρήκαμεν,
μεσό τητάς τε καὶ ἐν κύκλῳ οἰκήσεις πάντη σχεδὸν
οἵο» ὀνείρατα λέγων , ἢ πλάττων καϑάπερ ἐκ κηροῦ
τινὰ πόλιν καὶ πολίτας. ἔχει δὴ τὰ τοιαῦτα οὐ χα-
κῶς τινα τρόπον εἰρημένα. χρὴ δ᾽ ἐπαγαλαμβάγειν
ἌΝ ῬΕ ΓΕΘΊΒΥ5 118. γ.. 169
᾿ ᾿ δ « ᾿ ᾿ , Ψ ΟΣ . Γ .
πρὸς αὑτὸν τὰ τοιάδε πάλιν, ἀρα ἡμῖν ὅ γομοϑετῶ»
φράζει τόδε, Ἔν τούτοις τοῖς λόγοις, ὦ φίλοι, μηδ᾽
αὐτὸν δοκεῖτέ μὲ λεληϑέναι τὸ τὖῦν λεγόμενον, ὡς
ἀληϑὴ διεξέρχεταί τινὰ τρόπον. ἀλλιὰ γὰρ ἐν ξκάστοις
τῶν μελλόντων ἔσεσθαι δικαιότατον οἶμαι τόδε εἶ-
ναν, τὸν τὸ παριδειγμα δεικνύντα οἷον δεῖ τὸ ἐπι--
χειρούμεγνον γίγνεσϑαι, μηδὲν ἀπολείπειν τῶν καλ-
λίστων τε καὶ ἀληϑεοστάτων. ᾧ δὲ ἀδύνατον τὶ ξυμ-
βαίνειν τούτων γίγνεσθαι, τοῦτο μὲν αὐτὸ ἐκκλί-
γεὶν καὶ μὴ πράττειν" ὃ, τι δὲ τούτου τῶν λοιπῶν
ἐγγύτατα ἐστὶ, καὶ ξυγγενέστατον ἔφυ τῶν προση-
κόντων πράττειν, τοῦτ᾽ αὐτὸ διαμηχανᾶσθαν ὅπως
ἂν γίγνηται" τὸν νομοϑέτην δ᾽ ἐᾶσαι τέλος ἐπιϑεῖ-
γαν τῇ βουλήσει. γενομένου δὲ τούτου, τότ᾽ ἤδη ποι-
νὴ μετ ἐκείνου σκοπεῖν ὃ, τι τε ξυμφέρει τῶν εἰρη-
μένων, καὶ τέ πρόσαντες εἴρηται τῆς νομοθεσίας. τὸ,
γὰρ ὁμολογούμενον αὐτὸ αὑτῷ δήπου πανταχῆ ἀ-
περγάζεσθαι καὶ τὸν τοῦ φαυλοτάτου δημιουργὸν,
ἄξιον ἐσόμενον λόγου. νῦν δὴ τοῦτ᾽ αὐτὸ προϑυμη-
τέον ἰδεῖν μετὰ τὴν δόξαν τῆς τῶν δώδεκα μερῶν δια-
νομῆς, τὸ, τίνα τρόπον δῆλον δὴ, τὰ δώδεκα μέρη
᾿τῶν ἐντὸς αὐτοῦ, πλείστας ἔχοντα διανομὰς, καὶ τι
τοὗτοις ξυνεπόμενα, καὶ ἐκ τούτων γενώμενα, μέχοι
τῶν τετταράκοντά τε καὶ πεντακισχιλίων - ὅϑεν φρα-
τρίας καὶ δήμους καὶ κώμας, καὶ πρὸς γε τὰς πολε-
μικας τάξεις τε καὶ ἀγωγὰς, καὶ ἔτι νομίσματα, καὶ
᾿ μέτρα ξηρά τὲ καὶ ὑγρὰ, καὶ σταϑμὰ, πάντα ταῦ-
τα ἔμμετρά τε καὶ ἀλλήλοις σὐὑμφωνα δεῖ τόν γε νό-
μὸν διωτάττειν. πρὸς δὲ τούτοις οὐδ᾽ ἐκεῖνα φοβη-
470 ῬΡῬΙΓΑΤΟΝΙΒ Ρ.747.4.}.8.
τέα, δείσαντα τὴν δόξασαν ὃν γίγνεσθαι σμικρολο-
γίαν, ἂν τις προστάττῃ πάντα ὁπόο᾽ ἂν οχεύη κτῶν-
ται, μηδὲν ἄμετρον αὐτῶν ἐᾷν εἶναι" καὶ κοινῷ λό-
γῳ νομίσαντα πρὸς πάντα εἶναι χρησίμους τὰς τῶν
ἀριϑμῶν διανομὰς καὶ ποικίλσεις, ὅσά τὲ αὐτοὶ ἐν
ἑαυτοῖς ποικίλλονται, καὶ ὅσα ἐν μήκεσι καὶ ἐν βά-
ϑεσι ποικίλματα, καὶ δὴ καὶ ἐν φϑύγγοις καὶ Νὴ
σέὲσι, ταῖς τε κατὺ τὴν εὐθυπορίαν τῆς ἄνω καὶ κά-
τῷ φορᾶς, καὶ τῆς κύκλῳ περιφορᾶς. πρὸς γὰρ ταῦ-
τα πάντα δεῖ βλέψαντα τόν γὲε γομοϑέτην, προστάτ-
τειν τοῖς πολίταις πᾶσιν εἰς δύναμιν τοὑτων μὴ ἀ-
πολείπεσϑαι τῆς συντάξεως. πρός τε γὰρ οἰκονομίαν
καὶ πρὸς πολιτείαν, καὶ πρὸς τὰς τέχνας πάσας, ἕν
οὔδὲν οὕτω δύναμιν ἔγει ποαΐδειον μάϑημα μεγάλην,
ὡς ἡ περὶ τοὺς ἀριϑμοὺ ὺς διατριβή. τὸ δὲ μέγιστον, ὅτι
τὸν νυστάζοντα καὶ ἀμαϑῆ φύσει ἐγείρει, καὶ ὶ εὐμαϑῆ
καὶ μγνήμονα καὶ ἀγχίνουν ἀπεργάξεται παρὰ τὴν αὖ-
τοῦ φύσιν ἐπιδιδόντα ϑείᾳ τέχνῇ. ταῦτα δὴ πάντα,
ἐὸν μὲν ἄλλοις νόμοις τὲ χαὶ ἐπιτηδεύμασιν ἀφαιρῆ-
ταί τις τὴν ἀνελευϑερίαν καὶ φιλοχρηματίαν ἐκ τῶν
ψυχῶν τῶν μελλόντων αὐτὼ ἱκανῶς τε καὶ ὀνησίμως
κτήσεσθαι, καλὰ τὰ παιδεύματα καὶ προσήκοντα
γίγνοιτ᾽ ἄν" εἰ δὲ μὴ, τὴν καλουμένην ἄν τις παν-
ουργίαν ἀντὶ σοφίας ἀπεργασάμεν ἐξ λάϑοι" καϑά-
περ «Αἰγυπτίους καὶ Φοίνικας, καὶ πολλὰ ἕτερα ἂ-
πειργασμένα γένη νῦν ἔστιν ἰδεῖν, ὑπὸ τῆς τῶν ἂλ-
λων ἐπιτηδευμάτων καὶ κτημάτων ἀνελευθερίας"
εἶτέ τις γομοϑέτης αὐτοῖς φαῦλος ἂν γϑθβενς ἐξ-
εἰργάσατο τὰ τοιαῦτα, εἴτε χαλεπὴ τύχη προσπε"
)
ἄς: ΡΒ ΤΕΘΙΒΥ͂Β 1}: γ, 474
᾽ Σ ᾿ 5
“σοῦσα, εἶτε καὶ φύσις ἄλλη τὶς τοιαύτη. καὶ γὰρ, ὦ
11ἐγιλλὲ τε καὶ Κλεινία, μηδὲ τοῦϑ'᾽ ἡμᾶς λανθανέτω
περὴ τύπων, ὡς οὐκ εἰσὶν ἄλλοι τινὲς διαφέροντες
ἄλλων τόπων, πρὸς τὸ γεννᾷν ἀνθρώπους ἀμείνους
καὶ χείρους " οἷς οὐκ ἐναντία γομοϑετητέον. οἵ μὲν
γέ που διὰ πνεύματο, παντοῖα καὶ διειλήσεις ἀλλό-
κοτοί τε εἰσὶ καὶ ἀναίσιοι αὐτῶν, οἱ δὲ, δ ὕδατα"
οἵ δὲ, καὶ διὰ ταύτην τὴν ἐκ τῆς γῆς τροφὴν, ἀνα-
διδοῦσαν οὐ μόνον τοῖς σώμασιν ἀμείγω καὶ χείρω,
ταῖς δὲ ψυχαὶς οὐχ ἧττον δυναμένην πάντα τὰ τοι-
αὗτα ἐμποιεῖν. τούτων δ᾽ αὖ πάντων μέγιστον δια-
φέροιεν ἂν τόποι χώρας, ἐν οἷς ϑεία τὶς ἐπίπνοια
καὶ δαιμόνων λήξεις εἶεν, τοὺς ἀεὶ κατοικιζομένους
ἵλεω δεχόμενοι, καὶ τοὐναντίον. οἷς ὅγε νοῦν ἔχων
γομοϑέτης ἐπισκεψάμενος, ὡς ἄνθρωπον οἵόντ᾽ ἐστὶ
σκοπεῖν τὰ τοιαῦτα, οὕτω πειρῷτ᾽ ἂν τιϑέναι τοὺς
γόμους. Ἢ δὴ καί σοι ποιητέον, ὦ Κλεινία" πρῶτον
τρεπτέον ἐπὶ τὰ τοιαῦτα μέλλοντί γε κατοικίζειν χώ-
νων. ΚΑ4. 4λ);, ὦ ξένε ᾿ϑηναῖε, λέγεις τε ἈΠΩΝ
ἐμοΐ τε οὕτω ποιητέον. τῷ Ἐπ τ
472 ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ῥ.γ51.84}
ΠΑΛΑΤΩΝΟΣ
ἐς «ΜῈ ὁ Δλν, ἀὠκτο ΔΝ 7 ἃ
Ἡ
ΠΕΡΙ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
4“ΙΑΛΟΙΟΣ ΕΚΤΟΣ.
Ξ ᾿
“29.1.14 μὴν μετά γε πάντα τὰ γνὺν εἰρημένα, σχε-
δὸν ἂν ἀρχῶν εἶεν σοὶ καταστάσεις τῇ πόλει. ΚΑ.
Ἔχει γὰρ οὖν οὕτω. 4. “ὑο εἴδη ταῦτα περὶ πο-
λιτείας κόσμον γιγνόμενα τυγχάνει. πρῶτον μὲν κα-
ταστάσεις ἀρχῶν τε καὶ ἀρξόντων, ὅσας τε αὐτὰς εἶναι
δεῖ, καὶ τρόπον ὅντινα καϑισταμένας" ἔπειτα οὕτω
δὴ τοὺς νόμους ταῖς ἀρχαῖς ἑκάσταις ἀποδοτέον, οὔδὐ-
τινάς τε αὖ καὶ ὅσους καὶ οἵους προσῆκον ἂν ἑκάσταις
εἴη. σμικρὸν δὲ ἐπισχόντες πρὸ τῆς αἱρέσεως, εἴπω-
μὲν προσήκοντα τινοὶ λόγον περὲ αὐτῆς ῥηϑῆναι.
ΚΑ. Τίνα δὴ τοῦτον; 4. Τόνδε. παντί που δῆλον
τὸ τοιοῦτον, ὅτι μεγάλου τῆς νομοθεσίας ὄντος ἔρ-
γου, τοῦ πόλιν εὖ παρεσκευασμένην ἀρχὰς ἀγεπιτη-
δείους ἐπιστῆσαι τοῖς εὖ κειμένοις νόμοις, οὗ μόνον
ἐξ λυ εν, ὍΕ ὙΠ ΟΤΉν 5 τά. ΤΙ; 173
-οὐδὲν πλέον εὖ τεϑέντων, οὐδ᾽ ὅτι γέλως ἂν πάμπο-
λυς ξυμβαΐνοι, σχεδὸν δὲ βλάβαι καὶ λῶβαι πολὺ
μέγισται ταῖς πόλεσι γίγνοιντ᾽ ἂν ἐξ αὐτῶν. ΚΑ. Πῶς
γὰρ οὔ; 469. Τοῦτο τοίνυν γοήσομεν σοὶ περὶ τῆς
γῦν, ὦ φίλο, πολιτεΐας τε καὶ πόλεως ξυμ βαῖνον: ὅ-
οἃς γὰρ ὅτι πρῶτον μὲν δεῖ τοὺς ὀρϑῶς ἰόντας ἐπὶ
τὸς τῶν ἀρχῶν δυνάμεις, βάσανον ἱκανὴν αὐτούς τε
καὶ γένος ἑκάστων ἐκ παίδων μέχρι τῆς αἱρέσεως εἷ-
γαι δεδωκότας" ἕπειτα αὐ, τοὺς μέλλοντας αἱρήσε-
σϑαι, τεϑράφϑαι τὸ ἐν ἤϑεσι γϑμῶν εὖ πεπαιδευμέ-
γους, πρὸς τὸ δυσχεραίνοντάς τε καὶ ἀποδεχομένους
ὀρϑῶς κρίνειν καὶ ἀποκρίνειν δυνατοὺς γίγνεσθαι
τοὺς ἀξίους ἑκατέρου. ταῦτα δὲ οἵ νεωστὶ ξυνεληλυ-
ϑότες » ὕντες τε ἀλλήλων ἀγνῶτες Σ ἘΡῸ δ᾽ ἀπαίδευτοι,
πῶς ἄν ποτε δύναιντο ἀμέμπτως τὰς ἀρχὰς αἱρεῖ-
σϑαι; ΚΑ. Σχεδὸν οὐκ ἄν πότε. 460. ᾿Αλλὰ γὰρ ἀ-
γῶνα προφάσεις οὐ πάνυ δέχεσθαι. καὶ δὴ καί σοι
τοῦτο γῦν καὶ ἐμοὶ ποιητέον. ἐπείπερ σὺ μὲν δὴ τὴν
πόλιν ὑπέστης τῷ Κρητῶν ἔϑγει προϑύμως κατοιπι-
εἶν, δέκατος αὐτὸς, ὡς φὴς, τανῦν" ἐγὼ δ᾽ αὖ σοι
ξυλλήψεσθϑαι κατὰ τὴν παροῦσαν ἡμῖν τανῦν μυϑο-
λογίαν. οὔκουν δὴ που λέγων γε ἂν μῦϑον ἀκέφα-
λον ἑκὼν καταλίποιμι" πλανώμεγος γὰρ ἅπάντη τοι-
οὗτος ὧν, ἄμορφος φαΐνοιτο. ΚΑ. "Δρισὺ εἴρηκος,
ὦ ξένε. 46. Οὗ μόνον γε, ἀλλὰ καὶ δράσω κατὰ δὺ-
γαμιν οὕτω. Κὶ 4. Πάνυ μὲν οὖν ποιῶμεν ἧπερ καὶ
λέγομεν. 46. Ἔσται τοῦτ᾽, ἂν ϑεὸς ἐϑέλῃ, καὶ γὴ-
ως ἐπιερατῶμς δ» τόγε τοσοῦτον. Κ.. 12 εἰκὸς ἐϑέ-
λειν. ΑΘ, Εἰκὸς γὰρ οὗ». ἑπόμενον δὲ αὐτῷ λάβω-
174 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ5 ἘΣ
μεν καὶ τόδε. ΚΛ. Τὸ ποῖον; 46. Ὡς ἀνδρείως καὶ
παρακεκινδυγευμένως ἐ ἐν τῷ νῦν ἡ πόλις ἡ ἡμῖν ἔσται
"ατῳκισμένη. ΚΑ. Περὶ τὲ βλέπων καὶ ποῖ ᾿ μάλεστα
αὐτὸ εἴρηκας τανῦν; ΑΘ. Ὥς εὐκόλως καὶ ἀφόβως
ἀπείροις ἀνδράσι »ομοϑετοῦμεν , ὅπως δέξωνται πο-
τὲ τοὺς γὺν τεϑέντας γόμον. δῆλ ον δὲ τόγε τοσοῦ-
τον, ὦ. Κλεινία, παντὶ σχεδὸν καὶ τῷ μὴ πάνυ σοφῷ,
τὸ μὴ ῥᾳδίως 7 αὐτοὺς μηδένα, προσδίέξεσϑαι κατ᾽
ἀρχάς. εἶ δὲ μείναιμέν πῶς τοσοῦτον χρόνον, ἕως οὗ
γευσάμενοι παΐδες τῶν νόμων καὶ ξυντραφέντες ἵκα-
»ῶς, συνήϑεις τε αὐτοῖς γενόμενοι, τῶν ἀρχαιρεσιῶν
τῇ πόλεν πάσῃ κοινωνήσειαν" “7ενομένου γε μὴν οὗ
λέγομεν, εἴπερ τιγὴὶ τρόπῳ καὶ «μηχανῇ τὰν ὁρ-
ϑῶς, πολλὴν ἐχώγε ἀσφάλειαν ἡγοῦμαι καὶ μετὰ τὸν
τότε παρόντα χρόνον ἂν γενέσϑαν τοῦ μὲ εἶν αν τὴν
παιδαγωγηϑεῖσαν οὕτω πόλιν. Κι 4. Ἔχει γ οὖν λό-
γον. 410. Ἴδωμεν τοίνυν πρὸς τοῦτο εἶ; πή τινα πό-
ρον ἱκανὸν πορίζοιμεν ἂν κατὰ τάδέ,. φημὶ γὰρ, ὦ
Κλεινία, Κνωσίους χρῆναι τῶν ἄλλων διαφερόντως
Κρητῶν μὴ μόγον ἀφοσιώσασϑαι περὺ τῆς χώρας ἣν
γῦν κατουκέξετε, συντόνως δ᾽ ἐπιμεληϑῆναι τὸς πρώ-
τᾶς ἀρχὰς εἰς δύναμιν, ὅπως ἂν στῶσιν ὡς ΠΥ
στατα καὶ ἄριστα. τὰς μὲν οὖν ἄλλας, καὶ βραχὺτε-
ρον ἔργον" γομοφύλακας δ᾽ ἂν ἡμῖν πρώτους αἱρεῖ-
σϑαν ἀγρχμιμ κακοῦ ἁπάσῃ σπουδῇ. ΚΑ. Τίνα οὖν
ἐπὶ τούτῳ πόρον καὶ λόγον ἀνευρίσκομεν; .4.. “Τόν-
δε. φημὶ, ὦ παῖδες Κρητῶν, χρῆναι Κνωσίους, διὰ
τὸ πρεσβεὗεεν τῶν πολλῶν πόλεων, κοινῇ μετὰ τῶν
ἀφικομένων εἷς τὴν ξυγοίκησιν ταύτην ἐξ αὑτῶν τὲ
»»758....ἅἃ, ὈῈ ΠΕΘΙΒΥΒ 118. ΥἹ. 475.
“καὶ ἐκείνων αἵρεῖσϑαι, τριάκοντα μὲν καὶ ἑπτὰ τοὺς
πάντας" ἐνγέα δὲ καὶ δέκα ἐκ τῶν ἐποικησόντων,
τοὺς δὲ ἄλλους ἐξ αὐτῆς Κνωσοῦ. τούτους δ᾽ οἱ
Κνώσιοι τῇ πόλει σῇ δόντων, καὶ αὐτόν σε πολίτην
εἶναι ταύτης τῆς ἀποικίας, καὶ ἕνα τῶν ὀκτωκαίδε-
καὶ πείσαντες, ἢ τῇ μετρίῳ δυνάμει βιασάμενοι.
ΚΑ. Τί δῆτα; οὗ καὶ σὺ τε καὶ ὃ Μέγιλλος, ὦ ξένε,
ἐχοινωνησάτην ἡμῖν τῆς πολιτείας; 46. Πέγα μὲν,
ὦ Κλεινία, φρονοῦσιν αἱ ᾿Αϑῆναι, μέγα μὲν καὶ ἡ
Στάρτη, καὶ μακρὰν ἀποικοῦσιν ἑκάτεραι" σοὶ δὲ
κατὰ πάντα ἐμμελῶς ἔχει καὶ τοῖς ἄλλοις οἰκισταῖς
κατὰ ταὐτὰ, ὥσπερ τὰ περὶ σοῦ νῦν λέγομεν. ὡς.
μὲν οὖν γένοιτ᾽ ἂν ἐπιειχέστατα ἐκ τῶν ὑπαρχόντων
ἡμῖν τανῦν εἰρήσθω" προελθόντος δὲ χρόνου, καὶ
μειγάσης τῆς πολιτείας, αἵρεσις αὐτῶν ἔστω τοιάδε
τις" πάντες μὲν κοιγωγούντων τῆς τῶν ἀρχόντων
αἱρέσεως ὅπόσοιπερ ἂν ὅπλα ἱππικὰ ἢ πεζικὰ τι-
ϑῶνται, καὶ πολέμου κεκοινωνήκασιν ἐν ταῖς σφετέ-
ραις αὑτῶν τῆς ἡλικίας δυνάμεσι" ποιεῖσϑαι δὲ τὴν
αἵρεσιν ἐν ἱερῷ ὕπερ ἂν ἢ πόλις ἡγῆται τιμιώτατον.
φέρειν δ᾽ ἐπὲ τὸν τοῦ ϑεοῦ βωμὸν ἕκαστον εἰς πενά-
κίον γράψαντα τοὔνομα πατρόϑεν, καὶ φυλῆς καὶ
δήμου ὁπόϑεν ἂν δημοτεύηται. “παρεγγράφειν δὲ
καὶ τὸ αὑτοῦ κατὰ ταὐτὰ οὕτως ὄνομα. τῷ βουλο-
μένῳ δ᾽ ἐξέστω, τῶν πινακίων ὅ, τι περ ἂν φαίνη-
ται μὴ κατὰ γοῦν αὑτῷ γεγρυμμένον, ἀνελόντα εἰς
ἀγορὰν ϑεῖναι,- μὴ ἔλαττον τριάκοντα ἡμερῶν. τὸ
δὲ τῶν πινάκων κριϑέντα ἐν πρώτοις μέχρι τριακο-
σίων, δεῖξαι τοὺς ἄρχοντας ἰδεῖν πάσῃ τῇ πόλει.
176 ῬῚΆΑΨΨΘΊΙΕΒ 6.».γ 54.κἡ
τὴν δὲ πόλιν ὡσαύτως ἐκ τούτων φέρειν πάλιν δ᾽
ἂν ἕκαστος βούληται" τοὺς δὲ τὸ δεύτερον ἐξ αὐτῶ"
προχριϑέντας ἑκατὸν δεῖξαι πάλιν ἅπασι. τὸ δὲ τρί.
τον, φερέτω μὲν ἐκ τῶν ἑκατὸν ὃ βουληϑεὶς, ὃν ἂν
βούληται, διὰ τῶν αὐτῶν πορευόμενος " ἑπτὰ δὲ καὶ
τριάκοντα, οἷς ἂν πλεῖσται γερασται ψῆψοι, κρίναν-
τες ἀποφηνάντων ἄρχοντας. τίνες οὖν, ὦ Κλεινία
καὺ Πέγιλλε, πάντα ἡμῖν ταῦτ᾽ ἐν τῇ πόλει κατα-
στήσουσι τῶν ἀρχῶν τὸ πέρι καὶ τῶν δοκιμασιῶν
Ξ ΦΕ Ξ- ᾿ »» ᾿ ἢ βῃΝ ε
αὐτῶν; ἀρὰ ἐννοοῦμεν ὡς ταῖς πρῶτον οὕτω κατα-
ζευγνυμέναις πόλεσιν ἀνάγκη μὲν εἶναι τινὰς, οἵτι-
γὲς δὲ εἶεν ἂν πρὸς πασῶν τῶν ἀρχῶν γεγονότες οὐκ
ἔοτι; δεῖ μὴν ἀμωσγέπως, καὶ ταῦτα οὐ φαύλους,
ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα ἄκρους. ἀρχὴ γὰρ λέγεται μὲν ἥμι-
συ παντὸς, ἐν ταῖς παροιμίαις, ἔργου - καὶ τόγε κα-
λῶς ἄρξασθαι, πάντες ἐγκωμιάζομεν ξκάστοτε" τὸ δ᾽
ἔστι τε, ὧς ἐμοὶ φαίνεται, πλέον ἢ τὸ ἥμισυ: καὶ
οὐδεὶς χὐτὸ καλῶς γενόμενον ἐγκεκωμέαπεν ἱκανῶς.
ΚΛ. ᾿Ορϑότατα λέγεις. 40. ]ὴ τοίνυν γιγγώσχον-
τές τε παρῶμεν αὐτὸ ἄῤδητον, μηδὲν διασαφήσαν-
τες ἡμῖν αὐτοῖς τίνα ἔσται τρόπον. ἐγὼ μὲν οὖν οὔ-
δαμῶς εὐπορῶ πλήν γε ἑνὸς εἰπεῖν πρὸς τὸ παρὸν
ἀναγκαίου καὶ ξυμφέροντος λόγου. ΚΑ. Τίνος δὴ;
46. Φημὶ, ταὐτῃ τῇ πόλει ἣν οἰκίζειν μέλλομεν,
οἷον πατέρα καὶ μητέρα οὐκ εἶναι πλὴν τὴν κατοι-
κίζουσαν αὐτὴν πόλιν" οὖκ ἀγνοῶν ὅτι πολλαὶ τῶν
κατοικισϑεισῶν, διάφορον ταὶς κατοικισάσαις πολ-
λάκις ἔνιαι γεγόνασέ τε καὶ ἔσονται. νῦν μὲν ἐν τῷ
παρόντι, καϑάπερ παῖς, εἰ καὶ ποτε μέλλει διάφο-
᾿
ἜΎΚΗΝ ΕΒ ΤΕΘΙΒΥῪ5 111, 0Ἱ, Ε477
ρος εἶναι τοῖς γεννήσασιν, ἔν γ τῇ παρούσῃ παι:
δείας ἀπορίᾳ στέργει τε καὶ στέργεται ὑπὸ τῶν ᾿ὙΆΨῈ
»ησώντων: καὶ φεύγων ἀεὶ πρὸς τοὺς οἰκείους, ἀναγ-
καίους μόνους εὑρίσκει ξυμμάχους ς: ἃ δὴ νῦν φημι
Κνωσίοις διὼ τὴν ἐπιμέλειαν πρὸς τὴν νέαν πόλιν,
καὶ τῇ νέᾳ πρὸς Ἀνωσὸν, ὑπάρχευν ἑτοίμως ΣΈ ΖΟΡΩΝ
τα. λέγω δὲ, καϑάπερ εἶπον γῦν δὴ (δὲς γὰρ τό γε
καλῶς ῥηϑὲν, οὐδὲν βλάπτει) Κνωσίους δεῖν ἐπιτ
μεληϑῆναι πάντων τούτων, κοινῇ προσελομένους
τῶν εἰς τὴν ἀποικίαν ἀφικομένων τοὺς πρεσβυτά-
τοὺς τὲ καὶ ἀρίστους εἰς δύναμιν" ἑλομένους μὴ
ἔλαττον ἑκατὸν ἀνδρῶν καὶ αὐτῶν Κνωσίων ἕστω-
σὰν ἑκατὸν ἕτεροι. τούτους δὲ ἐλϑόντας φημὶ δεῖν
εἰς τὴν καινὴν πόλιν συγεπιμεληϑῆναι ὅπως αἵ τε
ἀρχαὶ καταστῶσι κατὰ νόμους, καταστᾶσοϊἑξ τὲ δοκυ-
μασϑῶσι. «γενομένων δὲ τούτων, τὴν μὲν Ιινωσὸν
τοὺς Κνωσίους οἰκεῖν: τὴν δὲνέαν πόλεν, αὐτὴν αὑτὴν
πείρᾶσϑαν σώζειν τὲ καὶ εὐτυχεῖν. οἱ δὲ δὴ γενόμε-
γοι τῶν ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, γὖν τε καὶ εἰς τὸν ἔπει-.
τα ξύμπαντα χρόνον ἐπὶ τοῖσδε ἡμῖν εἰρείσθωσαν'
πρῶτον μὲν φὺλ ακες ἔστωσαν τῶν γόμων' ἕπειτα τῶν
γραμμάτων ὧν ἂν ἕκαστος ἀπογράψῃ τοὶς ἄρχουσι.
τὸ πλῆϑος τῆς αὑτῶν οὐσίας. πλὴν ὃ μὲν μέγιστον
τίμημα ἔχων, τεττάρων» μνῶν" ὃ δὲ τὸ δεύτερον,
τριῶν ὁ δὲ τρίτος, δυοῖν μναΐν" μνᾶς δὲ ὃ τέταρτος.
ἐὰν δὲ τις ἕτερον φαΐένηται τὶ παρὸ τὰ γεγραμμένα
κεκτημένος, δημόσιον. μὲν ἔστω τὸ τοιοῦτον ἅπαν;
πρὸς τούτῳ δὲ δίκην ὑπεχέτω τῷ βουλομένῳ μετιξ-
ναι, μὴ καλὴν μηδ᾽ εὐώνυμον, ᾿ἀλλ αἰσχρὰν, ἐδν
ῬΑ ἘΥΙ. Μ
178 : ΡΙΙΑΤΟΝΙΒ Β-755.ὅ.}.6.
ἁλίσκηται διὰ τὸ κέρδος τῶν γόμων καταφρογῶν.
αἰσχροκερδίας οὖν αὐτὸν γραψάμενος ὃ βουληϑ εἰς,
ἐπεξίτω τῇ δίκη ἐν αὐτοῖς τοῖς »ομοφύλαξιν. ξὰν δ᾽
ὁ φεύγων ὄφλῃ, τῶν κοινῶν κτημάϑων μὴ μετεχέτω.
διανομὴ δὲ ὅταν τῇ πόλει γίγνηταὶ τις, ἄμοιρος
ξἕύτω, πλὴν γε τοῦ κλήρου. γεγράφϑω δὲ ὠφληκὼς,
ἕως ἂν ζῆ, ὅπου πᾶς ὃ βουλόμενος αὐτὰ ἀναγτώσε-
ται. μὴ πλέον δὲ εἴκοσιν ἐτῶν γομοφύλαξ ἀρχέτω"
φερέσθω δ᾽ εἰς τὴν ἀρχὴν μὴ ἔλαττον ἢ πεντήκοντα
γεγονὼς ἐτῶν. ἑξηκοντούτης δὲ ἐνεχϑεὶς, δέκα μόνον
ἀρχέτω ἔτη, καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον, ὅπως, ἄν
τις πλέον ὑπερβὰς ἑβδομήκοντα ζῆ, μηκέτι ἐν τοὺ-
τοις τοῖς ἄρχουσι τὴν τηλικαύτην ἀρχὴν ὡς ἄρξων
διανοηϑήτω. τὸ μὲν οὖν περὶ τῶν νομοφυλάκων
ταῦτα εἰρήσϑω προστάγματα τρία. προϊόντων δὲ εἰς
τοὔμπροσϑεν τῶν νόμων, ἕκαστος προστάξει τούτοις
τοῖς ἀνδράσιν ὡντινὼν αὐτοὺς δεῖ πρὸς τοῖς νῦν εἰ-
ρημένοις προσεπιμελεῖσϑαι. νῦν δ᾽ ἑξῆς ἄλλων ἀρ-
χῶν αἱρέσεως πέρι λέγοιμεν ἄν. δεῖ γὰρ δὴ τὰ μετὰ
ταῦτα στρατηγοὺς αἱρεῖσϑαι, χαὶ τούτοις εἰς τὸν
πόλεμον οἷον τινὸς ὑπηρέτας, ἱππάρχους καὶ φυ-
λάρχους, καὶ τῶν πεζῶν φυλῶν κοσμητὰς τῶν
τάξεων" οἷς πρέπον ἂν εἴη τοῦτ᾽ αὐτὸ τοὔνομα
μάλιστα οἷον καὶ οἵ πολλοὶ ταξιάρχους αὐτοὺς
ἐπονομάζουσι. τούτων δὲ στρατηγοὺς μὲν ἐξ αὖ-
τὴς τῆς πόλεως ταύτης οἵ νομοφύλακες προβαλ-
λέσϑων" αἱἵρείσϑων δ᾽ ἐκ τῶν προβληϑέντων πάν-
τὲς οὗ τοῦ πολέμου κοινωνοὶ, γενόμενοί τὸ ἐν
ταῖς ἡλικέαις καὶ γιγνόμενοι ἑκάστοτε. ἐὰν δὲ τις
ἃ.ς.».7) 50.4.0. ΠῚ ΓΒΟΙΒΥ 118. γι. ἢ 179
ἀν - “ ν » ϑϑῖνν ὧν
ἄρα δοκῇ τινε τῶν μὴ προβεβλημένων ἀμεΐνων
: ᾽ 5 32
᾿ εἰναι τῶν προβληϑέντων. τινὸς, πονομάσας ἄνϑ'
8
ὅτου ὅντινα προβάλλεται, τοῦτ᾽ αὐτὸ ὀμνὺς ἄντι-
προβαλλέσϑω τὸν ἕτερον. ὁπότερος δ᾽ ἄν δόξῃ δια-
χειροτονούμενος, εἰς τὴν αἵρεσιν ἐγκριγέσϑω. τρεῖς
δὲ, οἷς ὃν ἡ πλείστη χειροτονία γίγνηται, τούτους
εἶναι στρατηγοὺς τε καὶ ἐπιμελητὰς τῶν κατὰ πόλε-
μον, δοκιμασϑέντων, καϑάπερ οἵ νομοφύλακες. τα-
ξιάρχους δὲ αὑτοῖσι προβάλλεσθαι μὲν τοὺς αἱρεϑέν-
τας στρατηγοὺς δώδεκα, ἑκάστῃ φυλὴ ταξέαργον.
τὴν δ᾽ ἀντιπροβολὴν εἶναι, παϑάπερ τῶν στρατηγῶν
ἐγίγνετο, τὴν αὐτὴν καὶ περὶ τῶν ταξιαρχῶν καὶ τὴν
ἐπιχειροτογέαν καὶ τὴν κρίσιν. τὸν δὲ ξύλλογον τοῦ-
τον ἕν τῷ παρύντι πρὲν πρυτάνεις τὸ χαὶ βουλὴν ἢ-
ρῆσϑαι, τοὺς νομοφύλακας συλλέξαντας εἰς χωρίον
ὡς ἱερώτατόν τε καὶ ἱκανώτατον καϑίσαι" χωρὶς μὲν
τοὺς ὁπλέτας, χωρὶς δὲ τοὺς ἱππέας" τρίτον δ᾽ ἐφε-
᾿ξῆς τούτοις πᾶν ὅσον ἐμπολέμιον. χειροτόνούντων δὲ
στρατηγοὺς μὲν καὶ ἵππάρχους, πάντες " ταξιάρχους
δὲ, οἱ τὴν ἀσπίδα τιϑέμενοι. φυλάῤχους δὲ αὖ τοὐ-
»" Ὧν δ ᾿ «ς Ἑ
τοις πᾶν τὸ ἱππικὸν αἱρείσθϑω. ψῖν δὲ, ἢ ἢ τοξοτῶν»,
, ἢ ϑηδοὺ ἄλλου τῶν ἐμπολεμίων ἡγεμόνας οὗ ΣΝ
γοὶ ἑαυτοῖς καϑιστάντων. ἱππάρχων δὴ κατστάασις
ἂν ἡμῖν ἔτὶ λουτὴ γίγνοιτο. τούτους οὖν προβαλλέ-
σϑὼν μὲν οἵπερ καὶ τοὺς στρατηγοὺς προὐβάλλοντο.
τὴν δὲ αἵρεσιν καὶ τὴν ἀντιβολὴν τούτων τὴν αὐτὴν
γίγνεσθαι καϑάπερ ἡ τῶν σερατηγῶν ἐγίγνετο. χεὶ-
θοτονείτω δὲ τὸ ἱππικὸν αὐτοὺς, ἐναντίον δρώντων
τῶν πεζῶν δύο δὲ οἷς ἂν πλείστη χειροτονέα γίγνγη!
Μιχ
1590 ΡΙΙΑΤΟΝΙΒ ο«Ά,.,
ται; τούτους ἡγεμόνας εἶναι πάντων τῶν ἱππευόν-
τῶν. τὰς δὲ ἀμφισβητήσεις τῶν χειροτογιῶν μέχρν
δυοῖν εἶναι" τὸ δὲ τρίτον ξὰὼν ἀμφισβητῇ τις, διαψη-
φίξζεσϑαι τούτους οἵσπερ τῆς χειροτονίας μέτρον ἑκά-
στοις ἑκάστων ἦν. βουλὴν δὲ εἰναι μὲν τριάκρντα δω-
δεκάδας ἑξήκοντα δὲ καὶ τριακόσιοι γίγνοιντο ἂν
πρέποντες ταῖς διανομαῖς. μέρη δὲ διανείμαντας τέτ-
ταρα κατιὰ ἐννενήκοντα τὸν ἀριϑμὸν, τούτων ἐξ ἕκά-
στου τῶν τιμημάτων φέρειν ἐνψενήκοντα βουλευτάς.
πρῶτον μὲν ἑ ἐκ τῶν μεγίστων τιμημάτων ἅπαντας φέ-
θειν ἐξ ἀνάγκης" ἢ ζημιοῦσϑαν τὸν μὴ πευϑιόμενον,
τῇ δοξάσῃ ζημίᾳ. ΠΩΣ δ᾽ ἐνεχϑῶσι, τούτους μὲν
κατασημήνασϑαι' τῇ δὲ ὑ ὑστεραίᾳ φέρειν ἐκ τῶν δευ-
τόρων τιμημάτων, κατὰ ταὐτὰ παϑάπερ τῇ πρόσϑεν.
τρίτῃ δ᾽ ἐκ τῶν πρίσων τιμημάτων. φέρειν μὲν τὸν
βουλόμενον. ἐπάναγκες δὲ εἶναι τοῖς τῶν τριῶν τιμη-
μάτων" τὸ δὲ τέταρτόν τε καὶ σμικρότατον, ἐλεύϑερον
ἀφεῖσθαι τῆς ζημίας ὃς ἂν αὐτῶν μὴ βούληται φέ-
ρευν. τετάρτῃ δὲ, φέρειν. μὲν ἐκ τοῦ τετάρτου καὶ
σμικροτάτου τιμήματος. ἅπαντας. ἀζήμιον δ᾽ εἶναι
τὸν ἐκ τοῦ τετάρτου καὶ τρίτου τιμήματος, ἐὰν ἕνε-
γκεῖν μὴ β βούληται" τὸν δ᾽ ἐκ τοῦ δευτέρου καὶ πρώ-
του μὴ φέροντα, ξημιοῦσϑαι" τὸν μὲν ἐκ τοῦ δευ-
τέρου, τριπλασίᾳ τῆς πρώτης ζημίας" τὸν δ᾽ ἐκ τοῦ
πρώτου, τετραπλασίᾳ" πέμπτῃ δὲ ἡ ἡμέρῳ τὰ κατα-
σημανϑέντα ὀνόματα ἐξενεγκεῖν μὲν τοὺς ἄρχοντας,
ἐδεῖν πᾶσι τοῖς πολίταις" φέρειν δ᾽ ἐκ τούτων αὖ
πάντα ἄνδρα, ὁ ἢ ζημιοῦσϑαν τῇ πρώτῃ ξημίᾳ. ὀγδοή-
κοντα, δὲ καὶ ἑκατὸν ἐχλέξαντας ἀφ᾽ ἑκάστου τῶν τιξ
(ς-. ὡ τάχωρ- ὦ;
ψι751.6.... ΠΕ ΓΕΘΙΒΥ͂Β 118. γ΄. 484
μημάτων, τοὺς ἡμίσεις τούτων ἀποχληρώσαντας δο-
κιμάσαι. τούτους δ᾽ εἶναι τὸν ἐνιαυτὸν βουλευτάς. ἡ
μὲν αἵρεσις οὕτω γιγνομένη μέσον ἂν ἔχοι μογαρχι-
κῆς καὶ δημοκρατικῆς πολιτείας, ἧς ἀεὶ δεῖ μεσεὺ-
είν τὴν πολιτείαν. δοῦλοι γὼρ ἂν καὶ δεσπόται οὐκ
ἂν ποτε γένοιντο φίλοι, οὐδὲ ἐν ἴσαις τιμαῖς διαγο-
οεὐόμενοι, φαῦλοι καὶ σπουδαῖοι. τοῖς γὰρ ἀνέσοις
τὸ ἴσα ἀγισα γίγνοιτ ἂν, εἰ μὴ τυγχάνοι τοῦ μέ-
τρου. διὰ γὰρ ἀμφότερα ταῦτα στάσεων αἱ πολιτεῖαι
πληροῦνται. παλαιὸς γὰρ λόγος ἀληϑὴς ὧν, ὡς ἰσό-
τῆς φιλότητα ἀπεργάζεται, μάλα μὲν ὀρϑῶς εἴρηται
καὶ ἐμμελῶς " ἥτις δ᾽ ἐστέ ποτε ἰσότης ἡ τοῦτο «ὐτὸ
δυναμένη, διὼ τὸ μὴ σφόδρα σαφὴς εἶναι, σφόδρα
ἡμᾶς. διαταράττει. δυοῖν γὼρ ἰσοτήτοιν οὔσαιν, ὅμω-
γύμοιν μὲν, ἔργῳ δὲ εἰς πολλὰ σχεδὸν ἐναντίαιν, τὴν
μὲν ἑτέραν εἰς τὰς τιμὲς πᾶσα πόλις ἱκανὴ παραγα-
γεῖν, καὶ πᾶς νομοθέτης, τὴν μέτρῳ ἴσὴν καὶ στα-
ϑμῷ καὶ ἀριϑμῷ, κλήρῳ ἀπευϑύνων εἰς τὰς διανο-
' Ἅ » Ὁ ᾿ τ 9 , , Ὁ ἂν», Φιν Ν
- μᾶς αὐτὴν" τὴν δὲ ἀληϑεστάτην καὶ ἀρίστην ἱσότη-
τὰ οὐκέτι ῥάδιον παντὲ ἰδεῖν. Διὸς γὰρ δὴ κρίσις
ἐστέ" καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἀεὶ σμικρὰ μὲν ἐπαρκεῖ"
πᾶν δὲ ὅσον ἂν ἐπαρκέσῃ πόλεσιν ἢ καὶ ἰδιώταις,
πάντ᾽ ἀγαθὰ ἀπεργάζεται. τῷ μὲν γὰρ μείζονι πλείω,
τῷ δὲ ἐλάττονι σμικρότερα γέμει, μέτρια διδοῦσικ
πρὸς τὴν αὐτῶν φύσιν ἑκατέρῳ. καὶ δὴ καὶ τιμὲς
μείζοσι μὲν πρὸς ἀρετὴν, ἀεὶ μείζους" τοῖς δὲ τοῦ-
᾿ , 3 “- [
ψαντέον ἔγουσιν ἀρετῆς τε καὶ παιδείας, τὸ πρέπον»
, ΒῚ ΄ ᾿ : .7 ᾿ Γ Ἂ
ἑκατέροις ἀπονέμει κατὰ λόγον. ἔστι γὰρ δή ποῦ καὶ
ε»ν»ν ς
. τὸ πολιτικὸν ἡμῖν ἀεὶ τοῦτ᾽ αὐτὸ τὸ δίκαιον" οὗ κοὺὶ
{82 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.}».7 ὅ8.α.».
νῦν ἡμᾶς ὀρεγομένους δεῖ, καὶ πρὸς ταύτην τὴν ἰσό-
τητα, ὦ Κλεινία, ἀποβλέποντας, τὴν γῦν φυομέ-
γην κατοικίζειν πόλιν. ἄλλην τε ἂν ποτὲ τις οἰκίζη,
πρὸς ταὐτὸ τοῦτο σκοπούμενον χρεὼν νομοϑετεῖν"
ἀλλ οὐ πρὸς ὀλίγους τυράννους, ἢ) πρὸς ἕνα, ἢ καὶ
κράτος δήμου τὶ, πρὸς δὲ τὸ δίκαιον ἀεί. τοῦτο
ἐστὶ τὸ νῦν δὴ κεχϑὲν, τὸ κατὰ φὗσιν ἴσον ἀνίσοις
ἑκάστοτε δοϑέν. ἀναγκαϊόν γε μὴν καὶ τοὑτοις πα-
ρωνυμίοισι ποτὲ προσχρήσασϑαιν πόλιν ἅπασαν, εἴ
μέλλοι στάσεων ἑαυτῇ μὴ προσχοιγωνήσειν κατά τι
μέρος. τὸ γὰρ ἐπιεικὲς καὶ σύγγνωμον τοῦ τελέου καὶ
ἀκριβοῦς, παριὲ δίκην τὴν ὀρϑὴν, ἐστὶ παρατε-
ϑραυσμένον, ὅταν γίγνηται. διὸ τῷ τοῦ κλήρου ἴ5
σως ἀνάγκη προσχρήσασϑαι, δυσκολίας τῶν πολλῶν
ἕνεκα, ϑεὸν καὶ ἀγαϑὴν τύχην καὶ τότε ἐν εὐχαῖς
ἐπικαλουμένους, ἀπορϑοῦν αὐτοὺς τὸν κλῆρον πρὸς
τὸ δικαιότατον. οὕτω δὴ χρηστέον ἀναγκαίως μὲν
ταῖν ἰσοτήτοιν ἀμφοῖν" ὡς δ᾽ ὅτι μάλιστα ἐπὶ ὁλι-
γίστοὶς τῇ ἑτέρᾳ, τῇ τῆς τύχης δεομένῃ. ταῦτα οὕ-
τω διὰ ταῦτα, ὦ φίλοι, ἀναγκαῖον τὴν μέλλουσαν
σώζεσθαι δρᾷν πόλιν. ἐπειδὴ δὲ γαὺς τε ἐν ϑαλάττῃ
πλέουσα φυλακῆς ἡμέρας δεῖται καὶ νυκτὸς ἀεὶ, πό-
λις τε ὡσαύτως ἐν κλύδωνι τῶν ἄλλων πόλεων διαγο-
μένη, καὶ παντοδαπαῖσιν ἐπιβουλαῖς οἰκεῖ κινδυ-
νεύουσα ἁλίσκεσθαι" δεῖ δὴ δι᾿ ἡμέρας τὸ εἰς νύκτα
καὶ ἐκ νυκτὸς συνάπτειν πρὸς ἡμέραν ἄρχοντας ἄρχου-
σι, φρουροῦντάς τε φρουροῦσι διαδεχομένους ἀεὶ
καὶ παραδιδόντας μηδέποτε λήγει». πλῆϑος δὲ οὐ
δυνατὸν ὀξέως οὐδέποτε οὐδὲν τοὕτων πράττει». ἄνα-
Ἷ ͵
ο, 4.6. Ὲ ΤΈΘΙΒΥΒ 1165. ΥἹ. 189
γκαῖον δὲ τοὺς μὲν πολλοὺς τῶν βουλευτῶν ἐπὲ τὸ
πλεῖστον τοῦ χρόνου ἐὰν ἐπὶ τοῖς αὑτῶν ἰδίοισι μέ-
γοντας, εὐθημονεῖοϑαι τὰὼ κατὰ τὰς αὑτῶν οἰκήσεις"
τὸ δὲ δωδέχατον μέρος αὐτῶν ἐπὶ δώδεκα μῆνας
γείμαντας, ἕν ἐφ᾽ ἑνὶ παρέχειν αὑτοὺς φύλακας" ἰόν-
τι τὸ τινι ποϑὲν ἀλλοϑεν», εἴτε καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς πόλεως,
ἑτοίμως ἐπιτυχεῖν. ἄν τε ἀγγέλλειν βοὐληταίτις, ἐάν
τὶ αὖ πυνϑάνεσϑαίξτι τῶν ὧν προσήκει πόλει πρὸς πό-
λεις ἄλλας ἀποκρίνεσϑ αἱ τε, καὶ ἐρωτήσασαν ἑτέρας,
ἀποδέξασθαι τὰς ἀποκρίσεις. καὶ δὴ καὶ τῶν κατὰὼ
πόλιν ἑκάστοτε γεωτερισυμῶν ἕνεπα παντοδαπῶν εἰω-
ϑύτων ἀεὶ γίγνεσϑαι" ὅπως ἂν μάλιστα μὲν μὴ γί-
γνωνται, ψαιθμένοιν δὲ, ὅτι τάχιστα αἰσϑομένης, τῆς
πόλεως ἰαϑῇ τὸ γενόμενον. διὸ ξυλλόγων τε ἀεὶ δεῖ
τοῦτο εἶναι τὸ προκαϑήμενον τῆς πόλεως κύριον,
καὶ διαλύσεων τῶν τε κατιὰ νόμους τῶν τε ἐξαίφ ης
προσπιπτουσῶν τῇ πόλει. ταῦτα μὲν οὖν πάντα τὸ
δωδέκατον ἂν μέρος τῆς βουλῆς εἴη τὸ διακοσμοῦν,
τὸ ἕνδεκα ἀναπαυόμενον τοῦ ἐνιαυτοῦ μέρη. κοινῇ
δὲ μετὰ τῶν ἄλλων ἀρχῶν δεῖ τὰς φυλαπὸς ταῦτας
φυλάττειν κατὼ πόλιν τοῦτο τὸ μύριον τῆς βουλῆς
ἀεί, καὶ τὺ μὲν κατὺὶ πόλιν οὕτως ἔχοντα, μετρέως
ἂν' εἴη διατεταγμένα" τῆς δὲ ἄλλης χώρας πάσης τίς ἐπι-
μέλεια καὶ τίς τάξις; ἄρα οὐχ ἡνίκα πᾶσα μὲν ἡ πόλις,
σύμπασα δὲ ἡ χώρα κατιὶ δώδεκα μέρη διανενέμηται,
τῆς πόλεως αὐτῆς ὁδῶν καὶ οἰκήσεων καὶ οἰκοδομιῶν
καὶ λιμένων καὶ ἀγορᾶς καὶ κρητῶν, καὶ δὴ καὶ τεμενῶν
καὶ ἱερῶν, καὶ πάντων τῶν τοιούτων ἐπιμελητὰς δεῖ
τινος ἀποδεδειγμένους εἶναι; ΚΙ. Πῶς γὰρ οὔ;
84 ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ῥ-759.8.0.».ἃ.
10. “έγωμεν δὴ τοῖς. μὲν ἱεροῖς γεωχόρους τὸ καὶ
ἕερέας καὶ ἵρρμδς δεῖν γγνεῦθαῦ ὁδῶν δὲ καὶ οἰκο-
δομιῶν κεὶς κόσμου τοῦ περὶ τὰ τοιαῦτα, ἀνϑρώ-
πῶ» τὲ, ἵνα μὴ ἀδικῶσι, καὶ τῶν ἄλλων ϑηρίων, ἐν
αὐτῷ τε τῷ τῆς πόλεως περιβύλῳ καὶ προαστείῳ, ὕ-
πὼς ἂν τὰ προσήκοντα πόλεσι γίγνηται, ἑλέσϑαι δεῖ
τρία μὲν ἀρχόντων εἴδη" περὶ μὲν τὸ νῦν δὴ λεχϑὲν
ἀστυνόμους ἐπονομάξ ζοντα, τὸ δὲ περὶ ἀγορᾶς κὐ-
σμον, ἀγορανόμους. ἱερῶν δὲ ἱερέας, οἷς μὲν εἶσι
πότρια ἱερωσύναι καὶ αἷς, μὴ κινεῖν. εἰ δὲ, οἷον το-
πρῶτον κατοικιζομένοις εἰκὸς γέγνεσϑαιν περὶ τὰ τοῦς
αὕτα, ἢ μηδενὶ ἢ τισὲν ὀλίγοις οἷς μὴ καϑεστήκοι, κα-
ταστατέον ἱερέας τε καὶ ἱερείας, νεωκόρους γίγνεσθαι
τοῖς ϑεοῖς. τούτων δὴ πάντων τιὶ μὲν ἀἱρετὰ χρὴ, τὰ
δὲ, χληρωτὸ ἐν ταῖς καταστάσεσι γίγνεσθαι" μιγνύντας
πρὸς φιλίαν ἀλλήλοις δῆμον καὶ μὴ δῆμον, ἐν ἑκάστῃ
χώρᾳ : καὶ πόλει, ὅπως ἂν μὰλ στὰ ὁμονοῶν εἴη. τὰ
μὲν οὖν τῶν ἱερῶν, τῷ ϑεῷ ἐπιτρέποντα αὐτῷ τὸ κε-
χαρισμένον γίγνεσθαι, »λησοῦν οἵτω τῇ ϑείᾳ τὑχῃ
ἀποδιδόντα. δοκιμάζειν δὲ τὸν ἀεὶ λαγχάνοντα, πρῶ-
τον μὲν, ὁλόκληρον καὶ γνήσιον " ἔπειτα ὡς ὅτι μά-
λιστὰ ἐκ καϑαρευουσῶν οἰκήσεων" φόνου δὲ ἁγνὸν,
καὶ πάντων τῶν περὲ τὰ τοιαῦτα εἰς τὰ ϑεῖα ἅμαρ-
τανομένων, αὐτόν τε καὶ πατέρα καὶ μητέρα κατὰ
ταὐτὰ βεβιωκότας. ἐκ 4ελφῶν δὲ χφὴ γόμους περὶ τὰ
ϑεῖα κομισαμένους, καὶ καταστήσαντας ἐπ᾽ αὐτοῖς
ἐξηγητὰς, τούτοις χρῆσϑαι. κατ᾽ ἐνιαυτὸν δὲ εἶναι
καὶ μὴ μακρότερον τὴν ἱεῥωσύνην ἑκάστῳ, ἔτη δὲ μὴ
ἔλαττον ἑξήκοντα ἡμῖν εἴη γενονὼς ὃ μέλλων καϑ᾽
2» 780..".., ἨῈ ΤΕΘΙΒΥΒ 118. ΥἹ. 85
ἱεροὺς γόμους περὶ τὰ ϑεῖα ἱκανῶς ἁγιστεύειν. ταὐτὰ
«δὲ χαὶ περὶ τῶν ἱερειῶν ἔστω τὼ νόμιμα, τοὺς δὲ ἐξηγη-
τὰς τρὶς φερέτωσαν μὲν αἷ τέτταρες φυλαὶ τέτταρας ὃ-
χαστον εἰ αὑτῶν" τρεῖς δὲ οἷς ἂν πλεέστη γένηται ψῆφος
δοκιμάσαντας τοὺς ἐννέα, πέμπειν εἰς ελφοὺς, ἀφελεῖν
ἐξ ἑκάστης τριάδος ἕνα. τὴν δὲ δοκιμασέαν, αὐτῶν καὶ
τοῦ χρόνου τὴν ἡλικέαν εἶναν καϑιυίπερ τῶν ἱερέων.
οὗτοι δὲ ἔστων ἐξηγηταὶ διὰ βίου. τὸν δέ γε λιπόν-
τα προαιρείσϑωσαν αἱ τέτταρες φυλαὶ, ὅϑεν ἂν ἐκ-
λίπῃ. ταμίας δὲ δεῖ τῶν τὸ ἱερῶν χφημάτων ἑκάστοις
τοῖς ἱεροῖς καὶ τεμενῶν καὶ καρπῶν τούτων καὶ μυ-
σθϑώσεων κυρίους αἱρεῖσϑαι μὲν ἐκ τῶν μεγίστων τι-
μημάτων τρεῖς εἰς τὰ μέγιστα ἱερά" δύο δ᾽ εἰς τὰ
σμικρότερα " πρὸς δὲ τὰ ἐμμελέστατα, ἕνα. τὴν δ᾽
αἵρεσιν τούτων καὶ τὴν δοκιμασίαν γίγνεσθαι καϑά-
πὲρ ἡ τῶν στρατηγῶν͵ ἐγέγνετο. καὶ τὸ μὲν αὖ περὶ
τὰ ἱερά, ταῦτα γιγνέσϑω. ᾿ἀφρούρητον δὲ δὴ μη-
δὲν εἰς δύναμιν ἔστω. πόλεως μὲν οὖν αἱ φρουραὶ
πέρι, ταύτῃ γιγνέσϑωσαν, αἀτρατηγῶν ἐπιμελουμέ-
γωὼν χαὶ ταξιαρχῶν καὶ ἱππάρχων καὶ φυλάρχων καὶ
πρυτανέων», καὶ δὴ καὶ ἀστυνόμων καὶ ἀγοραγύμων,
᾿ὅπύταν αἱρεθέντες ἡμῖν καταστῶσι τινὲς ἱκανῶς. τὴν
δὲ ἄλλην χώραν φυλάττειν πᾶσαν κατὰ τάδε. δώδε-
κα μὲν ἡμῖν ἡ χώρα πᾶσα εἰς δύναμιν ἴσα μόρια γε-
νέμηται" φυλὴ δὲ μέα τῷ μορίῳ ἑκάστῳ ἐπικληρω-
ϑεῖσα, κατ᾿ ἐνιαυτὸν παρεχέτω πέντε οἷον ἀγρονό-
μους τε καὶ φυλάρχους. τούτοις δ᾽ ἔστω καταλέξοι-.
σϑαι τῆς αὑτῶν φυλῆς ἑκάστῳ δώδεκα τῶν πέντε, ἐκ
τῶν νέων, μὴ ἔλαττον ἢ: πέντε καὶ εἴκοσιν ἔτη γεγο-
150 ΡΙΆΤΟΝΙΘΒΘ ἐν ἢ διε ν.7561..
γότας, μὴ πλεῖον δὲ, ἢ Τριάκοντα: τούτοις δὲ δια-
κληρωϑήτω, τὰ μόρια τῆς χώρας κατὰ μῆνα ἕκαστω
ἑχάστοις, ὅπως ὃν πάσης τῆς χώρας ἔμπειροὶ τε καὶ
ἐπιστήμονες γίγνωνται πάντες. δύο δ᾽ ἔτη τὴν ἄρ-
χὴν καὶ τὴν φρουρὰν γίγνεσϑαι φρουροῖς τε καὺ ἄρ-
χουσιν. ὅπως δ᾽ ἂν τοπρῶτον λάχωσι τὰ μέρη, τοὺς
τῆς χώρας τόπους μεταλλάττοντας, ἀεὶ τῶν ἑξῆς τό-
πων ἑκάστου μὴν ὃς ἡγεῖσϑαι τοὺς φρουράρχους, ἐπι-
δέξια κύκλῳ. τὸ δ᾽ ἐπιδέξια γιγρέσθο; τὸ πρὸς ἕω.
πιριελϑόντες δὲ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῷ δευτέρῳ ἔτει, ἵνα
ὡς πλεῖστοι τῶν φρουρῶν μὴ μόνον ἔμπειροι, τῆς χώ-
ρας γὶ)ν ὠνταῖι κατ μίαν ὥραν τοῦ ἐνιαυτοῦ πρὸς
τῇ χώρᾳ δὲ ἅμω καὶ τῆς ὥρας ἑκάστης περὶ ἕκαστον
τὸν τόπον τὸ γιγνόμενον ὡς πλεῖστοι καταμάϑωσιν,
οὗ τότε ἡγούμενοι πάλιν ἀφηγείσϑωσαν, εἰς τὸν εὑ-
ὦνυμον ἀεὶ μεταβάλλοντες τόπον, ἕως ἂν τὸ δεύτε-
ρον διεξέλθωσιν ἔτος. τῷ τρότηι δὲ ἄλλους ὕγοθνύ-
μους αἱρεῖσθαι καὶ φρουράρχους, τοὺς πέντε τῶν
δώδεκα ἐπιμελητάς. ἐν δὲ δὴ ταῖς διατριβαῖς τῷ τό-
πῳ ἑκάστῳ τὴν ἐπιμέλειαν εἶνα: τοιάνδε τινά: πρῶ-
τον μὲν, ὕπως εὐερκὴς ἥ χώρα Ὁ πρὸς τοὺς πολεμίους
ὅτι μάλιστα ἕσται" ταφρεύοντάς τε ὅσα ἂν τοὐύ-
του δέῃ, καὶ ἀποσκάπτοντας, καὶ ἐν οἰκοδομήμα-
σιν εἰς δύναμιν εἴργοντας τοὺς ἐπιχειροῦντας ὅτι-
οὖν τὴν χώραν καὶ τὰ τ ἐκ ῥαιρηρὴ κακουργεῖν. χρω-
μένους δ᾽ ὑποζυγίοις καὶ τοῖς οἰκέταις τοῖς ἐν τῷ
τόπῳ ἑκάστῳ πρὸς ταῦτα, δι᾿ ἐκείνων ποιοῦντας,
ἐκείγοις ἐπιστατοῦντας, τῶν οἰκείων ἔργων αὖ-
τῶν ἀργίας ὅτι μάλιστα ἐκλεγομένους. δύσβατο
"ον ἂν ΕΒ ΓΠΕΟΘΙΒΥΚ 1195. ΥἹ. 487
δὲ δὴ πάντα ποιεῖν τοῖς ἐχθροῖς, τοῖς δὲ φίλοις
ὅτι μάλιστα εὔβατα, ἀνθρώποις, τὲ καὶ ὕὑπο-
ζυγίοις καὶ βοσκήμασιν, ὁδῶν τὲ ἐπιμελουμένους,
ὅπως ὧς ἡμερώταται ἕκασται γέγγωνται" καὶ τῶν ἐκ
“ιὸς ὑδάτων, ἵνα τὴν χώραν μὴ κακουργῇ, μᾶλλον
δ᾽ ὠφελῇ, ῥέοντα ἐκ τῶν ὑψηλῶν εἰς τὰἰς ἐν τοῖς ὄρε-
σι νάπας ὅσαν κοῖλαι" τὰς ἐκροὺς αὐτῶν εἴργοντας
οἰκοδομήμασί τε καὶ ταφρεύμασιν: ὅπως ἂν τὰ παρὰ
τοῦ Ζιὸς ὕδατα καταδεχόμεναι καὶ πίνουσαι, τοῖς
ὑποκάτωϑεν ἀγροῖς τε καὶ τόποις πιᾶσι νάματα καὶ
πρήνας ποιοῦσαι, καὶ τοὺς αὐχμηροτάτους τόπους,
κολυύδρους τε καὶ εὐύδρους ἀπεργάξωνται" τώ τε
πηγαῖα ὕδατα, ἐάν τὲ τις ποταμὸς ἐάν τὲ καὶ κρήνη
ΩΣ κοσμοῦντες φυτεύμασί τε καὶ οἰκοδομήμασιν εὖὐ-
πρεπέστερα, καὶ συνάγοντες μεταλλείαις νάματα,
πάντα ἄφϑονα ποιῶσιν" ὧδρε αις τε καϑ' ἑκάστας
τὰς ὥρας, εἶτι ποῦ ἄλσος ἢ τέμενος. περὶ ταῦτα ἄφει-
μένον Ἵν» τὰ ῥεύματα ἀφιέντες εἰς αὐτὰ, τὰ τῶν
ϑεῶν ἱερὰ κοσμῶσι. πανταχῆ δὲ ἐν τοῖς τοιούτοις
γυμνδοϊὰ χρὴ κατασκευάζειν τοὺς γέους αὑτοῖς τε
καὶ τοὶς γέρουσι, γεροντικὰ λουτρὰ ἐμ παρέχογ-
ταζ' ὕλην παρατιϑέντας αὔην καὶ ἔην ἄφϑονον,
ἐπὶ ὀνήσει καμνόντων τὲ νόσοις, καὶ πόνοις τετρυ-
μένα γεωρχικοῖς σώματα δεχομένους εὐμαρῶς, ἰα-
τροῦ δ᾽ ἕξιν μὴ πάγυ σοφοῦ βελτίονα συχνῷ. Ταῦτα
μὲν οὖν καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα, κόσμος τὲ καὶ ὠφέ-
λεια τοῖς τόποις γίγνοιτ᾽ ἂν, μετὰ παιδιᾶς οὐδαμῆ
ἀχαρίστου. σπουδὴ δὲ περὶ ταῦτα ἥδε ἔστω" τοὺς
ἑξήκοντα, ἑκάστους τὸν αὑτῶν τόπον φυλάττειν, μὴ
{88 ΓΙΆΤΟΝΙΒ . 4.}.709.3.}.ς.
μόνον πολεμίων ἕνεκα: ἀλλὰτκαὶ τῶν φίλων φασκόν-
τῶν εἶναι. “γειτόνων δὲ καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν ἢν
ἄλλος ἄλλον ἀδικῇ, δοῦλας ἢ ἐλεύϑερος, δικάξοντας
τῷ ἀδικεῖσθαι φάσκοντι, τὰ μὲν σμιχρὰ, αὐτοὺς
τοὺς πέντε ἄρχοντας, τὰ δὲ μείζονα, μετὰ τῶν δώδεκα
τοὺς ἑπτακαίδεκα δικάζειν, μέχρν τριῶν μνῶν, ὅσα
ἂν ἕτερος ἑτέρῳ ἐπικαλῇ. δικαστὴν. δὲ καὶ ἄρχοντα,
ἀνυπεύθυνον οὐδένα δικάζειν καὶ ἄρχειν δεῖ, πλὴν
τῶν τὸ τέλος ἐπιτυϑέντων, οἷον. βασιλέων. καὶ δὴ
χαὶ τοὺς ἀγρονόμους τούτους, ἐὰν ὑὕβρίζωσέ τι περὶ
τοὺς ὧν ἐπιμελοῦνται, προστάξεις τε προστάττοντες
ἀνίσους" καὶ ἐπιχειροῦντες λαμβάνειν τε καὶ φέρει»
τῶν ἐν ταῖς γεωργίαις, μὴ πείσαντες" καὶ ἐὰν δέχων-
ταί τι κολακείας ἕνεκα διδόντων, ἢ καὶ δίκας ἀδίκως
διανέμωσι" ταῖς μὲν ϑωπείαις ὑπεέκοντες, ὀνείδη φε-
ρίσϑωσαν ἐν πάσῃ τῇ πόλει" τῶν δὲ ἄλλων ἀδικημά-
τῶν ὃ, τι ἂν ἀδικῶσι τοὺς ἐν τῷ τόπῳ, τῶν μέχρι
μνᾶς, ἐν τοῖς κωμήταις καὶ γείτοσιν ὑπεγέτωσαν
ἑκόντες δίκας" τῶν δὲ μειζόνων ἑκάστοτε ἀδικημος
τῶν ἢ καὶ τῶν ἐλαττόνων ἐὰν μὴ θέλωσιν ὑπέχειν,
πιστεύοντες, τῷ μεϑίστασϑαν κατὰ μῆνας εἰς ἕτε-
ρον ἀεὶ τόπον, φεύγοντες ἀποφευξεῖσϑαι, τούτων.
πέρι λαγχάνειν μὲν ἐν ταῖς κοιναῖς δίκαις τὸν ἀδι-
κούμενον" ἐὰν δ᾽ ἕλῃ, τὴν διπλασίαν πραττέσϑω
τὸν ὑποφεύγοντα, καὶ μὴ ἐθελήσαντα ὑποσχεῖν ἕ-
κόντα τιμωρίαν. διαιτάσϑων δὲ οἵτε ἄρχοντες οἵτε
ἀγρονόμοι τὰ δύο ἔτη, τοιόνδε τινὰ τρόπον" πρῶ-
τον μὲν δὴ καϑ' ἑκάστους τοὺς τόπους εἶναι ξυσσί-
τιον ἐν οἷς κοινῇ τὴν δίαιταν ποιητέον ἅπασιν" ὃ δ᾽
ἀιεγιγῆδ. ἘἈὈῈ ΠΕΟΙΒΥΒ 118, ΥῈ, 489
ἀποσυσσιτήσας, κἂν ἡντιναοῦν ἡμέραν ἢ νύκτα ἀπο-
κοιμηϑεὶς, μὴ τῶν ἀρχόντων ταξάντων, ἢ πάσης τι-
νὸς ἀγάγκης ἐπιπεσούσης, ἐὰν ἀποφήνωσιν αὐτὸν οἵ
πέντε, καὶ γράψαντες ϑῶσιν ἐν ἀγορᾷ καταλελυκότα
τὴν φρουρὰν, ὀνείδη τε ἐχέτω, τὴν πολιτείαν ὡς
προδιδοὺς τὸ ἑαυτοῦ μέρος, κολαζεσϑω τε πληγαῖς
ὑπὸ τοῦ συντυγχάνοντος, καὶ ἐθέλοντος κολάζειν,
ἀτιμωρήτως. τῶν δὲ ἀρχόντων αὐτῶν ἐάν τις τὶ δρᾷ
τοιοῦτον αὐτὸς, ἐπιμελεῖσθαι μὲν τοῦ τοιούτου πάν-
τας τοὺς ἑξήκοντα χρεών, ὃ δὲ αἰσθόμενός τε καὶ
σιυϑόμενος, μὴ ἐπεξιὼν, ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐνεχέσϑω γό-
μοις, καὶ πλείονι τῶν νέων ζημιούσθω" περὶ τὰς
τῶν νέων ἀρχὰς ἡτιμάσϑω πάδας. τούτων δὲ οἵ νο-
μοφύλακες ἐπέσκοποι ἀκριβεῖς ἔστωσαν, ὅπως ἢ μὴ
γίγνηται τὴν ἀρχὴν, ἢ γιγνόμενα τῆς ἀξίας δίκης
τυγχάνῃ. δεῖ δὴ πάντ᾽ ἄνδρα διανοεῖσθϑαιπερὶ ἅπάν-
τῶν ἀνθρώπων, ὡς ὃ μὴ δουλεύσας, οὐδ᾽ ἂν δεσπό-
τῆς γένοιτο: ἄξιος ἐπαίνου" καὶ ἀβευλν δεμν δὰ χρὴ
τῷ καλῶς δουλεῦσαι μᾶλλον ἢ ἢ) τῷ καλῶς ἄρξα εἰ πρῶ-
τὸν μὲν τοῖς »όμοις (ὡς ταύτην τοὺς ἜΠΗ οὖσαν
δουλείαν) ἔπειτα τοῖς πρεσβυτέροις τε καὶ ἐντίμως
βεβιωκόσι, τοὺς νέους. Πἤετὰ δὲ ταῦτα, τῆς καϑ᾽
ἡμέραν διαίτης δεῖ τῆς ταπεινῆς καὶ ἀπόρου γεγευ-
μένον εἶναι τὰ δύο ὃ ἔτη ταῦτα τὸν τῶν ἀγρονόμων
γεγονότα. ἐπειδὰν γὰρ δὴ καταλεγῶσιν οἱ δώδεκα,
ξυνελϑόντες μετὰ τῶν πέντε, βουλευέσϑωσαν ὥς,
οἷόνπερ οἰκέται, οὐχ ἕξουσιν αὑτοῖς ἄλλους οἰκέτας
τὲ καὶ δούλους , οὐδ᾽ ἐκ τῶν ἄλλω» γεωργῶν τε καὶ
γυμμητῶν, τοῖς ἐκείνων ἐπὶ τὰ ἴδια “οἡσοντκι ὑπὴ
190 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ; »ος.ἃ,
ρετήματα διακόνοις, “ἀλλὰ μόνον ὅσα εἷς τὰ δημό-
σια" τὰ δ᾽ ἄλλα αὐτοὶ δὲ αὑτῶν διὰνοηϑήτωσαν ὡς
βιωσόμενοι διακονοῦντές τὲ καὶ διακογνούμεγου ξαυ-
τοῖς πρὸς "δὲ τούτοις πᾶσαν τὴν. χώραν διεξερευγνώ-
μενον ϑέρους καὶ χειμῶνος σὺν τοὶς ὅπλοις, φυλακῆς
τε καὶ γνωρίσεως ἕνεκα πάντων ἀεὶ τῶν τόπων. κι»ν-
δυνεύει γὰρ οὐδενὸς ἔλαττον μάϑημα εἶναι, δι ἀκρι-
βείας ἐπίστασϑαι πάντας τὴν αὑτῶν χώραν. οὗ δὴ
χάριν κυνηγέσια καὶ τὴν ἄλλην ϑήραν οὔχ ἧττον ἐ-
πετηδεύειν δεῖ τὸν ἡβῶντα, ἢ τῆς ἄλλης ἡδονῆς ἅμα
καὶ ὠφελείας τῆς περὶ τὰ τοιαῦτα γιγνομένης πᾶσι.
τοὑτους οὖν αὐτοὺς τε καὶ τὸ ἐπιτήδευμα, εἴτὲέ τις
κρυπτοὺς, εἴτε ἀγρονόμους, εἶθ᾽ δ, τι καλῶν χαΐρει
τοῦτο προσαγορεύων, προϑύμως πᾶς ἀνὴρ εἰς δύνα-
μιν ἐπιτηδευέτω, ὅσοι μέλλουσι τὴν αὑτῶν πόλιν ἴ-
κανῶς σώζειν. Τὸ δὲ μετὰ τοῦτο, ἀρχόντων αἵρέ-
σεως ἀγορανόμων πέρι καὶ ἀστυνόμων ἣν ἡμῖν ἐπό-
μενον. ἕποιντο δ᾽ ἂν ἀγρονύμοις τὲ ἀστυνόμον τρεῖς,
ἑξήκοντα οὖσι, τριχῇ δώδεκα μέρη τῆς πόλεως δια-
λαβόντες, μιμούμενοι ἐκείνους τῶν τε ὁδῶν ἐπιμὲ-
λούμενοι τῶν κατὰ τὸ ἄστυ, καὶ τῶν ἐκ τῆς χώρας
λεωφόρων εἰς τὴν πόλιν ἀεὶ τεταγμένων - χαὶ τῶν οἱ-
κοδομιῶν, ἵνα κατὰ νόμους γίγνωνται πᾶσαν" καὶ
δὴ καὶ τῶν ὑδάτων ὁπόσ᾽ ἂν αὐτοῖς πέμπωσι καὶ πα-
ραδιδῶσιν οἱ φρουροῦντες τεϑεραπευμένα, ὅπως εἰς
τὰς κρήνας ἱκανὰ καὶ καϑαρὰ πορευόμενα, κουμῇ
τε ὅμα καὶ ὠφελῇ τὴν πόλιν. δεὲ δὴ καὶ τούτους
δυνατοὺς τὸ εἶναι καὶ σχολάζοντας τῶν κοινῶν ἐπι-
ἱμελεῖσϑαι. διὸ προβαλλόσϑω μὲν πᾶς ἀνὴρ ἐκ τῶν
εὐ δι ι.. Ὲ Γεο ϑτθε νι. τ 404
ΕἸ ͵ εἰ 1. ἃ "
μεγίστων τιμημάτων ἀστυνόμον ον ᾿ἂν βούλη᾽
Ἐδρον διαχειροτονηϑέντων δὲ χαὶ ἀφικομένων εἰς
ἕξ οἷς ἂν πλεῖσται γίγνωνται, τοὺς τρεῖς ἀποκλη-
ρωσάντων, οἷς τούτων͵ ἐπιμελές. δοκιμασϑέντες
δὲ ἀρχόντων κατιὲ τοὺς τεϑέντας αὑτοῖς νόμους.
ἀγορανόμους δ᾽ ἑξῆς τούτοις αἱρεῖσθαι μὲν ἐκ
τῶν δευτέρων καὶ πρώτων τιμημάτων πόντε" τὶ
δ᾽ ἄλλα, αὐτῶν γίγνεσθαι τὴν αἵρεσιν καϑάπερ
ἢ τῶν ἀστυνόμων" δέκα ἐκ τῶν ἄλλων χειροτονη-
ϑέντας, τοὺς πέντε ἀποκληρῶσαι" καὶ δοκιμασϑὲν-
τας αὐτοὺς, ἄρχοντας ἀποφῇγαι. χειροτονεέτω δὲ
πῶς πάντα. ὃ δὲ μὴ θέλων, ἐὰν εἰσαγγελϑῇ πρὸς
τοὺς ἄρχοντας, ζημιούσθω πεγτήχοντα δραχμαῖς,
πρὸς τῷ κακὸς εἶναι δοκεῖν. ἴτω δ᾽ εἰς ἐκκλησίαν καὶ
τὸν κοιγὸν ξύλλογον ὁ ὁ βουλόμενος" ἐπάναγκες δ᾽ ὦ ἔστω
τῷ τῶν δευτέρων καὶ πρώτων τιμημάτων, δέκα δρα--
γμαῖς ζημιουμένῳ, ἐὰν μὴ παρὼν ξξετάζηται τοῖς
ξυλλόγοις" τρίτῳ δὲ τιμήματι καὶ τακάρτῳ, μὴ ἐπά-
γαγκες" ἀλλὰ ἀζήμιος ἀφείσϑω, ἐὰν μὴ τι παρα χείτ
λωσιν οὗ ἄρχοντες πᾶσι» ἔκ τίνος ἀνάγκης ξυγιέναι.
τοὺς δὲ δὴ ἀγορανόμους τὸν περὶ τὴν ἀγορὰν χό-
σμον διαταχϑέντα ὑπὸ νόμων φυλάττειν" καὶ ἱερῶν
καὶ κρηνῶν ἐπιμελεῖσθαι τῶν κατ᾽ ἀγορὰν, ὅπως
μηδὲν ἀδικῇ μηδείς, τὸν ἀδικοῦντα δὲ κολάζειν, πλη-
γαῖς μὲν καὶ δεσμοῖς δοῦλον καὶ ξένον" ἐὰν δ᾽ ἐπι-
χώριος ὧν τις περὶ τὰ τοιοῦτα ἀκοσμῇ, μέχρι μὲν
ἑκατὸν δραχμῶν γομίσματος αὐτοὺς εἶναι κυρίους
διαδικάζοντας, μέχρι δὲ διπλασίου τούτου κοινῇ
μετὰ ἀστυνόμων ζημιοῦν, δικάζοντου» τῷ ἀδικοῦντες
95 ῬΙΆΑΤΟΝΙΒ ἀδρ.γεέις
ἐνῷ ΦρΙπ κι ᾿, 8 ΄ 37 Γ ᾽ «
τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ἀστυνόμοις Ἑἑστῶ ζημιώματά τε καὶ
κολάσεις ἐν τῇ ἑαυτῶν ἀρχῇ, μέχρι μὲν μνᾶς αὐτοὺς
᾽
ζημιοῦντας, τὴν διπλασίαν δὲ μετὰ ἀγορανόμων.
μουσικῆς δὲ τὸ μετιὰ τοῦτο χαὶ γυμναστικῆς ἄρχον-
τας καϑίστασϑαι πρέπον ἂν εἴη, διττοὺς ἑκατέρωγ᾽"
τοὺς μὲν, παιδείας αὐτῆς ἕνεκα, τοὺς δὲ, ἀγωγιστι-
χῆς. παιδείας μὲν βούλεται λέγειν ὃ νόμος, γυμνα-
σίων καὶ διδασκαλίων ἐπιμελητὰς κόσμου καὶ παι-
δεύσεως ὦμα, καὶ τῆς περὶ ταῦτα ἐπιμελείας, τῶν
φοιτήσεών τε πέρι καὶ οἰκήσεων ἀῤῥένων καὶ ϑη-
λειῶν κορῶν" ἀγωνίας δὲ, ἕν τε τοῖς γυμνικοῖς καὶ
περὶ τὴν μουσικὴν ἀϑλοϑθέτας ἀϑληταῖς. διττοὺς αὖ
τούτους" περὲ μουσικὴν μὲν ἑτέρους, περὶ ἀγωνίαν
δ᾽ ἄλλους. ἀγωνιστικῆς μὲν οὖν ἀνϑρώπων τε καὶ
ἵππων, τοὺς αὐτοὺς" μουσικῆς δὲ, ἑτέρους μὲν τοὺς
περὶ μονῳδίαν τε καὶ μιμητικὴν " οἷον δαψῳδῶν καὶ
κιϑαρῳδῶν καὶ αὐλητῶν καὶ πάντων τῶν τοιούτων
ἀθλοθέτας ἑτέρους πρέπον ἂν εἴη γίγνεσθαι" τῶν δὲ
περὶ χορῳδίαν ἄλλους. πρῶτον δὴ περὶ τὴν χορῶν
παιδιὰν, παίδων τε καὶ ἀνδρῶν καὶ ϑηλειῶν κορῶν
ἐν ὀρχήσεσι, καὶ τῇ τάξει τῇ ἁπάσῃ γιγνομένῃ μου-
σικῇ τοὺς ἄρχοντας αἱρεῖσϑοϊΐ που χρεῶν. ἱκανὸς δὲ
εἷς ἄρχων αὐτοῖς, μὴ ἔλαττον τετταράκοντα γεγονὼς
ἐτῶν, ἱκανὸς δὲ καὶ περὶ μονῳδίαν εἷς, μὴ ἕλαττον
ἢ τριάκοντα γεγονὼς ἐτῶν, εἰσαγωγεὺς τε εἶναι, καὶ
«οἷς ἁμιλλωμένοις τὴν διάκρισιν ἱκανῶς ἀποδιδοὺς.
τὸν δὴ χορῶν ἄρχοντα καὶ διαϑετῆρα αἱρεῖσϑαι χρὴ
τοιόνδε τινὰ τρόπον. ὅσοι μὲν φιλοφρόνως ἐσχήκασι
περὶ τὰ τοιαῦτα, εἰς τὸν ξύλλογον ἴτωσαν, ἐπιζύμιοι..
νιον, ΌΕ ΠΒΟΙΒΥΘ 118. 1. 69 493
ἐὰν μὴ ἴωσι" τούτου δὲ οἵ νομοφύλακες κριταί. τοῖς
δ᾽ ἄλλοις, ἐὰν μὴ βούλωνται, μηδὲν ἐπάναγκες ἔστω,
καὶ τὴν προβολὴν δὴ τὸν αἱρούμενον ἐκ τῶν ἐμπεί-.
ρῶν ποιητέον. ἕν τὸ. τῇ δοκιμασίᾳ κατηγύρημα ἕν
τοῦτ᾽ ἔστω καὶ ἀπηγόρημα " τῶν μὲν, ὡς ἄπειρος ὃ
λαχών" τῶν δ᾽, ὡς ἔμπειρος. ὃς δ᾽ ἂν εἷς ἐκ προχειρο-
τονηϑέντων δέχα λάχη δοκιμασϑεὶς, τὸν ἐνιαυτὸν
τῶν χορῶν ἀρχέτω κατὰ γόμον. κατὰ ταὐτὰ δὲ τούὐ-
τοις καὶ ταύτῃ ὃ λαχὼν τὸν ἐνιαυτὸν ἐκεῖνον τῶν ἀ-
φικομένων εἰς κρίσιν μονῳδιῶν τὲ καὶ συναυλιῶν,
ἀρχέτω εἰς τοὺς κριτὰς ἀποδιδοὺς ὃ λαχὼν τὴν κρί-
σι». μετὰ δὲ ταῦτα, χρεὼν ἀγωνίας ἀϑλοϑέτας αἵρεῖ-
σϑαι τῆς περὶ τὰ γυμνάσια ἵππων τε καὶ ἀνθρώπων,
ἐκ τῶν τρίτων τε καὶ ἔτι τῶν δευτέρων τιμημάτων.
εἷς δὲ τὴν αἵρεσιν ἔστω μὲν ἐπάναγκες τοῖς τρισὶ πο-
ρεύεσθαι τιμήμασι, τὸ σμικρότατον δὲ ἀζήμιον ἀ-
φεύσθω. τρεῖς δ᾽ ἔστωσαν οὗ λαχόντες" τῶν προχει-
ροοτογηϑέντων μὲν, εἴκοσι" λαχόντων δὲ ἐκ τῶν εἶν»
χκοσι, τριῶν, οὖς ἂν καὶ ψῆφος ἡ τῶν δοκιμαζόντων
δοκιμάσῃ. ἐὰν δὲ τις ἀποδοκιμασϑῇ καϑ' ἡντιναοῦν
ἀρχῆς λῆξιν καὶ κρίσιν, ἄλλους ἀνθαιρεῖσϑαι κατὰ
ταὐτοι, καὶ τὴν δοκιμασίαν ὡσαύτως αὐτῶν πέρι ποι-
εἶσϑαι. “Ἱοιπὸς δὲ ἄρχων περὶ τὰ προειρημένα ἡμῖν
ὁ τῆς παιδείας ἐπιμελητὴς πάσης ϑηλειῶν τε καὶ ἀρ-
ῥένων. εἷς μὲν δὴ καὶ ὃ τούτων ἄρξων ἔστω κατὰ νό-
μους" ἐτῶν μὲν γεγονὼς μὴ ἔλαττον ἢ πεντήκοντα"
παΐδων δὲ γνησίων πατὴρ, μάλιστα μὲν υἱέων καὶ
υγατέρον" εἰ δὲ μὴ, ϑάτερα. διανοηϑήτω δὲ αὐτός
ὃ προχριϑεὶς καὶ ὃ προκρίνων ὡς οὖσαν ταύτην
Ῥυατ. Τ. ΡῈ. Ν
194. ῬΡ͵ΙΊΑΤ ΟΝ 15 φ.706.4.}.ο.
τὴν ἀρχὴν τῶν ἐν τῇ πόλει ἀκροτάτων ἀρχῶν πολὺ με-
γίστην. παντὸς γὰρ δὴ φυτοῦ ἡ πρώτη βλάστη καλῶς
ὁρμηϑεῖσα πρὸς ἀρετὴν τῆς αὑτοῦ φύσεως, κυριωτά-
τὴ τέλος ἐπιϑεῖναν τὸ πρόσφορον, τῶν τε ἄλλων φυ-
τῶν καὶ τῶν ζώων ἡμέρων καὶ ἀγρίων καὶ ἀνϑρώ-
πων. ἄνϑρωπος δὲ, ὡς φαμὲν, ἥμερον" ὅμως: μὴν
παιδείας μὲν ὀρϑῆς τυχὸν καὶ φύσεως εὐτυχοῦς, ϑει-
ὅτατον ἡμερώτατόν τὲ ζῶον» γίγνεσϑαι φιλεῖ" μὴ ἱκα-
γῶς δὲ ἢ μὴ καλῶς τραφὲν, ἀγριώτατον ὁπόσα φύει
γῆ. ὧν ἕνεκα οὐ δεύτερον οὐδὲ πάρεργον δεῖ τὴν παί-
δων τροφὴν τὸν γνομοϑέτην ἐᾷν γίγνεσϑαι. πρῶτον
δὲ ἄρξασϑαι χρεὼν τὸν μέλλοντα αὐτῶν ἐπιμελεῖσθαι
καλῶς, αἱρεθῆναν τῶν ἐν τὴ πόλει ὃς ἂν ἄριστος εἰς
πάντα ἢ" τοῦτον κατὰ δύναμιν ὅτε μάλιστα αὐτοῖς
καϑιστάντα προστάτην καὶ ἐπιμελητὴν. Αἱ πᾶσαι
τοίνυν ἀρχαὶ, πλὴν βουλῆς καὶ πρυτάνεων, εἰς τὸ
τοῦ ᾿ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐλϑοῦσαι, φερόντων ψῆφον
κρύβδην τῶν νομοφυλάκων, ὅντιν ἂν ἕκαστος ἡ; ῆ-
ται καλλιστ' ἂν τῶν περὶ παιδείαν ἄρξαι γενομένω».
ᾧ δ᾽ ἂν πλεῖσται ψῆφον ξυμβῶσι, δοκιμασϑεὶς ὑπὸ
τῶν ἄλλων ἀρχόντων τῶν ἑλομένων, πλὴν νομοφυλώ-
κων, ἀρχέτω ἔτη πέντε" ἕχτῳ δὲ κατὰ ταὐτὰ ἄλλον
ἐπὶ ταύτην τὴν ἀρχὴν αἱρεῖσθαι. ἐὰν δέ τις δημοσίαν
ἀρχὴν ἄρχων ἀποϑάνῃ, πρὶν ἐξήκειν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν,
πλεῖον ἢ τριάκοντα ἐπιδεομένην ἡμερῶν, τὸν αὐτὸν
τρόπον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἄλλον καϑιστάναι, οἷς ἦν προοσ-
ηκόντως τοῦτο μέλον. καὶ ἐὰν ὀρφανῶν ἐπίτροπος
τελευτήσῃ τὶς, οὗ προσήκοντες καὶ ἐπιδημοῦντες πρὸς
πατρὸς καὶ μητρὸς, μέχθις ἀνεψιῶν παέδων, ἄλλον
4.9.».7067.4.}. ΕΞ ΤΕΙΒΥ 5. 118, ΥἹ. 105
χαϑιστάντων ἐντὸς δέκα ἡμερῶν. ἢ ζημιούσϑων ἕκα-
στος δραχμῇ » τῆς ἡμέρας » μέχοι περ ἂν καταστήσω-
σι τὸν ἐπέτροπον. πᾶσα δὲ δή που πύλις ἄπολις ἂν
γίγνοιτο ἐν ἢ δικαστήρια μὴ καϑεστῶτα εἴη κατὰ
τρόπον. ἄφωνος δ᾽ αὖ δικαστὴς ἡμῖν, καὶ μὴ πλείω
τῶν ἀντιδίκων ἐν ταῖς ἀνακρίσεσι φϑεγγόμε γος, κα-
ϑάπερ ἐν ταῖς διαίταις, οὐκ ἄν ποτε ἱκανὸς γένοιτο
περὶ τὴν τῶν δικαίων κρίσιν. ὧν ἕνεκα, οὔτεπολλοὺς
ὄντας ὁῴδιον εὐ δινίδ.», οὔτε ὀλίγους φαύλους, σα-
φὲς δὲ δὴ τόγε ἀμφισβητούμενον χρεὼν γέγνεσθϑαι
παρ᾽ ἑκατέρων. ὃ δὲ χρόνος ἅμα καὶ τὸ βραδὺ, τό, τὲ
πολλάκις ἀνακρένειν, πρὸς τὸ φανερὰν γίγνεσϑαι
τὴν ἀμφισβήτησιν ξύμφορον. ὧν ἕνεκα, πρῶτον μὲν
εἰς γείτονας ἱέναι χρὴ τοὺς ἐπικαλοῦντας ἀλλήλοις,
καὶ τοὺς φίλους τε καὶ ξυνειδότας ὅτι μάλιστα τὸς
ἀμφισβητουμένας πράξεις. ἐὰν δ᾽ ἄρα μὴ ἐν τούτοις
τὶς ἱκανὴν κρίσιν λαμβάνῃ, πρὸς ἄλλο δικαστήριον
ἴτω. τὸ δὲ τρίτον, ἂν τὰ δύο δικαστήρια μὴ δύνη-
ται διαλλάξαι, τέλος ἐπιϑέτω τῇ δίκῃ. τρόπον δὴ τι-
γα καὶ τῶν δικαστηρίων αἵ καταστάσεις, ἀρχόντων
εἰσὶν αἱρέσεις. πάντα μὲν γὰρ ἄρχοντα ἀναγκαῖον
καὶ δικαστὴν εἶναι τινῶν" δικαστὴς δὲ, οὖκ ἄρχων,
καὶ τινὰ τυύπον ἄρχων οὐ πάνυ φαῦλος γέγνεται
τὴν τόϑ'᾽ ἡμέραν ἧπερ ἂν κρένων τὴν δίκην ἄποτε-
λῇ. θέντες δὴ καὶ τοὺς δικαστὰς ὡς ἄρχοντας, λέ-
γῶμεν τέγνες ἂν εἶεν πρέποντες, καὶ τίνων ἄρα δικα-
σταὶ, καὶ πόσοι ἐφ᾽ ἕκαστον. κυριώτατον μὲν τοίνυν
ἔστο; δικαστήριον, ὕπερ ἂν αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἀποφήνω-
σιν ἕκαστοι, κοινῇ τινὰς ἑλόμεγοι, δύο δὴ τῶν λοι-
Ν 2
106 ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ψ:
πῶν ἔστω κριτήρια" τὸ μὲν, ὅταν τὶς τινὰ ἰδιώτην
ἰδιώτης, ἐπαιτιώμενος ἀδικεῖν αὐτὸν, ἄγων εἰς τὴν
δίκην, βούληται διακρυϑῆναι’ τὸ δ᾽͵, ὁπόταν τὸ δη-
μόσιον ὑπό τινος τῶν πολιτῶν ἡγῆταϊΐ τις ἀδικεῖ-
σθαι, καὶ βουληϑῇ τῷ κοινῷ βοηϑεῖν. λεχτέον δ᾽
ὅποῖοί τ᾽ εἰσὶ καὶ τίνες οἱ κριταί. πρῶτον δὴ δικα-
στήριον γιγνέσθω κοινὸν ἅπασι τοῖς τὸ τρίτον ἂμ-
φισβητοῦσιν ἰδιώταις πρὸς ἀλλήλους, γενόμενον τῇ"
δέ πη. πάσας δὴ τὰς ἀρχὰς, ὅπόσαι τε κατ᾽ ἐνιαυ-
τὸν καὶ ὅπόσαι πλείω χρόνον ἄρχουσιν, ἐπειδὰν μέλ-
λῃ νέος ἐγιαυτὸς μετὰ ϑερινὰς τροπὰς τῷ ἐπιόντι
μηνὶ γίγνεσϑαι, ταύτης τῆς ἡμέρας τῇ πρόσϑεν πάν-
τας χρὴ τοὺς ἄρχοντας συνελθεῖν εἰς ἕν ἱερόν" καὶ
τὸν ϑεὸν ὑμόσαντας, οἷον ἀπάρξασϑαι πάσης ἀρχῆς
ἕνα δικαστὴν, ὃς ἂν ἐν ἀρχῇ ἑκάστῃ ἀριστός τὲ εἰ-
γαι δόξῃ, καὶ ἄριστ᾽ ἂν καὶ δσιώτατα τὰς δίκας τοῖς
πολίταις αὐτῷ τὸν ἐπιόντα ἐνιαυτὸν φαίνηται δια-
κρένειν. τούτων δὲ αἱρεϑέντων, γίγνεσθαι μὲν δο-
κιμασίαν ἐν τοῖς ἑλομένοις" ἐὰν δὲ ἀποδοκιμασϑὴ
τις, ἕτερον ἀνϑαιρεῖσθαι κατὰ ταὐτά. τοὺς δὲ δοκι-
μασϑέντας δικάζειν μὲν τοῖς τἄλλα δικαστήρια φυ-
γοῦσι, τὴν δὲ ψῆφον φανερὰν φέρειν. ἐπηκόους δ᾽
εἶναι καὶ ϑεατὰς τοὑτων τῶν δικῶν, ἐξ ἀνάγκης μὲν
βουλευτὰς, καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἄρχοντας τοὺς ἕλο-
μένους αὐτοὺς" τῶν δὲ ἄλλων τὸν βουλόμενον. ἐὰν
δέ τις ἐπαιτιᾶται τινὰ ἑκόντα ἀδίκως κρῖναι τὴν δί-
χήν, ἑἰς τοὺς γομοφύλακας ἰὼν κατηγορείτω" ὃ δὲ
ὄφλων τὴν τοιαὑτην δίκην, ὑπεχέτω μὲν τοῦ βλά-
βου; τῷ βλαφϑέντι τὸ ἥμισυ τίνειν. ἐὰν δὲ μείζογος
Ρ7168ι...}... Ὲ ΤΕΘΙΒΥ͂Β 118. ΨΙ, ᾿ 197
ἄξιος εἶναι δοξὴ ζημίας, προστιμᾷν τοὺς κρίναντας
τὴν δίκην δ, τι χρὴ πρὸς τούτῳ παϑεῖν αὐτὸν, ἢ ἀ-
ποτένειν τῷ κοιγῷ καὶ τῷ τὴν δίκην δικασαμένῳ. περὲ
δὲ τῶν δημοσίων ἐγκλημάτων ἀναγκαῖον πρῶτον μὲν
τῷ πλήϑει: μεταδιδόναι τῆς κρίσεως. οἵ γὰρ ἀδικού-
μενοι, πάντες εἰσὶν, ὅπόταν τὶς τὴν πόλιν ἀδικῇ"
καὶ χαλεπῶς ἂν ἐν δίκῃ φέροιεν ἄμοιροι γιγνόμενοι
τῶν τοιούτων διακρίσεων: ἀλλ᾽ ἀρχὴν τε εἶναι χοὴ
τῆς τοιαύτης δίκης καὶ τελευτὴν εἰς τὸν δῆμον ἀπο-
διδομένην" τὴν δὲ βάσανον ἐν ταῖς μεγίσταις ἀρχαῖς
τρισὶν, ἃς ἂν δ, τὲ φεύγων καὶ ὃ διώκων ξυνομολο-
γῆτον. ἐὼν δὲ μὴ δύνησϑον κοινωγῆσαι τῆς ὅμο-
λογέας αὐτοὶ, τὴν βουλὴν ἐπικρίνειν αὐτῶν τὴν αἵ-
θεσιν ἑκατέρου. δεῖ δὲ δὴ καὶ τῶν ἰδίων δικῶν κοι-
γωνεῖν κατὰ δύναμιν ἅπαντας. ὃ γὰρ ἀκοινώνητος. ἂν
ἐξουσίας τοῦ συνδικάξειν, ἡγεῖται τοπαράπαν τῆς πό-
λεωῶς οὐ μέτοχος εἶναι. διὰ ταῦτ᾽ οὖν δὴ καὶ κατὰ
φυλὰς ἀναγκαῖον δικαστήριώ τε γίγνεσθαι, καὶ κλή-
θῳ δικαστὰς ἐκ τοῦ παραχρῆμα ἀδιαφϑόρους ταῖς
δεήσεσι δικάζειν", τὸ δὲ τέλος κρίνειν πάντων τῶν
τοιούτων ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον ὃ φαμὲν εἴς γε ἂἀν-
ϑρωπίνην δύναμιν ὡς οἷἵόντε ἀδιαφϑορώτατα παρε-
σχευάσϑανι τοῖς μὴ δυναμένοις μήτε ἐν τοῖς γείτοσι,
μὴτε ἐν τοῖς φυλετικοῖς δικαστηρίοις ἀπαλλάττε-
σϑαι. νῦν δὴ περὶ μὲν δικαστήρια ἡμῖν, ἃ δὴ φα-
μὲν, οὔϑ᾽ ὡς ἀρχὰς οὔϑ᾽ ὡς μὴ ῥάδιον εἰπόντα,
ἀγαμφισβητήτως εἰρηκέναι. περὲ μὲν ταῦτα οἷον
περιγραφὴ τις ἔξωϑεν περιγεγραμμένη τὺ μὲν εἴς
φηκῖ, τὰ δ᾽ ἀπολείπει σχεδόν. πρὸς γοὶρ τέλει
498 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ε.».γδ9.αν.
ἐΆγ 6 - β φᾶς,
νομοϑεσίας ἥ δικῶν ἀκριβὴς γόμων ϑέσις ἅμα
3 -
καὶ διαίρεσις ὀρθότατα γίγνοιτ ἂν μακρῷ. ταὺ-
᾿ ηρ»δε1 ΒΞ. ὦκΝ ᾿ - ᾿ Γ ε
ταῖς μὲν οὖν εἰρήσθω πρὸς τῷ τέλει περιμένειν ἡ-
-νὋὕὋΌΟ «ε " 2! Ὁ ,
μᾶς. αἵ δὲ περὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς καταστάσεις σχε-
᾿ ει
δὸν τὴν πλείστην εἰλήφασι γομοϑεσίαν. τὸ δὲ ὅλον
καὶ ἀκριβὲς περὶ ἑνός. τε καὶ πάντων τῶν κατὰ πό-
λιν καὶ πολιτικὴν πᾶσαν διοικήσεων, οὐκ ἔστι γενέ-
ι ι 21 « ὃ ᾿ ἣ᾿ “Ἃ 5 »“΄’ ,
σϑαι σαφὲς, πρὶν ἂν ἢ ιέξοδος ἀπ᾿ ἀρχῆς τὰ τὲ
δεύτερα καὶ τὰ μέσα καὶ πάντα μέρη τὰ ἑαυτῆς ἀπο-
λαβοῦσα, πρὸς τὸ τέλος ἀφίκηται. νῦν μὴν ἕν τῷ
παρόντι μέχρι τῆς τῶν ἀρχόντων αἱρέσεως γενομένης,
τ ᾿ -Ὁ τ 9 3.
τελευτὴ μὲν τῶν ἔμπροσϑεν αὕτη γίγνοιτ᾽ ἂν ἱκανή"
᾿ ᾿ 3... 4. 5 Ὰ 5 -“ο ω ω ἣ, ἃν
νόμων δὲ ϑέσεως ἀρχὴ καὶ ἀναβολῶν ἁμὰ καὶ ὁ-
3 ᾿ ᾿ Ἁ
νων οὐδὲν ἐστὶ δεομένη. ΚΑ. Πάντως μοὶ κατὰ γοῦν,
ὦ ξένε, τὼ ἔμπροσϑεν εἰρηκὼς, τὴν ἀρχὴν τελευτῇ
-Ὁ 5 ᾽ -“
προσάψας περὶὴ τῶν τε εἰρημένων καὶ τῶν μελλόντων
ῥηϑήσεσϑαι, ταῦτα ἔτι μᾶλλον ἐκείνων εἴρηκας φι-
λίως. 4Θ. Καλῶς τοίνυν ἂν ἡμῖν ἡ πρεσβυτῶν ἔμ-
φρων παιδιὰ μέχρι δεῦρ᾽ εἴη τανῦν διαπεπαισμένη.
ΚΑ. Καλὴν τὴν σπουδὴν ἕοικας δηλοῦν τῶν ἀνδρῶν.
49. Εἰκὸς γε. τόδε δ᾽ ἐννοήσωμεν, εἴ σοι δοκεῖ, κα-
ϑάπερ ἐμοί. ΚΛ. Τὸ ποῖον δή; καὶ περὶ τίνων;
" ᾿ 3ςι ᾿
46. Οἷοσϑ᾽ ὅτι καϑάπερ ζωγράφων οὐδὲν πέρας
ἔχειν ἡ πραγματεία δοχεῖ περὶ ἑκάστων τῶν ζώων,
3 9 ΔΝ - Υ̓͂ 2, 5 ΄ ὃ. (ἡ Π
ἀλλ ἢ τοῦ χραΐίνειν ἢ ἀποχραΐνδιν, Ἢ ὁτι δὴ ποτε
- - "-. 3᾽ ͵
καλοῦσι τὸ τοιοῦτον οἱ ζωγράφων παῖδες, οὐκ ἄν
- - ει
ποτε δοκῇ παύσασϑαι κοσμοῦσα, ὡστὲ ἐπίδοσιν μη-
κέξ' ἔχειν εἰς τὸ καλλίω τε καὶ φανερώτερα γέγνεσϑαι
ι , " " » "-Ὁ- 3 ἢ Ἀ
τὰ γεγραμμένα. ἹΑ͂. Σχεδὸν ἐννοῶ, ἀκούων χαὶ
εἰ ν;)σ. ΤῈ ΕΟ ΒΥ 9. ἘΠ. γὲ, 109
αὑτὸς ταῦτα, ἃ λέγεις. ἐπεὶ ἐντριβὴς γε οὐδαμῶς γέ-
γονα τῇ τοιαύτῃ τέχνῃ. 4. Καὶ οὐδέν γε ἐβλάβης:
χφησώμεϑά γε μὴν τῷ νῦν παρατυχόντι περὶ αὐτῆς
ἡμῖν λόγῳ τὸ τοιόνδε" ὦ ὡς, εἴποτε τὶς ἐπινοήσειξ γρά-
Ψαι τέως κάλλιστον ζῶον, καὶ τοῦτ᾽ αὖ μηδέποτε
ἐπὶ τὸ φαυλότερον ἄλλ᾽ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἴσχειν τοῦ
ἐπιόντος ἀεὶ χρόνου, ξυννοεῖς ὅτι ϑνητὸς ὦν, εἰ μὴ
τινα καταλείψει διάδοχον τοῦ ἐπανορϑοῦν τε, ἐὰν τι
σιφάλῃται τὸ ζῶον ὑπὸ χρόνων, καὶ τὸ παραλειφϑὲν
ὑπὸ τῆς ἀσϑενεΐίας τῆς ἑαυτοῦ πρὸς τὴν τέχνην, οἷ-
ὀστε εἰς τὸ πρόσϑεν ἔσται φαιδρύνων ποιεῖν ἐπιδι-
δόναι, σμικρόν τινὰ χρόνον αὐτῷ πόνος 'παραμενεΐ
πάμπολυς; ΚΑΙ. Αληϑῆ. ΑΘ. Τί οὖν; ἀρ᾽ οὐ τοιοῦ-
τον δοκεῖ σον τὸ τοῦ νομοϑέτου βούλημα εἶναι;
πρῶτον μὲν γράψαι τοὺς γόμους πρὸς τὴν ἀκρί-
βειαν κατ δύναμιν ἱ ἱκανῶς" ἔπειτα προϊόντος τοῦ
χρόνου, καὶ τῶν δοξάντων ἕ ἔργῳ πειρώμενον, ἀρ
οἴτι τιγιξ οὕτως ἄφρονα γεγονέναι νομοϑέτην, ὥστ᾽
ἀγνοεῖν ὅτι πάμπολλα ἀνάγκη παραλείπεσϑαν τοιαῦ-
τα, ἃ δεῖ τινα ξυνεπόμενον ἐπανορϑοῦν, ἵνα μηδα-
μὴ χείρων, βελτίων δὲ ἢ πολιτεία καὶ ὃ κόσμος ἀεὶ
γίγνηται περὶ τὴν ὠκισμένην αὐτῷ πόλιν; ΚΑ. Εἰ-
κός. πῶς γὰρ οὐ βούλεσθϑαν πάντα ὃντινοῦν τὸ τοι-
οὗτον; 4Θ. Οὐκοῦν εἴτις τινὶ μηχανὴν ἔχοι πρὸς
τοῦτο ἔργῳ καὶ λόγοις, τίνα τρόπον διδάξειεν ἂν
ἕτερον εἴτε μείζονα εἴτε ἐλάττω περὶ τοῦτ΄ ἔχειν ἔγ-
γοιαν ὅπως χρὴ φυλάττειν καὶ ἐποανορϑοῦν νόμους,
οὐκ ἄν ποτε λέγων ἀπείποι τὸ τοιοῦτον πρὶν ἐπὶ τε-
λος ἐλϑεῖν. ΚΑ. πῶς γὰρ ἄν; «440. Οὐκοῦν ἐν τῷ
200 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ΨΥ
γῦν παρόντι ποιητέον ἐμοὶ καὶ σφῷν τοῦτο; ΚΑ.
Τὸ ποῖον δὴ λέγεις; 4Θ. ᾿Επειδὴ νομοϑετεῖν μὲν
μέλλομεν, ἤἥρηνται δὲ ἡμῖν »ομοφύλακες, ἡμεῖς δ᾽
ἐν δυσμαῖς τοῦ βίου, οἵ δ᾽ ὡς πρὸς ἡμᾶς νέοι, ὅμα
μὲν, ὡς φαμὲν, δεῖ νομοϑετεῖν ἡμᾶς, ἅμα δὲ πει-
ρᾶσϑαι ποιεῖν καὶ τοὑτους αὐτοὺς, νομοϑέτας τϑ
καὶ νομοφύλακας εἷς τὸ δυνατόν. ΚΑ͂. Τὶ μὴν; εἴπερ
οἷοί τὲ γ᾽ ἐσμὲν ἱκανῶς. ΑΘ. .41λλ οὖν πειρατέα γε
καὶ ἀροβημητέρις ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔ; 46. εἀἐγώμεν
δὴ σπιρὸς αὐτοὺς, Ὦ φίλοι σωτῆρες νόμων, ἡμεῖς περὶ
ἑχάστων ὧν τέϑεμεν τοὺς νόμους πάμπολλα παρα-
λείψομεν. ΚΑ. ᾿Ανάγκη γάρ. 46Θ. Οὐ μὴν. ἀλλ
ὕσά γε μὴ σμικρὰ, καὶ τὸ ὅλον, εἰς δύναμιν οὐκ
ἀνήσομεν ἀπεριήγητον καϑάπερ τιγὴ περιγραφῇ.
τοῦτο δὲ δεήσει συμπληροῦν ὑμᾶς τὸ περιηγηϑ ἐν.
ὕποι δὲ βλέποντες δράσετε τὸ τοιοῦτον, ἀκούειν χρή.
ἡ͵έγιλλος μὲν γὺρ, καὶ ἐγὼ, καὶ Κλεινίας, εἰρήκα-
μέν τε αὐτὰ ἀλλήλοις οὐκ ὀλιγάκις, ὅμολογοῦμέν
τὲ λέγεσϑαι καλῶς. ὑμᾶς δὲ ἡμῖν βουλόμεθα συγ-
γνώμονάς τὲ ἅμα καὶ μαϑητὰς γίγνεσϑαι' βλέπον-
τας πρὸς ταῦτα εἰς ἅπερ ἡμεῖς ξυνεχωρήσαμεν ἀλ λήλοις
τὸν γομοφύλακά τε καὶ νομοϑόέτην δεῖν βλέπειν. ἢν" δὲὴ
συγχώρησις ἕν ἔχουσα κεφάλαιον, ὅπως ποτὲ ἀνὴρ
ἀγαϑὸς γίγνοιτ' ἂν τὴν ἀνθρώπῳ προσήκουσαν ἂ-
ρἑτὴν τῆς ψυχῆς ἔχων, ἕκ τινὸς ἐπιτηδεύματος, ἢ
τινος ἤϑους , ἢ ποιᾶς κτήσεως, ἢ ἐπιθυμίας, ῃ δό-
ἕξης, ἢ μαϑημάτων ποτὲ τινῶν" εἴτε ἄῤῥην τὶς τῶν
ξυγοικούντων οὖσα ἡ φύσις, εἴτε ϑήλεια, γέων ἢ 7ε-
ρόντων, ὅπως εἰς ταὐτὸν τοῦτο ὃ λέγομεν τεταγμό-
ΨΥ
|
ριγζχναδι. ΓΚ ΣΕΘΙΒΥΘ Ε18. ΥἹ. 201
"ἢ σπουδὴ πᾶσα ἕσται διὰ παντὸς τοῦ βίου" τῶν
δ᾽ ἄλλων ὁπόσα ἐμπόδια τούτοις, μηδὲν προτιμῶν
φανεῖται μηδ᾽ ὁστισοῦν" τελευτῶν δὲ, καὶ πύλεως
ἐὰν ἀνάστατον ἀνάγκη φαΐένηται γίγνεσθαι, πρὶν
ἐθέλειν δούλειον ὑπομείνασα ζυγὸν ἄρχεσϑαι ὑπὸ
χειρόνων, ἢ λείπειν φυγῇ τὴν πόλιν" ὡς πάντα τὰ
τοιαῦτ᾽ ἄρ᾽ ἔσϑ᾽ ὑπομενετέον πάσχοντας, πρὶν ἀλ-
᾿ λάξασϑαιν πολιτείαν, ἢἣ χείρους ἀνϑρώπους πέφυκε
᾿ ποιεῖν. ταῦτα ἡμεῖς τε ἔμπροσϑεν ξυγωμολογησάμε-
ϑα, καὶ νῦν ὑμεῖς ἡμῶν εἰς ταῦτα ἑκάτερα βλέπον-
τὲς ἐπαινεῖτε καὶ ψέγετε τοὺς νόμους. ψέγετε μὲν
ὅσοι μὴ ταῦτα δυνατοὶ, τοὺς δὲ δυνατοὺς ἀσπάζε-
σϑὲ τε, καὶ φιλοφρόνως δεχόμενοι, ζῆτε ἐν αὐτοῖς.
τὶ δ᾽ ἄλλα ἐπιτηδεύματα καὶ πρὸς ἄλλα τείνοντα
τῶν ἀγαϑῶν λεγομένων χαΐέρειν χρὴ προσαγορεύειν.
ἀρχὴ δὲ ἕστω τῶν μετὰ ταῦτα ἡμῖν γόμων Ἰδὲ τις,
ἀφ᾽ ἱερῶν ἠργμένη. τὸν ἀριϑμὸν γὰρ δὴ δεὶ πρῶ-
τον ἀγαλ αβεῖν ἡ ἡμᾶς τὸν τῶν πεντακισχιλίων καὶ τετ-
ταράκοντα ὅσας εἶχέ τὲ καὶ ἔχει τομὲς προσφόρους,
ὃ, τε ὅλος ἅμα καὶ ὃ κατὰ «φυλάς. ὃ δὴ τοῦ παντὸς
ἔϑεμεν δωδεκατημόριον, ἕν χαὶ εἴχοσιν εἰκοσάκις
ὀρϑότατα. φῦν. ἔχεν δὲ διανομὰς δώδεκα μὲν ὃ πὰς
ἀριϑμὸς ἡ ἡμῖν, δώδεκα δὲ καὶ ὃ τῆς φυλῆς. ἑκάστην
δὴ τὴν μοῖραν διανοεῖσθαι χρεὼν ὡς οὖσαν ἱερὸν
ϑεοῦ δῶρον, ἑπομένην τοῖς μησὶ καὶ τῇ τοῦ παντὸς
περιόδῳ. διὸ καὶ πᾶσαν πόλιν ἁ ἄγει μὲν τὸ ξύμφυτον,
ἱεροῦν αὐτάς" ἄλλοι δὲ ἄλλων ἴσως ὀρϑότερον ἐν εἰς
μαντό τε, καὶ εὐτυχέστερον ἐθείωσαν τὴν διανομὴν.
- ἡμεῖς δὲ οὖν γῦν φαμὲν ὀρϑότατα προῃρῆσϑαι τὸν
202 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ε.0.773.8.
τῶν πεντακισχιλίων καὶ τετταράκοντα ἀριϑμόν" ὃς
πάσας τὰς διανομὰς ἔχει, μέχρι τῶν δώδεκα, ἀπὸ
μιᾶς ἀρξάμενος, πλὴν ἑνδεχάδος. αὕτη δ᾽ ἔχεν σμι-
κρότατον ἴαμα" ἐπὲ ϑάτερα γὰρ ὑγιὴς γίγνεται, δυ-
οἷν ἑστίαιν ἀπονεμηϑείσαιν. ὡς δ᾽ ἐστὶ ταῦτα ἄλη-
ϑῶς ὄντα, κατὰ σχολὴν οὖκ ἂν πολὺς ἐπιδείξειε μὺ-
ϑος. πιστεύσαντες δὴ τανῦν τῇ παρούση φήμη καὶ
λόγῳ, νεἐμωμέν τε ταύτην, καὶ ἑκάστῃ μοίρᾳ ϑεὸν ἢ)
ϑεῶν παῖδα ἐπιφημήσαντες, βωμοὺς τε καὶ τὸ τοὐ-
τοις προσήκοντα ἀποδόντες, ϑυσιῶν περὶ ξυνόδους ἐπὶ
αὐτοῖς ποιώμεϑα δύο τοῦ μηνός" δώδεκα μὲν, τῇ
τῆς φυλῆς διανομῇ, δώδεκα δὲ αὐτῷ τῷ τῆς πόλεως
διαμερισμῷ. ϑεῶν μὲν δὴ πρῶτον χάριτος ἕνεκα καὶ
τῶν περὶ ϑεούς" δεύτερον δὲ, ἡμῶν αὐτῶν οἰκειότη-
τός τὲ πέρι καὶ γνωρίσεως ἀλλήλων, ὡς φαῖμεν ἂν,
καὶ ὁμιλέας ἕνεκα πάσης. πρὸς γὰρ δὴ τὴν τῶν γά-
μὼν κοινωνίαν καὶ σύμμιξιν ἀναγκαίως ἔχει τὴν ἀ-
γγοιαν ἐξαιρεῖν, παρ᾽ ὧν τὲ τις ἄγεται, καὶ δ᾽ καὶ οἷς
ἐμδίδωσι" περὶ παντὸς ποιούμενον ὅτι μάλιστα τὸ
μὴ σφάλλεσθαι μηδαμῶς ἐν τοῖς τοιούτοις κατὰ τὸ
δυνατόν. τῆς οὖν τοιαὑτης σπουδῆς ἕ ἕνεκα χρὴ καὶ
τὰς παιδιὰς ποιεῖσθαι, χορεύοντάς τε καὶ χορευού-
σας κύρους καὶ κόρας, καὶ ἅμα δὴ ϑεωροῦντάς τε
καὶ ϑεωρουμένους μετὰ λόγου τε καὶ ἡλικίας τινὸς
ἐχούσης εἰκυΐας προφάσεις, γυμνοὺς καὶ γυμνὰς, μὲ-
χριπερ αἰδοῦς σώφρονος ἑκάστων. τούτων δ᾽ ἐπιμε-
λητὰς πάντων καὶ κοσμητὰς, τοὺς τῶν χορῶν ἄρχον-
τὰς γίγνεσθαι, καὶ νομοϑέτας μετὰ τῶν νομοφυλά-
κων, ὅσον ἂν ἡμεῖς ἐκλείπωμεν τάττοντας. ἀναγκαῖον
β
ἑ
Ἀ
.ο.8,.6. ὍΕ, ΤΠΕΟΘΙΒΥ͂Β. 118, ΥἹ. - 203
δὲ, ὅπερ εἴπομεν, περὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ὅσα σμι-
κρεὶ καὶ πολλὰ νομοϑέτην μὲν ἐκλείπειν, τοὺς δ᾽ ἐμ-
πείρους ἀεὶ κατ᾿ ἐνιαυτὸν γιγνομένους αὑτῶν, ἀπὸ
τῆς χρείας μανϑάνοντας τάττεσϑαι' καὶ ἐπανορϑου-
᾿Αὐβρε κινεῖν κατ᾽ ἐνιαυτὸν, ἘΣ ἂν ὅρος ἱκανὸς δό-
ἔῃ τῶν τοιοὕτων νομέμων καὶ ἐπιτηδευμάτων 7εγο-
γέναι. χρόνος μὲν οὖν μέτριος ἅμα καὶ ἱκανὸς γίγνοιτ᾽
ἂν τῆς ἐμπειρίας δεκαέτηρος, ϑυσιῶν τὸ καὶ χορειῶν,
ἐπὶ πάντα καὶ ἕκαστα ταχϑείς. ζῶντος μὲν τοῦ τά-
ἕαντος γομοϑέτου, κοινῇ" τέλος δὲ σχόντος, αὐτὰς
ἑκάστας τὰς ἀρχὰς, εἰς τοὺς νομοφύλακας εἰσφερού-
σας τὸ παραλειπόμενον τῆς αὑτῶν ἀρχῆς ἐπανορϑοῦ-
σϑαι, μέχριπερ ἂν τέλος ἔχειν ἕκαστον δόξη τοῦ κα-
λῶς ἐξειργάσϑαι. τότε δὲ ἀκίνητα πριν ους, ἤδη
χρῆσϑαι μετὰ τῶν ἄλλων νόμων, οὕς ἔταξε κατ ἀρ-
χὰς ὃ ϑεὶς αὐτοῖς νομοϑέτης. ὧν πέρι κινεῖν μὲν ἕ-
κόντας μηδέποτε μηδέν᾽ εἰ δὲ τις ἀνάγκη δόξειε ποτὲ
καταλαβεῖν, πάσας μὲν τὰς ἀρχὰς χρὴ ξυμβούλους,
πάντα δὲ τὸν δῆμον καὶ πάσας ϑεῶν μαντείας ἐπελ-
ϑόντας, ἐὰν συμφωνῶσι πάντες, οὕτω κινεῖν" ἄλλως
δὲ μηδέποτε “μηδαμῶς » ἀλλὰ τὸν κωλύοντα ἀεὶ κατὰ
»όμον κρατεῖν. δπόϑεν τὶς οὖν καὶ ὁπηνίκα τῶν πέντε
καὶ εἴκοσι γεγονότων ἔτη σχοπῶν καὶ σκοπούμενος
ὑπ ἄλλων, κατὰ νοῦν ἑαυτῷ καὶ πρέποντι εἰς παί-
δὼ» κοινωνέαν καὶ γένεσιν ἐξευρηκέναι πιστεύει, γα-
μείτω μὲν πᾶς ἐντὸς τῶν πέντε καὶ τριάκοντα ἐτδ)ν,
τὸ δὲ πρέπον καὶ τὸ ἁρμόττον ὡς χρὴ ζητεῖν, πρῶ-
τον ἐπακουσάτω. δεῖ γὰρ, ὡς φησὶ Κλεινίας, ἕμ-
προσϑεν τοῦ νόμου προοίμιον οἰκεῖον ἑκάστῳ περι-
204 ΡΙΑΤΟΝΙΒ - ".715.8.0.ς-;
τιϑέναι. ΚΑ. Κάλλιστα, ὦ ξένε, διεμγνημόνευσας"
ἔλαβές τε τοῦ λόγου καιρὸν καὶ μάλ᾽ ἐμοὶ δοκοῦντ᾽
εἶναι σύμμετρον. 4. Εὖ λέγεις, ὦ παῖ. τοίνυν φῶ-
μεν, ἀγαϑῶν πατέρων φύντι, τοὺς παρὰ τοῖς ἕμ-
φροσιν εὐδόξους γάμους χρὴ γαμεῖν, ὅσοι πιαραινοῖεν
ἂν μὴ φεύγειν τὸν τῶν πενήτων μηδὲ τὸν τῶν πλου-
σίων διώκειν διαφερόντως γάμον" ἀλλ ἐὰν τἄλλα
ἰσάζη, τὸν ὑποδεέστερον ἀεὶ τιμῶντα, εἰς τὴν κοι-
γωνίαν ξυνιέναι. τῇ τε γὰρ πόλει ξύμφορον ἂν εἴη
ταύτῃ, ταῖς τε ξυγιούσαις ἑστέαις. τὸ γὰρ ὁμαλὸν
καὶ ξύμμετρον ἀκράτου μυρίῳ διαφέρει πρὸς ἀρετήν.
μοσμίων τὲ πατέρων χρὴ προϑυμεῖσθαι γίγνεσθαι
κηδεστὴν τὸν αὑτῷ ξυνειδότα ἱταμώτερον ἅμα καὶ
ϑᾶττον τοῦ δέοντος πρὸς πάσας τὰς πράξεις φερό-
μενον" τὸν δ᾽ ἐναντίως πεφυκότα, ἐπὶ τἀναντία χρὴ
κηδεύματα πορεύεσϑαι. καὶ κατὰ παντὸς εἷς ἔστω
μῦϑος γάμου. τὸν γὰρ τῇ πόλει δεῖ συμφέροντα μνη-
στεύειν γάμον ἕκαστον, οὗ τὸν ἥδιστον αὑτῷ. φέρε-
ται δέ πως πᾶς ἀεὶ κατὶὶ φύσιν πρὸς τὸν ὁμοιότα-
τον αὑτῷ. ὅϑεν ἀνώμαλος ἡ πόλις ὅλη γέγνεται, χρή-
μασί τε καὶ τρόπον ἤϑεσιν. ἐξ ὧν ἃ μὴ μουλόμεϑα
ξυμβαίνειν ἡμῖν, καὶ μάλιστα ξυμβαΐνει ταῖς πλεί-
οταις πόλεσι. ταῦτα δὴ διὰ λόγου μὲν νόμῳ προσ-
τάττειν, μὴ γομεῖν πλούσιον πλουσίου, μηδὲ πολ-
λὲ δυνάμενον πράττειν, ἄλλου τοιούτου: ϑάττους
δὲ ἤϑεσι πρὸς βραδυτέρους, καὶ βραδυτέρους πρὸς
ϑάττους ἀναγκάζειν τῇ τῶν γάμων κοινωνίᾳ πορεὺε-
σϑαι, πρὸς τῷ γελοῖα εἶναι, καὶ ϑυμὸν ἀνεγεῖραι
πολλοῖς. οὐ γὰρ ῥάδιον ἐννοεῖν ὅτι πόλιν εἶναι δεῖ
4.ε...γγ4.Ὁ. ἨΈ ΤΕΘΙΒΥ͂Θ Υ18; ΤΙΣ 05
δίκην κρατῆρος κεκραμένην" οὗ μαινόμενος μὲν οἷ-
γος ἐγκεχυμένος ζεῖ, κολαζόμενος δὲ ὑπὸ γήφοντος
ὅτέρου ϑεοῦ, καλὴν κοινωγίαν λαβὼν, ἀγαϑὸν σό-
μα καὶ μέτριον ἀπεργάζεται. τοῦτ᾽ οὖν γιγνόμενον
ἐν τῇ τῶν παίδων μίξει, διορᾷν, ὡς ἔπος εἰπεῖν, δυ-
νατὸς οὐδείς. τούτων δὴ χάριν ἐν μὲν νόμῳ τὰ τοι-
αὕτα ἀναγκαῖον, ἐπάδοντα δὲ, πείϑειν πειρᾶσθαι,
τὴν τῶν παίδων ὁμαλότητα αὐτῶν αὑτοῖς, τῆς τῶν
γάμων ἰσότητος ἀπλήστου χρημάτων οὔσης περὶ πλεί-
ονγος ἕκαστον ποιεῖσθαι" καὶ δ ὀνείδους ἀποτρέπειν
τὸν περὶ τὰ χρήματα ἐν τοῖς γάμοις ἐσπουδακότα,
ἀλλὰ μὴ γραπτῷ νόμῳ βιαζόμενον. περὶ γάμων δὴ
ταῦτ᾽ ἔστω παραιύϑια λεγόμενα. καὶ δὴ καὶ τὰ ἔμ-
προσϑεν τούτων δηϑεντα, ὡς χρὴ τῆς ἀειγεννοῦς φύ--
σεὼς ἀντέχεσϑαι, τῷ παῖδας παίδων καταλείποντι
ἀεὶ τῷ ϑεῷ ὑπηρέτας ἀνϑ᾽ αὑτοῦ "παῤαδιδόγαι. πανγ-
τα οὖν ταῦτα καὶ ἔτι πλείω τὶς ἂν εἴποι περὶ γάμων,
ὡς χρὴ γαμεῖν, προοιμιαζόμενος ὀρϑῶς. ἂν δ᾽ ἄρα
τὶς μὴ πείϑηται ἑκὼν, ἀλλότριον δὲ αὑτὸν καὶ ἄκοι-
γώνητον ἐν τῇ πόλει ἔχῃ, καὶ ἄγαμος ὧν γένηται
πεντεχαιτριακοντούτης, ζημιούσθω κατ᾿ ἐνιαυτὸν ἕ-
καστον" ὃ μέγιστον μὲν τίμημα κεκτημένος, ἑκατὸν
δραχμαῖς" ὁ δὲ τὸ δεύτερον, ἑβδομήκοντα " τρίτον
δὲ, ἑξήκοντα " ὁ δὲ τὸ τέταρτον, τριάκοντα. τοῦτο
δ᾽ ἔστω τῆς Ἥρας ἱερόν. ὃ δὲ μὴ ἐκτίνων κατ ἐνιαυ-
τὸν, δεκαπλάσιον ὀφειλέτω. πραττέσϑω δὲ ὁ ταμίας
τῆς ϑεοῦ" μὴ ἐκπράξας δὲ, αὐτὸς ὀφειλέτω καὶ ἐν
ταῖς εὐθύναις τοῦ τοιούτου λόγον ὑπεχέτω πᾶς. εἰς
μὲν οὖν χρήματα ὃ μὴ ϑέλων γαμεῖν ταῦτα ζημιοὺ
΄
206 ῬΙΑΤΟΝΙΒ φ .
σϑω: τιμῆς δὲ παρὰ τῶν νεωτέρων ἄτιμος πάσης ἔ-
στω, καὶ μηδεὶς ὑπακουέτω μηδὲν αὐτῷ ἑκὼν τῶν
γέων. ἐὰν δὲ κολάζειν τινὰ ἐπιχειρῇ, πᾶς τῷ ἀδικου-
μένῳ βοηϑείτω καὶ ἀμυνέτω" μὴ βοηϑῶν δὲ ὃ πα-
ραγενόμεγος, δειλός τε ἅμα καὶ κακὸς ὑπὸ τοῦ νό-
μου πολίτης εἶναι λεγέσϑω. Περὶ δὲ προικὸς εἴρη-
ται μὲν καὶ πρότερον, εἰρήσϑω δὲ πάλιν, ὡς ἴσα ἀν-
τὴ ἴσων ἐστὲ τῷ μήτε λαμβάνοντι, μήτ᾽ ἐκδιδόντι,
διὰ χρημάτων ἀπορίαν, διδάσκειν τοὺς πένητας. τὰ
γὸὺρ ἀναγκαῖα ὑπάρχοντα ἐστὲ πᾶσι τῶν ἐν ταύτῃ
τῇ πόλει. ὕβρις δὲ ἥττων γυναιξὶ, καὶ δουλεία τα-
πειγὴ καὶ ἀνελεύθερος διὰ χρήματα τοῖς γήμασι γί-
γνοιτο ἂν. καὶ ὃ μὲν πειϑόμενος, ἕν τῶν καλῶν
δρῴη τοῦτ᾽ ἂν. ὃ δὲ μὴ πειϑόμενος, ἀλλ᾽ ἢ διδοῦς ἢ
λαμβάνων πλέον ἢ) πεντήκοντα ἄξια δραχμῶν ἐσϑῆ-
τος χάριν, ὃ μὲν μνᾶς, ὃ δὲ, τριῶν ἡμιμναίων, ὃ
δὲ, δυοῖν μναῖν" ὃ τὸ μέγιστον τίμημα κεκτημένος
ὀφειλέτω μὲν τῷ δημοσίῳ τοσοῦτον ἕτερον" τὸ δὲ
δοϑὲν ἢ ληφϑὲν, ἱερὸν ἔστω τῆς Ἥρας τε καὶ τοῦ
“1ός. πραττόντων δὲ οἵ ταμίαι τούτοιν τοῖν ϑεοῖν,
καϑάπερ ἐθῥήϑη τῶν μὴ γαμούντων πέρι, τοὺς τα-
μέας ἐκπράττειν ἑκάστοτε τοὺς τῆς Ἥρας, ἢ παρ᾽ αὗ-
τῶν ἑκάστους τὴν ζημίαν ἐκτίνειν. ἐγγύην δ᾽ εἶναι
κυρίαν, πατρὸς μὲν πρῶτον" δευτέραν πάππου, τρί-
την δὲ, ἀδελφῶν ὁμοπατρίων. ἐὰν δὲ μηδὲ εἷς ἢ τοὐ-
των, τὴν πρὸς μητρὸς μετεὶ τοῦτο εἶναι κυρίαν ὧσ-
αὐτως. ἐὰν δ᾽ ἄρα, τύχη τὶς ἀήϑης συμβαίνῃ, τοὺς
ἐγγύτατα γένους ἀεὶ κυρίους εἶναι μετὰ τῶν ἐπιτρό-
πων. ὅσα δὲ προτέλεια γάμων, ἤ τις ἄλλη περὶ τὰ
“οἰαῦται ἱερουργία μελλόντων, ἢ γιγνομένων, ἢ 7.5"
Ρ.775.8.8...ἅ. ΌΕΣ ΤΕΘΙΒΥΘ 1,18. ΥἹ,. 207
γονότων, προσήκουσα ἐστὶ τελεῖσθαι, τοὺς ἐξηγη-
τὰς ἐρωτῶντα χρὴ καὶ πειϑόμενον ἐκείνοις ἑκαστὸν,
ἡγεῖσϑαι πάντα ἑαυτῷ μετρέως γίγνεσϑαι. Περὶ δὲ
τῶν ἑστιάσεων, φίλους μὲν χρὴ καὶ φίλας μὴ πλείους
πέντε ἑκατέρων συγκαλεῖν" συγγενῶν δὲ καὶ οἰκείων
ὡσαύτως τοσούτους ἄλλους ἑκατέρων. ἀνάλωμα δὲ
μὴ γίγνεσθαι πλέον ἢ κατὰ τὴν οὐσίαν μηδενί" τῷ
μὲν εἰς χφήματα μεχίστῳ, μνᾶν" τῷ δ᾽ ἥμισυ τοῦ το-
σούτου: τῷ δ᾽ ἐφεξῆς, οὕτω, καϑάπερ ὑποβέβηκεν
ἑκάστῳ τὸ τίμημα. καὶ τὸν μὲν πειϑόμεγον τῷ νόμῳ
ἐπαινεῖν χρὴ πάντας" τὸν δὲ ἀπειϑοῦντα κολαζόντων
οἵ νομοφύλακες, ὡς ἀπειρόκαλόν τε ὄντα, καὶ ἀπαί-
δευτον τῶν περὶ τὰς νυμφικὰς ἈΠούσας νόμων. πί-
γειν δὲ εἰς μέϑην, οὔτε ἀλλοϑέ που πρέπει, πλὴν
ἐν ταῖς τοῦ τὸν οἶνον δόντος ϑεοῦ ἑορταῖς, οὔτ᾽ ἀ-
σφαλές" οὔτ᾽ οὖν δὴ περὶ γώμους ἐσπουδακότα, ἕν
οἷς ἔμφρονα μάλιστα εἶναι πρέπει γύμφην καὶ γυμ-
φίον, μεταβολὴν οὐ σμικρὰν βίου μεταλλάττοντας"
ἅμα δὲ καὶ τὸ γεγγώμεγον ὅπως ὅτι μάλιστα ἐξ ἐμ-
φρόνων ἀεὶ γίγνηται. σχεδὸν γὰρ ἄδηλον ὁποία νὺξ
ἢ φῶς αὐτὸ γεννήσει μετὰ ϑεοῦ. καὶ πρὸς τούτοις
δεῖ μὴ τῶν σωμάτων διακεχυμένων ὑπὸ μέϑης γί-
γνεσϑαι τὴν παϊδουργίαν, ἀλλ᾽ εὐπαγὲς, ἀπλανὲς
ἡσυχαῖϊόν τὸ ἐν μοίρᾳ ξυγίστασθϑαι τὸ φυόμενον. ὅ
δὲ διοινωμένος, αὐτός τε φέρεται πάντῃ καὶ φέρει,
λυττῶν κατά τε σῶμα καὶ ψυχήν. σπείρειν οὖν πα-
θάφορος ὅμα καὶ κακὸς ὃ μεϑύων" ὥστ᾽ ἀνώμαλα
καὶ ἄπιστα, καὶ οὐδὲν εὐϑύπορον ἦϑος οὐδὲ σῶμα
ἐκ τῶν εἰκότων γεγγῴη ποτ᾿ ἄν. διὸ μᾶλλον μὲν ὅλον
οἕϑ ΡΙΑΤΟΝΙΒ δ.Ρ.776.νψ.:
ἐνιαυτὸν καὶ βίον χρὴ, μάλιστα δὲ ὅπόσον ἂν γεννι
χρόνον, εὐλαβεῖσθαι, καὶ μὴ πράττειν μὴτε ὅσα νο-
σώδη ἑκόντα εἶναι, μήτε ὅσα ὕβρεως ἢ ἀδικίας ἐγό-
μενα. εἰς γὰρ τὰς τῶν γεννωμένων ψυχῶς καὶ σώμα-
τα ἀναγκαῖον ἐξομοργνύμενον ἐκτυποῦσϑαι καὶ τί-
κτεὶν πάντη φαυλότερα. διαφερόντως δὲ ἐκείνην τὴν
ἡμέραν καὶ νύκτα ἀπέχεσθαι τῶν περὶ τιὶὶ τοιαῦτα.
ἀρχὴ γὰρ καὶ ϑεὸς ἐν ἀνθρώποις ἱδρυμένη σώξει
πάντα, τιμῆς ἐὰν τῆς προσηκούσης αὐτῇ παρ᾽ ἑκάστου
τῶν χρωμένων λαγχάνῃ. νομίσαντα δ᾽ εἶναι χρὴ τὸν
γαμοῦντα, ταῖν οἰκίαιν ταῖν ἐν τῷ κλήρῳ τὴν ἑτέραν,
οἷον γεοττῶν γέννησιν καὶ τροφὴν" χωρισϑέντα ἀπὸ
πατρὸς καὶ μητρὸς, τὸν γάμον ἐκεῖ ποιεῖσθαι καὶ
τὴν οἴκησιν, καὶ τὴν τροφὴν αὑτοῦ καὶ τῶν τέκνων.
ἐν γὰρ ταῖς φιλίαις ἐὰν μὲν πόϑος ἐνῇ τις, κολλᾷ
καὶ συνδεῖ πάνϑα ἤϑη" κατακορὴς δὲ ξυνουσία, καὶ
οὐκ ἴσχουσα τὸν διὰ χρόνου πόϑον, ἀποῤῥεῖν ἀλ-
λήλων ποιεῖ, ὑπερβολαῖς πλησμονῆς. ὧν δὴ χάριν
μητρὶ καὶ πατρὶ καὶ τοῖς τῆς γυναικὸς οἰκείοις πα-
ρέντας χρὴ τὰς αὑτῶν οἰκήσεις, οἷον εἰς ἀποικίαν
ἀφικνουμένους αὐτοὺς, ἐπισκοποῦντάς τε ἅμα καὶ
ἐπισκοπουμέγους οἰκεῖν" γεννῶντάς τὸ καὶ ἐκτρέφον-
τας παῖδας, καϑάπερ λαμπάδα τὸν “βίον παραδι-
δόντας ἄλλοις ἐξ ἄλλων" ϑεραπεύοντας ἀεὶ ϑεοὺς
κατὰ νόμους. κτήματα δὲ τὸ μετὰ τοῦτο, ποῖα ἂν
τις κεχτημένος, ἐμμελεστάτην οὐσίαν κέκτητο. τὰ
μὲν οὖν πολλὰ οὔτε νοῆσαι χαλεπὸν, οὔτε κτήσα-
σϑαι" τὰ δὲ δὴ τῶν οἰκετῶν, χαλεπὰ πάντα. τὸ δ᾽
αἴτιον οὐκ ὀρϑῶς πως, καὶ τινα τρόπον ὀρϑῶς ντϑρὶ
ὁ. ἃ εἰρ.777.4. ὍΞ ΣΕΡΟΓΒΥΘ 1118. ΥἹ, 209
αὐτῶν λέγομεν. ἐναντία γὰρ ταῖς χρείαις καὶ κατὰ
τὰς χρείας αὐ ποιούμεϑα περὶ δούλων τὰ λεγόμενα.
ΜΕΙ͂. Πῶς δ᾽ αὖ τοῦτο λέγομεν ; οὐ γάρ που μαν»-
ϑάνομεν, ὦ ξένε, ὃ, τι τανῦν φράζεις. 46. Καὶ μά-
λα γε, ὦ Μέγιλλε, εἰκότως. σχεδὸν γὰρ πάντων τῶν
“Ελλήνων ἢ «Ταπεδαιμονίων εἱλωτεία πλείστην ἄπο-
θέαν παράσχοιτ' ἂν καὶ ἔριν, τοῖς μὲν, ὡς δὺ, τοῖς
ὡρῶ ὡς οὐκ εὖ γεγονυῖα, ἐστόν. ἐλάττω δὲ ἢ τε Ἣρα-
κλεωτῶν δουλεία τῆς τῶν ΠΙαριανδυνῶν καταδουλώ-
σεῶς ἔριν ἂν ἔχοι, τὸ ἜΧΝΦΡΝ τ αὖ πενεστικὸν ἔ-
ϑνος. εἰς ἃ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα βλέψαντας ἡμᾶς
τί χρὴ ποιεῖν περὲὶ κτήσεως οἰκετῶν ; ὃ δὴ παριὼν τῷ
λόγῳ ἔτυχον εἰπών" καὶ σὺ με εἰκότως τί ποτε φρά-
ζοιμι ἠρώτησας. τόδ᾽ ἐστίν" ἴσμεν ὅτι που πάντες
εἴποιμεν ἂν ὡς χρὴ δούλους ὡς εὐμενεστάτους ἐκτῆ-
σϑαι καὶ ἀρίστους. πολλοὶ γὰρ ἀδελφῶν ἤδη δοῦλον
καὶ υἱέων τισὲ κρείττους πρὸς ἀρετὴν πᾶσαν γενό-
μενοι, σεσώκασι δεσπότας καὶ κτήματα, τας τὸ οἱ-
κήσεις αὐτῶν ὅλας. ταῦτα γὰρ ἴσμεν που περὶ δού-
λων λεγόμενα. ΜΕΙ͂. Τί μὴν; 46. Οὐκοῦν καὶ
τοὐναντίον, ὡς ὑγιὲς οὐδὲν ψυχῆς δούλης, οὐδὲ πι-
στεύειν οὐδέποτ᾽ οὐδὲν τῷ γένει δεῖ τὸν νοῦν μοχτής
μένον, ὃ δὲ σοφώτατος ἡμῖν τῶν ποιητῶν καὶ ἀπε-
φήνατο, ὑπὲρ τοῦ Διὸς ἀγορεύων, ὡς
Ἥμισυ γάρ τε νόου φησὶν] ἀπαμεέρεται εὐρύοπα
Ζεὺς
ΞΑνδρῶν, οὕς ἂν δὴ κατὰ δούλιον ἦμαρ ἕλῃσι.
Ταῦτα δὴ διαλαβόγτες ἕκαστοι τοῖς διανοήμασιν, οὗ
μὲν πιστεύουσί τε οὐδὲν γένει οἰκετῶν, κατὰ δὲ ϑη-
ῬΈΕΙ, ἘΥΨΥῚ, Ο
210 ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ῥις, ἃ,
ρέων φύσιν κέντροις καὶ μάστιξιν οὗ τοὺς μόνον ἀλ-
λὰ πολλάκις ἅπερ) γάξονται δούλας τὰς ψυχὰς τῶν
οἰκετῶν" οἵ δ᾽ αὖ τἀναντία δρῶσι τοὑτων πάντα.
ΚΑ. τὶ μὴν; τί οὖν δὴ χρὴ ποιεῖν, τούτων, ὦ ξένε,
διαφερομένων οὕτω, περὺ τῆς ἡμετέρας αὖ χώρας
ἡμᾶς, τῆς τε κτήσεως ἅμα καὶ κολάσεως τῶν δούλων
πέρι; 40. Τί δ᾽, ὦ Κλεινία; δῆλον ὡς ἐπειδὴ δὺσ-
χολόν ἐστι τὸ ϑρέμμα ἄνθρωπος, καὶ πρὸς τὴν
ἀναγκαίαν διόρισιν, τὸ, δοῦλόν τε ἔργῳ διορίζεσθαι
καὶ ἐλεύϑερον καὶ δεσπότην, οὐδαμῶς εὔχρηστον
ἐθέλειν εἶναί τε καὶ γίγνεσθαι φαίνεται, χαλεπὸν δὴ
τὸ κτῆμα. ἔργῳ γὰρ "πολλάκις ἐπιδέδεικται περὶ τὰς
Μεσσηνίων συχνὸς εἰωθυίας ἀποστάσεις γίγνεσϑαι,
καὶ περ γε τὰς τῶν ἐκ μιᾶς φωγῆς πολλοὺς οἰκέτας
κτωμένων πόλεις, ὅσα κακὰ ξυμβαΐνει" καὶ ἔτι τῶν
λεγομένων περιδίνων, τῶν περὶ τὴν Ἰταλίαν γιγγο-
μένων, παντοδαπὰ κλοπῶν ἔργά τε καὶ παϑήματα.
πρὸς ἃ τις ἅπαντα βλέψας, διαπορήσειε τί χρὴ δρᾷν
περὶ ἁπάντων τῶν τοιούτων. δύο δὴ λείπεσϑον μό-
γὼ μηχανά" μήτε πατριώτας ἀλλήλων εἶναι τοὺς μέλ-
λοντας ὁᾷον δουλεύσειν, ἀσυμφώνους τε εἰς δύναμιν
ὕτι μάλιστα. τρέφειν δ᾽ αὐτοὺς ὀρθῶς, μὴ μόνον
ἐκείνων ἕνεκα, πλέον δὲ αὑτῶν προτιμῶντας. ἡ δὲ
τροφὴ τῶν τοιούτων, μήτε τινὰ ὕβριν ὑβρίζειν εἰς
τοὺς οἰκέτας. ἧττον δὲ, εἰ δυνατὸν, ἀδικεῖν ἢ τοὺς
ἐξ ἴσου. διάδηλος γὰρ ὃ ὃ φύσει καὶ μὴ πλαστῶς σέ-
βων τὴν δίκην, μισῶν δὲ ὃ ὄντως τὸ ἄδικον ἕν τούτοις
τῶν ἀνθρώπων ἐν οἷς αὐτῷ ὍΡΟΟΝ ἀδικεῖν. ὃ περὶ
τὰ τῶν δούλων οὖν ἤϑη καὶ πράξεις γιγνόμενος τὶς
6.» 778.αὐνο.. ΒΕ ΠΕΘΙΒΥ͂Θ 118. ΥἹ. 211
ἀμίαντος τοῦ τε ἀνοσίου πέρι καὶ ἀδίκου; σπείρειν
εἰς ἀρετῆς ἔκφυσιν ἱκανώτατος ἂν εἴη. ταὐτὸν δ᾽
ἔστ᾽ εἰπεῖν τοῦτο ὀρϑῶς ἅμα λέγοντα ἐπί τε δεσπό-
τῃ καὶ τυράννῳ, καὶ πᾶσαν δυναστείαν δυναστεύον»-
τὸ πρὸς ἀσθενέστερον ἑαυτοῦ. κολάζειν γε μὴν ἐν
δίκῃ δούλους ἀεί" καὶ μὴ, νουϑετοῦντας, ὡς ἐλευ-
ϑέρους, ϑρύπτεσϑαι ποιεῖν. τὴν δὲ οἰκέτου πρόσ-
φησιν χρὴ σχεδὸν ἐπίταξιν πᾶσαν γίγνεσϑαι, μὴ
προσπαίζοντας μηδαμῆ μηδαμῶς οἰκέταις, μὴτ᾽ οὖν
ϑηλείαις μήτε ἀῤῥεσιν. ἃ δὴ πρὸς δούλους φιλοῦσι
πολλοὶ σφόδρα ἀνοήτως ϑρύπτοντες, χαλεπώτερον
ἀπεργάζεσθϑαν τὸν βίον, ἐκείνοις τε, ἄρχεσϑαι, καὶ
ἑαυτοῖς, ἄρχειν. ΚΑ͂. ᾿ορϑῶς λέγεις. 46. Οὐκοῦν
ὅτε τὶς οἰκέταις κατεσκαυασμένος εἰς δύναμιν εἴη
πλήϑει καὶ ἐπιτηδειότητι πρὸς ἑκάστας τὰς τῶν ἔρ-
γων παραβοηϑείας, τὸ δὴ μετὼ τοῦτο οἰκήσεις χρὴ
διαγράφειν τῷ λόγῳ. ΚΑ͂. Πάνυ μὲν οὖν, 46. Καὶ
ξυμπάσης γε, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἔοικξ τῆς οἰκοδομικῆς
πέρι τὴν γε δὴ νέαν καὶ ἀοίκητον ἐν τῷ πρόσϑεν
πόλιν ἐπιμελητέον εἶναι, τίνα τρόπον ἕκαστα ἕξεν
τούτων περὶ τε ἱερὰ καὶ τείχη. γάμων δ᾽ ἣν ἔμπρο-
σϑεν ταῦτα, ὦ Κλεινία" νῦν δ᾽ ἐπείπερ λόγῳ γίγνε-
ται, καὶ μάλ' ἐγχωρεῖ ταύτῃ γίγνεσϑαν τανῦν" ἔργῳ
μὴν ὅταν γίγνηται, ταῦτ᾽ ἔμπροσϑεν͵ τῶν γάμων,
ἐὰν ϑεὸς ἐθέλη, ποιήσαντες, ἐκεῖνα ἤδη τότε ἐπὶ
πᾶσι τοῖς τοιούτοις , ἀποτελοῦμεν. γῦν δὲ μόνον
ὅσον τινὰ τύπον αὐτῶν δι ὀλίγων ἐπεξέλϑωμεν.
ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 40. Τὰ μὲν τοίνυν ἱερὼ πᾶσαν
πέριξ τὴν τε ἀγορὰν χρὴ κατασκευάζειν, καὶ τὴν πό-
ΟΔ
Ἅ12 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἅ.6.Ρ.77.9.8,
λιν ὅλην ἐν κύκλῳ, πρὸς τοῖς ὑψηλοῖς τῶν τόπων,
εὐερκίας τε καὶ καϑορότητος χάριν. πρὸς δὲ αὐτοῖς,
οἰκήσεις τε ἀρχόντων, καὶ δικαστηρίων, ἐν οἷς τὰς
δίκας, ὡς ἱἹερωτάτοις οὖσι, λήψονταί τε καὶ δώσουσι"
τὰ μὲν, ὡς ὁσίων πέρι, τὰ δὲ, καὶ τοιούτων ϑεῶν
ἱδρύματα. καὶ ἐν τούτοις δικαστήρια, ἐν οἷς αἵτε τῶν
φόνων πρέπουσαν δίκαι γίγνοιντ᾽ ἂν, καὶ ὅσα ϑα-
γάτων ἄξια ἀδικήματα: περὶ δὲ τειχῶν, ὦ ἡέχιλλε,
ἔγωγ ἂν τῇ Σπάρτῃ ξυμφεροίμην, τὸ καϑεύδειν ἐᾷν
ἐν τῇ γῇ κατακείμενα τι τείχη, καὶ μὴ ἑπιαγνιστάναι,
τῶνδε εἵνεκα. καλῶς μὲν καὶ ὃ ποιητικὸς ὑπὲρ αὐτῶν
λόγος ὑμνεῖται, τὸ, χαλκᾶ καὶ σιδηρᾶ δεῖν εἶναι τὰ
τεέχη μᾶλλον ἢ γήϊνα" τὸ δ᾽ ἡμέτερον ἔτι πρὸς τοὺ-
τοις γέλωτ᾽ ἂν δικαίως πάμπολυν ὄφλαι, τὸ κατὶ
ἐνιαυτὸν μὲν ἐκπέμπειν εἰς τὴν χώραν τοὺς γέους,
τὰ μὲν, σχάψοττεις, τι δὲ, ταφρεύσοντας, τὼ δὲ,
καὶ διὰ τινῶν οἰκοδομήσεων εἴρξοντας τοὺς πολεμέ-
ους, ὡς; δὴ τῶν ὅρων τῆς χώρας οὐκ ἐάώσοντας ἐπι-
βαίνειν. τεῖχος δὲ περιβαλοίμεϑα, ὃ πρῶτον μὲν
σπιρὸς ὑγίειαν ταῖς πόλεσιν οὐδαμῶς συμφέρει, πρὸς
δὲ τινα μαλϑακὴν ὃ ἕξιν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἐνοικούντων
εἴωϑε ποιεῖν, προκαλούμενον εἰς αὐτὸ καταφεύγον-
τὰς μὴ ἀμύνεσθαι τοὺς πολεμίους" μηδὲ τῷ φρου-
ρεῖν ἀεὶ τινάς ἐν αὐτῇ νύκτωρ καὶ μεϑ' ἡμέραν, τοὺ-
τῳ τῆς σωτηρίας τυγχάνειν" τείχεσι δὲ καὶ πύλαις
διανοεῖσθαι φροχϑάνεμι τε καὶ καϑεύδοντας, σω-
τηρίας ὄντως ἕξειν μηχανὰς, ὡς ἐπὶ τὸ μὴ πονεῖν
γεγονότας. ἀγνοοῦντας δ᾽ αὐ τὴν ῥᾳστώνην, ὡς ὃ»-
τῶς ἐστὶν ἐκ τῶν πόνων" ἐκ δᾳστώγης δέ γε, οἶμαι,
νισάνον ΡῈ ΓΕΟΘΊΒΥΘ 118. ΥἹ. 213
- τῆς αἰσχρᾶς οἵ πόνοι καὶ ῥᾳϑυμίαι πεφύκασι γί-
ω 39 3 32 ᾿ - Γ “Γ, ν 5 Γ
γνεσϑαι πάλιν. ἀλλ᾽ εἰ δὴ τεῖχύς γέ τι χρεὼν ἀνϑρώ»
ποις εἶναι, τὰς οἰκοδομίας χρὴ τὰς τῶν ἰδίων οἰκή-
σεων οὕτως ἐξ ἀρχῆς βάλλεσϑαι, ὅπως ἂν ἢ πᾶσα ἡ
πόλις ἕν τεῖχος, ὁμαλότητί τε καὶ ὁμοιότηοιν εἰς τὰς
ὁδοὺς πασῶν τῶν οἰκήσεων ἐχουσῶν εὐὑρεκίαν. ἰδεῖν
τε οὐκ ἀηδὲς, μιᾶς οἰκέας σχῆμα ἐχούσης αὐτῆς"
εἰς τε τὴν τῆς φυλακῆς ῥᾳστώνην ὅλῳ καὶ παντὸὺ
πρὸς σωτηρίαν γίγνοιτ᾽ ἂν διάφορος. τούτων δὲ,
ἕως ἂν μὲν ἢ κατ᾽ ἀρχὰς οἰκοδομηϑέντα, μέλειν μὲν
μάλιστα τοῖς ἐνοικοῦσι πρέπον ἂν εἴη, τοὺς δὲ ἄστυ-
γόμηυς ἐπιμελεῖσθαι, καὶ προσαναγκάζοντας, τὸν
ὀλιγωροῦντα ζημιοῦντας. καὶ πάντων δὴ τῶν κατὼ
τὸ ἄστυ καϑαρότητός τ ἐπιμελεῖσθαι, καὶ ὅπως
ἰδιώτης μηδεὶς μηδὲν τῶν τὴς πόλεως μήτε οἰκοδο-
ο μήμασι μὴτε οὖν ὀρύγμασιν ἐπιλήψεται. καὶ δὴ καὶ
ὑδάτων τῶν ἐκ Ζιὸς εὐροίας τούτους ἐπιμέλεῖσθϑαι
χρεὼν, καὶ ὅσα ἐντὸς πόλεως ἢ ὁπόσα ἕξω πρέπον
ἂν οἰκεῖν εἴη. ταῦτα δὲ πάντα ξυνιδόντες ταῖς χρεέ-
αἰς οἵ νομοφύλακες, ἐπινομοϑετούντων καὶ τῶν ἀλ-
λων ὅπόσα ἂν ὃ νόμος ἐκλείπῃ δ ἀπορίαν. ὅτε δὲ
ταῦτά τε καὶ τὰ περὶ ἀγορὰν οἰκοδομήματα καὶ τὼ
περὶ τὰ γυμνάσια, καὶ πάντα ὅσα διδασκαλεῖα κατε-
σκευχσμένγα περιμένει τοὺς φοιτητὰς καὶ ϑεατὸς
ϑέατρα, πορευώμεϑα ἐπὶ τῶ μετὰ τοὺς γάμους », τῆς
»νομοϑεσίας ἑξῆς ἐχόμενοι. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. «40,
Τάμοι μὲν τοίνυν ἡμῖν ἔστωσαν γὲ γονότες, ὦ Κλει-
γία᾽" δίαιτα δὲ πρὸ παιδογονίας οὐκ ἐλάττων ἐγιαυ-
σίας γίγνουτ᾽ ἂν τὸ μετὼ τοῦτο. ἣν δὴ τίνα τρόπον
911 ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ρ.780.4.}.6
χρὴ ξὴν νυμφίον τε παὶ νύμφην ἐν πόλει διαφερούσῃ
τῶν πολλῶν ἐσομένῃ. τὸ δὴ τῶν νῦν εἰρημένων ἐχό-
μενον εἰπεῖν, οὐ πάντων εὐκολώτατον" ἀλλὰ ὄντων
οὐκ ὀλίγων τῶν ἔμπροσϑεν τοιούτων, τοῦτο ἔτι ἐκεί-
ὧν τῶ» πολλῶν δυσχερέστερον ἀποδέχεσϑαι τῷ πλή-
ϑει. τόγε μὴν ὁ δοκοῦν ὀρϑὸν καὶ ἀληϑὲς εἶναι, σαν-
τῶς ῥητέον, ὦ Κλεινία. Κὶ4. Πάνυ μὲν οὖν. «46.
Ὅστις διανοεῖται πόλεσιν ἀποφαίνεσθαι γόμους πῆ
τὼ δημόσια καὶ κοινὰ αὐτοὺς χρὴ ζῆν πράττοντας,
τῶν δὲ ἰδίων ὃ σον ἀνάγκη μηδὲ οἴεται δεῖν - ἐξουσί-
αν δὲ ὃ ἑκάστοις εἶναι τὴν ἡμέραν ζὴν ὅπως ἂν ἐθέλῃ,
καὶ μὴ πάντα διὰ τάξεως δεῖν γίγνεσθαι" προέμενος
δὲ τὰ ἴδια ἀνομοθέτητα, ἡγεῖται τάγε κοινὰ καὶ δη-
μόσια ἐθελήσειν αὐτοὺς ζῆν διὰ νόμων, οὐκ ὀρ ϑῶς
διανοεῖται. τίνος δὴ χάριν ταῦτα εἴρηται; τοῦδε. ὅτι
φήσομεν δεῖν ἡμῖν τοὺς »υμφίους μηδὲν διαφερόν-
τως μηδὲ ἢ ἧττον ἐν ξυσσιτίοις τὴν δίαιταν ποιεῖσϑαι
τοῦ πρὸ τῶν γάμων χρόνου γενομένου. καὶ τοῦτο
μὲν δὴ ϑαυμαστὸν ὃν ὅτε κατ᾽ ἀρχὰς πρῶτον ἐγένε-
τὸ ἐν τοῖς παρ᾽ ὑμῖν τόποις, πολέμου τινὸς αὐτὸ,
ς γ᾽ εἰκὸς, νομοθετήσαντος, ἢ τινος ἑτέρου τὴν
αὐτὴν δύναμιν ἔχοντος πράγματος, ἐν ὀλιγανϑρω-
πίαις ὑπὸ πολλῆς ἀπορίας ἐχομένοις" γευσαμένοις
δὲ καὶ ἀναγκασϑεῖσι χρήσασϑαι τοῖς ξυσσιτίοις, ἔἕ.
δοξε μέγα διαφέρειν εἰς σωτηρίαν τὸ νόμιμον" καὶ
κατόστη͵ δὴ τρόπῳ τινὶ τοιούτῳ τὸ ἐπιτήδευμα ὑμῖν
τὸ τῶν ξυσσιτίων. ΚΑ. Ἔοικε γοῦ». 4. Ὃ δὴ ἔλε-
γον, ὅτε ϑαυμαστὸν ὃν τοῦτο ποτὲ καὶ οὐ
τόξαι τισὶ, γῦν οὐχ ὁμοίως δυσχερὲς τῷ προστάτ-
δεν ϑχ.. ΠΕ ΤΕΟΘΙΥ9 118. γι; 21ὅ
τοντι ἂν εἴη νομοϑετεῖν αὐτό. τὸ δ᾽ ἑξῆς τούτῳ, πε-
φυκός τε ὀρϑῶς ἂν γίγνεσθαι γιγνόμενον, νῦν τε
οὐδαμὴ γιγνόμενον, ὀλίγου τε ποιοῦν τὸν νομοϑέ-
την, τὸ τῶν παιζόντων, εἰς πῦρ ξαίνειν, καὶ μυρία
ἕτερα τοιαῦτα ἀνήνυτα ποιοῦντα δρᾷν, οὐ ῥέδιον
οὔτ᾽ εἰπεῖν οὔτ᾽ εἰπόντα ἀποτελεῖν. Κα Δ. Τί δὴ τοῦ-
το, ὦ ξένε, ἐπιχειρῶν λέγειν, ἔοικας σφόδρα ἅπο-
κνεῖν; 4. ᾿ἀκούοιτ᾽ ἄν" ἵνα μὴ πολλὴ διατριβὴ γί-
γνηται περὲ τοῦτ αὐτὸ μάτην. πᾶν μὲν γὰρ ὅ, τι
περ ἂν τάξεως καὶ νόμου μετέχον ἐν πόλει γίγνηται,
πάντα ἀγαϑὰ ἀπεργάζεται: τῶν δὲ ἀτάκτων ἢ) τῶν
κακῶς ταχϑέντων λύεν τὰ πολλὰ τῶν εὖ τεταγμένων
ἄλλα ὃ ἕτερα. οὗ δὴ καὶ νῦν ἐφέστηκε πέρι τὸ λεγόμε-
γον. ὑμῖν γὰρ, ὦ Κλεινία καὶ Μέγιλλε, τὸ μὲν ᾿περὲ
τοὺς ἄκομας ξ υσσέτια καλῶς, ἅμα καὶ, ὅπερ ε εἶπον,
ϑαυμαστῶς καϑέστηκον, ἐκ ϑείας τινὸς ἀνάγκης" τὸ
δὲ περὶ τὰς γυναῖκας οὐδαμῶς ὀρϑῶς ἀνομοϑέτης-
τον μεϑεῖται, καὶ οὐκ εἰς τὸ φῶς ἤκται τὸ τῆς ξυσ-
σιτέας αὐτῶν ἐπιτήδευμα. ἄλλο καὶ ἄλλως γένος ἡ-
μῶν τῶν ἀνθρώπων λαϑραιότερον μᾶλλον καὶ Ἐπι-
κλοπώτερον ἔφυ τὸ ϑῆλυ, διὰ τὸ ἀσϑενές, οὖκ ὁρ-
ϑῶς τοῦτο εἴξαντος τοῦ νομοϑέτου δύστακτον ὃν
ἀφείϑη. διὰ δὲ τούτου μεϑειμένου πολλὰ ὑμῖν πα-
ραῤῥεῖ, πολὺ ἄμεινον ἂν ἔχοντα εἰ νόμων ἔτυχεν, ἢ
τανῦν. οὐ γὰρ ἥμισυ μόνον ἐστὶν, ὡς δόξειεν ἂν, τὸ
περὶ τὰς γυναῖκας ἀκοσμήτως περιορώμενον" ὅσῳ δὲ
ἡ ϑήλεια ἡμῖν φύσις ἐστὶ πρὸς ἀρετὴν χείρων τῆς
τῶν ἀῤῥένων, τοσούτῳ διαφέρει πρὸς τὸ πλέον ἢ
διπλάσιρν εἶναι. τοῦτ᾽ οὖν ἐπαναλαβεῖν καὶ ἐπονορ-
8 ῬΙΑΤΟΝΙΣΝ Ἀ.ο.4ἃ.,0.}.7 8.2.8,
ϑώσασϑαι, καὶ πάντα συντάξασθαι κοινῇ γυναιξί
4«ὲ καὶ ἀνδράσιν ἐπιτηδεύματα, βἕλτιον πρὸς πό-
λεὼς εὐδαιμονίαν. γῦν δὲ οὕτως ἦκται τὸ τῶν ἀν-
ϑρώπων γένος οὐδαμῶς εἰς τοῦτο εὐτυχῶς, ὥστε
οὐδὲ μνησϑῆναι περὶ αὐτοῦ ἐν ἄλλοις γ᾽ ἐστὶ τόποις
καὶ πόλεσι γοῦν ἔχοντος, ὅπου μηδὲ ξυσσίτια ὑπάρ-
χὲεν τοπαράπαν δεδογμένα κατὼ πόλιν εἶναι. πόϑεν
δή τις γε ἔργῳ μὴ καταγελάστος ἐπιχειρήσει γυνγαῖ-
κας προσβιάζεσϑαι, τὴν σίτων καὶ ποτῶν ἀνάλωσιν,
᾿ς φανερὰν ϑεωρεῖσθαι; τούτου γὰρ οὐκ ἔστιν ὅ, τι
χαλεπώτερον ἂν ὑπομεένειε τοῦτο τὸ γένος. εἰϑισμέ-
γον γὰρ δεδοικὸς καὶ σκοτειγὸν ζῆν, ἀγόμενον δ᾽ εἷς
φῶς βίᾳ, πᾶσαν ἀντίτασιν ἀντιτεῖνον, πολὺ πρατής
σει τοῦ νομοϑέτου. τοῦτ᾽ οὖν ἄλλοϑι μὲν, ἧἢπερ εἷ-
πον, οὐδ᾽ ἂν τὸν λόγον ὑπομείνειε τὸν ὀρϑὸν ῥη-
ϑέντα, ἄνευ πάσης βοῆς" ἐνθάδε δὲ ἴσως ἄν. εἶ δὴ
δοκεῖ, λόγου γ᾽ ἕνεκα, μὴ ἀτυχῆ τὸν περὲ πάσης τῆς
πολιτείας 7ενέσθαι: λύγον, ἐθέλω λέγειν ὡς ἀγαϑόν
ἐστι καὶ πρέπον, εἰ καὶ σφῶϊν ξυνδοκεῖ ἀκούειν" εἴ
δὲ μὴ, ἐᾷν" ΚΑ. ᾿Αλλ᾽, ὦ ξένε, ϑαυμαστῶς τόγε ἀ-
χοῦσαι νῶϊν πάντως που ξυνδοκεῖ. 46. ᾿κούωμεν
δή. ϑαυμάσητε δὲ μηδὲν ἐὰν ὑμῖν ἄνωϑεν ποϑὲν ἐ-
πιχειρεῖν δόξω. υχολῆς γὰρ ἀπολαύομεν, καὶ οὐδὲν
ἡμᾶς ἐστι τὸ κατεπεῖγον, τὸ μὴ πάντη πάντως ὅκο-
πεῖν τὰ περὶ τοὺς νόμους. Καὶ “᾿ Ορϑῶς εἴρηκας. 46.
Πάλιν τοίνυν Ἐπὶ τὰ πρῶτα ἐπαναχωρήσωμεν λε-
χϑέντα, εὖ γὰρ δὴ τόγε τοσοῦτον χρὴ πάντ᾽ ἄνδρα
ξυννοεῖν, ὡς ἢ τῶν ἀνϑρώπων γεγέσις ἢ τοπαράπαν
ἀρχὴν οὐδεμίαν εἴληχεν, οὐδ᾽ ἕξει ποτέ γε τελευτὴν:
υ,.»ἅ., ὈῈ ΤΕΟΘΙΒΥΘ 118. ΥἹ. 917
ἀλλ ἦν τὲ ἀεὶ καὶ ἔσταν πάντως. ἢ ἈβΩΣ τι τῆς ἀρ-
χῆς ἀφ᾽ οὗ γέγονεν, ἀμήχανον ἂν χρόνον ὅσον γε-
γονὸς ἂν εἴη. ΚΑ. Τί μήν; 49. Τί οὖν; πόλεων᾽
συστάσεις καὶ φϑορῶς, καὶ ἐπιτηδεύματα παντοῖα
- 9 -
τάξεώς τὲ καὶ ἀταξίας, καὶ βρώσεως, καὶ πομάτων
τε ἅμα καὶ βυκρμθιων ἐπιϑυμήματα παντοδαπὰ πάν-;
τως καὶ περὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἀρ οὔκ οἰόμεϑα γεγο-
γέναι, καὶ στροφὰς ὡρῶν παντοίας, ἐν αἷς τὰ ζῶα με-
ταβάλλειν αὐτῶν ποξδεληθεῖς μεταβολὰς εἰκός; ΚΑ.
Πῶς γὰρ οὔ; 4. Τί οὖν; πιστεύομεν ἀμπέλους τε
φανῆναΐ που ποτὲ, πρότερον οὔ" οὔσας; ὡσαύτως
δὲ καὶ ἐλαίας, καὶ τὰ “Τἠμητρός τε καὶ Κύρης δῶ-
ρα; ἐρηνεῤλεμὸν τϑ τινὰ τῶν τοιούτων γενέσϑαι
διάκονον; ἐν ᾧ δὲ μηδὲ ταῦτα ἣν τῷ χρόνῳ, μῶν
οὖκ οἰόμεϑα τὼ ζῶα, καϑάπερ νῦν, ἐπὲ τὴν ἀλλή-
λων ἐδωδὴν τρέπεσϑαι; ΚΑ. Τί μὴν; 4Θ. Τὸ δὲ
μὴν ϑύειν ἀνθρώπους ἀλλήλους, ἔτι καὶ νῦν παρα-
μένον δρῶμεν πολλοῖς" καὶ τοὐναντίον ἀκούομεν ἐν
ἄλλοις, ὅτε οὐδὲ βοὸς ἐτολμῶμεν γεύεσθαι" ϑύμα-
τά τε οὐκ ἣν τοῖς ϑεοῖσι ζῶα, πέλανοι δὲ καὶ μέλιτι
καρποὶ δεδευμένοι, καὶ τοιαῦτα ἄλλα ἁγνὰ ϑύμα-
τα. καρκῶν δ᾽ ἀπείχοντο" ὡς οὔχ ὅσιον ὃν ἐσϑέειν,
οὐδὲ τοὺς τῶν ϑεῶν βωμοὺς αἵματι μιαίνειν. ἀλλὰ
᾿Ὀρρφικοὶ τινὲς λεγόμενοι βίοι ἐγίγνοντο ἡμῶν τοῖς
τότε, ἀψύχων. μὲν ἐχόμενον πάντων, ἐμψύχων» δὲ
τοὐναντίον πάντων ἀπεχόμενοι. ΚΑ. Καὶ σφόδρα
λεγόμενα ἅ α ᾽ ϑρὴ τας κοι; πιστεύεσθαι πιϑανά. «4.
Πρὸς οὖν δὴ τι, εἴποι τὶς ἂν, ὑμῖν πάντ' ἐῤῥήϑη
τὸ νῦν: ΚΑ, ᾿οΟρϑῶς ὑπέλαβες, ὦ ξένε. 41. καὶ
218 ΡΊΑΤΟΝΙΒ Φ.Ὁ.7 8 5.4.}.ο.
τοίνυν, ἐὰν δύνωμαι, τὼ τούτοις ἑξῆς, ὦ Κλεινία,
πειράσομαι φράζειν. ΚΑ. ““έγοις ἄν. 41Θ. Ὁρῶ πάν-
τὰ τοῖς ἀνθρώποις ἑ ἔχ τριττῆς χφείας καὶ ἐπιϑυμίας
ἠρτημένα" δ ὧν ἀρετὴ τὸ αὐτοῖς ἀγομένοις ὀρϑῶς,
καὶ τοὐναντίον ἀποβαίνει κακῶς ἀχϑεῖσι. ταῦτα δ᾽
ἐστὶν ἐδωδὴ μὲν καὶ πόσις, εὐθὺς γενομένοις, ἣν
περὶ ἅπασαν πᾶν ζῶον ἔμφυτον ἔρωτα ἔχον, μεστὸν
οἴστρου τὸ ἐστι καὶ ἀνηκουστέας τοῦ λέγοντος ἀλλό
τι δεῖν πράττειν πλὴν, τὰς ἡδονὰς καὶ ἐπιϑυμίας
τὸς περὶ ἅπαντα ταῦτα ἀποπληροῦντα, λύπης τῆς
ἁπάσης ἀεὶ δεῖν σφᾶς ἀπαλλάττειν. τρίτη δὲ ἡμῖν
καὶ μεγίστη χρεία, καὶ ἔρως ὀξύτατος, ὕστατος μὲν
ὁρμᾶται, διαπυρωτάτους δὲ τοὺς ἀνϑρώπους μανί-
αἷς ἀπεργάζεταν πάντως ὃ περὶ τὴν τοῦ γένους σπο-
ρῶν, ὕβρει πλείστῃ καόμενος. ἃ δὴ δεῖ τρία γοσή-
ματα τρέποντας εἰς τὸ βέλτιστον, παρὰ τὸ λεγόμε-
νον ἥδιστον, τρισὶ μὲν τοῖς μεγίστοις πειρᾶσθαι κα-
τέχειν, φόβῳ, καὶ νόμῳ, καὶ τῷ ἀληϑεῖ λόγῳ: προσ-
χφωμένους μέντοι ἸΠούσαις τε καὶ ἀγωνίοισι ϑεοῖς,
σβεννύγαι τὴν αὔξην τε καὶ ἐπιῤῥοὴν. παίδων δὴ γέ-
γεσιν μετὰ τοὺς γάμους ϑῶμεν, καὶ μετὰ γένεσιν,
τροφὴν καὶ παιδείαν. καὶ τάχ ἂν οὕτω προϊόντων
τῶν λόγων ὅ, τὲ νόμος ἡμῖν ἕκαστος περαΐνοιτο εἰς
τοὔμπροσϑεν ἐπὶ ξυσσίτια " ἵνα καὶ ἀφικόμενοι εἰς
τὰς τοιαὗτας κοινωνίας, εἴτε ἄρα γυναικῶν εἴτε ἂν-
δρῶν δεῖ μόνον γίγνεσθαι, προσμέξαντες αὐτοῖς ἐγ-
γύϑεν, ἴσως μᾶλλον κατοψόμεϑθα" τὰ τε ἐπίπρο-
σϑεν αὐτῶν, ἔτι νῦν ὄντα ἀνομοϑέτητα, τάξαντες
αὐτὰ, ἐπίπροσϑεν ποιησόμεϑα. καὶ, ὅπερ ἐῤῥήϑη
ἀ,..ν.γ84... ὌΠ ΓΕΘΙΒΥΒ [18. ΥἹ, 219
γῆν δὴ, κατοψόμεϑά τε αὐτὰ ἀκριβέστερον; μᾶλλόν
τε τοὺς προσήκοντας αὑτοῖς καὶ πρέποντας νόμους
ἂν ϑείημεν. ΚΑ. ᾿ορϑότατα λέγεις. 4Θ. Φυλάξωμεν
τοίνυν» τῇ μνήμῃ τὰ νῦν δὴ λεχϑέντα. ἴσως γὰρ χρεΐ-
αν ποτ᾿ αὐτῶν πάντων ἕξομεν. (4. Τὰ ποῖα δὴ δια-
κελεύῃ; .10. Ἢ τοῖς τρισὶ διωριζόμεϑα ῥήμασι. βρῶ-
σιν μὲν ἐλέγομέν που, καὶ δεύτερον, πόσιν" καὶ ἀ-
φροδισίων δέ τινα διαπτοίησιν, «Τρίτον. ΚΑ. Πάνγ-
τως, ὦ ξένε, μεινησόμεϑά που ὧν τανῦν διακελεύῃ.
«46. Καλῶς. ἔλϑωμεν δ᾽ ἐπὶ τὰ νυμφικά" διδαξοντές
τε αὐτοὺς πῶς χρὴ καὶ τίνα τρόπον τοὺς παῖδας ποι-
εἶσθαι, καὶ ἐὰν ἄρα μὴ πείϑωμεν, ἀπεειλήσοντες τισὶ,
γόμοις. ΚΑ͂. Πῶς; 4. νύμφην χρὴ διανοεῖσθαι
καὶ νυμφίον ὡς ὅτι καλλίστους καὶ ἀρίστους εἰς δὺ-
γάμιν ἀποδειξομένους παῖδας τῇ πόλει. πάντες δ᾽
ἄνϑρωποι κοινωνοὶ πάσης πράξεως, ἡνέκα μὲν ἂν
προσέχωσιν αὑτοῖς τε καὶ τῇ πράξει τὸν νοῦν, πάν-
τα καλὰ καὶ ἀγαϑὰ ἀπεργάζονται" μὴ προσέχοντες
δὲ, ἢ μὴ ἔχοντες γοῦν, τἀναντία. προσεχέτω δὴ καὶ
ὅ »υμφίος τῇ τε »ύμφῃ καὶ τῇ παιδοποιΐᾳ τὸν γοῦν"
κατὰ ταὐτὼ δὲ καὶ ἡ νύμφη, τοῦτον τὸν χρόνον δια-
φερόντως ὅ ὃν ἂν μήπω παῖδες αὐτοῖς ὦσι γεγονότες.
ἐπίσκοποι δ᾽ ἔστωσαν τούτων ἃς εἱλόμεϑα γυναῖκες,
πλείους εἴτ᾽ ἐλάττους, τοῖς ἄρχουσιν ὅπόσας ἂν δο-
κἢ προστάττειν τε, "αὶ ὁπόταν, πρὸς τὸ τῆς Εἰλη-
ϑυίας ἱερὸν ἑκάστης ἡμέρους ξυλλεγόμενοι, μέχρι τρί-
του μέρους ὥρας. οἱ δὴ συλλεχγϑεῖσαι διαγγελλόντων
ἀλλήλαις εἴτις τινὰ δρᾷ πρὸς ἀλλ᾿ ἄττα βλέποντα ἄν»-
ὅρα ἢ καὶ γυναῖκα τῶν παιδοποιουμένων, ἢ πρὸς τὰ
220 ῬΓΔΎΤΟΝΙΒ Β,0.4,-.
τεταγμένο; ὑπὸ τῶν ἐν τοῖς γάμοις ϑυσιῶν τε καὶ ἴε-
ρῶν γενομένων. ἢ δὲ παιδοποιΐα καὶ φυλακὴ τῶν παν-
δοποιουμένων, δεκέτις ἔστω, μὴ πλείω δὲ χρόνον,
ὅταν εὔνοια ἢ τῆς γενέσεως. ἂν δὲ “ἄγονοι τινὲς εἰς
τοῦτον γίγνωνται τὸν χρόνον, μετεὶ τῶν οἰκείων καὶ
ἀρχουσῶν γυναικῶν διαζεύγνυσθαι κοινῇ βουλευο-
μένους εἰς τὰ πρόσφορα ἑκατέροις. ἐὰν δ᾽ ἀμφισβή-
τησίς τις γίγνηται περὶ τῶν ἑκατέροις πρεπόντων καὶ
προσφύρων, δέκα τῶν νομοφυλάκων ἑλομένους, οἷς
ἂν ἐπιτρέψωσιν οἵδε καὶ τάξωσι, τούτοις ἐμμένειν.
δἰσιοῦσαι δ᾽ εἰς τὸς οἰκίας τῶν νέων αἵ γυναῖκες, τὼ
μὲν, νουϑετοῦσαι, τὰ δὲ καὶ ἀπειλοῦσαι, παυόντων
αὐτοὺς τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀμαϑίας. ἐὰν δ' ἀδυνατῶσι,
πρὸς τοὺς νομοφύλακας ἰοῦσαι φραζόντων - οἵ δ᾽
εἰργόντων. ἂν δὲ καὶ ἐκεῖνοί πως ἀδυνατήσωσι, πρὸς
τὸ δημόσιον ἀποφῃνάντων, ἀναγράψαντές τε καὶ ὁμό-
σα»τεὲς ἢ μὴν ἀδυνατεῖν τὸν καὶ τὸν “(βελτίω ποιεῖν. ὃ
δὲ ἀναγρυφεὶς, ἄτιμος ἔστω, μὴ ἑλὼν ἐν δικαστηρίῳ
τοὺς ἐγγράψαντας. τῶν δὲ, μήτε γὼρ εἰς γἀμους ἴτω,
μήτε εἰς τὰς τῶν παΐδων ἐπιτελειώσεις. ἂν δὲ ἴῃ, πλη-
γαῖς ὁ βουληϑεὶς ἀϑῷος αὐτὸν κολαζέτω. τὰ αὐτὼ δὲ
καὺ περὶ γυναικὸς ἔστω νόμιμα. τῶν ἐξόδων γὰρ τῶν
γυγαικείων καὶ τιμῶν καὶ τῶν εἰς τοὺς γάμους καὶ
γενέσεις παίδων φοιτήσεων μὴ μετεχέτῶ, ἐὼν ἀκο-
σμοῦσα ὡσαύτως ἀναγραφῇ, καὶ μὴ ἕλῃ τὴν δίκην.
ὅταν» δὲ δὴ παῖδας γεννήσωνται κατὰ γόμους, ἐὸν
ἀλλοτρίᾳ τὶς περὶ τὰ τοιαῦτα κοινωνῇ γυναικὶ, ἢ
γυνὴ ἀνδρὶ, ἐὰν μὲν παιδοποιουμένοις ἔτι, τὰ αὐτὰ
ἐπιζήμια αὐτοῖς ἔστω καϑάπερ τοῖς ἔτι γεγγωμένοις
».785.4.}. Ε ΤΈΘΙΒΥΘΒ 118. ΥΊΙ. 594
εἴρηται" μετὰ δὲ ταῦτα, ὃ μὲν σωφρονῶν, καὶ σω-
φρονοῦσα, εἰς τὰ τοιαῦτα πάντα ἕστω εὐδόκιμος" ὃ
δὲ τοὐναντίον, ἐναντίως τιμάσθω, μᾶλλον δὲ ἅτι-
μαζέσϑω. καὶ μετριαζόντων μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα
τῶν πλειόνων, ἀνομοθέτητα σιγῇ κείσϑω" ἀκοσμούν-
τῶν δὲ, νομοϑετηϑέντα ταὐτῃ πραττέσϑω κατὰ τοὺς
τότε τεϑέντας νόμους. βίου μὲν ἀρχὴ τοῦ παντὸς ἕ-
κάστοις ὃ πρῶτος ἐνιαυτός" ὃν» γεγράφϑαι χρεὼν ὃν
ἱεροῖσι πατρῴοις ζωῆς ἀρχὴν κούρῳ καὶ κόρῃ. πα-
ραγεγράφϑω δ᾽ ἐν τοίχῳ λελευκωμένῳ ἐν πάσῃ φα-
τρίᾳ τὸν ἀριϑμὸν τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπὶ τοῖς ἔτε-
σιν ἀριϑμουμένων. τῆς δὲ φατρίας ἀεὶ τοὺς ζῶντας
μὲν γεγράφϑαι πλησίον, τοὺς δ᾽ ὑπεκχωροῦντας
τοῦ βίου ἐξαλείφειν. γάμου δὲ ὅρον εἶναι, κόρῃ μὲν,
ἀπὸ ἑκκαίδεκα ἐτῶν εἰς εἴκοσι, τὸν μακρότατον χρό-
γον ἀφωρισμέγον" κόρῳ δὲ, ἀπὸ τριάκοντα μέχρι
τῶν πέντε καὶ τριάκοντα. εἰς δὲ ἀρχὰς, γυναικὶ μὲν
τατταράκοντα, ἀνδρὲ δὲ τριάκοντα ἔτη. πρὸς πόλε-
μον δὲ ἀνδρὲ μὲν εἴκοσι μέχρι τῶν ἑξήκοντα ἐτῶν"
᾿γυγαικὶ δὲ, ἣν ἂν δοκῇ χρείαν δεῖν χρῆσϑαι πρὸς τὰ
πολεμικὰ, ἐπειδὰν παῖδας γεννήσῃ, τὸ δυνατὸν καὶ
πρᾶπον ἑκάσταις προστάττειν, μέχρι τῶν στεντῆ-
κοντα ἐτῶν.
299 ΡΙΑΤΟΝΙΝ Ρ.788.5.}.
ΠΛΆΤΩΝΟΣ
Νι ΟΜ
Η
ΠΕΡΙ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΑΣ
ΦΙΆΑ͂ΛΟΙΓΟΣ ἘΒΖΙΟΜΟΣ.
Α
ΓΕΝΟΜΈΝΩΝ δὲ παίδων ἀῤῥένων καὶ ϑηλειῶν,
τροφὴν μὲν που καὶ παιδείαν τὸ μετὰ ταῦτα λέγειν,
ὀρϑότατα γίγνουθ᾽ ἡμῖν" ἣν εἶναι μὲν ἄῤῥητον, πάν-
ΒῚ ἢ Γ ᾿ -" Ἂ ζ
τῶς ἀδύνατον" λεγομένη δὲ, διδαχῆ τινι καὶ γουϑε-
τήσεν μᾶλλον ἢ νόμοις εἰκυΐ ἂν ἡμῖν φαίνοιτο. ἰδίᾳ
γὰρ καὶ κατ᾽ οἰκίας πολλὰ καὶ σμικρὰ καὶ οὐκ ἐκφα-
γῇ πᾶσι γιγνόμενα, δᾳδίως ὑπὸ τῆς ἑκάστων λύπης
τε καὶ ἡδονῆς καὶ ἐπιϑυμίας, ἕτερα παρὰ τὰς τοῦ
γομοϑέτου ξυμβουλὸς παραγενόμενα, παντοδαπὸὶ
Ἁ 2 ο 2 Υ͂ 2 , 2. »ν ᾽ -"ὝἮ
καὶ οὐχ ομοια ἀλλήλοις ἀπεργάζοιτ ἂν τὰ τῶν πο-
λιτῶν ἤϑη. τοῦτο δὲ κακὸν ταῖς πύλεσι. καὶ γὰρ διὰ
σμικρότητα αὐτῶν καὶ πυκνότητα ἐπιζήμια τιϑέντα
ποιεῖν νόμους, ἀπρεπὲς ἅμα καὶ ἄσχημον. διαφϑ εἰ-
ρει δὲ καὶ τοὺς γραφῇ τεϑέντας νόμους, ἐν τοῖς σμι-
ς.ἅ.μ.7γ89... ΠΕ ΤΡΘΙΒΥΘ. 118, ΥὙἹΙ. 9.9.5
κροῖς καὶ πυχνοῖς ἐθισθόντων τῶν ἀνϑρώπων πα-
ραγνομεῖν. ὥστε ἀπορία μὲν περὶ αὐτὰ νομοϑετεῖν,
σιγᾷν δὲ ἀδύνατον. ἃ δὲ λέγω, δηλῶσαι πειρατέον,
οἷον δείγματα ἐξενεγκόντα εἰς φῶς. νῦν γὰρ λεγομέ-
γοις ἔοικε κατά τε σκότος. ΙΚΑ͂. ᾿ληϑέστατα λέγεις.
46. Οὐκοῦν ὅτι μὲν σώματα καὶ ψυχὰς τήν γε ὁρ-
ϑὴν πάντως δεῖ τροφὴν φαίνεσθαι δυναμένην ὡς
κάλλιστα καὶ ἄριστα ἐξεργάζεσθαι, τοῦτο μὲν ὁρ-
ϑῶς εἰρηταί που. ΚΑ. Τί μὴν; 46. Σώματα δὲ
κάλλιστα, οἶμαι, τόγε ἁπλούστατον, ὡς ὀρϑότατα
δεῖ νέων ὄντων εὐθὺς φύεσθαι τῶν παίδων. ΚΑ.
Πάνυ μὲν οὖν. 40. Τὶ δέ; τόδε οὐκ ἐννοοῦμεν,
ὡς ἡ πρώτη βλάστη παντὸς ζώου ποβὺ μεγίστη καὶ
πλείστη φύεται; ὥστε παὶ ἔριν πολλοῖς παρέσχηκε,
μὴ γίγνεσθαι τὰγ ἀνθρώπινα μήκη διπλάσια ἀπὸ
πέγτε ἐτῶν, ἐν τοῖς λοιποῖς εἴκοσιν ἕτεσιν αὐξανό-
μενα; ΚΑ. ᾿ληϑῆ. 46. Τί οὖν; πολλὴ αὔξη, ὅταν
ἐπιῤῥέῃ πόνων χωρὶς πολλῶν καὶ συμμέτρων, οὔκ
ἴσμεν ὅτι μυρία κακὰ ἐν τοὺς σώμασιν ἀποτελεῖ;
ΚΑ. Πάνυ γε. 46. Οὐκοῦν τότε δεῖται πλείστων
πόνων ὅταν ἡ πλείστη τροφὴ προσγέγνηται τοῖς σώ-
μασι. ΤΟΣ Τί δῆτα , ὦ ξένε, ἢ τοῖς ἄρτι γεγονόσι
καὶ νεωτάτοις πόνους πλείστους προστάξομεν; ; «496.
Οὐδαμῶς 7ε᾽ ἄλλ ἔτι καὶ πρότερον τοῖς ἐντὸς τῶν
αὑτῶν μητέρων τρεφομένοις. ΚΑ. Πῶς λέγεις, ὦ
λῷστε; ἢ τοῖς κυουμένοισι φράζεις; ΑΘ. ναί. ϑαυ-
μαστὸν δ᾽ οὐδέν ἐστιν ἀγνοεῖν ὑμᾶς τὴν τῶν τηλι-
κούτων γυμναστικὴν" ἣν βουλοίμην ἂν ὑμῖν, καίπερ
ἄτοπον οὖσαν, δηλῶσαι. Κ4. Πάνη μὲν οὖν. 46.
524 ΟῚ ΡΙΑΤΟΝΙΒ "δ
᾿ 33. »ν “ ᾿
ἔστι τοίνυν παρ ἡμῖν μᾶλλον τὸ τοιοῦτον κατα-
-- 3 , '
γοδῖν, διὰ τὸ τὰς παιδιὰς αὐτόϑι μειζόνως τινὸς
παίζειν ἢ δεῖ, τρέφουσι γὰρ δὴ παρ᾿ ἡμῖν» οὗ μόνον
- 5 ᾿ Ἂ ΄ τ 2 " ,
παῖδες, ἀλλὰ καὶ πρεσβύτεροι τινὲς, ὀρνέϑων ϑρὲμ-
᾿ τ τ ᾿
ματα, ἐπὶ τὰς μάχας τὰς πρὸς ἄλληλα ἀσκοῦντες τὰ
- »Ἥ ’ - Αι ͵ «ς Ὁ
τοιαῦτα τῶν ϑηρίων. πολλοῦ δὴ, δέουσιν ἡγεῖσθαι
3 "Ὁ ἡ , ᾿
τοὺς πόνους αὐτοῖς εἶναι τοὺς πιρὸς ἀλληλα μετρίους,
ε 2 ᾿
ἐν οἷς αὐτὰ ἀνακινοῦσι γυμνάζοντες. πρὸς γὸρ τοὺ-
τοις, λαβόντες ὑπὸ μάλης ἕκαστος, τοὺς μὲν ἐλώττο-
γᾶς εἰς τὰς χεῖρας, μείζους δ᾽ ὑπὸ τὴν ἀγχάλην ἐν-
τὸς, πορεύονται περιπατοῦντες σταδίους παμπόλ-
-Ὁ 3 , -»-»- -“Σ“ -Ὁ
λους ἕνεκα τῆς εὐεξίας, οὔτι τῆς τῶν. αὑτῶν σομά-
τῶν, ἀλλὰ τῆς τούτων τῶν ϑρεμμάτων. καὶ τόγε
τοσοῦτον δηλοῦσι τῷ δυναμένῳ καταμαϑεῖν, ὅτι τὸ
, 2 [ ἐν -Ὁ Γ -Ὁ Ἄ, Υ͂
σώματα πάντα ὑπὸ τῶν σεισμῶν τε καὶ χυνήσεων
Ἵ
κινούμενα, ἄκοπα ὀγέναται πάντων, ὅσά τε ὑπὸ
« -Ὁ 2. ΠῚ Ἵν »" Ἂ ΠῚ , Ε)
ἑαυτῶν, ἢ καὶ ἐν ἐώραις ἢ καὶ κατὰ ϑάλατταν, ἢ
Α΄. 3 ὧν 2 ͵ »)ι Ἄν Δ.) 2) «
καὶ ἐφ᾽ ἵππων ὀχουμένων, 21) καὶ ὕπ᾽ ἄλλων ὅπωσ-
οὖν δὴ φερομένων τῶν σωμάτων κινεῖται. καὶ διὰ
ταῦτα τὸς τῶν οἰτων τροφὰς καὶ ποτῶν μνέακρας
τοῦντα, ὑγίειαν καὶ κάλλος καὶ τὴν ἄλλην ῥώμην
ἡμῖν δυνατά ἐστι παραδιδόναι. τί οὖν ἂν φαῖμεν,
ἐχόντων οὕτω τοὑτων, τὸ μετὰ τοῦτο ἡμᾶς δεῖν ποι-
»- " . ᾿ ἢ" , ἰ
εἰν; βοϑλεσθὲ αμιὸ γέλωτι φράξζωμεν τιϑέντες γύ-
μους; τὴν μὲν κύουσαν περιπατεῖν, τὸ γενόμενον
δὲ πλάττειν τε, οἷον κήρινον, ἕως ὑγρὸν, καὶ μέχρι
δυοῖν ἐτοῖν σπαργαγᾷν; καὶ δὴ καὶ τὰς τροφοὺς
2 ῳ ΚΟ - - , δι Δ ᾿
ἀναγκάζωμεν, νόμῳ ζημιοῦντες, τὰ παιδία ἢ πρὸς
3 ᾽ 2. 5 ᾿ 5
ἀγροὺς, ἢ πρὸς ἱερὰ, ἢ πρὸς οἰκείους ἀεί πὴ φέρει»,
τ ὐνῖς,"
τας, κῶν του»
ν».799.4."..6, ὍΕΒΕ ΓΕΘΙΒΥΘΒ 1.18. ὙΠ, 278
μέχρι περ ἂν ἱκανῶς ἵστασϑαι δυνατὰ γίγνηται; καὶ
τότε διευλαβουμένας, ἔτει νέων ὄντων, μὴ πη βίᾳ
ἐπερειδομένων στρέφηται τὰ κῶλα, ἐπιπονεῖν φερού-
σας, ἕως ἂν τρέετες ἀποτελεσϑῇ τὸ γενόμενον; εἰς
δύναμιν δὲ ἰσχυρὰς αὐτὸς εἰναι χρεῶν, καὶ μὴ μέαν.
ἐπὶ δὲ τοῦτοις ἑκάστοις, ἂν μὴ γίγνηται, ζημίαν τοῖς
μὴ ποιοῦσι γράφωμεν; ἢ πολλοῦ γε δεῖ; τὸ γὰρ ἀρ-
τι ῥηϑὲν, γίγνοιτ᾽ ἂν πολὺ καὶ ἄφϑονον. ΚΑ,. Τὸ
ποῖον; 40. Τὸ δ γέλωτα ἂν πολὺν ὄφλειν ἡμᾶς, πρὸς
τῷ μὴ ἩΝ ΠΣ ἃ ἂν πείϑεσθαι γυναικεῖά τε καὶ δοὺ.-
ἱεια ἤϑη τροφῶν. Καὶ. ᾿Δλλὰ τίνος δὴ χᾶριν ἔφαμεν
αὐτὰ δεῖν ῥηθῆναι; 46. Τοῦδε. τὰ τῶν δεσποτῶν
τε κοιὶ ἐχευϑέρων ἐν ταῖς πόλεσιν ἤϑη, τὐχ ἂν ἀκ
κούσαντα εἰς σύννοιαν ἀφίκοιτ᾽ ἂν τὴν ὀρϑὴν, ὅτε
χωρὶς τῆς ἰδίας διοικήσεως ἐν ταῖς πόλεσιν ὀρϑῶς
γιγνομένης μάτην ἂν τι κοινὰ τὶς οἴοιτο ἕξϑιν τινὶ
βεβαίδεητα ϑέσεως γύμων. χαὶ ταῦτα ἐννοῶν αὐτὸς
γόμοις ἂν τοῖς νῦν ῥηϑεῖσι χρῷτο" καὶ χρώμεγος εὖ,
τήν τὲ οἰχίαν οἱ πόλιν ἅμα τὴν αὑτοῦ διοικῶν εὖ-
δαιμονοῖ. Κὶ 4. Καὶ μαλ᾿ εἰχύτως εἴρηγας. ΑΘ.
Τοιγαροῦν μήπω λήξωμεν τῆς τοιαύτης νομοϑεσίας,
πρὶν ἂν καὶ τὰ περὶ τὸς ψυχὰς τῶν πάνυ νέων παΐ-
δων ἐπιτηδεύματα ἀποδῶμεν, κατὰ τὸν αὐτὸν τρό-
πον ὅνπερ ἤργμεϑα τῶν περὶ τὰ σώματα μύϑων
λεχϑέντων διαπεραΐνειν. Κα Δ. Πάνυ μὲν οὖν ὀρϑῶς.
406. .«“Ζ“άβωμεν τοίνυν τοῦτο, οἷον στοιχεῖον ἐπ᾽ ἀμ-
φότερα σώματός τε καὶ ψυχῆς τῶν πάνυ νέων, τὴν
τιϑήνησιν καὶ κίνησιν γιγνομένην ὅτι μάλιστα διὰ
τάσης τε γυχτὸς καὶ ἡμέρας, ὡς ἔστι ξύμφορος πο:
ῬΩ ΤΎΥΣ, Ρ
226 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.}.791.4.}.
σι μὲν, οὐχ ἥκιστα δὲ τοῖς ὅτι γεωτάώτοισι" καὶ οἷ-
κεῖν, εἰ δυνατὸν ἦν, οἷον ἀεὶ πλέοντας. νῦν δ᾽ ὡς
ἐγγύτατα τοὑτου ποιεῖν δεῖ περὶ τὰ νεογενῆ παίδων
ϑρέμματα. τεχμαΐρεσϑαι δὲ χρὴ καὶ ἀπὸ τῶνδε ὡς
ἐξ ἐμπειρίας αὐτὸ εἰλήφασι καὶ ἐγνώκασιν ὃν χρήσι-
μον αἵτε τροφοὶ τῶν σμικρῶν, καὶ αἵ περὶ τὰ τῶν
ΚΚορυβάντων ἰάματα τελοῦσαι. ἡνέκα γὰρ ἄν πον
βουληϑῶσι κατακοιμίζειν τὰ δυσυπνοῦντα τῶν παι’
δίων αἵ μητέρες, οὐχ ἡσυχίαν αὐτοῖς προσφέρουσιν,
ἀλλὰ τοὐναντίον κίνησιν, ἐν ταῖς ἀγκάλαις ἀεὶ σεί-
ουσαι" καὶ οὐ σιγὴν, ἀλλὰ τινὰ μελῳδίαν. καὶ ἅτε-
χνῶς οἷον καταυλοῦσι τῶν παιδίων, καϑάπερ αἷ τῶν
ἐκῳφρόνων βακχειῶν ἰ ἰάσεις, ταὑτῃ τὴ τῆς κιγήσεως
ἅμα χορείᾳ χαὶ μούσῃ χρώμεναι. ΚΑ. Τίς οὖν αἷ-
τίο τούτων, ὦ ξένε, μάλιστ᾽ ἔσϑ᾽ ἡμῖν; 4. Οὐ πά-
γυ χαλεπὴ γιγνώσκειν. ΚΑ. Πῶς δὴ; 46. 4ειμαὶ-
γεν ἐστέ που ταῦτ᾽ ἀμφότερα τὰ πάϑη" καὶ ἔστι
δείματα δι᾿ ἕξιν φαύλην τῆς ψυχῆς τινα. ὅταν οὖν
ἔξωϑεν τὶς προσφέρῃ τοῖς τοιούτοις πάϑεσι σεισμὸν,
ἡ τῶν ἔξωϑεν κρατεῖ κίνησις προσφερομένη τὴν ἐν-
τὸς φοβερὰν οὖσαν καὶ μανικὴν κένησιν" κρατήσα-
σα δὲ, γαλήνην ἡσυχίαν τε ἐν τῇ ψυχῇ φαίνεται ἀ-
περγασαμένη τῆς περὶ τὰ τῆς καρδίας χαλεπῆς γε-
»ομένης ἑκάστων πηδήσεως. παντάπασιν ἀγαπητόν
τι, τοὺς μὲν ὕπνου λαγχάνειν. ποιεῖ, τοὺς δ᾽ ἐγρη-
γορύτας, ὀρχουμένους τε καὶ αὐλουμένους, μετὰ
ϑεῶν, οἷς ἂν καλλιεροῦντες ἕχαστοι ϑύωσι, κατειρ-
γάσατο ἀντὶ μανικῶν ἡμῖν διαϑέσεων ἕξεις ἔμφρο-
γας ἔχειν. καὶ ταῦτα, ὧς διὰ βραχέων γε οὕτως εἰς
«ενάνον Ὁ ΤΈΟΙΒΥΒ 118. ὙἹΙΙ. 997
πεῖν, πιϑανὸν λόγον ἔχει τινά. Κὶ4. Πάνυ μὲν οὖν.
409. Εἰ δὲ γε οὕτω τοιδ ύτην τινὰ δύναμιν ἢ ἔχεν ταῦ-
τα, ἐννοεῖν χρὴ τόδε παρ᾽ αὐτοῖς, ὡς ἅπασα ψυχὴ
δείμασι ξυνοῦσα ἐκ νέων, μᾶλλον ἂν διὰ φόβων ἐδί-
ζοιτο γίγνεσθαι. τοῦτο δέ πω πᾶς ἂν φαίη δειλίας
ἄσκησιν ἀλλ᾿ οὐκ ἀνδρείας Ζέχνέσθαι. ΚΑ. Πῶς γὰρ
οὔ; 46. Τὸ δὲ γε ἐναντίον ἀνδρείας ἃ ἂν φαῖμεν ἐκ
γέων εὐθὺς ἐπιτήδευμα εἶναι, τὸ νικᾷν τὰ προσπί-
πτονϑ᾽ ἡμῖν δείματά τε καὶ φόβους. ΚΑ. ᾿ρϑῶς.
4. Ἕν δὴ καὶ τοῦτο εἰς ψυχῆς μόριον ἀρετῆς, τὴν
τῶν παντελῶς παίδων γυμναστικὴν ἐν ταῖς κινήσεσι,
μέγα ἡμῖν φῶμεν ξυμβάλλεσθαι. ΚΑ. Πάνυ μὲν
οὖν. 496. Καὶ μὴν τόγε μὴ δύσκολον ἐν ψυχῇ» καὶ
τὸ δύσκολον, οὐ σμικρὸν μόριον εὐψυχίας καὶ κα-
κοψυχίας. ἑκάτερον »υγμάμενον, γίγνοιτ᾽ ἄν, ΚΑ.
Πῶς δ᾽ οὔ; 4. Τίνα οὖν ἂν τρόπο» εὐθὺς ἐ ἐμφύ-
οιϑ'᾽ ἡμῖν ὁπότερον βουληϑεῖμεν τῷ »εογενεῖ, φρὸ-
ξειν δὴ πειρατέον, ὅπως τὶς καὶ καϑ' ὅσον εὐπορεῖ
τούτων. ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔ; 46. .“έγω δὴ τόγε παρ᾽
ἡμῖν δόγμα, ὧς ἡ μὲν τρυφὴ δύσκολα καὶ ἀκρόχολα
καὶ σφοδριὶ ἀπὸ σμικρῶν κινούμενα τὼ τῶν νέων
ἤϑη ἀπεργάζεται" τὸ δὲ τούτων ἐναντίον, ἤγε σφό-
δρα καὶ ἀγρέα δούλωσις, ταπεινοὺς καὶ ἀνελευϑ ἐ-
ρους καὶ μισανϑρώπους ποιοῦσα, ἀνεπιτηδείους ξυ»-
οκους ἀποτελεῖ. ΙΚ.1. Πῶς οὖν δὴ χρὴ τὰ μήπω φώ-
γῆς ξυνιέντα, μηδὲ παιδείας τῆς ἄλλης δυνατὰ γεύε-
σϑαΐ πω, τρέφειν τὴν πόλιν ἅπασαν; ΑΘ. ᾿Ωδέ πως
φϑέγγεσϑαΐ που μετὰ βοῆς εὐθὺς πᾶν εἴωϑε τὸ 5
νώμενο», καὶ οὐχ ἥκιστα τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος"
Ρλ
228 ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ῥ.70.8.}.ο,ἀ,
καὶ δὴ καὶ τῷ κλαίειν πρὸς τῇ βοὴ μᾶλλον τῶν ἄλ-
λων» συνέχεται. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 4Θ. Οὐκοῦν αἵ
τροφοὶ σκοποῦσα: τίνος ἐπιϑυμεῖ, τούτοις αὐτοῖς
ἐν τῇ προσφορᾷ τεκμαΐίρονται. οὗ μὲν γὰρ ἂν προσ-
φερομένου σιγᾷ, καλῶς οἴονται προσφέρειν" οὗ δ᾽
ἂν κλαίη καὶ βοᾷ, οὐ καλῶς. τοῖς δὴ παιδίοις τὸ δή-
λῶμα ὧν ἐρᾷ καὶ μισεῖ, κλαυμοναὶ καὶ βοαὶ, σημεῖα
οὐδαμῶς εὐτυχῆ. ἔστι δὲ ὃ χρόνος οὗτος τριῶν οὐκ
ἐλάττων ἔτῶν, μόριον οὐ σμικρὸν τοῦ βίου διαγα-
7εῖν χεῖρον, ἢ μὴ χεῖρον. ΚΑ. ᾿Ορϑῶς “λέγεις. “49.
Ὃ δὴ δύσκολος, οὐδαμῶς τὲ ἵλεως, ἀφ οὗ δοκεῖ
σφῶϊν ϑρηνώδης τε εἶναι, καὶ ὀδυρμῶν ὦ ὡς ἐπιτοπο-
λὺ πλήρης μᾶλλον ἢ χρεών ἐστι τὸν ἀγαϑόν; ᾿. ΤΟΟΩ,
Ἔμοιγ' οὖν δοκεῖ. 46. Τί οὖν; εἴτις τὰ τρία ἔτη
πριρῷτο , πᾶσαν μηχανὴν προσφέρων ὅπως τὸ τρε-
φόμενμν ἡμῖν ὡς ὀλιγίστῃ προσχρήσεται ἀλγηδόνι,
καὶ φόβοις καὶ λύπῃ πάσῃ κατὰ δύναμιν, ἀρ᾽ οὐκ
οἰόμεϑα εὔϑυμον μᾶλλόν τε καὶ ἵλεων ἀπεργάζεσθαι
τηνυιαῦεα τὴν ψυχὴν τοῦ τρεφομένου; ΚΑ. Δῆλον
δὴ καὶ μάλιστά ΚΑ ἂν, ὦ ξένε, εἴτις πολλὲς ἡδονὰς
αὐτῷ παρασκευάζοι. «10, Τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν ἐγὼ Κλει-
νὲκχ ξυγακολουϑήσαιμ' ἂν, ὦ ϑαυμάσιε. ἔστι γὰρ
οὖν ἡμῖν ἡ τοιαύτη πρᾶξις, διαφϑορὰ μεγίστη πα-
σῶν. ἐν ἀρχὴ γὰρ γέγνεταν ἑκάστοτε τροφῆς. δρῶμεν
δὲ εἴ τι λέγομεν. ΚΑ. «4ἐγε τὶ φῇς. 6. Οὐ ὑμοροῦ
πόρι γῦν εἶναι »ῶϊν τὸν λόγο». ὅρα δὲ καὶ σὺ, ξυν-
ἐπίκρινέ τε ἡμᾶς, ὦ ἹΜέγιλλα. ὃ μὲν γὰρ ἐμὸς δὴ λό-
γος οὔϑ᾽ ἡδονὰς φησὶ δεῖν διώκειν τὸν ὀρϑὸν βίονὶ
ἢτ' αὖ τοπαράπαν φεύγειν τὰς λύὑπας, ἀλλ᾽ αὐτὸ
αΡ.795... ΡῈ ἸΕΟΙΒΥ͂Β 118. ὙΠ. “229
ἀσπάζεσθαι τὸ μέσον" ὃ νῦν δὴ προσεῖπον, ἵλεων
ὀνομάσας. ἣν δὴ διάϑεσιν, καὶ ϑεοῦ, κατά τινϑ
μαντείας φήμην, εὐστόχως πάντες προσαγορεύομεν».
ταύτην τὴν ἕξιν διώκειν φημὶ δεῖν ἡμῶν καὶ τὸν μὲλ-
“λοντὰ ἔσεσϑαν ϑεῖον. μήτ᾽ οὖν αὐτὸν προπετῇ πρὸς
τὰς ἡδονὰς γιγνόμενον ὅλως, ὡς οὐδ᾽ ἐκτὸς λυπῶ»
ἐσόμενον, μήτε ἄλλον, γέροντα ἢ νέον, ἐᾷν πάσχειν
ταὐτὸ τοῦϑ᾽ ἡμῖν, ἄῤῥενα ἡ ϑῆλυν: ἁπάντων δὲ 4|-
κιστὰ εἰς δύναμιν τὸν ἀρτίως νεογενῆ. κυριώτατον
γὰρ οὖν ἐμφύεται πᾶσι τότε τὸ πᾶν ἦϑος, διὰ ἔϑος.
ἔτι δ᾽ ἔγωγ᾽, εἰ μὴ μέλλοιμι δόξειν παίζειν, φαίην ἂν
δεῖν καὶ τὰς φερούσας ἐν γαστρὶ, πασῶν τῶν γυναι-
κῶν μάλιστα ϑεραπεύειν ἐκεῖνον τὸν ἐνιαυτὸν, ὅπως
μήτε ἡδοναῖς τισι πολλαῖς ἅμα καὶ μάργοις προυσ-
χρήσεται ἡ κυοῦσα, μήτε αὖ λύπαις, τὸ δὲ ἵλεων
καὶ εὐμενὲς πρᾷόν τὲ τιμῶσα διαζήσει τὸν τότε χρό-
γον. ΚΑ. Οὐδὲν δεῖ σε, ὦ ξένε, ἹΜέγιλλον ἀνερωτᾷν
πότερος ἡμῶν ὀρϑότερον εἴρηκεν. ἐγὼ γὰρ αὐτὸς σοὶ
συγχωρῶ τὸν λὑπης τε καὶ ἡδονῆς ἀκράτου βίον
φεύγειν δεῖν πάντας Ἔ μέσον δὲ τινα τέμνειν ἀεΐ, κοι-
λῶς τοίνυν εἰρηκάς τε καὶ ἀκήκοας ἅμα. 46. Μάλο
μὲν οὖν ὀρϑῶς » ὦ Κλεινία. τόδε τοίνυν ἐπὶ τοὕτοις
τρεὶς ὄντες διανοηϑῶμεν. Καὶ (. Τὸ ποῖον; 4Θ. Ὅτι
ταῦτ᾽ ἔστι πάντα ὅσα νῦν διεξερχόμεϑα, τὰ καλοὺ-
μενα ὑπὸ τῶν πολλῶν ἄγραφα νόμιμα: καὶ οὗς πα-
τρίους νόμους ἐπονομάζουσιν, οὖκ ἄλλα ἐστὶν ἢ τε
τοιαῦτα ξύμπαντα. καὶ ἔτι γε ὃ γῦν δὴ λόγος ἡμῖν
ἐπιχυϑεὶς » ὡς οὔτε »όμο υς δεῖ προσαγορεῦειν αὐτεὶ,
οὔτε ἀῤῥητα ἐᾷν, εἴρηται καλῶς, δεσμοὶ γὰρ οὕτο'
230 ΡΙΑΤΟΝΙΒ εἰν,
πασῆὴς εἰσὶ πολιτείας, μεταξὺ πάντων ὄντες τῶν ἐν
χραμμασι τεϑέντων τε καὶ κειμένων, καὶ τῶν ἔτι ἴ2-
ϑησομένων, ἀτεχνῶς οἷον πάτρια καὶ παντάπασιν
ἀρχαῖα τόμιμα" ἃ καλῶς μὲν τεϑέντα καὶ ἐθισϑέντα
πάσῃ σωτηρίᾳ, περικαλύψαντα ἔχεν τοὺς τότε γρα-
φόντας νόμους" ἂν δ᾽ ἐχτὸς τοῦ καλοῦ βαίνῃ, πλημ-
μελῶς, οἷον τεκτόνων ἐν οἰκοδομήμασιν ἐρείσματα ἐκ
μέσου ὑποῤῥέοντα, συμπίπτειν εἷς ταὐτὸν ποιεῖ τὰ
ξύμπαντα, κεῖσϑαΐ τε ἄλλα ὑφ᾽ ἑτέρων αὐτά τε καὶ
εὐἰὶ καλῶς ὕστερον ἐποικοδομηϑέντα , τῶν ἀρχαίων
ὑποπεσόντων. ἃ δὴ διανοουμένους ἡ ἡμᾶς, ὦ Κλεινία,
σοὶ δεῖ τὴν πόλιν, καινὴν οὖσαν, πάντη ξυνδεῖν,
ἦτε μέγα, μητε σμικρὸν παραλιπόντας εἰς δύναμιν,
ὅσα νόμους ἢ ἔϑη τὶς ἢ ἐπιτηδεύματα καλεῖ. πᾶσι
γὰρ τοῖς τοιούτοις πόλις ξυνδεῖται" ἄνευ δὲ ἀλλὴ-
λων ἑκάτερα τούτων οὐκ ἔστι μόνιμα. ὥστε οὐ χρὴ
ϑαυμάζειν ἐ ἐὰν ἡμῖν. πολλὰ ἅμα καὶ σμικρὰ δοκοῦντα
εἶναι »όμιμα, ἢ καὶ ἐπιῤῥέοντα, μακροτέρους ποιῇ
τοὺς νύμους. Καὶ (. ᾿Δλλ᾿ ὀρϑῶς σύ γε λέγεις" ἡμεῖς τε
οὕτω διανοησόμεϑα. .30. Εἰς μὲν τοίνυν τὴν τοῦ
τριετοῦς γεγονότος ἡλικίαν, κόρου καὶ κόρης, ταῦτα
εἴτις ἀκριβῶς ἀποτελοῖ, καὶ μὴ παρέργως τοῖς εἰρη-
μένοις χρῷτο, οὐ σμικρὰ εἰς ὠφέλειαν γίγνοιτ ἂν
ταὶς νεωστὶ τρεφομέναις" τριετεῖ δὲ δὴ καὶ τετραε-
τεὶ καὶ πενταετεῖ, καὶ ἔτι ἑξετεῖ ἤϑει ψυχῆς παιδίων
δέον ἂν εἴη. τρυφῆς δ᾽ ἤδη παραλυτέον, κολάζοντα
μὴ ἀτίμως. ἀλλ ὅπερ ἐπὲ τῶν δούλων γ᾽ ἐλέγομεν,
τὸ μὴ μεϑ' ὕβρεως κολάζοντας, ὀργὴν ἐμποιήσειν
δεῖν τοῖς κολασϑεῖσι, μηδ᾽ ἀκολάστους ἐῶντας τρυ-
εὐ θειωνιεια.- ὨΕ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. ντ 231
φᾷν. ταὐτὸν δραστέον τοῦτό γε καὶ ἐπ᾿ ἐλευϑέροισι.
παιδιαὶ δ᾽ εἰσὶ τοῖς τηλικούτοις αὐτοφυεῖς τινες" ἃς,
ἐπειδὸν ξυνέλθωσιν, αὐτοὶ σχεδὸν ἀνευρίσκουσι.
ξυνιέναι δ᾽ εἰς τὰ κατὰ κώμας ἱερὰ δεῖ πάντα ἤδη τὰ
τηλικαῦτα παιδία, ἀπὸ τριετοῦς μέχρι ἕξ ἐτῶν, κοι-
γ»ἢ τὰ τῶν κωμητῶν εἰς ταὐτὸν ἕκαστα. τὰς δὲ τρο-
φοὺς ἔτει τῶν τηλικούτων κοσμιότητός τε καὶ ἀκολα-
σίας ἐπιμελεῖσϑαι. τῶν δὲ τροφῶν αὐτῶν καὶ τῆς ἀ-
γέλης ξυμπάσης, τῶν δώδεκα γυναικῶν μέαν ἐφ᾽ ἕκά-
στῃ τετάχϑαι, κοσμοῦσαν κατ ἐνιαυτὸν τῶν προει-
ρημένων ὅσα ἂν τάξωσιν οὗ νομοφύλακες. ταὗτας δὲ
αἱρείσϑωσαν μὲν αἵ τῶν γάμων κύριαι τῆς ἐπιμελεῖ-
ἃς, ἐξ ἑκάστης τῆς φυλῆς μίαν, ἥλικας αὐταῖς. ἡ δὲ
καταστᾶσα ἀρχέτω, φοιτῶσα εἰς τὸ ἱερὸν ἑκάστης
ἡμέρας, καὶ κολάζουσα ἀεὶ τὸν ἀδικοῦντα - δοῦλον
μὲν καὶ δούλην, καὶ ξένον καὶ ξένην, αὐτὴ διὰ τινῶν τῆς
σπύλεως οἰκετῶν" πολίτην δὲ, ἀμφισβητοῦντα μὲν τῇ
κολάσει, πρὸς τοὺς ἀστυνόμους ἐπὶ δίκην ἄγουσα" ἄ-
γαμφισβήτητον δὲ ὄντα καὶ τὸν πολίτην αὕτη κολαζέ-
τω. μετὰ δὲ τὸν ἑξέτη καὶ τὴν ἑξέτιν, διακρινέσϑω μὲν
ἤδη τὸ γένος ἑκατέρων " κόροι μὲν μετὰ κόρων, παρ-
ϑένοι δὲ ὡσαύτως μετ᾽ ἀλλήλων τὴν διατριβὴν ποι-
εἰσϑωσαν. πρὸς δὲ τὰ μαϑήματα τρέπεσϑαι χρεὼν
ἑκατέρους" τοὺς μὲν ἄῤῥενας, ἐφ᾽ ἵππων διδασκά-
λους, καὶ τόξων καὶ ἀκοντίων καὶ σφενδογήσεως".
ξὰν δέ πη ξυγχωρῶσι μέχρι γε μαϑήσεως, καὶ τὰ ϑὴή-
λεα, καὶ δὴ τάγε μάλιστα πρὸς τὴν τῶν ὅπλων χρεΐ-
αν. τὸ γὰρ δὴ νῦν καϑεστὼς περὲ τὰ τοιαῦτα, ἄγνο-
εἴται παρὰ τοῖς πᾶσιν ὀλίγου. ΚΑ. Τὸ ποῖον; 40.
4}2 ῬΡΙΑΊΤΟΝΙΒ 6.Ρ.5 95...
)ς ρα τὼ δεξιὰ καὶ τὰ ἀριστερὰ διαφέροντα ἔσϑ᾽
"μῶν φύσει πρὸς τὰς χρείας, εἰς ἑκάστας τῶν πρά-
ξεων τὼ περὶ τὰς χεῖρας. ἐπεὶ τά γε περὶ πόδας τε
καὶ τὰ κάτω τῶν μελῶν οὐδὲν διαφέροντα εἰς τοὺς
πόνους φαίνεται" τὼ δὲ κατὰ χεῖρας, ἀνοίᾳ τροφῶν
καὶ μητέρων οἷον χωλοὶ γεγόναμεν ἕκαστοι. τῆς φύ-
βϑὼς Κρ, ἑκατέρων τῶν μελῶν σχεδὸν ἰσοῤῥοπούσης,
μὑτοὶ διὰ τὰ ηϑὴη διάφορα αὐτὰ πεποιήκαμεν, οὐκ
ῥρϑῶς χρώμενοι. ἐν ὅσοις μὲν γὰρ τῶν ἔργ ων μὴ μέ-
γα διαφέρει, λύρᾳ μὲν ἐν ἀριστερᾷ χφώμενον, σιλὴ-
πτρῳ δὲ ἐν δεξιᾷ, πρᾶγμα οὐδὲν, κοὶ ὅσα τοιαῦτα"
πούτοις δὲ παραδείγμασι χρώμενον, καὶ εἰς ἄλλα,
μὴ δέον, οὕτω χρῆσθαι, σχεδὸν ἄνοια. ἔδειξε δὲ
ταῦτα ὁ τῶν Σκχυϑῶν νόμος, οὐκ ἐν ἀριστερῷ
μὲν τόξον ἀπάγων, ἐν δεξιᾷ δὲ ὀϊστὸν προσαγόμε-
νος μόνον" ἀλλ᾽ ὁμοίως ἑκατέροις ἐπ ἀμφότερα χρώ-
μενος. πάμπολλα δ᾽ ἕτερα τοιαῦται παραδείγματα
ἐν ἡνιοχείαις τὲ ἐστι καὶ ἐν ἑτέροις" ἐν οἷσι μαϑεῖ:
δυνατὸν ὅτι παρὸ φύσιν κατασκευάζουσιν οἵ ἄρι-
ἱστερὰ δεξιῶν ἀσϑενέστερα κατασκευάζοντες. ταῦτα
δ᾽, ὅπερ εἴπομεν, ἐν μὲν κερατένοις πλήκτροις καὶ
ἐν ὀργάνοις τοιούτοις οὐδὲν μέγα" σιδηροῖς δ᾽ εἰς
τὸν πόλεμον ὅταν δέῃ χρῆσϑαι, μέγα διαφέρει, καὶ
τόξοις καὶ ἀκοντίοις, καὶ ἑκάστοις τούτων" πολὺ δὲ
μέγιστον ὅταν ὅπλοις δέῃ πρὸς ὅπλα χρῆσϑαι. δια-
φέρει δὲ πάμπολυ μαϑὼν μὴ μαϑόντος, καὶ ὃ γυ-
μνασάμενος τοῦ μὴ γεγυμνασμένου. καθάπερ γὰρ
ὃ τελέως παγκράτιον ἡσκηκὼς, ἢ πυγμὴν, ἢ πάλην,
οὐκ ἀπὸ μὲν τῶν ἀριστερῶν ἀδύγατός ἐστε μάχεσϑ αι,
ο,ἀ"6.».7γ96... ὮΝ ΤΈΘΙΒΥΒ 118. γΠ, 2238
χωλαίνει δὲ καὶ ἐφέλκεται πλημμελῶν, ὅπόταν αὖ.-
τὸν τὶς μετοβιβάζων ἐπὶ ϑάτερα ἀναγκάζῃ διαπο-
νεῖν" ταὐτὸν δὴ τοῦτ᾽, οἶμαι, καὶ ἐν ὅπλοις καὶ ἐν
τοῖς ἄλλοις πᾶσι χρὴ προσδοκᾷν ὀρϑόν" ὅτι τὸν δι:-
τὰ δεῖ κεκτημένον οἷς ἀμύγοιτά τ ἂν καὶ ἐπιτιϑεῖτο
ἄλλοις, μηδὲν ἀργὸν τούτων μηδὲ ἀνεπιστῆμον ἐᾷν
εἶναι κατὰ δύναμιν. Τηρυόνου δὲ γε εἴτις φύσιν ἐ-
χων, ἢ καὶ τὴν Βριάρεω, φύοιτο, ταῖς ἑκοτὸν χερ-
σὴν ἑκατὸν δεῖ βέλη ῥίπτειν δυνατὸν εἶναι. τούτων
δὴ πάντων τὴν ἐπιμέλειαν ἀρχούσαις τὸ καὶ ἄρχουσι
δεῖ γίγνεσθαι" ταῖς μὲν, ἐν παιδιαῖς τὸ καὶ τροφαῖς
ἐπισκόποις γιγνομέναις" τοῖς δὲ, περὲ τὰ μαϑήμα-
τα, ὅπως ἀρτίποδές τε καὶ ἀρτέχειρες πάντες τε καὶ
πᾶσαι γιγνόμενοι, μηδὲν τοῖς ἔϑεσιν ἀποβλάπτωσι
τὰς φύσεις, εἰς τὸ δυνατόν. το δὲ μαϑήματώά σου
διττὴ, ὥσγ᾽ εἰπεῖν, χρήσασϑαι συμβαένοι ἀν" τὼ
μὲν ὅσα περὲ τὸ σῶμα, γυμναστικῆς" τὰ δ᾽ εὐψυ-
χίας χάριν, μουσικῆς. τὰ δὲ γυμναστικῆς αὖ, δύο-
τὸ μὲν, ὄρχησις, τὸ δὲ, πάλη. τῆς ὀρχήσεως δὲ ἄλλη
μὲν, Μούσης λέξιν μιμουμένων, τό, τε μεγαλοπρε-
πὲς φυλάττοντας ἅμα καὶ ἐλεύϑερον" ἄλλη δὲ, εὖε-
ξίας, ἐλαφρότητός τε ἕνεκα καὶ κάλλους τῶν τοῦ
σώματος αὐτοῦ μελῶν καὶ μερῶν, τὸ προσῆκον
καμπῆς τε καὶ ἐκτάσεως ἀποδιδομένης - ἑκάστοις
αὐτοῖς αὐτῶν εὐρύϑμον κιγήσεως, διασπειρομέ-
»ης ἅμα καὶ ξυνακολουϑούσης εἰς πῶσαν τὴν ὕρ-
χῆσιν ἱκανῶς καὶ δὴ τά γε κατὼ πάλην ἃ μὲένάνταῖος
ἢ Κερκύων ἐν τέχναις ἑαυτῶν ξυνεστήσαντο φίλονεικις
ας ἀχρήστου χάριν, ἢ πυγμὴν Ἐπειὸς, ἢ "διιυκο»
πα σοσ:::.: ας: χωσπα-τον- ταν 9: τν.ο6..
2384 ΡΥ ΑΥΎΟΝΥΙΒ Ρ.ε. ἃ.
οὐδὲν χρήσιμα ἐπὶ πολέμου κοινωνίαν ὄντα, οὐκ
ἄξια λόγῳ κοσμεῖν" τὰ δὲ ἀπ ὀρθῆς πάλης, ἀπ αὖ-
χένων καὶ χειρῶν καὶ πλευρῶν ἐξειλήσεως, μετὰ φι-
λογεικίας τε καὶ καταστάσεως διαπογούμενα μετ᾽
εὐσχήμονος, ῥώμης τε καὶ ὑγιείάς ἕνεκα" ταῦτ᾽ εἰς
πάντα ὄντα χρήσιμα οὐ παρετέον, ἀλλὰ προσταχτέον
μαϑηταῖς τε ἅμα καὶ τοῖς διδάξουσιν, ὅταν ἐνταῦϑ'
ωὡμὲν τον»Ἁ γύμων, τοῖς μὲν πίχντὰρ τὰ τοὶϊχυτοι ευμὲε-
γῶς δωρεῖσϑαι, τοῖς δὲ, παραλαμβάνειν ἐν χάρισιν.
οὐδ᾽ ὅσα ἐν τοῖς χοροῖς ἐστιν αὖ μιμήματα προσ-
ἠκοντα μιμεῖσϑαι, παρετέον" κατιὶ μὲν τὸν τόπον
τόνδε, Κουρήτων ἐγνόπλια παίγνια" κατὰ δὲ «Αακε-
δαίμονα, 4ιοσκόρων. ἡ δὲ αὖ που παρ ἡμῖν κόρη
χαὶ δέσποινα, εὐφοανϑεῖσα τῇ τῆς χορείας παιδιᾷ,
κεναῖς χερσὶν οὐκ φήϑη δεῖν ἀϑύρειν, πανοπλίᾳ δὲ
παντελεῖ κοσμηϑεῖσα, οὕτω τὴν ὄρχησιν διαπεραΐ-
γειν. ἃ δὴ πάντας μιμεῖσϑαι πρέπον ἂν εἴη, κόρους
τε ἅμα καὶ κόρας, τὴν τῆς ϑεοῦ χάριν τιμῶντας,
πολέμου τ᾽ ἐν χρείᾳ καὶ ἑορτῶν ἕνεχα. τοῖς δὲ που
παισὶν εὐθὺς τε καὶ ὅσον ἂν χρόνον μήπω εἰς πόλε-
μον ἴωσι, πᾶσι ϑεοῖς προσόδους τε καὶ πομπὸς που-
ουμένους, μεϑ᾽ ὅπλων τε καὶ ἵππων ἀεὶ κοσμεῖσθαι
δέον ἂν εἴη, ϑάττους τε καὶ βραδυτέρας ἐν ὀρχήσεσι
καὶ ἐν πορείᾳ τὰς ἱκετείας ποιουμένους πρὸς ϑεοὺς τε
καὶ ϑεῶν παῖδας. καὶ ἀγῶνας δὴ καὶ προαγῶνος,
εἴ τινων, οὖκ ἄλλων ἢ τοὑτων ἕνεκα προαγωνιστέον.
οὗτοι γὰρ καὶ ἐν εἰρήνῃ καὶ κατὰ πόλεμον χρήσιμοι
εἰς τὸ πολιτείαν καὶ ἰδίους οἴκους. οἱ δὲ ἄλλοι πό-
νῸ! τὸ καὶ παιδιαὶ καὶ οπουδαὶ κατὰ σώματα, οὐκ
295
- -
ἐλευθέρων, ὦ ΜῈεγιλλὲ τε καὶ Κλεινία. ἣν εἶπον γυ-
"ναυτικὴν ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις ὅτι δέοι διεξελϑεῖν,
σχεδὸν δὴ διελήλυϑα τανῦν" καὶ ἔσϑ᾽ αὕτη παντε-
λής" εἰ δὲ τινα ταύτης ὑμεῖς ἔχετε βελτίω, ϑέντες εἰς
χοιγὸν λέγετε. ΚΑ. (ὐὐ ῥᾷάδιον, ὦ ξένε, παρέντας
ταῦτα, ἄλλα ἔχειν βελτίω τούτων περὶ γυμναστικῆς
δ λ 5" γ΄ 5 "» 4} ᾿ ᾿
ἅμα καὶ ἀγωνιαᾶς εἰπειν. ,Α46. Τὸ τοινυν τοῦτοις
"ἑξῆς περὺ τὰ τῶν ἸΠουσῶν τε καὶ ᾿Απόλλωνος δῶρα,
τότε μὲν, ὡς ἅπαντα εἰρηκότες, φόμεϑα καταλείπειν
“ ϑ- -»Ρ ω 5»
μόνα τὰ περὶ γυμναστικῆς" νῦν δ᾽ ἔστι δῆλαατ
ἐστὶ, καὶ ὅτι πρῶτα πᾶσι ῥητέα. λέγωμεν τοίνυν
-Ὁ ᾿ 53 2
ἑξῆς αὐτά. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν λεκτέον. 4. ᾿Αἀκοὺ-
σατε δὲ μου, προακηκοότες μὲν καὶ ἐν τοῖς πρόσϑεν"
ὅμως δὲ τόγε σφόδρα ἄτοπον καὶ ἄηϑες διευλαβεῖ-
- ᾿ ΌὺΙΝἝῪΝΆ ᾽ Ν Α ἈΓΡῚ τᾶν
σθαι δεῖ λέγοντα καὶ ἀκούοντα καὶ δὴ καὶ νῦν.
» ᾿ « ΕῚ ν 3 ἍΜἭἭ)Ἤ 5 -ὖὄὦ [ν]
ἐρῶ μὲν γὰρ ἐγὼ λόγον οὐκ ἄφοβον εἰπεῖν, ὁμὼς
δέ πη θαῤῥήσας οὐκ ἀποστήσομαι. ΚΑ. Τίνα
4 5 [
« . 3 , ᾽
δὴ τοῦτον, ὦ ξένε, λέγεις; ΑΘ. Φημὶ, κατὰ “ππά-
σας πόλεις τὸ τῶν παιδιῶν γένος ἠγγοῆσϑαι ξύμπα-
σὶν, ὅτι κυριώτατόν ἐστι περὶ ϑέσεως νόμων, ἢ μο-
γίμους εἶναι τοὺς τεθέντας, ἢ μή. ταχϑὲν μὲν
ι ΕΣ »ἥ Ἁ
γὰρ αὐτὸ καὶ μετασχὸν τοῦ τὰ αὐτὰ κατὰ τὰ αὐτὰ
ΔΩ ΕΞ ᾿ 3." Α 3 . ᾿ Ἀ 39
χαὶ ὡσαύτως ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς παίζειν τε καὶ εὐϑὺυ-
»“Σ΄᾿ »“Ύ 3 "»"}Ἶ ΕΣ
μεῖσϑαι τοῖς αὐτοῖς παιγνίοις, ἐᾷ καὶ τὸ σπουδὴ
κείμενα γόμιμα μένειν ἡσυχῆ " κινούμενα δὲ τὰ αὖ-
τὰ καὶ καινοτομούμενα, μεταβολαῖς τε ἄλλαις ἀεὶ
᾿ - ΄
χυώμενα, καὶ μηδέποτε ταὐτὰ φίλα προσαγορευὸν-
: φὰ ᾽ 2 -“» "Ὁ “Ὁ
τῶν τῶν γέων μήτ᾽ ἐν σχήμασι τοῖς τῶν αὐτῶν σω-
᾿ » "»: Μη
μάτων, μὴτε ἐν τοῖς ἄλλοις σκεύεσιν ὁμολογουμένως
..».797.}. ἘὈΕ ΤΕΟΘΙΒΥΒ 118, ψΙ:
᾽
ὶ
--»»Ὡὐϑτὐππττσπὰασαπανκ.καν--... σα,
286 ΡΙΙΑΊΤΟΝΙΒ «.4.εΡ.798.":
αὐτοῖς ἀεὶ κεῖσθαι τό, τ' εὔσχημον καὶ ἄσχημον»
ἀλλὰ τόν τι νδον ἀεὶ καινοτομοῦντα, καὶ εἰσφέροντι
τῶν εἰωϑύότων ἕτερον κατά τε σχήματα καὶ χρώματα
καὶ πάντα ὅσα τοιαῦτα, τοῦτον τιμᾶσϑαι διαφερόν-
τως" τούτου πόλει λώβην οὐκ εἶναι μείζω φαῖμε;
ἂν, ὀρϑότατα λέγοντες. λανϑάνειν γὰρ τῶν νέων τ΄.
ἤϑη μεϑιστάντα, καὶ ποιεῖν τὸ μὲν ἀρχαῖον πὰρ
αὐτοῖς ἄτιμον, τὸ δὲ γέον, ἔντιμον. τούτου δὲ πὸ.
λιν αὖ λέγω τοῦ τε ῥήματος καὶ τοῦ δόγματος οὐ»
εἶναι ζημίαν μεέζω πάσαις πόλεσι. ἀκούσατε δὲ ὅσο»
φημὶ αὔτ᾽ εἶναν κακόν. ΚΙ. Ἦ τὸ ψέγεσϑαι τὴ;
ἀρχαιότητα λέγεις ἐν ταῖς πόλεσιν; . 40. Πάνυ μὲν
οὖν. ΚΑ. Οὐ φαύλους τοίνυν ἡμᾶς ἂν ἀκροατὰς
πρὸς αὐτὸν τὸν λόγον ἔχοις ἂν τοῦτον, ἀλλ᾽ ὡς δυ-
γατὸν εὐμενεστάτους. 4. Εἰκός 7 οὖν. ΚΑ.
«1ἐγε μόνον. 46. πε δὴ, μειζόνως αὐτὸν ἀκούσω-
μὲν τε ἡμῶν αὐτῶν, καὶ πρὸς ἀλλήλους οὕτως εἴπω-
μὲν. μεταβολὴν γὰρ δὴ πάντων, πλὴν κακῶν, πολὺ
σφαλερώτατον εὑρήσομεν ἐν ὥραις πάσαις, ἐν πνεὺ-
μασιν, ἐν διαίταις σωμάτων, ἐν τρόποις ψυχῶν, ὡς
ἔπος εἰπεῖν, οὐ τοῖς μὲν, τοῖς δ᾽ οὔ: πλὴν (ὅ, τι περ
εἶπον νῦν δὴ) κακοῖς. ὥστε εἴ τις ἀποβλέψειε, πρὸς
σώματα, ὡς πᾶσι μὲν σιτίοις, πᾶσιν δ᾽ αὖ ποτοῖς καὶ
πόγοις ξυνήϑη γιγνόμενα, καὶ τοπρῶτον ταραχϑὲέν-
τὰ ὑπὶ αὐτῶν, ἔπειτ᾽ ἐξ αὐτῶν τούτων ὑπὸ χρόνου
σάρκας φύσαντα οἰκείας τούτοις, φίλα τε καὶ συνή-
ϑὴ καὶ γνώριμα γεν ὄμενα ἁπάσῃ ταύτῃ τῇ διαίτῃ,
πρὸς ἡδονὴν καὶ ὑγίειαν ἄριστα διάγει. καὶ ἂν ποτ᾽
ἴρα ἀναγκασϑῆ μεταβάλλειν αὖϑις ἡντινοῦν τῶν
ΟΝ τς πεπ οϑααα
""πυροβρεεεδ τσ αὶ
Ἐν ΒΕ ΒΕΘΙΒΥΒ ΠΡ, ὙΠ, 237
εὐδοκίμων διαιτῶν; τότε κατ ἀρχὰς συνταρυχϑεὶς
ὑπὸ νόσων, μόγις ποτὲ κατέστη, τὴν συνήϑειαν τῇ
τροφῇ πάλιν ἀπολαβών. ταὐτὸν δὴ δεῖ νομίζειν
τοῦτο γίγνεσθαι καὶ πὲρὶ τὰς τῶν ἀνθρώπων. δια-
"οἷας τε ἅμα καὶ τὰς τῶν ψυχῶν φύσεις. οἷς 7ὰρ ἂν
γτραφῶσι νόμοις, καὶ κατά τινα ϑείαν εὐτυχίαν
ἀκένητον γένωνταν μακρῶν καὶ πολλῶν χρόνων, ὡς
μηδένα ἔχειν μνείαν μηδὲ ἀκοὴν τοῦ ποτε ἄλλως
αὐτιὰ σχεῖν ἢ καϑάπερ νῦν ἔχει, σέβεται, καὶ φοβεῖ-
ταῦ πᾶσα ἡ ψυχὴ τὸ τὶ κινεῖν τῶν τότε καϑεστώτων».
μηχανὴν δὴ δεῖ τὸν νομοϑέτην ἐννοεῖν ἀμόϑεν γὲ
τοϑεν, ὅντινα τρόπον τοῦτ᾽ ἔσται τῇ πόλει. τῇδ᾽
οὖν ἔγωγε εὑρίσκω" τὸς παιδιὰς πάντες διανοοῦνται
χινουμένας τῶν νέων, ὅπερ ἔμπροσϑεν ἐλέγομεν,
παιδιὸς ὄντως εἶναι, καὶ οὗ τὴν μεγίστην ἐξ αὐτῶν
σπουδὴν καὶ βλάβην συμβαίνειν. ὥστε οὖκ ἀποτρέ-
πουσιν», ἀλλὰ ξυνέπονται ὑπείκοντες" καὶ οὔ λογέζονε
ται τόδε, ὅτι τούτους ἀνάγκη τοὺς παῖδας τοὺς ἐν
ταῖς παιδιαῖς νεωτερίζοντας, ἑτέρους ἄνδρας τῶν
ἔμπροσϑεν γενέσθαι παΐέδων. γενομένους δὲ ἄλλους,
ἄλλον βίον ζητεῖν. ζητήσαντας δὲ, ἑτέρων ἐπιτηδευ-
μάτων καὶ »όμων ἐπιϑυμῆσαι. καὶ μετὰ τοῦτο ὥς
ἥξοντος τοῦ νῦν δὴ λεγομένου μεγίστου κακοῦ πό-
λεσιν, οὐδεὶς αὐτῶν φοβεῖται. τὰ μὲν οὖν ἄλλα ἐλάτ-
τω μεταβαλλόμενα κακὰ διε ξεργάζοιτ' ἂν, ὅσα περὶ
σχήματα πάχει τὸ τοιοῦτον" ὅσα δὲ περὶ τὰ τῶν
ἠϑῶν ἐπαίνου τὸ καὶ ψόγου πέρι πυκνὰ μεταπέπτει,
πάντων, οἴομαι , μέγιστα τε καὶ πλείστης εὐλαβείας
δ όμενα ἂν εἴη. ΚΑ͂. πῶς γὰρ οὔ; 46. Τί οὖν:
2533 ΡΙΛΔΊΤΟΝΙΒ 4...755.ν.}.Φ.
τοῖς ἔμπροσϑεν λόγοις πιστεύομεν, ἐν οἷς ἐλέγομεν ὡς
τὶ περὶ τοὺς δυϑμοὺς καὶ πᾶσαν μουσικὴν ἐστὶ τρό-
πων μιμήματα βελτιόνων καὶ χειρόνων ἀνθρώπων; ἢ
πως; ΚΑ. Οὐδαμῶς ἄλλως πως τόγε παρ᾽ ἡμῖν δόγμα
ἔχων ἂν εἴη. 46, Οὐκοῦν, φαμὲν, ἅπασαν μηχανη-
τέον μηχανὴν ὅπως ἂν ἡμῖν οἵ παῖδες μήτε ἐπιϑυ-
μῶσιν ἄλλων μιμημάτων ἅπτεσϑαι κατιὶ ὀρχήσεις ἢ
κατὰ μελῳδίας, μήτε τὶς αὐτοὺς πείσῃ προσάγων
παντοίας ἡδονάς. ΚΑ. ᾿Ορϑότατα λέγεις. 46. Ἔχει
τὶς οὖν ἡμῶν ἐπὶ τὰ τοιαῦτα βελτίω τινὰ τέχνην
τῆς τῶν Αἰγυπτίων; ΚΑ͂. Ποίας δὴ λέγεις; 49.
Τοῦ καϑιερῶσαι πᾶσαν μὲν ὄρχησιν, πάντα δὲ μέ-
λη" τάξαντας πρῶτον μὲν τὰς ἑορτὰς, συλλογυκαμές
γους εἰς τὸν ἐνιαυτὸν ἅστινας ἐν οἷς χρόν οἰς καὶ
οἷστισιν ἑκάστοις τῶν ϑεῶν καὶ παισὲ τούτων» καὶ
δαίμοσι γίγνεσθαι χρεών" μετὰ δὲ τοῦτο, ἐπὶ τοῖς
τῶν ϑεῶν ϑύμασιν ἑκάστοις ἣν ᾧῳδὴν δεῖ ἐφυμνεῖ-
σϑαι, καὶ χορεΐαις ποίαισι γεραίρειν τὴν τότε ϑυ-
σίαν, τάξαι μὲν πρῶτον τίνας" ἃ δ᾽ ἂν ταχϑὴ, Μῖοἰ-
ραις καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσι ϑεοῖς θύσαντας, κοινὴ
πάντας τοὺς πολέτας σπένδοντας καϑιεροῦν ἑκάστας
τὰς ῳδὰς ἑκάστοις τῶν ϑεῶν, καὶ τῶν ἄλλων. ἂν
δὲ παρ᾽ αὐτὰ τὶς τῶν ϑεῶν ἄλλους ὕμνους ἢ χορείας
προσάγῃ, τοὺς ἱερέας τὲ καὶ τὰς ἱερείας μετὰ νομο-
φυλάκων ἐξείργοντας, ὁσίως ἐξείργειν καὶ κατὰ νὸ
μον" τὸν δὲ ἐξειργόμενον, ἂν μὴ ἑκὼν ἐξείργηται,
δίχας ἀσεβείας διὰ βίου παντὸς τῷ ἐϑελήσαντε πα-
ρέχειν. Κι. Ορϑῶς. 49. Πρὸς τοῦτο δὴ εὖν γενό-
μεγον τῷ λόγῳ, πάϑωμεν τὸ πρέπον ἡμῖν αὐτοῖς.
)
ἀ.ε.».890.. ΠΕ ΤΕΘΙΒΥΒ 118, ὙΠ, .- 239
ΚΑ. Τοῦ πέρι λέγεις; 46. Πᾶς που νέος, μὴ ὅτε
πρεσβύτης, ἰδὼν ἂν ἢ καὶ ἀκούσας ὁτιοῦν τῶν ἐκτό-
πων, καὶ μηδαμῆ πως ξυνήϑων, οὐκ ἂν ποτὲ που τὸ
ἀπορηϑὲν περὶ αὐτῶν συγχωρήσειεν, ἐπιδραμὼν οὖ-
τῶς εὐθύς" στὰς δ᾽ ἂν, καϑάπερ ἐν τριόδῳ γενόμε-
γος, καὶ μὴ σφόδρα κατειδὼς ὁδὸν, εἴτε μόνος, εἶτε
μετ' ἄλλων τύχοι πορευόμενος, ἀνέροιτ᾽ ἂν αὐτὸν
καὶ τοὺς ἄλλους τὸ ἀπορούμενον" καὺ οὐκ ἂν πρό-
τερον ὅρμήσειε, πρίν πη βεβαιώσαιτο τὴν σκέψιν»
τὴν πορείας, ὕπη ποτὲ φέρει. καὶ δὴ καὶ τὸ παρὸν
ἡμῖν ὡσαύτως ποιητέον. ἀτόπου γὰρ τανῦν ἐμπε-
πτωκότος λόγου περὶ νόμων, ἀνάγκη πον σκέψιν
πᾶσαν ποιήσασθαι, καὶ μὴ ἑᾳδίως οὕτω περὶ τοσ-
οὗτων τηλικούτους ὄντας φάναι, διϊοχυριζομένους
ἐν τῷ παραχρῆμα τὲ σαφὲς ἂν εἰπεῖν ἔχειν, ΚΑ. Ἅλη-
ϑέστατα λέγεις. «40. Οὐκοῦν τούτῳ μὲν χρόνον δώ-
σομεν, βεβαιώσομεν δὲ τότε αὐτὸ ὅπόταν σκεψώμε-
ϑα ἱκανῶς. ἵνα δὲ μὴ τὴν ἑπομένην τάξιν τοῖς νόμοις
τοῖς νῦν ἡμῖν παροῦσι διαπεράνασϑαι κωλυϑῶμεν
μάτην, ἴωμεν πρὸς τὸ τέλος αὐτῶν. τάχα γὰρ ἴσως,
εἰ ϑεὸς ἐθέλοι, κἀν ἡ διέξοδος αὕτη ὅλη σχοῦσα τέ-
λος, ἱκανῶς ἂν μηνύσεις καὶ τὸ νῦν διαπορρύμενον.
ΚΑ. Δριστὶ, ὦ ξένε, λέγεις" καὶ ποιῶμεν οὕτως ὡς
εἴρηκας. .Χ10. Ζ]εδόχϑω μὲν δὴ, φαμὲν, τὸ ἄτοπον
τοῦτο, γόμους τὶἰὺς δὲς ἡμῖν γεγονέναι, καὶ καϑά-
περ οἵ παλαιοὶ τότε περὶ κιϑαρῳδίαν οὕτω πως, ὧς
ἔοικεν, ὠνόμασαν. ὥστε τὠχ᾽ ἄν οὐδ᾽ ἐκεῖνοι παντά-
πασὶ γ ἂν ἀφεστῶτες εἶεν τοῦ νῦν λεγομένου. καϑ᾽
ὕπνον δὲ οἷόν που τὶς ἢ καὶ ὕπαρ ἐγρηγορὼς ὡνεἶ-
240 ῬΙΑΥΤΟΝΙΒ Ῥις,ἃ,
; .. Ἀ τὴ
: ὄμενος αὐτό. τὸ δὲ οὖν δόγμα περὶ αὖ
ἐπ το ἘΝ εΥαβ τὰ δημόσια μέλη τε καὶ ἱερὼ,
,
ὕ τοῦ παρὰ ἀεὶ
τοῦ τοῦτ ἔστω. πὰς ; ΤῊΝ πριν,
Ὁ» γέ ἰαν ὃμ
καὶ τὴν τῶν νέων ξύμπασαν χορεὲ " λίσμη ἬΝ
“- 37 » ων ὟΣ Ν
ἢ παρ᾽ ὄντινοῦν ἄλλον τῶν γον ὑ γε όᾷ μι
ἐν τ ς
ἐν ὀρχήσει κινείσϑω. καὶ ὃ μ ᾿ σι
ἃ : ὃν δὲ μὴ πειϑόμενον, καϑάπερ
ἀπαλλαττέσθω" τὸν ᾿ μὴ ͵ " ᾿ῶς κατ
Ἵ τὲ αὶ
ἀΡΑομόΩΣ ἐὰν ὅν: ἣν ταῦτα τῷ. λόγῳ. Καὶ (.
κολαζόντων. κείσϑω δὲ »ῦν ἡμῖν ταῖ το οι ἘΠ
αὐτὰ γομ:
Ἀείσϑω. 46. Τίνα δὴ τρόπον ἤρα ΠΩΣ
᾽ .
ἡ παντάπασι καταγέλαστος γίγνο : ες
ὸ δ αὐτὰ ἀσφαλέστατον, καϑάπερ
τὸ τοιόνδὲ τι περὲὸ αὐτὰ ἄσφ κεν ΤΟ ΥπΙ
ν᾽ ἄττ᾽ αὐτοῖσι πρῶτον πλάσ : ἢ
λέγω δὲ ἕν μ ἴων εἶ ὄνδὲ τι, ϑυ-
δὲ ἕν μὲν τῶν ἐ εἰων εἶναι τοι ἥ
ΤΟΣ ε Αἷ ς ἀαδίαντι υϑέντων κατὰ γόμον, εἰ-
σίας γενομένης καὶ ἱερῶν κα ΠΕ εαπαΣΠΗΣ
τῳ τὶς, φαμὲν, ἰδίᾳ παραστὰς τοῖς ( μοῖς Ἶ
[} ω ΘΒ. 31ν γ , χὸ λ ὃς βλασφημοῖ πχσαν β ὶ
ον ἘΝ: αν ΜᾺ ἀϑυμίαν καὶ κακὴν
{ 3 ;
σφημίαν, ἀρ᾽ οὐκ ἂν, φαῖμεν, ϑι ΡΤ ΤΣ
{ ν "
ὄτταν καὶ μαντείαν πατρὶ τε καὶ “ἂν ἐδ
χεί ϑέγγοιτο ἐντιϑείς; ΚΑ. Τί μὴν; -
ἜΣ ΝΝ ΠΝ ποις τοῦτ᾽ ἐστὶ ταὶς πόλεσι
τοίνυν τοῖς παρ᾽ ἡμῖν τό τ πὰς ἐπε; ἔνε
ε 32» »
γγνό ὥς ἕπος εἰπεῖν, ᾿
ἰἀλπγρήδ νυ α ϑυσίαν ὅταν ἀρχὴ τις ϑύσῃ, μετὰ
ἡ ήμ δ Ὁ, ὙΡῚ ἀλλὰ πλῆϑος χορῶν ἥκει" καὶ
ταῦτα χορὸς οὐχ εἷς, ἀλὰ 1 Εν ἘΠ πθεννς
ἡ πόῤδω τῶν βωμῶ) ὲ
στάντες οὐ πόῤῥω τῶν β ἷ ὌΝ Ἡλο ἐρ μδνο
ἐνίοτε, πᾶσαν βλασφημίαν ΤΘῊ ΔΈ τα ΜᾺ
ῥήμασί τε καὶ ῥυϑμοῖς καὶ γ κυ τ ὃς ἂν
ἧς τῶ ωμὲ ,
συντείνοντες τοὺς τῶν ἄπρῦ ΤῊ 2.1} ποιηοὶ
δακρῦσαι μάλιστα τὴν ϑύσα ἢ ἐγ ν ΩΝ
πόλιν, οὗτος τὼ γικητήρια φέρει.
“ο΄. ὦ.
ἰ “γον... ἈΠῈ ΠΒΟΙΒΥ5. ΜΒ. Ὑ1. 241
μὸν ἄρ᾽ οὐκ ἀποψηφιζόμεϑα; καὶ εἴ ποτ ἄρα δεῖ
᾿ τοιούτων οἴκτων γίγνεσθαι τοὺς πολίτας ἐπηχόους,
᾿ ὅπόταν ἡμέραι μὴ καϑαραΐ τινες ἀλλὰ ἀποφράδες
᾿ ὦσι, τόϑ᾽ ἥκειν δέον ον εἴη μᾶλλον χοροὺς τινὰς Ἐξ-
᾿ωϑὲν μεμισϑωμένους ᾧδούς; οἷον οἱ περὶ τοὺς τες
᾿λευτήσαντας μισϑούμενοι, Καρικῇ τινι μούσῃ προ-
| πέμποιθι, τοὺς τελευτήσαντας, τοιοῦτόν τι πρέπον
ἂν εἴη καὺ περὲ τὰς τοιαὑτας ᾧδὰς γιγνόμενον. χαὶ
Ι δὴ καὶ στολὴ γὲ ποῦ τοῖς ἐπικηδείοις ᾧδαῖς, οὐ στέ-
᾿φανγοι πρέποιεν ἂν, οὐδ᾽ ἐπίχρυσοι κόσμοι" πᾶν δὲ
τοὐναντίον, ἵν᾿ ὅτι τάχιστα περὶ αὐτῶν λέγων ἀπαλ-
λάττωμαι. τὸ δὲ τοσοῦτον ὑμᾶς αὐτοὺς ἐπανερωτῶ
πάλιν, τῶν ἐκμαγείων ταῖς ᾧδαῖς εἰ πρῶτον ἕν τοῦϑ'
ἡμῖν ἀρέσκον κείσϑω. Κὶ 4. Τὸ ποῖον; «40. Εὐφη-
μία. καὶ δὴ καὶ τὸ τῆς φδῆς γένος βὔφημον ἡμῖν
πάντη πάντως ὑπαρχέτω. ἢ μηδὲν ἐπανερωτῶ, θῶ
δὲ τοῦτο οὕτω; ΚΑ͂. Παντάπασι μὲν οὖν τίϑει. γι-
᾿κᾷ γὰρ πάσαισι ταὶς ψήφοις οὗτος ὃ »όμοξ. «40.
Τίς δὴ μετ᾽ εὐφημίαν δεύτερος ὁ ἂν εἴη νόμος μουσι-
ἰχῆς; ἀρ᾽ οὖκ εὐχὰς εἶναι τοῖς ϑεοῖς οἷς ϑύομεν ἕκοί-
στοτε; ΚΑ. Πῶς γὰρ οὖς 46. Τρίτος δ᾽, οἶμαι, γό-
μος, ὅτι γρόντας δεῖ τοὺς ποιητὲὶς ὡς εὐχαὶ, παρὰ
᾿ϑεῶν αἰτήσεις εἰσὶ, δεῖ δὴ τὸν νοῦν αὐτοὺς σφόδρα
προσέχειν μὴ ποτε λάϑωσι κακὸν ὡς ἀγαϑὸν αὐτού-
ἱμξγοι. γελοῖον» γὰρ δὴ τὸ πάϑος, οἶμαι, τοῦτ᾽ ἂν γί-
γνοιτο, εὐχῆς τοιαύτης γενομένης. ΚΑ,. Τίμὴν; 49.
Οὐκοῦν ἡμεῖς ἔμπρυσϑεν μικρὸν τῷ λόγῳ ἐπείσϑημεν
ὡς οὔτε ἀργυροῦν δεῖ πλοῦτον οὔτε χφυσοῦν ἐν πό-
λεὲ ἱδρυμένον ἐγνοικεῖν. ΚΑ, Πάνυ μὲν οὐν. 0. 1]-
ΡΟΛΊΤ. ΥἹ. 9 ;
942 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ὁ ε.ἃ,ο,
γος οὖν ποτε παράδειγμα ἰρῆσϑαι φῶμεν. τοῦτον
τὸν λόγον; ; ἀφ οὐ τοῦδε, ὅτι τὸ τῶν ποιητῶν. 7ένος
οὐ πᾶν ἱκανόν ἐστι γιγνώσκειν σφόδρα τά 78 ἀγαϑ ὼ
καὶ μὴ; ποιήσας σὺν δή που τὶς ποιητὴς ῥήμασιν,
ἢ καὶ κατὰ μέλος, τοῦτο ἡμαρτημένον, εὐχὰς οὐκ ὁρ-
ϑὰς ἡμῖν τοὺς πολῖτας περὶ τῶν μεγίστων εὔχεσθαι
τἀναντία ποιήσει. καίτοι τούτου, καϑάπερ ἐλέγο-
μεν, οὗ πολλὰ ἁμαρτήματα ἀνευρήσομεν μείζω. ϑῶ-
μὲν δὴ καὶ τοῦτον τῶν περὶ ἸΠοῦσαν νόμων καὶ τύὺ-
πω» ἕνα. ΚΑ. Τίνα; σαφέστερον εἰπὲ ἡμῖν. 46.
Τὸν ποιητὴν παρὰ τὰ τῆς πόλεως νόμιμα καὶ δίκαια,
ἢ καλὰ Ἰ) ἀγαθὰ, μηδὲν ποιεῖν ἄλλο. τὰ δὲ ποιη-
ϑέντα μὴ ἐξεῖναι τῶν ἰδιωτῶν μηδενὶ πρότερον δει-
κγύναι, πρὶν ἂν αὐτοῖς τοῖς περὶ ταῦτα ἀποδεδειγμέ-
φοις κριταῖς καὶ τοῖς νομοφύλαξι δειχϑῇ καὶ ἀρέση.
σχεδὸν δὲ ἀποδεδειγμένοι εἰσὶν ἡμῖν οὃς εἱλόμεθα
τομοϑέτας περὶ τὰ μουσικὰ, καὶ τὸν τῆς παιδείας
ἐπιμελητήν. τί οὖν; ὃ πολλάκις ἐρωτῶ; κείσϑω ν»ὁ-
Σ »
μος ἡμῖν καὶ τὗπος, ἐχμαγεῖόν τε τρίτον τοῦτο; ἢ
σῶς δοκεῖ; Ἡ ΚΑ. Κείσϑω. τί μὴν; 46. ἹΜετά γε μὴν
ταῦτα ὕμνοι ϑεῶν καὶ ἐγκώμια κεκοινωνημένα εὑ-
»"ἼῪ, 2! ΦΎΒΗ, 3 Υ Ν ᾿ ν᾿ ε Υ͂
χαῖς ἀδοιτ ἂν ὀρϑότατα " καὶ μετὰ ϑεοὺς ὡσαύτως
περὶ δαίμονάς τὲ καὶ ἥρωας μετ᾽ ἐγκωμίων εὐχαὶ γί-
γνοιντ' ἂν, τοὗτοις πᾶσι πρέπουσαὶ. Κ'4. Πῶς γὸρ
οὔ; 46. Πετά γε μὴν ταῦτ᾽ ἤδη νόμος ἄνευ φϑό-
νων εὐϑὺς γίγνοιτ᾽ ἂν ὅδε. τῶν πολιτῶν ὅπόσοι τέ-
λος ἔχοιεν τοῦ βίου, κατὰ σώματα ἢ κατὰ ψυχὲς
ἔργα ἐξειργασμένοι καλὰ καὶ ἐπίπονα, καὶ τοῖς νό-
ῥβοις εὐπειϑεῖς γεγονότες, ἐγκωμέων αὐτοὺς τυγχά-
Ῥ.805...}Δ...ἅἃ, ΠΕ ΤΒΟΙΒΥΘ [18. ὙΠ]. 243
νειν πρέπον ὃν εἴη. ΚΑ. Πῶς δ᾽ οὔ; 46. Τοὺς γε
μὴν ἔτι ζῶντας ἐγκωμέοις τε καὶ ὕμνοις τιμᾷν οὐκ
ἀσφαλὲς, πρὶν ἂν ἅπαντα τὶς τὸν βίον διαδραμὼν,
τέλος ἐπιστήσεται καλόν. ταῦτα δὲ πάντα ἡμῖν ἕστω
κοινὰ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶν, ἀγαϑοῖς καὶ ἀγαϑαῖς
διαφανῶς γινομένοις. τὰς δὲ ὡδάς τε καὶ ὀρχήσεις
οὑτωσὶ χρὴ καϑέστασθαι" πολλά ἐστι παλαιῶν πα-
λαιὰ περὶ μουσικὴν καὶ καλὰ ποιήματα: καὶ δὴ καὶ
τοῖς σώμασιν ὀρχήσεις ὡσαύτως" ὧν οὐδεὶς φϑόνος
ἐκλέξασθαι τῇ καϑισταμένῃ πολιτείᾳ τὸ πρέπον καὶ
ἁρμόττον. δοκιμαστὰς δὲ τούτων ἑλομένους, τὴν
ἐχλογὴν ποιεῖσϑαι, μὴ νεωτέρους πεντήκοντα ἐτῶν.
καὶ ὁ, τι μὲν ἂν ἱκανὸν εἶναι δόξη τῶν παλαιῶν ποι-
μάτων ἐγκρένειν" ὅ, τι δ᾽ ἂν ἐνδεὲς, ἢ τοπαράπαν
ἀνεπιτήδειον, τὸ μὲν ἀποβάλλεσθαν παντάπασι" τὸ
δ᾽ ἐπανερομένους, ἐπιῤῥυϑμίζειν, ποιητικοὺς ἅμα
καὶ μουσικοὺς ἄνδρας παραλαβόντας, χρωμένους αὖ-
τῶν ταῖς δυνάμεσι τῆς ποιήσεως. ταῖς δὲ ἡδοναῖς καὶ
ἐπιϑυμίαις μὴ ἐπιτρέποντας, ἀλλ᾽ ἤ τισιν ὀλίγοις.
ἐξηγουμένους δὲ τὰ τοῦ νομοθέτου βουλήματα ὅτι
μάλιστα, ὄρχησίν τε καὶ ᾧδὴν καὶ πᾶσαν χορείαν.
συστήσασϑαι κατὰ τὸν αὑτῶν νοῦν. πᾶσα δ᾽ ἄτα-
κ«τός γε τάξιν λαβοῦσα περὲὸ μοῦσαν διατριβὴ, καὶ
μὴ παρατιϑεμένης τῆς γλυκείας μούσης, ἀμείνων
μυρίῳ: τὸ δ᾽ ἡδὺ, κοινὸν πάσαις. ἐν ἢ γὰρ ἂν ἐκ
παΐδων τὶς μέχρι τῆς ἑστηκυίας τε καὶ ἔμφρονος ἧς
'λικέίας διαβιῷ, σώφρονι μὲν μούσῃ καὶ διατεταγμέ-
γῃ, ἀκούων δὲ τῆς ἐναντίας, μισεῖ καὶ ἀνελεύϑερον
αὐτὴν προσαγορεύει: τραφεὶς δ᾽ ἐν τῇ κοινῇ καὶ γλυ.
9 2
944. ῬΙΑΤΟΝΙΒ ε.».8ο5.π.}.
᾽ ι ΣΝ ἣν ᾿ ΕΝ ΕΝ ΜΝ Ἀδ,
μεσ, ψυχρὰν χαὶ ἀηδὴ τὴν ταὑτῃ ἐναντίαν εἶναι
τ [Π] ᾽ ς -Ὡ ᾿ " « -“
φησίν. ὥστε, ὕπερ ἐῤῥήϑη νῦν δὴ, τύγε τῆς ἡδονῆς
ἢ ἀηδίας περὶ ἑκατέρας οὐδὲν πεπλεογνέχτηπεν" ἐκ
- ᾿ ι ς ι ᾽ »
περιττοῦ δὲ, ἡ μὲν βελτίους, ἡ δὲ χείρους τοὺς ἐν
3.ϑ »ὠ ᾿ ἔφ. , , τ)» λῶς »
αὐτῇ τραφέντας ἑκάστοτε παρέχεται. Καὶ,“ Δ. Καλῶς εἰς
Β . 32 ᾿ 2]
ρηπας. 46. Ἔτι δὲ θηλείας τε πρεπούσας ᾧδὰς αθ-
δεσί τε χωρίσαι που δέον ἂν εἴη, τὑπῳ τινὶ διορι-
σώμενον" καὶ ἁρμονίαισι δὴ καὶ δυϑμοῖς προσαρ-
μόττειν ἀναγκαῖον. δειτὸν γὼρ ὅλῃ γε τῇ ἁρμονίᾳ
᾿Σ ΄ - Φϑς "»΄᾿ κ᾿
ὄπτάδειν, ἢ δυϑμῷ ἀῤῥυθμεῖν, μηδὲν προφήκοντα
ς ͵ 5 "Ὁ ͵ 2 »"
τούτων ἑκάστοις ἀποδιδόντα τοῖς μέλεσιν. ἀναγκαῖον
δὴ καὶ τούτων τιὰ σχήματά γε νομοϑετεῖν. ἔστι δὲ
Ε ; 3 5 ᾿ 3
ἀμφοτέροις μὲν ἀμφότεραι ἀνάγκη κατεχόμενα ἀπο-
διδόναι. τὰ δὲ τῶν ϑηλειῶν, αὐτῷ τῷ τῆς φύσεως
ὁματέρου διαφέροντι, τοὗὑτῳ δεῖ καὶ διασαφεῖν. τὸ
δὴ μεγαλοπρεπρὲς οὖν καὶ τὸ πρὸς τὴν ἀνδρείαν ῥέ-
5 }ς Ξ ᾿
πον, ὀδενωπὸν φατέον εἶναι" τὸ δὲ πρὸς τὸ κόσμιον
Ἃ - “» 2 -Ὁ- , ς
καὶ σῶφρον μᾶλλον ἀποκλῖνον, ϑηλυγενέστερον ὡς
2. » - ᾿]
ὃν, παραδοτέον ἔν τὸ τῷ γόμῳ καὶ λόγῳ. τάξις μὲν
ῳ ι ϑϑὃ»»ν .
δή τις αὕτη. τούτων δὲ αὐτῶν διδασκαλία καὶ πα-
ράδοσις λεγέσθω τὸ μετὰ τοῦτο, τίνα τρόπον χρὴ
- ἣν κὸ Έ
καὶ οἵστισι καὶ πότε πράττειν ἕκαστα αὐτῶν. οἷον
δή τις ναυπηγὸς, τὴν τῆς ναυπηγίας ἀρχὴν καταβαλ-
ἣ ; , ν᾿
, ς -»"Ἥ ᾽
λόμενος, τὰ τροπέδια ὑπογράφεται τῶν πλοίων σχὴ»
3 3 ι - -
ματα, ταὐτὸν δή μοι κἀγὼ φαίνομαι ἐμαυτῷ δρᾷν,
τὰ τῶν βίων πειρώμενος σχήματα διαστήσασϑαι κα-
ν “- -- ω 32 .
τοὶ τρόπους τοὺς τῶν ψυχῶν, ὄντως αὐτῶν τοὶ τρο-
.}
πόδια καταβάλλεσθαι, ποίᾳ μηχανῇ καὶ τίσι ποτὲ
δι ..- ὦ
"ὅποις ξυγόντες, τὸν βίον ἄριστα διὰ τοῦ πλοῦ
᾿
ἀκα ὍΠ ΠΕΘΙΒΥΘ5 118. ὙΠ. ᾿ς ὯΔ 5
τούτου τῆς ζωῆς διακομισϑησόμεϑα, τοῦτο σκοπεῖ»
ὀρϑῶς. ἔστι δὴ τοίνυν τὰ τῶν ἀνθρώπων προρανς
μεγάλης μὲν σπουδὴς οὐκ ἄξια, ἀναγκαῖόν γε μὴν
σπουδάζειν" τοῦτο δὲ οὐκ εὐτυχές. ἐπειδὴ δὲ ἐνταῦ-
ϑὰ ἐσμὲν, εἴπως διὰ προσήκοντος τιγὸς αὐτὸ πράτ-
ἴοιμεν, ἴσως ἂν ἡμῖν σύμμετρον ἂν εἴη. λέγω δὲ δὴ
τί ποτε; ἴσως μέντ᾽ ἄν τις μοὶ τοῦτ᾽ αὐτὸ ὑπολαβὼν,
ὀρϑῶς ἐπ ὁλῶ 30οι. ΚΑ. Πάνν μὲν οὖν. 46. φημὶ
χρῆναι τὸ μὲν σπουδαῖον σπουδάζειν" τὸ δὲ μὴ σπου-
δοαῖον, μὴ. φύσει δὲ εἶναι ϑεὸν μὲν, πάσης μακα-
ρίου σπουδῆς ἄξιον" ἄνθρωπον δὲ, ὅπερ εἴπομεν
ἕμπροσϑεν, θεοῦ τι ποίγνον εἶναι μεμηχανημένογ.
καὶ ὄντως τοῦτο αὐτοῦ τὸ βέλτιστον γεγονέναι. τοὺ-
τῳ δὴ δεῖν τῷ τρόπω ξυνεπόμενον, καὶ παίζοντα ὅτι
καλλίστας παιδιὸς πάντ᾽ ἄνδρα καὶ γυναῖκα οὕτω
διαβιῶναι, τοὐναντίον ἢ νῦν διαγοηϑέντας. ΚΛ.
Πῶς; 46. νῦν μέν που τὰς σπουδὸς οἴονται δεῖν
ἕνεκα τῶν παιδιῶν γίγεεσϑαι. τὸ γὰρ περὶ τὸν πό-
λεμον ἡγοῦνται, σπουδαῖα ἐ ὄντα, τῆς εἰρήνης ἕνεκα
δεῖν εὖ τίϑεσϑαι. τόδ᾽ ἦν ἐν πολέμῳ μὲν ἄρα οὔτ᾽
οὖν παιδιὰ πεφυκυῖα, οὔτ' αὖ παιδεία ποτὲ ἡμῖν
ἀξιόλογος, οὔτε οὖσα οὔτε ἐσομένη. τὸ δὴ φαμὲν η-
μῖν 7ὲ εἶναι σπουδαιότατον, δεῖ δὴ τὸν κατ εἰρήνην
βίον ὃ ἕκαστον πλεῖστόν τε καὶ ἄριστον διεξελθεῖν. τὸς
οὖν ὀρϑότης παίζοντα ἐστὶ διαβιωτέον, τίγας δὴ
παιδιὰς ϑύοντα καὶ ἄδοντα καὶ ὀρχούμεγον, ὡσίφε
ποὺς μὲν ϑεοὺς ἵλεως αὑτῷ παρασκευάζειν δυνατὸν
εἶναι, τοὺς δ᾽ ἐχϑροὺς ἀμύνεσθαι, καὶ γικὰν μοιμό-
μένον" ὁποῖα δὲ ἄδων ἂν τις καὶ ὀρχούμενος, ἀμφὸ
546 ῬΙΑΤΟΘΝΙΒ Ρ.804.8.}.ε,ἀ,
τερα ταῦτα πράττοι" τὸ μὲν τῶν τύὑπων εἴρηται, καὶ
εαϑάπερ ὅδοὶ τέτμηνται, καϑ' ἃς ἱτέον" πϑοσδο-
κῶντα καὶ τὸν ποιητὴν εὖ λέγειν τὸ,
“Τηλέμαχ , ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι γοήσεις,
“4λλα δὴ καὶ δαίμων ὑποϑήσεται. οὐ γὰρ ὀΐω
οἵ σὲ ϑεῶν ἀέκητι γενέσϑαι τε τραφέμεν τε.
Ταὑτὸν δὴ καὶ τοὺς ἡμετέρους τροφίμους δεῖ διανο-
ηϑέντας, τὰ μὲν εἰρημένα ἀποχρώντως νομίζειν εἰ-
ρῆσϑαν" τὰ δὲ καὶ τὸν δαΐμονά τε καὶ ϑεὸν αὐτοῖ-
σιν ὑποϑήσεσθϑαι ϑυσιῶν τε πέρι καὶ χορειῶν" οἷς
τισί τε καὶ ὅπότε ἕκαστα ἑκάστοις προυσπαΐζοντές τε
καὶ ἱλεούμενοι κατὰ τὸν τρόπον τῆς φύσεως δια-
βιώσονται, ϑαύματα ὄντες τοπολὺ, σμιχρὰ δὴ ἀλη-
ϑείας ἄττα μετέχοντες. ΠΠΕῈ1΄. Παντάπασι τὸ τῶν
ἀνϑρώπων γένος ἡμῖν, ὦ ξένε, διαφαυλίζεις. 4. Μὴ
Ἐν μον, ὦ Πέγιλλε, ἀλλὰ ξύγγνωθὶ μοι. πρὸς
γὰρ τὸν ϑεὸν ἀπιδὼν, καὶ παϑὼν, εἶπον ὅπερ εἶἴ-
υηκα νῦν. ἔστω δ᾽ οὖν τὸ γένος ἡμῶν, μὴ ν,
εἴ σοι φίλον, σπουδῆς δὲ τινὸς ἄξιον. τὸ δ᾽ ἑξῆς
τούτοις, οἰκοδομίαι μὲν εἴρηνται γυμνασίων ἅμα
καὶ διδασκαλείων κοινῶν τριχῆ κατὰ μέσην τὴν πό-
λιν" ἔξωϑεν δὲ ἵππων αὖ τριχῆ περὶ τὸ ἄστυ, γυ-
μνάσιά τε καὶ εὐρυχώρια, τοξικῆς τε καὶ τῶν ἀλ-
λῶν ἀκροβολισμῶν ἕνεκα διακεχοσμημένα, μαϑὴς-
σεώς τὲ ἅμα καὶ μελέτης τῶν νέων. εἰ δ᾽ ἄρα μὴ
τότε ἱκανῶς ἐῤῥήϑησαν, νῦν εἰρήσϑω τῷ λόγῳ
μετὰ νόμων. ἐν δὲ τούτοις πᾶσι, διδασκάλους
ἔκάστων πεπεισμένους μισϑοῖς, οἰκοῦντας ξένους,
διδάσκειν τὲ πάντα ὅσα πρὸς τὸν πόλεμον ἐστὶ
..».365..}. ὮΒ ΓΕΘΙΒΥ͂Β 118. ὙΠ, 247
- [Π] - Υδ τς φ»
μαϑήματα τοὺς φοιτῶντας, οσά τὲ πρὸς μοῦυσι-
χήν. οὐχ ὃν μὲν ἂν ὃ πατὴρ βούληται, φοιτῶν-
ει 3. "ἡ ᾿ »“ ν , ) ἢ Υ
ταὶ ὃν δ᾽ ἂν μὴ, ἐῶντα τὰς παιδείας" ἀλλὰ, τὸ λε-
Υ ͵ ΒΡ] 2) ὃ Ἃ τὸ ἢ 4 ὃ
γόμενον, πάντ᾽ ἄνδρα καὶ πυΐῖδα, κατὰ τὸ δυνα-
-Ὁ » »Ὥ»ὋΣ᾿ -» ,
τὸν, ὡς τῆς πόλεως μᾶλλον ἢ τῶν γεννητόρων ὄντας,
παιδευτέον ἐξ ἀνάγκης. τὰ αὐτὰ δὲ καὶ περὶ ϑηλει.-
ὧν ὃ μὲν ἐμὸς γόμος ἂν εἴποι πάντα ὅσά περ καὶ
περὶ τῶν ἀῤῥένων, ἴσα καὶ τὰς ϑηλείας ἀσκεῖν δεῖν.
Α 34ι Ἃ 3 “Ὁ Αἵ ῳ 4 Γ
καὶ οὐδὲν φοβηϑεὶς εἴποιμ ἂν τοῦτον τὸν λύγον,
"»- , -Ὁ ᾿
οὔτε ἱππικῆς, οὔτε γυμναστικῆς, ὡς ἀνδράσι μὲν
πρέπον ἂν εἴη, γυναιξὶ δὲ οὐκ ἂν πρέπον. ἀκούων
μὲν γὰρ δὴ μύϑους παλαιοὺς πέπεισμαι. τὰ δὲ νῦν,
ὡς ἔπος εἰπεῖν, οἶδα ὅτι μυριάδες ἀναρίϑμητον γυ-
- -Ὁ )
γαικῶν εἰσι τῶν περὸ τὸν Πόντον, ἃς Σαυρομάτι-
- ΤῊ 2. ἢ; Υ ᾿
δας καλοῦσιν, αἷς οὐχ ἵππων μόνον, ἀλλὰ καὶ τόξων
Ὁ με »"ο΄Ὗ
καὶ τῶν ἄλλων ὅπλων κοιγωγέα καὶ τοῖς ἀνδράσιν
ἴση προστεταγμένη, ἴσως ἀσκεῖται. λογισμὸν δὲ πρὸς
τούτοις περὶ τούτων τοιόνδε τινὰ ἔχω" φημὶ, εἴπερ
εἰ, 2 ᾿ ᾿
ταῦτα οὕτω ξυμβαίνειν ἐστὶ δυνατὸ, πάντων ἀνοητό-
.ο 2) - ιν ὦ Υ Υ̓͂ ᾿ ΄ ᾿
τατα τανῦν ἐν τοῖς παρ᾿ ἡμῖν τύποις γίγνεσθαι,τὸμὴ
᾽ αὖ " ς τῚ Ὡ7
πάσῃ ῥώμῃ πάντας ὁμοθυμαδὸν ἐπιτηδεύειν ἄνδρας
, ᾿ ᾿ ΡῚ " ;
γυναιξὶ ταῦτά. σχεδὸν γὰρ ὀλίγου πᾶσα ἡμίσειω
ω ν ν᾿
πόλις ἀντὲ διπλασίας οὕτως ἐστὲ τε καὶ γίνεται ἐκ
-“ὦψ “ἐδ ““- ,
τῶν αὐτῶν τελῶν καὶ πόνων" καΐτοι ϑαυμοαστὸν ἂν
[ , , - 5 Ὅς ον γ - 27
ἁμάρτημα νομοϑετῃ τοῦτ αὐτὸ γέγγοιτο. Κὶ (. Εοι-
᾿ Ἵ, αδὰν Ξ
κέ γε. ἔστι μέντον πάμπολλα ἡμῖν, ὦ ἕένξ, παρὰ
" 5 γ᾿ ᾿ -»"εὃ΄ - ,
τὰς εἰωϑυΐίας πολιτείαξ τῶν γῦν λεγομέγων. Α46.
᾿ ἫΝ » Ἄν Ξ
ἀλλὰ γάρ, εἶπον, τὸν μὲν λόγον ἐᾶσαι διεξελϑεῖν εὖ,
» [ε 4 " -»Ὕ
᾿ϑλϑόντος δὲ, οὕτω τὸ δοκοῦν αἱρεῖσθαι δεῖ. ΚΖ.
ὌΝ τς ΡΙ, ΑΤ ΟΝΙ5 Ἵ ο,ἂ,ε.».80 δ 8,
ἡΠάλα ἐἶἷπὲς τε ἐμμελῶς, πεποίηκάς τε μὲ τανῦν αὐὖ-
τὸν ἐμαντῷ ἐπιπλήττειν ὅτ ταῦτα εἴρηκα. λέγε οὖν
τὸ μετὰ ταῦτα κι τι σοὶ κεχαρισμένον ἐστίν. “49.
Τὸ δὲ ἔμοιγε, ὦ Κλεινία, ὃ καὶ πρόσϑεν εἶπον" ὡς,
εἰ μὲν ταῦτα ἦν μὴ ἱκανῶς ἔργοις ἐληλεγμένα ὅτι
δυνατά ἐστι γίγνεσϑαι, τάχα ἣν ὧν τι καὶ ἀντειπεῖν
τῷ λόγῳ: νῦν δὲ ἀλλό τί που ζητητέον ἐχεένῳ τῷ
τοῦτον τὸν γόμον μηδαμῇ δεχομένῳ. τὸ δ᾽ ἡμέτερον
διακέλευσμα ἐν τούτοις οὐκ ἀποσβήσεται, τὸ μὴ οὐ
λέγειν ὥς δεῖ παιδείας τε καὶ τῶν ἄλλων ὅτι μάλιστα
ο(οἰγωγεῖν τὸ ϑῆλυ γένος ἡμῖν τῷ τῶν ἀῤῥένων γέ-
ψει. καὶ γὰρ οὖν οὕτωσέ πως δεῖ περὶ αὐτοῦ διανοη-
“ϑῆγαι. φέρε, μὴ μετεχουσῶν ἀνδράσι γυναικῶν κοι-
γῇ τῆς ζωῆς πάσης, μῶν οὖκ ἀνάγκη γενέσϑαι .7ὲ
τινὰ τάξιν ἑτέραν αὐταῖς; ΚΙ. Ὡνάγκη μὲν οὖν.
«40. Τίνα οὗν ἔμπροσϑεν τῶν γὺῦν ἀποδεδειγμένων
ϑεῖμεν ἂν τῆς κοινωγέας ταύτης, ἣν νῦν αὐταῖς ἧ-
μεῖς προστάττομεν ; πότερον ἣν Θρᾷκες ταῖς γυναιξὶ
χρῶνται, καὶ πολλὰ ἕτερα γένη, γεωργεῖν τε καὶ βου-
κολεῖν καὶ ποιμαΐνειν, καὶ διακονεῖν μηδὲν διαφε-
ρόντως τῶν δούλων; ἢ, καϑάπερ ἡμεῖς, ἅπαντές τε
οἱ περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον. νῦν γὰρ δὴ τόγε παρ
ἡμῖν ὧδέ ἐστι περὲ τούτων γιγνόμενον" εἴς τιγὰ μέαν
οἴκησιν ξυμφορήσαντες, τὸ λεγόμενον, πάντα χρήμα-
τα, παρέδομεν ταῖς γυναιξὲ διαταμιεύειν τε καὶ κερ-
κίδων ἄρχειν καὶ πάσης ταλασίας. ἢ τὸ τούτων δὴ
διὰ μέσου φῶμεν, ὦ Ἱπέγιλλε, τὸ “ακωνικόν; κό-
ρας μὲν γυμνασίων μετόχους οὔσας ἅμα καὶ μουσι-
κῆς δεῖν ἕῆν, γυναῖνας δὲ, ἀργοὺς μὲν ταλασίας.
Β.ο,.ἃ ΠΕ ΤΈΘΙΒΥΘ5 118. 1}, 249
ἀσκητικὸν δὲ τίνα βίον καὶ οὐδαμῶς φαῦλον οὐδ᾽
εὐτελὴ διαπλέκειν; ϑεραπείας δὲ καὶ ταμιείας αὖ
καὶ παιδοτροφίας εἴς τι μέσον ἀφικνεῖσθαι; τῶν δὲ
εἰς τὸν πόλεμον μὴ κοινωγούσας, ὥστ᾽ οὐδ᾽ εἴτις
ποτὲ διαμάχεσθαι περὶ πόλεώς τε καὶ παίδων ἀναγ-
καέα τύχη γίγνοιτο, οὔτ᾽ ἂν τόξων, ὥς τινες ἅμα-
ζόνες, οὔτ᾽ ἄλλης κοινωνῆσαιποτὲ βολῆς μετὰ τέγνης
δυνάμεναι, οὐδὲ, ἀσπέδα καὶ δόρυ λαβοῦσαι, μιμή-
σασϑαι τὴν ϑεὸν, ὡς πορϑουμένης αὐταῖς τῆς πα-
τρίδος, γενναίως ἀντιστάσας, φόβον γε, εἰ μηδὲν
μεῖζον, πολεμίοισι δύνασθαι παρασχεῖν ἐν τάξει τινὶ
κατοφϑείσας; “Σαυρομάτιδας δὲ οὐδ᾽ ἂν τοπαρά-
σὰν τολμήσειαν μιμήσασθαι, τοῦτον τὸν τρόπον
διαβιοῦσαι: παρὰ γυναῖκας δὲ αὐτὰς ἄνδρες ἂν αἵ
ἐκείνων γυναῖκες φανεῖεν. ταῦτ᾽ οὖν ὑμῶν τοὺς
γομοϑέτας ὃ μὲν βουλόμενος ἔπαινεῖν, ἐπαινέτω"
τὸ δ᾽ ἐμὸν οὐκ ἄλλως ἂν λεχϑείη. τόλεον γὰρ καὶ
οὐδ᾽ ἥμισυν δεῖν τὸν νομοϑέτην εἶναι, τὸ ϑῆλυ
μὲν ἀφιέντα τρυφᾷν καὶ ἀναλίσκειν, διαίταις
ἀτάκτως χρώμενον, τοῦ δὲ ἄῤῥενος ἐπιμεληϑὲν-
τὰ τελέως, σχεδὸν εὐδαίμονος ἥμισυ βίου κατα-
λείπειν ἀντὶ διπλασίου τῇ πόλει: ΜΙΕΙ͂. Τί δρό-
σομὲν, ὦ Κλεινία; τὸν ξένον ἐάσομεν τὴν Σπάρ-"
τὴν οὕτω καταδραμεῖν; ΚΑ. Ιναϊ. δεδομένης
γὰρ αὐτῷ παῤῥησίας,, ἐατέον, ἕως ἂν διεξελϑο»-
μὲν πάντη ἱκανῶς τοὺς νόμους. ΠΠΕΙ͂. ᾿ Ορϑῶς λέ-
7εις. 46. Οὐκοῦν τὰ μετὰ ταῦτα ἤδη σχεδὸν ἐμὸν
πειρᾶσθαι φράζειν. ΚΑΊ. πῶς γὰρ οὔ; 46, Τίς δὴ
τρόπος ἀνθρώποις γίγνοιν ἂν τοῦ βίου, οἷσι “τὼ
2560 ῬΙΑΥΤΟΝΙΘΒ '6.Ρ.807.4.}.6.,
μὲν ἀναγκαῖα εἴη κατεσκευασμένα μέτρια, τὰ δὲ τῶν
τεχνῶν, ἄλλοις παραδεδομένα; γεωργίαι δὲ ἐκδεδο-
μέναι δούλοις, ἀπαρχὴν τῶν ἐκ τῆς γῆς ἀποτελοῦσιν
ἱκανὴν ἀγϑρώποις ζῶσιν κοσμέως" ξυσσίτια δὲ κατε-
σκευασμέόνα εἴη, χωρὶς μὲν, τὰ τῶν ἀνδρῶν, ἐγγὺς δ᾽
ἐχόμενα τὰ τῶν αὐτοῖς οἰκείων, παίδων τε ἅμα ϑη-
λειῶν καὶ τῶν μητέρων αὐταῖς" ἄρχουσέ τε καὶ ἀρ-
χούσαις εἴη προστεταγμένα λύειν ταῦτα ἑκάστοις τὰ
ξυσσίτια, πάντα καϑ'᾽ ἑκάστην ἡμέραν, ϑεασαμέγους
καὶ ἰδόντας τὴν διαγωγὴν τὴν τῶν ξυσσιτίων. μετὰ
δὲ ταῦτα, σπείσαντας τόν τε ἄρχοντα καὶ τοὺς ἀλ-
λους, οἷς ἂν τυγχάνῃ ϑεοῖς ἡ τότε νὺξ τε καὶ ἡμέρα
καϑιερωμένη, κατὰ ταῦτα οὕτως οἴκαδε πορεύεσϑαι.
τοῖς δὴ ταύτῃ κεκοσμημένοις ἄρα οὐδὲν λειπόμενον
ἐστὴν ἀναγκαῖόν τε ἔργον καὶ παντάπασι προσῆκον;
ἀλλ᾽ ἐν τρόπῳ βοσκήματος ἕκαστον πιαινόμενον αὖ-
τῶν δεῖ ζῆν; οὔκουν τόγε δίκαιον φαμὲν, οὐδὲ κα-
λόν: οὐδ᾽ οἷόν τε τὸν ζῶντα οὕτως ἀτυχῆσαι τοῦ
προσήκοντος" προσήκειν δὲ ἀργῷ καὶ ῥᾳϑύμως κα-
ταπεπεσμένῳ ζώῳ, σχεδὸν ὑπ᾽ ἄλλου διαρπασϑῆναι
ζώου τῶν σφόδρα τετρυμένων μετὰ ἀνδρείας τε ἅμα
καὶ τῶν πόνων. ταῦτα οὖν δὴ δι ἀκριβείας ἱ ἱκανῆς,
ὡς καὶ νῦν, εἰ ξητοῖμεν ἂν, ἴσως οὐκ ἂν ποτε γένοι-
το, μέχρι πὲρ ἂν ᾿ γυναϊκὲς τε καὶ παῖδες οἰκήσεις τὲ
ἴδιαν καὶ ἰδίως ἅπαντ᾽ ἢ τὰ τοιαῦτα ἑκάστοις ἡμῶν
κατεσκευασμένα. τὰ δὲ μετ ἐκεῖν αὖ δεύτερα ταγῦν
λεγόμενα εἰ γίγνοιτο ἡμῖν, γίγνοιτο ἂν καὶ μάλα
μετρίως. ἔργον δὲ δὴ τοῖς οὕτω ζῶσι φαμὲν οὐ τὸ
σμικρότατον οὐδὲ τὸ φαυλότατον λείπεσϑαι" μέγιστον
λ.ς.».8ο08 εἰ ὉΠ ΠΕΘΙΒΥΘ 110. γῇ. 251
ὲ πάντων εἶναι προστεταγμένον ὑπὸ ᾿δικαίου νό-
ιου. τοῦ γὰρ πᾶσαν τῶν ἄλλων πόώντων ἔργων βίου
ἰσχολίαν παρασκευάζοντος τοῦ Πυϑιάδος τε καὶ
Ολυμπιείδος νίκης ὀὁρεγομένου, διπλασίας τε καὶ ἔτι
πολλῷ πλέονος ἀσχολίας ἐστὲ γέμων ὃ περὶ τὴν τοῦ
σώματος πάντως καὶ ψυχῆς εἰς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν βί-
ος ἡρημένος ὀρϑότατα.. πάρεργον γὰρ οὐδὲν δεῖ τῶν
ἄλλων ἔργων διακώλυμα γίγνεσθαι τῶν τῷ σώματι
προσηκόντων εἰς ἀπόδοσιν πόνων καὶ τροφῆς, οὐδ᾽
αὖ ψυχῇ μαϑημάτων τε καὶ ἐθῶν. πᾶσα δὲ νὺξ τΞ
καὶ ἡμέρα σχεδὸν οὖχκ ἔστιν ἱκανὴ τοῦτ᾽ αὐτὸ πράτ-
τοντι, τὸ τέλεόν τὸ καὶ ἱκανὸν αὐτῶν ἐκλαμβάνειν.
οὕτω δὴ τούτων πεφυκότων», τάξιν δεῖ γίγνεσθαι πᾶσι
τοῖς ἐλευϑέροις τῆς διατριβῆς περὶ τὸν χρόνον ἅπα»-
τα, σχεδὸν ἀρξάμενον ἐξ ἕω, μέχρι τῆς ἑτέρας ἀεὶ
ξυνεχῶς ἕω τὸ καὶ ἡλίου ἀνατολῆς. πολλὰ μὲν οὖν
καὶ πυκνὰ καὶ σμικρὰ λέγων ἄν τις νομοϑέτης, ἀ-
σχήμων φαΐγοιτο, περὺ τῶν κατ᾽ οἰκίαν διοικήσεων,
τά τὲ ἀλλα, καὶ ὅσα νύκτωρ ἀὐπνίας πέρι, πρέπει
τοὶς μέλλουσι διὰ τέλους φυλάξειν πᾶσαν πόλιν ἀ-
κριβῶς. τὸ γὰρ δίην. διατελεῖν ἡντινοῦν γύκτα εὕ-
δοντα καὶ ὁντινοῦν τῶν πολιτῶν, καὶ μὴ φανερὸν
εἶναι πᾶσι τοις οἰκέταις ἐγενούμενον τὸ καὶ ἐξανε-
στάμενον. ἀεὶ πρῶτον, τοῦτο αἰσχρὸν δεῖ δεδόχϑαι
πᾶσι, καὶ οὐκ ἐλευϑέρου᾽ εἶτ οὖν νόμον, εἴτ᾽ ἐπι-
τήδευμα τὸ τοιοῦτον καλεῖν ἐστι χρεών. καὶ δὴ καὶ
δέσποιναν ἐν οἰκίᾳ ὑπὸ ϑεραπαινίδων ἐγείρεσθαι
τινῶν, καὶ μὴ πρώτην αὑτὴν ἐγείρειν τὰς ἄλλας, αὖ-
ρὸν λέγειν χρὴ περὸς αὐτοὺς, δοῦλόν τ καὶ δούλνος
φ:}. ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ὁ
Ὶ Ἀ τ β Ἃ ΒΥ) - τ, « κ ΣΦ
κοὶὸ παῖδα, καὶ, εἴπως ἣν οἱύντε, ὁλὴν χαὶ πᾶσμ"
τὴν οἰκίαν. ἐγειρομένους δὲ νύκτωρ δεῖ πάντας πρώ!
τειν τῶν τὸ πολιτικῶν μέρη πολλὰ καὶ τῶν οἰκονομι.
"Ὁ 27 τ ᾿ , ς
κῶν" ἄρχοντας μὲν, κατὶ πόλιν, δεσποένας δὲ καὶ ὃ:
ἡ ἣν 2φν ) ῳ . ᾿ ι 3
σπύότας, ἐν ἐδίαις οἰκέαις. ὕπγος γὰρ δὴ πολὺς οὔτ:
- ! »-Ὄ᾿ ". -“ὦ᾽ 3 99 .. -"
τοὶς σώμασιν, οὔτε ταῖς ψυχαὶς ἡμῶν οὐδ᾽ αὖ ταῖς
πράξεοι ταῖς περὶ ταῦτα πάντα ἁρμόττων ἐστὶ κατι
᾿] 32 2 "
φύσιν. καϑεύδων γὰρ οὐδεὶς οὐδενὸς ἄξιος, οὐδὲ;
μᾶλλον τοῖ; μὴ ζῶντος " ἀλλ᾿ ὅστις τοῦ ζῆν ἡμῶν καὶ
- Ὁ ; ἈΝ ι ῃ
τοῦ φρονεῖν μάλιστα ἐστὶ κηδεμὼν, ἐγρήγορε χρόνο!
σ -ὕ- Υ 39 -“ο-
ὡς πλεῖστον, τὸ πρὸς ὑγέειαν αὐτοῦ μόνον φυλάτ-
τῶν χρήσιμον. ἔστι δ᾽ οὗ πολὺ, καλῶς εἰς ἔϑος ἰόν.
͵ " Ἀ
ἐγρηγορότες δὲ ἄρχοντες ἐν πόλεσι νύκτωρ, φοβεροὶ
᾿ -»Σ“ [Ὁ Φ Ν
μὲν κακοῖς πολεμέοις τε ἅμα καὶ πολέταις, ἀγαστοὶ
εν - ΄ “Ἄ
δὲ καὶ τίμιοι τοῖς δικαίοις τε καὶ σώφροσιν" ὠφέλι-
μυι δὲ αὑτοὶς τε καὶ ξυμπάση τῇ πόλει. νὺξ μὲν δὴ
διαγομένη τοιοιύτη τὶς, πρὸς πᾶσι τοῖς εἰρημένοις,
᾿ 2, "»Ὸ᾿- -- Ἂ “
ἀνδρείαν ἂν τινὰ προσπαρέχοιτο ταῖς ψυχαῖς ἑκά-
- -»"Ὕ ᾿ “]ἷ
στων τῶν ἐν ταῖς πόλεσιν. ἡμέρας δὲ ὄρϑρου τε ἐ-
πανιόγτων, παῖδας μὲν πρὸς διδασκάλους που ἐρέ-
Ε ᾿ ᾿ ͵
πεσϑα! χρδών. ἄγευ ποιμένος δὲ οὔτε πρόβατα οὔτε
ΕΣ 39 ᾿ ξ, ἐἤ 3 ᾿ κ᾿ - 2} »
ἄλλο οὐδὲν πω βιωτέον, οὐδὲ δὴ παῖδας ἄγευ τιτῶν
ο 3ι [ 3) »"» -ς-φι -"
παιδαγωγῶν, οὐδὲ δούλους ἄνευ δεσποτῶν. ὃ δὲ παῖς,
, «, ᾿
πάντων ϑηρίων ἐστὶ δυσμεταχειριστότατον. ὅσῳ γὰρ
“μάλιστα ἔχει πηγὴν τοῦ φρϑνεῖν μήπω κατηρτυμέ-
γην, ἐπίβουλον καὶ δριμὺ καὶ ὑβριστότατον ϑηοἱ-
»" Ε) τ -“Ὺ
ων γίγνεται. διὸ δὴ πολλοῖς αὐτὸ οἷον χαλινοῖς τισι
[ω] “Ψφ κι -" Ἂ ε
δεῖ δεσμεύειν" πρῶτον μὲν, τροφῶν καὶ μητέρων οὁ-
ΕῚ - Η
ταν ἀπαλλάττηται, παιδαγωνοῖς, παιδίας καὶ νης
Ρ.809.4.}.ο. ΠΕ ΠΕΟΘΙΒΥΒ 1.18. ΥἿΙΙ, ὉΒΆ
πιότητος χάριν" ἔτι δ᾽ αὖ, τοῖς διδάσκουσι καὶ ὅ-
τιοῦν καὶ μαϑή ἡμασιν, ὡς ἐλεύϑερον. ὡς δ᾽ αὐ δοῦ-
λον, πᾶς ὃ προστυγχάνων τῶν ἐλευϑέρων ἀνδρῶν,
κολαζέτω τόν τὲ παῖδα αὐτὸν καὶ τὸν παιδαγωγὸν
καὶ τὸν διδάσκαλον, ἐὰν ἐξαμαρτάνῃ τὶς τὴ τούτων.
ἂν δ᾽ αὖ προστυγχάνων τὶς μὴ κολάζῃ τὴ δίκῃ, ὀνεί-
δει μὲν ἐνεχέσϑω πρῶτον τῷ μδγίστῳ' ὃ δὲ τῶν γο-
μοφυλάκων ἐπὶ τὴν τῶν παΐδων ἀρχὴν ἤρφημένος ἐ-
πισχοπείτω τοῦτον τὸν ἐντυγχάνοντα οἷς λέγομεν,
καὶ μὴ κολάζοντα, δέον κολάζειγ"- ἢ κολάζοντα μὴ
κατὰ τρόπον. Βλέπων δὲ ἡμῖν ὀξὺ, καὶ διαφερόν»-
τῶς ἐπιμελούμενος τῆς τῶν παΐδων τροφῆς, κατευ-
ϑυγέτω τὰς φύσεις αὐτῶν, ἀεὶ τρέπων πρὸς τἄγα-
ϑὸν κατὰ γόμους. τοῦτον δὲ αὐτὸν αὖ πῶς ἂν ἡμῖν
ὃ νόμος αὐτὸς παιδεύσειεν ἱκανῶς; νῦν μὲν γὰρ δὴ
εἴρηκεν οὐδὲν πω σαφὲς οὐδὲ ἱκανὸν, ἀλλὰ τὰ μὲν,
τιὲ δ᾽ οὔ. δεῖ δὲ, εἰς δύναμιν μηδὲν παραλείπειν αὖ-
τῷ, πάντα δὲ λόγον ἀφερμηνεύειν" ἵνα οὗτος τοῖς
ἄλλοις μηνυτὴς τε ἅμα καὶ τροφεὺς γίγνηται. τὼ μὲν
οὖν δὴ χορείας πέρι μελῶν τε καὶ ὀρχήσεως ἐῤῥήϑη
τίνα τὗπον ἔχοντα, ἐκλεκτέα τὲ ἐστι καὶ ἐπανορϑωτέα
καὶ καϑιερωτέο" τὰ δὲ ἐν γράμμασι μὲν ὄντα, ἄνευ
“δὲ μέτρων, ποῖα καὶ τένα μεταχειρίζεσθαι χφήσει τρό-
πον, ὦ ἄριστε τῶν παίδων ἐπιμελητὰ, τοὺς ὑπὸ σοῦ
τρεφομένους, οὔκ εἰρήκαμεν. καίτοι τὰ μὲν περὲ
τὸν πόλεμον ὁ ἃ δεῖ μανϑάνειν τε αὐτοὺς καὶ μελετᾷν,
ἔχεις τῷ λόγῳ" τὰ δὲ περὶ τὰ γράμματα πρῶτον καὶ
δεύτερον λύρας πέρι καὶ λογισμῶν, ὧν ἔφαμεν δεῖν,
ὑσάτε πρὸς πόλεμον καὶ οἰκονομίαν καὶ τὴν κατὰ
οδὰ ΡΙΙΑΤΟΝΙΒ ἃ,ο.Ρ.8 10.8"
πόλιν διοίκησιν χρῆναι δκάστοὺς λαβεῖν" καὶ πρὸς
τὰ αὐτὰ ταῦτα ἔτει τὰ χρήσιμα τῶν ἐν ταῖς περιόδοις
τῶν ϑείων, ἄστρων τε πέρι καὶ ἡλίου καὶ σελήνης,
ὥσα διοικεῖν ἀναγκαϊόν ἐστι περὲ ταῦτα πάση πό-
λει. τίνων δὴ πέρι λέγομεν; ἡμερῶν τάξεως εἰς μη-
γῶν περιόδους, καὶ μηνῶν εἰς ἕκαστον τῶν ἐνιαυ-
τῶν" ἵνα ὧραι καὶ ϑυσίαι καὶ ἑορταὶ, τὰ προσήκον-
τα ἀπολαμβάνουσαι ἑαυταῖς ἕκασται, τῷ κατὰ φύσιν
ἄγεσϑαι, ζῶσαν τὴν πόλιν καὶ ἐγρηγορυῖαν παρεχό-
μεναι" ϑεοῖς μὲν τὰς τιμὰς ἀποδιδῶσι, τοὺς δὲ ἂἀν-
ϑρώπους περὶ αὐτὰ μᾶλλον ἔμφρονας ἀπεργάζων-
ται. ταῦτα οὕτω σοὶ πάντα ἱκανῶς, ὦ φίλε, παρὼ
τοῦ νομοϑέτου διΐρηται. πρόσεχε δὴ τὸν νοῦν τοῖς
μετὰ ταῦτα μέλλουσι ῥηϑήσεσϑαι. γραμμάτων εἴπο-
μὲν ὡς οὐχ ἱκανῶς ἔχεις πέρι, τοπρῶτον ἐπικαλοῦ»-
τες τὶ τὴ λέξει τόδε, ὡς οὕπω διεύρηκέ σον πότερον
εἰς ἀκρίβειαν τοῦ μαϑήματος ἰ ἑτέον τὸν μέλλοντα πο-
λίτην ἔσεσϑαν μέτριον, ἢ τοπαράπαν οὐδὲ προσοι-
στέον. ὡς δ᾽ αὕτως καὶ περὶ λύραν. προσοιστέον μὲν
τοίνυν φαμέν. εἰς μὲν γράμματα, παιδὲ δεκότει, σχε-
δὸν ἐνιαυτοὶ τρίς" λύρας δὲ ἅψασϑαι, τρία μὲν ἔτη
καὶ δέκα γεγονόσιν ἄρχεσϑαι, μέτριος ὃ χρόνος" ἐμ-
μεῖναι δὲ, ἕτερα τρία. καὶ μὴτε πλείω τούτων μὴτ᾽
ἐλάττω πατρὶ, μὴτ' αὐτῷ φιλομαϑοῦντι, μηδὲ μὲ-
σοῦντι, περὶ ταῦτα ἐξέστω μείζω ἢ καὶ ἐλάττω δια-
τριβὴν ποιεῖσϑαι παράνομον. ὃ δὲ μὴ πευιϑόμενος,
ἅτιμος τῶν παιδίων ἔστω τιμῶν » ΜΕ ὀλέγον ὕστερον
ῥητέον. μανϑάνειν δὲ ἐν τοὗτοις τοῖς χρόνοις δὴ τέ
πῦτε δεῖ τοὺς νέους καὶ διδάσκειν αὖ τοὺς διδασκώ-
εἰδδνς; ὍΒ 1ΠΕΟΙΒΥΒ5. 118, ὙἹ]. 285
-“
'λους Σ τοῦτο αὐτὸ πρῶτον μάνϑανε, γράμματα μὲ»
τοίνυν χρὴ τὸ μέχρι τοῦ γράψαιτε καὶ ἀναγνῶναι δυ-
ψοατὸν εἶναν διαπονεῖν. πρὸς τάχος δὲ ἢ καλλος ἀπη-͵
κριβῶσϑαι τισὶν οἷς μὴ φύσις ἐπέσπευσεν ἐν τοῖς τὸ-
ταγμένοις ἔτεσι, χαίρειν ἐᾷν. πρὸς δὲ δὴ, μαϑήμα-
τὰ ἀλυρα ποιητῶν κείμενα ἐν γράμμασι, τοῖς μὲν,
μετὰ μέτρων, τοὶς δ᾽ ἄνευ ῥυϑμῶν τιμημάτων" ἃ
δὴ συγγράμματα κατὰ λόγον εἰρημένα μόνον, τη-
τώμενα ῥυϑμοῦ τὸ καὶ ἁρμονίας, σφαλερὰ γρόμ-
μαϑ' ἡμῖν ἐστὸὴ, παρὰ τινῶν τῶν πολλῶν τοιούτων
ἀνϑρώπων καταλελειμμένα" οἷς, ὦ πάντων βέλτιστοι
»ομοφύλακες, τί χρήσεσϑε; ἢ τί ποϑ' ὑμῖν ὃ νομο-
ἑτης χρῆσϑαι προστάξας, ἐἀρϑῶς ἂν τίξειε; νὴ
μάλα ἀπορήσειν αὐτὸν προσδοκῶ. ἈΚ. Τί ποτξε
τοῦτο, ὦ ξένε, φαίνῃ πρὸς σαυτὸν ὄντως ἠπορηκὼς
λέγειν; «6. ᾿Ορϑῶς ὑπέλαβες, ὦ Κλεινία. πρὸς δὲ
δὴ κοινωνοὺς ὑμᾶς ὄντας περὶ »όμων, ἀνάγκη τό, τε
φαινόμενον εὔπορον καὶ τὸ μὴ, φράζειν. ΙΑ. Τὶ
οὗν; τί περὶ τούτων νῦν καὶ ποῖόν τι πεπονθὼς λέ-
γεις; 46. ᾿Ἐρῶ δή. στόμασι γὰρ πολλάκις μυρίοις
λέγειν ἐναντία οὐδαμῶς εὔπορον. Καὶ 4. Τί δέ; σμι-
-κρὰ καὶ ὀλέγα δοκεῖ σοι τὰ ἔμπροσϑεν ἡμῖν εἰρημέ-
γὰ περὶ νόμων, κεῖσθϑαν τοῖς πολλοῖς ὑπεναντέα;
«49. Καὶ μάλα ἀληϑὲς τοῦτό 7ε λέγεις, τὸ γφϑα τὶ γὰρ
δή με, ὡς ἐμοὶ φαένεται, τῆς αὐτῆς ὁδοῦ ἐγϑοδοποῦ
γεγονυίας πολλοῖς, ἴσως δ᾽ οὐχ ἐλάττοσι » ἑτέροις
προσφιλοῦς" εἰ δὲ ἐλάττοσιν, οὔκουν χείοοσέ γε'
μεϑ' ὧν διακελεύῃ μὲ παροκπινδυγεύοντά τὲ καὶ ϑαῤ-
ῥοῦντα τὴν νῦν ἐκ τῶν βιαδδνθων λόγων τετμημένγ"
258 ῬΙΑΤΟΝΙ8 Ρ.8.1.1.4.}.0.
ὅδὸν τῆς γομοϑεσίας πορεύεσθαι, μηδὲν ἀνιέντα.
Κα. τὶ μὴν; 46. Οὐ τοίνυν ἀν δηβ λέγω μὲν ὅτι
ποιηταὶ τε ἡμῖν εἰσὶ τινὸς ἐπῶν ἑξαμέτρων πάμπολ-
λοι καὶ τριμέτρων᾽" οἱ μὲν, ἐπὶ σπουδὴν, οἵ δ᾽ ἐπὶ
γέλωτα ὡρμηκότες" ἐν οἷς φασὶ δεινοὶ πολλάκις μυ-
οἷον τοὺς ὀρϑῶς παιδευομέγους τῶν νέων τρέφειν καὶ
διακορεῖς ποιεῖν, πολυηκόους τ ἐν ταῖς ἀναγγώσεσι
ποιοῦντας καὶ πολυμαϑεῖς, ὅλους ποιητὰς ἐχμανϑά-
γοντας. οὗ δὲ, ἐκ πάντων κεφάλαια ἐκλέξαντες. καί
τινας ὅλας ῥήσεις εἰς ταὐτὸ ξυναγαγόντες, ἐκμαν-
ϑύ τειν φασὶ δεῖν, εἰς μνήμην τιϑεμένους, εἰ μέλλει
τὶς ἀγαϑὸς ἡμῖν παὶ σοφὸς ἐκ πολυπειρίας καὶ πο-
λυμαϑίας γενέσθαι. τοὕτοις δὴ σὺ κελεύεις ἐμὲ τανῦν
παῤῥησιαξζόμενον ἀποφαίνεσθαι τί τε καλῶς λέγουσι
καὶ τί μή; ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔ; 46. 1ἰ δὴ ποτ᾽ ἂν
οὖν περὶ ἁπάντων τούτων ὃγνὶ λόγῳ φράζων, εἴποιμ᾽
ἂν ἱκανόν; οἶμαι μὲν τὸ τοιόνδς σχεδὸν, ὃ καὶ πῶς
ἂν μοι συγχωρήσειε" πολλὰ μὲν ἕκαστον τούτων εἰ-
ρηκέναι καλῶς, πολλὰ δὲ καὶ τοὐναντίον. εἰ δ᾽ οὕτω
τοῦτ ἔχει, κίνδυνον φημὶ εἶναι φέρουσαν τοῖς παισὲ
τὴν πολυμαϑίαν. ΚΑ. Πῶς οὖν καὶ τὶ παραινοίης
ἂν τῷ νομοφύλακι, 10. Τοῦ πέρι λέγεις; ΚΑ. Τοῦ
πρὸς τί παρἀάδειγμὰ ποτὲ ἀποβλέψας ἂν, τὸ μὲν ἐῷ
στάντας μανϑάνειν τοὺς νέους, τὸ δ᾽ ἀποκωλύοι. λέ-
γε, καὶ μηδὲν ἀπόκνει λέγων. 40. ᾽γαϑὲ Κλεινία,
κινδυνεύω κατά γε τιγὰ τρόπον εὐτυχηκέναι. Καὶ.
Τοῦ δὴ πέρι; 46. Τοῦ μὴ παντάπασι παραδείγμα-
τος ἀπορεῖν. νῦν γὰρ ἀποβλέψας πρὸς τοὺς λόγους
οὖς ἐξ ἕω μέχρι διῦρο δὴ διεληλύθαμεν ἡμεῖς, ὧς:
-πὐσόσνοΝ πο Ν ΔΉ
ἀςς,ρ815..8. Ὲ ΤΈΕΘΙΒΥΘ {18, Ὑἱ. 257
μὲν ἐμοὶ φαινόμεϑα, οὐκ ἄνευ τινὸς ἐπιπνοίας ϑεῶνγ"
ἔδοξαν δ᾽ οὖν μοὶ παντάποσι ποιῆσεν τινὶ προσο-
μοίως εἰρῆσϑαι. καὶ μοι ἴσως οὐδὲν ϑαυμασιτὸν πά-
ϑος, λόγους οἰκείους οἷον ἀϑρόους ἐπιβλέψαντι,
μάλα ἡσϑῆγναι. τῶν γὰρ πλείστων λόγων, οὖς ἐν ποι-
ἡμᾶσιν ἢ χύδην οὕτως εἰρημένους μεμάϑηκα καὶ ἄ-
κήκοα, πάντων μοὲ μετριώτατοί γε δἶναι κατεφάνη-
σαν, καὸὶ προσήκοντες τὰ μάλιστα ἀκούειν νέοις. τῷ
δὴ νομοφύλακέ τε καὶ παιδευτῇ παράδειγμα οὐκ ἂν
ἔχοιμι, ὡς οἶμαι, τούτου βέλτιον φράζειν, ἢ ταῦτά
τε διδάσκειν παρακελεύεσθαι τοῖσι διδασκάλοις τοὺς
παῖδας, τά τὲ τούτων ἐχόμενα καὶ ὅμοια, ἂν ἄρα που
περιτυγχάγῃ ποιητῶν τ ποιήματα διεξιὼν,καὶ γεγραμ-
μένα καταλογάδην, ἢ καὶ ψιλῶς οὕτως ἄνευ τοῦ γεγρά-
φϑαι: λεγόμενα, ἀδελφά που τούτων τῶν νόμων, μὴ με-
ϑιέναι τρόπῳ μηδενὶ, γράφεσθαι δὲ. καὶ πρῶτον μὲν
τοὺς διδασκάλους αὐτοὺς ἀναγκάζειν μανϑάνειν καὶὲ
ἐπαινεῖν. οὖς δ᾽ ὃν μὴ ἀρέσκῃ τῶν διδασκάλων, μὴ χρῆ-
σϑαι τούτοις συνεργοῖς" οὕς δ᾽ ἂν τῷ ἐπαίνῳ συμ-
ψήφους ἔχῃ, τούτοις χρώμενον, τοὺς νέους αὐτοῖς πα-
ραδιδόναν διδάσκειν τε καὶ παιδεύειν. οὗτός μοι μὺ-
ϑὸος ἐνταῦϑα καὶ οὕτω τελευτάτω, περὶ γραμματι-
στῶ» τὲ εἰρημένος ἅμα καὶ γραμμάτων. ΚΑ. Κατὰ
μὲν τὴν ὑπόϑεσιν, ὦ ξένε, ἔμοιγε οὐ φαινόμεϑα ἐκ-
τὸς πορεύεσϑαν τῶν ὑποτεϑέντων λόγων" εἰ δὲ τὸ ὅλον
κατορϑοῦμεν, ἢ μὴ, χαλεπὸν ἴσως διϊσχυρίξζεσϑαι.
446. Τότε γὰρ, ὦ Κλεινία, τοῦτό γ᾽ αὐτὸ ἔσται χα-
ταφανέστερον, ὡς εἰκὸς, ὅταν, ὃ πολλάκις εἰρήκα-
μεν, ἐπὶ τέλος ἀφικώμεϑα πάσης τῆς διεξόδου περὶ
ῬΕΙΤΥΣΤΟΥΙ, Ά
2328 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἴ.ο.ἅ.6,
γύμων ΚΑ. Ὀρϑῶς. 46. Ἶ4ρ᾽ οὖν οὗ μετὰ τὴν
γραμματικὴν ὃ κιϑαριστὴς ἡμῖν προσρητέος; Κα.
Τὶ μήν; 46. Τοῖς κιϑαριοταῖς μὲν τοένυν ἡμᾶς δο-
«ὦ, τῶν ἔμπροσϑεν λόγων ἀναμησϑέντας, τὸ προσ-
ἧκον νεῖμαι τῆς τε διδασκαλίας ἅμα καὶ πάσης τῆς
σπδρὺὶ τὰ τοιαῦτα παιδεύσεως. Κι 4. Ποίων δὴ πέρι
λέγεις; 46. Ἔφαμεν, οἶμαι, τοὺς τοῦ Διονύσου
τοὺς ἑξξηκοντούτεις δοὺς, διαφερόντως εὐαισθήτους
δεῖν γεγονέναν περ τε τοὺς ῥυϑμοὺς καὶ τὰς τῶν
ἁρμονιῶν συστάσεις" ἵνα τὴν τῶν μελῶν κίνησιν τὴν
εὖ καὶ τὴν κακῶς μεμιμημένην, ἐν τοῖς παϑήμασιν
ὅταν ψυχὴ γίγνηται, τά τε τῆς ἀγαθῆς ὁμοιώματα
"αὐ τὰ τῆς ἐναντίας ἐκλέξασθαι δυνατὸς ὧν τις, τὰ
μὲν ἀποβάλῃ, τὰ δὲ προφέρων εἰς μέσον, ὕμνῇ καὶ
ἑπᾷάδῃ ταὶς τῶν γέων ψυχαὶς, προκαλούμενος ἑκά-
ὑτοῦς εἷς ἀρετῆς ἕπεσϑαν κτῆσιν, συνακολουϑοῦν-
τὰς διὰ τῶν μιμήσεων. Καὶ 4..4ληϑέστατα λέγεις. 4.
Τούτων τοίνυν δεῖ χάριν τοῖς φϑόγγοις τῆς λύρας
προσχρῆσϑαι, σαφηνείας ἕγεκα τῶν χορδῶν, τόν τϑ8
κιϑαριστὴν καὶ τὸν παιδευόμενον, ἀποδιδόντας
πρόσχορδα τὶ φϑέγματα τοῖς φϑέγμασι" τὴν δ᾽ ἕ-
τεροφωγίαν καὶ ποικιλέαν τῆς λύρας, ἄλλα μὲν μέλη
τῶν χορδῶν ἱεισῶν, ἄλλα δὲ τοῦ τὴν μελῳδίαν ξ ξυγ-
ϑέντος ποιητοῦ" καὶ δὴ καὶ πυκνότητα μανότητι,
καὶ τάχος βοαδυτῆτι, καὶ ὀξύτητα βαρύτητι, σὺμ-
φωνον καὶ ἀντίφωνον παρεχομέγους, καὶ τῶν ὁυ-
ϑμῶν ὡσαύτως παντοδαπὰ ποικίλματα προσαρ-
μόττοντας τοῖσι φϑόγγοις τῆς λύρας" πάντα οὖν τὰ
τοιαῦτα μὴ προσφέρειν τοῖς μέλλουσιν ἐν τρισὶν ἔ-
.
νιϑιδιαῖ,ο, ἈΠῈ ΓΒΟΙΒΥ͂Β 818. ὙΠ. 259
. τεσὶ τὸ τῆς μουσικῆς χρήσιμον ἐκλήψεσϑαι διὰ τά-
χους. τὰ γὰρ ἐναντία ἄλληλα ταράττοντα δυσμαϑίαν
παρέχει. δεῖ δὲ οτι μάλιστα εὐμαϑεῖς εἶναι τοὺς γ»έ-
ουὅς. τὰ γὰρ ἀναγκαῖα, οὐ σμικρὰ οὐδ᾽ ὀλέγα αὐτοῖς
ἐστι προστεταγμένα μαϑήματα. δεέξει δὲ αὐτὰ προΐ-
ὼν ὃ λόγος ἅμα, τῷ χρόνῳ. ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὕτω
περὶ τῆς μουσικῆς ἡμῖν ὃ παιδευτὴς ἐπιμελείσϑω.
τὸ δὲ μελῶν αὐτῶν αὖ καὶ ῥημάτων, οἷα τοὺς χο-
ροδιδασκάλους καὶ ἃ δεῖ διδάσκειν, καὶ ταῦτα ἡμῖν
ἐν τοὺς πρόσϑεν διείρηται πάντα. ἃα δὴ καϑιερωϑὲν-
τὰ ὥραμεν δεῖν ταῖς ἑορταῖς ἕκαστα ἁρμόττοντα, ἡ-
δονὴν εὐτυχῆ τοῖς πόλεσι παραδιδόντα ὠφελεῖν.
ΚΑ. ᾿Δληϑὴ καὶ ταῦτα διείρηκας. 49. 4 ληϑέστατα
τοίνυν καὶ ταῦϑ᾽ ἡμῖν παραλαβὼν ὃ περὶ τὴν μοῦ-
σαν ἄρχων αἱρεϑεὶς, ἐπιμελείσϑω μετὰ τύχης εὐμε-
γοὺς. ἡμεῖς δὲ ὀρχήσεώς τε πέρι καὶ ὅλης τῆς περὶ
τὸ σῶμα γυμναστικῆς, πρὸς τοῖς ἔμπροσϑεν εἰρημέ-
γοῖς, ἀποδῶμεν" καϑάπερ μουσικῆς τὸ διδασκαλικὸν
ὑπόλοιπον ὃν ἀπέδομεν, ὡσαύτως ποιῶμεν καὶ 7υ-
μναστικῆς. τοὺς γὰρ παῖδάς τε καὶ τὰς παῖδας ὁ ὁρ-
χεῖσθαι δὴ δεῖ καὶ γυμνάξεσθϑαι ᾿ἀρφνό λαμ ἢ γάρ;
ΚΑ. ναί. «46. " Τοῖς μὲν τοίνυν παισὶν, ὀρχησταὶ,
ταὶς δὲ ὀρχηστρίδες ὁ ἂν εἶεν, πρὸς τὸ διαπονεῖν οὐκ
ἀνεπιτηδειότερον. ΚΑ. Ἔστω δὴ ταύτῃ. “10. πά-
λὲν δὴ τὸν τὰ πλεῖστα ἕξ ξοντα πράγματα καλῶμεν
τὸν τῶν παίδων ἐπιμελητὴν, ὃς τῶν τε περὶ μουσι-
κὴν τῶν ἴε περὶ γυμναστικὴν ἐπιμελούμενος οὐ πολ-
λὴν ἕξει σχολήν. Καὶ 4. Πῶς οὖν δυνατὸς ἔσται, πρὲσ-
βύτερος ὧν, τοσούτων ἐπιμελεῖσθαι; 4. ἹῬαδίως,
ἢ 2
200 ῬΙΑΊΤΟΝΙΒ ἃ,6.».8 1 4.8.
ὦ φίλε. ὃ νόμος γὰρ αὐτῷ δέδωκε καὶ δώσει προο-
λαμβάνειν εἰς ταύτην τὴν ἐπιμέλειαν τῶν πολιτῶν
ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν οὖς ἂν ἐθέλη. γνώσεται δὲ
οὖς δεῖ, καὶ βουλήσεται μὴ πλημμελεῖν εἷς ταῦτα,
αἰδούμενος ἐμφρόνως καὶ γιγνώσκων τῆς ἀρχῆς τὸ
μέγεϑος" λογισμῷ τε ξυνὼν, ὡς εὖ «μὲν τραφέντων
καὶ τρεφομένων τῶν γέων, πάντα ἡμῖν κατ᾽ ὀρϑὸν
σιλεῖ" μὴ δὲ, οὔτ᾽ εἰπεῖν ἄξιον, οὔϑ᾽ ἡμεῖς ἀάνομει,
ἐπὶ καινῇ πόλει τοὺς σφόδρα φιλομαντευτὲς σεβό-
μένοι. πολλὰ μὲν οὖν ἡμῖν καὶ περὶ τούτων εἴρηταν
τῶν περὶ τὰς ὀρχήσεις καὶ περὶ πᾶσαν τὴν τῶν γυ-
μνασίων κίνησιν. γυμνάσια γὰρ τέϑεμεν καὶ τὰ περὶ
τὸν πόλεμον ἅπαντα τοῖς σώμασι διαπονήματα,
τοξικῆς τὸ καὶ πάσης δίψεως, καὶ πελταστϊκῆς καὶ
πάσης ὅπλομαχίας, καὶ διεξόδων τακτικῶν, καὶ ἃ-
πάσης πορείας στρατοπέδων καὶ στρατοπεδεύσεων,
καὶ ὅσα εἰς Ἱπιπικὴν μαϑήματα ἐπιτείνει. πάντων
γὰρ τούτων διδασκάλους τε εἶναι δεῖ κοινοὺς, ἄρνυ-
μένους μισϑὸν παρὰ τῆς πόλεως " καὶ τούτων μαϑη-
τὰς, τοὺς ἐν τῇ πόλει παῖδάς τε καὶ ἄνδρας" καὶ
κόρας καὶ γυναῖκας, πάντων τούτων ἐπιστήμονας.
κόρας μὲν οὔσας ἔτι, πῶσαν τὴν ἐν ὅπλοις ὄρχησιν
καὶ μάχην μεμελετηκυίας" “γυναῖκας δὲ, διε ξόδων
καὶ τάξεων καὶ ϑέσεως καὶ ἀναιρέσεως Ὁ λῶν ἡμ-
μέναρ" εἰ μηδενὸς ἑ ἕνεκα, ἀλλ εἴ ποτε δεήσειε πανδη-
μεὺὲ πάσῃ τῇ δυνάμεν καταλείποντας τὴν πόλιν ἔξω
στρατεύεσθαι, τοὺς φυλάξοντας παῖδάς τε καὶ τὴν
ἄλλην πόλιν ἱκανοὺς εἶναν τόγε τοσοῦτον. ἢ καὶ
τοὐναντίον, ὧν οὐδὲν ἀπώμοτον, ἔξωϑεν πολεμίους
ν.ς.ἃ, ΘΕ ΤΟΙ. Π75, ΥἹΙ, 201
εἰσπεσόντας ῥώμῃ τινὶ μεγάλῃ καὶ βίᾳ, βαρβάρους
εἴτε Ἕλληνας, ἀνάγκην παρασχεῖν περὲ αὐτῆς τῆς
πόλεως τὴν διαμάχην γίγνεσθαι, πολλή που κακέα
πολιτείας, οὕτως αἰσχρῶς τὸἰὺς γυναῖκας εἶναι τεϑραμ-
μένας, ὡς μηδ᾽ ὥσπερ ὄρτνϑας περὲ τέκνων μαχομέ-
γὰς πρὸς ὅτιοῦν τῶν ἰσχυροτώτω» ϑηρίων, ϑέλειν
ἀποϑνήσκειν τε καὶ πάντας κινδύνους κινδυνεύειν"
3 2 3 ᾿ ν᾿ ε ᾿ ᾽ Α Υ͂
ἀλλ᾽ εὐθὺς πρὸς ἱερὰ φερομένας, πάντας βωμοὺς τε
καὶ ναοὺς ἐμπιπλάναν" καὶ δόξαν τοῦ τῶν ἀνϑρώ-
πῶν γένους καταχϑῖν, ὡς πάντων δειλότατον φύσει
ϑηρίων ἐστί. ΚΑ. Οὐ μὰ τὸν Δία, ὦ ξένε, οὐδαμῶς
εὔσχημον γίγνοιτ ἂν, τοῦ κακοῦ χωρὶς, τοῦτο ἐν
πόλει ὅπου γίγνοιτο. 4. Οὐκοῦν τιϑῶμεν τὸν νύ-
μον τοῦτον μέχρι γε τοσούτου, μὴ ἀμελεῖσϑαι τὸ
Ἃ νι ᾿ς Χ -Ὕ Ε] -“ἷ ᾿ ,
περὶ τὸν πόλεμον γυνίοίᾳν δεῖν, ἐπιμελεῖσθαι δὲ πάν-
τας τοὺς πολέτας καὶ τὸς πολέτιδας. ΚΑ. εἰρη
οὖν συγχωρῶ ΑΘ. Πάλης τοίνυν τὰ μὲν εἴπομεν
ὃ δ᾽ ἐστὶ μέγιστον, ὡς ἐ ἐγὼ φαίην ἂν, οὐκ εἰρήκαμεν"
οὐδ᾽ ἔστι ῥάδιον, ἄνευ τοῦ τῷ σώματι δεικνύντα
ἅμα καὶ τῷ λόγῳ φράζειν. τοῦτ᾽ οὖν τότε κρινοῦμεν
ὅταν ἔργῳ λόγος ἀκολουϑήσας, μηνύσει τὶ σαφὲς
τῶν τε ἄλλων ὧν εἴρηκε πέρι, καὶ ὅτι τῇ πολεμικῇ
μάχῃ πασῶν κινήσεων ὄντως ἐστὲ ξυγγενὴς πολὺ
Π ἋΣ... 1 αὦ ε Υ ᾿ Ἂς: ᾿ δ τ »-
μάλισϑ' ἡμῖν ἡ τοιαύτη πάλη" καὶ δὴ καὶ ὅτι δεῖ
ταύτην Ἐκείνης χάριν ἐπιτηδεύειν, ἀλλ᾿ οὐκ ἐκείνην
ταύτης ἕνεκα μανϑάνειν. ΚΑ. Καλῶς τοῦτό γε λέ-
γεις. 40. νῦν δὴ τῆς μὲν περὶ παλαίστραν δυνά-
ἢ 7 δ. 8 ἐ Φ' - Α» τνοὺ, Φ' Ἁ , οἷὉ 2
μεὼς τὸ μέχρι δεῦρ᾽ ἡμῖν εἰρήσϑω. περὶ δὲ τῆς ἀλ-
[ » ϊ
λῆς κινήσεως παντὸς τοῦ σώματος, ἧς τὸ πλεῖστυν
2609 Ὁ : δ Τ᾿ ΟΝΙΘ 6.».81.ὅ.4.Ὁ.
μέρος ὄρχησιν τιγὰ τὶς ὧν προσαγορεύων, ὀρθῶς ἂν
φϑέγγοιτο, δύο μὲν αὐτῆς εἴδη χρὴ γομίζειν εἶναι:
τὴν μὲν, τῶν καλλιόνων σωμάτων, ἐπὶ τὸ σεμνὸν μι-
μουμένην: τὴν δὲ, τῶν αἰσχιόνων, ἐπὶ τὸ φαῦλον.
καὶ πάλιν τοῦ φαύλου τε δύο, καὶ τοῦ σπουδαίου
δύο ἕτερα. τοῦ δὴ σπουδαίου, τὴν μὲν κατὰ πόλε-
μὸν καὶ ἐν βιαίοις ἐμπλακέντων πόγοις, σωμάτων
μὲν καλῶν, ψυχῆς δ᾽ ἀνδρικῆς" τὴν δ᾽ ἐν εὐπραγίαις
τε οὔσης ψυχῆς σώφρογος, ἐν ἡδοναῖς τε ἐμμέτροις,
εἰρηνικὴν ἄν τις, λέγων κατιὶὶ φύσιν, τὴν τοιαύτην
ὄρχησιν λέγοι" τὴν πολεμικὴν δὴ τούτων, ἄλλην οὖ-
σαν τῆς εἰρηνιρῆς, πυῤῥέχην ἄν τις ὀρϑῶς προσαγο--
ϑεῦοι. τὰς τὲ εὐλαβείας πασῶν πληγῶν καὶ βολῶν
ἐκγεύσεσι καὶ ὑπείξει πάσῃ καὶ ἐκπηδήσεσιν ἐν ὕψει
καὶ ξὺν ταπεινώσει μιμουμένην, καὶ τὰς ταύταις ἐ-
γαγτίας, τὰς ἐπὶ τὰ δραστικιὺὶ φερομένας αὖ σχήμα-
τα, ὃν τὲ ταῖς τῶν τόξων βολαῖς καὶ ἀκοντίων καὶ
πασῶν πληγῶν μιμήματα ἐπιχειρούσας μιμεῖσϑαι.
τύ, τε ὀρϑὸν ἐν τούτοις καὶ τὸ εὔτονον τῶν ἀγαϑῶν
σωμάτων καὶ ψυχῶν, ὅπόταν γίγνηται μίμημα εὖϑυ-:
φερὲς, ὡστοπολὺ τῶν τοῦ σώματος μελῶν γιγνόμεγον,
ὀρϑὸν μὲν τὸ τοιοῦτον, τὸ δὲ τούτοις ἐναντίον, οὐκ
ὀρθὸν, ἀποδεχόμενον. τὴν δὲ εἰρηνικὴν ὄρχησιν
τῇδ᾽, αὖ ϑεωρητέον ἑκάστων, εἴτε ὀρϑῶς εἴτε μὴ κα-
τὰ φύσιν τὶς τῆς καλῆς ὀρχήσεως ἀντιλαμβανόμενος,
ἐν χορείαις πρεπόντως εὐγόμων ἀνδρῶν διατελεῖ.
τὴν τοίνυν ἀμφισβητουμένην ὄρχησιν δεὶ πρῶτον
χωρὶς τῆς ἀναμφισβητήτου διατεμεῖν. τίς οὖν αὖ-
τῇ, καὶ πῆ δεῖ χωρὶς τέμγειν ἑκατέραν; ὅση μὲν βακ-
«.ἅνε.ρ.8 1.8. .8}9 ΤΕΟΘΙΒΥΒ 118. ὙΠ, 203
«χεία τὶ ἐστὶ καὶ τῶν ταύταις ἑπομένων, ἃς νύμφας
τε καὶ πᾶνας καὶ σειληνοὺς καὶ σατύρους ἐπονομά-
ζοντες, ὡς φασὶ, μιμοῦνται κατοιγωμόνους, περὶ
καϑαρμοὺς τε καὶ τελετάς τινας ἀποτελούντων, ξύμ-
παν τοῦτο τῆς ὀρχήσεως τὸ γένος, οὔϑ᾽ ὡς εἰρηνι-
χὸν, οὔϑ᾽ ὡς πολεμικὸν, οὔϑ᾽ ὕ, τι ποτὲ βούλεται, δᾷ-
διον ἀφορίσασϑαι. διορίσασθοι μὴν μοι ταὐτῃ δο-
κεῖ σχεδὸν ὀρθότατον αὐτὸ εἶναι: χωρὶς μὲν, πολε-
μικοῦ, χωρὶς δὲ, εἰρηνικοῦ ϑέντας, εἰπεῖν ὡς οὐκ
ὕστι πολιτικὸν τοῦτο τῆς ὀρχήσεως τὸ γένος. ἐνταῦ-
ϑα δὲ κείμενον ἐάσαντας κεῖσθαι, νῦν ἐπὶ τὸ πολεμι-
χὺν ἅμα καὶ εἰρηνικὸν, ὡς ἀναμφισβητήτως ἡμέτε-
ρον ὃν, ἐπανιέναι. τὸ δὲ δὴ τῆς ἀπολέμου μούσης,
ἐν ὀρχήσεσι δὲ τοὺς τε ϑεοὺς καὶ τοὺς τῶν Θεῶν παῖ-
δας τιμώντων, ἕν μὲν ξύμπαν γίγνοιτ ἂν γένος ἐν
δόξῃ τοῦ πράττειν εὖ γιγνόμενον. τοῦτο δὲ διχῇ δι-
αἰροῖμεν ἄν" τὸ μὲν, ἐκ πόνων τινῶν αὐτοῦ καὶ κι»-
δύνων διαπεφευγότων εἰς ἀγαθὰ, μείζους ηδυνὰς
ἔχον" τὸ δὲ, τῶν ἔμπροσϑεν ἀγαϑῶν σωτηρίας οὔσης
καὶ ἐπαύξης, πρᾳοτέρας τὰὺς ἡδονὰς κεκτημένον ἐκεΐ-
γων. ἐν δὲ δὴ τοῖς τοιούτοις ποῦ πίϊς ἄνϑρωπος τὰς
χινήσεις τοῦ σώματος, μειζόνων μὲν τῶν ἡδονῶν οὔ-
σῶν, μείζους, ἐλαττόνων δὲ, ἐλάττους κινεῖται. καὺ
κοσμιώτερος μὲν ἂν πρός τε ἀνδρείαν μᾶλλον γεγυ-
μνασμένος, ἐλάττους αὖ" δειλὸς δὲ καὶ ἀγύμναστος
γεγονὼς πρὸς τὸ σωφρονεῖν, μείζους καὶ σφοδροτέ-
ρας παφρέχεταν μεταβολὰς τῆς κινήσεως. ὅλως δὲ φϑὲεγ-
γόμενος, εἴτ᾽ ἐν δαῖς εἴτ᾽ ἐν λόγοις, ἡσυχίαν οὐ πάνυ
δυνατὸς τῷ σώματι παρέχεσϑαν πᾶς. διὸ μίμησις
264 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ».0,ἃ.
εἰργάσατο τέχνην ἅπασαν. ὅ μὲν οὖν ἐμμελῶς ἡμῶν,
ὃ δὲ πλημμελῶς ἐν τούτοις πᾶσι κινεῖται. πολλὰ μὲ;
δὴ τοίνυν ἄλλα ἡμῖν τῶν παλαιῶν ὀνομάτων ὡς εἶ
καὶ κατὰ φύσιν πξίμενα, δεῖ διανοούμενον ἐπαινεῖν.
τούτων δὲ ἕν καὶ τὸ περὶ τὸς ὀρχήσεις τὰς τῶν εἰ
πραττόντων, ὄντων δὲ μετρίων αὐτῶν πρὸς τὸς ἡδο-
νᾶς, ὡς ὀρϑῶς ἅμα καὶ μουσικῶς ὠνόμασεν ὅστις ποτ᾽
ἦν" καὶ κατ λόγον αὐταῖς ϑέμενος ὄνυμα ξυμπά-
σαις, ἐμμελείας ἐπωνόμασε. καὶ δύο δὴ τῶν ὀρχή-
σεῶν τῶν καλῶν εἴδη κατεστήσατο" τὸ μὲν σπολεμι-
κὸὃν, πυῤῥίχην" τὸ δὲ εἰρηνικὸν, ἐμμέλειαν " ἑκατέρῳ
τὸ πρέπον τε καὶ ὥρμόττον ἐπιϑεὶς ὄνομα. ἃ δὴ δεὶ
τὸν μὲν γομοϑέτην ἐξηγεῖσθαι τύποις" τὸν δὲ γομο
φύλακα, ζητεῖν το, καὶ ἀνερευνησάμενον, μετιὶ τῆς
ἄλλης μουσικῆς τὴν ὄρχησιν συγϑέντα, καὶ νεέμαν-
τὰ ἐπὶ πάσας ἑορτὰς τῶν ϑυσιῶν ἑκάστῃ τὸ πρόο-
φορον, οὕτω καϑιερώσαντα αὐτιὰὲ πάντα ἐν τάξει,
τοῦ λοιποῦ μὴ κινεῖν μηδὲν μήτε ὀρχήσεως ἐχόμενον
μήτε δῆς" ἐν ταῖς δ᾽ αὐταῖς ἡδοναῖς ὡσαύτως τὴν
αὐτὴν σόλιν καὶ πολίτας διάγοντας, ὁμοίους εἰς δύ-
γαμεν ὄντας, ζὴν εὖ τε καὶ εὐδαιμόνως. τὶ μὲν οὖν
τῶν καλῶν σωμάτων καὶ γενναΐέων ψυχῶν εἰς τὸς 7ο-
ρείας, οἵας εἴρηται δεῖν αὐτὲς εἶναι, διαπεπέραντιαι"
τὶ δὲ τῶν αἰσχρῶν σωμάτων καὶ διανοημάτων, καὶ
τῶν ἐπὲ τιὶὶ τοῦ γέλωτος κωμῳδήματα τὲτραμμένων,
πατρὶ λέξιν τε καὶ δὴν καὶ κατὰ ὄρχησιν», καὶ κατὺ
τὰ τούτων πάντων μιμήματα κεκωμῳδημένα, ἀνιί.-
γκὴ μὲν ϑεάσασθαι,καὶ γνωρίζειν" ἀνεὺ γὰρ γελοίων
τῶν λεγομένων σχήμασι γενομένη τὴν ὀρχηστικὴν ἐξ.
5.».817.4.Ὁ.9. ΠῈ ΤΕΘΙΒΥ͂Β 118. ΥἹΙ, 265
-τὰ σπουδαῖα, καὶ πάντων τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία,
μαϑεῖν μὲν οὐ δυνατὸν, εἰ μέλλει τὶς φρόνιμος ἔσε-
σϑαι" ποιεῖν δὲ οὐκ ἂν δυνατὸν ἀμφότερα, εἴτις αὖ
μέλλει καὶ σμικρὸν ἀρετῆς μεϑέξειν. ἀλλὰ αὐτῶν ἕγε-
χα τούτων καὶ μανϑάνειν αὐτὰ δεῖ, τοῦ μὴ ποτε δὲ
ἄγνοιαν δρᾷν ἢ λέγειν ὅσα γελοῖα, μηδὲν δέον" δοὺ-
λοις δὲ τὰ τοιαῦτα καὶ ξένοις ἐμμέίσϑοις προστάτ-
τεῖν μιμεῖσϑαι. σπουδὴν δὲ περὶ αὐτὰ εἶναι μηδέ-
ποτε μηδ᾽ ἡντινοῦν, μηδέ τινα μανϑάνοντα αὐτὸ
γίγνεσϑαι φανερὸν τῶν ἐλευϑέρων, μήτε γυναΐκα,
μήτε ἄνδρα" καινὸν δὲ ἀεέ τι περὶ αὐτὰ φιίνεσθον
τῶν μιμημάτων. ὅσα μὲν οὖν περὶ γέλωτα ὃ ἐστὲ παί-
γνιο;, ἃ δὴ κωμῳδίαν πάντες λέγομεν, οὕτω τῷ λό-
γῳ καὶ νόμῳ κείσϑω. τῶν δὲ σπουδαίων, ὡς φασὶ,
τῶν περὲ τραγῳδίαν ἡμῖν ποιητῶν, ἐάν ποτε τινὲς
αὐτῶν ἡμᾶς ἐλϑόντες ἑπανερωτήσωσιν οὑτωσί πῶς,
Ὦ ξένον, πότερον φοιτῶμεν ὑμῖν εἰς τὴν πόλιν τε
καὶ χώραν, ἢ μή; καὶ τὴν ποίησιν φέρωμέν τε καὶ
ἄγωμεν; ; ἢ πῶς ὑμῖν δέδονται περὶ τά τοιαῦτα δρᾷν;
Τί οὖν ἂν πρὸς ταῦτα ὀρϑῶς ἀποκριναίμεϑα τοῖς
ϑείοις ἀνδράσιν; ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ τάδε, Ω ἄριστοι,
φάναι, τῶν ξένων, ἡμεῖς ἐσμὲν τραγῳδίας αὐτοὶ ποι-
ηταὶ᾿ κατὰ «δύναμιν καλλέστης ἅμα καὶ ἀρίστης. πᾶσα
οὖν ἡμῖν ἡ πολιτεία ξυνέστηκε μίμησις τοῦ καλλί-
στου καὶ ἀρίστου βίου. ὦ ὃ δὴ φαμὲν ἡμεῖς 78 ὄντως
εἶναι τραγῳδίαν τὴν ἀληϑεστάτην. ποιηταὶ μὲν οὖν
ὑμεῖς, ποιηταὶ δὲ καὶ ἡμεῖς ἐσμὲν τῶν αὐτῶν, ὑμῖν
ἀντέτεχνοί τε καὶ ἀνταγωνισταὶ τοῦ καλλίστου δρώ-
ματος. ὃ δὴ νόμος ἀληϑὴς μόνος ἀποτελεῖν πέφυκεν,
260 ΡῬΙΑΤΟΝΙΒ ἀεργιξιδια
ὡς παρ᾿ ἡμῶν ἐστιν ἐλπίς. μὴ δὴ δόξητε ἡμᾶς ῥᾳδίως
γε οὕτως ὑμᾶς ποτε παρ᾽ ἡμῖν ἐάσειν σκηνάς τε πὴπ
ἕαντας κατ᾽ ἀγορὰν, καὶ καλλιφώνους ὑποχριτὰς εἰσ-
ἀγομένους, μεῖζον φϑεγγομένους ἡμῶν, ἐπιτρέψειν
ὑμῖν δημηγορεῖν πρὸς παῖδάς τε καὶ γυναῖκας, καὶ
τὸν πάντα ὄχλον, τῶν αὐτῶν λέγοντας ἐπιτηδευμά-
των περὶ μὴ τὰ αὐτὰ ἅπερ ἡμεῖς, ἀλλ᾿ ὡστοπολὺ
καὶ ἐναντία τὰ πλεῖστα. σχεδὸν γάρ του κἂν μαινοί-
μεϑα τελέως ἡμεῖς τὲ χαὶ ἅπασα ἢ πύλις, ἥτις οὖν
ὑμῖν ἐπιτρέποι δρᾷν τὰ γῦν λεγόμενα, πρὶν πρῖγαι
τὸς ἀρχὰς εἰτὲ ῥητὰ καὶ ἐπιτήδεια πεποιήκατε λέ-
γειν εἰς τὸ μέσον, εἴτε μή. νῦν οὐ», ὦ παῖδες μαλα-
κῶν μουσῶν ἔχγογοι, ἐπιδείξαντες τοῖς ἄρχουσι πρῶ-
τον τὰς ὑμετέρας παριὶ τιὺς ἡμετέρας ᾧδὰς, ἂν μὲν
τὰ αὐτά γε ἢ καὶ βελτίω τὰ παρ ὑμῶν φαίνηται λε-
γόμενα, δώσομεν ὑμῖν χορύν" εἰ δὲ μὴ, ὦ φίλοι, οὐκ
ἄν ποτε δυναίμεθα. ταῦτ᾽ οὖν ἔστω περὶ πᾶσαν χο-
ρεΐαν καὶ μάϑησιν τούτων πέρι συντεταγμένα νόμοις
ἔϑη" χωρὶς μὲν, τὶ τῶν δούλων" χωρὶς δὲ, τὰ τῶν
δεσποτῶν, εἰ ξυνδοκεῖ. ΚΟ. Πῶς δ᾽ οὐ ξυνδοκεῖ νῦν
γε οὕτως; 46. Ἔτι δὴ τοίνυν τοῖς ἐλευϑέροις ἐστὶ
τρία μαϑήματα. λογισμοὶ μὲν καὶ τὰ περὶ ἀριϑμοὺς,
ὃν μάϑημα: μετρικὴ δὲ μήκους καὶ ἐπιπέδου καὶ βά-
ϑους, ὡς ἕν αὖ δεύτερον." τρίτον δὲ, τῆς τῶν ἄστρων
περιόδου πρὸς ἄλληλα ὡς πέφυκε πορεύεσθαι. ταῦτα
δὲ ξύμπαντα, οὐχ ὡς ἀκριβείας ἐχόμενα δεῖ διαπο-
νγεὶν τοὺς πολλοὺς, ἀλλὰ τινὰς ὀλίγους" οὗς δὲ, προ-
Ἰόντες ἐπὶ τῷ τέλει φράσομεν. οὕτω γὰρ πρέπον ἂν
εἴη. τῷ πλήϑει δὲ ὅσα αὐτῶν ἀναγκαῖα, καί πὼς
τ Πὰς ΓΕ ΣΕΘΙΒΥΘ 1.15: ὙἹΙ. 261
ὀρϑύότατα λέγεται, μὴ ἐπίστασϑαι μὲν τοῖς πολλοῖς
ΤΥ ἄδὶ δὲ ΠᾺ [ δὲ ζγ ἵν ἦν 2, “ἀδι
αἰσχρὸν, δὲ ἀκριβείας δὲ ζητεῖν πάντα, οὔτε ὁκδι-
Ἵ! ι 5 -Ὁ 35
ον, οὔτε τοπαριάπαν δυνατόν" τὸ δὲ ἀναγκαῖον αὖ-
-Ὁ ΕΣ τι 2 "3 23η4323 » ς ᾿ :
τῶν οὐχ οἵόντε ἀποβύλ λειν. ἀλλ ξοικεν ὁ τὸν ϑεὸν
πρῶτον παροιμιασάμενος, εἰς ταῦτα ἀποβλέψας εἰ-
πεῖν ὡς οὐδὲ ϑεὸς ἀνάγκῃ μήποτε φανῇ μαχόμεν ος,
ὅσαι ϑεῖαί γε, οἶμαι, τῶν τὸ ἀναγκαίων εἰσίν, ἐπεὶ
τῶν γὲ ἀνϑρωπίνων, εἷς ἃς οἵ πολλοὶ βλέποντες λὲ-
γουσι τὸ τοιοῦτον, οὗτος πάντων τῶν λόγων εὔη-
ϑέστατός ἐστι μακρῷ. ΚΑ. Τίνες οὖν, ὦ ξένε, αἱ
μὴ τοιαῦται ἀνάγκαι τῶν μαϑημάτων, ϑεῖαι δέ;
ἊΝ Δὸν ει ἰκῚ ᾿
“46. «οκῶ μὲν, ας Γ ν πράξας μηδὲ αὖ μαϑὼν
τοπαράπαν, οὐκ ἂν ποτε 7ένοιτο ἀνϑρώποις ϑεὸς,
οὐδὲ δαίμων, οὐδὲ ἥρως, οἷος δυνατὸς ἀνθρώπων
ἐπιμέλειαν σὺν σπουδὴ ποιεῖσθαι. πολλοῦ δ᾽ ἂν δεὴ-
" -“ ᾿ ᾿ Υ
σειεν ἄνϑρωπός γε ϑεῖος γενέσθαι, μήτε ἔν, μήτε
Τ᾿ ᾽ :
δύο, μήτε τρία, μήϑ᾽ ὅλως ἄρτια καὶ περιττὼ δυγά:
κι - 3 ᾽
μεγος γιγνώσκειν, μηδὲ ἀριϑμεῖν τοπαράπαν εἰδὼς,
μηδὲ νύκτα καὶ ὴμ μέραν διαριϑμεῖσϑαι δυνατὸς ὦν" σε-
λήνης δὲ καὶ ἡλίου καὶ τῶν ἄλλων ὦ ἄστρων περιφορᾶς
ἀπείρως ἔχων. ταῦτ᾽ οὖν δὴ πάντα, ὡς μὲν οὐκ ἄνα-
γκαϊά ἐστι μαϑήματα τῷ μέλλοντι σχεδὸν ὁτιοῦν τῶν
Σ Ω ΄ 3) ᾿ ἑ ,
καλλίστων μαϑημάτων εἴσεσθαι, πολλὴ ἡ μωρία
τοῦ διανοήματος" ποῖα δὲ ἕκαστα τούτων, καὶ πόσα
καὶ πότε μαϑητέον, καὶ τί μετὰ τίνος, καὶ τί χω-
ρὶς τῶν ἄλλων, καὶ πᾶσαν τὴν τούτων κρᾶσιν, ταῦ-
5 δ... ει -Ὁ , 2 - οὋ “ ὡν 2] Ν
τά ἐστιν ἃ δεῖ λαβόντα ὀρϑῶς πρῶτα, ἐπὶ τὰλλα
ἰόντα τούτων ἡγουμένων τῶν μαϑημάτων, μανϑά-
νειν, οὕτω γὰρ ἀγάγκη φύσει κατείληφεν, ἡ φαμὲν
268 ΡΙΑΤΟΝΙΒ 6.Ρ.819.6.}.ο.
οὐδένα ϑεῶν οὔτε μόχεσθϑαι τανῦν, οὔτε μαχεῖσϑαι
ποτέ. ΚΙ. Ἔοικέ γε, ὦ ξένε, νῦν οὕτω πως ῥηθέντα,
ὀρϑῶς εἰρῆσϑαι κατὰ φύσιν ἃ λέγεις. 46. Ἔχει μὲν
ι . 5 , ι ι ΡΝ ,
γαρ οὕτως, ὦ Κλεινία. χαλεπὸν δὲ, αὐτὼ προσταξά-
μενον τούτῳ τῷ τρόπῳ γνομοϑετεῖν" ἀλλ᾽ εἰς ἄλλον,
εὐ δοκεῖ, χρόνον ἀκριβέστερον ἂν γομοϑετησαίμεϑα.
ΚΑ. Δοκεῖς ἡμῖν, ὦ ξένε, φοβεῖσθαι τὸ τῆς ἡμετέ-
ρας περὲὶ τῶν τοιούτων ἀπειρίας ἔϑος. οὐκοῦν ὀρϑῶς
φοβῇ" πειρῶ δὲ λέγειν, μηδὲν ἀποκρυπτόμενος ἕνε-
χα τούτων. 4. Φοβοῦμαι μὲν καὶ ταῦτα ἃ σὺ νῦν
λέγεις" μᾶλλον δ᾽ ἔτι δέδοικα τοὺς ἡμμένους μὲν αὖ-
τῶν τούτων τῶν μαϑημάτων, κακῶς δ᾽ ἡμμένοις.
οὐδαμοῦ γὰρ δεινὸν οὐδὲ σφοδρὸν ἀπειρία τῶν πάν-
των, οὐδὲ μέγιστον κακὸν, ἀλλ᾿ ἡ πολυπειρία χαὶ
πολυμαϑία μετὰ κακῆς ἀγωγῆς γίγνεται πολὺ τοὐ-
τῶν μείζων ζημέα. ΚΛ. ᾿ληϑῆ λέγεις. 4. Τοσάδε
τοίνυν ἕκαστα χρὴ φάναι μανϑάνειν δεῖν τοὺς ἐλευ-
ϑέρους, ὅσα καὶ πάμπολυς ἐν «Αἰγύπτῳ παίδων ὅ-
χλος ἅμα γράμμασι μανϑ άνει. πρῶτον μὲν γὰρ περὲ
λογισμοὺς ἀτεχνῶς παισὶν ἐξευρημένα μαϑήματα,
μετὰ παιδιᾶς τε καὶ ἡδονῆς μανϑάνειν" μήλων τε τι-
γῶν διανομαὶ καὶ στεφάνων πλείοσιν ἅμα καὶ ἐλάτ-
τοσιν, ἁρμοττόντων. ἀριϑμῶν τῶν αὐτῶν, καὶ πυ-
κτῶν καὶ παλαιοτῶν ἐφεδρείας τε καὶ συλλήξεως ἐν
μέρει, καὶ ἐφεξῆς καὶ ὡς πεφύκασι γίγνεσθαι. καὶ
δὴ καὶ παίζοντες, φιάλας ἅμα χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ
καὶ ἀργύρου καὶ τοιούτων τινῶν ἄλλων κεραννύντες"
οἵ δὲ καὶ ὕλας πως διαδιδόντες, ὅπερ εἶπον, εἰς πατ-
διὰν ἐναρμόττοντες τὰς τῶν ἀναγκαίων ἀρεϑιμῶν χρή-
ἅ..6.}.8 90.8. ὍΕΚ ΓΠΕΘΙΒΥῪΘ 118. ΥἹΙ, 209
σεις, ὠφελοῦσι τοὺς μαγϑάνοντας εἴς τε τὰς τῶν
στρατοπέδων τάξεις καὶ ἀγωγὰς καὶ στρατείας, καὶ
εἰς οἰκονομίας αὖ" καὶ πίντως χρησιμωτέρους αὖ-
τοὺς αὑτοῖς καὶ ἐγρηγορότας μᾶλλον τοὺς ἀνϑρώ-
πους ἀπεργιάζονται. μετιὶὶ δὲ ταῦτα ἐν ταῖς μετρὴσε-
σι» ὅσα ἔχεν μήκη καὶ πλάτη αὶ βάϑη, περὶ ἅπαν-
τὰ ταῦτα ἐνοῦσαν τινὰ φύσει γελοίαν τε καὶ αἰσχρὰν
ἄγοιαν ἐν τοῖς ἀνϑρώποις πᾶσι, ταύτης ἀπαλλάτ-
τουσι. Καὶ Δ. Ποίαν δὴ καὶ τίνα λέγεις ταύτην; “46.
Ὦ φίλε Κλεινία, παντάπασί γε μὴν καὶ αὐτὸς ἂ-
κούσας ὀψέ ποτὲ τὸ περὲ ταῦτα ἡμῶν τιάϑος ἐθαὺ-
μασα" καὶ ἔδοξε μοι τοῦτο οὐκ ἀνϑρώπινον, ἀλλὰ
ὑηνῶν τινῶν εἶναι μᾶλλον Φρεμμάτων. ἡοχύνϑην 13
οὐχ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ μόνον, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἁπάντων
τῶν “Ἑλλήνων. Κα. Τοῦ πέρι; λέγ᾽ ὅ, τι καὶ φὴς,
ὦ ξένε. 40. “ἀέγω δή. μᾶλλον δ᾽ ἐρωτῶν σου δείξω. καί
μοι σμικρὸν ἀπόκριναι. γιγνώσκεις που μῆκους; ΚΔ.
τί μήν; 40... Τὲ δὲ πλάτος; ΚΑ. πάντως: 40. Ἢ
καὶ ταῦτα ὅτι δύ᾽ ἐστὸν, καὶ τρίτον τούτων βάϑος;
ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔ; 49. ᾿4ῤ οὖν οὐ δοκεῖ σον ταῦτα
εἶναι πάντα μετρητὰ πρὸς ἄλληλα; ΜΚ 4. ναέ. 46.
Ἰηὴκός τε, οἶμαι, πρὸς μῆκος, καὶ πλάτος. πρὸς πλά-
τος, καὶ βάϑος ὡσαύτως δυνατὸν εἶναι μετρεῖν φύσει.
ΚΑ. Σφόδρα γε. Α46.. Εἰ δ᾽ ἔστι μήτε σφόδρα μήτε
ἠρέμα δυνατὰ ἔνια, ἀλλὰ τὰ μὲν, τὰ δὲ μὴ σὺ (δὲ
πάντα ἡγῇ πῶς οἴει πρὸς ταῦτα διακεῖσθαι; ΚΔ.
Δῆλον ὅτι φαύλως. 46. τί δ᾽ αὖ; μῆκός τε καὶ πλά-
τος πρὸς βάϑος, 1 ἢ πλάτος τε καὶ μῆκος πρὸς ἄλλη-
λα, ἄρ᾽ οὐ διαγοούμεϑα περὶ ταῦτα οὕτως ἝἜλ-
᾽ν
970 ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ὁ... ἄνο
ληνες πάντες, ὡς δυνατὰ ἐστι μετρεῖσθαι πρὺς ἄλ-
ληλα ἀμωσγὲ ἑπῶς; ΚΟΑ͂. Παντάπασι μὲν οὖν, 46.
Τὴν δ᾽ ἔστιν αὖ μηδαμῆ μηδαμῶς δυνατὼ, πάντες δ᾽,
ὅν εἶπον, Ἕλληνες διανοούμεθα ὡς δυνατά" μῶν
οὔκ ἄξιον ὑπὲρ πάντων αἰσχυνϑέντα εἰπεῖν πρὺς αὖ-
τόν; Ὦ βέλτιστοι τῶν “Ελλήνων, ἕν ἐχείγων τοῦτ᾽
ἐστὶν ὧν ἔφαμεν, αἰσχρὸν μὲν γεγονέναι τὸ μὴ ἐπί-
στασϑαι" τὸ δ᾽ ἐπίστασθαι τἀναγκαία, οὐδὲν πάνυ
καλόν. Κι. Πῶς δ᾽ οὔ; 46. “Καὶ πρὸς τούτοις γὲ
ἄλλα ἐστὲ τούτων ξυγγενῆ, ἐν οἷς αὐ πολλὰ ἁμαρτή-
ματα ἐκείνων ἀδελφὰ ἡμῖν ἐ) γγίγνεται τῶν ἁμαρτη-
μάτων. ΚΑΊ. Ποῖα δή; 40. Τὰ τῶν μετρητῶν τε καὶ
ἀμέτρων πρὸς ἄλληλα, τινε φύσει γέγονε. ταῦτα
γιὺρ δὴ σκοποῦντα διαγιγνώσκειν ἀναγκαῖον, ἢ παν-
τάπασιν εἶναι φαῦλον" προβάλλοντά τε ἀλλήλοις ἀεὶ,
διατριβὴν τῆς πεττείας πολὺ χαριεστέραν πρεσβυτῶν
διατρίβοντα, φιλονεικεῖν ἐν ταῖς τούτων ἀξίαιοι
σχολαῖς. ΚΑ. Ἴσως. ἔοικε γοῦν ἥτε πεττεία καὶ ταῦ-
τῶ ἀλλήλων τὸ μαϑήματα οὐ πάμπολυ κεχωρῖσϑαι.
«40. Ταῦτα τοίνυν ἐγὼ μὲν, ὦ Κλεινία, φημὶ τοὺς νέους
δεῖν μανϑάνειν. καὶ γὰρ οὔτε βλαβερὰ, οὔτε: χαλε-
πὰ ἐστι" μετιὶὶ δὲ παιδιᾶς ἅμα μανϑανόμενα, ὦφε-
λήσει μὲν, βλάψει δὲ ἡμῖν τὴν πόλιν οὐδέν. εἰ δὲ τις
ἄλλως λέγει, ἀκουστέον. ΚΑ. Πῶς δ᾽ οὔ; 40. “ἀλλὰ
μὴν ἂν οὕτω ταῦτα ἔχοντα φανῆται, δῆλον ὦ ὡς ἐγκρι-
γοῦμεν αὐτώ" μὴ ταύτῃ δὲ φαινόμενα ἔχειν, ᾿ἅπο-
κριϑήσεται. Καὶ Χ΄. δῆλον. τί μήν; οὐκοῦν νῦν, ὦ ξένε,
κείσϑω ταῦτα ὡς ὄντα τῶν δεύντων μοϑημάτων"
ἵνα μὴ διάκενα ἡμῖν ἢ τὰ τῶν νόμων. 4 Κείσϑω
μἰϑννιενο ἨΒ ΒΕΙΤΗΥΒ Ὑ18: ὙἹΣ, 971
μέντοι καϑάπερ ἐνέχυρα λύσιμα ἐκ τῆς ἄλλης πολι-
τείας, ἐὰν ἢ τοὺς ϑέντας ἡμᾶς ἢ καὶ τοὺς ϑεμένους
ὑμᾶς μηδαμῶς φιλοφρονῆται. Κι. δικαίαν λέγεις
τὴν ϑέσιν. 46. Ἄστρων δὴ τὸ μετὰ ταῦτα ὅρα τὴν
μάϑησιν τοῖς νέοις, ἂν ἡμᾶς ἀρέσκῃ λεχϑεῖσα, ἢ
καὶ τοὐναντίον. Κα. ὑγε7ε μόνον. 46. Καὶ μὴν
ϑαῦμά γε περὶ ταῦτα ἐστὲ μέγα, καὶ οὐδαμῶς οὔ-
δαμὴ ἀνεκτόν. ΚΑ. Τὸ ποῖον δὴ; 4. Τὸν μέγιστον
ϑεὸν καὶ ὅλον τὸν κόσμον φαμὲν οὔτε ζητεῖν δεῖν,
οὔτε πολυπραγμονεῖν, τὰς αἰτίας ἐρευνῶντας. οὐ
γὰρ ὀὐδ᾽ ὅσιον εἶναι. τὸ δὲ ἔοικε πᾶν τούτου τοὔ-.
γαντίον γιγνόμενον, ὀρϑῶς ἂν γίγνεοϑαι. ΚΑ. Πῶς
εἶπες; 496. Παράδοξον μὲν τὸ λεγόμενον, καὶ οὐκ
ἂν πρεσβύταις τὶς οἰηϑείη πρέπειν τόδε, ἐπειδάν Τίὰ
τὸ καλόν τε οἰηϑῇ καὶ ἀληϑὲς μάϑημα εἶναι καὶ πό-
λὲν ξυμφέρον, καὶ τῷ ϑεῷ παντάπασι φίλον, οὐδενὶ
δὴ τρόπῳ δυνατόν ἐστιν ἔτι μὴ φράζειν. Καὶ. Εἰκό-
τὰ λέγεις, ἀλλ᾽ ἄστρων πέρι μάϑημα τι τοιοῦτον ἄ-
«γευρήσομεν; 46. Ὦ ἀγαϑοὶ, καταψευδόμεϑα νῦν,
φῶς ἔπος εἰπεῖν, Ἕλληνες πάντες μεγάλων ϑεῶν, Ἤε-
λίου τε ἅμα καὶ “Σελήνης. ΚΑ. Τὸ ποῖον δὴ λέγεις,
ψεῦδος; «0. Φαμὲν αὐτὰ οὐδέποτε τὴν αὐτὴν δδὸν
ἰέναι, καὶ ἄλλ᾽ ἄττα ἄστρα μετιὲ τούτων, ἐπονομά-
ζοντες πλανητιὰ αὐτά. ΚΑ. Νὴ τὸν Δία, ὦ ξένε, ἄλης-
ϑὲς τοῦτο λέγεις. ἐν γὺρ δὴ τῷ βίῳ πολλᾶκις ἑ ἑώρα-
πα καὶ αὐτὸς τόν τὸ ἑωσφόρον καὶ τὸν ἕσπερον καὶ
ἄλλους τιν ἃς οὐδέποτε ἰόντας εἰς τὸν αὐτὸν ϑυ δ ΒΥ,
ἀλλὰ πάντη πλανωμένους " τὸν δὲ ᾿Πλιόν που καὶ
Σελήνην δρῶντας ταῦϑ᾽ ἃ ἀεὶ πάντες ξυγνεπιστάμεα
272 ΡΕΛΘΟΙΝΤ ἃ.ς.».8 5.8.
ϑα. 46. Ταῦτ᾽ ἔστι τοίνυν, ὦ ἡμέγιλλέ τε καὶ Κλει-
γέα, γῦν, ἃ δὴ φημὶ δεῖν περὶ ϑεῶν τῶν κατ᾽ οὖρα-
νὸν τοὺς γε ἡμετέρους πολίτας τε καὶ τοὺς νέους
τὸ μέχρι τοσούτου μαϑεῖν περὶ ἁπάντων τούτων,
μέχρι τοῦ μὴ βλασφημεῖν περὶ αὐτά" εὐφημεῖν δὲ
ἀεὶ ϑύοντάς τῇ καὶ ἐν εὐχαῖς εὐχομέγους εὐσεβῶς.
ΚΑ. Τοῦτο μὲν ὀρϑὸν, εἴγδ πρῶτον μὲν δυνατόν
ἐστιν ὃ λέγεις μαϑεῖν" εἶτα, εἰ μὴ λέγομέν τι περὶ
αὐτῶν ὀρϑῶς νῦν, μαϑόντες δὲ λέξομεν, συγχωρῶ
κἀγὼ τόγε τοσοῦτον καὶ τοιοῦτον ὃν μαϑητέον εἶναι.
ταῦτ᾽ οὖν ὡς ἔχοντα ἔσϑ᾽ οὕτω, πειρῶ σὺ μὲν ἐξη-
γεῖσϑαιν πάντως" ἡμεῖς δὲ ξυνέπεσϑαΐ σον μανϑά-
γοντες. 40. ᾿4λλ᾽ ἔστι μὲν. οὐ ῥῴδιον ὃ λέγω μαϑεῖν,
οὐδ᾽ αὖ πάλιν παντάπασι χαλεπόν" οὐδὲ γε τινὸς
χρόγου παμπόλλου. τεκμήριον δέ: ἐγὼ τούτων οὔτε
γέος οὔτε πάλαν ἀκήκοα σφῷν, ἃ νῦν οὐκ ἐν πολλῷ
χρόνῳ δηλῶσαι δυναίμην. καίτοι χαλεπά 7ϑ ὄντα
οὖκ ἂν ποτὲ οἱόστ᾽ ἡ» δηλοῦν τηλικούτοις οὖσι τη-
λικοῦτος. Καὶ Δ. - ληϑὴ λέγεις. ἀλλὰ τί καὶ φὴς τοῦτο
τὸ ἡ μάϑημα, ὃ ϑαυμαστὸν μὲν λέγεις, προσῆκον δ᾽
αὖ μαϑεῖν τοῖς γέοις; οὐ γιγνώσκειν δὲ ἡ ἡμᾶς; πει-
ρῶ περὶ αὐτοῦ τό γὲ τοσοῦτον φράζειν ὦ ὡς σαφέστα-
τα. 460. Πειρατέον. οὐ γάρ ἐστι τοῦτο, ὠ ἄριστοι,
τὸ δόγμα ὀρϑὸν περὶ σελήνης τε καὶ ἡλίου καὶ τῶν
ἄλλων ἄστρων, ὡς ἄρα πλανᾶται ποτέ" πᾶν δὲ τοὔ-
γαντίον ἔχει τούτου. τὴν αὐτὴν γὰρ αὐτῶν ὅδὸν ἕ-
καστον καὶ οὐ πολλὲς ἀλλὰ μίαν ἀεὶ κύκλῳ διεξέρ-
χεταῦ" φαίνεται δὲ πολλὰς φερομένο». τὸ δὲ: τάχιστον
αὐτῶν ὃν, βραδύτατον οὐκ ὀρθῶς αὖ δοξάζεται" τὸ.
5...ἀ.9. ΠΕ ΓΕΟΊΒΥΘ 118. ὙΠ. 273
δ᾽ ἐγαντίον, ἐναντίως. ταῦτ᾽ οὖν εἰ πέφυκε μὲν οὖ-
τως, ἡμεῖς δὲ μὴ ταύτῃ δόξομεν, εἰ μὲν ἐν ᾿οΟλυμπίᾳ
ϑεόντων οὕτως ἵππων ἢ) δολιχοδρόμων ἀνδρῶν διε-
γοούμεϑα πέρι, καὶ προσηγορεύομεν τὸν τάχιστον
μὲν ὡς βραδύτατον, τὸν δὲ βραδύτατον, ὡς τάχι-
στον, ἐγκώμι τε ποιοῦντες, ἡ δομὲν τὸν ἡττώμενον»
γενικηχότα, οὔτε ὀρϑῶς ἂν οὔτ᾽ οἶμαι προσφιλῶς
τοῖς δρομεῦσιν ἢ ἡμᾶς ἂν τὰ ἐγκώμια προσάπτειν ἂν-
ϑρώπο: ς οὖσι. γῦν δὲ δὴ περὶ ϑεοὺς τὰ αὐτὰ ταῦτα
ἐξαμαρτανόντων ἡμῶν, ἀφ᾽ οὐκ οἰόμεϑα γελοῖόν τε
καὶ οὐκ ὀρϑὸν, ἐκεῖ γιγνόμενον ἣν ἂν τότε, νῦν ἐν-
ταυϑοῖ καὶ ἐν τοὑὗτοις γίγνεσθαι; ΚΑ,. 1ελοῖον μὲν
οὐδαμῶς. 4. Οὐ μὴν οὐδὲ ϑεοφιλές γε, ψευδῆ φή-
μην ἡμῶν κατὰ ϑεῶν ὑμνούντων. ΚΟ.Λ. ᾿ἀληϑέστατα,
εἴπέρ γε οὕτω ταῦτ᾽ ἐστίν. 46. Οὐκοῦν ἂν μὲν δεί-
ξῶμεν οὕτω ταῦτ᾽ ἔχοντα, μαϑητέα μέχρι γε τούτου
τὰ τοιαῦτα πάντα" μὴ δειχϑέντων δὲ, ἐατέον. καὶ
ταῦτα ἡμῖν οὕτω ξυγκείσϑω. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν.
46. Ἤδη τοίνυν χρὴ φάναι τέλος ἔχειν τά γε παι-
δείας μαϑημάτων πέρι νόμιμα. Περὶ δὲ ϑήρας ὧσ-
αὑτως διανοηϑῆναι χρὴ » καὶ περὶ ἁπάντων ὅπόσα
τοιαῦτα. κινδυνεύει γὰρ δὴ »ομοϑέτῃ τὸ προστατ-
τόμενον ἐ ἐπὶ μεῖζον εἶναι, τοῦ νόμους ϑέντα πὐόνγα
χϑαι. ἕτερον δέ τι πρὸς τοῖς νόμοις εἶναι μεταξὺ τι
γ»νουϑετήσεώς τὲ πεφυκὸς ἅμα καὶ νόμων" ὃ δὴ πολ-
λιάκις ἡμῶν ἐμπέπτωκε τοῖς λόγοις, οἷον περὶ τὴν
τῶν σφόδρα γέων παίδων τροφήν. οὐ γὰρ ῥητὰ φα-
μὲν εἶναι" λέγοντές τε αὐτὰ, ὡς »όμους οἴεσϑαι τις
ϑεμένους εἶναι. πολλῆς ἀνοίας γεμὴν γεγραμμένων
Ριατ. Τὶ ὙἹ]. 5
74 ῬΙΑΤΟΝΙ5 Ρ-.895΄4:.};,9
δὴ ταὑτῃ τῶν νόμων τε καὶ ὅλης τῆς πολιτείας, οὐ
τέλεος ὁ τοῦ διαφέροντος πολίτου. πρὸς ἀρετὴν γί-
γνεται ὅπαινος, ὅταν αὐτόν τις φῇ τὸν ὑπερετήσαν-
τὰ τοῖς νόμοις ἄριστα, καὶ πειϑόμενον μάλιστα,
τοῦτον εἶναι τὸν ἀγαϑόν᾽ τε ελεώτερον δὲ ὧδε εἰρημέ-
ΨΟ», ὡς ἄρα ὃς ἂν τοῖς τοῦ γρμο βοαῖς δὲ τε καὶ ἐ-
παινοῦντος καὶ ψέγογτος πειϑόμεγνος γράμμασι, διεξ-
ἐλϑῃ τὸν βίον ἄκρατον. οὗτος ὅ, τε λόγος ὀρϑότατος
εἰς ἕπταινον πολίτου" τόν τε γομοϑέτην ὄντως δεῖ μὴ
μόνον γράφειν τοὺς γόμους, πρὸς δὲ τοῖς νόμοις ὃ-
σα καλὰ αὐτῷ δοκεῖ καὶ μὴ καλὰ εἶναι, νόμοις ἐμ-
πεπλεγμένα γράφειν. τὸν δὲ ἄκρον πολίτην μηδὲν
ἥττον ταῦτα ἐμπεδοῦν 1 ἢ τὰ ταῖς ζημίαις ὗ ὑπὸ γόμων
κατειλημμένα. τὸ δὲ δὴ παρὸν ἡμῖν τανῦν οἷον μάρ-
τυραὰ ἑπαγόμεϑα ᾿ δηλοῖ μὲν ἂν ὃ βουλόμεϑα μᾶλ»-
λον». ϑήρα γὰρ πάμπολύ τι πρᾶγμα ἐστι, περιξιλήμο
μένον ὀνόματι γῦν σχεδὸν ἑνί. πολλὴ μὲν γὰρ ἡ τῶν
ἐνύδρων, πολλὴ δὲ ἡ τῶν πτηνῶν" πάμπολυ δὲ καὶ
τὸ περὶ τιὶὶ πεξὰ ϑηρεύματα οὗ μόνον ϑηρίων ἀλλὰ
καὶ τὴν τῶν ἀρϑρώπων ἄξιον ἐννοεῖν ϑήραν, τὴν τε
κατὰ πύλεμον" πολλὴ δὲ καὶ ἡ κατὰ φιλίαν ϑηρεὺ-
ουσα" ἢ μὲν ἔπαινον, ἡ δὲ ψόγον ἔχει. καὶ κλωπεῖαι
καὶ ληστῶν καὶ στρατοπέδων στριτοπέδοις θῆραι.
ϑήρας δὲ πέρι τιϑὲντι τῷ γομοϑέτῃ τοὺς νόμους,
οὔτε μὴ δηλοῦν ταῦ ϑ᾽ οἷόν τε, οὔτε ἐπὲ πᾶσι τάξεις
καὶ ζημίας ἐπιτιϑέντα,. ἀπειλητικὰ νόμιμα τιϑέναι.
τὶ δὴ δραστέον περὶ τὰὼ τοιαῦτα; τὸν μὲν νομοϑέτην
ἐπαινέσαι καὶ ψέξαι χρεὼν τὰ περὲ ϑήρας, πρὸς τοὺς
τῶν γέων πόνους τε καὶ ἐπιτηδεύματα. τὸν δ᾽ αὖ
4...».3.4.κ0. Ὲ ΤΒΟΤΙΒΥΒ 118. ὙῊ, 975
νέον ἀκούσαντα, πείϑεσϑαι" καὶ μὴϑ' ἡδονὴν μήτε
πόνον ἐξείργειν αὐτόν. τῶν δὲ περὶ ἕκαστα ἀπειλη-
ϑέντων μετὰ ζημίας χαὶ γομοϑετηϑέντων, τὰ μετ
ἐπαίνου ῥηθέντα μᾶλλον τιμᾷν, καὶ πρησιοχϑονδ
ἀποτελεῖν. τούτων δὴ προῤῥηθέντων, Ξῆς ἂν γί-
γνοιτο ἔμμετρος ἕπαιγος ϑήρας καὶ ψό γος" “ἥτις μὲν
ελτίου ἀποτελεῖ, τῆς ψυχὰς τῶν νέων ἐπαινοῦν-
ι ς ἢ
τος" πεχῦσμι δὲ ἢ τἀναντία. λέγωμεν τοίνυν τὸ μετὰ
τοῦτο ἑξῆς προσαγορεύοντες δι᾽ εὐχῆς τοὺς. ψέους,
φίλοι, εἰϑ᾽ ὑμᾶς μήτε τὶς ἐπιϑ' υμία μὴτ' ἔρως τῆς περὶ
ϑάλατταν ϑήρας ποτὲ λάβοι, μηδὲ ἀγκριστείας" μηδ᾽
ὅλως τῆς τῶν ἐνύδρων ζώων, μήτε ἐγρηγορόσι μὴτε
εὕδουσι κύρτοις ἀργὸν ϑήραν διαπονουμένοις. μη
αὖ ἄγρας ἀνθρώπων κατὰ θάλατταν, λῃστείας “τὲ
ἵμερος ἐπελϑὼν ὑμῖν, ϑηρευτὰς ὠμοὺς καὶ ἀνόμους
ἀποτελοῖ. κλωπείας δ᾽ ἐν χώρᾳ καὶ πόλει μηδὲ εἰς τὸν
ἔσχατον ἐπέλθοι νοῦν ἅψασϑαι. μηδ᾽ αὖ πτηγῶν
ϑήρας αἱμύλος ἔρως οὐ σφόδρα ἐλευϑέριος ἐπέλθοι
τινὰ γέων. πεξῶν δὴ μόνον ϑήρευσίς τὲ καὶ ἄγρα
λοιπὴ τοῖς παρ᾽ ἡμῖν ἀϑληταῖς. ὧν ἡ μὲν τῶν εὑδόν-
τῶν αὖ κατὰ μέρη, γυκτερεία κληϑεῖσα, ἀργῶν ἂν-
δρῶν, οὐκ ἀξία ἐπαίνου" οὐδ᾽ ἢ τῶν διαπαύματα πό-
γῸ» ἔχουσα, ἄρπυσί τὸ καὶ πάγαις ἀλλ᾿ οὐ φιλοπόνου
ψυχῆς νίκῃ χειρουμένων τὴν ἄγριον τῶν ᾿ϑηρίων ῥώ-
μῆν. μόνη δὴ πᾶσι λοιπὴ καὶ ἀρίστη ἡ τῶν τετρᾶ-
πόδων ἵ ἵπποις καὶ κυσὶ καὶ τοῖς ἑξαυτῶν ϑήρα σώμα-
σιν" ὧν ἁπάντων κρατοῦσι δρόμοις καὶ πληγαῖς καὶ
βολαῖς, αὐτόχειρες 'ϑηρεύοντες, ὅσοις ἀνδρείας τῆς
ϑείας ἐπιμελές. τούτων δὴ πάντων ἔπαινος μὲν πέρι
5.2
276 ΡΙΑΥΤΟΝΙΒ5 κ᾿
καὶ ψόγος, ὅ διῃϑημένος ἂν εἴη λόγος" νόμος δὲ ὅδε"
τούτους μηδεὶς ἱεροὺς ὄντως ϑηρευτὰς κωλυέτω, ὅ-
που καὶ ὅπηπερ ἄν ἐθέλωσι κυνηγετεῖν. νυκτε-
ρῥευτὴν δὲ κυσὶ καὶ πλέκταις πιστὸν μηδεὶς μηδέποτε
ἐάσῃ μηδαμοῦ ϑηρεῦσαι. τὸν ὀρνιϑεύτην δὲ ἐν ἀ-
γροῖς μὲν καὶ ὄρεσι μὴ κωλυέτω, ἐν ἐργασίμοις δὲ
καὶ ἱεροῖς ἁγίοις, ἐξειργέτω ὃ προστυγχάνων. ἐνυ-
γροθηρευτὴν δὲ, πλὴν ἐν λιμέσι καὶ ἱεροῖς ποτα-
μοῖς τε καὶ ἕλεσι καὶ λίμναις, ἐν τοῖς ἄλλοις ὃε.,:.:ἘῈ:
ἔστω θηρεύειν, μὴ χρώμενον ὁπῶν ἀναϑολώσει μό-
γον. νῦν οὖν ἤδη πάντα χρὴ φάναι τέλος ἔχειν τάγε
παιδείας πέρε νόμιμα, ΚΑ. Καλῶς ἂν λέγοις.
μιδ:8. [ΒΕ ΤΕΘΙΒΥΘ 11βΒ. ΨΗ|. ὩΠ7'
---
---ο τισι με θοιδυιδυδισισυασετιι..-----.--Ο-ΞΞ-ςςςς-ς-ς-ςςς-ςς-ς
ΠΙἉΑΤΏΝΟΣ
ππ Νπ ΟΡ
[ἐ .
ΠΕΡΙ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ͂Σ
ΖΙΑΛΟΙΓΟΣ ΟἽἿΙ͂ΖΟΟΣ.
γΥ " ᾿ ΑΝ ΜΘΡΈΔΕ, γε ᾿ Ἂ "
Ἵ᾽ ΟΥ̓́ΤΩΝ μὴν ἐχόμεγά ἐςι, τάξασθαι μὲν καίνομο
, .ς 1] ᾿ »Ὃ -“- τῳ «
ϑετήσασϑ αιἑορτὰς μετὰ τῶν ἐκ “Ζελφῶν μαντειῶν" αἱ-
τινες ϑυσία: καὶ ϑεοῖς οἵστισιν ἄμεινον καὶ λῷο» ϑυ-
- 959 Ἁ») .
οὐσῃ τῇ πόλει γίγνοιτ᾽ ἄν. πότε δὲ καὶ πόσαι τὸν ἄρι-
ι , } »-ἷ 2
ϑμὸν, σχεδὸν ἔσως ἡμέτερον ἂν νομοϑετεῖν ἔγιὰά γ᾽ αὐ-
- ᾿ ᾿ 3 ,
τῶν εἴη. Καὶ. Τύχ ἂν τὸν ἀριϑμόν. .46. Τὸν ἀριϑμὸν
᾽ »ν 3» ν᾽ Ὁ ᾿ ΄
δὴ λέγωμεν πρῶτον. ἔστωσαν γὸρ τῶν μὲν πέντε καὶ
ἑξήκοντα καὶ τριακοσίων μηδὲν ἀπολείπουσαι" ὅπως
}Ὰ γ , 5 ᾿] [ω ὃχ ᾿ΝΦ ΣΝ
ἂν μέα γέ τις ἀρχὴ ϑύῃ ϑεῶν ἢ δαιμόνων τινὶ ἀεὶ,
ὑπὲρ πύλεώς τε καὶ αὐτῶν καὶ κτημάτων. ταῦτα δὲ
ξυνελϑόντες ἐξηγηταὶ καὶ ἱερεῖς, ἱέρειαέ τὲ καὶ μᾶν-
᾿ ᾿ ι ᾽
τεις μετὰ νομοφυλάκων, τυαξάντων ἃ παραλείπειν
ἀνάγκη τῷ νομοϑέτῃ. καὶ δὴ καὶ αὐτοῦ τούτου χρὴ
-“ Υ Υ
γέγνεσθϑαι ἐπιγνώμονας τοῦ παραλειπρμέγου τουτοῦυς
278 ΡΙΑΤΟΝΙΒ «.ἅ,».839.8.
5 ι ἄδην ς ἂς »- ι
τοὺς αὐτοὺς. ὃ μὲν γὰρ δὴ νόμος ἐρεῖ δώδεκα μὲν
ἃ ᾿ ἘΣ ω , » δ ἂν ε ΠΣ.
ἑορτὰς εἶναι τοῖς δώδεκα ϑεοῖς, ὧν ἂν ἢ φυλὴ ἑχιί-
στὴ ἐπώνυμος ἢ, ϑύοντας τούτων ἑκάστοις ἔμμηνα
Ἑ- ι Υ πον ἐὺ -Ὁ Π ᾿, ;
ἱερὰ, χοροὺς τὸ καὶ ἀγῶνας μουσικοὺς. τοὺς δὲ γυ-
Α ,Ὶ »-Ό΄᾽ ᾿ »
μνικοὺς κατὰ τὸ πρέπον προσνέμοντας τοῖς ϑεοῖς τὸ
3 -“ -»Ὕ
αὐτοῖς ὅμα καὶ ταῖς ὥραις ἑκάσταις" γυγαικείος τὲ
ς [“] "»᾿Ὄ᾿ [σ] .
ἑορτὰς, ὅσαις χωρὶς ἀνδρῶν προσήκει καὶ ὁσαις μὴ,
διανέμοντας. ἕτι δὲ χαὶ τὸ τῶν γϑονίων, καὶ ὅσους
Ἵ 39 Π - ᾿
αὖ ϑεοὺς οὐρανίους ἐπογομάστεον, καὶ τὸ τῶν» του-
δ ῃ ᾿ ΣῚ
τοῖς ἑπομένων», οὐ ξυμμικτέον" ἀλλὰ γωριστέον ἐν
- "- Υ͂ Ὲ - γ ᾿ "
τῷ τοῦ Πλούτωνος μηνὶ τῷ δωδεκάτῳ, κατ τὸν
5 ,
γόμον ἀποδιδόντας. καὶ οὐ δυσχεραντέον πολεμι-
“ 5 ᾿ , Ὁ τ .2 ᾿ ͵
κοῖς ἀνθρώποις τὸν τοιοῦτον Θεὸν, ἀλλὰ τιμητεοῦ,
- τ Ἱ
ὡς ὄντα ἀεὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει ἄριστον. κοι-
ι 3 , τ'
γωνία γὰρ ψυχῇ καὶ σώματι, διαλύσεως οὐ ἔστιν ἣ
κρεῖττον, ὡς ἐγὼ φαίην ἂν, σπουδῇ λέγων. πρὸς
. 1] ᾿ »"
τούτοις δὲ, διάνοιαν χρὴ σχεῖν τοὺς διαιοήσοντας
νΘ »"Ὕ - ς ἵ ἐτῶν, ΞΘ ε ͵ εἰ
ἱχαγῶς ταῦτα τοιάνδε, ὡς ἐσϑ' ἡμῖν ἢ πόλις οἵαν
μὰ « »"΄
ὀὐκ ἄν τις ἑτέραν εὕροι τῶν νῦν, περὶ χρόνου σχο-
"“ω »“" 5] - -"Ὗ ι 3 κ᾿
λῆς καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐξουσίας. δεῖ δὲ αὐτὴν, καὶ
Π ε, Ἵ - Ὁ - " 3 ΄
ϑάπερ ἕνα ἄνϑρωπον, ζῇν εὖ. τοῖς δὲ εὐδαιμόνως
-΄Ὁ « Υ 5 - ΄ ν ΒῚ
ζῶσιν ὑπάρχειν ἀνάγκη πρῶτον, τὸ μήτε αὐτοὺς ἂ-
ὃ »- [λλ , ἐπυῦδχυξ “ἢ 3 κι ἡ δ 09
δικεῖν ἄλλους, μὴτε ὕφ᾽ ἑτέρων αὐτοὺς ἀδικεισώαι.
3 ΄ "»- 2
τούτοιν δὲ τὸ μὲν, οὐ πάνυ χαλεπόν" τοῦ δὲ μὴ ἀ-
δικεῖσθαι κτήσασϑαν δύναμιν, παγχάλεπον. καὶ
5 ΕΥ) 3. .ἡ ᾿ ων ὧν Ε)} ,
οὐκ ἔστιν αὐτὸ τελέως σχεῖν ἄλλως, ἢ τελέως γενό-
5 Ἵ ι κ -Ὁ- ΕῚ ᾿ Ἁ ᾿ ες ,
μενον ἀγαϑόν. ταυτὸν δὴ τοῦτο ἐστὶ καὶ πόλει ὑπάρ-
5
χειν. γενομένῃ μὲν ἀγαϑῇ, βίος εἰρηνικός" πολεμε-
. 3») δι. .5
κὁς δὲ ἔξωθέν τὸ καὶ ἔνδοϑεν, ἂν ἢ κακή. τούτων δὲ
-
"
Β.9.ἅ, Ὲ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. ὙΠΠ. 279
ταὑτῃ σχεδὸν ἐγόντων, οὐκ ἐν πολέμῳ τὸν πόλεμον
ἑκάστοις γυμναστέον, ἀλλ᾽ ἐν τῷ τῆς εἰρήνης βίῳ.
δεῖ τοίνυν πόλιν ἑκάστου μηνὸς νοῦν κεκτημένην
στρατεύεσθαι μὴ ἔλαττον μιᾶς ἡμέρας, πλείους δὲ,
ὡς ἂν καὶ τοῖς ἄρχουσι ξυνδοχῇ" μηδὲν χειμῶνας ἢ
καύματα διευλαβουμένους: αὐτοὺς τε ἅμα καὶ γυ-
γαΐχας καὶ ποαῦδας, ὅταν ὡς πανδημέίαν ἐξάγειν δόξῃ
τοῖς ἄρχουσι, τότε δὲ καὶ κατὰ μέρη" καΐ τινὰς ἀεὶ
παιδιὸς μηχανᾶσθαι καλὰς ἅμα ϑυσίαις, ὅπος ἂν
γίγνωνται μάχαν τιψὲς ξορταστικαὶ, μιμούμεναι τοὺς
πολεμικὰς ὅτὶ μάλιστα ἐναργῶς μάχας. νικητήρια
δὲ χαὶ ἀριστεῖα ἑκάστοισι τούτων δεῖ διανέμειν"
ἐγκώμια τὸ καὶ ψόγους ποιεῖν ἀλλήλοις, ὅποϊός τις
“ἂν ἕκαστος γίγνηται κατά τε τοὺς ἀγῶνας, ἐν παντέ
τε αὖ τῷ βίῳ: τόν τε ἄριστον δοκοῦντα εἶναι κο-
δμυδωνονς καὶ τὸν μὴ, ψέγοντας. ποιητὴς δὲ ἔστω τῶν
τοιούτων μὴ ἅπας" ἀλλὰ γεγονὼς πρῶτον μὲν μὴ
ἔλαττον πεντήκοντα ἐτῶν" μηδ᾽ αὐτῶν ὅπόσοι ποίη-
σιν μὲν καὶ μοῦσαν ἱκαγῶς κεκτημένοι ἐν αὑτοῖς εἰσι,
καλὸν δὲ ἔργον καὶ ἐπιφανὲς μηδὲν δράσαντες πώ-
ποτε" ὅσοι δὲ ἀγαϑοὲ τε αὐτοὶ καὶ τίμιοι ἐν τῇ πό-
λει, ἔργων ὄντες δημιουργοὶ καλῶν, τὰ τῶν τοιούτων
ἀδέσϑω ποιήματα, ἐὰν μὴ καὶ μουσικὰ πεφύπῃ.
κρίσις δὲ αὐτῶν ἔστω παρά τε τῷ παιδευτῇ καὶ τοῖς
ἄλλοις νομοφύλαξι, τοῦτο ἀποδιδόντων αὐτοῖς γέ-
ρας, παῤῥησίαν ἐν μούσαις εἶναι μόνοις, τοῖς δὲ ἄλ-
λοις μηδεμέαν ἐξουσίαν γίγνεσθαι" μηϑὲέ τινὰ τολ-
μὰν ἄδειν ἀδόκιμον μοῦσαν, μὴ κρινάντων τῶν γο-
μοφυλάκων, μηδ᾽ ἂν ἡδίων ἢ τῶν Θαμύρου τε καὲ
280 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἔν. δϑο.κ ὁ.
᾿Ορφείων ὕμνων" ἀλλ ὕσώ τε ἱερὰ ἀριϑέντα ποιὴμα-
το ἐδόϑη τοῖς ϑεοῖς, καὶ ὅσα ἀγαθῶν ὄντα ἀνδρῶν
ψέγοντα ἢ ἐπαινοῦντα τινὰς, ἐκρέϑη μετρίως δρᾷν
τὸ τοιοῦτον. τιὰ αὐτὰ δὲ λέγω στρατείας τε πέρι χαὶ
τῆς ἐν ποιήσεσν παθόῥησέας, γυναιξί τε καὶ ἀνδράσιν
ὁμοίως γίγνεσϑαι δεῖν. χρὴ δὲ ἃ ἀναφέρειν παραδει-
χγύντα ἑαυτῷ τὸν νομοϑέτην τῷ λόγῳ" φέρε, τίνα
ποτὲ τρέφω, τὴν πόλιν ὅλην παρασκευάσας; ἀρ᾽
οὐκ ᾿ἀϑλητὰς τῶν μεγίστων ἀγώνων, οἷς ἀγταγωνι-
σταὶ μυρίοι ὑπάρχουσι; αὶ πάνυ 78, φαίη τὶς ἂν,
ὑρϑῶς λέγων. “2 δῆτα; εἰ πύκτας ἢ παγκρατια-
στὰς ἐτρέφομεν, ἢ τι τῶν τοιούτων ἕτερον ἄγωνι-
σμάτων. ἀϑλοῦντας, ὦρα εἰς αὐτὸν ἂν ἀπηντῶμεν
τὸν ἀγῶνα, ἐν τῷ πρόσϑεν χρόνῳ οὐδενὶ καϑ᾽ ἡμέ-
ραν προσμαχόμενοι; ἢ πύκται 7ε ὄντες, παμπόλλας
ἂν ἡμέρας ἔμπροσϑεν τοῦ ἀγῶνος ἐμανϑάνομέν τὸ
ἂν μάχεσϑαι καὶ διεπονούμεϑα, μιμούμενοι σιάντα
ἐχεῖνα ὁπόσοις ἐμέλλομεν εἰς τότε χρήσεσϑαι περὶ
τῆς ίδης διαμαχόμενοι; ; καὶ ὡς ἐγγύτατα τοῦ ὁμοί-
ου ἰόντες, ἀντὶ ἱμάντων σφαέρας ἂν περιεδούμεϑα,
ὅπως αἵ πληγαὶ τὲ καὶ αἵ τῶν πξηλέμι εὐλάβειαν
διεμελετῶντο εἰς τὸ δυνατὸν ἱ ἱκανῶς; εἴτὲ τις ἡμῖν
συνέβαινε συγγυμναστῶν ἀπορία πλείων, ἀρ ἂν,
διεδαυκαρέ τὸν τῶν ἀγοήτων 7έλωτα, οὐκ ἂν ἐτολμῶ-
μὲν κρεμαννὺύντες εἴδωλον ἃ ψυχον γυμνάξεσϑαι πρὸς
αὐτό; καὶ ἔτι πάντων τῶν τε ἐμψύχων καὶ τῶν ἀψύ-
ζων ἀπορήσαντες ποτὲ, ἐρημέῳ συγγυμναστῶν ἀρά
78 οὐκ ἐτολμήσαμεν ἂν αὐτοὶ πρὸς ἡμῶς αὐτοὺς
θκιαμοαχεῖν ὄγτως; ἢ τί ποτε ἄλλο τὴν τοῦ χείρονο-
͵
Δ..)».851.., Ὲ ΠΕΟΙΒΥ͂Β 118. ὙΠ. 284
΄“
᾿ μεῖν μελέτην ἂν τις φαΐη γεγονέναι; ; ΚΛΟΣ δ χεδὸν,
ὦ ξένε, οὐδὲν ἀλλό γε πλὴν τοῦτο αὐτὸ ὁ σὺ νῦν ἐ-
φιθεγξ αἰ. 4Θ. αἰ οὖν; τὸ τῆς πόλεως ἡμῖν μάχιμον ἢ
χεῖρόν τι παρασκευασάμενον τῶν τοιούτων ἄγωγι-
στῶν, εἰς τὸν μέγιστον τῶν ἀγώνων ἑκάστοτε τολμή-
σεε παριέναι, διαμαχόμενον περὶ ψυχῆς τε καὶ παί-
δων καὶ χρημάτων καὶ ὅλης τῆς πόλεως; καὶ ταῦτα
δὴ φοβηϑεὶς αὐτῶν ὃ νομοϑέτης τὰ πρὸς ἀλλήλους
γυμνάσια μὴ φαΐνηται τισὶ γελοῖα, οὐκ ἄρα νομο-
ϑετήσει στρατεύεσθαι, προστάττων μάλιστα μὲν
ἑκάστης ἡμέρας τά γὲ σμικριὺὶ χωρὶς τῶν ὅπλων, χο-
ροὺς τε εἰς ταῦτα ἅμα καὶ γυμναστικὴν πᾶσαν ξυν-
τείνων, τὰς δὲ οἷἵομ τινιὶς μείζους τὸ καὶ ἐλάττους
γυμνασίας μὴ ἔλαττον ἢ κατὰ μῆνα ἕκαστον ποι-
εἶσθαι προστάξει, ἁμίλλας τὸ πρὸς, ἀλλήλους ποιου-
μένους κατὰ πᾶσαν τὴν χώραν, ἐπὶ κατάληψιν χω-
ρων ἁμιλλωμένους καὶ ἐνέδρας" καὶ πᾶσαν μιμου-
μέγους τὴν πολεμικὴν ὄντως, σφοϊρομαχεῖν τὲ καὶ
βολαῖς, ὡς ἐγγύτατα τῶν ἀληϑῶν χρωμένους ὕποκι»-
“δύγοις βέλεσιν; ; ὅπως μὴ παντάπασιν ἄφοβος ἡ πρὸς
ἀλλήλους γέγνηται παιδιὰ, δείματα δὲ παρέχῃ; κα
τινα τρόπον δηλοῖ τόν τὲ εὔψυχον καὶ τὸν μὴ" καὶ
τοῖς μὲν τιμάς, τοῖς δὲ καὶ ἀτιμέως διανέμων ὀρϑῶς,
τὴν πόλιν ὅλην εἰς τὸν ἀληϑινὸν ἀγῶνα διὰ βέου
παρασκευάζῃ χρησίμην. καὶ δὴ καί τινος ἀποϑανγόν-
τος, οὕτως ὡς ἀκουσίου τοῦ φόνου γενομένου, τιϑῆ,
τὸν ἀποχτείναντα, κατὰ γόμον καϑ αρϑέντοα, καϑα»
ρὸν εἶναι χεῖρας" ἡγούμενος, ἀνθρώπων μὲν τελευ-
τησάντων μὴ πολλῶν, ἑτέρους πάλιν οὐ χεέρους φὺ-
289 ΡΙΑΤΟΝΙΘΒ Ῥ.«ς.8.6.
σεσϑαι' φόβου δὲ οἷον τελευτήσαντος ἐν πᾶσι τοῖς
τοιούτοις, βάσανον οὐχ εὑρήσειν τῶν τὲ ἀμεινόγων
καὶ χειρόνων" οὐ σμιπρῷ πόλει μεῖζον κακὸν ἐχείγου.
ΚΑ. ξυμφαῖμεν ἂν ἡμεῖς γε, ὦ ξένε, τὰ τοιαῦτα δεῖν
καὶ νομοϑετεῖν καὶ ἐπιτηδεύειν πόλιν ἅπασαν. ΑΘ.
᾿οὸ οὖν γιγνώσκομεν ἅπαντες τὴν αἰτίαν διότι ποτὲ
γῦν ἐν ταῖς πόλεσιν ἡ τοιαύτη χορεία καὶ ἀγωνία
σχεδὸν οὐδαμἢ οὐδαμῶς ἐστιν, εἰ μὴ πάνν τι σμι-
κρά; ἢ φῶμεν δ ἀμαϑέαν τῶν πολλῶν καὶ τῶν τι-
ϑέντων αὐτοῖς τοὺς τόμους; ΚΑῚ. τάχ ἄν. 46.
Οὐδαμῶς, ὦ μακάριε Κλεινία. δύο δὲ χρὴ φάναι
τούτων αἰτίας εἶναι, καὶ μάλα ἱκανάς. Κὶ. Ποίας;
4.0. Τὴν μὲν, ὑπ᾽ ἔρωτος πλούτου, πάντα χρόνον
ἄσχολον ποιοῦντες τῶν ἄλλων ἐπιμελεῖσθαι, πλὴν
τῶν ἰδίων κτημάτων, ἐξ ὧν κρεμαμένη πᾶσα ψυχὴ
πολίτου παντὸς οὔκ ἂν ποτε δύναιτο τῶν ἄλλων ἐ-
πιμέλειαν ἴσχειν, πλὴν τοῦ καϑ' ἡμέραν κέρδους"
καὶ ὃ, τι μὲν πρὸς τοῦτο φέρει μάϑημα ἢ καὶ ἐπι-
τήδευμα, ἰδίᾳ πᾶς μανϑάνειν τὲ καὶ ἀσκεῖν ἕ-
τοιμότατός ἐστι τῶν δὲ ἄλλων καταγελᾷ. τοῦτο
μὲν, ἕν, καὶ ταύτην μίαν αἰτίαν χρὴ φάναι τοῦ μὴτϑ
τοῦτο μὴτ᾽ ἄλλο μηδὲν καλὸν κἀγαϑὸν ἐθέλειν ἐπι-
τήδευμα πόλιν σπουδάζειν, ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦχρυ-
σοῦ τε καὶ ἀργύρου ἀπληστίαν, πᾶσαν μὲν τέχνην
καὶ μηχανὴν, καλλίω τὲ καὶ ἀσχημονεστέραν ἐθέλειν
ὑπομένειν τεάντα ἄνδρα, εἰ μέλλει πλούσιος ἔσεσϑαι,
καὶ πρᾶξιν πράττειν ὅσιόν τε καὶ ἀνόσιον, καὶ πιάν-
τως αἰσχρὰν, μηδὲν δυσχεραύνοντα, ἐὰν μόνον ἕχὴ
δύγαμιν καϑάπερ ϑηρίῳ τοῦ φαγεῖν παντοδαπὶὰὼὰ
ν».85 5.5.0... ὍΒΚ ΓΈΘΙΒΥΘ 118. ὙΠΠ, 983
καὶ πιεῖν ὡσαύτως, καὶ ἀφροδισίων πᾶσαν πάντως
παρασχεῖν πλησμονήν. ΚΑ. ᾽Ορϑῶς. 46. Αὕτη μὲν
τοίνυν, ἣν λέγω, μέα κείσϑω διακωλύουσα αἰτία,
τοῦ μήτε ἄλλο καλὸν, μήτε τὰ πρὸς τὸν πόλεμον ἵ-
κανῶς ἐῶσα ἀσκεῖν τὰς πόλεις, ἀλλ᾽ ἐμπόρους τε καὶ
γαυκλήρους καὶ διακόνους πάντως τοὺς φύσει χο-
σμίους τῶν ἀνθρώπων ἀπεργαζομένη" τοὺς δὲ ἂν-
δρείους, λῃστὸς καὶ τοιχωρύχους καὶ ἱεροσύλους καὶ
πολεμικοὺς καὶ τυραννιποὺς ποιοῦσα" καὶ μάλ᾽ ἐνέο-
τε οὐκ ἀιρυυεῖς ὄντας, δυστυχοῦν τάς 78 μήν. 1 Α.
“Πῶς λέγεις; 40. Πῶς μὲν οὖν αὐτοὺς οὗ λέγοιμ᾽ ἂν
τοπαράπαν δυστυχεῖς, οἷς γε ἀνάγκη διὸ βίου πει-
νῶσι τὴν ψυχὴν ἀεὶ τὴν αὑτῶν διεξελθεῖν; Ι(ΛΔ Αὕ-
τή μὲν τοίνυν μία" τὴν δὲ δὴ δευτέραν αἰτέαν τίνα
λέγεις, ὦ ξένε; 46. Καλῶς ὑπέμνησας. ΙΚ(2Χ1. Αὕτη
μὲν δὴ, φὴς σὺ, μέα διὰ βίου ἄπληστος ζήτησις, π πα-
ρέχουσα ἄσχολον ἕκαστον, ἐμπόδιος γίγνεται τοῦ
μὴ καλῶς ἀσκεῖν τὰ περὲ τὸν πόλεμον ἑκάστους. ὅ-
στω" τὴν δὲ δὴ δευτέραν λέγε. «490. Μῶν οὐ λέγειν
ἀλλὰ διατρέβειν δοκῶ δὲ ἀπορίαν; ΙΚ4. Οὔκ: ἀλλὰ
οἷον μισῶν δοκεῖς ἡμῖν κολάξειν τὸ τοιοῦτον ἦϑος
μᾶλλον τοῦ δέοντος, τῷ ἀπ ουνηεν λόγῳ. «46.
Κάλλιστα, ὦ ξένοι, ΕῸ ατε" χαὶ τὸ μετιὶὰ τοῦτο
ἀκούοιτ' ἂν, ὡς ἔοικε. ΚΑ. «Ἵέγε μόνον: 46. Τὰς
οὖν πολιτείας ἔγωγε αἰτέας εἶναι φημὶ ἃς πολλάκις
εἴρηκα ἐν τοῖς πρόσϑεν λόγοις, δημοκρατέαν καὶ ὁ-
λιγαρχίαν, καὶ τυραννίδα. τούτον γιὺρ δὴ πολιτεία
μὲν, οὐδεμία, στασιωτεῖαι δὲ πᾶσαι λέγοιντ᾽ ἂν ὁρ-
ϑότατα. ἑκόντων γὰρ ἑκοῦσα οὐδεμία, ἀλλ ἀκόντων
284 ῬΙΑΊΤΟΝΙΒ β.ε.0.8 33,38,
΄ω᾿
ἑχοῦσα ἄρχει σὺν ἀεί τινε βίᾳ, φοβούμενος δὲ ἂρ-
χων ἀρχόμενον, οὔτε καλὸν οὔτε πλούσιον, οὔτε ἰ-
σχυρὸν οὔτ᾽ ἀνδρεῖον, οὔτε τοπαρθταν πολεμικὸν
ἑκὼν ἐάσει γίγνεσϑαι ποτέ. ταῦτ᾽ οὖν ἐστὶ τὰ δύο,
πάντων μὲν σμικροῦ διαφερόντως αἴτια, τούτων δ᾽
οὖν ὄντως διαφέρει. τὸ δὲ τῆς νῦν πολιτείας » γο-
μοϑετούμενοι λέγομεν, ἐκπέφευγεν ἀμφότερα. σχο-
λὴν τὸ γὰρ ἄγει που μεγίστην, ἐλεύϑεροί τε ἀπ᾽ ἀλ-
λήλων εἰσί. ι φιλοχρήματοι δὲ ἥκιστ᾽ ἂν, οἶμαι, ν-
γνοιγτ ἂν ἐκ τούτων τῶν νόμων. ὡστ᾽ εἰκότως ἅμα
καὶ κατὰ λύγον ἡ τοιαύτη κατάστασις πολιτείας μό-
γῆ δέξαιτ᾽ ἂν τῶν νῦν τὴν διαπερανϑεῖσαν παιδείαν
τὲ ἅμα καὶ παιδιὰν πολεμικὴν ἀποτελεσϑεῖσαν ὁρ-
ϑῶς τῷ λόγῳ. Κα. Καλῶς. 49. ᾿ρ' οὖν οὐ τοὗτοις
ἐφεξῆς ἐστε, μνησϑῆναν ποτὲ περὶ ἁπάντων τῶν ἀ-
γώνων τῶν γυμνικῶν; ὡς ὅσα μὲν αὐτῶν πρὸς πόλε-
μον» ἐστὶν ἀγωνίσματα ἐπιτηδευτέον, καὶ ϑετέον ἐ-
ϑλα νικητήρια: ὅσα δὲ μὴ, χαίρειν, ἐατέον; ἃ δ᾽ ἐστὶν
ἐξ ἀρχῆς, ἄμεινον ῥηθῆναί τὲ καὶ γομόϑετηϑθῆναι.
καὶ πιρῶτον μὲν τιὰ περὶ δρόμον καὶ τάχος ὅλως ἀρ
οὐ ϑετέον; ΚΔ. Θετέον. 46. ἼἘστι γοῦν πάντων
πολεμικώτατον ἢ σώματος ὀξύτης πάντως" ἢ μὲν,
ἀπὸ τῶν ποδῶν, ἡ δὲ καὶ ἀπὸ τῶν χειρῶν. φυγεῖν
μὲν καὶ ἑλεῖν, ἡ τῶν ποδῶν" ἡ δ᾽ ἐν ταῖς συμπλο-
καῖς μάχη καὶ σὕστασις, ἰσχύος καὶ δώμης δεομένη.
ΚΑ. 1 μήν; 46. Οὐ μὴν χωρίς γε ὅπλων οὐδετέρα
τὴν μεγίστην ἔχει χρείαν. ΚΑ. Πῶς γὰρ ἄν; 46.
“τασιοδρόμον δὴ πρῶτον ὃ κήρυξ ἡμῖν, καϑάπερ
νῦν, ἐν τοῖς ἀγῶσι παρακαλεῖ" ὃ δὲ εἴσεισιν ὅπλα
5.6.ἃ.6. Π ΤΕΟΤΒΥ 5 118. ΤΊ, 285
ἔχων. ψιλῷ δὲ ἄϑλα οὐ ϑήσομεν ἀγωνιστῇ. πρῶτος
δὲ εἴσεισιν ὃ τὸ στάδιον ἁμιλλησόμενος σὺν τοῖς ὃ-
πλοις" δεύτερος δὲ, ὃ τὸν δίαυλον" καὶ τρίτος, ὃ
τὸν ἐφίππιον" καὶ δὴ καὶ τέταρτος, ὃ τὸν δόλιχον"
καὶ πέμπτος δὲ, ὃν ἀφήσομεν πρῶτον ὡπλισμένον,
ἑξήχοντα μὲν σταδίων μῆκος, πρὸς ἱερὸν ᾿ἀρεώς τι"
καὶ πάλιν βαρύτερον ὁπλίτην ἐπονομάζοντες, λειο-
τέρας δὶ ὁδοῦ διαμιλλώμενον" τὸν δὲ ἄλλον τοξότην
πᾶσαν τοξικὴν ἔχοντα στολὴν, σταδίων δὲ ἑκατὸν
πρὸς υἱπόλλωνός τε καὶ ᾿Ιρτέμιδος ἱερὸν, τὴν δὲ ὁ-
ρῶν τε καὶ παντοίας χώρας ἁμιλλώμενον. καὶ τιϑὲέν-
τες τὸν ἀγῶνα, μενοῦμεν τούτους, ἕως ἂν ἔλθωσιν"
καὶ τῷ νικῶντι τὶὶ νικητήρια δώσομεν ἑκάστων. Καὶ Λ.
᾿Ορϑῶς. 46. Τριττὰ δὴ ταῦτα ἀϑλήματα διανοη-
ϑῶμεν" ἕν μὲν, παιδικῶν" ἕν δὲ, ἀγενείων" ἕν δὲ,
ἀνδρῶν. καὶ τοῖς μὲν τῶν ἀγεννείων τὺ δύο τῶν τρι-
ἂν τοῦ μήκους τοῦ δρόμου Φήσομεν" τοῖς δὲ παισὶ
τὺ τούτων ἡμίσεα, τοξόταις τε καὶ ὁπλίταις ἁμιλλω-
μένοις. γυναιξὴ δὲ, κόραις μὲν ἀνήβοις γυμγαῖς,
στάδιον καὶ δίαυλον, καὶ ἐφίππιον καὶ δόλιχον, ἐν
αὐτῷ τῷ δρόμῳ ἁμιλλωμέναις " ταῖς δὲ τριακαιδεκέ-
τεσι, μέχρι γάμου μὲν οὔσαις κοινωνίας, μὴ μακρό-
τερον εἴκοσιν ἐτῶν, μηδ᾽ ἔλαττον ὀκτωκαΐδεκα " πρε-
πούσῃ δὲ στολῇ ταύτας ἐσταλμένας καταβατέον ἐπὶ
τὴν ἅμιλλαν τούτων τῶν δρόμων. καὶ τὰ μὲν περὶ
δρόμους ἀνδράσι τε καὶ γυναιξὶ ταῦτα ἔστω. Ἰὰ δὲ
κατ ἰσχὺν, ἀντὶ μὲν πάλης καὶ τῶν τοιούτων τανῦν
ὅσα βαρέα, τὴν ἐν τοῖς ὅπλοις μάχην, ἕνα τε πρὸς
ἕγα διαμαχομένους, καὶ δύο πρὸς δύο, καὶ μέχρι.
286 ῬΙΑΤΟΝΙΒ5 ».8.8.44.ε.Ὁ..,
δέκα πρὸς δέκα διαμιλλωμένους ἀλλήλοις. ἃ δὲ τὸν
μὴ παϑόντα ἢ μὴ ποιήσαντα δεῖ νικᾷν, καὶ εἰς ὁπό-
σοι καϑάπερ τῦν ἐν τῇ πάλῃ διε᾽ομοϑετήσαγτο οὗ
περὶ τὴν πάλην αὐτὴν, τί τοῦ καλῶς παλαίοντος ἔρ
70» καὶ μὴ καλῶς, ταὐτὸν δὴ χαὶ τοὺς περὶ ὅπλομο
χίαν ἄκρους παρακαλοῦντας χρὴ τούτους συφγομο-
ϑετεῖν κελεύειν, τίς γιχᾷν ἄρα δίκαιος περὶ ταὑτας
αὖ τὰς μάχας, ὅ, τι μὴ παϑὼν ἢ δράσας" καὶ τὸν
ἡττώμενον ὥσαὑύτως ἥτις διακρίνεν τάξις. ταὐτεὶ δὲ
καὶ περὺ τῶν ϑηλειῶν ἕστω γομοϑετούμενα τῶν μὲ-
χρι γάμου. πελταστικὴν δὲ ὅλην ἀντιστήσαντας δεῖ
τῇ τοῦ παγκρατίου μάχῃ, τόξοις χαὶ πέλταις καὶ ἀ-
κοντίοις, καὶ λίϑων βολῇ, ἔκ χειρός τε καὶ σφε» δό-
γαις ἁμιλλωμόνων" διαϑεμένους αὖ περὶ τούτων γό-
μους, τῷ κάλλιστα ἀποδιδόντι τὼ περὶ ταῦτα γόμιε
μα τὰ γέρα καὶ τὰς »ἷχας διανέμειν. τὸ δὲ μετὰ ταῦ-
τα, ἵππων δὴ περὶ ἀγῶνος γίγνοιτο ἑξῆς ἂν γνομοϑε-
τοὑμενα. ἵππῶν δὲ ἡμῖν χρεία μὲν οὔτὲ τις πολλῶν,
οὔτε πολλὴ, κατά γε δὴ Κρήτην. ὥστε ἀναγκαῖον
καὶ τὰς σπουδὰς ἐλάττους γίγνεσϑαν τὰς τὲ ἐν τῇ
τροφῇ καὶ τὰς περὶ ἀγωνίαν αὐτῶν. ὅοματος μὲν
,
͵ γ ᾿ «
οὖν καὶ τοπαράπαν οὔτέ τὶς τροφεὺς ἡμῖν ἐστιν, οὔ
τέ τις φιλοτιμία πρὸς ταῦτα οὐδενὶ γίγνουτὶ
γον ἔχουσα. ὥστε τούτου μὲν ἀγωνιστιὶς οὖκ ἐπιχώ-
ριον ἕσται τιϑέντας, νοῦν μὴτε ἔχειν μὴτξε δοκεῖν»
κεχτῆσϑαν. μονίπποις δὲ ἀϑλα τιϑέντες; πώλοις τ
ἀβόλοις καὶ τελείων τε καὶ ἀβόλων τοῖς μέσοις, καὶ
αὐτοῖς δὴ τοῖς τέλος ἔχουσι, κατὰ φύσιν τῆς χώρας
ἂν τὴν ἱππικὴν παιδείαν ἀποδιδοῖμεν. ἔστω δὴ τοὺ
ἂν, λό.
ἀν. ».885... ὈΕ ΠΕΟΙΒΥΘ 1.1} ΨΠΠ, 287
τῶν τε αὐτῶν κατὰ νόμον ἀμιλλά τὲ καὶ φιλονεικία,
φυλάρχοις τὲ καὶ ἱππάρχοις δεδομένη κοινὴ κρίσις
ἁπάντων τῶν τε δρόμων αὐτῶν, καὶ τῶν καταβαι-
νόντων μεϑ' ὅπλων. ψιλοῖς δὲ ὅπλων, οὔτ᾽ ἐν τοῖς
γυμνικοῖς, οὔτ᾽ ἐνταῦϑα τιϑέντες ἀγωνίας, ὀρϑῶς
ὃν γομοϑετοῖμεν. τοξότης δὲ ἀφ᾽ ἵππων Κρὴς οὐκ
ἄχφηστος, οὐδ᾽ ἀκογτιστ ἧς. ὥστε ἕστω καὶ τούτων»
παιδιᾶς χάριν ἔρις τε καὶ ἀγωνία. ϑηλ είας δὲ περὲ
τούτων γύμοις μὲν καὶ ἐπιτάξεσιν οὐκ ἄξια βιάζε-
σϑαι τῆς κοινωνίας" ἐὰν δὲ ἐξ αὐτῶν τῶν ἕμπροσϑὲν
σαιδευμάτων εἰς ἔϑος ἰόντων ἡ φύσις ἐνδέχηται καὶ
μὴ δυσχεραίνῃ παῖδας ἢ παρϑένους κοινωνεῖν, ἐᾷν,
καὶ μὴ ψέγειν. ἀγωνία δὴ νῦν ἤδη καὶ μάϑησις γυ-
μνοστικῆς, ὅσα τε ἐν ἀγῶσι καὶ ὅσα καϑ' ἡμέραν δι-
δασκάλων ἐχπογούμεϑα, πάντως ἤδη πέρας ἔχει"
καὶ δὴ καὶ μουσικῆς τὰ μὲν πλεῖστα ὡσαύτως δια-
πεπέρανται. τὰ δὲ δᾳψῳδῶν καὶ τῶν τούτοις ἑπομέ-
νων, καὶ ὅσαι ἐν ἑορταῖς ἀμιλλαι χορῶν ἀναγκαῖαι
γίγνεσθαι, ἀρ βέντων τοὶς ϑεοὶς τε καὶ τοῖς μετὰ
ϑεῶν μῶς καὶ ἡμερῶν καὶ ἐνια ὑπῶν, κοσμηϑῆσον-
ται τότξ, εἴτε τριετηρίδες, εἶτε αὖ καὶ διὰ πέμπτων
ἐτῶν εἴϑ' ὅπη καὶ ὅπως ἔννοιαν διδόντων τῶν ϑεῶν
τάξεος πέρι, διανεμηϑῶσι. τότε καὶ τοὺς μουσικῆς
ἀγῶνας χρὴ προσδοχᾷν κατὰ μέρος ἀγωνιεῖσθαι, τα-
χϑέντας ὗ ὑπό τε ἀϑλοϑετῶν καὶ τοῦ παιδευτοῦ τῶν
γέων, καὶ τῶν νομοφυλάκων, εἰς κοινὸν περὶ αὐτῶν
τούτων συνελϑόντων" καὶ γενομένων νομοθετῶν αὖ-
τῶν, τοῦ τε πότε καὶ τινὲς καὶ μετὰ τίγων τοὺς ἀ-
γῶνας ποιήσονται πευὶ ἁπάντων χορῶν καὶ χορείας,
τ ᾿
098 ΡΙΛΔΤΟΝΙΒ Ὁ.ε.ἂ"ε.
«
τ . 6 »ϑ»Ἥ Ἕ - , ᾿ Ἀ 3
οἷα δὲ ἕκαστα αὐτῶν εἶναι δεῖ κατὰ λόγον καὶ καὶ
9 ι Ἀ 3. Ὁ ᾿ . -Ὁ Π ᾿ ὃ
ῳὡδὰς καὶ καϑ ἀρμονιὰς ῥυϑμοὶς κραϑείσας καὶ ὁρ-
χήσεσι, πολλάκις εἴρηται τῷ πρώτῳ νομοϑέτῃ" κα ϑ᾽
᾿ ᾿ -»ὝὟ , ' »Ἢ
ἃ τοὺς δευτέρους δεῖ μεταδιώκοντας γομοϑετεῖν, χαὶ
τοὺς ἀγῶνας πρεπόντως ἑκάστοις ϑύμασιν ἐν χρό-
γοις προσήκουσι νείμαντας, ἑορτιὸς ἀποδοῦναι τῇ
πόλει ἑορτάζειν. ταῦτα μὲν οὖν καὶ ἄλλα τοιαῦτα
οὔτε χαλεπὸν» γνῶναι τίνα τρόπον χρὴ τάξεως ἐννό-
᾿ 3 Ὁ9 Ε ᾿ 32 ς( »ιυ 5»
μου λαγχάνειν, οὐδ᾽ αὐ μετατιϑέμενα εὐϑα ἢ εγϑα,
μέγα τῇ πόλει κέρδος ἢ ζημίαν ἂν φέροι. ἃ δὲ μὴ
σμικρὸν διαφέρει, πείϑειν τε χαλεπὸν, ϑεοῦ μὲν
τ Ξ Β΄ νη
μάμοτα ἕργον, εἴ πως οἱἵόντε ἢν ἐπιτάξεις αὐτὰς
᾽ Υ -οΣῬ τ 3 Π -μΗ
παρ᾿ ἐκείνου γίγνεσθαι" νῦν δὲ ἀνθρώπου τολμηροῦ
»“᾿ κι 2
χινδυνεύει δεῖσθαι τινὸς, ὃς παῤῥησίαν διαφερόν-
- 2 - ι Ψ δὲ Ὁ
τως τιμῶν, ἐρεῖ τὰ δοκοῦντα ἄριστ᾽ εἰναι πόλει καὶ
πολίταις, ἐν ψυχαῖς διεφϑαρμέναις τὸ πρέπον καὶ
ἑπόμενον πάσῃ τῇ πολιτείᾳ τάττων, ἐναντία λέγων
ταῖς μεγίσταισιν ἐπιϑυμίαις " καὶ οὐκ ἔχων βοηϑὸν
ἀνθρώπων οὐδένα, λόγῳ ἑπόμενος μόνος μόνῳ. ΚΑ.
ὶν αὖ γῦν, ὦ ξένε, λόγον λέγομεν; οὐ γάρ που
᾿ .᾽ 3 ι ι
μανϑάνομεν. 416. Εἰκότως γε. ἀλλὰ δὴ πειράσομαν
ἐγὼ φράζειν ὑμῖν ἔτι τὶ σαφέστερον. ὡς γὰρ εἰς παι-
Ἕ “" Ὕ ᾿
δείαν ἦλϑον τῷ λόγῳ, εἶδον νέους τὲ καὶ νέας ὄμι-
᾽ν ἮΣ
λοῦντας φιλοφρόνως ἀλλήλοις. εἰσῆλθε δὲ με, οἷον
-" »"
εἰκὸς, φοβηθῆναι, ξυννοἠσαντά τι, τὶς χρήσεται τῇ
[ ἢ ΕἸ τ " ᾽ " , 3 -“
τοιαύτῃ πόλει, ἕν ἢ) δὴ νέοι μὲν νέαι τε εὐτραφεις
5 “οὦ“ “1. ᾿ Ἂ ᾿
εἶσι, πόνων τε σφοδρῶν καὶ ἀνελευϑέρων, οἱ μάλι-
εἰ Υ 5 οι ͵ δὲ "τ ᾿Ὶ
στα ὕβριν σβεννύασιν, ἀργοὶ" ϑυσίαι θὲ καὶ ξορται
"Ὁ
καὶ χοροὶ πᾶσι μέλουσι διὰ βίου. τίνα δὴ ποτε τρύ-
,.
᾽μ.356.8.}.9.. ὈΚ 1 ΟΊΒΥΘ 118. ΥΗΙ, 9868
πον ἕν ταύτῃ τῇ πόλει ἀφέξονται τῶν πολλοὺς δὴ
καὶ πολλὰς ἐπιϑυμιῶν εἰς ἔσχατα βαλλουσῶν, ὧν ἂν
ὃ λόγος προστάττῃ ἀπέχεσϑαι, νόμος ἐπιχειρῶν γέ-
γῦεσϑαι. καὶ τῶν μὲν πολλῶν οὐ ϑαυμαστὸν ἐπιϑυ-
μιῶν εἰ κρατοῖ τὰ πρόσϑεν νόμιμα ταχϑέντα. τὸ γὰρ
μὴ πλουτεῖν τε ἐξεῖναι ὑπερβαλλόντως, ἀγαϑὸν πρὸς
τὸ σωφρονεῖν οὗ σμικρόν" καὶ πᾶσα ἡ παιδεία με-
τρίους πρὸς τὰ τοιαῦτ᾽ εἴληφε νόμους. καὶ πρὸς τοὐ-
τοις, ἡ τῶν ἀρχόντων ὄψις, διηναγκασμένη μὴ βλέ-
σειν ἄλλοσε, τηφεῖν δὲ ἀεὶ τοὺς νέους. ταῦτ᾽ οὖν
πρὸς μὲν τὰς ἄλλας ἐπιϑυμίας, ὅσά γε ἀνθρώπινα, μέ--
τρον ἔχει" τὰ δὲ δὴ τῶν ἐρώτων παίδων τε ἀῤῥένων
καὶ ϑηλειῶν, καὶ γυναικῶν ἀνδρῶν, καὶ ἀνδρῶν γυ-
γαικῶν (ὅϑεν δὴ μυρία γέγονεν ἀνθρώποις ἰδίῳ καὶ
ὅλαις πόλεσι κακὰ) πῶς τις τοῦτο διευλαβοῖτ' ἂν
καὶ τέ τεμὼν φάρμακον τούτοις ἑκάστοις, τοῦ του-
οὗτου κινδύνου διαφυγὴν εὑρήσει; » πάντως οὗ ῥᾷ-
διον, ὦ Κλεινία. καὶ γὰρ οὖν πρὸς μὲν ἄλλα οὐκ ὁ--
λέγα ἡ Κρήτη τε ἡμῖν ὅλη καὶ ἡ «Τακεδαίμων βοή-
ϑείαν ἐπιεικῶς οὗ σμικρὰν ξυμβάλλονται, τιϑεῖσφ
γόμους ἀλλοίους τῶν πολλῶν τρόπων" περὶ δὲ τῶν ἐ-
ρώτων (αὐτοὶ γὰρ ἐσμὲν) ἐναντιοῦνται παντάπασιν.
εἰ γάρ τις ἀκολουϑὼῶν τῇ φύσει ϑήσει τὸν πρὸ “αΐου
γόμον, λέγων ὡς ὀρϑῶς εἶχε τὸ τῶν ἀῤῥένων καὶ νέ-
ων μὴ κοινωνεῖν, καϑάπερ ϑηλειῶν, πρὸς μίξιν ἀ-
φροδισίων, μάρτυρα παραγόμεγνορ τὴν τῶν ϑηρίων
φύσιν, καὶ δεικνὺς πρὸς τὰ τοιαῦτα οὐχ ἁπτόμενον
ἄῤῥενα ἄῤῥενος, διὰ τὸ μὴ φύσει τοῦτο εἶναι, τάχ᾽
ἂν χρῷτο πιϑανῷ λόγῳ, καὶ ταῖς ὑμετέραις πόλεσιν
Ῥιλτ Τὶ ΨΙ: ὲ Ἐ
500 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.».857...}.
οὐδαμῶς ξυμφωνοΐ, πρὸς δὲ τοὑτοις; ὃ διὰ παντὸς
φαμὲν δεῖν τὸν νομοϑέτην διατηρεῖν, τοῦτο ἐν τού-
τοις οὐχ ὁμολογεῖ. ζητοῦμεν γὰρ ἀεὶ τί δὴ τῶν τι-
ϑεμένων πρὸς ἀρετὴν φέρει, καὶ τὶ μή. φέρε δὴ,
τοῦτο ἐὰν συγχωρῶμεν καλὸν ἢ μηδαμῶς αἰσχρὸν
»νομοϑετεῖσϑαι τανῦν, τὶ μέρος ξυμβάλοιτ᾽ ἂν πρὸς
ἀρετήν; πότερον ἐν τῇ τοῦ πεισϑέντος ψυχῇ γιγνό-
μενὺν ἐμφύσεται τὸ τῆς ἀνδρείας ἦϑος, ἢ ἐν τῇ τοῦ
πείσαντος, τὸ τῆς σώφρογος ἰδέας γένος; ἢ ταῦτα
μὲν οὐδεὶς ἂν πεισϑείη ποτὲ, μᾶλλον δὲ ἅπαν τοὐ-
του τοὐγαντίον, τοῦ μὲν ταῖς ἡδοναῖς ὑπείκοντος
καὶ καρτερεῖν οὐ δυναμένου ψέξει πῶς τὴν μαλακί-
αν, τοῦ δ᾽ εἰς μίμησιν. τοῦ ϑήλεος ἰόντος τὴν τῆς εἰ-
κπόγος ὁμοιότητα ἀρ' οὐ μέμψεται; τίς οὖν ἀνϑρώ-
στῶν τοῦτο ὃν τοιοῦτον γομοϑετήσει, σχεδὸν οὐδεὶς,
ἔχων γε ἐν τῷ νῷ νόμον ἀληϑῆ. πῶς οὖν φαμὲν ἄλη-
ϑὲς τοῦτο εἶναι, τὴν τῆς φιλίας τε καὶ ἐπιϑυμίας
ἅμα καὶ τῶν λεγομένων ἐρώτων φύσιν ἰδεῖν ἄνα-
γκαῖΐῖον, εἶ μέλλει τὶς ταῦτα ὀρϑῶς διανοηϑὴσε-
σθαι; δύο γὰρ ὄντα αὐτὸ, καὶ ἐξ ἀμφοῖν τρίτον
ἄλλο εἶδος ἕν ὄνομα περιλαβὸν, πᾶσαν ἀπορίαν καὶ
σκότον ἀπεργάζεται. ΚΑ. Πῶς; «4. Φίλον μέν
που καλοῦμεν ὃ ὅμοιον ὁμοίῳ κατ ἀρετὴν, καὶ ἴσον
ἴσῳ" φίλον δ᾽ αὖ καὶ τὸ δεύμενον, τοῦ πϑοπλου-
τηχότος, ἐναντίον ὃν τῷ γένει. ὅταν δὲ ἑκάτε-
90» γέγνηται σφοδρὸν, ἕ ἔρωτα ἐπονομάζομεν. ΚΑ.
᾿Ορϑῶς. Α10. Φιλία τοίνυν, ἢ μὲν ἀπὸ ἐναν»-
τέων», δεινὴ καὶ ἀγρία, καὶ τὸ κοινὸν οὐ πολλάκις
ἔχουσα ἐν ἡμῖν" ἡ δ᾽ ἐκ τῶν ὁμοίων, ἡμερός τε
͵
ο.ἂ.. ΕΚ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. ὙἹἱΙΠΗ, ᾿ς 904
καὶ κοινὴ διὰ βίου. μικτὴ δὲ ἐκ τούτω; γενομένη,
πρωτον μὲν καταμαϑεῖν οὐ ῥᾳδίᾳ τί ποτε βούλοιτ᾽
ἂν αὑτῷ γενέσϑαι τὸν τρίτον ἔρωτα τὶς ἔχων τού-
των ἕπειτα εἰς τοὐναντίον ὑπ ἀμφοῖν ἑλκόμεγος
ἀπορεῖ, τοῦ μὲν, κελεύοντος τῆς ὥρας ἅπτεσϑαι,
τοῦ δὲ, ἀπαγορεύοντος. ὃ μὲν γὰρ τοῦ σώματος
ἐρῶν, καὶ τῆς ὥρας, καϑάπερ ὀπώρας, πεινῶν, ἐμ-
πλησϑῆναν παρακελεύεταν ἑαυτῷ, τιμὴν οὐδεμίαν
ἀπονέμων τῷ τῆς ψυχῆς ἤϑει τοῦ ἐρωμένου" ὃ δὲ
πάρεργον μὲν τὴν τοῦ σώματος ἐπιϑυμίαν ἕχων,
δρῶν δὲ μᾶλλον ἢ ἐρῶν τῇ ψυχῆ, δεόντως τῆς ψυχῆς
ἐπιτεϑυμηκὼς, ὕβριν ἥγηται τὴν περὶ τὸ σῶμα τοῦ
σώματος πλησμογήν" τὸ σῶφρον δὲ καὶ ἀνδρεῖον καὶ
μεγαλοπρεπὲς καὶ τὸ φρόνιμον αἰδούμενος ἅμα καὶ
σεβόμενος, ἁγνεύειν ἀεὶ μεϑ᾽ ἁγνεύοντος τοῦ ἐρωμέ-
γου βούλοιτ᾽ ἄν. ὃ δὲ μιχϑεὶς ἐξ ἃ ἀμφοῖν τύλξοθ ἔρως,
οὗτος ἔσϑ᾽ ὃν νῦν διεληλύϑαμεν ὡς τρίτον. ὄντων
δὲ τούτων τοσούτων, πότερον ἅπαντας δεῖ κωλύειν
τὸν νόμον, ἀπείργοντα μὴ γίγνεσθαι ἐν ἡμῖν; ἢ δὴῆ-
λον ὅτι τὸν μὲν ἀρετῆς τὸ ὄντα καὶ τὸν νέον ἐπιϑυ-
μοῦντα ὡς ἄριστον γίγνεσθαι ᾿ βουλοίμεϑ' ἂν ἡμῖν
ἐν τῇ πόλει εἶναι, τοὺς δὲ δύο, εἰ δυνατὸν εἴη, κω-
λύοιμεν ἂν; ἢ πῶς λέγωμεν, ὦ φίλε Μέγιλλε; ΜΊΕΙ͂.
Πάντη τοι ᾿χλξιο, ὦ ξένε, περὶ αὐτῶν τούτων εἰρη-
κας τανῦν. 46. "Ἐοικά γε ὅπερ καὶ ἐτόπαζον τυχεῖν
τῆς σῆς, ὦ φίλε, ξυνῳδίας. τὸν δὲ νόμον ὑμῶν, ὅ, τὸ
γοεῖ, περὶ τιὶ τοιαῦτα, οὐδέν με ἐξετάζειν δεῖ, δέν
χεσϑαι δὲ τὴν τῷ λόγῳ συγχώρησιν». Ἰλεινίᾳ δὲ μετὰ
ταῦτα καὶ εἰσαῦϑις περὸ αὐτῶν τούτων πειράσομαι
Τα
202 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ».8 δ 8..}.ς,
ἐπάδων πείϑειν. τὸ δὲ μοι δεδομένον ὑπὸ σφῶϊ»,
ἴτω" καὶ διεξέλϑωμεν πάντως τοὺς νόμους. ἩΤΕΙ͂.
᾿Ορϑότατα λέγεις. 40. Τέχνην δὴ τιν αὖ τούτου
τοῦ γόμου τῆς ϑέσεως ἐν τῷ νῦν παρόντι, τὴν μὲν,
ῥᾳδίαν ἔχω, τὴν δ᾽ αὖ, τινὰ τρόπον παντάπασιν ὥς
οἵἷόντε χαλεπωτάτην. ΜΙΕΙ,. Πῶς δὴ λέγεις; «46.
ἴσμεν που καὶ τανῦν τοὺς πλείστους τῶν ἀνϑρώ-
πῶν, καίΐπερ παρανόμους ὄντας, ὡς εὖ τε καὶ ἄκρι-
βῶς εἴργονται τῆς τῶν καλῶν συνουσίας, οὐκ ἄκον-
τες, ὡς οἷόντε δὲ μάλιστα ἑκόντες. ΠΙΕΓ΄. :Πότε λέ-
γεις; 46. “Ὅταν ἀδελφὸς ἢ ἀδελφοΐ τῳ γένωνται
καλοί. καὶ περὶ υἱέος ἢ ϑυγατρὸς ὃ αὐτὸς νόμος ἄ-
γραφος ὧν ὡς οἷἵόντε ἱκανώτατα φυλάττει, μὴτε φα-
γερῶς μὴτε λάϑρα συγκαϑεύδοντα, ἢ πῶς ἄλλως
ἀσπαζόμενον ἅπτεσθαι τούτων" ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ἐπιϑυμία
ταύτης τῆς συνουσίας τοπαράπαν εἰσέρχεται τοὺς
πολλοὺς. ἽΕΙ. ᾿4ληϑῆ λέγεις. 460. Οὐκοῦν σμι-
κρὸν ῥῆμα κατασβέννυσι πάσας τὰς τοιαύτας ἣδο-
γάς. ΜΜΕΙ͂. Τὸ ποῖον δὴ λέγεις; 46Θ. Τὸ ταῦτα
εἶναι φάναι μηδαμῶς ὅ ὅσια, ϑεομιοῆ δὲ, καὶ αἰσχρῶν
αἴσχιστα. τὸ δ᾽ αἴτιον ἀρ οὐ τοῦτ᾽ ἐστὶ, τὸ μηδένα
ἄλλως λέγειν αὐτὰ, ἀλλ᾽ ἐδ δὲ γενόμενον ἡμῶν ἕχα-
στο», ἀκούειν τε λεγόντων ἀεὶ καὶ πανταχοῦ ταῦτα,
ἐν γελοίοις τε ἅμα, ἐν πάσῃ τε σπουδῇ τραγικῇ λε-
γομένῃ πολλάκις, ὅταν ἢ Θυέστας, ἢ τινας Οἰδίπο-
δας εἰσάγωσιν, ἢ ΜΙῺΖαπαρέας τινὰς ἀδελφαῖς μιχϑὲν-
τας λαϑραίως, ὀφϑέντας δὲ, ἑτοίμως ϑάνατον ἑαυ-
τοῖς ἐπιτιϑένταξ δίκην τῆς ἁμαρτίας. ΜΕΤ. Ὄρϑό-
τατῶ λέγεις τόγε τοσυῦτον; ὅτι τὸ τῆς φήμης ϑαυ-
᾿
ἀ..0.859...5. ἈΕ ΓΕΘΙΒΥ͂Β 118. ΥἹΠῚ 503
μαστὴν τινα δύναμιν εἴληχεν, ὅταν μηδεὶς μηδαμῶς
ἄλλως ἀναπνεῖν ἐπιχειρήσῃ ποτὲ παρὰ τὸν γόμον.
«46. Οὐκοῦν ὀρϑὸν τὸ νῦν δὴ ῥηϑὲν, ὅτι νομοϑέτῃ
βουλομένῳ τινὰ ἐπιϑυμίαν δουλώσασθαν τῶν δια-
φερόντως τοὺς ἀνθρώπους δουλουμένων, ὅάδιον
γνῶναί γε ὅντινα τρόπον χειρώσαιτ᾽ ἄν" ὅτι καϑιε-
ρώσας ταύτην τὴν φήμην παρὰ πᾶσι δούλοις τε καὶ
ἐλευϑέροις, καὶ παισὶ καὶ γυναιξὶ, καὶ ὅλῃ τῇ πόλει
κατὰ τὰ αὐτὰ, οὕτω τὸ βεβαιότατον ἀπειργασμένος
ἔσται περὶ τοῦτον τὸν γόμον. ΜΙῈΤ.. Πάνυ μὲν οὖν.
ὅπως δὲ αὖ τὸ’ τοιοῦτον ἐθέλοντας λέγειν πάντας
ἈΑΘΡΝ ἔσταν ποτὲ παρασχεῖν. «40. Καλῶς ὑπέλαβες.
ὑτὸ γὼρ τοῦτο ἣν τὸ παρ᾽ ἐμοῦ λεχϑὲν, ὅτι τέχνην
ἐγὼ πρὸς τοῦτον τὸν νόμον ἔχοιμι, τοῦ κατὰ φύσιν
χρῆσθαι τῇ τῆς παιδογονίας συνουσίᾳ τοῦ μὲν ἄρ-
ῥενος ἀπεχομένους, μὴ "τείνοντας τὸ ἐκ προγοέας τὸ
τῶν ἀνθρώπων. )ὲ ἕγος, μηδ᾽ εἰς πέτρας τε καὶ λίϑους
σπείροντας, οὗ μή ποτὲ φύσιν τὴν αὑτοῦ ῥιζωθϑὲν
λήψεται γάνεμον" ἀπεχομένους δὲ ἀρούρας ϑηλείας
πάσης, ἐν ἢ μὴ βούλοιτο ἂν σοι φύεσθαι τὸ σπαρέν.
ὃ δὴ γόμος οὗτος, διηνεκὴς μὲν γενόμενος ἅμα καὶ
κρατήσας, καϑόάπερ νῦν περὶ τὰς τῶν γονέων συμ-
μέξεις κρατεῖ, ἐὰν καὶ περὶ τὸς ἄλλας νικήσῃ δικαύ-
ὡς, μυρία ἀγαϑὰ ἔχει. κατὰ φύσιν μὲν γὰρ πρῶτον
κεῖται, λύττης δὲ ἐρωτικῆς καὶ μανίας καὶ μοιχειῶν
πασῶν καὶ πομάτων καὶ σιτίων εἴργεσθα: ποιεῖ τῶν
ἀμέτρων πάντων" γυναιξὲ τε αὑτῶν οἰκείους εἶναι
καὶ φίλους. ἀλλά τε πάμπολλα ἀγαϑὰ γίγνοιτ' ὧν,
εὖὸ τοῦ νόμου τὶς τούτου δύναιτο ἐγκρατὴς εἶναι.
204. ΡΙΑΤΟΝΙΒ ο,ἅ,ς.».840.Δ.
τάχα δ᾽ [ἂν ἡμῖν τις παραστὰς ἀνὴρ σφοδρὸς καὶ
γέος, πολλοῦ σπέρματος μεστὸς, ἀκούων τιϑεμένου
τοῦ νόμου, λοιδορήσειεν ἂν, ὡς ἀνόητα καὶ ἀδύνατα
τιϑέντων γόμιμα, καὶ βοῆς πάντα ἐμπλήσειε. πρὸς
ἃ δὴ καὶ βλέψας ἐ ἐγὼ τοῦτο εἶπον τὸ ῥῆμα, ὥς τινὰ
τέχνην κεχτήμην, τῇ μὲν, ῥῴάστην ἁπασῶν, τὴ δὲ,
χαλεπωτάτην, πρὸς τὸ τοῦτον τεϑόντα ἐμμεῖναι τὸν
γόμον. νοῆσαν μὲν γὼρ δὴ ῥᾷστον ὡς δυνατόν τὰ
ἐστι καὶ ὅπη. φαμὲν γὰρ δὴ καϑιερωϑὲν τοῦτο ἵκα-
γῶς τὸ νόμιμον πᾶσαν ψυχὴν δουλώσεσϑαι, καὶ παν-
τάπασι μετὰ φόβου ποιήσειν πείϑεσϑαι τοῖς τεϑεῖσι
ψόμοις. ἀλλὰ γὰρ εἰς τοῦτο προβέβηκε νῦν ὥστ᾽ οὐδ᾽
ἂν ποτε γενέσθαι δοκῇ καϑάπερ τὸ τῶν ξυσσιτίων
ἐπιτήδευμα ἀπιστεῖται, μὴ δυνατὸν εἶναι δύνασθαι
διὰ βὼν πόλιν ὅλην ζῆν πράττουσαν τοῦτο" ἐλέγ-
χϑὲν δ᾽ δ΄ ἔργῳ καὶ γενόμενον παρ᾽ ὑμῖν, ὅμως ἔτι τόγε
γυναικῶν οὐδὲ ἐν ταῖς ὑμετέραις πόλεσι δοκεῖ φύσιν
ἔχειν γίγνεσθαι. ταύτῃ δ᾽ αὖ διὰ τὴν τῆς ἀπιστίας
ῥώμην εἴρηκα ἀμφότερα εἶναι ταῦτα παγχάλεπα
μεῖναι κατὰ νόμον. ΜΕΙ᾽. ᾿Ορϑῶς γε σὺ λέγων.
46. Ὡς δ᾽ οὖν οὐκ ἔστιν ὑπὲρ ἄνϑρωπον, οἷόντε
δὲ γενέσϑαι, βούλεσϑε. ὑμῖν πειραϑῶ τινὰ λόγον
ἐχόμενον πιϑανότητος εἰπεῖν τινος; ΚΑ. Πῶς γὰρ
οὔ; 496. Πότερον οὖν τις ἀφροδισίων ῥᾷον ἂν ἀ-
πέχοιτο, καὶ τὸ τυχϑὲν ἐθέλοι περὶ αὐτὼ μετρίως
ποιεῖν, εὖ τὸ σῶμα ἔχων, καὶ μὴ ἰδιωτικῶς ἢ φαὺ-
λως; ΚΑ. Πολὺ που μᾶλλον μὴ ἰδιωτικῶς. «9.
᾿αφ οὖν οὐκ ἰσμεν τὸν ἜΘΘΡΟΡ Ἴκκον ἀκοῇ ᾿ διὸ
τὸν ᾿Ολυμπιάσι τὸ ἀγῶνα καὶ τοὺς τε ἄλλους, ὧν
ν...ἅ. ΠΕ ΙΕΘΙΒΥΒ 118. ΙΝ. 2905
"διὰ φιλονεικέαν καὶ τέχνην, καὶ τὸ μετὰ τοῦ σωφρο-
γεῖν ἀνδρεῖον ἐν τῇ ψυχῆ κεκτημένος, ὡς λόγος, οὔτε
τινὸς πώποτε γυναικὸς ἥψατο, οὐδ᾽ αὖ παιδὸς, ἐν
ὅλῃ τῇ τῆς ἀσκήσεως ἀκμῇ; καὶ δὴ καὶ Κρίσσωνα
καὶ Ἄστυλλον καὶ 4ιόπομπον, καὶ ἄλλους παμπόλ-
λους, ὃ αὐτός που λόγος ἔχει. καίτοι τῶν γ᾽ ἐμῶν
καὶ σῶν πολιτῶν, ὦ Κλεινία, πολὺ κάκιον ἤσαν πε-
παιδευμένοι τὰς ψυχὰς, τὰ δὲ σώματα πολὺ μᾶλλον
σφριγῶντες. ΚΑ. ᾿Δληϑὴῆ ταῦτα λέγεις, ἃ σφόδρα
πὸ τῶν παλαιῶν ἐστιν εἰρημένα περὶ τούτων τῶν
ἀϑλητῶν, ὡς ὄντως ποτὲ γενόμενα. 49. Τὶ οὖν; οἵ
μὲν ἄρα νίκης ἕνεκα πάλης καὶ δρόμων καὶ τῶν του-
οὕτων, ἐτόλμησαν ἀπέχεσϑαι λεγομένου πράγματος
ὑπὸ τῶν πολλῶν εὐδαίμονος" οἵ δὲ ἡμέτερον παῖδες.
ἀδυνατήσουσι καρτερεῖν, πολὺ καλλίονος ἕνεκα γὲ-
χης, ἣν ἡμεῖς καλλίστην ἐκ παίδων πρὸς αὐτοὺς λέ-
γοντες, ἐν μύϑοις τὲ καὶ ἐν ῥήμασι καὶ μέλεσιν ἀ-
δοντες, ὡς εἰκὸς, κηλήσομεν; ΚΑ. Ποίας; 40. Τῆς
τῶν ἡδονῶν νίκης ἐγκρατεῖς ὄντας ἂν ζῇν εὐδαιμό-
γως" ἡττωμένους δὲ, τοὐναντίον ἅπαν. πρὸς δὲ τοὐὺύ-
τοις, ἔτι φόβος ὃ τοῦ μηδαμῆ μηδαμῶς ὅσιον αὐτὸ
εἶναι, δύναμιν ἡμῖν οὖκ ἄρα ἕξει κρατεῖν ὧν ἄλλοι
κεχκρατήκασι, τούτων ὄντες χείρονες ; κΑ4. Εἰκός
οὖν. 4Θ. Ἐπειδὴ τοίνυν ἐνταῦϑα ἐσμὲν τούτου τοῦ
γόμου πέρι, διὰ κάκην δὲ τὴν τῶν πολλῶν εἰς ἀπο-
οἷαν ἐπέσομεν, φημὲ τὸ μὲν ἡμέτερον νόμιμον ἅτε-
χνῶς δεῖν περὶ αὐτῶν τούτων πορεύεσϑαι, λέγων ὡς
οὐ δεῖ χείρους ἡμῖν εἶναι τοὺς πολίτας ὀρνίϑων καὶ
ϑηρίων ἄλλων πολλῶν" οἱ κατὰ μεγάλας ἀγέλας γε
296 ΡΙΑΤ ΟΝΙ 5 6.Ρ.ϑ41,6.}.ς.
ξ ΑΚ 36},
νηϑέντες, μέχρι μὲν παιδογονίας ἠΐϑεοι καὶ ἀκήρα-
»ἢ᾽΄ὦι᾿΄ ῳ -
τοι γάμων τε ἁγνοὶ ζῶσιν " ὅταν δ᾽ εἰς τοῦτο ἡλικίας
, ,]
ἔλθωσιν, συνδυασϑέντες ἀῤῥην ϑηλείᾳ κατὰ χάριν
“ Ἃ 9 ἡλ, Μς ᾿ λ ι « Ψ Χ ὃ
(αν σήλεια ἄρρενι, τὸν λοιπὸν χρόνον ὅσίως καὶ δι-
καέως ζῶσιν, ἐμμένοντες βεβαίως ταῖς πρώταις τῆς
φιλίας ὁμολογίαις. δεῖν δὴ ϑηρίων γε αὐτοὺς ἀμεί-
Ξ γι ΘΝ εν τ νς -“ ΡΥ ςε ᾿ Ν Ἀ
γοὺς εἶναι. δῶν δ᾽ οὖν ὑπὸ τῶν ἄλλων Ελλήνωγ"καὶ
βαρβάρων τῶν πλείστων διαφϑείρωνται, τὴν λεγομέ-
3. Φ 2 »-Ὁ΄ “7 2 Υ͂
»ὴν ὅτάκτον ἀφροδίτην ἐν αὐτοῖς ὁρῶντές τεκαὶ ἀκοὺ-
οντὲς μέγιστον δυναμένην, καὶ οὕτω δὴ μὴ δυνατοὶ
γίγνωνται κατακρατεῖν, δεύτερον νόμον ἐπ᾽ αὐτοῖς
μηχανᾶσθαν χρὴ τοὺς νομοφύλακας γνομοϑέτους γε-
ι 3 -
γομέγους. ΚΑ. Τίνα δὴ συμβουλεύεις αὐὑτοὶς τέϑε-
- ᾿ 32 ᾿
σϑαι νόμον, ἐὰν ὃ νῦν τιϑέμενος αὐτοὺς ἐκφύγῃ;
τ ᾿ χεν ᾽ '
“10. “4]ῆλον ὅτι τὸν ἐχόμενον τούτου δεύτερον, ὦ
Κλεινία. Καὶ 4. Τίνα λέγεις; «410. ᾿γύμναστον ὅτι μά-
λιστα ποιεῖν τὴν τῶν ἡδονῶν ῥώμην, τὴν ἐπίχυσιν
ι 5»"»υν Ἧ , Ὁ
καὶ τροφὴν αὐτῆς διὰ πόνων ἄλλοσε τρέποντα τοῦ
σώματος. εἴη δ᾽ ἂν τοῦτο, εἰ ἀναίδεια μὴ ἐνείη τῇ
τῶν ἀφροδισίων χρήσει. σπανίῳ γὰρ αὖ τῷ τοιούτῳ
δι’ αἰσχύνην χρώμενοι, ἀσϑενεστέραν ἂν αὐτὴν δέ-
σποιγὰν κτῷντο, ὀλιγάκις χρώμενοι. τὸ δὴ λανϑά-
- " ΕῚ 5 »" ΄ ᾿
»εὶν τούτων δρῶντά τι, καλὸν παρ αὑτοὶς ἔστω ᾽0-
μμον, ἔϑει καὶ ἀγράφῳ γομισϑὲν γύμῳ᾽" τὸ δὲ μὴ
΄ εἶ -" ΩΨ
λανϑάνγειν, αἰσχρόν. ἀλλ᾽ οὐ τὸ μὴ πάντως δρᾷν οὕτω,
- 5» ΟΝ ΨΊ Ὁ
τοῦτο αἰοχρὸν αὖ. καὶ καλὸν δευτέρως ἂν ἡμῖν ἐν γό-
Ὥ “ Α
μῷ γενομένον κέοιτο, ὀρϑότητα ἔγον δευτέραν" καὶ
. ᾿ ᾽ [- . ΝΞ, χὰ
τοὺς τὰς φύσεις διες ϑαρμένους » οὖς ἡττοὺυς αὑτῶν
͵ 51 Ξ:
τροσαγορεύοιμεν, ἕν γένος ὃν, περιλαβὸν τὼ τρίο
"
ἀιν.5.845.. ὯΕ ΓΡΟΘΙΒΥ͂Β Μ1Β, 11, - 297
γένη, ᾿βιάζοιτ' ἂν μὴ παρανομεῖν. "ΚΑΊ. Ποῖα δὴ;
410. Τό, τε ϑεοσεβὲς ἅμα καὶ φιλότιμον, καὶ τὸ μὴ
τῶν σωμάτων ἀλλὰ τῶν τρόπων τῆς ψυχῆς ὄντων κα-
λῶν γεγονὸς ἐν ἐπιϑυμίᾳ. ταῦτα δὴ καϑάπερ ἴσως
ἐν μύϑῳ τανῦ» λεγόμεν᾽ ἐστὶν εὐχαί: πολὺ γε μὴν
ἄριστα, εἴπερ γίγνοιτο ἐν πάσαις πόλεσι, γίγνοιτο
ἂν. τάχα δ᾽ ἂν, εἰ ϑεὸς ἐθέλοι, κἀν δυοῖν ϑάτερα
βιασαίμεϑα περὶ ἐρωτικῶν" ἢ μηδένα τολμῷν μηδε-
γὸς ἅπτεσϑαι τῶν γενναίων ἅμα καὶ ἐλευϑέρων, πλὴν
γαμετῆς ἑαυτοῦ γυναικὸς, ἄϑυτα δὲ παλλακῶν σπέρ-
ματα καὶ γνόϑα μὴ σπείρειν, μηδὲ ἄγονα ἀῤῥένων
παρὰ φύσιν" ἢ τὸ μὲν τῶν ἀῤῥένων πάμπαν ἀφελοί-
μεϑ' ἂν" τὸ δὲ γυναικῶν, εἴ τις συγγίγνοιτο τινὶ,
σλὴν ταῖς μετὰ ϑεῶν καὶ ἱερῶν γάμων ἐλϑούσαις εἰς
τὴν οἰκίαν, ὠνηταῖς, εἴτε ἄλλῳ ὁτῳοῦν τρόπῳ κτη-
τοῖς, μὴ λανϑάγων ἀνδρας τὲ καὶ γυναΐκας πάσας"
τὐχ ἂν ἄτιμον αὐτὸν τῶν ἐν τῇ πόλει ἐπαίνων γο-
μοϑετοῦντες, ὀρϑῶς ἂν δόξαιμεν »ομοϑετεῖν, ὥς
ὄντως ὄντα ξενικόν. οὗτος δὴ νόμος, εἶτε εἷς, εἴτε δύο
αὐτὸς χρὴ προσαγορεύειν, κείσϑω περὶ ἀφροδισίων
καὶ ἁπάντων τῶν ἐρωτικῶν, ὅσα πρὸς ἀλλήλους διὸ
τὰς τοιαύτας ἐπιϑυμίας ὁμιλοῦντες, ὀρϑῶς τε κοιὶ
οὐκ ὀρϑῶς πράττομεν. ΠΙΕΙ͂.. Καὶ τοίνυν, ὦ ξένε,
ἐγὼ μέν σοι σφόδρα δεχοίμην ὁ ἂν τοῦτον τὸν γόμον"
ὅδε δὲ Κλεινίας, αὐτὸς φραξέτο. τί ποτξ περὶ. αὐιῶν
διανοεῖται. ΚΑ. Ἔσται ταῦτα, ὦ Μέγιλλε, ὁπόταν
)8ὲ δὴ μοι δύξῃ τὶς παραπεπτωμέναν καιρός" γῦν μὴν
ἐῶμεν τὸν ξένον ἔτι εἰς τὸ πρόσϑεν προΐξναν τῶν γό-
μων. ΜΕΓ. ᾿Ορϑῶς. 460. ᾿Αλλὰ μὴν τῦν γε προῖϊόν
293 ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ριο,ά.ο,
τες ἤδη, σχεδὸν ἐσμὲν ἐν τῷ κατεσκευάσϑαι μὲν ξυσ-
σίτια. ὃ᾽ φαμὲν ἄλλοϑι μὲν ἂν χαλεπὸν εἶναι, ἐν
Κρήτῃ δὲ οὐδεὶς ἄλλως ἂν ὑπολάβοι δεῖν γίγνεσϑαι.
τὸ δὲ τίνα τρόπον, πότερον ὡς ἐνθάδε, ἢ καϑάπερ
ἐν “ακεδαίμονι, ἢ παριὰὶ ταῦτα ἐστέ τι τρέτον εἶδος
ξυσσιτίων ἀμφοῖν τούτοιν ἄμεινον ἂν ἔχον, τοῦτο
οὔτ᾽ ἐξευρεῖν μοὶ χαλεπὸν εἶναι δοκεῖ, μέγα τὲ ἀγα-
ϑὸν εὑρηϑὲν οὐδὲν ἀπεργάσεσθαι. καὶ γὼρ γῦν ἐμν
μελῶς ἔχει κατεσκευασμένα. Τούτοις δ᾽ ἐστὶν ἀκό-
λουϑον, ἢ τοῦ βίου κατασκευὴ τίν᾽ αὐτοῖς ἂν τρό-
πον ἕποιτο. βίος δὴ ἄλλαις μὲν πόλεσι παντοδαπὸς
ἂν καὶ πολλαχόϑεν εἴη" μάλιστα δὲ ἐκ δισπλασίων
ἢ τούτοις. ἐκ γῆς γὰρ καὶ ἐκ ϑαλάττης τοῖς πλείστοις
τῶν Ἑλλὴ νων ἐστὶ κατασχευασμένα τὰ περὶ τὴν τρο-
φήν᾽ τούτοις δὲ, μόνον ἐκ γῆς. τῷ μὲν οὖν γομοϑέ- ᾿
τῇ τοῦτο ῥᾷον. οὐ γὰρ μόνον ἡμίσεις αὖ γίγνονται
γόμοι μέτριοι, πολὺ δ᾽ ἐλάττους, ἔτι δ᾽ ἐλευϑέροις
ἀνϑρώποις μᾶλλον πρέποντες. ναυκληρικῶν μὲν γὰρ
καὶ ἐμπορικῶν, καὶ καπηλευτικῶν καὶ πανδοκεύσεων
χαὶ τελωνικῶν καὶ μεταλλειῶν, καὶ δανεισμῶν καὶ ἐ-
πιτόκων τόκων, καὶ ἄλλων μυρίων τοιούτων τὼ πολ-
λὰ ἀπήλλακται, χαΐρειν αὐτοῖς εἰπὼν, ὃ περὶ ταύ-
τὴν τὴν πόλιν νομοϑέτης" γεωργοῖς δὲ καὶ νομεῦσι
καὶ μελιττουργοῖς καὶ τοῖς περὶ τὰ τοιαῦτα φυλα-᾿
κτηρίοις τε καὶ ἐπιστάταις ὀργάνων νομοϑετήσει, τὰ
μέγιστα ἤδη νενομοϑετηκὼς περὲ γάμους ἅμα καὶ
γενέσεις παίδων καὶ τροφὰς, ἕἔτε δὲ καὶ παιδείας,
ἀρχῶν τε καταστάσεις ἐν τὴ πόλει. νῦν δ᾽ ἐπὶ τοὺς ᾿
τὴν τροφὴν καὶ ὅσοι περὲ αὐτὴν ταύτην συνδιαπο-
ν.8έδια.... ὨΕ ΓΕΘΙΒΥ͂Β. 118. ΥὙἼ|. 290
γοῦσιν, ἀναγκαῖον νομοθετοῦντα ἐστὶ τρέπεσϑαι.
Πρῶτον δὴ νόμοι ἔστωσαν λεγόμενοι τοὔνομα γεωρ-
γικοΐ" Διὸς δρίου μὲν πρῶτος ὅδε νόμος εἰρήσθω:
μὴ κινείτω γῆς ὅρια μηδεὶς, μήτε οἰκείου πολέτου
γείτονος, μήτε ὅὁμοτέρμονος, ἐπ᾿ ἐσχατιᾶς κεκτημέ-
γος ἄλλῳ ξένον γειτονῶν" νομίσας τὸ τὠκίνητα κινεῖν
ἀληϑῶς τοῦτο εἶναι" βουλέσϑω δὲ πᾶς πέτρον ἐπι-
χειρῆσαι κινεῖν τὸν μέγιστον ἄλλον, πλὴν ὅρον μᾶλ-
λὸν ἢ σμικρὸν λίϑον, δοίζοντα φιλίαν καὶ ἔχϑραν
ἔνορκον παρὰ ϑεῶν. τοῦ μὲν γὰρ, ὁμόφυλος Ζεὺς
μάρτυς" τοῦ δὲ, ξένιος" οἱ μετὰ πολέμων τῶν ἐχϑί-
στων ἐγείρονται. καὶ ὃ μὲν πεισϑεὶς τῷ νόμῳ, ἀναέ-
σϑητος τῶν ἀπὶ αὐτοῦ κακῶν γίγνοιτ᾽ ἄν" καταφρο-
γήσας δὲ, διτταῖς δίκαις ἔνοχος ἔστω" μιᾷ μὲν, πα-
ρὲ ϑεῶν, καὶ πρώτῃ" δευτέρᾳ δὲ, ὑπὸ νόμου" μη-
δεὶς γὰρ ἑκὼν κινείτω γῆς ὅρια γειτόνων" ὃς δ᾽ ἂν
κινήση, μηνυέτω μὲν ὃ βουλόμενος τοῖς γεωμόροις,
οὗ δὲ εἰς τὸ δικαστήριον ἀγόντων. ἣν δέ τις ὄφλῃ τὴν
τοιαύτην δίκην, ὡς ἀνάδαστον γῆν λάϑρα καὶ βίᾳ
ποιοῦντος τοῦ ὄφλοντος, τιμάτω τὸ δικαστήριον ὃ,
τι ἂν δέῃ πάσχειν ἢ ἀποτίνειν τὸν ἡττηϑέντα. τὸ δὲ
μετὰ τοῦτο, βλάβαι πολλαὶ καὶ σμικραὶ γειτόνων
γιγνόμεναι, διὰ τὸ ϑαμίζειν, ἔχϑρας ὄγκον μέγαν
ἐντίκτουσαι, χαλεπὴν καὶ σφόδρα πικρὰν γειτονίαν
ἀπεργάζονται. διὸ χρὴ πάντως εὐλαβεῖσϑαι, γείτονα
γείτονι μηδὲν ποιεῖν διάφορον, τῶν τ ἄλλων πέρι,
καὶ δὴ καὶ ἐπεργασίας ξυμπάσης, σφόδρα ἀεὶ διευ-
λαβούμενον. τὸ μὲν γὰρ βλάπτειν, οὐδὲν χαλεπὸν,
ὰλλ ἀνθρώπου παντός" τὸ δ᾽ ἐπωφελεῖν, οὐδαμῆ
300 ῬΕΛΔΤΟΝΙΒ ἅ.ς.Ρ.8 44.Ἁ.
ἅπαντος. ὃς δ᾽ ἂν ἐπεργάζηται τὰ τοῦ γειτόνος, ὕ-
τερβαένων τοὺς ὅρους, τὸ μὲν βλάβος ἀποτινέτω"
τῆς δὲ ἀναιδείας ἅμα καὶ ἀνελευϑερίας ἕνεκα ἰατρευ-
ὀμενος, διπλάσιον τοῦ βλάβους ἄλλο ἐκτισάτω τῷ
βλαφϑέντι. τούτων δὲ καὶ ἁπάντων τῶν τοιοὺ-
τῶν ἐπιγνώμονές τε καὶ δικασταὶ καὶ τιμηταὶ γι-
γνέσθων ἀγρονόμοι" τῶν μὲν μειζόνων, καϑάπερ
ἐν τοῖς πρόσϑεν εἴρηται, πᾶσα ἡ τοῦ δωδεκατημο-
οἷον τάξις" τῶν ἐλαττόνων δὲ, οἱ φρούραρχοι τού-
των. καὶ ἐάν τις βοσκήματα ἐπινέμῃ, τὰς βλάβας ὃ-
ρῶντες, κρινόντων, καὶ τιμώντων. καὶ ἐὰν ἐσμοὺς
ἀλλοτρίους σφετερίζη τὶς, τῇ τῶν μελιττῶν ἡδονῇ
ξυγεπόμενος, καὶ κατακρούων οὕτως οἰκειῶται, τι-
γέτω τὴν βλάβην. καὶ ἐὰν πυρεύων τὴν ὕλην μὴ διευ-
λαβηϑὴ τῶν τοῦ γείτονος, τὴν δόξασαν ζημίαν τοῖς
ὄρχουσι ζημιούσθω. καὶ ἐὰν φυτεύων μὴ ἀπολείπη
τὸ μέτρον τῶν τοῦ γείτονος χωρίων, καϑάπερ εἴρη-
ται καὶ πολλοῖς νομοϑέταις ἱκανῶς, ὧν τοῖς νόμοις
χρὴ προσχρῆσθαι, καὶ μὴ πάντα ἀξιοῦν πολλὰ καὶ
σμικρὰ, καὶ τοῦ ἐπιτυχόντος νομοϑέτου γιγνόμενα,
τὸν μείζω πόλεως κοσμητὴν νομοϑετεῖν. ἐπεὶ καὶ τῶν
ὑδάτων πέρι γεωργοῖσι παλαιοὶ καὶ καλοὶ νόμοι κεί-
μενοι, οὐκ ἄξιοι παροχετεύειν λόγοις. ἀλλ᾽ ὃ βουλη-
ϑεὶς ἐπὶ τὸν αὑτοῦ τόπον ἄγειν ὕδωρ, ἀγέτω μὲν
ἀρχόμενος ἐκ τῶν κοινῶν ναμάτων, μὴ ὑποτέμνων
πηγὰς φανερὰς ἰδιώτου μηδενός. ἢ δ᾽ ἂν βούληται
ἄγειν, πλὴν δὲ οἰκέας ἢ ἱερῶν τινῶν ἢ καὶ μνημί-
τῶν, ἀγέτω, μὴ βλάπτων, πλὴν αὐτῆς τῆς ὀχεταγω-
γίας. ἀὐδρέα δὲ εἴτισι τόποις ξύμφυτος ἐκ γῆς τὼ
Ὁ. ο.ἃ.6. ὭΞ ΠΕΟΤΒΥΒ 110. ὙΠ, 20.
᾿ ς ᾿
ἐκ Διὸς ἰόντα ἀποστέγεν νάματα, καὶ ἐλλείπει τῶν
ἀναγκαίων πομάτων, ὀρυττέτω μὲν ἐν τῷ αὑτῷ χω-
Ων "- κι σὰς ὦ -
οίῳ, μέχρι τῆς κεραμέτιδος γῆς" ἐὰν δ΄ ἐν τούτῳ τῷ
βάϑει μηδαμῶς ὕδατι προστυγχάνῃ, παρὰ τῶν γει-
τύνων ὑδρευέσϑω, μέχρι τοῦ ἀναγκαίου πόματος ἕ-
κάστοις τῶν οἰκετῶν. ἐὰν δὲ δι’ ἀκριβείας ἡ καὶ τοῖς
γείτοσι, τάξιν τῆς ὑδρεέας ταξάμενος παρὰ τοῖς ἄγρο-
γόμοις, ταύτην ἡμέρας ἑκάστης κομιζόμενος, οὕτω
-Ὁ ῳ ᾿ ἈΦ
ποιγωγξίτω τοῖς γείτοσιν ὕδατος. ἐὰν δὲ ἐκ Διὸς ὕ-
δατα γιγνόμενα, τὸν ἐπάνω γεωργοῦντα ἢ καὶ ὅμό-
τοῖχον οἰκοῦντα τῶν ὑποκάτω βλάπτῃ τὶς, μὴ δι-
δοὺς ἐκροὴν, ἢ τοὐναντίον ὃ ἐπάνω, μεϑιεὶς εἰκῇ τὰ
ῥεύματα, βλάπτῃ τὸν κάτω, καὶ περὶ ταῦτα μὴ ἐδέ-
λωσι διὼ ταῦτα κοινωνεῖν ἀλλήλοις, ἐν ἄστει μὲν,
3 , 2 9 - Ρ- Γ ϑις δ ς
ἀστυνόμον, ἐν ἀγρῷ δὲ ἀγρονόμον ἐπάγων ὃ βου-
- κι Ὁ Ἂ μ 4 τ 3
λόμενος, ταξάσϑω τέ χρὴ ποιεῖν ἑκάτερον. ὃ δὲ μὴ
. ῃ , - Με μα, ῬἘ. Βὸ Ά ὃ "1
ἐμμένων ἕν τῇ τάξει, φϑόνου ϑ' ἀμὰ καὶ θυσκόλου
ἄν ς , , Ἧ ἐν Υ , ᾿
ψυχῆς ὑπεχέτω δίκην" καὶ ὀφλων, διπλάσιον τὸ βλά-
3 , ῳ , δι. Γ -ἷ“Ὺ“ 2;
βος ἀποτινέτω τῷ βλαφϑέντι, μὴ ἐθελήσας τοῖς ἀρ-
Ε ᾿ --
χουσι πεέϑεσθαι. Οπώροις δὲ χρὴ κοινωνίας ποιξῖ-
σϑαι πάντας τοιάνδε τιγίά. διττὰς ἡμῖν δωρεάς ἡ
ϑεὸς ἔχει χάριτος αὕτη" τὴν μὲν, παιδείαν Ζίιονυσι-
[) δ " ν᾿ 2 3 ’ Π
ἀδα ἀϑησαύριστον" τὴν δ᾽, εἰς ἀπόϑεσιν γενομένην
κατὰ φύσιν. ἔστω δὴ περὶ ὁπώρας ὅδὲ νόμος τὰ-
οι
χϑείς" ὃς ἂν ἀγροίκου ὀπώρας γεύσηταν βοτρύων,
2 -» κι ῳ -
εἴτε καὶ σύκων, πρὶν ἐλϑεῖν τὴν ὥραν τὴν τοῦ τρυ-
.- 2 -»"Ὗ -
γᾷν ἀρκτούρῳ ξύνδρομον, εἴτ᾽ ἐν τοῖς αὑτοῦ χωρίοις,
εἴτε καὶ ἐν. ἄλλων, ἱερὰς μὲν πεντήκοντα, ὀφειλέτω
- " τ ΚΜ ] ᾽ -“ΣήὝ « ο , ᾿ » ᾿᾿
τῷ “]΄Ἰονύσῳ δραχμὰς, ἐὰν ἐκ τῶν ἑαυτοῦ δρέπῃ" ἐὰν
802 Ἂ ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ρ.845...Ὁ.α..
δ᾽ ἐκ τῶν γειτόνων, μνᾶν" ἐὰν δ᾽ ἐξ ἄλλων, δύο μέρη
τῆς μνᾶς. ὃς δ᾽ ἂν τὴν γενναίαν νῦν λεγομένην στα-
φυλὴν ἢ τὰ γενναῖα σῦκα ἐπονομαζόμενα ὁπωρίξειν
βούληται, ἐὰν μὲν τῶν οἰκείων λαμβάνῃ, ὅπως ἂν
ἐθέλῃ καὶ ὁπόταν βούληται δρεπέσθω" ἐὰν δ᾽ ἐξ ἄλ-
λων, μὴ πείσας, ἑπόμενος τῷ νόμῳ τῷ μὴ κινεῖν ὃ,
τι μὴ καϑέτετο, ἐχείνως ἀεὶ ζημιούσθω" ἐὰν δὲ δὴ
δοῦλος μὴ πείσας τὸν δεσπότην τῶν χωρίων ἅπτηταΐ
του τῶν τοιούτων, κατὰ ῥᾶγα βοτρύων καὶ σύκων
συκῆς ἰσαρίϑμους πληγὰς τούτοις μαστιγούσϑω. μὲέ-
τοικος δὲ, ὠνούμενος τὴν γενναίαν ὀπώραν, ὁπωρι-
ζέτω, ἐὰν βούληται" ἐὰν δὲ ξένος ἐπιδημήσας, ὁπώ-
ρας ἐπιϑυμὴ φαγεῖν, διαπορευόμενος τὰς ὅδοὺς, τῆς
μὲν γενναίας ἁπιτέσϑω, ἐὰν βούληται, μεϑ᾽ ἑνὸς ἀ-᾿
κολούϑου, χωρὶς τιμῆς, ἑένεα δεχόμενος" τῆς δὲ ἀπ᾿
γροίκου λεγομένης καὶ τῶν τοιούτων ὃ νόμος εἰργέτω
μὴ κοινωνεῖν ἡμῖν τοὺς ξένους. ξὼν δὲ τις ἀΐστωρ,
ὧν, αὐτὸς ἢ δοῦλος ἅψηται, τὸν μὲν δοῦλον πληγαῖς.
κολάζειν, τὸν δὲ ἐλεύϑερον ἀποπέμπειν, γνουϑετὴ-
σαντα, καὶ διδάξαντα τῆς ἄλλης ὁπώρας ἅπτεσθαι,
τῆς εἰς ἀπόϑεσιν ἀσταφίέδος οἴνου τε καὶ ξηρῶν οὐ-
κων ἀνεπιτηδείου κεκτῆσϑαι. ἀπίων δὲ πέρι, καὶ μὴ-
λων καὶ δοῶν, καὶ πάντων τῶν τοιούτων, αἰσχρὸν
μὲν μηδὲν ἔστω λάϑρα λαμβάνειν" ὃ δὲ ληφϑεὶς, ἐν-ὶ
τὸς τριάκοντα ἐτῶν γεγονὼς, τυπιέσϑω καὶ ἀμυνέ-
σϑω, ἄνευ τραυμάτων" δίκην δ᾽ εἶναι ἐλευϑέρῳ τῶν
τοιούτων πληγῶν μηδεμίαν. ξένῳ δὲ, καϑάπερ ὁπώ-
ρας, ἐξέστω καὶ τῶν τοιούτων μέτοχον εἶναϊ. ἐὰν δὲ
πρεσβύτερος ὧν ἅπτηται τούτων, φαγὼν αὐτοῦ, καὶ
ἀ...846.. ὈῈ ΤΕΟΤΙΌΥ͂Θ 118.:}ἹΠ: 803
ὑποφέρων μηδὲν, καϑάπερ ὃ ξένος, ταὑτῃ κοινωνεί-
τω τῶν τοιούτων ἁπάντων" μὴ πειϑόμενος δὲ τῷ νό.
μῳ, κινδυνευέτω ἀναγώγνιστος γίγνεσθαι περὶ ἂρε-
τῆς, ἐὰν εἰς τότε τὰ τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ τοὺς τότε
κριτὰς τὶς ἀναμιμνήσκῃ. ὕδωρ δὲ πάντων μὲν τὸ περὶ
τὰς κηπείας διαφερόντως τρόφιμον, εὐδιάφϑαρτον ΄
δέ, οὔτε γὰρ γῆν, οὔτε ἡλιον, οὔτε πνεύματα, τοῖς
ὕδασι ξύντροφα τῶν ἐκ γῆς ἀναβλαστανόντων, ὁά-
διον φϑείρειν φαρμακεύσεσιν, ἢ ἀποτροπαῖς, ἢ καὶ
κλοπαῖς" περὺ δὲ τὴν ὕδατος φύσιν ἐστὲ τὰ τοιαῦτα
ξύμπαντα δυνατιὲ γίγνεσθαι. διὸ δὴ βοηϑοῦ δεῖται
νόμου. ἔστω τοίνυν ὅδε περὲ αὐτοῦ" ἂν τις διαφϑ εἰ-
ρῃ ἑκὼν ὕδωρ ἀλλότριον, εἴτε καὶ πηγαῖον εἴτε καὶ
συναγυρτὸν, φαρμακείαις, ἢ σκάμμασιν, ἢ κλοπαῖς,
ὁ βλαπτόμενος δικαζέσθω πρὸς τοὺς ἀστυνόμους,
τὴν ἀξίαν τῆς βλάβης ἀπογραφόμενος. ἂν δὲ τις ὅ-
φλῃ φαρμακείαις τισὶ βλάπτων, πρὸς τῷ. τιμήματι
καϑηράτω τὸς πηγὲς, ἢ τἀγγεῖον τοῦ ὕδατος, ὅπη-
περ ἂν οἵ τῶν ἐξηγητῶν νόμοι ἀφηγῶνταν δεῖν γί-
γνεσϑαΐ τὴν κάϑαρσιν ἑκάστοτε καὶ ἑκάστοις. περὺ
δὲ ξυγκομιδῆς τῶν ὡραίων ἁπάντων, ἐξέστω τῷ βου-
λομένῳ τὸ ἑαυτοῦ διὰ παντὸς τόπου κομίζεσθαι, ὅπη
περ ἂν ἢ μηδὲν μηδένα ζημιοῖ, ἢ τριπλάσιον αὐτὸς
κέρδος τῆς τοῦ γείτονος ζημίας πκερδαίνῃ. τούτων δὲ
"ἐπιγνώμονας τοὺς ἄρχοντας γίγνεσθαι, καὶ τῶν ἀλ-
λων ἁπάντων ὅσα τὶς ἂν ἑκὼν ἄκοντα βλάπτῃ βίᾳ
ἢ λάϑρα, αὐτὸν ἢ τῶν αὐτοῦ τι, διὰ τῶν αὑτοῦ
κτημάτων. πάντα τι τοιαῦτα τοῖς ἄρχουσιν ἐπιδει-
κγὺς, τιμωρείσϑω μέχρι τριῶν μνῶν ὄντος τοῦ βλά-
904 ΠΑΤΟΝΙΒ ».ο,.4.ο.
ΕΣ
βους" ἐὰν δ᾽ ἔγκλημά τῳ μεῖζον ἄλλῳ πρὸς ἄλλον
γίγνηται, πρὸς τὰ κοινιὶ δικαστήρια φέρων τὴν δί-
κὴην, τιμωρείσϑω τὸν ἀδικοῦντα. ἐὰν δὲ τις τῶν ἀρ-
χόντων δοκὴ μετ᾽ ἀδίκου γνώμης κρίνειν τὰς ζημίας,
τῶν διπλασίων ὑπόδικος ἕστω τῷ βλαφϑέντι. τὰ δὲ
αὖ τῶν ἀρχόντων ἀδικήματα εἷς τὰ κοινὰ δικαστή-
ριὰα ἐπανάγειν τὸν βουλόμενον ἑκάστων τῶν ἐγκλη-
μάτων. μυρία δὲ ταῦτα ὄντα καὶ σμικρὰ νόμιμα,
χκαϑ' ἃ δεῖ τὸς τιμωρίας γίγνεσθαι, λήξεών τε πέςι
δικῶν καὶ προσκλήσεων. καὶ κλητήρων, εἴτ᾽ ἐπὺὴ δυοῖν
εἶτ ἐφ᾽ ὅπόσων δεῖ καλεῖσθαι" καὶ πάντα ὅπόσα
τοιαῦτά ἐστιν, οὔτ᾽ ἀνομοθέτητα οἷἵόντ᾽ εἶναι, γέ-
ροντός τε οὐ» ἄξια νομοϑέτου: νομοϑετούντων δ᾽
αὐτὰ οἵ νέοι, πρὸς τὰ τῶν πρόσϑεν νομοϑετήματα
ἀπομιμούμενοι, σμικρὰ πρὸς μεγάλα, καὶ τῆς ἄνα-
γκαίας αὐτῶν γρείας ἐμπείρως ἔσχοντες, μέγρι περ
ἂν πάντα ἱκανῶς δύξη κεῖσθαι. τότε δὲ ἀκίνητα ποι-
ησάμενοι, ἕξώντων τούτοις ἤδη χρώμενοι μέτριον ἔ-
χουσι. τὸ δὲ τῶν ἄλλων δημιουργῶν ποιεῖν χρὴ κατὰ
τάδε" πρῶτον μὲν ἐπιχώριος μηδεὶς ἔστω τῶν περὸ
τὰ δημιουργιπὰ τεχνήματα διαπονγούντων, μηδὲ οἷ-
κέτης ἀνδρὸς ἐπιχωρίο υ. τέχγην γὰρ ἱκανὴν πολλῆς
ἀσκήσεως ἅμα καὶ μαϑημάτων πολλῶν δεομένην κέ-
κτηται πολέτης ἀνὴρ, τὸν κοινὸν τῆς πόλεως κόσμον
σώζων καὶ κτώμεγος οὐκ ἐν παρέργῳ δεόμενον ἐπιτὴ-
δεύειν. δὺο δὲ ἐπιτηδεύματα ἢ δύο τέχνας ἀκριβῶς
διαπονεῖσθαι, σχεδὸν οὐδεμία φύσις ἱκανὴ τῶν ἂν-
ϑρωπίνων»" οὐδ᾽ αὖ τὴν μὲν αὐτὸς ἱκανῶς ἀσκεῖν,
τὴν δὲ ἄλλων ἀσκοῦντα ἐπιτροπεύειν. τοῦτ οὖν
- δέγαηνο., ΘῈ ΜΒΘΙΒΥΒ 115, Ὑ1Μ. 306
πόλει ὗ ὑπάρχον δεῖ πρῶτον γίγνεσϑαι" μηδεὶς χαλ-
κεύων ἅμα τεχταινέσϑω, μηδ᾽ αὖ τεκταινόμενος χαλ-
᾿κευόντων ἄλλων ἐπιμελείσϑω μᾶλλον ἢ τῆς αὑτοῦ
τέχνης" πρόφασιν ἔχων ὡς πολλῶν οἰκετῶν ἐπιμε-
᾿λούμενος ἑαυτῷ δημιουργούντων, εἰκότως μᾶλλον
ἐπιμελεῖται ἐκείνων, διὰ τὸ τὴν πρόσοδον ἐκεῖϑεν
ἘΠ » Γ γ Ὁ τς Ὁ , Ν 3 ᾿ ’
αὑτῷ πλείω γίγνεσθαι τῆς αὐτοῦ τέχνης ἱ ἀλλὰ ἐδ
«ο᾿ , Ἢ ις
ἕκαστος τέχνην ἐν πόλει κεχτημένος, ἀπὸ ταὑτης
- -" ᾿ 5
ἅμα καὶ τὸ ζῇν κτάσϑω. τοῦτον δὴ τὸν γόμον ἀ-
στυνόμοι διαπονούμεγον σωζόντων. καὶ τὸν μὲν
2 ; , ᾽ ἃ -. ᾿
ἐπιχώριον, ἐϊὶν εἴς τινα τέχνην ἀποχλένῃ μᾶλλον ἢ
- - δ
τὴν τῆς ἀρετῆς ἐπιμέλειαν, κολαζόντων ὀνεΐδεσέ τε
χαὶ ἀτιμίαις, μέχρι περ ἂν κατευϑύνωσιν εἰς τὸν
ξ ἰὼν ἅν ἐν μν ν. ᾿ " ᾿ ,
αὑτοῦ δρόμον" ξένων δὲ ὧν τις ἐπιτηδεύῃ δύο τέ-
χνας, δεσμοῖσί τε καὶ χρημάτων ζημέαις καὶ ἐκβολαῖς
ἐκ τῆς πόλεως κολάζοντες, ὧν αγκαξόντοων ὃ ἕνα μό-
γον ἀλλὰ μὴ πολλοὺς εἶναι. μισϑῶν δὲ αὐτοῖς πέρι
"Ὁ ᾿ »"Ὁ 32
καὶ τῶν ἀναιρέσεων τῶν ἔργων, καὶ ἐάν τις αὐτοὺς
ε; "7 ω ἡ ἄλλον ἀδιχῷ Γ ὃ ᾿ -
ἕτερος ἢ κεῖνον τινὰ ἀλλον ἀδικῶσι, μέχρι δραχμῶν
3 ““ ᾿ ,
πεντήκοντα ἀστυνόμοι διαδικοαζόντων τὸ δὲ πλέον
τούτου τὰ χοινὰ δικαστήρια διακρινόντων κατὰ νό-
μον. Ἵέλος δὲ ἐν τῇ πόλει μηδένα μηδὲν τελεῖν μὴτε
ἐξαγομένων χρημάτων μήτε εἰσαγομένων " λιβανωτὸν
Β .“ ᾿ - ᾽
δὲ, καὶ ὅσα περὶ ϑεοὺς τὰ τοιαῦτα ἐστὶ ξενικὰ ϑυ-
μιάματα, καὶ πορφύραν, καὶ ὅσα βαπτὰ χρώματα
-" Α 27
μὴ φερούσης τῆς χώρας, ἢ περέ τινὰ ἄλλην τέχνην
΄ Ε " ἢ ; νἱί δ᾿ ἄν
δεομένην ξενικῶν τινων εἰσαγωγίμων, μηδενὸς ἄναγ-
καίου χάριν μὴτέ τις ἀγέτω, μὴτε αὖ τῶν ἐντῇ χώρᾳ
ἀναγκαίων ἐμμένειν, ἐξαγέτω. τούτων δ᾽ αὖ πιίντο""
Ῥεα, Ὁ... Ὼ
908 ῬΙΆΑΤΟΝΙΒ δ εἰνδάκ,
ἐπιγνώμονας εἶναι καὶ ἐπιμελητὰς, τῶν νομοφυλά-
κῶν» πέντε, ἀφαιρεϑέντων τῶν πρεσβυτέρων, τοὺς
ἑξῆς "ἭΛΡΙ Περὶ δὲ ὅπλων, καὶ ὅσα περὶ τὸν
σεόλεμον ἅπαντα ὄργανα, ἐάν τινος ἢ τέχνης εἰσαγω-
χίμου δέη. γίγνεσϑαι, ἢ φυτοῦ, ἢ μεταλλευτικοῦ κτὴ;-
ματος, ἢ δεσμευτικοῦ, ἢ ζώων τινῶν ἕνεχα τῆς τοι-
αὑτῆς φείας, ἵππαρχοι καὶ στρατηγοὶ τούτων ἕστω-
σαν κύριοι εἰσαγωγῆς τε χαὶ ἐξαγωγῆς , διδοὺ ὕσης τε
ἅμα καὶ δεχομένης τῆς πόλεως. γόμους δὲ περὶ τοὺ-
τῶν νομοφύλακες τοὺς πρέποντάς τε καὶ ἱκανοὺς
ϑήσουσι. καπηλείαν δὲ ἕνεκα χρηματισμῶν, μὴτε
οὖν τούτου μήτε ἄλλον οὐδενὸς ἐν τῇ χώρᾳ ὅλῃ καὶ
πόλει ἡμῖν γίγνεσθαι. τροφῆς δὲ καὶ διανομῆς τῶν
ἐκ τῆς χώρας, ἐγγὺς τῆς τοῦ Κρητικοῦ νόμου ἔοικεν
ὀρϑύτης ἂν τις γιγνομένη, κατὰ τρόπον γίγνεσϑαι.
δώδεκα μὲν γὰρ δὴ μέρη τὰ πάντα ἐκ τῆς χώρας γι-
γρόμενα γέμειν χρεὼν πάντας, ἦπερ καὶ ἀναλωτέα.
τὸ δὲ δωδέκατον μέρας ὁ ἕκαστον οἷον τευρῶν καὶ κρι-
ϑῶν, οἷσι δὴ καὶ τὰ ἅπαντα ἀκολουϑεέτω τὰ ἄλλα
ὡραῖα νεμόμενα, καὶ ὅσα ζῶα ξύμπαντα πράσιμα
ἐν ἑκάστοις 2, τριχῆ διαιρείσϑω κατὰ λόγον". ἕν
μὲν μέρος, τοῖς ἐλευϑέροις" ἕν δὲ, τοῖς τούτων οἱκέ-
ταις" τὸ δὲ τρέτον, δημιουργοῖς τε καὶ πάντως τοῖς
ξέγοις" οἵτέ τινες ἂν τῶν μετοικούντων ὦσι ξυνοι-
κοῦγτες, τροφῆς ἀναγκαίου. δεόμενοι, καὶ ὅσοι χρεὲΐᾳ
τινὶ πόλεως ἤ τινος ἰδιωτῶν εἰσαφικγοῦνται ἑκάστο-
τε" πάντων τῶν ἀναγκαίων ἀπονεμηϑὲν τρίτον μέ-
ρος, ὦνιον ἐς ἀνάγκης ἕστω τοῦτο μόνον" τῶν δὲ
ὄϑο μερῶν μηδὲν ἐπάναγκες ἔστω πωλεῖν. πῶρ. οὐ"
!
νιοἅ,.. 6 ΌΕΤΕΟΘΙΒΥΒ 118. ΨΙΗ. 307
δὴ ταῦτα ὀρϑόταται νέμοιτ' ἄν; πρῶτον μὲν δῆλον.
ὅτι τῇ μὲν ἴσα, τῇ δ᾽ οὐκ ἴσα νέμομεν. Καὶ. Πῶς
λέγεις; 40. Χείρω πον καὶ βελτίω τούτων ἕκαστα
ἀνάγκη φύειν καὶ ἐκτρέφειν τὴν γῆν. ΚΑ. Πῶς γὰρ
οὔ; 4Θ. Τῷ μὲν τοίνυν τοιούτῳ τῶν μερῶν τριῶν
ὄντων, μηδὲν πλέον ἐχέτω ἢ τοὶς δεσπόταις ἢ δοὺ-
λοις νεμόμενον, μήτε; αὖ τὸ τῶν ξένων" ἀλλὰ τὴν τῆς
ὁμοιότητος ἰσότητα ῆ γομὴ πᾶσιν ἀποδιδότω τὴν
αὐτήν. λαβὼν δ᾽ ἕκαστος τῶν πολιτῶν τὼ δὺο μέρη,
αύριος. ἔστω τῆς γομῆς δούλοις τε καὶ ἐλευϑέροις,
ὁπόο᾽ ἂν καὶ ὁποῖα βούληται διανέμειν. τὸ δὲ πλέον.
τούτων μέτροις καὶ ἀριϑμῷ τῇδε χρὴ διανέμεσθαι"
λαβόντα τὸν ἀριϑμὸν πάντων τῶν ζώων οἷς ἐκ τῆς.
γῆς τὴν τῤοφὴν δεῖ γίγνεσθαι, διανέμειν. τὸ δὲ
μετὰ τοῦτο αὐτοῖς οἰκήσεις δεῖ χωρὶς διατεταγμένας
εἶξαι. τάξις δὲ δε πρέπει τοῖς τοιούτοις. δώδεκα
κώμας εἶναι χρὴ, κατὰ μέσον τὸ δωδεκατημόριον
ἕκαστον, μέαν. ἐν τῇ κώμῃ δὲ ἕ ἐϑνἀστμ, πρῶτον μὲν
ἱερὰ καὶ ἀγορὰν ἐξηρῆσϑαι ϑεῶν τε καὶ τῶν ἑπομέ-
γὼν ϑεοὶς δαιμόνων" εἶτε τινὲς ἔντοποι ᾿]αγγητῶν,
εἴτ ἄλλων ἱδρύματα παλαιῶν, μνήμῃ διασεσωσμέ-
γῶν, εἰσὶ, τούτοις ἀποδιδόντας τὰς τῶν πάλαι τιμὲς
ἀνθρώπων; Ἕστίας τε καὶ Ζιὸς, ᾿᾿ϑηνᾶς τε, καὶ ὃς
ἂν ἀρχηγὸς ἢ τῶν ἄλλων τοῦ δωδεκάτου ἑχάστου
μέρους, ἱερὰ πανταχοῦ ἱδρύσασθαι. πρῶτον δὲ οἷ-
κοδομίας εἶναι περὶ τὰ ἱερὰ ταῦτα, ὅπη ἂν ὃ τόπος
ὑψηλότατος ἢ, τοῖς φρουροῖς ὑποδοχὴν ὅτι μάλιστα
εὐερκῆ" τὴν δὲ ἄλλην χώραν κατασκευάζειν πᾶσαν,
δημιουργῶν τριακαίδεκα μέρη διελομένους " καὶ τὸ
υὕ.
ὅ083 ΡΙΑΤΟΝΙ5 ».84.9.4.}.6,
μὲν ἐν ἄστει κατοικίζειν, διελομένους αὖ καὶ τοῦτο
εἰς τὶ δώδεκα μέρη τῆς πόλεως ἁπάσης, ἔξω τε καὶ
ἐν κύκλῳ κατανεμηϑέντας" ἐν τῇ κώμῃ δὲ ἑκάστῃ τὰ
πρόσφορα γεωργοῖς γένη τῶν δημιουργῶν συγοικί-
ζειν. τοὺς δ᾽ ἐπιμελητὰς εἶναι τούτων πάντων, τοὺς
τῶν ἀγρονόμων ἄρχοντας, ὅσων τε καὶ ὧντινων ἢ
τόπος ἕκαστος δεῖται: καὶ ὕπου κατοικοῦντες, ἄλυ- ὦ
πότατοίΐ τε καὶ ὠφελιμώτατοι ἔσονται τοῖσι γεωρ-
γοῦσι. τῶν δὲ ἐν ἄστει κατὰ τὰ αὐτὼ ἐπιμεληϑῆναε
καὶ ἐπιμελεῖσϑαι τὴν τῶν ἀστυνόμων ἀρχὴν. τοῖς
δὲ δὴ ἀγορανόμοις τὰ περὶ ἀγοράν που δεῖ ἕκαστα
μέλειν. ἡ δ᾽ ἐπιμέλεια, μετὰ τὴν τῶν ἱερῶν ἐπί-
σκεψιν, τῶν κατ᾿ ἀγορὰν μή τις ἀδικῇ τι τῆς τῶν
ἀνθρώπων χρείας" τὸ δὲ δεύτερον ἂν εἴη, σωφρο-
σύνης τε καὶ ὕβρεως ἐπισκύπους ὄντας, κολάζειν τὸν
δεόμενον κολάσεως. τῶν δὲ ὠνίων, πρῶτον μὲν τιὶ
περὶ ξένους ταγϑέντα πωλεῖν τοῖς ἀστοῖς, σκοπεῖν
εἰ γίγνεται κατὰ τὸν νόμον ἕκαστα. νόμος δὲ ἔστω,
μηνὸς τῇ νέχ, ὧν δεῖ πραϑῆναι, τὸ μέρος τοῖς ξένοις
ἐξάγειν τοὺς ἐπιτρόπους, ὅσοι τοῖς ἀστοῖς ξένοι ἢ
καὶ δοῦλοι ἐπιτροπεύουσι, δωδεκατημόριον πρῶτον
τοῦ οσἰτου" τὸν δὲ ξένον εἰς πάντα τὸν μῆνα ὠνεῖ-
σϑαι σῖτον μὲν καὶ ὅσα περὶ σἴτον, ἀγορᾷ τῇ πρώ-
τῃ" δωδεκάτῃ δὲ τοῦ μηνὸς, τὴν τῶν ὑγρῶν οἱ μὲν
πρᾶσιν, οἱ δὲ ὠνὴν ποιείσϑωσαν δὲ ὅλου τοῦ μη-
γὸς ἱκανήν. τρίτῃ δὲ καὶ εἰκάδι, τῶν ζώων ἔστω
Ἰρῶσις, ὅσα πρατέα ἑκάστοις ἢ ὠνητέα αὐτοῖς δεο-
μένοις" καὶ ὁπόσων σκευῶν ἢ χρημάτων γεωργοῖς
ἦν πρῶσις, οἷον δερμάτων, ἢ καὶ πάσης ἐσϑῆτος,
.ἅε.».850... ὈΚ ΓΕΟΘΙΒΥΒ 118. ΥὙΠ]|. 309
ἢ πλοκῆς ἢ πιλήσεως, ἢ τινῶν ἄλλων τοιούτων" ξέ-
γοις δὲ ἀναγκαῖον ὠνεῖσθαι παρ᾿ ἄλλων κτωμένοις.
καπηλείας δὲ τούτων, ἢ) πυρῶν ἢ κριϑῶν εἰς ἄλφιτα
γεμηϑέντων, ἢ καὶ τὴν ἄλλην ξύμπασαν τροφὴν,
ἀστοῖς μὲν χαὶ τούτων δούλοις μὴτέ τις πωλείτω,
μὴτε ὠνείσϑω παρὰ τοιούτου μηδεὶς μηδενός" ἐν δὲ
ταῖς τῶν ξένων ξένος ἀγοραὶς πωλείτω τοῖς δημιουρ-
γοῖς τε καὶ τούτων δούλοις, οἴνου μεταβαλλόμενος
καὶ σίτου πρᾶσιν" ὃ δὴ καπηλείαν ἐπονομάζουσιν
οὗ πλεῖστοι. καὶ ζώων διαμερισϑέντων, μάγειροι
διατιϑέσϑων ξένοις τε καὶ δημιουργοῖς. καὶ τούτων
οἰκέταις. πᾶσαν δὲ ὕλην καύσιμον ὅσημέραε ξένος ᾧ
βουληϑεὶς ὠνείσϑω μὲν ἀϑρύοαν παρὰ τῶν ἐν τοῖς
χωρίοις ἐπιτρόπων, πωλείτω δὲ αὐτὸς τοὶς ξέγοις,
καϑ' ὅσον ἂν βούληται, καὶ ὁπόταν βούληται. τῶν
δὲ ἄλλων χρημάτων πάντων καὶ σκευῶν ὁπόσων ἑχά-
στοισι χρεία, πωλεῖν, εἰς τὴν κοινὴν ἀγορὰν φέρον-
τας εἰς τὸν τόπον ἕχαστον, ἐν οἷς ἂν γομοφὑλακές
τε καὶ ἀγορανόμοι μετ ἀστυνόμων τεχμῃράμενοι
ἕδρας πρεπούσας, ὅρους ϑεῶν τῶν Φνίων ἐν τούτοις
ἀλλάττεσθαι, νόμισμά τε χρημάτων, καὶ χρήματα
γομίσματος, μὴ προϊέμενον ἄλλον ἑτέρῳ τὴν ἀλλα-
γήν. ὃ δὲ προέμενος ὡς πιστεύων, ἐὰν τε κομίσηται
καὶ ἂν μὴ, στεργέτω, ὡς οὐκέτι δίκης οὔσης τῶν
τοιούτων πέρι συναλλάξεων. τὸ δὲ ὠνηϑὲν ἢ πραϑὲν,
ὅσῳ πλέον ἂν ἢ, καὶ πλέονος ἢ κατὰ τὸν γόμον » ὃς
εἴρηκε πύσου προσγενομένου καὶ ἀπογενομένου δεῖ
μηδέτερα τούτων ποιεῖν, ἀναγραφέτω τότ᾽ ἤδη παρὰ
τοῖς νομοφύλαξι τὸ πλέον, ἐξαλειφέσϑω δὲ τὸ ἐναν-
“10 ΡΕΑΤΟΝΙΒ5 »οο,
τίον.- τὰ αὐτὸ δὲ καὶ περὶ μετοίκων ἔστω τῆς ἀνα-
γραφῆς πέρι τῆς οὐσίας. ἱέναν δὲ τὸν βουλόμενον
εἰς τὴν μετοίχησιν, ἐπὶ ῥητοῖς, ὡς οἰκήσεως οὔσης
τῶν ξένων τῷ βουλομένῳ χαὶ δυναμένῳ μετοικεῖν,
τέχνην. κεκτημένῳ καὶ ἐπιδημοῦντι, μὴ πλέον ἐτῶν
εἴκοσιν, ἀφ᾽ ἧς ἂν γράψηται, μετοίκιον μηδὲ σμι-
κρὸν τελοῦντι, πλὴν τοῦ σαϊφρονεῖν, μηδὲ ἄλλο αὖ
τέλος ἕνεκα τιγὸς ὠγῆς ἢ καὶ πράσεως. ὅταν» δ᾽ ἐξὴ-
κωσιν οἵ χρόνοι, τὴν αὑτοῦ λαβόντα οὐσίαν ἀπιέ-
γαι. ἂν δ᾽ ἐν τοῖς ἕτεσι τούτοις αὐτῷ συμβῇ λόγου
ἀξίῳ πρὸς εὐεργεσίαν τῆς πόλεως γεγονέναι τινὰ
νκανὴν, καὶ πιστεύῃ πείσειν βουλὴν καὶ ἐκκλησίαν,
Ἢ τινὰ ἀναβολὴν τῆς ἐξοικήσεως ἀξιῶν αὑτῷ γίγνε-
σϑαιν κυρίως, ἢ καὶ τοπαράπαν διὰ βίου τινὰ. μο-
νὴν, ἐπελϑὼν καὶ πείσας τὴν πόλιν, ἅπερ ἂν πείσῃ,
ταῦτα αὐτῷ τέλεα γιγνέσϑω. παισὶ δὲ μετοίκων, δη-
μιουργοῖς οὖσι καὶ γενομένοις ἐτῶν πεντεκαίδεκα,
τῆς μὲν μετοικίας ἀρχέτω χρόνος, ὃ μετὰ τὸ πέμπτον
καὶ δέκατον ἕτος" ἐπὶ τούτοις δὲ εἴκοσιν ἔτη μεινάτω
ὅπη αὐτῷ φίλον: μένειν δὲ ἂν βούληται, κατὰ τὼ
αὐτὰ μενότω πείσας. ὃ δὲ ἀπιὼν, ἐξαλειμψάμενος ἴτω
τὰς ἀπογραφὶϊς, αἵτινες ἂν αὐτῷ παρὰ τοῖς ἄρχουσιν
κεγραμμέγαν ποότερον ὦσιν,
«-..----, ττνο......Ὁὅϑλορ στο ἀϑο
κϑόδαῦ, 5 ΒΕΊΕΟΙΒΥΒ 118.1Χ. 4311
πα“ πῆπΠ͵ΠΕΟῸ- "πα Ὡὐὐπὐὐππὐσ! ,0Ν
"ΔΠΑΤΩΝΟΣ
τὼ ΜΌΟΩ ΟΝ
ῊἩ
ΠΕΡΙ ΝΟΜΟΘΕΣΊΑΣ
ΖΦΙΆΑΛΟΙΟΣ ἘΝΝΑ͂ΤΟΣ.
γωσαακαο...-οἐὁοΠἘοΠᾳΠοΨοΕοΕᾳΕοεοὋἔοΠγπὀ
ΖΠκαι δὴ τὸ μετὰ ταῦτα, ἀκόλουθοι ταῖς ἔμπρο-
σϑεν πράξεσιν ἁπάσαις οὖσαι, κατὰ φύσιν γΈγ59Ὁ-
το ἂν “ὰ τῆς διακοσμήσεως τῶν γύμων. ὧντιγῶν
οὖν δὴ πέρι δεῖ την οὐϑον δίχας, τὰ μὲν εἴρηται,
τιὶ κατὰ γεωργίας τε καὶ ὅσα τούτοις εἵπετο" τὰ δὲ
μέγιστα οὔτε εἴρηταί πω, οὔτε καϑ' ἕν ἕκαστόν τὲ
λεγόμενον ῥηϑὲν, ἣν δεὶ λαμβάνειν αὐτὸ τιμωρίαν,
χαὶ τίνων ποτὲ δικαστῶν τυγχάνειν». μετ᾽ ἐκεῖν οὖν
ἑξῆς ταῦτα ῥητέον. 1.4: ᾿θρϑῶς. 46. Αἰσχρὸν μὲν
δὴ τινα τρόπον, καὶ μομοϑετεῖν πάντα ὁπόσα νῦν
μέλλομεν τοῦτο δρᾷν ἐν τοιαύτῃ πόλει, ἣν φομὲν
οἰκήσευϑοαΐ τὲ εὖ γαὶ τεύξεσϑαν πάσης ὀρϑότητος,
πρὸς ἐπιτήδευσιν ἀρετῆς. ἐν δὲ τῇ τοιαύτῃ τὸ καὶ
Ἰξιοῦν τῆς τῶν ἄλλον μοχϑηρίος τῶν μὲ) στῶν ἐμ-
312) “". ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ. «.ἃ.0.8 54.
φύεσϑαι τινὰ μεϑέξοντα, ὥστε δεῖν γομοϑετεῖν, προ-
καταλαμβάνοντα, καὶ ἀπειλοῦντα ἐν τις τοιοῦτος
γίγνηται, καὶ τούτων ἀποτροπῆς τε ἕνεχα, καὶ γε-
γομένων κολάσεως, τιϑέναι ἐπὶ αὐτοῖς νόμους, ὡς
ἐσομένους, ὅπερ εἶπον, αἰσχρὸν μὲν τινὰ τρόπον"
ἐπειδὴ δὲ οὐ, καϑάπερ οἵ παλαιοὶ γομοϑέται, ϑεῶν
παισὶ νομοϑετούμενοι τοῖς ἥρωσιν, ὡς ὃ νῦν λόγος,
αὐτοί τ' ἐκ ϑεῶν ὄντες, ἄλλοις τε ἐκ τοιούτων γεγο-
γόσιν ἐγομοϑέτουν, ἀλλ᾽ ἄγϑρωποΐ τε καὶ ἀνϑρώ-
σῶν σπέρμασι νομοϑετοῦμεν τανῦν" ἀνεμέσητον δὴ
φοβεῖσθαι μή τις ἐγγίγνηται τῶν πολιτῶν ἡμῖν οἷον
κερασβόλος" ὃς ἀτεράμων εἰς τοσοῦτον φύσει γίγοιτ᾽
ἂν, ὥστε μὴ τήκεσθαι καϑάπερ ἐκεῖνα τὰ σπέρματα
σπυρέ. νόμοις οὗτοι καίπερ οὕτως ἰσχυροῖς οὖσιν, ἄ-
τηχτοι γέγγωνται. ὧν δὴ χάριν, οὐκ ἐπίχαριν λέγοιμ᾽
ἂν σερῶτον νόμον, ἱερῶν πέρι συλήσεως, ἄν τις τοῖ-
τὸ δρᾷν τολμᾷ καὶ πολέτην μὲν τῶν τεϑραμμένων
ὀρϑῶς, οὔτ᾽ ἂν βουλοέμεϑα,, οὔτε ἐλπιστὸν πάνυ τι
γοσῆσαι ποτὲ ἂν ταύτην τὴν νόσον- οἰκέται δὲ ἂν
τούτων καὶ ξένοι καὶ ξένων δοῦλοι πολλὺὺὶ ὧν ἐπιχει-
ρήσειαν τοιαῦτα. ὧν ἕνεκα μὲν μάλιστα, ὅμως δὲ
καὶ ξύμπασαν τὴν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἀσϑένγει-
ἂν εὐλαβούμενος, ἐρῶ τὸν τῶν ἱεροσύλων πέρι νό-
μον, καὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν τοιούτων ὅσα δυσ-
ἑατα καὶ ἀνέατα. προοίμια δὲ τούτοισι, κατὰ τὸν
ἔμπροσϑεν λόγον ὁμολογηϑέντα, προῤῥητέον ἅπιι-
σιν ὡς βραχύτατα. λέγοι δή τις ὃν, ἐκείνῳ διαλεγό-
μενος ἅμα καὶ παραμυϑούμενος ὃν ἐπιϑυμία χακὴ
παρακαλοῦσα μεϑ᾽ ἡμέραν τε, καὶ ἐπεγείρουσα νὑ-
ἡ λϑω; ΠΕ ΠΈΕΘΙΒΥ͂Θ 118.1Χ. 313
κτωρ, ἐπὶ τι τῶν ἱερῶν ἄγει συλήσοντα; τάδε,
ϑαυμάσιε, οὐκ ἀνθρώπινον σὲ κακὸν οὐδὲ ϑεῖον κι-
γεῖ τονῦν ἐπὶ τὴν ἱεροσυλίαν προτρέπον ἰέναι" οἷ-
στρος δὲ ἐστί τις ἐμφυόμενος ἐκ παλαιῶν καὶ ἀκα-
ϑάρτων τοῖς ἀνθρώποις ἀδικημάτων, περιφερόμενος
ἁλιτηριώδης᾽ ὃν εὐλαβεῖσθαι χρεὼν παντὶ σϑένει.
τίς δ᾽ ἐστὶν εὐλάβεια μάϑε" ὅταν σοὶ προσπίπτῃ τὺ
τῶν τοιούτων δογμάτων, ἴϑι ἐπὶ τὰς ἀποδιοπομπή-
σεις, ἴϑε ἐπὶ ϑεῶν ἀποτροπαίων ἱερὰ ἱκέτης, ἴϑυ
ἐπὶ τῶν λεγομένων ἀνδρῶν ὑμῖν ἀγαϑῶν ξυνουσίας"
καὶ τὰ μὲν ἄκονε, τὰ δὲ πειρῶ λέγειν αὐτὸς, ὡς δεῖ
τὰ καλὰ καὶ τὰ δίκαια πάντα ἄνδρα τιμᾷν. τὰς δὲ
τῶν κακῶν ξυνουσίας φεῦγε ἀμεταστρεπτί. καὶ ἐὰν
μέν σοι δρῶντι ταῦτα λωφᾷ τι τὸ νόσημα" εἰ δὲ μὴ,
καλλίω ϑάνατον σκεψάμενος, ἀπαλλάττου τοῦ βίου.
ταῦτα ἡμῶν ἀδόντων προοίμια τοῖς πάντα ταῦτα ἐ-
πινοοῦσιν ὅσα ἀνόσια ἔργα καὶ πολιτοφϑύρα, τῷ μὲν
πειϑομένῳ τὸν γόμον ἐᾷν σιγῇ δεῖ" τῷ δὲ ἀπειϑοῦν-
τι, μετὰ τὸ προοίμιον ἄδειν) μέγα" Ὃς δ᾽ ἂν ἱεροσυ-
λῶν ληφϑῇ, ἐὰν μὲν ῇ δοῦλος ἢ ἢ ξένος, ἐν τῷ προσ-
ὦπῳ καὶ ταῖς χερσὶ γραφεὶς τὴν συμφορὰν, καὶ μα-
στειγωθεὶς ὁπύσας ἂν δόξῃ τοῖς δικασταῖς, ἐκτὸς τῶν
ὅρων τῆς χώρας γυμνὸς ἐκβληϑήτω. τάχα γὰρ ἂν
δοὺς ταύτην τὴν δίκην, γένοιτ᾽ ἂν βελτίων, σωφρο-
γισϑείς. οὐ γὰρ ἐπὶ κακῷ δίκη γίγνεται οὐδεμία, γι-
γνομένη κατὰ νόμον. δυοῖν δὲ ϑάτερον ἀπεργάζεται
σχεδόν" ἢ γὰρ βελτέονα ἢ μοχϑηρότερον ἧττον ἐξ-
εἰργάσατο τὸν τὴν δίκην παρασχόντα. πολίτης δὲ
ἂν τις ποτέ τε τοιοῦτον δρῶν ἀναφανῇ, περὶ ϑεοὺς
414 ΡΙΆΤΟΝΙΒ ΓΚΎΤΉΣ ΤῈ
ἢ περὶ γονέας ἢ περὺ πόλιν ἠδικηκὼς τῶν μεγάλων
τινὰ καὶ ἀποῤῥήτων ἀδικιῶν, ὡς ἀνίατον ἤδη τοῦ-
τον ὄντα ὃ δικαυτὴς διανοείσϑω, λογιζόμενος οἵας
παιδείας τε καὶ τροφῆς ἐκ παιδὸς τυγχάνων, οὐκ
ἀπέσχετο τῶν μεγίστων κακῶν. δίκη δὴ τούτῳ ϑάνα-
τος ἐλάχιστον τῶν κακῶν" τοὺς δὲ ἄλλους παράδει-
γμα ὀνήσει, γενόμενος ἀκλεὴς κοιὶ ὑπὲρ τοὺς τῆς χώ-
ρας ὅρους ἀφανισϑείς. παισὶ δὲ καὶ γένει, ἐὰν φὺ-
γῶσι τὰ πατρῷα ἤϑη, κλέος ἔστω, καὶ λόγος ἔντιμος
λεγόμενος, ὦ; εὖ τε καὶ ἀνδρείως εἰς ἀγαϑὸν ἐκ κα-
κοῦ διαπεφευγότων. δημόσια δὲ χρήματα οὐδενὸς
τῶν τοιούτων τῇ πολιτείᾳ πρέπον ἂν εἴη γίγνεσϑαι,
ἐν ἣ δεῖ τοὺς αὐτοὺς ἀεὶ καὶ ἴσους ὄντας διατελεῖν
κλήρους. ζημίας δ᾽ ἐκτίσεις ὅταν ἀδικεῖν ἀξια δοκῇ
τις χφημάτων, ἐκτίνειν " ἂν ἢ τι τῶν τοῦ κλήρου κα-
τεσκευασμένου περιττεῦον, μέχρι τοσούτου ζημιω-
ϑέντα" τὸ δὲ πλέον, μή. τὰς δ᾽ εἰς ταῦτα ἀκριβείας
ἐκ τῶν ἀπογραφῶν γομοφύλακες σκοποῦντὲς, τὸ σα-
φὲς ἐξαγγελλόντων ἀεὶ τοῖς δικασταῖς" ὅπως ἂν τῶν
κλήρων ἀργὸς μηδεὶς μηδέποτε γίγνηται δι ἀπορίαν
χρημάτων. ζημίας δὲ ἄν τις πλέονος ἄξιος εἶναι δοκῇ,
ἐὰν ἄρα μὴ τιγες ἐθέλωσιν αὐτὸν τῶν φίλων ἐγγυᾶ-
σθϑαΐ τὸ καὶ ξυνεχτένοντες ἀπελευϑεροῦν, δεσμοῖς
τὸ χρογίοις καὶ ἐμφανέσι καΐ τισι προπὴ "λακισμοῖς
κολάζειν". ἄτιμον δὲ παντάπασι μήδϑνα εἶναι μηδέ-
ποτε μηδ᾽ ἐφ᾽ ἑνὴ τῶν ἁμαρτημάτων, μηδ᾽ ὑπερορίαν
φυγάδα᾽ ϑάνατον δὲ, ἡ ἢ δεσμοὺς, ἢ πληγὰς, Ἶ τινὰς
ἀμόρφους ἕδρας, ἢ στάσεις ἢ παραστάσεις εἰς ἱδριὰὶ
ἐπὶ τὰ τῆς χώρας ἔσχατα, ἢ χρημάτων καϑάπερ ἕω-"
4.ε...8586.. ΠΕ ΤΈΟΘΙΒΥΒ 1,8. 1Χ, 51
τροσϑὲγ εἴπομεν ἐκτίσεις γίγνεσθαι δεῖν, τὴκ δίκην
᾿ 2...) ͵ ᾿ ᾿
᾿αὑτὴν γιγνέσθω. δικασταὶ δ᾽ ἔστωσαν ϑαγνάτου πέρι
νομοφύλακές τε, καὶ τὸ τῶν περυσινῶν ἀρχόντων
3 , 3 ,. ͵ 5 ν "
ἀριστίνδην ἀπομερισϑὲν δικαστήριον. εἰσαγωγὰς δὲ
Γ «“ -Ὁ ον νὴ
τούτων, καὶ προσκλήσεις, καὶ ὁσὰ τοιαῦτα, καὶ ὡς
δεῖ γίγνεσθαι, τοῖς νεωτέροις νομοϑέταις γρὴ μέλει».
᾿. Ε ᾿ 2; ᾿ »
τὴν διαψήφισιν δὲ ἡμέτερον ἔργον νομοϑετεῖν. ἕστω
ε ΩΣ “
δὴ φανερὰ μὲν ἡ ψῆφος τιϑεμένη" πρὸ τούτου δὲ,
.. - Ὁ ε
κατὰ τὸ στόμα τοῦ διώκοντός τε καὶ φεύγοντος, ὁ
ω ὗ .( . Α ᾽ φ' ᾿
δικαστὴς ἑξῆς, ημῖν ἐγγύτατα κατὰ πρέσβιν ἵζέσϑω.
ες -" “κεἰ φῇ “᾿ 2] " 2 ᾿
πάντες δ᾽ οἵ πολῖται ὅσοίπερ ἂν ἄγωσι σχολὴν, ἐπὴ-
ποοι ἔστωσαν σπουδῇ τῶν τοιούτων δικῶν. λέγειν δὲ
ἕνα λόγον, πρῶτον μὲν, τὸν διώκοντα" τὸν δὲ φεύ-
͵
γοντα, δεὗτερον. μετὰ δὲ τοὺς λόγους τούτους, ἀρ-
χεσϑαι μὲν τὸν γεραίτατον ἀνακρένοντα, ἰόντα εἰς
τὴν τῶν λεχϑέντων σκέψιν ἱκανήν" μετὰ δὲ τὸν πρεσ-
.-Ὡν « - ὅω, αἱ "»
βύτατον, ἑξῆς ἅπαντας δεῖ διεξελθεῖν δ΄, τι ἂν παρ᾽
- 2 ν᾿ ι νι
ἑκατέρου ἧϊς τῶν ἀντιδίκων ῥηϑὲν 1) μὴ ῥηϑὲν ἐπι-
“ ᾽ «ς ᾿ ι ω»" 2] τ 5
ποϑὴ τινὰ τρόπον. ὃ δὲ μηδὲν ποϑῶν, ἄλλῳ τὴν ἀ-
γάχρισιν ἀποδιδότω. τῶν δὲ ῥηθέντων ἐπισφραχγι-
͵ «.«, Ε Ξ- ’ μος ἘΝ }
σαμένους ὅσα ἂν εἶναι καίρια, δοκῇ, γράμμασι ση-
-»ὝἭ ᾿ μ -» - "-
μεῖα ἐπιβάλλοντας πάντων τῶν δικαστῶν, ϑεῖναι ἐπὶ
ὯΝ νας το 4 Ν ᾿ 2, 3 Ὲ }
“τὴν -Εστίαν" καὶ πάλιν αὔριον εἰς ταὐτὸν ξυγνελϑόν-
" 9 - Ὁ ν᾿
τὰς, ὡσαύτως τε ἀναχρίγοντας, διεξελϑεῖν τὴν δί-
χὴν, καὶ σημδῖα ἐπιβάλλοντας αὖ τοῖς λεχϑεῖσε" καὶ
“τρὶς δράσαντας τοῦτο, τεχμήριά τε καὶ μάρτυρας ἵ-
“παγῶς παραλαβόντας, ψῆφον ἱερὰν ἕκαστον φέρον-
τα, καὶ ὑπουχόμενον πρὸ τῆς “Ἑστίας εἰς δύναμιν
2} ἥε 5 Ὁ Υ . ᾿ Ὁ Ὁ
τὰ δίκαια χαὶ ἀληθῆ κρίνειν, οὕτω τέλος ἐπιϑεῖναι
5316 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ΕἸΣ,
τῇ τοιαύτῃ δίκῃ. μετὰ δὲ τὰ περὶ ϑεοὺς, τὰ π.οἱ
κατάλυσιν τῆς πολιτείας" ὃς ἂν ἄγων εἰς ἀρχὴν «ἴ»-
ϑοωπον, δουλῶται μὲν τοὺς γόμους, ἑταιρείαι-
δὲ τὴν πόλιν ὑπήκοον ποιῇ, καὶ βιαίως δὴ πᾶν τοῦ-
τον πράττων, καὶ στάσιν ἐγείρων παραγομῇ" τοῦτον
δὴ διανοεῖσθαι δεῖ πάντων πολεμιώτατον ὅλῃ τῇ
πύλει. τὸν δὲ κοινωνοῦντα μὲν τῶν τοιοὐτὼν μηδενὶ,
τῶν μεγίστων δὲ μετέχοντα ἀρχῶν ἐν τῇ πόλει, λελη-
ϑότα τε ταῦτα αὐτὸν ἢ μὴ λεληϑότα, δειλίᾳ δ᾽ ὑπὲρ
πατρίδος αὑτοῦ μὴ τιμωρούμενον, δεῖ δεύτερον ἢἡ-
γεῖσϑαι τὸν τοιοῦτον πολίτην κάκῃ. πᾶς δὲ ἀνὴρ
οὗ καὶ σμικρὸν ὔφελος, ἐνδεικγύτω ταῖς ἀρχαῖς, εἰς
κρίσιν ἄγων τὸν ἐπιβουλεύοντα βιαίου πολιτείας με-
ταστάσεως ἅμα καὶ παρανόμου. δικασταὶ δὲ ἔστωσαν
τούτοις οἵπερ τοὶς ἱεροσύλοις" καὶ πᾶσαν τὴν κρί-
σιν ὡσαύτως αὐτοῖς γίγνεσθαι καϑάπερ ἐκεένοις"
τὴν ψῆφον δὲ ϑάνατον φέρειν τὴν πλήϑει νικῶσαν.
ἑνὶ δὲ λόγῳ, πατρὸς ὀνείδη καὶ τιμωρέας παέδων μὴ-
δενὴὶ ξυνέπεσϑαι, πλὴν ἐάν τινι πατὴρ καὶ πάππος
καὶ πάππου πατὴρ ἐφεξῆς ὕφλωσι ϑανάτου δίκην.
τούτους δὲ ἡ πόλις ἔχοντας τὴν αὑτῶν οὐσίαν, πλὴν
ὅσον κατασκευασμένου τοῦ κλήρου παντελῶς, εἰς
τὴν αὑτῶν ἀρχαίαν ἐκπεμπέσϑω πατρίδα καὶ πόλιν.
οἷς δ᾽ ἂν τῶν πολιτῶν υἱεῖς ὄντες τυγχάνωσι πλείους
ἑνὸς, μὴ ἔλαττον δέκα ἕτη γεγονότες, κληρῶσαι μὲν
τούτων δέκα οὃς ἂν ἀποφήνῃ πατὴρ, ἢ πάππος ὃ
πρὸς πατρὸς ἢ μητρός " τῶν δὲ λαχόντων τὰ ὀνόμα-
τα εἰς Ζελφοὺς πεμῳφϑέντων" ὃν δ᾽ ἂν ὃ ϑεὸς ἀνέλῃ,
κληρονόμον εἰς τὸν οἶκον καταστῆσαι τὸν τῶν ἐκλι-
νῷ Ἐπ ὍΨοριροοοοοοσσοο'.........σὍΧὅϑσ.σὕ0...
ν.857.4.0..6,. ΠῚ ΤΠ ΘΙΒΥΘ 111, ΓΧ, 3517
πόντων, τύχη ἀμείνονι. ΚΛ. Καλῶς. 40, Κοινὸς δ᾽ ἔτι
τρίτος εἷς ἔστωνόμος, περὶ δικαστῶν τε οὖς δεῖ δικάζειν.
αὐτοῖς, καὶ ὃ τρόπος τῶν δικῶν, οἷς ἂν προδύσεως αἷ-
τίαν ἐπιφέρων τὶς εἰς δικαστήριον ἀγῃ. καὶ περὶ μο-
γῆς ὡσαύτως τοῖς ἐκγόνοις καὶ ἐξόδου τῆς πατρίδος
εἷς ἔστω περὲ ταῦτα γόμος οὗτος τρισὶ, προδύτῃ,
καὶ ἑεροσύλῳ , καὶ τῷ τοὺς τῆς πόλεως νόμους βίᾳ
ἀπολλύντι. κλέπτῃ. δὲ » ἐάν τὲ μέγα, ἐάν τὲ σμικρὸν
κλέπτῃ τὶς, εἷς αὖ »όμος κείσϑω καὶ μία δίκης τι-
μωρία ξύμπασι. τὸ μὲν γὰρ κλαπὲν δὴ, χρεὼν δὲ-
πλάσιον πρῶτον ἐχτίνενν, ἐὰν ὄφλῃ τὶς τὴν τοιαύτην
δίχην, καὶ ἱκανὴν ἔχῃ τὴν ἄλλην οὐσίαν ἀποτίνειν
ὑπὲρ τοῦ κλήρου" ἐὰν δὲ μὴ, δεδέσθαι, ἕως ἂν ἐκτί-
σῃ, ἢ πείσῃ τὸν καταδικασάμενον. ἐὰν δὲ τις ὕφλῃ
κλοπῆς δημοσίᾳ δίκην, πείσας τὴν πόλιν, ἢ τὸ κλέμ-
ιαὰ ἐκτίσας διπλοῦν, ἀπαλλαττέσθω τῶν δεσμῶν. Καὶ Δ.
Πῶς δὴ λέγομεν, ὦ ξένε, μηδὲν διαφέρειν τῷ κλέ-
πτοντι, μέγα ἢ σμικρὸν ὑφελομένῳ, καὶ ἐξ ἱερῶν ἢ
ὁσίων, καὶ ὅσα ἄλλα ἐστὶ περὶ κλοπὴν πᾶσαν ἄνο-
μοιότητα ἔ ἔχοντα; οἷς δεῖ ποικίλοις οὖσιν ἕπεσϑαι
τὸν νομοϑέτην, μηδὲν ὁμοίαις ζημίαις ζημιοῦντα;
49. Ἄριστ᾽, ὦ Κλεινία, σχεδόν τί μὲ ὥσπερ φερόμε-
γον ἀντικρούσας ἀνήγειρας" ἐγγενοηκότα δὲ καὶ ἕτε-
ρον ὑπέμνησας, ὅτι τὰ περὶ τὴν τῶν νόμων ϑέσιν
αὐδὲνὶ τρόπῳ’ πώποτε γέγονεν ὀρϑῶς διαπεπονημέ-
γα, ὥσγε ἐν τῷ νῦν παραπεπτωκότι λέγειν. πῶς δ᾽ αὖ
καὶ τοῦτο λέγομεν , οὐ κακῶς ἀπεικάσαμεν, ὅτε δού-
λοις, ὡς ἰατρευς “ἐοἰς ὑπὸ δούλων, ἀπεικάζομεν
πάντας τοὺς γῦν νομοϑετουμένους. εὖ γοὺρ ἐπίστοι-
5318 ὯΞ ΤΕΘΙΒΥ͂Θ. 118. 1Χ. ἃ.«.Ρ.8 58...
σαι δὴ τὸ τοιόνδε, ὡς εἰ χαταλάβοι ποτὲ τις ἰατρὺς
τῶν ταῖς ἐμπειρίαις ἄνευ λόγου τὴν ἰατρικὴν μετα-
χειριζομένων, ἐλεύϑερον ἐλευϑέρῳ. νοσοῦντι διαλε-
γόμεγον ἰατρὸν, καὶ τοῦ φιλοσοφεῖν ἐγγὺς, χρώμε-
γον μὲν τοῖς λόγοις, ἐξ ἀρχῆς τε ἁπτόμενον τοῦ νο-
σήματος, περὶ φύσεως πάσης ἐπανιόντα τῆς τῶν σω-
μάτων, ταχὺ καὶ σφόδρα γελάσειεν ἂν, καὶ οὐκ ἂν
ἄλλους εἴποι λόγους ἢ τοὺς περὺ τιὶὰὶ τοιαῦτ᾽ ἀεὶ προ-
χείρους ὀγτᾶς. τοῖς σιλείστοις λεγομένοις ἰατροῖς.
Φαίη γὰρ ἂν, ὦ μῶρε, οὖκ ἰατρεύεις τὸν νοσοῦντα,
ἀλλὰ σχεδὸν παιδεύεϊς, ὡς ἰατρὸν ἀλλ᾿ οὐχ ὑγιῆ δεό-
μενον γέγεεσϑαι. ἹΑ͂. Οὐκοῦν λέγων τὰ τοιαῦτα,
ὀρϑῶς ἂν λέγοι; 49. τάχ ἂν εἰ προσδιαγοοῖτό γὲ
ὡς ὅστις περὺ νύμων οὕτω διεξέρχεται» χαϑάπερ ἤ-
μεῖς τανῦν, παιδεύει τοὺς πολίτας, ἀλλ᾽ οὐ νομοϑε-
τεῖ, ἀφ᾿ οὖν οὐ καὶ τοῦτ᾽ ἂν πρὸς τρόπου λέγειν
φαίνοιτο; Κὶ4. Ἴσως. 4. Εὐτυχὲς δὲ ἡμῶν τὸ πα-
ρὸν γέγονε. ΚΑ. Τὸ ποῖον δή; 46. Τὸ μηδεμίαν
ἀνάγκην εἶναν νομοϑετεῖν, ἀλλ᾿ αὐτοὺς ἐν σκέψει
γενομένους, περὶ πάσης πολιτείας πειρᾶσϑαι κατι-.
δεῖν τό, τε ἄριστον καὶ τὸ ἀναγκαιότατον, τίνα τρό-
πον ἂν γιγνόμενον γίγνοιτο. καὶ δὴ καὶ τὸ γ»ῦν ξξ-
ἐστιν ἡμῖν, ὡς ἔοικεν, εἰ μὲν βουλόμεϑα, τὸ βέλτι-
στον σκοπεῖν" εἰ δὲ βουλόμεθα, πὸ ἀναγκαιότατον,
περὶ νόμων. αἱρώμεϑα οὖν ὁπότερον δοκεῖ. Κ.!.
Γελοίαν, ὦ ξένε, προτιϑέμεϑα τὴν αἵρεσιν" καὶ ἀ-
τεχνῶς ὥσπερ κατεχομένοις γομοϑέταις ὅμοιοι γιτ᾿
νοἐμεϑ᾽ ἂν ὑπὸ μεγάλης τινὸς ὰ ἃ κης ἤδη νομοϑε:
τεῖν, ὡς οὐκέτ᾽ ἐξὸν εἰς αὔριον. ἡμῖν δ᾽ εἰπεῖν σὺν.
ε.ἅ.», ΡΙΑΤΟΝΙΒ 849
Σ Ὡς
ϑεῷ ἔξεστι, καϑάπερ ἢ λιϑολόγοις, ἢ καὶ τινος ἕτέ.
ρας ἀρχομένοις συστάσεως, παραφορήσασϑαι χύδην,
ἐξ ὧν ἐκλεξόμεϑα τὰ πρόσφορα τῇ μελλούσῃ γενή-
σέσϑαιν συστάσει, καὶ δὴ καὶ κατὶὶ σχολὴν ἐχλεξα-
σϑαι. τιϑῶμεν οὖν, ἡμῶς νῦν εἶναι μὴ τοὺς ἐξ ἀγά-
γκῆς οἰκοδομοῦντας, ἀλλὰ τοὺς ἐπὶ σχολῆς ἔτι τὰ
μὲν παρατιϑεμένους, τὰ δὲ ξυγιστοίντας. ὥστε ὀρϑῶς
ἔχει τὰ μὲν ἤδη τῶν γόμων λέγειν ὧς: τιϑέμενα, τὶ
δ᾽ ὡς παρατιϑέμενα. 46. 1 ένοιτο γοῦν ἂν ἡμῖν, ὦ
Ἰκλεινία, κατὰ φύσιν μᾶλλον ἡ σύνοψις τῶν νόμων.
ἴδωμεν γὰρ οὖν ,ὦ πρὸς ϑεῶν, τὸ τοιόνδε σερὺ γο-
μοϑετῶν. Καὶ 4. Τὸ ποῖον δή; 49. Τῤῥάμματα μέν
ποῦ καὶ ἐν γράμμασι λόγοι καὶ ἄλλων εἰσὶ πολλῶν
ἐν ταῖς πόλεσι γεγραμμένοι" γράμματα δὲ καὶ τὰ
τοῦ νομοϑέτου, καὶ λόγοι. Κ'1. Πῶς γὰρ οὔ; 49.
“Πύτερον οὖν τοῖς μὲν τῶν ἄλλων συγγράμμασι, ποι-
ητῶν, καὶ ὅσοι ἄνευ μετρῶν καὶ μετὸ μέτρων τὴν αὑτῶν
εἰς μνήμην ξυμβουλὴν περὶ βίου κατέϑεντο συγγρά-
ψαντες, προσέχωμεν τὸν γοῦν, τοῖς δὲ τῶν γνομοϑετῶν
μὴ προσέχωμεν; ἢ πάντων μάλιστα; ΚΑ. Πολὺ γε.
.4Θ..4λλὰ δῆτα οὐ χρὴ τὸν γομοϑέτὴν μόνον τῶν γρα-
φέντων περὶ καλῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ δικαίων ξυμ-
βουλεύειν, διδάσκοντα οἷα τέ ἐστι καὶ ὡς ἐπιτηδευ-
τέον αὐτὰ τοῖς μέλλουσιν εὐδαίμοσιν ἔσεσθαι. ΚΑ.
Καὶ πῶς οὔ; 4. ᾿Αλλὰ αἰσχρὸν δὴ μᾶλλον Ὁμήρῳ
τε καὶ Ἰτυρταίῳ, καὶ τοῖς ἄλλοις ποιηταῖς σερὲ βίου
τε καὶ ἐπιτηδευμάτων κακῶς ϑέσθαι γράψαντας,
«Ἱυκούργῳ δὲ ἧττον καὶ Σύλωγι, καὶ ὅσοι δὴ νομο-
ϑέται γενόμενοι, γράμματοι ἔγραψαν; 1) τόγε ὁρ-
520 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ν.859.4.}.ο.
ϑὺν, πάντων δεῖ γραμμάτων τῶν ἐν ταῖς πόλεσι τὰ
περὶ τοὺς νόμους γεγραμμένα φαίνεσθαι διατυποὺ-
μένα μακρῷ κἀλλιστά τε καὶ ἄριστα" τὶ δὲ τῶν ἀλ-
λων, ἢ κατ ἐκεῖνα, ξυνεπόμενα, ἢ διαφωνοῦντα αὖ-
τοῖς, εἶναι καταγέλαστα; οὕτω διανοώμεϑα περὶ
γόμων δεῖν γραφῆς γίγνεσθαι ταῖς πόλεσιν, ἐν πα-
τρός τὲ καὶ μητρὸς σχήμασι φιλούντων τὲ καὶ γοῦν
ἐχόντων φαίνεσϑαι τὰ γεγραμμένα" ἢ κατὰ τύραν-
νον καὶ δεσπότην, τάξαντα καὶ ἀπειλήσαντα, γρά-
ψαντα ἐν τοίχοις, ἀπηλλάχϑαι. σκοπῶμεν οὖν δὴ
χαὶ τανῦν ἡμεῖς πότερα ταὑτῃ πειρώμεϑα λέγειν δια-
γοηϑέντες περὶ γόμωψ, εἴν οὖν δυνάμεϑα εἴτε μὴ;
ἀλλ οὖν τό γε πρόϑυμον παρεχόμενοι" καὶ κατὰ
ταύτην τὴν δδὸν ἰόντες, ἂν ἄρα τὶ καὶ δέῃ πάσχειν,
πάσχωμεν. ἀγαϑὸν δ᾽ εἴη τε, καὶ, ἂν ϑεὸς ἐθέλῃ,
γίγνοιτ᾽ ἂν ταὐτη. ΚΑ. Καλῶς εἴρηκας " ποιῶμέν τε
ὡς λέγεις. 40. Διασκεπτέον ἄρα πρῶτον, ὥσπερ ἐ-
πεχειρήσαμεν, ἀκριβῶς περὶ τῶν τε ἱεροσυλούντων,
χαὶ κλοπῆς πάσης πέρι καὶ ἀδικημάτων ξυμπάντων.
καὶ οὐ δυσχεραντέον εἰ μεταξὺ γομοϑετοῦντες, τὰ μὲν
ἔϑεμεν, τῶν δ᾽ ἔτι διασκοποῦμεν πέρι. νομοϑέται
γὰρ γιγνόμεϑα, ἀλλ οὐκ ἐσμὲν πω" τάχα δὲ ἴσως ἂν
γενοίμεϑα. εἰ δὴ δοκεῖ περὶ ὧν εἴρηκα, ὡς εἴρηκα,
σχοπεῖσϑαι, σκοπώμεϑα. Κ . Παντάπασι μὲν
οὖν. ΑΘ. Περὺ δὴ καλῶν καὶ δικαίων ξυμπάντων
πειρώμεϑα κατιδεῖν τὸ τοιόνδε, ὅπη ποτὲ ὁμολο-
γοῦμεν νῦν καὶ ὅπη διαφερόμεϑα ἡμεῖς τε ἡμῖν αὖ-
τοῖς ( οἱ δὴ φαῖμεν ἂν προϑυμεῖσθϑαι γε, εἰ μηδὲν
ἄλλο, διαφέρειν τῶν πλείστων») οἱ πολλοΐ τε, αὐτοὶ
ἃ...».800:4.». ΠΕ ΤΕΘΤΒΥΘ 1.110. ΙΧ, 391
πρὸς αὑτοὺς αὖ. ΚΑ. Τὸς ποίας δὲ δὴ διαφορὰς
ἡμῶν ἐννοηϑεὶς λέγεις; 46. ᾿Πγὼ πειράσομαι φρό-
ζειν. περὶ δικαιοσύνης ὅλως καὶ τῶν δικαίων ἀνϑρώ-
πων τὸ καὶ 1 πραγμάτων καὶ πράξεων πάντες πως ξυν-
ομολογοῦμε ν πάντα εἶναι ταῦτα καλά. ὥστε οὐδ᾽
εἴτις διὡοχυρίζοιτο εἶναι τοὺς δικαίους ἀνϑρώπους,
ἂν καὶ τυγχάνωσιν ὄντες αἰσχροὶ τὰ σώματα, κατ αὐ»
τό γετὸ δικαιότατον ἦϑος ταὐτῃ παγκάλους εἶναι, σχε-
δὸν οὐδεὶς ἂν λέγων οὕτω, πλημμελῶς δόξειε λέγειν.
οὐκοῦν ὀρϑῶς; ΚΑ. Ἴσως. 46. Ἴδωμεν δὲ ὡς εἰ
πάντ᾽ ἐστὶ καλὰ, ὅσα δικαιοσύνης ἔχεται, τῶν πάν-
τῶν τοι καὶ παϑήματα ἡμῖν ἐστι σχεδὸν τοῖς ποιὴ-
μασιν ἴσα. Κὶ 4. 1: οὖν “δή; «19. “Ποίημα μὲν, ὅπερ
ἂν ἢ δίκαιον, σχεδὸν ὅσονπερ ἂν τοῦ δικαίου κοι-
γῶν}, κατὰ τοσοῦτον καὶ τοῦ καλοῦ μετέχον ἐστί.
ΚΑ. Τὸ μὴν; 40. Οὐκοῦν καὶ πάϑος ὅπερ ἂν δι-
καίου κοινωνῇ, κατιὶ τοσοῦτον γίγνεσϑαι καλὸν ὅ-
μολογούμενον, οὐκ ἂν διαφωνοῦντα παρέχον τὸν λό-
γον. ΚΑ. ᾿ληϑῆ. 46. ᾿Εὰν δὲ γε δίκαιον μὲν ὅμο-
λογῶμεν, αἰσχρὸν δὲ εἶναι πάϑος, διαφωγήσει τό,
τὸ δίκαιον καὶ τὸ καλὸν, λεχϑέγτων τῶν δικαίων
αἰσχίστων εἶναι. [αι 4. Πῶς τοῦτο εἴρηκας; ΑΘ. Οὐ-
δὲν χαλεπὸν ἐννοεῖν. οὗ γὰρ ἀλίγῳ πρόσϑεν τεϑέν-
τὲς ἡμῖν νόμοι, πάντων ἐναντιώτατα παραγγέλλειν
δύξαιεν ἂν τοῖς νῦν λεγομένοις. ΚΑΊ. Ποίοις; 4Θ.
Τὸν ἱερόσυλόν που ἐτίϑεμεν, δικαίως ἂν ἀποϑνή-
σκειν, καὶ τὸν τῶν εὖ κειμένων γόμων πολέμιον" καὶ
μέλλοντες δὴ γόμιμα τοιαῦτα τιϑέναι πάμπολλα,
ἐπέσχομεν, ἰδάντες ὡς ταῦτα ἐστὶ μὲν ἄπειρα παϑή-
Ῥυατ. Τ᾿ ΥὙἹ. Χ
5592 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ο«ἅ.ο
-----
ματα πλήϑει τε καὶ μεγέϑει" δικαιότατα δὲ πάντων
παϑημάτων, καὶ ξυμπάντων αἴσχιστα. μῶν οὐχ οὕ-
τως ἡμῖν τά τε δίκαια καὶ τὼ καλὰ, τοτὲ μὲν, ὡς
ταὐτὰ ξύμπαντα, τοτὲ δὲ, ὡς ἐναντιώτατα, φανεῖται;
1Κ 4. Κινδυνεύει. 46. Τοῖς μὲν τοίνυν πολλοῖς οὕ-
τω περὶ τὼ τοιαῦτα ἀσυμφώγως τὰ καλὰ καὶ τὰ δί-
καια διεῤῥιμμ μένα προσαγορεύεται. ΚΑ. Φαίνεται
γοῦν, ὦ ξένε. 469. 71ὺ τοίνυν ἡμέτερον, ὦ Κλεινία,
πάλιν ἴδωμεν, πῶς αὖ περὶ αὐτὶ ταῦτα ἔχει τῆς συμ-
φωγίας. 1Χ.4. Ποίας δὴ πρὸς ποίαν; ΑΘ. Εν τοῖς
ἔμπροσϑεν λόγοις οἶμαι διαῤῥήδην ἐμὲ εἰρηκέναι.
Κι. “πῶς; 46. Εἰ δ᾽ οὖν μὴ πρότερον, ἀλλὰ νῦν
ὡς [ἀΑΓοηκα μὲ τίϑετε, Κι 4. Τὸ ποῖον; 4460. Ως οἱ
χακοὶ πάντες, εἰς πάντα εἰσὶν ἄκοντες κακοί" τοὺ-
του δὲ οὕτως ἔχοντος, ἀνάγκη που τοὑτῳ ξυνέπε-
σϑαι τὸν ἑξῆς λόγον. ΚΑ. Τίνα λέγεις; 46. Ὡς ὃ
μὲν ἄδικός που, κακός" ὃ δὲ χακὸς, ἄκων τοιοῦτος.
ἀκουσίως δὲ ἑκούσιον οὐκ ἔχει πράττεσϑαι ποτὲ λό-
70». ἄκων οὖν ἐκείνῳ φαίνοιτ᾽ ἂν ἀδικεῖν ὃ ἀδικῶν
τῷ τὴν ἀδικίαν ἀκούσιον τιυϑεμένῳ. καὶ δὴ καὶ νῦν
ὁμολογητέον ἐμοΐ. ξύμφημι γὰρ ἄκοντας ἀδικεῖν
πάντας, εἰ χαΐ τις, φιλονεικίας 1 ἢ φιλοτιμίας ὃ ἕνεχ,
ἄκοντας μὲν ἀδίκους εἶναι φησὶν, ἀδικεῖν μὴν ἑκόν-
τας πολλοὺς. δὃγ ἐμὸς λόγος ἐκεῖνος, ἀλλ᾽ οὐχ οὗτος.
τίνα οὖν αὐ τρόπον ἔγωγε ξυμφωνοίην ἂν τοῖς ἐ-
μαυτοῦ λόγοις, εἴ με, ὦ Κλεινία καὶ Τέγιλλε, ἐρωτῷ-
το, Εἰ δὴ ταῦτα οὕτως ἔχοντα ἐστὲν, ὦ ξένε, τὲ συμ-
βουλεύεις ἡμῖν περὶ τῆς γομοϑεσίας τῇ τῶν Ιαγν η-
τῶν πόλει; πότερον γνομοϑετεῖν, ἢ μὴ; Πῶς γὰρ οὔ;
- ριβθινα.;. ἨΕ ΓΕΘΊΡΥ͂Β 118. ΙΧ. 8923
φήσω. Διοριεῖς οὖν αὐτοῖς ἀκούσιά τε καὶ ἑκούσια
ἀδικήματα; καὶ τῶν μὲν ἑκουσίων ἁμαρτημάτων τὸ
καὶ ἀδικημάτων μείζους τὰς ζημίας ϑήσομεν, τῶν
δ᾽ ἐλάττους; ἢ πάντων ἐξ ἴσης; ὡς οὐκ ὄντων ἄδι-
πημάτων τοπαράπαν ἑκουσίων; ΚΑΊ." Ορϑῶς μέντοι
λέγεις, ὦ ξένε. καὶ τούτοις δὴ τί χοησόμεϑα τοῖς
γῦν λεγομένοις; ΑΘ. Καλῶς ἤρου. πρῶτον μὲν τοἰ-
γυν αὐτοῖς τόδε χρησόμεϑα. ΚΙ. Τὸ ποῖον; 49.
᾿ἀναμνησϑῶμεν ὡς ἔμπροσϑεν νῦν δὴ καλῶς ἐλέγο-
μὲν ὅτι περὶ τὰ δίκαια εἴη παμπόλλη τὶς ἡμῶν τα-
ραχή τε καὺ ἂσ ὑμφωνία. τοῦτο δὲ λοβθολὸς, σίλιν
ἐρωτῶμεν ἡμᾶς αὐτοὺς, ἀρ᾽ οὖν περὶ τὴν τούτων
ἀπορίαν οὔτ᾽ ἐξευθοβαὐμαες, οὔτε διορισάμενοι τί
ποῦ ἐστὴ ταῦτα ἀλλήλων διαφέροντα, ἃ δὴ κατὰ
πάσας τὰς πόλεις ὑπὸ νομοϑετῶν πάντων τῶν πώ-
ποτὲ γενομένων ὡς δύο εἴδη τῶν ἀδικημάτων ὄντα,
τιὶ μὲν, ἑκούσια, τὰ δὲ, ἀκούσια, ταύτῃ καὶ νομο-
ϑετεῖται" ὃ δὲ παρ ἡμῶν νῦν δὴ ῥηθεὶς λόγος, ὧσ-
σὲρ παρὰ ϑεοῦ λεχϑεὶς, τοσοῦτον μόνον εἰπὼν ἀ-
παλλάξεται; δοὺς δὲ οὐδένα λόγον ὡς ὀρϑῶς εἴρηκε,
κατανομοϑετήσει τινὰ τρόπον; οὐκ ἔστιν" ἀλλὰ
ἀνάγκη πὼς ταῦτα ἔμπροσθεν τοῦ νομοϑετεῖν δη-
λῶσαν δύο τε ὄντα, καὶ τὴν διαφορὰν ἄλλην. ἵνα,
ὅταν ἑκατέρῳ τὶς τὴν δίκην ἐπιτιϑῇ, πᾶς ἐπακολου-
ϑῆ τοῖς λεγομένοις, καὶ δυνατὸς ἢ τό, τε πρεπόντως
τεϑὲν ἀμηγέπη, κρῖναι καὶ τὸ μή. ΚΑ. Καλῶς ἡμῖν
φαίνῃ λέγειν, ὠ ξένε, δυοῖν γὰρ ϑάτερον ἡ ἡμᾶς χρε-
ὧν, ἢ μὴ λέγειν ὡς πάντα ἀκούσια τὰ ἀδικήματα,
ἢ τοῦτο ὡς ὀρϑῶς εἴρηται, πρῶτον διορίσαντας δη-
Χ 2
5594 ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.».8 0 «εἰν,
λῶσαι. ΑΘ. Τοὗτοιν τοίνυν τοῖν δυοῖν τὸ μὲν οὐκ
ἀνεκτὸν ἐμοὶ πάντως ποῦ γίγνεται, τόγε δὴ μὴ λέ-
γέιν, οὕτως οἰόμενον ἔχειν τἀληθές" (οὐ γὰρ ἂν νό-
μιμον οὐδ᾽ ὅσιον ἂν εἴη) κατὰ τίνα δὲ τρόπον ἐστὸν
δύο, εἰ μὴ τῷ τε ἀκουσίῳ καὶ τῷ ἑκουσίῳ διαφέρε-
τον ἑκάτερον, ἀλλὰ ὄλλῳ. τινὶ δή ποτὲ πειρατέον ἀ-
μωσγέπως δηλοῦν. ΚΑ. Παντάπασι μὲν οὖν, ὦ ξένε,
τοῦτό γε οὐχ οἷόν τε ἄλλως πὼς ἡμᾶς διανοηθῆναι.
490. Ταῦτα ἕσται. φέρε δὴ, βλάβαι μὲν, ὡς ἔοικεν,
ἀλλήλω": τῶν πολιτῶν ἐν ταῖς κοινωνίαις τε καὶ δμι-
λίαις πολλαὶ γίγγονταν" καὶ τόγε ἑκοὺὑσιόν τὸ καὶ
ἀκούσιον ἐν αὐταῖς ἀφϑονόν ἐστι. ΚΑ. Πῶς γὰρ
οὔ; 4. Πὴ τοίνυν τὶς τὸς βλάβας πάσας, ἀδικίας
τιϑεὶς, οὕτως οἴηται καὶ τὰ ἄδικα ἐν αὐταισὶ ταὐτη
γίγνεσθαι διπλᾶ" τὰ μὲν, ἑκούσια δὴ, τὰ δ᾽, ἀκοὺ-
σια. βλάβαν γὰρ ἀκούσιον τῶν πάντων οὔτ᾽ ἄρι-
ϑμοῖς οὔτε μεγέϑεσιν ἐλάττους εἰσὴὲ τῶν ἑκουσέων.
σκοπεῖσϑε δὲ εἴτέ τι λέγω, λέγων ἃ μέλλω λέγειν,
εἴτε καὶ μηδὲν τοπαράπαν. οὗ γάρ φημι ἔγωγε, Ἢ
Κλεινία καὶ Πέγιλλε, εἴτις τινά τι πημαΐνεν μὴ βου-
λόμενος, ἀλλ᾿ ἄκων, ἀδικεῖν μὲν, ἄκοντα μὴν; καὶ
ταύτῃ μὲν δὴ νομοϑετήσω τοῦτο, ὡς ἀκούσιον ἀδί-
χημα νομοθετῶν; ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀδικίαν τοπαράπαν ϑὴή-
᾿ ῇ " 2 .) , 3) 3ι
σὼ τὴν τοιαύτην βλάβην, οὔτε ἂν μείζων οὔτε ἂν
ἐλάττων τὶ ; γίγνηται. πολλάκις δὲ ὠφέλειαν οὐκ ὁρ-
ϑὴν γενομένην, τὸν τῆς ὠφελείας αἴτιον ἀδικεῖν φή-
σομεν, ἐὼν ἢγε μὴ νικᾷ. σχεδὸν γὼρ, ὦ φίλοι, οὔτ᾽
εἴτις τῷ δίδωσί τι τῶν ὄντων, οὔτ᾽ εἰ τοὐναντίον
ἀφαιρεῖται, δίκαιον ἁπλῶς ἢ ἄδικον χρὴ τὸ τοιοῦτον
ὁ ἃ.ο, ὈΕῈ ΤΕΟΘΊΙΒΥΘΒ 115, ἸΧ,ὶ 395
οὕτω λέγειν" ἀλλ᾽ ἐὰν ἤϑει καὶ δικαίῳ τρόπῳ χρώμενός
τις ὠφελῇ τινὰ τι καὶ βλάπτῃ, τοῦτό ἐστιτῷ ϑγνομοϑέ-
τῃ ϑεατέον" καὶ πρὸς δύο ταῦτα δὴ βλεπτέον, πρός τϑ
ἀδικίαν καὶ βλάβην. καὶ τὸ μὲν βλαβὲν, ὑγιὲς τοῖς τον
μο!ς εἷς τὸ δυνατὸν ποιητέον, τό, τε ἀπολόμενον σώ-
ζοντα, καὶ τὸ πεσὸν ὑπότου πάλιν ἱξορϑοῦντα, καὶ
τὸ ϑανατωϑὲν ἢ τρωϑὲν, ὑγιές" τὸ δὲ ἀποίνοις ἐξ-
ιλασϑὲν τοῖς δρῶσι καὶ πάσχουσιν ἑκάστας τῶν βλά-
ψέων, ἐκ διαφορᾶς εἰς φιλίαν πειρατέον ἀεὶ χαϑι-
στάναν τοῖς »όμοις. 1 Κ 4. Καλῶς ταῦτά 78: τᾶς τοί-
γυν ἀδίκους αὖ βλάβας καὶ κέρδη δὲ, ἐάν τις ἀδι-
κῶν τινὰ κερδαίνειν ποιῇ; τούτων ὅπόσα μὲν ἰατὰ,
ὡς οὐσῶν ἐν ψυχῇ νόσων, ἰᾶσϑαι" τὸ δὲ τῆς ἰάσεως
ἡμῖν πῆς ἀδικίας τῇδε ῥέπειν χρὴ φάναι. ΚΑ4. πῆ;
49. Ὅπως ὃ, τι τὶς ἂν ἀδικήσῃ μέγα ἢ σμικρὸν, ὃ
νόμος αὐτὸν διδώξῃ; καὶ ἀναγκάσῃ τοπαράπαν εἰς
αὖϑις τὸ τοιοῦτον ἢ “μηδέποτε ἑκόντα τολμῆσαι ποι-
εἶν, ἢ διαφερόντως ἧττον πολὺ, πρὸς τῇ τῆς βλά-
βης ἐχτίσει. ταῦτα εἴτε ἔργοις ἢ λόγοις, ὃ ἢ μεϑ' ἢδο-
γῶν ἢ λυπῶν, ἢ τιμῶν ἢ ἀτιμιῶν, καὶ χρημάτων ζη-
μίας ἢ καὶ δώρων, ἢ καὶ τοπαράπαν ᾧτινυ τρόπῳ
πονήσῃ τὶς, μισῆσαι μὲν τὴν ἀδικίαν, στέρξαι δὲ ἢ
μὴ μισεῖν τὴν τοῦ δικαίου φύσιν, αὐτό ἐστι τοῦτο
ἔργον τῶν καλλίστων νόμων. ὃν δ᾽ ἂν ἀνιάτως εἰς
ταῦτα: ἔχοντα αἴσϑηται γομοϑέτης, δίκην τούτοισιν
καὶ γόμον ϑήσει τινά" γιγνώσκων που τοῖς τοιούτοις
πᾶσιν, ὡς οὔτε αὐτοῖς ἔτι ζῆν ἄμεινον, τοὺς τε ἀλ.-
λους ἂν διπλῇ ὠφελοῖεν, ἀπαλλαττόμενοι τοῦ βίου"
παράδειγμα μὲν τοῦ μὴ ἀδικεῖν τοῖς ἄλλοις γενόμϑ-
3506 ΡΙΑΤΟΝΙΒ 9.8 55...}.ς,ἅ.
- ἀ 14. »“ -»-ο ΕῚ « ͵
γοι, ποιοῦντες δὲ ἀνδρῶν κακῶν ἔρημον τὴν πόλιν.
οὕτω μὲν δὴ τῶν τοιούτων πέρν γομοϑέτῃ κολαστὴν
τῶν ἁμαρτημάτων. ϑάνατον ἀνάγκη νέμειν" ὄλλως
δὲ, οὐδαμῶς. Καὶ 4. Ἔοικε μέν πως λέγεσθαι τι παρὰ
σοῦ καὶ μάλα μετρίως" Ἴδιον δ᾽ ἂν ἔτει σαφέστερον
ἀκούσαιμεν ταῦτα ῥηϑέντα, τὸ τῆς ἀδικίας τε καὶ
βλάβης διάφορον; καὶ τὸ τῶν ἑκουσίων καὶ ἄκχου-
σίων ὡς ἐν τούτοις διαπεποίκιλται. 410. Πειρατέον
τοίνμν ὡς κελεύετε δρᾷν καὶ λέγειν. δῆλον γοὸρ ὅτι
τοσόνδὲ γὲ περὶ ψυχῆς καὶ λέγετε πρὸς ἀλλήλους καὶ
ἀκούετε, ὡς ἕν μὲν ἐν αὐτῇ τῆς φύσεως εἴτέ τι πά-
Φ, , δ ς } ᾿ Ν "
ϑὸος εἴτε τι μέρος ὧν ὃ ϑυμὸς, δύσερι καὶ δύσμαχον
-“ 3 ; ᾿
κιῆμα ἐμπεφυκὸς, ἀλογίστῳ βίᾳ πολλὰ ἀνατρέπει.
-» - , " «
ΚΑ. Πῶς δ᾽ οὔ; 46. Καὶ μὴν ἡδονὴν γε οὐ ταὖ-
Ὁ “ “-- 2
τὸν τῷ ϑυμῷ προσαγορεύομεν" ἐξ ἐναντίας δὲ αὖ-
“ ς- “Ὁ ΒῚ
τῷ φαμὲν, ῥώμης δυναστεύουσαν, πειϑοῖ μετὰ ἄ-
Π ῳ , 95. .Ἅν « ΓΝ
πάτης, πρόττειν ὃ, τι περ ἂν αὐτῆς ἡ βούλησις ἐθε-
λήσῃ. ΚΑ͂. Καὶ μάλα. 4106. Τρίτον μὴν ἄγνοιαν λέ-
͵ -"Ἦὃ 3 ᾽
γων ὧν τις τῶν ἁμαρτημάτων αἰτίαν, οὐκ ἂν ψεὺ-
»“΄ ᾿ ᾽ ᾿
δοιτο. διχῆ μὴν διελόμενος αὐτὸ ὁ νομοϑέτης ἂν βελ-
, ᾿ πιο Ὁ 3 »"
τίων εἴη" τὸ μὲν ἁπλοῦν αὐτοῦ, κούφων ἁμαρτημά-
᾿ « . -Ὁ- [«] 5] ΄
τῶν αἴτιον ἡγούμενος" τὸ δὲ διπλοῦν, ὁταν ἀμαϑαί-
ς ΒΕ ᾿] , 3 ’ τ ε , " ΣλῪ ι "Ἶ δόξ
νῃ τὶς μὴ μόνον ἀγνοίᾳ ξυνεχόμενος, ἀλλὰ καὶ δόξῃ
᾿ ἊΝ ι - [ΟἹ "»΄7΄ὦ Ὁ
σοφίας, ὡς εἰδὼς παντελῶς περὸ ἃ μηδαμῶς οἶδε"
μετὰ μὲν ἰσχύος καὶ δώμης ἑπομένης, μεγάλων καὶὲ
, - 2
ἀμούσων ἁμαρτημάτων τιϑεὶς αἴτια τὰ τοιαῦτα" ἀ-
σϑενείος δὲ ἑπομένης, παίδων τε ἁμαρτήματα καὶ
πρεσβυτέρων γιγνόμενα, ϑήσει μὲν ἁμαρτήματα,
"- ᾿ ες , ᾿ Γ Π "
καὶ ὡς ἁμαρτάνουσι νόμους τάξει, πραοτάτους γ
ε.ν.864...ν. ἈΞ ΤΠΟΙΒΥΒ 118. ΙΧ, 297
--
μὴν πάντων, καὶ συγγνώμης ᾿'πλείστης ἐχομένους.
ΚΑ, Εἰκότα λέγεις. 460. Ἡδονῆς μὲν τοίνυν καὶ ϑυ-
μοῦ λὲ ἔγομεν σχεδὸν ἅπαντες ὡς ὃ μὲν κρείττων ἡμῶν,
ὁ δὲ, ἥττων ἐστί. καὶ ἔχει ταύτῃ. ΚΑ. Παντάπασν
μὲν οὖν. 46. ᾿γνοίας δὲ 78 ὡς ὃ μὲν ἡμῶν, πρείτ-
τω», ὃ δὲ, ἥττων, οὐδ᾽ ἠκούσαμεν στώποτε. κα. 4-
ληϑέστατα. 490. πάντα δὲ γε προτρέπειν ταῦτα φα-
μὲν εἰς τὴν αὑτοῦ βούλησιν ἐπισπώμενον. ἕκαστον
εἰς τἀναντία πολλάκις ἅμα. ΚΑ. πλειστάκις μὲν
οὖν. 46. Νῦν δὴ σοι τό, τε δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον
γε ἐγὼ λέγω, σαφῶς ἂν διορισαίμην, οὐδὲν τίου-
κίλλων. τὴν γὰρ τοῦ ϑυμοῦ καὶ φόβου καὶ ἡδονῆς
καὶ λύπης καὶ φϑόγων καὶ ἐπιϑυμιῶν ν ψυχῇ τυ-
θανγίδα, ἐάν τε τὶ βλάπτῃ χαὶ ἐὰν μὴ, πάντως ἀδι-
κέαν προσαγ ορεύω" τὴν δὲ τοῦ ἀρίστου δόξαν, ὅπη-
περ ἂν ἔσεσθαι τούτων ἡγήσωνται πόλεις, εἴτε ἰδιῶ-
ται τινὲς, ἐὰν αὕτη κρατοῦσα ἐν ψυχῇ διακοσμῇ
ἄντα ἄνδρα, κἀν ΝΑ γρερῇ τι, δικαιον μὲν πᾶν
εἶναι φατέον τὸ ταύτῃ πραχϑὲν, καὶ τὸ τῆς τοιαὺ-
τὴς ἀρχῆς γιγνόμενον ὑπήκοον ἑκάστων, καὶ ἐπὶ τὸν
ἅπαντα ἀνϑρώπων βίον, ἄριστον" δοξάξεσϑαι δὲ
ὑπὸ πολλῦ) ὧν, ἀκούσιον ἀδικίαν εἶναι τὴν τοιαὑτην
βλάβην. ἡμῖν δὲ οὐκ ἔστι τανῦν ὀνομάτων πέρι δὺσ-
ερὶς λόγος" ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῶν ἁμαρτανομένων τρία εἰ-
δη δεδήλωται γιγνόμενα, ταῦτα εἰς μνήμην πρῶτον
ἔτι μᾷλλ ον» ἀναληπτέον. λύπης μὲν οὖν, ἣν ϑυμὸν
καὶ φόβον ἐπογομάζομεν, ἕν εἶδος ἡμῖν ἐστι. 1(.4,
Πάνυ μὲν οὖν. 469. ᾿Ἡδονῆς δ᾽ αὐ καὶ ἐπιϑυμιῶν,
δεύτερον» " ἐλπίδων δὲ καὶ δόξης τῆς ἀληϑοῦς περὶ τὸ
398 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ο,ἤ,ε.
ἄριστον ἔφεσις, τρίτον ἕτερον. τούτου δὲ αὖ τοῦ
ρι διχῆ τμηϑέντος, πέντε εἰδὴ γέγονεν, ὡς νῦν
φαμέν" οἷς νόμους διχφέροντας ἀλλήλων πέντε εἴδεσι
θετέον, ἐν δυοῖν γένεσι. ΚΑ. Τίσι τούτοις; «40. Τὸ
“μὲν, διὰ διαίων καὶ ξυμφώνων πρβθεοῦ πραττόμε-
70» ἑκάστοτε" τὸ δὲ ᾿ μετὰ τρέν τς καὶ ἀπάτης λα-
ϑραίως γιγνόμενον" ἔστι δ᾽ ὅτε καὶ δὲ ἀμφοῖν τού-
τοῖν πραχϑέν. ᾧ δὴ καὶ νόμοι τραχύτατοι γ.γν Οἰντο
ἂν, εἰ τὸ ΠΕ οδΉΟΥ μέρος ἔχγοιὲγν. ΚΑ, Εἰκὸς γοῦν.
490. ἴωμεν δὴ τὼ μετὸ ταῦτα ἐκεῖσε ὅπόϑεν ἐξέβη-
μὲν. δεῦρο, περαίνοντες «τὴν ϑέσιν τῶν νόμων. ἣν
δὲ ἡμῖν κεύμενα περὸ τὸ τῶν συλώντων, οἶμαι, τοὺς
ϑεοὺς καὶ τὰ περὶ τῶν προδοτῶν. δτι δὲ τῶν τοὺς
γόμους διαφϑειρόντων ἐ ἐπὶ καταλύσει τῆς παρούσης
πολιτείας. τούτων δὴ τις ἂν ἴσως πράξειέ τι τηδος
ῆ »όσοις ἢ γήρᾳ ὑπερμέτρῳ ξυνεχύμενος, ἢ παιδίᾳ
χρώμενος" οὐδέν πω τῶν τοιούτων διαφέρων" ὧν ἂν
γίγνηταί τι φασυρὸν τοῖς ἐκλεχϑεῖσιν ἑκάστοτε δικα-
σταῖς, ἀναφέροντος τοῦ δράσαντος, ἢ τοῦ σκηπτο-
μένου ὑπὲρ τοῦ ποιήσαντος, κριϑῇὴ δὲ οὕτω διατε-
ϑεὶς παραγομῆσαι" τὴν μὲν βλάβην ἣν ἂν τινὰ κα-
ταβλάψῃ, πάντως ἁπλὴν ἀποτινέτω, τῶν δὲ ἄλλων
δικαιωμάτων ἀφείσϑω. πλὴν ἂν ἄρα τινὰ ἀποκτεί-
γᾶς, μὴ καϑαρὸς ἢ τὶς χεῖρας φόνου. οὕτω δ᾽ εἰς
ἄλλην χώραν καὶ τόπον ἀπελϑὼν, οἰκείτω τὸν ἐγνιαυ-
τὸν ἐχδημῶν. πρότερον δὲ ἐλθὼν τοῦ χφόνου ὃ ὃν ὃ
γόμος ὥρισεν, ἢ καὶ πίσσης ἐπιβὰρ, τῆς οἰκείας χώ-
ρας, ἐν δημοσίῳ δεσμῷ δεϑεὶς ὑπὸ τῶν »ομοφυλάκων
δὺο ἐγιαυτὸὺς, οὕτως ἀπαλλαττέσϑω τῶν δεσμῶν».
γιϑδδιν.»., ἨῈ ΠΕΘΙΒΥ͂Β 118. 1Χ. 829.
φόνου δὴ καϑάπερ ἠρξάμεθα, πειρώμεϑα διὰ τό-
λους παντὸς εἴδους περὶ φόνου ϑεῖναν τοὺς νόμους.
καὶ πρῶτον μὲν τὰ βίαια καὶ ἀκούσια λέγωμεν. εἴτις
καὶ ἐν ἀγῶνι καὶ ἄϑλοις δημοσίοις ἄκων, εἶτε παρα-
χρῆμα, εἴτε καὶ ἐν ὑστέροις χρόνοις, ἐκ τῶν πληγῶν
ἀπέκτεινε τινιὶ φίλον, ἢ κατὰ πόλεμον ὡσαύτως, ἢ
κατιὶ μελέτην τὴν πρὸς πόλεμον, ποιουμένων ἄσκη-
σιν τῶν ἀρχύντων, ψιλοῖς σώμασιν 3) μετὰ τινῶν ὃ-
πλων ἀπομιμουμένων τὴν πολεμικὴν πρᾶξιν καϑαρῶς,
κατὰ τὸν ἐκ Ζελρῶν κομισϑέντα περὶ τούτων νό-
μον, ἕστω καϑαρός. ἰατρῶν δὲ πέρι πάντων, ἂν ὃ
ϑεραπευόμεγος ὑπὶ αὐτῶν ἀκόντων τελευτᾷ, καϑα-
ρὸς ἔστω κατὰ γόμον. ἐὰν δὲ αὐτόχειρ μὲν, ἄκων δὲ
ἀποκτείνῃ τὶς ἕτερος ἕτερον, εἴτε τῷ ἑαυτοῦ σώματι
ψιλῷ, εἴτε ὀργάνῳ, ἢ βέλει, ἢ πόματος ἢ σίτου δό-
σει, ἢ πυρὸς ἢ χειμῶνος προσβολῇ, ἢ. στερήσει πνεὺ-
ματος, αὐτὸς τῷ ἑαυτοῦ σώματι, ἢ δι’ ἑτέρων σω-
μάτων" πάντως ἔστω μὲν ὡς αὐτόχειρ, δίκας δὲ τινέτω
τὰς τοιάσδε" ἐὰν μὲν δοῦλον κτείνῃ, γομίζων τὸν
ἑαυτοῦ διειργάσϑαι, τὸν τοῦ τελευτήσαντος δεσπό-
τὴν ἀβλαβὴ παρεχέτω καὶ ἀζήμιον" ἢ δίκην εἷς τὴν
ἀξίαν τοῦ τελευτήσαντος ὑποσχέτω διπλῆν. τῆς δὲ
ἀξίας οἵ δικασταὶ διάγνωσιν ποιείσϑωσαν. καϑαρ-
μοῖς δὲ χρησάσϑω μείξζοσί τὸ καὶ πλείοσι τῶν περὲ
τὶ ἄϑλα ἀποκχτεινάντων. τούτων δ᾽ ξξηγητὸς εἶναι κυ-
ρίους ος ἂν ὃ ϑεὸς ἀνέλῃ. ἐὰν δὲ αὑτοῦ δοῦλον, κα-
ϑηῃράμενος ἀπαλλαττέσϑω τοῦ φόνου κατὰ νόμον. ἐὰν
δέ τις ἐλεύϑερον ἄκων ἀποκτεόνῃ, τοὺς μὲν καϑαρ-
μοὺς τοὺς αὐτοὺς καϑαρϑήτω τῷ τὸν δοῦλον ἀπο-
530 ΡΙΑΤΟΝῚΒ ς.».866.4.}}
Π Σ ᾽᾽ ν Π ᾿ . ϑ.: " ΄
κτείναντι" παλαιὸν δὲ τινα τῶν ἀρχαίων μύϑων λε-
" « 2 “7 Π ᾿ Φ « Α,
γόμενον μὴ ἀτιμαζέτω. λέγεται δὲ ὡς ὃ ϑανατωϑεὶς
ἄρα βιαίως, ἐν ἐλευϑέρῳ φρονήματι βεβιωκὼς, ϑυ-
μοῦταΐ τε τῷ δράσαντι νεοϑγνὴς ὧν, καὶ φόβου καὶ
ω ι Π κ᾿ 2
δείματος ἅμα διὰ τὴν βίαιον πάϑην αὐτὸς πεπλη-
, -Ὁ - , »Ὕ 3)
ρωμένος, δρῶν τε τὸν ἑαυτοῦ φογέα ἔν τοῖς ἤϑεσι
τοῖς τῆς ἑαυτοῦ συνηϑείας ἀναστρεφόμενον, δειμαι-
γει, καὶ ταραττόμενος αὐτὸς ταράττει κατὰ δύναμιν
-ὉὋ΄ " , 3
πᾶσαν τὸν δράσαντα, μνήμην ξύμμαχον ἔχων αὐτόν
" "- 3 -Ὁ ᾿" ΕῚ 2}
τε καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ. διὸ δὴ χρεών ἐστιν ἄρα
ὡ- - - " οι
ὑπεξελθεῖν τῷ παϑόντι τὸν δράσαντα τὰς ὡρας πά-
σας τοῦ ἐνιαυτοῦ, καὶ ἐρημῶσαι πάντας τοὺς οἰκεί-
ουὅς τόπους ξυμπάσης τῆς πατρίδος. ἐὰν δὲ ξένος ὁ
τ Ὁ - , 3
τελευτήσας ἢ, καὶ τῆς τοῦ ξένου χώρας εἰργέσθω
τοὺς αὐτοὺς χρόνους. τούτῳ δὴ τῷ νόμῳ ἐὰν μὲν ἕ-
κὼν πείϑηταί τις, ὃ τοῦ τελευτήσαντος γένει ἐγγυ-
τάτω, ἐπίσκοπος ὧν τούτων πάντων γενομένων, ἐχέ-
Γ 2) " ᾿
τω συγγγώμην τε, καὶ ἄγων πρὸς αὐτὸν εἰρήνην,
᾽ ΒλῚ , ᾿ ᾿ ᾿ - "-
μέτριος ἂν εἴη πάντως" ἐὰν δὲ τις ἀπειϑῇ, καὶ πρῶ-
᾿ ᾿ ι ς -
τοὺ μὲν, ἀκάθαρτος ὧν εἰς τὰ ἱερὰ τολμᾷ πορεύε-
Ἂς Γ 2 , Α ᾿ Α 2 ᾽
σϑαι καὶ ΘΥΈΡΝΣ. ξτὺ δὲ τοὺς χρόνους μή ἐθέλῃ πλη-
ροῦν ἀποξενούμεγνος τοὺς εἰρημένους, ὃ τοῦ τελευτή-
σαντος γένει ἐγγύτατα, ἐπεξίτω μὲν φόνου τῷ κτεί-
γαντι διπλᾶ δὲ πάντα ἔστω τὸ τιμωρήματα τῷ ὅ-
᾿ 32 ΕῚ δ΄.λ .- -
φλοντι. ἐὺν δ᾽ ὃ προσήκων ἐγγύτατα, μὴ ἐπεξέῃ τῷ
᾿ ι ᾽ ε 32 Θι ε ωῶ
παϑήματι, τὸ μίασμα ὡς εἰς αὐτὸν περιεληλυϑὸς,
τοῦ παϑόντος προστρεπομένου τὴν πάϑην, ᾷ βου-
; 3 ᾿ ΄ 2» η
λόμενυς ἐπεξελθὼν τούτῳ δίκην, πέντε ἔτη ἀποσχὲ-
σϑαι τῆς αὑτοῦ πατρίδος ἀναγκαξότω κατὰ νόμον.
ιν». 867. ΒΕ ΤΠΟΙΒΥ5 118. 1Χ. 331
ἐὰν δὲ ξένος ἄκων ξένον κτείνῃ τῶν ἐν τὴ πόλει, ἐ-
πεξίτω μὲν ὃ βουλόμενος ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις"
μέτοικος δὲ ὧν, ἀπενιαυτησάτω. ξένος δὲ ἂν ἢ παν-
τάπασι, πρὸς τῷ καϑαρμῷ, ἐάν τε ξένον, ἐάν τε μὲ-
τοιχον, ἐὰν τὲ ἀστὸν κτείνῃ, τὸν βίον ἅπαντα τῆς
χώρας εἰργέσθω τῆς τῶν νόμων τῶνδε κυρίας. ἐὼν δ᾽
ἔλϑηῃ παρανόμως, οἵ νομοφύλακες ϑανάτῳ ζημιοὺν-
των αὐτόν" καὶ ἐὰν ἔχῃ οὐσίαν τινὰ, τῷ τὸῦ παϑόν»-
τος ἐγγύτατα γένει παραδιδόντων. εἰ δὲ ἄκων ἔλϑοι,
ἂν μὲν κατὰ ϑάλατταν ἔκπέπτῃ πρὸς τὴν χώραν,
σκηνησάμενος ἐν ϑαλάττῃ τέγγων τοὺς πόδας, πλοῦν
ἐπιφυλαττέτω" χατὰ γῆν δὲ ἂν βίᾳ ὑπὸ τινῶν ἀχϑῇ,
ἢ πρώτη προστυχοῦσα ἀρχὴ τῶν ἐν τῇ πόλει, λύσα-
σα, εἰς τὴν ὑπερορίαν ἐχπεμπέτω ἄσυλον. ἐὰν δ᾽ ἄρα
τὶς αὐτόχειρ μὲν κτείνῃ ἐλεύϑερον, ϑυμῷ δὲ 2 τὸ
πεπραγμένον ἐκπραχϑὲν, διχῆ δεῖ πρῶτον τὸ τοιοῦ-
το διαλαβεῖν. ϑυμῷ γὰρ δὴ πέπρακται καὶ τοῖς ὅσοι
ἂν ἐξαίφνης μὲν καὶ ἀπροβουλεύτως τοῦ ἀποκτεῖναι,
πληγαῖς ἢ τινι τοιούτῳ διαφϑείρωσι τινὰ, παροχρῆ-
μα τῆς δρμῆς γενομένης, μεταμέλειά τε εὐθὺς τοῦ
πεπραγμένου γίνηται". ϑυμῷ δὲ, καὶ ὅσον προπηλα-
κισϑέντες λόγοις ἢ καὶ ἀτίμοις ἔργοις, ΚΡ Υ ΚΉΜΗΝ
τες τὴν τιμωρίαν, ὕστερον ἀποκτείνωσι τινὰ, βου-
ληϑέντες κτεῖναι, καὶ τὸ πεπραγμένον αὐτοῖς ἀμε-
ταμέλητον γίγνηται. διττοὺς μὲν δὴ τοὺς φόνους, ὡς
ἔοικε, ϑετέον, καὶ σχεδὸν ἀμφοτέρους ϑυμῷ γεγο-
γνότας" μεταξὺ δὴ που τοῦ τε ἑκουσίου καὶ ἀκουσίου
δικαιότατ᾽ ἂν λεγομένους. οὐ μὴν ἀλλ᾿ εἰκὼν ἔσϑ᾽
ἑκάτερος. ὃ μὲν τὸν ϑυμὸν φυλάττων, καὶ οὐκ ὃκ
ά
382 ῬΙΑΤΟΝΙΒ Ὁ Δ μά,
τοῦ παραχρῆμα ἐξαίφνης, ἀλλὰ μετὰ ἐπιβουλῆς ὅ-
στερον χρόνῳ τιμωρούμενος, ἑκουσίῳ ἔοικεν" ὃ δὲ
ἀταμιεύτως ταῖς ὀργαῖς καὶ ἐκ τοῦ παραχρῆμ α εὐθὺς
χρώμενος ἀπροβουλεύτως, ὅ ὅμοιος μὲν ἀκουσίῳ, ἐστὶ
δὲ οὐδ᾽ οὗτος αὖ παντάπασιν ἀκούσιος, ἀλλ᾽ εἰκὼν
ἀκουσίου. διὸ χαλεπὸν διορίζειν οἵ τῷ ϑυμῷ πρα-
χϑέντες φόνοι, πότερον ἑκουσίους αὐτοὺς ἢ τινὰς
ὡς ἀκουσίους νομοϑετητέο». βέλτιστον μὴν καὶ ἄλης-
ϑέστατον εἰς εἰκόνα μὲν ἄμφω ϑεῖναι, τεμεῖν δὲ αὖ-
τὸ χωρὶς, τῇ ἐπιβουλῇ καὶ ἀπροβουλίᾳ. καὶ τουῖς
μὲτ ἐπιβουλῆς τε καὶ ὀργῆς κτείνασι τὰς τιμωρίας
χαλεπωτέρας, τοῖς δὲ ἀπροβουλεύτως τε καὶ ἐξαίφνης,
σιραοτέρας γομοϑετεῖν. τὸ γὰρ ἐοικὸς μείζονι κακῷ,
μειζόνως" τὸ δ᾽ ἐλάττονι, τιμωρητέον ἐλαττόνως. ποῦ-
ητέον δὴ καὶ τοῖς ἡμετέροις νγύμοις οὕτω. Καὶ 1. Παν-
τάπασι μὲν οὐ». «16. Πάλιν ἐπανελθόντες τοίνυν
λέγομεν, ἂν ἄρα τὶς αὐτόχειρ μὲν κτείνῃ ἐλεύϑερον,
τὸ δὲ πεπραγμένον ἀπροβουλεύτως ὀργῇ τινε γένη-
ται πραχϑὲν, τὰ μὲν ἄλλα, καϑάπερ ἄνευ ϑυμοῦ
κτείναντι προσὴκέ τῳ πάσχειν, πασχέτω" δύο δ᾽ ἐξ
ἀνάγκης ἕτη φευγέτω, κολάζων τὸν αὑτοῦ ϑυμόν. ὃ
δὲ ϑυμῷ μὲν, μετ᾽ ἐπιβουλῆς δὲ, κτείνας, τὰ μὲν
ἄλλα κατὰ τὸν πρόσϑεν αὖ: τρία δὲ ἐ ἕτη, καϑάπερ
ἕτερος ἔφευγε τὰ δύο, φευγέτω, μεγεθεύϑωμοῦ πλείω
τιμωρηϑεὶς χρόνον. καϑόλου δὲ περὶ τούτων ὧδ᾽
ἔστω. χαλεπὸν μὲν ἀκριβῶς νομοϑετεῖν. ἔστι γοὸρ ὅτε
τούτοιν ὃ τῷ γύμῳ ταχϑεὶς χαλεπώτερος, ἡμερώτε-
ρος ἄν' ὁ δὲ ἢ με θώτερος, χαμμάκειῃν ἂν οἴη. "αὐ τὰ
περὶ τὸν φόνον, ἀγριωτόέρως ἂν πράξειεν" ὃ δὲ ἡ ἡμε-"
εἴ.868...}.. ὈΒ ᾿ΕΟΙΒΥ͂Θ 118. 1Χ. 833
ρωτέρως " ὡς δὲ τοπολὺ, κατὼ τὰ νῦν εἰρημένα ξυμ-
βαΐνει γινόμενα. τούτων οὖν πάντων ἐπιγν ὠμονὰς
εἶναι χρὴ νομοφὺλ ακας. ᾿Επειδὰν δὲ ὃ χρόνος ἔλϑῃ
τῆς φυγῆς ἑκατέρῳ, πέμπειν αὐτῶν δικαστὸς δώδε-
κα ἐπὶ τοὺς ὅρους τῆς χώρας, ἐσκεμμένους ἐν τῷ χοό-
γῳ τοὑτῳ τὰς τῶν φευγόντων ΘΈΕΙΝ ἔτι σαφέστε-
ρον" καὶ τῆς αἰδοῦς τε πέρι καὶ καταδοχῆς τούτων
δικαστὰς γίνεσϑαι. τοὺς δὲ αὖ τοῖς δικασϑεῖσιν ὑπὸ
τῶν τοιοὑτων ἀρχόντων ἐμμένειν. ἐὰν δ᾽ αὖϑις ποτὲ
κατελθὼν ὅπότερος αὐτοῖν, ἡττηϑεὶς ὀργῇ, πράξῃ
ταὐτὸ τοῦτο, φυγὼν, πὸ κατέλϑῃ" κατελθὼν
δὲ, κατὰ τὴν τοῦ ξένου ἄφιξιν, τ ταύτῃ πασχέτω. δοῦ-
λον δὲ ὃ κτείνας, ἑαυτοῦ μὲν, καϑηράσθϑω" ἐὰν δὲ
ἀλλότριον ϑυμῷ, διπλῇ τὸ βλάβος ἐκτισάτω τῷ κε-
κτημένῳ. ὅστις δ᾽ ἂν τῶν ἀποκτεινάντων πάντων μὴ
πεέϑητα: τῷ νόμῳ, ἀλλ ἀκάϑαρτος ὧν ἀγορών τε
καὶ ἄϑλα καὶ τὰ ἄλλα ἱερὰ μιαίνῃ, ὃ βουλόμενος,
τόν τε ἐπιτρέποντα τῶν προσηκόντων τῷ τελευτήσαντι
καὶ τὸν ἀποκτείναντα εἰς δίκην καταστήσας, τὴν διπλα-
σίαν χρημάτων τε καὶ τῶν ἄλλων πράξεων ἀναγκαζέ-
τω πράττειν τε καὶ ἐχτένειν: τὸ δὲ ἔκτισμα αὐτὸς
αὑτῷ κομιζέσϑω κατὰ νόμον. ἐὰν δὲ τις ϑυμῷ δοῦ-
λος δεσπότην αὑτοῦ ἀποκτείνῃ, τοὺς προσήκοντοις
τοῦ τελευτήσαντος, χρωμένους τῷ κτείναντι χρείαν
ἣν ἀνέλωσι, πλὴν μηδαμῆ μηδαμῶς ζωγροῦντας, κα-
ϑαροὺς εἶναι. ἐὰν δὲ ἀλλός τις δοῦλος ἐλεύϑερον ἄ-
ποκτείνῃ ϑυμῷ, παραδιδόντων οἱ δεσπόται τὸν δοῦ-
λον τοῖς προσήκουσι τοῦ τελευτήσαντος" οὗ δὲ ἐξ ἀ-
νάγκης μὲν ϑανατωσάντων τὸν δράσαντα, τρόπῳ
΄
534 ΡΙΓΆΤΟΝΙΒ ἃ...Ρ.8 Ὁ 9.8.
«ς» δι 3
δὲ ᾧ αν ἐθέλωσιν. ἃ δὲ γέγνεται μὲν, ὀλιγάκις δὲ,
ἂν διὰ ϑυμὸν πατὴρ ἢ μή ἰὸν ἢ θυγατέρα πλη-
“διὰ ϑυμὸν πατὴρ ἢ μήτηρ οἷόν ἢ ϑυχανέρα πλη
γαῖς ἡ τινι τρόπῳ βιαίῳ κτείνῃ, καϑάρσεις μὲν τὰς
32 ᾿ »“ἡΡ ἢ ᾿ . -
αὐτὰς τοῖς ἀλλοις καϑαιρέσθϑω, καὶ ἐνιαντοὺς τρεῖς
5 ι "-
ἀπεγιαυτείτω" κατελθόντων δὲ τῶν ἀποκτεινάντων,
Ξ “ 5 - Ἂν ὮὩ" «» ᾿ αὐ “ ἕῃ 3)
ἀπαλλάττεσθαι γυναῖκά τε ἀπὸ ἀνδρὸς, καὶ τὸν ἀν-
δρα ἀπὸ γυγαικός" καὶ μήποτέ τι κοινῇ παιδοποιή-
σασϑαι, μηδὲ ξυνέστιον ὧν ἔχγονον ἢ ἀδελφὸν ἀπε-
στέρηχε γίγνεσθαι ποτέ" μηδὲ κοινωνεῖν ἱερῶν. ἀσε-
βῶν τε περὲ ταῦτα καὶ ἀπειϑῶν, ὑπόδικος ἀσεβείας
γιγνέσϑω τῷ ἐθέλοντι. γυναοια δὲ γαμετὴν ἐὰν ἀ-
»ὴρ δι᾽ ὀργὴν κτείνῃ τινά τις, ἢ γυνὴ ἑαυτῆς ἄνδρα
ταὐτὸν τοῦτο ὡσαύτως ἐργάσηται, καϑαίρεσϑαι μὲν
τοὺς αὐτοὺς καϑαρμοὺς, τριετεῖς δὲ ἀπενιαυτήσεις
διατελεῖν. κατελθὼν» δὲ ὃ τὲ τοιοῦτον δράσας, τοῖς
αὑτοῦ παισὲν ἱερῶν μὴ κοινωνείτω, μηδὲ ὁμοτράπε-
ζος γινέσϑω ποτέ. ἀπειϑῶν δὲ ὃ γεννήτωρ, ἢ) ὃ γεν-
γηϑεὶς, ἀσεβείας αὖ ὑπόδικος γινέσϑω τῷ ἐϑέλοντι.
καὶ ἂν ἀδελφὸς ἀδελφὸν ἢ ἀδελφὴν, ἢ ἀδελφὴ ἀδελ-
φὸν ἢ ἀδελφὴν ϑυμῷ κτείνῃ, τὰ μὲν τῶν καϑαρ-
μῶν καὶ ἀπενιαυτήσεων ὡσαύτως καϑάπερ εἴρηται
τοῖς γονεῦσι καὶ τοῖς ἐκγόνοις, εἰρήσθω δεῖν γίγνε-
Ά, ἵ τ ϑ [ 5» Ὁ Ν
σϑαι καὶ τούτοις ὧν ἀδελφοὺς τε ἀδελφῶν καὶ γο-
, γ , νι 3 -"Ὕ
νέας ἐστέρηκε παίδων τούτοις δὲ ξυνέστιος αὐτοῖς
μηδέποτε γιγγνέσϑω, μηδὲ κοινωνὸς ἱερῶν. ἐὰν δὲ τις
5 - -»" “2’ - «ς
ἀπειϑῇ,, τῷ τῆς περὶ ταῦτα ἀσεβείες νόμῳ ὑπόδικος
-Ὁ ᾽ ΠῚ 3. 7) Ἃ 2
ὀρϑῶς ἂν γίγνοιτο μετὰ δίκης. ἐὰν δ᾽ ἄρα τὶς εἰς τοσ-
τ' 9 τ “ω ᾿ ; 8.9
οὗτον ἀκρατὴς ϑυμοῦ γένηται πρὸς τοὺς γεννήσαντας,
ὥστε μανίαις ὀργῆς τῶν γεννητόρων τολμῆσαι κτεῖῦ-
ἰδ ὰ θῈ ΓΠΕΟΙΒΥ͂Θ 118. 1Χ.ὄ 538
γαν τινὰ, ἐὰν μὲν ὃ τελευτήσας, πρὶν τελευτῆσαι,
τὸν δράσαντα φόνου ἀφίῃ ἑκὼν, χαϑάπερ οἱ τὸν
ἑκούσιον ἐξεργασάμενοι φόγον καϑαρϑεὶς, καὶ τὰλ-
λα ὅσαπερ ἐκεῖνοι πράξας, καϑαρὸς ἔστω" ἐὰν δὲ μὴ
ἀφῇ, πολλοῖς ἔνοχος ἕστω νόμοις ὃ τοῦτο δράσας.
καὶ γὰρ αἰκίας δίκαις ταῖς ἐὐχάταις ἔγοχος ἂν γέ-
γψοιτο, καὶ ἀσεβείας ὡσαύτως καὶ ἱεροσυλίας, τὴν
τοῦ γενγήτου ψυχὴν συλήσας. ὥστ᾽ εἴπερ οἱόντ᾽ ἣν
τὸ πολλάκις ἀποθνήσκειν τὸν αὐτὸν, καὶ τὸν πατρο-
φόνον ἢ μητρολτόγον, ἐξεργασάμενον ϑυμῷ τοῦτο,
δικαιότατον ϑανάτων πολλῶν ἣν τυγχάνειν. ᾧ γὰρ
μόνῳ οὐδ᾽ ἀμυνομένῳ ϑάνατον, μέλλοντι ὑπὸ τῶν
γονέων τελευτήσεσϑαι, παρέξει νόμος οὐδεὶς κτεῖναι
τὸν πατέρα ἢ μητέρα, τοὺς εἰς φῶς τὴν ἐκείγου φὺ-
σιν ἀγαγόντας, ἀλλ᾽ ὑπομείναντα τὰ πάντα πάσχειν
πρίν τι δδᾷν τοιοῦτον, νομοϑετήσει, πῶς τούτῳ δί-
κῆς γ8ὲ ἄλλως προσῆκον ἂν τυγχάνειν γίγνοιτο ἐνγό-
μῳ; κείσϑω δὴ τῷ πατέρα ἢ μητέρα ἀποκτείναντι
ϑυμῷ, θάνατος ἡ ζημέα. ἀδελφὸς δὲ ἂν ἀδελφὸν
"τείνῃ, ἐν στάσεσι μάχης γενομένης, ἤ τινι τρόπῳ
τοιούτῳ, ἀμυνόμενος ἄρχοντα χειρῶν πρότερον, καϑέ-
περ πολέμιον ἀποκτείνας, ἔστω καϑαρός" καὶ ἐὰν πο-
λίτης πολέτην, ὡσαύτως, ἢ ξένος ξένον. ἐὰν δὲ ἀστὸς
ξένον, ἢ) ξένος ἀστὸν ἀμυγόμενος κτείνῃ, κατὰ ταῦὔ--
τιὶὰ ἔστω, τοῦ καϑαρὸς εἶναι" καὶ ἐὰν δοῦλος δοῦ-
λον, ὡσαύτως. ἐὸν δὲ αὖ δοῦλος ἐλεύϑερον ἀμυνό-
μενος ἀποκτείνῃ, καϑάπερ ὃ χτεῖνας πατέρα, τοῖς
αὐτοῖς ἔνοχος ἕστω γόμοις. ὁ δὲ περὶ τῆς ἄφέ σεῶς
εἴρηται φόνου πατρὶ, ταὐτὸν τοῦτο ἔστω περὶ ἀπά-
536 ῬΡΙΛΑΊΤΟΝΙΘΒ ς.».870..8.8ιὲ
σης τῶν τοιούτων ἀφέσεως, ἐὰν δστισοῦν ὅτῳοῦν ἀ-
φίῃ τοῦτο ἑχὼν, ὧς ἀκουσίου γεγονότος τοῦ φόνου,
οὗ καϑαρμοὶ γεγνέσθωδον τῷ δράσαντι. καὶ ἐνιαυ-
τὸς εἷς ἔστω τῆς ἐκδημίας ἐν νόμῳ. καὶ τὰ μὲν δὴ
βίαιά τε καὶ ἀκούσια καὶ κατὰ τὸν ϑυμὸν γιγνόμε-
γα 7 περὶ φόνους » μετρίως εἰρήσθω. τὰ δὲ περὶ τὼ ἕ-
κούσια καὶ καὶ ἀδικίαν πᾶσαν γιγνόμενα, τούτων
πέρι, καὶ ἐπιβουλῆς δι ἥττης ἡδονῶν τε καὶ ἐπιϑυ-
μιῶν καὶ φϑόνων, ταῦτα μετ ἐκεῖνα ἡμῖν λεκτέον.
ΚΆ4. Ορϑῶ ὃς λέγεις. 4. Πάλιν δὴ πρῶτον περὶ τῶν
τοιούτων εἰς δύναμιν εἴπωμεν ὁπόσα ἂν εἴη. τὸ μὲν
δὴ μέγιστον Ν ἐπιϑυμία, κρατοῦσα ψυχῆς ἐξηγριω-
μένης ὑπὸ πόϑων. τοῦτο δ᾽ ἐστὶ μάλιστα ἐνταῦϑα
οὗ πλεῖστός τὲ καὶ ἰσχυρότατος ἵμερος ὧν τυγχάνει
τοῖς πολλοῖς τῶν χρημάτων, τῆς ἀπλήστου καὶ ἀπεί-
ρου "τήσεως ἔρωτας μυρίους ἐντίκτουσα" δύναμις,
διὰ φύσιν τε καὶ ἀπαιδευσίαν τὴν κακὴν. τῆς δὲ ἀ-
παιδευσίος ἡ τοῦ κακῶς ἐπαινεῖσθαι ὁδόν ὧν αἰτία
φήμη πρὸς τῶ" “Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων. πρῶτον
γὰρ τῶν ἀγαϑῶν αὐτὸ προκρίνοντες, τρίτον ὃ», τοὺς
τ ἐπιγιγνομένους λωβῶνται καὶ ἑαυτοὺς. τὸ γὰρ ἀ-
ληϑὲς λέγεσϑαι περὺ τοῦ πλούτου κατὰ πόλεις πά-
σας, πάντων κάλλιστον καὶ ἄριστον, ὡς ἕνεχα σὼώ-
ματος ἐστὶ, καὶ δῶμα ψυχῆς ἕνεκα. ἀγαϑῶν μὲν οὖν
ὄγτων ὧν ἕνεκα ὃ πλοῦτος εἰναι πέφυκε, τρίτον ἃ ἂν
εἴη μετὰ σώματος. ἀρετὴν καὶ ψυχῆς. διδάσκαλος οὖν
ἂν ὃ λόγος οὗτος χιγνοῖνῃ ὡς οὐ χρὴ πλουτεῖν ζητεῖν
τὸν εὐδαίμονα ἐσόμενον, ἀλλὰ δικαίως πλουτεῖν καὶ
σωφρόνως. καὶ φόνον οἵτως οὐκ ἂν γίγνοιντο ἐν πό-
ς,.ἃ.ε.».87γ1.. ΠΕ ΓΈΘΙΒΥΘ 118. ΙΧ. 337
λεσι, φόγοις δεύμενοι καϑαίρεσϑαι. »ὺν δὲ (ὅπερ
ἀρχόμενοι τούτων εὔπομεν) ἕν μὲν τοῦτ᾽ ἐστὶ καὶ μὲέ-
γιστον, ὃ ποιεῖ φόνου ἑκουσίου τὰς μεγίστας δίκας"
δεύτερον δὲ, φιλοτίμου ψυχῆς ἕξις, φϑόνους ἐντί-
κτουσα, χαλεποὺς ξυνοίκους, μάλιστα μὲν αὐτῷ τῷ
κεκτημένῳ τὸν φϑόνον, δευτέροις δὲ, τοῖς ἀρίστοις
τῶν ἐν τῇ πόλει. τριτὸν δὲ, οἵ δειλοὶ καὶ ἡνλω φό-
βοι πολλοὺς δὴ φόνους εἰσὶν ἐξειργασμένοι Ὅταν ἢ
τῳ πραττόμενα ἢ πεπραγμένα ἃ μηδένα βούλονται
σφίσι ξυγειδέναι γιγνόμενα ἢ γεγονότα. τοὺς οὖν
τούτων μηνυτὰς ἀναιροῦσι ϑανάτοις, ὅταν ἄλλῳ μη-
δενὲ δύνωνται τρόπῳ. τούτων δὴ πάντων πέρι προ-
οἶμια μὲν εἰρημένα ταῦτ᾽ ἔστω" καὶ πρὸς τούτοις, ὃν»
καὶ πολλοὶ λόγον τῶν ἐν ταῖς τελεταὶς περὶ τοὶ τοί--
αὕτα ἐσπουδακότων ἀκούοντες, σφόδρα πείϑονται,
τὸ τῶν τοιούτων τίσιν ἐν ἅδου γίγνεσϑαι' καὶ πάλιν»
ἀφικομένοις δεῦρο ἀναγκαῖον εἶναι τὴν κατὰ φύσιν
δίκην ἐκτίσαι, τὴν τοῦ παϑόντος ἅπερ αὐτὸς ἔδρα-
σεν, ὗὑτε ἄλλου τοιαύτῃ μοίρᾳ τελεντῆσωι τὸν τότε
βίον. πειϑομένῳ μὲν δὴ, καὶ πάντως φοβουμένῳ ἐξ
αὐτοῦ τοῦ προοιμίου τὴν τοιαύτην δίκην, οὐδὲν δὲΐ
τὸν ἐπὶ τούτῳ γόμον ὑμνεῖν" ἀπειϑοῦντι δὲ νόμος
ὃδε εἰρήσϑω τῆς γραφῆς" Ὃς ἂν ἐκ προνοΐας τὲ χαὶ
ἀδίκως ὄντιναοῦν τὼν Ἐμφυλίων αὐτόχειρ κτείνῃ,
“πρῶτον μὲν τῶν νομίμων εἰργέσθω, μήτι ἱερὰ, μήτε
ἀγορὰν, μήτε λιμένας, μήτε ἄλλον κοινὸν ξύλλογον
“μηδένα μιαίνων" ἐάν τε τὶς ἀπαγορεύῃ τῷ δράσαντι
ταῦτα ἀνθρώπων, καὶ ἐὰν μή. ὃ γὰρ νόμος ἀπαγο-
ρεύει, καὶ ἀπαγορεύων ὑπὲρ πάσης τῆς πόλεως ἀεὶ φαΐ-
Ῥματ. Τὶ ΥἹ. Υ
338 ὙΡΙΑΤΟΝΙΒ ΤΙΝ
γεταὶΐ τε καὶ φανεῖται. ὅ δὲ μὴ ἐπεξιὼν, δέον, ἢ μὴ
προσα; γορεύων ἐργεσθοι, τῶν ἐντὸς ἀνεψιότητος,
πρὸς ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν προσήκων τῷ τελευτή;-
σᾶντι, πρῶτον μὲν τὸ μέασμα εἰς αὑτὸν καὶ τὴν τῶν
ϑεῶν ἔχϑραν δέχοιτο, ὡς ἡ τοῦ νόμου ἀρὰ τὴν φὴ-
κἢν προτρέπεται" τὸ δὲ δεύτερον, ὑπόδικος τῷ ἐϑὲ-
λοντι τιμωρεῖν ὑπὲρ τοῦ τελευτήσαντος γιγνέσϑω. ὃ
δὲ ἐθέλων τιμωρεῖν, τῶν τε ἐπὶ τούτοις λουτρῶν φυ-
λακῆς πέρι, καὶ ὅσων ἂν ἑτέρων ὃ ϑεὸς περὶ ταῦτα
νόμιμα παραδῷ, πάντα ἀποτελῶν, καὶ τὴν πρόῤῥη-
σὶν προσαγορεύων, ἔτω ἀναγκάζων τὸν δράσαντα ὕ-
πέχειν τὴν τῆς δίκης 1 πρᾶξιν κατὰ γόμον. ταῦτα δὲ
ὅτὸ μὲν γίγνεσθαι χρεών ἐστι διὰ τινῶν ἐπευχῶν καὶ
ϑυσιῶν ϑεοῖς τισιν, οἷς τῶν τοιούτων μέλει, φό-
γους μὴ γίγνεσθαι κατὰ πόλεις, ῥάδιον ἀποφαΐνε-
σθαι γομοϑέτῃ" τίνες δ᾽ εἰσὶν οἱ ϑεοὶ, καὶ τίς ὃ τρό-
πος τῶν τοιούτων δικῶν τῆς εἰσαγωγῆς ὀρϑότατα
πρὸς τὸ ϑεῖον ἂν γιγνόμενος εἴη, νομοφύλακες μετ᾽
ἐξηγητῶν καὶ μάντεων καὶ τοῦ ϑεοῦ νομοϑετησάμε-
γοι, τὰς δίκας εἰσαγόντων ταὑτας. δικαστὰς δὲ αὖ-
τῶν εἶναι τοὺς αὐτοὺς οὕσπερ τοῖς τὰ ἱερὰ συλῶσι
διαδικάζειν ἐῤῥήϑη κυρίως. ὃ δὲ ὄφλων, ϑανάτῳ ζη-
μιούσθω, καὶ μὴ ἐν.πῇ τοῦ παϑόντος χώρᾳ ϑαπτέ-
σϑω, ἀναιδείας ἕνεκα πρὸς τῷ ἀσεβεῖν. φυγὼν δὲ,
καὶ μὴ ϑελήσας κρίσιν ὑποσχεῖν, φευγέτω ἀειφυγί-
αν. ἐϊδὼδν δὲ τις ἐπιβῇ τούτων τῆς τοῦ. φονευϑέντος
χώρας, ὃ προστυχὼν πρῶτος τῶν οἰκείων τοῦ ἀπο-
ϑανόντος ἢ καὶ τῶν πολιτῶν, ἀνατεὶ κτεινέτω" ἢ δὴή-
σας, τοῖς ἄρχουσι τῶν τὴν δίκην κρινάντων, κτεῖγαν
.».87.2.8.}.6. ὯΠΞ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. Τὶ 339
παραδότω" ὃ ὃ δὲ ἐπισκηπτόμενος, ἅμα καὶ κατεγγυά-
τω τὸν ᾧ ἂν ἐπισκήπτητον" ὃ δὲ παρεχέτω τοὺς ἐγ-
γνητεὶς ἀξιόχρεως, οὕς ἂν ἡ τῶν περὶ ταῦτα διίκα-
στῶν ἀρχὴ κρόνῃ, τρεῖς ἐχγυητὰὲς ἀξιόχρεως παρέξειν,
ἐγγνωμένους εἰς δίκην, ἐάν δὲ ἢ μὴ ἐθέλῃ ἢ ἀδυνατῇ
τις καϑιστάναι, τὴν ἀρχὴν παραλαβοῦσαν, δῆήσα-
σαν φυλάττειν καὶ παρέχειν εἰς τὴν τίσιν τῆς δέ-
κης. ἐὰν δὲ αὐτόχειρ μὲν μὴ, βουλεύσῃ δὲ ϑάνατόν
ἧς. χεὶρ μὲν μὴ, ἢ
, Ἁ ῳ Υ̓ ᾿Ὶ
τίς ἄλλος ἑτέρῳ, καὶ τῇ βουλήσει τε καὶ ἐπιβουλευ-
5Ὶ , Ε.Ὶ
σεν ἀποχτεΐνας, αἴτιος ὧν καὶ μὴ καϑαρὸς τὴν ψυ-
χὴν τοῦ φόνου ἐν πόλει ἐνοικῇ, γὶγνέσϑων καὶ τοὺ-
ι 3 νι ε ΩΝ , , ᾿ ΕΟ -
τῳ κατιὺὶ ταὐτὰ αἵ κρίσεις τούτων πέρι, πλὴν τῆς ἐγ
, -ν 8 ὃ» "Ὃν -ὭὉ 2 .-"
γύης" τῷ δὲ ὄφλοντι, ταφῆς τῆς οἰκείας ἐξέστω τυ-
-Ὁ ᾽ , 3 Ω
χεῖν. τὰ δὲ ἄλλα κατὰ ταὐτὰ, ὡσαύτως τῷ πρόσϑεν
ς ’ , 3 ἃ. ἍΜ
ῥηϑέντι, περὶ αὐτὸν γιγνέσϑω. τὰ αὐτὰ δὲ ἔστω
- 5 - γ
ταῦτα ξένοισί τὲ πρὸς ξένους, καὶ ἀστοῖσι καὶ ξένοις
ι χλ}λὴλ . ὃ "λ 5 ἧς ὃ "Δ Ι ἄσν
πρὸς ἀλλήλους " δούλοις τε αὖ πρὸς δούλους, τῆς τε
9 Ὁ ΡῚ
αὐτοχειρίας πέρι καὶ ἐπιβουλεύσεως, πλὴν τῆς ἐγ-
’ 3
γύης. ταύτην δὲ, καϑάπερ εἴρηται, τοὺς αὐτόχειρας
κατεγγυᾶσθϑαι. τὸν δὲ προυγορεύοντα τὸν φόγον,
μ - Ν Υ͂ γλ ᾿ - 2 Υ̓
ἅμα κατεγγυᾷν καὶ τούτους. ἐὰν δὲ δοῦλος ἐλεύϑε-
ρον» ἑκὼν, εἶτε αὐτόχειρ, εἴτε βουλεύσας, ἀποκτείνῃ,
32» -“᾿
καὶ ὄφλῃ τὴν δίκην, ὃ τῆς πόλεως κοινὸς δήμιος
2 Π Υ -»"“ἦ Ὁ Ὁ " « Χ 5 ε»νΜ»
ἄγων πρὸς τὸ μνῆμα δα ἐβούονῥαῖθθι οϑεν ἂν ὁρᾷ
ι ᾽ τ "
τὸν τύμβον, μαστιγώσας ὁπόσας ἂν ὃ ἑλὼν προσ-
- «
τάττῃ, ἐάν περ βιῷ παιόμενος ὃ φονεὺς, ϑανατω-
᾽ " - , 3 -
σάτω. ἐὰν δὲ τις δοῦλον κτείνῃ μηδὲν ἀδικοῦντα,
φόβῳ δὲ μὴ μηνυτὴς αἰσχρῶν ἔργων καὶ κακῶν αὖ-
᾽ 32) 2)
τοῦ γίγνηται, ἢ τινος ἕνεκα ἄλλου τοιοὗτου, καϑά-
γν
640 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.}.8γὉ.ἃ.
περ ἂν εἰ πολίτην κτείνας ὑπεῖχε φόνου δίκας, ὧσ-
αὑτως καὶ τοῦ τοιούτου δούλου κατὰ τὰ αὐτὰ ἀπο-
ϑανόντος, οὕτως ὑπεχέτω. ἐὰν δὲ δὴ γίγνηται ἐφ᾽
οἷσι καὶ νομοϑετεῖν δεινὸν, καὶ οὐδαμῶς προσφιλὲς,
μὴ νομοϑετεῖν δὲ ἀδύνατον, ξυγγενῶν αὐτόχειρας
φόνους, ἢ δι’ ἐπιβουλεύσεως γενομένους, ἑκουσίους
τε καὶ ἀδίκους πάντως" (οἱ τὰ μὲν πολλὰ ἐν κακῶς
οἰκούσαις καὶ τρεφομέναις γέγνονται πόλεσι" γένου-
το δ᾽ ἄν που τὶ καὶ ἐν ἢ μήποτε τὶς ἂν προσδοχή-
σϑιξ χώρι() λέγειν μὲν δὴ χρεὼν αὖ πάλιν τὸν ἔαπρο-
σϑεν σμικρῷ δηϑέντα λόγον" ἂν ἄρα τὶς ἀκούων ἧ-
μῶν, οἷος ἀποσχέσϑαι γένηται μᾶλλον ἑκὼν διὸ τὰ
τοιαῦτα φόνων τῶν πάντη ἀνοσιωτάτων. ὃ γὰρ δὴ
μῦϑος, ἢ λόγος, ἢ δ, τι χρὴ προσαγορεύειν αὐτὸν,
ἐκ παλαιῶν ἱερέων εἴρηται σαφῶς, ὡς ἡ τῶν ξυγγε-
γῶν αἱμάτων τιμωρὸς δίκη ἐπίσκοπος νόμῳ χρῆται
τῷ νῦν δὴ λεγϑέντι" καὶ ἔταξεν ἄρα δράσαντι τὲ τοι--
οὗτον, παϑεῖν ταὐτὰ ἀναγκαίως ἅπερ ἔδρασεν. εἰ
πατέρα ἀπέκτεινέ τις ποτὲ, αὐτὸν τοῦτο ὑπὸ τέκνων
τολμῆσαι βίᾳ πάσχοντα ἕν τισι χρόνοις" κἀν εἰ μη-
τέρα, γενέσθαι τε αὐτὸν, ϑηλείας μετασχόντα φὺ-
σεως, ἀναγκαῖον, γενόμενόν τε ὑπὸ τῶν γεννηϑὲν-
τῶν λιπεῖν τὸν βίον ἐν χρόνοις ὕστέροις. τοῦ γὰρ
κοινοῦ μιανϑέντος αἵματος οὐκ εἶναν κάϑαρσιν ἀλ-
λὴν, οὐδὲ ἔκπλυτον ἐθέλειν γίγνεσθαι τὸ μιανϑὲν
πρὶν φόνον φόνῳ, ὁμοίῳ ὅμοιον, ἡ δράσασα ψυχὴ
τίσῃ, καὶ πάσης τῆς συγγενείας τὸν ϑυμὸν ἀφιλα-
σαμένη κοιμήσῃ. ταῦτα δὲ παρὰ ϑεῶν μὲν τινὰ φο-
βούμενον τὰς τιμωρίας εἴργεσθαι χρὴ τὰς τοιαὐτας"
Ρ.ο.ἃ, θῈ ΤΕΘΊΒΥΒ 116, ἸΧ, 3414
εἰ δὲ τινας οὕτως ἀϑλία ξυμφορὰ καταλάβοι, ὥστε
πατρὸς 1) μητρὸς, ἢ ἀδελφῶν 1) τέκνων, ἐκ προνοίας
ἑκουσίως ψυχὴν τολμῆσαι ἀποστερεῖν σώματος, ὃ
παρὰ τοῦ ϑνητοῦ νομοϑέτου νόμος ὧδε περὺ τῶν
τοιούτων νομοϑετεῖ" προῤῥήσεις μὲν τὰς πεοὶ τῶν
νομίμων εἴργεσϑαν, καὶ ἐγγύας τὰς αὐτὰς εἷ-
γναν καϑάπερ ἐῤῥήϑη τοῖς ἕμπροσϑεν. ἐὰν δὲ
τις ὕφλῃ φόνου τοιούτου, τούτων κτείνας τινὰ,
οἵ μὲν τῶν δικαστῶν ὑπηρέται καὶ ὄρχοντες ἅπο-
κιξέναντες, εἰς τεταγμέγην τρίοδον ἕξω τῆς πόλε-
ὡς ἐκβαλλόντων γυμνόν. αἵ δὲ ἀρχαὺ πᾶσαι ὕ-
πὲρ ὅλης τῆς πόλεως, λίϑον ἕκαστος φέρων, ἐπὸὶ
τὴν κεφαλὴν τοῦ νεκροῦ βάλλων, ἀφροσιούτω τὴν
πόλιν ὅλην" μετὰ δὲ τοῦτο εἰς τὰ τῆς χώρας ὅρια
φέροντες ἐκβαλλόντων τῷ γύμῳ ἄταφον. τὸν δὲ δὴ
πάντων οἰπειότατον καὶ λεγόμενον φίλτατον ὃς ἂν
ἀποχτείνγῃ, τί χρὴ πάσχειν; λέγω δὲ ὃς ἂν ξαυτὸν
"τδίνῃ, τὴν τῆς εἱμαρμένης βίᾳ ἀποστερῶν μοῖραν,
μὴτε πόλεως ταξάσης δίκην, μήτε περιωδύνῳ ἀφύ-
κτῳ προσπεσούσῃ τύχῃ ἀναγκασϑεὶς, μηδὲ αἰσχύ-
νῆς τινὸς ἀπόρου καὶ ἀβίου μεταλαχὼν, ἀργίᾳ δὲ
καὶ ἀνανδρίας δειλίᾳ ἑαυτῷ δίκην ἄδικον ἐπιθῇ"
τούτῳ δὴ τὰ μὲν ἄλλα ϑεὸς οἷδεν ἃ χρὴ νόμιμα γί-
γνεσϑαν περὶ καϑαρμοὺς τὲ καὶ ταφάς: ὧν ἐξηγη-
τάς τε ἅμα καὶ τοὺς περὶ ταῦτα νόμους ὁπανερομέ-
κ Α 5» Υ͂ ᾿ - 2 - λ
γους χρὴ τοὺς ἐγγύτατα γένει ποιεῖν αὐτοῖσι κατὰ
τὰ προσταττόμενα. τάφους δ᾽ εἶναι τοῖς οὕτω φϑα-
ρϑῖσι, πρῶτον μὲν κατὰ μόνας, μηδὲ μεϑ' ἑνὸς ξυν-
τάφου; εἶτα ἐν τοῖς τῶν δώδεκα δρίοισνι μερῶν τῶν
342 ΡΙΛΑΤΟΝΙΘ ς.Ρ.8γ4.8.Ὁ
ὅσα ἀργὰ καὶ ἀνώνυμα, θάπτειν ἀκλεεῖς αὐτοὺς,
μὴτε στήλαις μὴτε ὀνόμασι δηλοῦντας τοὺς τάφους.
ἐὰν δ᾽ ἄρα ὑποζύγιον ἢ ζῶον ἀλλό τι φονεύσῃ τινὰ,
πλὴν τῶν ὅσα ἐν ἀγῶνι τῶν δημοσίᾳ τιϑεμένων ἀ-
ϑλεύοντα τὶ τοιοῦτον δράσῃ, ἐπεξίτωσαν μὲν οἱ
προσήκοντες τοῦ φόνου τῷ κτείναντι" διαδικαξόντων
δὲ τῶν ἀγρονόμων οἷσιν ἂν καὶ ὁπόσοις προστάξῃ ὃ
προσήκων" τὸ δὲ ὄφλον, ἕξω τῶν ὅρων τῆς χώρας ἄ-
ποκτείναντας διορίσαι. ἐὰν δὲ ἀψυχόν τι ψυχῆς ἄν-
ϑρωπον στερήσῃ, πλὴν ὅσα κεραυνὸς, ἢ τι- παρὰ
ϑεοῦ τοιοῦτον βέλος ἰὸν, τῶν δὲ ἄλλων ὅσα τινὸς
προσπεσόντος ἢ αὐτὸ ἐμπεσὸν κτείνῃ τινὰ, δικαστὴν
μὲν αὐτῷ καϑίζετω τῶν γειτόνων τὸν ἐγγύτατα ὃ
προσήκων γένει, ἀφοσιούμενος ὑπὲρ αὑτοῦ τε καὶ
ὑπὲρ τῆς συγγενείας ὅλης: τὸ δὲ δρδορ ἐξορίζειν,
κπαϑάπερ ἐῤῥήϑη, τὸ τῶν ξώων ΌΜΩΣ ἐὰν δὲ τεϑνεὼς
μὲν αὖ τις φανῇ, ἄδηλος δὲ ὃ κτείνας ἢ, καὶ μὴ ἂ-
μελῶς ζητοῦσιν ἀνεύρετος γίγνηται, τὰς μὲν ποῤῥὴ-
σεις, τὰς αὐτὰς γίγνεσθαι καϑάπερ τοῖς ἄλλοις"
προσαγορεύειν δὲ τὸν φόνον τῷ δράσαντι" καὶ ἐπι-
δικασάμενον ἐν ἀγορᾷ, κηρύξαι τῷ κτείναντι τὸν
χαὶ τὸν, καὶ ὠφληκόύτι φόνου, μὴ ἐπιβαίνειν ἱερῶν
μηδὲ ὅλης χώρας τῆς τοῦ παϑόντος" ὡς, ἂν φανῇ
καὶ γνωσϑῇ, ἀποθανούμενον, καὶ ἔξω τῆς τοῦ σια-
ϑόντος “χώρας ἐπβληϑησόμενον ἄταφον. οὗτος δὴ
γόμος εἷς ἔστω κύριος, περὶ φόνου κείμενος: καὶ τὰ
μὲν περὶ τὰ τοιαῦτα μέχρι τούτων, οὕτως. ὧν δὲ ὁ
τεύνας ἐφ᾽ οἷς τὸ ὀρϑῶς ἂν καϑαρὸς εἴη, τάδ᾽ ἔστω.
νύκτωρ φῶρα εἰς οἰκίαν εἰσιόντα ἐπὶ κλοπῇ χρημά.
Ἵ ς.ἃ.ε. Ὲ ΤΡΟΘΙΒΥΒ 118. ΙΧ, 843
Ὁ
τῶν ἐδν ἑλὼν κτείνῃ τὶς, καϑαρὸς ἕστω" καὶ ἐὰν
2
λωποδύτην ἀμυνόμενος ἀποκτείνῃ, καϑαρὸς ἕστω᾽"
᾿ -- .- ᾿Ὶ »Ὅ
καὶ ἐὰν ἐλευϑέραν γυναίκα βιάζηταί τις ἢ παῖδα
περὶ τὰ ἀφροδίσια, γηποινεὶ τεϑνάτω ὑπό τ τοῦ
ς ὦ 9ὲ ᾿ ἊΝ Π { " Π 2. χδ λ -" Ει
ὑβρισϑέντος βίᾳ, καὶ ὑπὸ πατρὸς, ἡ ἀοὲ φῶν, ἢ
Υ Γ Ακ ἮΝ ΓΣ
υἱέων. ἐών τε ἀνὴρ ἐπιτύχῃ γαμετῇ γυναικὶ βιαζομέ-
γῃ, κτείνας τὸν βιαζόμενον, ἔστω χαϑαρὸς ἐν τῷ
, ΘΙ Β Ἂ . ’ ; 5
γόμῳ. καὶ ἐὰν τις πατρὺ βοηϑῶν ϑάνατον, μηδὲν ἀ-
-Ὁ νὰ ὯΝ
γνόσιον δρῶντι, κτείνῃ τινα, ἢ μητρὶ, ἢ τέκνοις, ἢ
ἀδελφοῖς, ἢ ξυγγενγήτορι τέχνων, πάντως καϑαρὸς
ἔστω. τὰ μὲν τοίνυν περὶ τροφὴν τε ζώσης ψυχῆς καὶ
᾿ τῇ 2 οἡ ΑΝ ι ᾿ ὡ΄. ᾿
παιδείαν, ὧν αὐτῇ τυχούσῃ μὲν βιωτὸν, ἀτυχησασῇῃ
: -ο" « -Ἥ
δὲ, τοὐναντίον, καὶ περὶ ϑανάτων τῶν βιαίων ἃς δεῖ
τιμωρίας γίγνεσθαι, γενομοϑετήσϑω. τὰ δὲ περὶ τὴν
τῶν σωμάτων τροφὴν μὲν καὶ παιδείαν, εἴρηται. τὸ
δ᾽ 5....Ὁ ᾿ - ᾿ "ξ σ᾿ Αθν δι Τ
ἐχόμενον τούτων, αν βίαιοι πράξεις ὑπ ἀλλήλων
ἀκούσιοί τε καὶ ἑκούσιοι γιγνόμενοι, διοριστέον εἰς
͵ ͵ τ΄ ᾿
δύναμιν αἵ τε εἰσὶ καὶ ὅσαι, καὶ ὧν ἂν τυγχάνουσαν
᾿ .“ »λ Ἷ
τιμωρήσεων, τὸ πρόσφορον ἔχοιεν ἂν ἕκασται. ταῦ-
2 ". - γυσν "-
τα μεῖ ἐκεῖνα, ὡς ἔοικεν, ὀρϑῶς ἂν νομοϑετοῖτο.
Ν
τραύματα δὴ καὶ πηρώσεις ἐκ τραυμάτων, τά γε δεὺ-
τερα μετὰ ϑανάτους, καὶ ὃ φαυλότατος ἂν τόύξειξ
τῶν ἐπὶ νόμον τρεπομένων. τὰ δὴ τραύματα, καϑά-
«ς ’ .
περ οἱ φόνοι διῆρηντο, διαιρετέον " τὰ μὲν, ἑκούσια"
τὰ δὲ. ϑυμῷ" τὰ δὲ, φόβῳ" τὸ δὲ, ὁπόσα
, ϑυμῷ: τὰ δὲ, φόβῳ: τὰ δὲ, ὁπόσα ἔκ προ-
, ς τ
γοίας ἑκούσια συμβαίνει γιγνόμενα. προῤῥητέον δὴ
τι περὶ πάντων τῶν τοιούτων τοιόνδε" ὡς ἄρα νό-
5 , 5 -Ὁ ’ ΝΥ - «
μους ἀνθρώποις ἀναγκαιον τίϑεσθαι, καὶ ζην κατὰ
[4 2." -
γόμους, ἢ μηδὲν διαφέρειν τῶν͵ πάντη ἀγριωτάτων
5344 ΡΙΊΑΤΟΝΙδ' Ρ.87 5ὅ.α.}.ς.ἃ,
ε Ὁ“ ῃ
ϑηρίων. ἡ δὲ αἰτία τούτων, ἥδε, ὅτι φύσις ἀνϑρὼ-
3 ΠῚ -“
πων οὐδενὸς ἱκανὴ φύεται ὥστε γνῶναΐ τε τὼ συμ-
φέροντα ἀνϑρώποις εἷς πολιτείαν, καὶ, γνοῦσα τὸ
βέλτιστον, ἀεὶ δύνασϑαΐ τε καὶ ἐθέλειν πράττειν.
γνῶναι μὲν γὰρ πρῶτον χαλεπὸν ὅτι πολιτικῇ καὶ
ἀληϑεῖ τέχνη οὐ τὸ ἴδιον ἀλλὰ τὸ κοινὸν ἀνάγκη μέ-
Ἶ ΔΉ ΕΡ γκὴ μὲ
.] . "-- ν », “μά
λειν" (τὸ μὲν γὰρ κοινὸν ξυνδεῖ, τὸ δὲ ἴδιον διασπᾷ
τὰς πόλεις) καὶ ὅτι ξυμφέροι τῷ κοινῷ τε καὶ ἰδίῳ
τοῖν ἀμφοῖν, ἣν τὸ κοινὸν τιϑῆται καλῶς μᾶλλον
ἢ τὸ ἴδιον. δεύτερον δὲ, ἐὰν ἄρα καὶ τὸ γνῶναι τὶς
ὁτι ταῦτα οὕτω πέφυκε, λάβη ἱκανῶς ἐν τέχνῃ, μετὰ
᾿ - 3
δὲ τοῦτο ἀνυπεὐύϑυγός τε καὶ αὐτοκράτωρ ἄρξη πὸό-
3 »"» -
λεως, οὔκ ἂν ποτὲ δύναιτο ἐμμεῖναι τούτῳ τῷ δό-
γματι, καὶ διαβιῶναι τὸ μὲν κοινὸν ἡγούμενον τρέ-
φῶν ἐν τῇ πόλει, τὸ δὲ ἴδιον, ἑπόμενον τῷ κοινῷ"
5η η3 ΣΝ -»᾿ 5, .9 Π ε ι Υ͂
αλλ ἐπὶ πλεονεξίαν καὶ ἰδιοπραγίαν ἡ ϑνητὴ φύσις
353 Π .
αὐτὸν δρμήσει ἀεὶ, φεύγουσα μὲν ἀλόγως τὴν λὺ-
πὴν, διώκουσα δὲ τὴν ἡδονὴν" τοῦ δὲ δικαιοτέρου
τε καὶ ἀμείνονος ἐπίπροσϑεν ἄμφω τούτω συστήσε-
ς Ἃ ΄ » ᾿ ΕἸ δὲ" μὰ ΄
ται" καὶ σκότος ἀπεργαζομένη ἐν αὑτῇ, πάντων κα-
»- , «ε« Ἂ ε;
κῶν ἐμπλήσει πρὸς τὸ τέλος αὑτὴν τε καὶ πύλιν ὃ-
λην. ἐπεὶ ταῦτα εἴποτε τὶς ἀνϑρώπων φύσει ἱκαγὸς,
, " Ν - ᾿ 2» "
ϑείᾳ μοίρᾳ γεννηϑεὶς, παραλαβεῖν δυνατὸς εἴη, νό-
3φς"ν ᾽ν , -“»ὝἭ 2 -
μὼν οὐδὲν ἂν δέοιτο τῶν ἀρξόντων ἑαυτοῦ. ἐπιστὴή-
, “ ͵ 3
μης γὰρ οὔτε νόμὸς οὔτε τάξις οὐδεμία κρείττων"
οὐδὲ ϑέμις ἐστὲ νοῦν οὐδενὸς ὑπήκοον οὐδὲ δοῦλον
3 ᾿ , 2! Ξ- Ψ ἊΨ 3 ᾿ Ε
ἀλλὰ πάντων ἀρχοντὰ εἶναι, ἐάν περ ἀληϑινὸς ἐ-
, 1 - 3
λεύϑερός τε ὄντως ἢ κατὰ φύσιν. νῦν δὲ οὐ γάρ ἐστιν
3 -» 32 -»"Ἢ 3 Υ ι
οὐδαμοῦ. οὐδαμῶς, ἀλλ᾽ ἢ κατὰ βραχὺ. διὸ δὴ τὸ
πο σιν.“ ΦΦΠπσσιοι,
οἰ πνοαί βοὶ 8 ΨΕΘΥϑ 118: 1Χ. 345
δεύτερον αἱρετέον, τάξιν τὸ καὶ νόμον" ἃ δὴ τὸ μὲν
ὡς ἐπιτοπολὺ δρᾷ καὶ βλέπει, τὸ δ᾽ ἐπίπαν ἀδυγα-
τεῖ. ταῦτα δὴ πὰς εἵνεκα εἴρηται. νῦν ἡμεῖς τάξο-
μὲν τί χρὴ τὸν τρώσαντα ἢ τι βλάψαντα ἕτερον ἀλ-
λον, παϑεῖν ἢ ἀποτένειν. πρόχειρον δὴ παντὶ περὶ
παντὸς ὑπολαβεῖν ὀρϑῶς, τὸ, τὲ τρώσαντα, ἢ τίνα,
ἢ πῶς, ἢ πότερα λέγεις; μυρία γὰρ ἕκαστα ἐστὶ τοὺὐ-
τῶν, καὶ πάμπολυ διαφέροντα ἀλλήλων. ταῦτ᾽ οὖν»
δὴ δικαστηρίοις ἐπιτρέπειν κρένειν πάντα, ἢ μηδένα,
ἀδύνατον. ἕν μὲν γὰρ κατὰ πάντων ἀναγκαῖον ἐπι-
τρέπειν κρῖναι, τὸ, πότερον ἐγένετο 1) οὐκ ἐγένετο
ἕκαστον τοὐτων" τὸ δὲ μηδὲν ἐπιτρέπειν αὖ περὶ τοῦ
τί δεῖ ζημιοῦσϑαι, καὶ πάσχειν τέ χρεὼν τὸν ἀδικὴ-
σαντα τούτων τὲ, ἀλλ᾽ αὐτὸν περὶ πάντων νομοϑε-
τῆσαιν “σμικρῶν καὶ μεγάλων, σχεδὸν ἀδύνατον. ΚΑ.
Τίς οὖν ὃ μετὰ τοῦτον λόγος; 4. Ὅδε:" ὅτι τὰ μὲν
ἐπιτρεπτέον δικαστηρίοις, τὰ δὲ οὐκ ἐπιτρεπτέον,
ἀλλ᾽ αὐτῷ νομοϑετητέον. ΚΑ. Ποῖα δὴ νομοϑετη-
τέον τε, χαὶ ποῖα ἀποδοτέον κρίνειν τοῖς δικαστης
ρίοις; «460. Τάδε δὴ μετὰ ταῦτα ὀρθότατ᾽ ἂν εἰπεῖν
εἴη" ὥς, ἔν πόλει ἐν ἢ δικαστήρια φαῦλα καὶ ἄφωνα
κλέπτοντα τὰς αὐτῶν δόξας κρύβδην τὰς κρίσεις δια-
δικάζει, καὶ ὅδ, τι τούτου δεινότερον, ὅταν μηδὲ σι-
γῶντα, ἀλλὰ ϑορύβου μεστὰ, καϑάπερ ϑέατρα, ἐ-
παινοῦντά τε βοῃ καὶ ψέγοντα τῶν ῥητόρων ἑκάτε-
θοὸν ἐν μέρει, κρίνῃ, χαλεπὸν τότε πάϑος ὅλῃ τῇ πό-
λει γίγνεσθαι φιλεῖ. τοῖς οὖν δὴ τοιούτοις δικαστη-
ρίοις νομοϑετεῖν ὑπό τινος ἀνάγκης ληφϑέντα, οὐκ
εὐτυχὲς μὲν, ὅμως δὲ ἐξ ἀνάγκης εἰλημμένον, ὅτι
46 ΡΙΑΤΟΝΙΘΒ ο.(4,..)».877.8.
ῷ:
Ἀ
περὶ σμικρότατα ἐπιτρεπτέον αὐτοῖς τάττειν τιὶς ζη-
μίας, τὰ δὲ πλεῖστα αὐτὸν γομοϑετεῖν διαῤῥήδην,
ἄν τις ἄρα τοιαύτῃ πολιτείᾳ νομοϑετῇ ποτὲ. ἐν ἡ
δὲ ἂν πόλει δικαστήρια εἷς δύναμιν ὀρϑῶς καϑεστῶ-
τὰ ἢ). τραφέντων τε εὖ τῶν μελλόντων δικάζειν, δο-
κιμασϑέντων τὲ διὰ πάσης ἀχριβείας, ἐνταῦϑα ὁρ-
ϑὸν, καὶ ἔχον εὖ καὶ καλῶς, τὰ πολλὰ ἐπιτρέπειν
κρένειν τοῖς τοιούτοις δικασταῖς, τῶν ὀφλόντων πέρι,
τί γρὴ πάσχειν αὐτοὺς ἢ. ἀποτίνειν. ἡμῖν δὲ τανῦν
ἀνεμέσητον τὸ μὴ νομοϑετεῖν αὐτοῖς τὰ μέγιστα καὶ
πλεῖστα ἃ καὶ φαυλοτέρως ἂν πεπαιδευμένοι δι-
κασταὶ δύναιντο κατιδεῖν, καὶ προσάπτειν ἑκάστῳ
τῶν ἁμαρτημάτων τὴν ἀξίαν τοῦ πάϑους τε καὶ πρά-
ἕξεως. ἐπειδὴ δὲ οἷς ἡμεῖς νομοϑετοῦμεν, οὐχ ἥκιστα
ἐμμελεῖς αὐτοὺς οἰόμεϑ᾽ ἂν τῶν τοιούτων γίγνεσθαι
κριτὰς, ἐπιτρεπτέον δὴ τὰ πλεῖστα. οὐ μὴν ἀλλ᾽, ὁ-
περ πολλάκις: εἴπομέν τε καὶ ἐδράσαμεν ἐν τῇ τῶν
ἕμπροσϑεν νομοθετήσει γόμων, τὸ περιγραφὴν τε
καὺ τοὺς τύπους τῶν τιμωριῶν εἰπόντας, δοῦναι
τὰ παραδεί ἔγματα τοῖσι δικασταῖς, τοῦ μήποτε βαί-
γειν ἕξω τῆς δίκης, τότε τὸ ἣν ὀρϑότατα ἔχον, καὶ
δὴ καὶ νῦν τοῦτ᾽ αὐτὸ ποιητέον, ἐπανελϑόντας ἢδὴ
πάλιν ἐπὶ τοὺς νόμους. ἢ δὲ γραφὴ περὶ τραύματος
ὧδε ἡμῖν κείσϑω" ἐὰν τις διανοηϑεὶς τῇ β βουλήσει
κτεῖναι τινὶ φίλιον, πλὴν ὧν ὃ νόμος ἐφίησι, τρώσῃ
μὲν, ἀποκτεῖναι δὲ ἀδυνατήσῃ, τὸν διανοηϑέντα τὲ
καὶ τρώσαντα οὕτως οὐκ ἄξιον ἐλεεῖν, οὐδὲ αἱδού-
μένον ἄλλως ἢ καϑάπερ ἀποκτείναντα, ὑπέχειν τὴν
δίκην φόνου ἀναγκάζειν. τὴν δὲ οὐ παντάπασι κακὴν
Βις,4, ὍΕ ΤΕΟΤΡΥΘ. 118.1Χ, 347
γ 3 -Ὁ ο᾿᾽ Ν Π ὃ ’ ει Ὁ κα
τύχην αὐτοῦ σεβόμενον, καὶ τὸν δαίμονα, ὃς αὐτὸν
καὶ τὸν τρωϑέντα ἐλεήσας ἀπότροπος αὐτοῖς ἐγένετο,
μὴ τῷ μὲν ἀνίατον ἕλκος γενέσθαι, τῷ δὲ ἐπάρατον
ΙΕ Ν ν , ἐπ, ...» - , ᾿
τύχην καὶ ξυμφορὰν, τούτῳ δὴ χάριν τῷ δαίμονι δι-
᾿ κι ᾿᾿ 5
δόντα, καὶ μὴ ἐναντιούμενον, τὸν μὲν ϑάνατον ἄ-
φελεῖν τοῦ τρώσαντος, μετάστασιν δὲ εἰς τὴν γεΐτο-
γα πόλιν αὐτῷ γίγνεσθαι, διὰ βίου καρπούμενον
ῳ ᾿ ς -" - ῶ ι » ᾿
ἄσασαν τὴν αὑτοῦ κτῆσιν. βλάβος δὲ, εἰ κατέθλαψε
τὸν τρωϑέντα, ἐκτίνειν τῷ βλαφϑέντι" τιμᾷν δὲ τὸ
δικαστήριον ὅπερ ἂν τὴν δίκην χρίνῃ" κρίνειν δὲ ον
περ ἂν τοῦ φόνου ἐδίχοισαν, εἰ ἐτελεύτησεν ἐκ τῆς
πληγῆς τοῦ τραύματος. γονέας δ΄ ἂν παῖς ἢ δοῦλος
ς δὲ
δεσπότην ὡσαύτως ἐκ προνοίας τρώσῃ, ϑάνατον εἶ-
γαν τὴν ζημίαν. καὶ ἐὰν ἀδελφὸς ἀδελφὸν ἢ ἀδελ-
ν᾿ ιν ὦ ν. ὃ ὅδ, 2 ' δ. ΄ ν.»
φὴν, ἢ ἀδελφὴ ἀδελφὸν ἢ ἀδελφὴν τρώσῃ, καὶ ὄφλῃ
τραύματος ἐκ προγοΐέας, ϑάνατον εἶναι τὴν ζημίαν.
᾿ 3, ἢ ΔΙ ς εν ) ς ΕῚ ο ωὉ τὸ -
γυνὴ δὲ ὄνδρα ἑαυτῆς δξ ἐπιβουλῆς τοῦ ἀποκτεῖναι
τρώσασα, ἢ) ἀνὴρ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα, φευγέτω ἀ-
-Ὁ 3 ᾿ -᾿ ᾽.
εἰφυγέαν. τὴν δὲ κτῆσιν, ἐὰν μὲν υἱεῖς ἢ ϑυγατέρες
αὑτοῖς ὧσι παΐδὲς ἔτι, τοὺς ἐπιτρόπους ἐπιτροπεύ-
ειν, καὶ ὀφρανῶν τῶν παίδων ἐπιμελεῖσθαι: ἐὰν δὲ
ἄνδρες, μὴ ἐπάναγκες ἔστω τρέφεσϑαι τὸν φεύγοντα
ὑπὸ τῶν ἐχγόνων' τὴν δὲ οὐσίαν ἐᾷν αὐτοὺς κεκτῆ-
͵ -7
σϑαι. ἅπαις δὲ ὅστις ἂν τοιαὗταις συμφοραῖς περι-
πέση, τοὺς συγγενεῖς συνελϑόντας, μέχοις ἀνεψιῶν
- ΄ 3
παίδων τοῦ πεφευγότος, ἀμφοτέρωθεν πρός τε ἄν-
δρῶν καὶ πρὸς γυναικῶν, κληρογόμον εἰς τὸν οἶκον
τοῦτον τῇ πόλει τετταρακοντακαιπεντοακισχιλιοστὸν
. }Ὶ
καταστῆσαι βουλευομένους, μετὰ νομοφυλάκων καὶ
348 ῬΠΑΤΟΝΙΒ ς.}.δ7 8.8.}.
ἱερέων, διανοηϑέντας τρόπῳ καὶ λόγῳ τοιῷδε; ὡς
οὐδεὶς οἶκος τῶν τετταράκοντα καὶ πεντακισχιλίων
τοῦ ἐνοικοῦντος ἐστὴν, οὐδὲ ξύμπαντος τοῦ γένους,
οὕτως ὡς τῆς πόλεως δημόσιός τεκαϊζδιος. δεῖ δὴ τὴν
γεπόλιν τοὺς αὑτῆς οἴκους ὡς δσιωτάτους τε καὶ εὐτυχε-
στάτους κεχτῆσϑαι κατὰ δύναμιν. ὅταν οὖν τις ἅμα
δυστυχηϑὴ καὶ ἀσεβηϑῇ τῶν οἴκων, ὥστε τὸν κεκτημέ-
γον ἐν αὐτῷ παῖδας μὲν μὴ καταλιπεῖν, ἠΐϑεον δὲ, ἢ
καὶ γεγαμηκότα ἄπαιδα τελευτῆσαι, φόνου ὄφλοντα
ἑκουσίου, ἢ τινος ἁμαρτήματος ἄλλου τῶν περὶ ϑε-
οὺς ἢ πολίτας, ὧν ἂν ϑάνατος ἐν τῷ γόμῳ ζημία δι-
αῤῥήδην ἢ κειμένη, ἢ καὶ ἐν ἀειφυγέᾳ τὶς φεύγῃ
τῶν ἀνδρῶν ἄπαις" τοῦτον πρῶτον μὲν καϑήρασθϑαν
καὶ ἀποδιοπομπήσασϑαν τὸν οἶκον χρεὼν ἔστω κατὰ
γόμον" ἕπειτα συγνελϑόντας (καϑάπερ εἴπομεν γῦν
δὴ) τοὺς οἰκείους ἅμα γνομοφύλαξι, σκχέψασϑαι γέ-
γος ὃ, τιπὲρ ἂν ἢ τῶν ἐν τῇ πόλει εὐδοκιμώτατον
ι ει 3 ἢ τ. Ἂ »"
πρὸς ἀρετὴν, καὶ ἅμα εὐτυχὲς, ἐν ᾧ ἂν παῖδες γε-.
γονότες ὠσι πλείους. ὅϑεν ἕνα τῷ τοῦ τελευτήσαντος
πατρὶ, καὶ τοῖς ἄνω τοῦ γένους, υἱὸν ὡς ἐκεένων εἰσ-
ποιοῦντας, φήμης ἕνεκα ἐπογομάζοντας, γεννήτορά
τε αὑτοῖς καὶ ἑστιοῦχον καὶ ϑεραπευτὴν δσίων τε
καὶ ἱερῶν ἐπ᾿ ἀμείνοσι τύχαις γίγνεσθαι τοῦ πατρός"
τούτῳ τῷ τρόπῳ ἐπευξαμένους, αὐτὸν κληρονόμον
καταστῆσαι κατιὶὶ νόμον. τὸν δ᾽ ἐξαμαρτόντα, ἀνώ-
νυμον ἐᾷν καὶ ἄπαιδα καὶ ἄμοιρον κεῖσϑαι, ὁπόταν
αὐτὸν καταλάβωσιν αἵ τοιαῦται ξυμφοραΐ. ἔστι δὲ
᾿ , »- , “ «“ ᾿
οὐ πάντων, ὡς ἔοικε, τῶν ὄντων ρος ὑρῳ προσμι-
γνὺς, ἀλλ᾽ οἷς ἐστι μεϑόριον, τοῦτο ἐν μέσῳ ὅρων
πων, ὐνωνα.
οἱ ἃ.ο. ὈῈ ΤΕΟΘΙΒΥΘ. 118, 1Χ. 349
ἐν ε Ὁ ἷ .λλ Ῥπ 3.5 5 -
πρότερον ἑκατέρῳ προσβάλλον γίγνοιτ ἂν ἀμφοῖν
-“" 5
μεταξύ. καὶ δὴ καὶ τῶν ἑκουσίων τε καὶ ἀκουσίων τὸ
ϑυμῷ γιγνόμενον ἔφαμεν τοιοῦτον εἶναι. τραυμά:
τῶν οὖν ἐνεστώτων ὀργῇ γενομένων, ἐὰν ὄφλῃ τὶς,
πρῶτον μὲν τίνειν τοῦ βλάβους τὴν διπλασίαν, ἂν
- ἜΝ 3 - -"“ὕ΄ ᾷ »5 ᾿ ,
τὸ τραῦμα ἰάσιμον ἀποβῇ" τῶν δὲ ἀνιάτων, τὴν τε-
, .ο 2 τ Ψ Υ͂ ᾿ ’
τραπλασίαν. ἐὼν δὲ ἰάσιμον μὲν, αἰσχύνην δὲ μεγά-
λην τινὺὶ προσβάλλῃ τῷ τρωϑέντι καὶ ἐπονείδιστον,
τὴν τετραπλασίαν ἐκτίνειν. ὅσα δὲ τις τρώσας τινὰ,
" ἢ Ω ᾿ ἢ 3 ᾽ ᾿ . ᾿
μὴ μόνον βλάπτῃ τὸν παϑόντα, ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν
ποιήσας ἀδύνατον τῇ πατρίδι πρὸς πολεμίους βοη-
- - ᾿ -Ὁ ͵ -“Σ΄ Η͂
ϑεῖν, τοῦτον δὲ μετὰ τῶν ἀλλονν ζημιῶν ἐκτίνειν καὶ
τῇ πόλει τὴν βλάβην. πρὸς γὰρ ταῖς αὑτοῦ στρατεί-
κι -Ὁ ΟῚ ο-
αἰς, καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀδυνατοῦντος στρατευέσϑω, καὶ
τὸς ὑπὲρ ἐκείνου πολεμικιὶς ταττέσϑω τάξεις. ἢ, μὴ
δρῶν ταῦτα, ὑπόδικος τῷ ἐϑέλοντι τῆς ἀστρατείας
, 9 ᾿ , ν δὰ ὃ Α ΄- ᾿ λ Π 3 ἜΠΑΣΥ
γιγνέσθω κατιὰ νόμον. τὴν δὲ δὴ τῆς βλάβης ἀξίαν,
3» -Ὁ δ ς - 2 Ἃ Υ ε
εἴτε διπλῆν, εἴτε τριπλῆν, εἴτε καὶ τετραπλασίαν, οἵ
καταψηφισάμενοι δικασταὶ ταττόντων. ἐὰν δὲ ὅμό-
5» ᾿ -“Ὕ΄
γογος ὁμόγονον τὸν αὐτὸν τρόπον τοῦτον τρώσῃ, τοὺς
γενήτας καὶ τοὺς συγγενεῖς, μέχρις ἀνεψιῶν παίδων
πρὸς γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν, γυναῖκάς τε καὶ ἄνδρας
συνελϑόντας κρίναντας πεϑαυμδοῥι, τιμᾷν τοῖς γεν-
γήσασι κατὰ φύσιν. ἐὰν δὲ ἀμφισβητήσιμος ἡ τέμη-
σις γίγνηται, τοὺς πρὸς ἀνδρῶν εἶναι τιμῶντας κυ-
ρίους. ἐὰν δὲ ἀδυνατῶσιν αὐτοὶ, τοῖς νομοφύλαξι
τελευτῶντας ἐπιτρέπειν. ἐκγόνοις δὲ πρὸς γονέας εἶς
γναν τῶν τοιούτων τραυμάτων δικαστὰς μὲν, τοὺς ὕ-
᾿πὲρ ἑξήκοντα ἔτη γεγογότας ἐπάναγκες, οἷς ἂν παῖ-
550 ΡΑΤΟΝΙ5 Ρ.87.9.8.}.6,
δὲς μὴ ποιητοὶ ἀληϑινοὶ δὲ ὦσιν" ἂν δέ τις ὄφλῃ,
τιμᾷν εἰ τεϑνάναι χρὴ τὸν τοιοῦτον, εἴτέ τι μεῖζον
ἕτερον τούτου πάσχει», ἢ καὶ μὴ πολλῷ σμικρότερον.
καὶ τῶν ξυγγενῶν τοῦ δράσαντος μηδένα δικάζειν,
μηδ᾽ ἐὰν γεγονὼς ἢ τὸν χρόνον ὅσον ὃ γόμος εἴρηκε.
δοῦλος δὲ ἄν τις ἐλεύϑερον ὀργῇ τρώσῃ, παραδότω
τὸν δοῦλον ὃ κεκτημένος τῷ τρωϑέντι χρῆσϑαι ὃ, τι
ἂν ἐθέλῃ" ἐὰν δὲ μὴ παραδιδῷ, αὐτὸς τὴν βλάβην
ἐξιάσϑω. ξὼν δὲ ἐκ συνϑήκης αἰτιᾶται τοῦ δούλου
καὶ τοῦ τρωϑέντος μηχαγὴν εἶναν τὶς τὸ γεγογὸς,
ἀμφισβητησάτω" ἐὰν δὲ μὴ ἕλῃ, τριπλασίαν ἐκτισά-
τω τὴν βλάβην" ἑλὼν δὲ, ἀνδραποδισμοῦ ὑπόδικον
ἐχέτω τὸν τεχνάζοντα μετιὶὶ τοῦ δούλου. ὃς δ᾽ ἂν ἀ-
κων ἄλλος ἄλλον τρώσῃ, τὸ βλάβος ἁπλοῦν ἄποτι--
γέτω. τύχης γὰρ νομοϑέτης οὐδεὶς ἱκανὸς ἄρχειν. δι-
κασταὶ δὲ ὄντων οἵπερ τοῖς ἐκγύνοις πρὸς τοὺς γεν-
γήτορας ἐῤῥήϑησαν, καὶ τιμώντων τὴν ἀξίαν τῆς
βλάβης. βίαια μὲν δὴ πάνϑ᾽ ἡμῖν τιὶ πρθειρημένα '
πάϑη, βίαιον δὲ καὶ τὸ τῆς αἰκίας πᾶν γένος. ὧδε.
οὖν χρὴ περὶ τῶν τοιούτων πάντα ἀνδρα καὶ παῖδα.
καὶ γυναῖκα ἀεὶ διανοεῖσϑαι, τὸ πρεσβύτερον ὡς οὐ
σμικρῷ τοῦ νεωτέρου ἐστὲ βρέοβεύλμμειν, ἔν τε ϑε- ᾿
οἷσι καὶ ἐν ἀνϑρώποις τοῖς μέλλοψσι σώξεσϑαι καὶ
εὐδαιμονεῖν. αἰκίαν οὖν περὶ πρεσβύτερον ἐν πόλεὶ
γενομένην ὑπὸ νεωτέρου ἰδεῖν, αἰσχρὸν καὶ ϑεομι-
σές. ἔοι"ε δὲ νέῳ παντὶ ὑπὸ γέροντος πληγέντι , ὁᾳτ
ϑύμως ὀργὴν ὑποφέρειν, αὐτῷ τιϑεμένῳ τιμὴν ταύτ᾿
τὴν εἰς γῆρας. ὧδε οὖν ἔστω" πᾶς ἡμῖν αἰδεέσϑω
τὸν ἑαυτοῦ πρεσβύτερον ἔργῳ τε καὶ ἔπει" τὸν δὲ,
ἃ,ς.Ρ.880.4.}. ὈῈ ΤΕΘΙΒΥΘΒ 118. ΙΧ, 3551
. “2; ἡλικί δι 2) )ς γ1 95.
προέχοντα εἴκοσιν ἡλικίας ἕτεσιν, ἀῤῥδενα ἢ ϑῆλυν,
.Ν ᾿ Ὁ» ᾿ δ ῆ Υ 9 ἐ Ἃ
νομίζων ὡς πατέρα ἢ μητέρα, διευλαβείσϑω" καὶ
ο “οῸἽ᾽ [4 4 32 -Ὕ
πάσης τῆς δυνατῆς ἡλικίας αὐτὸν φιτύσαι καὶ τεκεῖν
ΕΝ; Ξ Φ -"Ἵ , " ε 3 Ἐ,
ἀπεέχοιτοὸ ἀεὶ, ϑεῶν γεγεϑλίων χάριν. ὡς δ᾽ αὕτως
καὶ ξένου ἀπείργοιτο, εἴτε πάλαι ἐνοικοῦντος, εἴτε
, ᾿ 3
γεήλυδος ἀφιγμένου. μήτε γὰρ ὕπάρχων μήτε ἀμυ-
γόμενος τοπαράπαν τολμάτω πληγαῖς τὸν τοιοῦτον
γουϑετεῖν. ξένον δὲ ἂν ἀσελγαένοντα καὶ ϑρασυνό-
μένον, ἑαυτὸν τὑπτοντα, οἴηται δεῖν κολασϑῆναι,
λαβὼν πρὸς τὴν ἀρχὴν τῶν ἀστυνόμων ἀπαγέτω,
- ᾿ δ.09 ’ [« ν᾿ Π ᾿»
τοῦ τὑπτειν δὲ εἰργέσθω" ἵνα πόῤῥω γίγνηται τοῦ
γ᾿ Βλ] -’᾿ τ - ε
τὸν ἐπιχώριον ἂν τολμῆσαι ποτὲ πατάξαι. οἱ δ᾽ ἀ-
στυγόμον παραλαβόντες τε καὶ ἀναχρίναντες, τὸν
ε δι; ἐς
ξενικὸν αὖ ϑεὸν εὐλαβούμενοι, ἐὸν ἀρὰ ἀδέκως δο-
- δι ὼν τ 2 ᾿ ᾿ -“ , ι
Ἀ}) ὁ ξένος τὸν ἐπιχώριον τύπτειν τῇ μάστιγι, τὸν
-- τ Β}} -- Υ͂ Ὁ
ξέγον, ὁσὰς ἂν πατάξῃ τοσαὗτας δόντες, τῆς θρο-
συξενίας παυόντων" ἐὰν δὲ μὴ ἀδικῇ, ἀπειλήσαντές
9
τε καὶ ὀγειδίσαντες τῷ ἀπαγαγόντι, μεϑιέντων ἄμ-
“}. Ὁ δ ὦ Ἀ Ὶ 2} ΄ ἿΝ
φω. ηἱιξ δὲ ἡλικα καὶ τὸν ἄπαιδα προέχοντα ἡλι-
-,ᾳλὟννλ
κίᾳ ἑαυτοῦ ἂν τύπτῃ, γέρων τε γέροντα, καὶ ἐὰν
᾿ ͵
νέος νέον, ἀμυγέσϑω κατὰ φύσιν, ἄγευ βέλους, ψι-
λαῖς ταῖς χερσίν. ὃ δὲ ὑπὲρ τετταράκοντα γεγονὼς
5, - ΕΙ ,
ἕτη, ἐὰν τολμᾷ τῳ μάχεσϑαι εἴτε ἄρχων εἴτε ἀμυνό-
27 5
μενος, ἄγροικος καὶ ἀνελεύϑερος ἂν λεγόμενος, ἀν-
Ἃ
«δραποδώδης τε, δίκης ἂν ἐπονειδίστου τυγχάνων τὸ
᾿ 2 Ἁ , , .
πρέπον ἕχοι. καὶ ἐὼν μέν τις τοιούτοις παροαμυϑίοις
- - Υ 9.1: ᾽ν ΒΥ) ς τ εν
δυὐπειϑὴς γίγνηται, εὐήνιος ἂν εἴη" ὃ δὲ δυσπειϑὴῆς,
Ἂ ι ς ;
καὶ μηδὲν προοιμίου φροντίζων, δέχοιτ᾽' ἂν τὸν τοι.
᾿ 9γ-ν
ὄνδὲε ἑτοίμως γύμον" ᾿Εάν τις τύπτῃ τὸν πρεσβύτε-
3529 ΡΠΑΤΟΝΙΒ 4 οἱ ὁ.
ρον εἴκοσιν ἔτεσιν ἢ πλείοσιν ἑαυτοῦ, πρῶτον μὲν ὃ
προστυγχάνων, ἐὰν μὴ ἡλιξ μηδὲ νεώτερος ἢ τῶν μα-
χομένων, διειργέτω, ἢ κακὸς ἔστω κατὰ γόμον. ἐὰν
δὲ ἐν τῇ τοῦ πληγέντος ἡλικίᾳ, ἢ ἔτι γεώτερος, ἄἅμυ-
γέτω ὡς ἀδελφῷ ἢ πατρὶ, ἢ ἔτι ἀνωτέρω, τῷ ἀδικου-
μένῳ. πρὸς δ᾽ ἔτι δίλην ὑπεχέτω τῆς αἰκίας ὁ τὸν
πρεσβύτερον, ὡς εἴρηται, τολμήσας τὑπτειν. καὶ ἐὰν
ὄφλῃ τὴν δίκην, δεδέσϑω μηδὲν ἐνιαυτοῦ σμικρότε-
ρ0»" ἐὰν δὲ οἵ δικασταὶ τιμήσωσι πλείονος, ἕστω χκὺ-
οιος ὃ τιμηϑεὶς αὐτῷ χρόνος. ἐὼν δὲ ξένος ἢ τῶν με-
τοίκων τὶς τύπτῃ τὸν πρεσβὑὕτερον εἴκοσιν ἕτεσιν ἕ-
αὐτοῦ, περὶ μὲν τῶν παραγενομένων τῆς βοηϑείας
ὃ αὐτὸς νόμος ἐχέτω τὴν αὐτὴν δύναμιν" ὃ δὲ τὴν
τοιαύτην δίκην ἡττηϑεὶς, ξένος μὲν ὧν καὶ μὴ ξὺν-
οἰκος, δύο ἔτη δεδεμένος ἐκτινέτω ταύτην αὐτὴν τὴν
δίκην. ὃ δὲ μέτοιπός τε ὧν καὶ ἀπειϑῶν τοῖς νόμοις,
τρία ἔτη δεδέσϑω, ἐὰν μὴ τὸ δικαστήριον πλείογος
αὐτῷ χρόνου τιμήσῃ τὴν δίκην. ζημιούσθω δὲ καὶ ὃ
παραγενόμενος ὅτῳοῦν τούτων, καὶ μὴ βοηϑήσας
κατὼ νόμον, ὃ μὲν μεγίστου τιμήματος ὧν, μνᾷ᾽
δευτέρου δὲ ὧν, πεντήκοντα δραχμαῖς" τρίτου δὲ,
τριάκοντα" εἴκοσι δὲ, τοῦ τετάρτου. δικαστήριον δὲ
γιγγέσϑω τοῖς τοιούτοισι, στρατηγοὶ καὶ ταξίαρχον
φὐλαρχοΐ τε καὶ ἵππαρχοι. νόμοι δὲ, ὡς ἔοικεν, οἵ
μὲν, τῶν χρηστῶν ἀνϑρώπων ἕνεκα γίγνονται, διδα-
χῆς χάριν τοῦ τίνα τρόπον ὁμιλοῦντες ἀλλήλοις ἂν
φιλοφρόνως οἰκοῖεν" οἱ δὲ, τῶν τὴν παιδείαν διαφυ-
γόντων, ἀτεράμονι χρωμένων τινὶ φύσει, καὶ μηδὲν
τεγχϑέντων, στε μὴ οὐκ ἐπὶ πᾶσαν ἰέναι κάκην.
φιϑδιιανο,, ΠΕ [ἘΟΙΒΥ͂Β 118.1Χ. 853
οὗτοι τοὺς μέλλοντας λόγους ῥηϑήσεσϑαι πεποιηκό-
τες ὃν εἶεν" οἷς δὴ τοὺς νόμους ἐξ ἀνάγκης ὃ νομο-
ϑέτης ἂν νομοϑετοῖ, βουλόμενος αὐτῶν μηδέποτε
χρείαν γίγνεσθαι. πατρὸς γὰρ ἢ μητρὸς 2) τούτων ἔτι
προγόνων ὅστις τολμήσει ἅψασθαι ποτὲ βιαζόμενος
αἰκίᾳ τινὲ, μήτε τῶν ἄνω δείσας ϑεῶν μῆνιν, μήτε
τῶν ὑπὸ γῆς τιμωριῶν λεγομένων, ἀλλὰ ὧς εἰδὼς ἃ
μηδαμῶς οἷδε, καταφρονῶν τῶν παλαιῶν καὶ ὑπὸ
πάντων εἰρημένων παρανομεῦ, τούτῳ δεῖ τινος ἅπο-
τροπῆς ἐσχάτης. ϑάνατος μὲν οὖν οὐκ ἔστιν ἔσχατον"
οἵἱ δὲ ἐν ἄδου τούτοισι λεγόμενοι πόνοι, ἔτι τε τοὐ-
των εἰσὶ μᾶλλον ἐν ἐσχάτοις, καὶ ἀληϑέστατὸ λέγον-
τες, οὐδὲν ἀνύτουσι ταῖς τοιαύταις ψυχαὶς ἄποτρο-"
πῆς. οὐ γὰρ ἂν ὌΤΘΡΕΟ ποτὲ μητραλοῖϊαΐ τε χαὶ
τῶν ἄλλων γεννητόρων ἀγνόσιοι πλιιγῶν. Ἐδλιροα δεῖ
δὴ τὸς ἐνθάδε κολάσεις “περὶ τὰ τοιαῦτα τούτοισε
τὸς ἐν τῷ ζῆν, μηδὲν τῶν ἐν ἄδου λείπεσθαι κατὰ
δύναμιν, ἔστω δὴ λεγόμενον τὸ μετὰ τοῦτο τῇδε" ὃς
ἂν τολμήσῃ πατέρα ἢ μητέρα ἢ τούτων πατέρας ἢ
μητέρας τὐπῆειν, μὴ βανέδις ἐχόμενος, πρῶτον μὲν
ὁ τὐλλνο ἐών ("αϑάπερ ἕν τοῖς ἔμπροσϑεν) βοη-
ϑείτω" καὶ ὃ μὲν μέτοικος ἢ ξένος εἷς προεδρίαν τῶν
ἀγώνων χαλείσϑω, βοηθῶν" μὴ βοηϑήσας δὲ, ἀει-
φυγίαν ἐκ τῆς χώρας φευγέτω. ὃ δὲ μὴ μέτοιχος, βοη-
ϑῶν μὲν, ἔπαινον ἐχέτω" μὴ βοηϑῶν δὲ, ψόγον.
δοῦλος δὲ, βοηϑήσας μὲν, ἐλεύϑερος ἡ δύθω" μὴ
βοηϑήσας δὲ, ἡ πλη »}09 ἑκατὸν τῇ μαστῶν τυπιέσϑῳ"
ἐν ἀγορᾷ μὲν ἂν γίγνηται τὸ γιγνόμενον, ὑπὶ ἀγο-"
νανόμων- ἐὰν δ᾽ ἐκτὸς ἀγορᾶς ἐν ἄστει, τῶν ἄστι-
ΗΝ Ζ
5954 ΙΑ ΘΝΝ ἃ.ε.}.8 ὅ 2.8.Ψ».
γόμων κολάζειν τὸν ἐπιδημοῦντα" ἐὼν δὲ χατ᾽ ἀ-
790 ὺς τῆς χώρας που, τοὺς τῶν ἀγρονόμων ἄρχοντας.
ἐμὶν δ᾽ ἐπιχώριος ὁ παρατυγχάνων ; ἢ τις, ἐάν τε παῖς
ἐών τε ἀνὴρ, ἐάν τ᾽ οὖν γυνὴ, ἀμυνέτω ’ πᾶς, τὸν ἀ-
γόσιον ἐπονομάζων. ὃ δὲ μὴ ἀμύνων, ἀρᾷ ἐνεχέσθω
“1ιὸς ὁμογνίου καὶ πατρῴου κατὰ γόμον. ἐὰν δὲ τις
ὄφλῃ δίκην αἰκέας γονέων, πρῶτον μὲν φευγέτω ἄει-
φυγίαν ἐξ ἄστεος εἰς τὴν ἄλλην χώραν, καὶ πών-
των ἱερῶν εἰργέσϑω" μὴ δὲ εἰργόμενον κολαζόν-
των αὐτὸν ἀγρονόμοι πληγαῖς, καὶ πάντος ὡς ἂν ἐ-
ϑέλωσι. κατελϑὼν δὲ, ϑανάώτῳ ζημιούσϑω. ἐὰν δὲ
τις τῷ τοιούτῳ ὅσοι ἐλεύϑεροι συμφάγῃ 1) συμπίῃ,
}) τινὰ τοιαύτην ἄλλην κοινωνίαν κοινωνήσῃ, ἢ καὶ
μόνον ἐντυγχάνων που προσάπτηται ἑκὼν, μὴτε εἰς
ἱερὸν ἔλϑῃ μηδὲν, μὴτ᾽ εἰς ἀγορὰν, μὴτ᾽ εἰς πόλιν
ει ; ᾿ ; Ὰ
θλωξ, πρότερον ἢ καϑήρηται, τομίζων κεκοινωγη-
κέναι ἀλιτηριώδους τύχης. ἐὼν δὲ ἀπειϑῶν νόμῳ,
ἱεριὶ καὶ πόλιν μιαίνῃ παρανόμως, ὃς ἂν τῶν ἀρχόν-
των αἰσϑόμενος μὴ ἐπάγῃ δίκην τῷ τοιούτῳ, ἐν εὐ-
ϑύναις ἔστω τῶν κατηγορημώάτων τῶν μεγίστων ἐν
τούτῳ αὐτῷ. ἐὰν δὲ αὖ δοῦλος τύπτῃ τὸν ἐλεύϑε-
ρον, εἴτ᾽ οὖν ξένον, εἴτε ἀστὸν, βοηϑείτω μὲν ὃ
προστυγχάνων, ἢ κατὰ τὸ τίμημα τὴν εἰρημένην ζη-
μίαν ἀποτινέτω. συνδήσαντες δὲ οἱ προστυγχάνοντες
μετὰ τοῦ τιληγέντος, παραδόντων τῷ ἀδικουμένῳ" ὃ
δὲ, παραλαβὼν, δήσας ἐν πέδαις, καὶ μαστιγώσας ὃ-
πύσας ἂν ἐθέλη, μηδὲν βλάπτων τὸν δεσπότην, πα-
ραδότω ἐκείνῳ κεκτῆοϑαν κατὰ νόμον. ὁ δὲ νόμος
ἔστω" Ὃς ἂν ἐλεύϑερον δοῦλος ὧν τύπτη, μὴ τῶν
ὨΒ ΤΟΙΒΥ 5 141. ΙΧ. 355
ἀρχόντων κελευόντων, παραλαβὼν ὃ κεκτημένος πα-
θὰ τοῦ πληγέντος δεδεμένον αὐτὸν, μὴ λύσῃ πρὶν
ἂν ὃ δοῦλος πείσῃ τὸν πληγέντα, ἄξιος εἶναι τοῦ λε-
λυμένος ζῇν. τὰ αὐτὰ δὲ γυναιξί τε ἔστω πρὸς ἀλλή-
λας περὶ πάντων τῶν τοιούτων νόμωμα, καὶ πρὸς
ἄνδρας γυναιξὶ, καὶ ἀνδράσι πρὸς γυναΐκας.
2:1
ὁθ ΡΙΑΤΟΝΙΒ ν.884.ν.δόὺ ἃ
ΠΜΜΑΊΤΩΝΟΣ
ἐμ ΤΣ ΠΝ,
ΤΙ
ΠΕΡΙ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ͂Σ
“ΙΑΛΟΙῸΣ ΔΈΚΑΤΟΣ.
τιτποποσοοτοοοος...-. ὐ
ἤζηετα δὲ τὰς αἰκίας, περὺ παντὸς ἕν εἰρήσϑω
τοιόνδὲ τι νόμιμον β βιαίων πέρι" τῶν ἀλλοτρέων μη-
δένα μηδὲν φέρειν μηδὲ ὁ ἄγειν" μηδ᾽ αὖὐχρῆσϑαι μηδενὶ
τῶν τοῦ πέλας, ἐὰν μὴ πείσῃ τὸν κεκτημένον. ἐκ γὰρ
δὴ τοῦ τοιούτου πάντα ἠρτημένα τά τὲ εἰρημένα
κακὶ γέγονε, καὶ ἔστι καὶ ἔσται. μέγιστα δὲ δὴ τῶν
λοιπῶν αἵ τῶν νέων ἀκολασίαν τὸ καὶ ὕϑρεις" εἰς μέ-
γιστα δὲ, ὅταν εἰς ἱερὰ γέγνωνται. καὶ διαφερόντως
αὖ μεγάλα, ὅταν εἰς δημόσια καὶ ἅγια ἢ κατὰ μέρη
χοινιὶ φυλετῶν ἢ τινῶν ἄλλων τοιούτων κεκοιγωνη-
κότων" εἰς ἱερὰ δὲ ἴδια καὶ τάφους, δεύτερα καὶ
δὲ υτέρως. εἰς δὲ γονέας, τρίτα, χωρὶς τῶν ἔμπροσϑεν
εἰρημένων, ὅταν ὑβρίζῃ. τις. τέταρτον δὲ γένος ᾧ»
ἥρεως, ὅταν ἀφροντιστῶν τις τῶν ἀρχόντων ἄγῃ ἢ ἶ
πὰ ---" πππ πὰ σπϑσσασνα
5.6.4. Ε ΤΠΟΙΡΥΘ 118. Χ. 357
φέρῃ ἢ χρῆται τινὶ τῶν ἐκείνων, μὴ πείσας αὐτοὺς
πέμπτον δὲ, τὸ πολιτικὸν ὧν εἴη ἑκάστου τῶν πολι
τῶν ὑβρισϑὲν, δίκην ἐπικαλούμενον. οἷς δὴ δοτέο
εἰς χοινὸν νόμον ἑκάστοις. ἱεροδυλόέο, μὲν γὰρ εἴρη,
ται ξυλλήβδην, βίαιώς τὲ καὶ λάϑρα ἐϊδν γίγνηται,
τί χρὴ πάσχειν. ὅσα δὲ λόγῳ καὶ ὅσα ἔργῳ περὲ ϑε-
οὺς ὑβρίζει τὴς λέγων 1) πράττων, τὸ παραμύϑιοι
ὑποϑεμένῳ ῥητέον ἃ δεῖ πάσχειν. ἔστω δὴ τόδε" ϑὲε-
οὺς ἡγούμενος εἶναν κατὰ νόμους οὐδεὶς πώποϊε οὔ-
τε ἔργον ἀσεβὲς εἰργάσατο ἑκὼν, οὔτε λόγον ἀφῆκεν
ἄνομον. ἀλλὰ ἕν δὴ τι τῶν τριῶν πάσχων, ἢ ταῦτο
ὅπερ εἶπον οὐχ ἡγούμενος, ἢ τὸ δεύτερον, ὄντας, οὐ
φροντίζειν ἀνϑρώπων, ἢ τρίτον, εὐπαραμυϑήτους
εἶναι, ϑυσίαις τε καὶ εὐχοῖΐς παραγομένους. ΚΑ͂. Τί
οὖν δὴ δρῷμεν ἂν ἢ καὶ λέγοιμεν πρὸς αὐτούς; .4Θ.
Ὦ,᾽χαϑὲ, ἐπακούσωμεν αὐτῶν πρῶτον ἃ τῷ κατα-
φρονεῖν ἡμῶν προσπαΐίζοντας αὐτοὺς λέγειν μαντεὺς
ομαι. ΚΑ. Ποῖα δὴ; 46Θ. Ταῦτα τὰὐχ ἂν ἐρεσχε-
λοῦντες εἴποιεν, ὦ ξένε ᾿Αϑηναῖε καὶ «“ακεδαιμόνιε
καὶ Κυώσιε, ἀληϑὴ λέγετε. ἡμῶν γὰρ οἵ μὲν τοπα-
ράπαν ϑεοὺς οὐδαμῶς νομίζουσιν" οἵ δὲ, μηδὲν ἡ-
'μῶν φροντέζειν " οἵ δὲ, εὐχαῖς παράγεσθαι" οἵους
ὑμεῖς λέγετε. ἀξιοῦμεν δὴ, καϑάπερ ὑμεῖς ἠξιώκατε
περὶ γόμων, πρὶν ἀπειλεῖν ἡμῖν σκληρῶς, ἡμᾶς τέρό-
τερον ἐπιχειρεῖν πείϑειν καὶ διδάσκειν ὡς εἰσὶ θεοὶ,
τεκμήρια λέγοντες ἱκανά" καὶ ὅτι βελτίους ἢ παρὰ
τὸ δίκαιον ὑπὸ τινῶν δώρων παρατρέπεσϑαι κηλοὺύ-
μενοι. νῦν μὲν γὰρ ταῦτα ἀκούοντὲς τε καὶ τοιαῦϑ᾽
ἕτερα τῶν λεγομένων ἀρίστων εἶναι ποιητῶν τὲ »αὶ
358 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ς.».88 6...
ῥητόρων καὶ μάντεων καὶ ἱερέων, καὶ ἄλλων πολλά-
κις μυρίων, οὐκ ἐπὶ τὸ μὴ δρᾷν τὰ ἄδικα τρεπόμε-
ϑὰ οἱ πλεῖστοι, δράσαντες δ᾽ ἐξακεῖσϑαι πειρώμε-
ϑα. παρὰ δὲ δὴ »ομοϑετῶν φασκόντων εἶναι μὴ ἀ-
γρίων, ἐλλιὲ ἡμέρων, ἀξιοῦμεν πειϑοὶ πρῶτον χρῆ-
σϑαι πρὸς ἡμᾶς, εἰ μὴ πολλῷ βελτίω τῶν ἄλλων λέ-
γοντας περὶ ϑεῶν ὡς εἰσὶν, ΕΣ οὖν βελτίω γε πρὸς
ἀλήϑειαν. καὶ τάχα πειϑοίμεϑ᾽ ὧν ἴσως ὑμῖν. ἀλλ᾽
ἐπιχειρεῖτε, εἴτι μέτριον λέγομεν, εἰπεῖν ἃ προχα-
λούμεϑα. ΚΑ. Οὐκοῦν, ὦ ὦ ξένε, δοκεῖ ὁᾷδιον εἶναι
ἀληϑεύοντας λέγειν ὡς εἰσὶ ϑεοῖ, 460. πῶς; ΚΑ.
“πρῶτον μὲν γῆ καὶ ἥλιος, ἄστρά τε τὰ ξύμπαντα,
καὶ τὶ τῶν ὡρῶν διακεκοσμημένα καλῶς οὕτως, ἐνι-
αὐτοῖς τε καὶ μησὶ διειλημμένα - καὶ ὅτι πάντες Ἥλ-
ληνές τε καὶ βάρβαροι νομίζουσιν εἶναι ϑεοὺς. 46.
Φοβοῦμαϊ γε, ὦ μακάριε, τοὺς μοχϑηροὺς (οὐ γὰρ
δὴ ποτε εἴποιμ᾽ ἂν ὥσγε αἰδοῦμαι) μήπως ὑμῶν κα-
ταφρονήσωσιν. ὑμεῖς μὲν γὰρ οὐκ ἴστε αὐτῶν πέρι
τὴν τῆς διαφορῶς αἰτίαν, ἀλλ᾽ ἡγεῖσϑε ἀκρατείᾳ μό-
γον ἡδονῶν τε καὶ ἐπιϑυμιῶν ἐπὶ τὸν ἀσεβὴ βίον
ὁρμᾶσθαι τὰς ψυχὲς αὐτῶν. ΚΑ. Τὸ δὲ τὶ πρὸς
τούτοις αἴτιον ἂν, ὦ ξένε, εἴη. 40. Σχεδὸν ὃ παν-
τάπασιν ὑμεῖς ἔξω ζῶντες οὐκ ἂν εἰδείητε, ἀλλὰ ὑ-
μᾶς ἂν λαγϑάνοι. ΧΚ 4. Τί δὴ τοῦτο φράζεις τανῦν;
«10. “μαϑία τὶς μάλα χαλεπὴ, δρκοῦσα εἶναι μεγίς-
υβῇ φούνησις. ΧΑ͂. Πῶς λέγεις; 46. Εἰσὶν ἡμῖν ἐν
γράμμασι λόγοι κείμενοι, σὲ παρ᾽ ὑμῖν. οὐκ εἰσὶ, δι᾽
ἀρετὴν ΡΥΤΘΝ ὡς ἐγὼ μανϑάνω" οἱ μὲν, ἕν τισι
μέτροις, οὗ δὲ, καὶ ἄνευ μέτρων " λέγοντες περὶ ϑεῶν,
«ἀ,ε.».8 8 7.8. ΠῚ ΠΕΘΙΒΥ͂Β 118. Χ. 359
᾽ «ες ε 2 Ἢ ᾿ Φ
οἵ μὲν παλαιότατοι, ὡἢ γέγονεν ἡ πρώτη φύσις ου-
-΄᾿ Ἵ “ " .- 3
ραγοῦ, τῶν τὲ ἄλλων" προϊόντες δὲ τῆς ἀρχῆς οὐ
Ἦ 6 ἢ διδεκόχον ᾿ ἷἼ ες,
πολὺ ϑεογονίαν διεξέρχονται, γενύμενον τῷ ὡς
᾿ “δ, ᾿ ε , «" --“ ΕἸ Η͂ » ᾿
πρὸς ἀλλήλους ὡμίλησαν. ἃ τοῖς ἀκούουσιν εἰ μὲν
Ε 2) ͵ -ὉὟ Ὁ, κ᾿ Ὁ 2 Φ. εὐὖ ΕῚ
εἰς ἀλλό τι καλῶς ἢ μὴ καλῶς ἔχοι, οὐ ὅάδιον ἐπιτι-
- - Ξ 3 ΄ ,
μᾷν παλαιοῖς οὖσιν. εἰς μέντοι γονξδῶ» τὲ ϑεραπείας
ι , ᾿ -“Ὁ , .ὲ
καὶ τιμὲς οὐκ ἂν ἔγωγε ποτὲ ἐπαινῶν εἴποιμι, οὔτο.
, “ »Ὃ ᾿
ὡς ὠφέλιμα, οὔτε ὡς τοπαράπαν ὀρϑῶς εἴρηται. τὰ
μὲν οὖν δὴ τῶν ἀρχαίων πέρι μεϑείσϑω καὶ χαιρέ-
το -Ὕ φ ᾽ Υ͂ ᾿ ᾿ »
τω, καὶ ὅπη ϑεοῖσι φίλον λεγέσθω ταῦτῃ" τὰ δὲ τῶν
᾿ « » - 5 [οἱ “-
γέων ἡμῖν καὶ σοφῶν αἰτιαϑήτων ὅπη καχῶν αἵτια.
ι ᾿Ὶ 5 -" “ »- "ὦ .
τὸ δὲ οὖν οἱ τῶν τοιούτων ἐξεργάζονται λύγοι. ἐμοῦ
- ο ,
γὰρ καὶ σοῦ, οταν τεχμήρια λέγωμεν ὡς εἰσὴ Θεοὶ,
- 3 ᾿ Γ μ“ π ϑ
ταῦτα αὐτὰ προσφέροντες, ἡλιόν τε καὶ σελήνην καὶ
] Ὁ ᾿ - , -
ἄστρα καὶ γῆν, ὡς ϑεοὺς καὶ ϑεῖα ὄντα, ὑπὸ τῶν
σοφῶν τούτων ἀναπεπεισμένοι ἂν λέγοιεν ὡς; γῆν τὲ
ἈΝ , » 3 ᾿ χε -»“"᾿ 3 “
χαὶ λίϑους ὄντὰ αὐτιχ, καὶ οὐδὲν τῶν ἀνϑρωπειῶν
πραγμάτων φροντίζειν δυνάμενα, λόγοισι δὲ ταῦτα
5 ἃ ᾿ ᾿ ΄'
εὖ πως εἰς τὸ πιϑανὸν περιπεπεμμεγα. ΚΑ. Χαλε-
πὸόν γε λόγον, ὦ ξένε, εἰρηκὼς τυγχάνεις, εἴγε εἷς
53 - . 4,
ἦν μύνον" νῦν δὲ ὁτε πάμπολλοι τυγχάνουσιν, ἔτι
᾽, ᾿ 5 . ᾿ ὲ
χαλεπώτερον ἂν εἴη. «40. τί οὖν δὴ τὶ λέγωμεν; τί
ΠῚ - « » ᾿ 5» -
χρὴ δρᾷν ἡμᾶς; πότερον ἀπολογησώμεϑα οἵον κα-
᾿ ΟἽ 3 ᾿ -Ὁ
τηγορήσαντος τινὸς ἐν ἀσεβέσιν ἀνϑοώποις ἡμῶν,
φεύγουσι περὶ τῆς γομοϑεσίας, λέγουσιν ὡς δεινὰ
ἐργαζόμεϑα, νομοϑετοῦντες ὡς ὄντων ϑεῶν; ἢ) χαΐ-
ρειν ἐάσαντες, ἐπὶ τοὺς γόμους τρεπώμεϑα πάλιν,
ςὡ»ν -ὁ-ὦ
μὴ καὶ τὸ προοίμιον ἡμῖῦν μακρότερον γίγνηται τῶν
3 ς ᾿ 2
»ὅμων; οὐ γὰρ βοαχὺς ὁ λόγος ἐκταϑεὶς ὃν γίγνου
360 ῬΙΑΤΩΝΙΒ ἤΑΡι
το, εἶ τοῖσιν ἐπιϑυμοῦσιν ἀσεβεῖν, τὰ μὲν ἀποδεί-
ξαιμεν μετρίως τοῖς λόγοις, ὧν ἔφραζον δεῖν σεέρι
λέγειν" τὰ δὲ, εἰς φόβον τρέψαιμεν" τὰ δὲ, δυσχε-
θαΐνειν ποιήσαντες ὅσα πρέπει, μετὰ ταῦτα ἤδη νο-
μοϑετοῖμεν. ΧΚ 41. .4λλ᾽, ὦ ξένε, πολλάκις μὲν ὧσγε ἐν
ὀλέγῳ χρόνῳ τοῦτ᾽ αὐτὸ εἰρήκαμεν, ὧς οὐδὲν ἐν τῷ
παρόντι δεῖ προτιμᾷν βροαχυλογέαν μᾶλλον ἢ μῆκος.
οὐδεὶς γὰρ ἡμᾶς, τὸ λεγόμενον, ἐπείγων διώκει. γε-
λοῖον δὴ καὶ φαῦλον τὸ πρὼ τῶν βελτίστων τὺ βρα-
χύτερα αἱρουμένους φαίνεσθαι. διαφέρει δ᾽ οὐ σμι-
κρὸν ἁμωσγέπως πιϑανότητα τινὼ τοὺς λόγους ἡ-
μῶν ἔχειν, ὡς ϑεοί τ᾽ εἰσὶ χαὶ ἀγαϑοὶ, δίκην τιμῶν-
τες διαφερόντως ἀνϑρώπω». αχεδὸν γὰρ τοῦτο ἡμῖν
ὑπὲρ ἁπάντων τῶν γόμων κἀλλιστόν τε καὶ ἄριστον
προοέμιον ἂν εἴη. μηδὲν οὖν δυσχεράγαντες μηδὲ ἐ-
πειγϑέντες ἥντινα ποτὲ ἔχομεν δύναμιν εἰς πειϑὼ τῶν
τοιούτων λόγων, μηδὲν ἀποϑέμεγοι, διεξέλθωμεν
εἷς τὸ δυνατὸν ἱκανῶς. 49. Εὐχὴν μοὶ δοκεῖ παρα-
λαλεῖν ὃ λεγόμεγος ὑπὸ σοῦ γῦν λύγος, ἐπειδὴ προ
ϑύμως συντείνεις " μέλλειν δὲ οὐκέει ἐγχωρεῖ λέγειν.
φέρε δὴ, πῶς ὧν εἰς μὴ ϑυμῷ λέγοι περὶ ϑεῶν, ὡς
εἰσίν; ἀνάγκη γὰρ δὴ χαλεπῶς φέρειν καὶ μισεῖν ἐ-
χείρους οἵ τούτων ἡμῖν αἴτιοι τῶν λόγων γεγένηνται
χαὶ γίγνονται. νῦν οὖν πειϑόμενοι τοῖς μύϑοις, οὗς
8κ γέων παίδων ἔτι ἐν γάλαξι τρεφόμενοι, τροφῶν
τὰ ἤκουον καὶ μητέρων, οἷον ἐν ἐπῳδαῖς μετὰ τε
ταιδιᾶς καὶ μετὰ σπουδὴς λεγομένους, καὶ μετὰ ϑυ-
σιῶν, ἐν εὐχαῖς αὐτοὺς ἀκούοντές τε, καὶ ὄψεις ὅ-
οὔντες ἑπομένας αὐτοῖς, ὅς ἡδιστα ὅγε νέος δοῦ, τ'
ἐφ. 888, ΕΣ ΣΈΕΟΙΌΟΥΡ 118.Χ. 361
καὶ ἀκούεν πραττομένας, ϑυόντων ἐν σπουδῇ τῇ με-
γίστῃ τῶν αὐτῶν γονέων, ὑπὲρ αὑτῶν τὸ καὶ ἐκεύς-
γὼ» ἐσπουδακότων, ὡς ὅτι μάλιστα οὖσι ϑεοῖς εὖ-
γαῖς 1 προσδιαλεγομένων καὶ ἱκετείαις " ἀνατέλλοντός
τ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ πρὸς δυσμὰς ἱ ἰόντων, προ-
πήδεν ἅμα καὶ προσκυνήσεις ἀκούοντές τε καὶ ὅ-
ρῶντες Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων πάντων ἐν συμ-
φοραῖς παντοίαις ἐχομένων καὶ ἐν εὐπραγίαις, οὐχ
ὡς οὐκ ὄντων, ἀλλ᾽ ὡς ὅτι μάλιστα ὄντων, καὶ οὐ-
δαμῆ ὑποψίαν ἐνδιδόντων ὡς οὐκ εἰσὲ θεοί, τούτων
δὴ πάντων ὅσοι καταφρονήσαντες οὐδὲ ἐξ ἑνὸς ἵκα-
γοῦ λόγου, ὡς φαῖεν ἂν ὅσοι καὶ σμικρὸν γοῦ κέ-
κτηνταὶ, νῦν ἀναγκάζουσιν ἡμᾶς λέγειν ἃ λέγομεν,
πῶς τούτους ἂν τις ἐν πρᾳέσι λόγοις δύναιτο νου-
ϑετῶν ἅμα διδάσκειν περὲ ϑεῶν πρῶτον ὡς εἰσί;
τολμητέον δέ. οὐ γὰρ ἅμα γε δεῖ μαγῆναι, τοὺς μὲν,
ὑπὸ λαιμαργίας ἡδονῆς, ἡμῶν, τοὺς δ᾽ ὑπὸ τοῦ ϑυ-
μοῦσϑαι τοῖς τοιούτοις. ἴτω δὴ πρόῤῥησις τοιάδὲ
τις ἄϑυμος τοῖς οὕτω τὴν διάνοιαν διεφϑαρμέγοις"
κοι λέγωμεν πρῴως : σβέσαντες τὸν ϑυμὸν, ὡς ἕνὲ
διαλεγόμενοι τῶν τοιούτων, ΤᾺ ποῖ, γέος εἰ" προϊὼν
δὲ σε ὃ χρόνος ποιῆσει πολλὰ ὧν γῦν δοξάζεις μετα-
βαλόντα, ἐπὶ τἀναντία τέϑεσθϑαι. περίμειγον οὖν εἰς
τότε κριτὴς περὶ τῶν μεγίστων γίγνεσθαι. μέγιστον
δὲ, ὃ νῦν οὐδὲν ἡγῇ σὺ, τὸ, περὶ τοὺς ϑεοὺς ρ-
ϑῶς διανοηϑέντα, ζῆν καλῶς ἢ μή. πρῶτον δὲ περὶ
αὐτῶν ἕν τι μέγα σοὶ μηγύων οὐκ ἂν πότε φανείην
ψευδὴς, τὸ τοιόνδε’ οὐ σὺ μόνος οὐδὲ οἱ σοὶ φίλοι
πτοῶτῳ χαὶ πρῶτον ταύτην δόξαν περὶ ϑεῶν ἔσχετε"
862 Ο ῬΙΑΤΟΝΙΒ ἐπ 88):
ς Ν Ρλ]
γίγνονται δὲ ἀεὶ πλείους ἢ ἐλάττους ταύτην τὴν νό-
σον ἔχοντες. τὸ δὲ τοίγυν σοὶ παραγεγονὸς αὐτῶν
Ὁ ᾿ 2. »ν ᾿ Ψ , " Η
πολλοῖς φράζοιμ᾽ ἂν, τὸ μηδένα πώποτε λαβόντα ἐκ
γέου ταύτην τὴν δόξαν περὶ ϑεῶν ὡς οὐκ εἰσὶ, δια-
, Ὁ εὖ 2 “ῳὭ
τελέσαι πρὸς γῆρας μείναντα ἐν ταὑτῃ τῇ διανοήσει.
’ Ὁ -“
τὰ δὺο μέντοι πάϑη περὶ ϑεοὺς μεῖναι, πολλοῖσι
Β.Ὶ »-" Υ ΕῚ κι ΕΥ̓ ι
μὲν οὐ, μεῖναι δὲ οὖν τισὶ, τὸ τοὺς ϑεοὺς εἶναι μὲν,
φροντίζειν δὲ οὐδὲν τῶν ἀνθρωπίνων" καὶ τὸ μετὰ
- ε ᾿ 3 ς
τοῦτο, ὡς φροντίζουσι μὲν, εὐπαραμύϑητοι δὲ εἰσὲ
32 - δ " ΕᾺῚ
ϑύμασι καὶ εὐχαῖς. τὸ δὴ σαφὲς ἂν γενόμενόν σοι
ϑϑ-υ ὃ ᾽
περὶ αὐτῶν κατὰ δύναμιν δόγμα, ἂν ἐμοὶ πείϑῃ, πε-
Ὁ 5 “᾿" , ο , 7 ,
θριμενεῖς ἀνασκοπῶν εἴτε οὕτῶς εἴτε ἄλλως ἔχει" πυγν
σ΄ -»ἭΣῬ 2! .
ϑανόμενος παρά τὲ τῶν ἄλλων, καὶ δὴ καὶ μάλιστα
καὶ παριὲ τοῦ νομοϑέτου. ἐν δὲ δὴ τούτῳ τῷ χρόνῳ
᾿ μὴ Ἃ ν τ 3 -Ὁ᾿ ν ᾿ Ὶ ᾿ “
μὴ τολμήσῃς περὶ ϑεοὺς μηδὲν ἀσεβῆσαι. πειρατέον
γὰρ τῷ τοὺς νόμους σοὶ τιϑέντι νῦν, καὶ εἰς αὖ-
ϑις διδάσκειν περὶ αὐτῶν τούτων ὡς ἔχει. ΚΑ.
»- ε»ν τ Ἐν , - -» ,
Καάλλισϑ᾽ ἡμῖν, ὦ ξένε, μέχρι γε τοῦ νῦν εἴρηται.
«40. Παντάπασι μὲν οὖν, ὦ Πέγιλλὲέ τὸ καὶ Ἰζλεινία"
4. εὐ δι τα Ἵ ᾿
λελήϑαμεν δ᾽ ἡμᾶς αὐτοὺς εἰς ϑαυμαστὸν λόγον ἐμ-
πεπτωκύτες. ΚΑ. Τὸν ποῖον δὴ λέγεις; 49. Τὸν
παρὰ πολλοῖς δοξαζόμενον εἶναν σοφώτατον πάν
ἢ "ῳ »» , ῃ
των λόγων. ΙΧ. Φραζ ξτι σαφέστερον. “10, “ὲγου-
" ες 2 , κι
σί που τινὲς ὡς πάντα ἐστὶ τὰ πρώγματα γιγνόμε-
Ἅ , Ἂ ΄ ᾽ ᾿ ν ᾿
γα, καὶ γενόμενα, καὶ γενησόμενα, τὰ μὲν, φύσει,
τὰ δὲ, τέχνῃ, τὰ δὲ διὰ τύχην. ΚΖ. Οὐκοῦν καλῶς.
᾽ Ἵ 2 »“ ,
4. Εἰκός γέ τοι που σοφοὺς ἄνδρας ὀρϑῶς λέγειν.
[ 3 - »"»
ἑπόμενοί γε μὴν αὐτοῖς, σκεψώμεθα τοὺς ἐκεῖθ εν,
τὶ ποτε καὶ τυγχάνουσι διανοούμενοι. Χα.1. Πάντως
υἱδιὰ, ΡΕ ΓΕΘΟΙΒΥΘ 118. Χ. δ5 868
490. Ἔοικε, φασὶ, τιὶὶ μὲν μέγιστα αὐτῶν καὶ κάλ-
λιστα ἀπεργάζεσϑαι φύσιν καὶ τύχην, τὰ δὲ σμικρό-
τερα, τέχνην. ἣν δὴ παρὰ φύσεως λαμβάνουσαν τὴν
τῶν μεγάλων καὶ πρώτων γέγεσιν ἕργων, πλάττειν
καὶ τεκταίνεσϑαι πάντα τὰ σμικρότερα, ἃ δὴ τεχνι-
χὰ πάντες προσαγορεύομεν. Κ 4. πῶς λέγεις; Α19.
Ωδ᾽ ἔτι σαφέστερον ἐρῶ πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ ψῆν καὶ
ἀέρα, φύσει πάντα εἰναι καὶ τύχῃ φασί τέχνῃ δὲ
οὐδὲν τούτων. καὶ τὰ μετὰ ταῦτα αὖ σώματα, γῆς
τὲ καὶ ἡλίου καὶ σελήνης, ἄστρων τε πέρι, διὰ τού-
τῶν γεγονέναι, παντελῶς ὄντων ἀψύχων. τύχῃ δὲ
φερόμενα τῇ τῆς δυνάμεως ἕκαστα ἑκάστων, ἡ ξυμ-
πέπτωχεν ἁρμόττοντα οἰκείως πως, ϑερμὰ ψυχροῖς,
ἢ ξηρὰ πρὸς ὑγρὰ, καὶ μαλακὰ πρὸς σκληρά" καὶ
πάντα ὅπόσα τῇ τῶν ἐναντέων κράσει κατὰ τύχην ἐξ
ἀνάγκης συνεκεράσϑη, ταὑτῃ καὶ κατὰ ταὐτιὰ οὕτω
)γεγεννη κέναι τόν τε οὐρανὸν ἕλον καὶ πάντα ὁπόσα
κατ᾿ οὐρανόν" καὶ ζῶα αὖ καὶ φυτὰ ξύμπαντα, ὧὦ-
ρῶν πασῶν ἐκ τούτων γενομένων" οὐ διὰ νοῦν, φα-
σὶν, οὐδὲ διὰ τινὰ ϑεὸν, οὐδὲ διὰ τέχνην: ἀλλὰ, ὃ
λέγομεν, φύσεν καὶ τύχῃ. τέχνην δὲ ὕστερον ἐκ τοὺ-
των ὑστέραν γενομένην, αὐτὴν, ϑνητὴν ἐκ ϑνητῶν,
ὕστερα γεγενγηκέναι παιδείας τινὰς, ἀληϑείας οὐ
σφόδρα μετεχούσας, ἀλλὰ εἴδωλ᾽ ἄττα ξυγγενὴ ἕαυ-
"τῶν" οἵ ἡ γραφὴ γεννᾷ καὶ μουσικὴ, καὶ ὅσαι ταὺ-
ταῖς εἰσὶ συνέριϑοι τέχναι. αἵ δ᾽ εἴτι καὶ σπουδαῖον
ἄρα γεννῶσι τῶν τεχνῶν, εἶναι ταὗτας ὁπόσαι τῇ
ὐκυε ἐκοίνωσαν τὴν αὑτῶν δύναμιν" οἷον αὖ ἰατρι-
“ἢ καὶ γεωργικὴ καὶ γυμναστική. καὶ δὴ καὶ τὴν πο-
84 Ἢ ΡΙΑΤΟΝΙΘ5 «.».δ90.Ἁ.};
λιτικὴν σμικρόν τι μέρος εἶναι φασὶ κοινωνοῦν φὺ-
σεν" τέχνῇ δὲ, τοπολὺ. οὕτω δὲ καὶ τὴν νομοϑεσία:
πᾶσαν, οὐ φύσει, τέχνῃ δὲ" ἧς οὐκ ἀληϑεῖ ς εἶναι
τὰς θέσεις. Ζ(.. Πῶς λεέγειφν «49. Θεοὺς, ὦ μακὰ
ριξε, εἶναι πρῶτον φασὶν οὗὕτον τέχνῃ, οὐ φύσει, ἄλλι,
τισὶ γόμοις᾽ καὶ τούτους ἀλλοὺυς ἄλλοις, ὑπὴ ἕχαστοι
ἑαυτοῖσν συνωμολόγησαν γομοϑετοὺμενοὶ. καὶ δὴ καὶ
τὶὶ καλὰ, φύσει μὲν ἄλλα εἶναι, νόμῳ δὲ ἕτεριι. τι
δὲ δὴ δίκαια οὐδ᾽ εἶναι τοπαράπαν φύσει, ἀλλ᾿ ἀμ
φισβητοῦντας διατελεῖν ἀλλήλοις καὶ μετατιϑεμένου.
ἀεὶ ταῦτα. ἃ δ᾽ ἂν μετάθωνται καὶ ὅταν, τότε χὺ-
ρια ἕκαστα εἶναι, γιγνόμενα τέχνῃ καὶ τοῖς γόμοις,-
ἀλλ᾽ οὐ δὴ τινι φύσε:. ταῦτ᾽ ἐστὲν, ὦ φίλοι, ἅπαν-
τὰ ἀνδρῶν δοφῶν παρὰ γέξοις ἀνϑρώποις, ἰδιωτῶ)
τὲ χαὶ ποιητῶν, φασκόντων εἶναι τὸ διαικαιότατον
ὅ, τι τὶς ἂν νικᾷ βιαζόμενος. ὅϑεν ἀσέβειαί τε ἂν-
ϑρώποις ἐμπίπτουσι νέοις, ὡς οὐκ ὄντων ϑεῶν οἵ-
ους ὃ νόμος προστάττει διανοεῖσθαι δεῖν" στάσεις τε
διὰ ταῦτα, ἑλκόντων πρὸς τὸν κατὰ φύσιν ὀρϑὸν
βίον, ὃς ἐστι τῇ ἀληϑείᾳ κρατοῦντα ζὴν τῶν ἄλλων,
καὶ μὴ δουλεύοντα ἑτέροισι κατὰ όμον. ΚΑ. Οἷον
διελήλυϑας, ὦ ξένε, λόγον, καὶ ὅσην λώβην ἀνϑρὼ-
πων γέων δημοσίᾳ πόλεοέ τὸ καὶ ἰδίοις οἴκοις. 49.
᾿“ληϑῆ μέντοι λέγεις, ὦ Κλεινία. τὶ οὖν οἴει χρῆναι
δρᾷν τὸν νομοϑέτην, οὕτω τούτων πάλαι παρε-
σκευασμέγων; ἢ μόνον ἀπειλεῖν στάντα ἐν τῇ πόλει
ξύμπασι τοῖς ἀνθρώποις, ὡς, εἰ μὴ φήσουσιν εἶναι,
ϑεοὺς καὶ διανοηϑήσονται, δοξάξ Ὄντες τοιούτους
οἵους φησὶν ὃ νόμος; καὶ περὶ καλῶν καὶ δικαέων,
ἀἴ6.0..8 91.8. δ ΤΕΘΙΒΥ͂Θ. 118, Χ, 8565
καὶ περὶ ἁπάντων τῶν μεγίστων, ὃ αὐτὸς λόγος, δσά
τὲ πρὸς ἀρετὴν τείνει καὶ κακίαν" ὡς δεῖ ταῦτα οὔ-
τω πράττειν, διαγοουμένους ὅπηπερ ἂν ὃ νομοϑέ-
της ὑφηγήσηται γράφων. ὃς δ΄ ὧν μὴ παρέχηταιν ἕ-
αὐτὸν τοῖς γύμοις εὐπειϑῆ, τὸν μὲν δεῖν τεθνάναι;
τὸν δέ τινὰ πληγαῖς καὶ δεσμοῖς, τὸν δὲ, ἀτιμίαις,
ἄλλους δὲ πενίαις κολάζεσθαι καὶ φυγαῖς. πει-.
ὼ δὲ τοῖς ἀνϑρώποις, ἅμα τιϑέντα αὐτοῖς τοὺς
νόμους, μηδεμίαν ἕ ἔχειν τοῖς λόγοις προσάπτοντα εἰς
δύναμιν ἢ ἡμεροῦν; ΣΆΤΟΙ. Μηδαμῶς, ὦ ξένε" ἀλλ᾽ εἴ-
περ τυγχάνει γε οὖσα καὶ σμικρὰ πειϑώ τις περὶ τὼ
"τοιαῦτα, δεῖ μηδαμὴ κάμνειν τύν γε ὕξιον καὶ σμι-
"ροῦ γομοϑετην" ἀλλὰ πᾶσαν, τὸ λεγόμενον, φωνὴν
ὄντα, τῷ παλαιῷ γύμῳ. ἐπίκουρον λι)νεῦϑοι! μδγῷ
ὡς εἰσὲ ἰὀροξτ νν ὅσαι νῦν δὴ διῆλθες σὺ, καὶ δὴ καὶ
γύμῳ αὐτῷ βοὴ ϑῆσαι καὶ τέχνῃ. ὡς ἐστὸν φύσει ἢ͵
φύσεως οὐχ ἧττον, εἴπερ νοῦ γὲ ἐστι γεννήματα,
κατὰ λόγον ὀρϑὸν ὃν σὺ τε λέγειν μοὶ φαίνῃ καὶ
ἐγώ σοι πιστεύω τανῦν. 46. Ὦ, προϑυμότατε ΙΚλει-
Φία, τί δ᾽ οὐ γαλεπά τέ ἐστι ξυνακολουϑεῖν λόγοις
Ἧ λάρον λεγόμενα, Μήνη τὸ αὖ πραέα διωλύγια;
ἰώ δὲ, ὦ ξένε; περὶ μέϑης μὲν καὶ μουσικῆς
οὕτω τᾶν το εὐλυῤμὰ ἡμᾶς αὐτοὺς περιεμεύναμεν,
περὶ ϑεῶν δὲ καὶ τῶν τοιούτων οὐχ ὑπομενοῦμεν; ;
χαὶ μὴν καὶ γομοϑεσίᾳ γέ ἐστι που τῇ μετ φρογή-
σεως μεγίστη βοήϑεια, διότι τὰ περὶ γόμους μονάν"
τάγματα ἐν γράμμασι τεθέντα, ὡς δώσοντα εἰς πᾶν--:
τα χφόνον ἔλεγχον, πάντως ἠρεμεῖ. ὥστε οὔτ' εἰ, χαλει
τὰ κατ ἀρχὰς ἀκούειν ᾿ἐστὸ, φοβητέον» ἅ ἅγ᾽ ἔσται καὶ
3906 ΡΙΑΤΟΝΙΒ »οἱἶι
τῷ δυσμαϑεῖ πολλάκις ἐπανιόντι σκοπεῖν" οὔτε εἰ
μακρὰ, ὠφέλιμα δὲ, διὰ ταῦτα λόγον οὐδαμὴ ἔχει,
οὐδὲ ὅσιον ἔμοιγε εἶναι φαίνεται τὸ μὴ οὐ βοηϑεῖν
τούτοις τοῖς λόγοις πίντιχ ἄνδρα κατιὶ δύγαμιν.
ΜΕΓΙ͂ Ἴριστα, ὦ ξένε, δοκεῖ λέγειν Κλεινίας. 46.
Καὶ μάλα γε, ὦ Μέγιλλε" ποιητέον τε ὡς λέγει. καὶ
γὰρ εἰ μὴ κατεσπαρμένον σαν οἱ τοιοῦτοι λόγοι «ἐν
τοῖς πᾶσιν ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀνθρώποις, οὐδὲν ἂν ἔδει
τῶν ἐπαμυνούντων λόγων ὡς εἰσὶ ϑεοί" νῦν δὲ ἀνώ.-
γκη. νόμοις οὖν διαφϑειρομένοις τοῖς μεγίστοις ὑπὸ
κακῶν ἀνϑρώπων τένα καὶ μᾶλλον προσήκει βοη-
ϑεῖν ἢ νομοϑέτην; ΚΑ. Οὐκ ἔστιν. .10. ᾿Αλλὰ δὴ
λέγε μοὶ πάλιν, Κλεινία, καὶ σὺ. κοινωνὸν γὰρ δεῖ
σε εἶναι. τῶν λόγων. κινδυνεύει γὰρ ὃ λέγων ταῦτα,
πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γῆν καὶ ἀέρα, πρῶτα ἡγεῖσϑαι
τῶν πάντων εἶναι, καὶ τὴν φύσιν ὀνομάξειν ταῦτα
αὐτὰ, ψυχὴν δὲ ἐκ τούτων ὕστερον. ἔοικε δὲ οὐ κιν-
δυνεύειν ἀλλὰ ὅ ὄντως σημαΐνειν ταῦτα ἡμῖν: τῷ λόγῳ."
ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 46. 1,᾽ οὖν, πρὸς Διὸς ς», Οἷον
πηγὴν τινὰ ἀνοήτου δόξης ἀνευρήχαμεν ἀνθρώπων
ὁπόσοι πώποτε τῶν περὶ φύσεως ἐφήψαντο ζητημά-
των; σχόπει, πάντα λόγον ἐξετάζων. οὐ γὰρ δὴ σμι-
κρόν γε τὸ διαφέρον, εἰ φανεῖεν λόγων ἁπτόμενοι
ἀσεβῶν, ἄλλοις τε ἐξάρχονυς, μηδὲ εὖ τοῖς λόγοις,
ἀλλ᾽ ἐξημαρτημέγως χρώμενοι. δοκεῖ τοίνυν μοὶ ταῦ-
τα οὕτως ἔχειν. ΚΑ. Εὖ λέ) γεις " ἀλλ᾽ ὃ ὅπη, πειρῶ φρά-
ζειν. 40. Ἔοικε τοίνυν ἀηϑεστέρων ἁπτέον εἶναι
λόγων. ΚΑ. Οὐκ ὀκνητέον, ἄνξένε. μανϑάνω γὰρ ὡς
νομοϑεσίας ἐκτὸς οἰήσῃ βαΐνειν, ἐὰν τῶν τοιούτων
ῤ
ς.}.893.8.}).ο. ὉῈ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. Χι 307
ἁπτώμεϑα λόγων. εἰ δὲ ἐστι μηδαμῆ ἑτέρως συμφω-
γῆσαι τοῖς νῦν κατὰ νόμον λεγομένοις ϑεοῖς ὡς ὁρ-
ϑῶς ἔχουσιν, ἢ ταύτῃ, λεκτέον, ὦ ϑαυμάσιε, καὶ
ταὑτῃ. 1. “έγοιμ ἂν, ὡς ἔοικεν, ἤδη σχεδὸν οὐκ
εἰωϑότα λόγον τινὰ τόνδε" ὃ πρῶτον γενέσεως καὶ
φϑορῶς αἴτιον ἁπάντων, τοῦτο οὐ πρῶτον ἀλλὰ ὕ--
στερον ἀπεφήναντο εἶναι γεγονὸς οἵ τὴν τῶν ἀσεβῶν
ψυχὴν ἀπεργασάμενοι λόχοι “ ὦ δὲ ὕστερον, Ἡρήτει
ρον. ὅϑεν ἡμαρτήκασι περὶ ϑεῶν τῆς ὄντως οὐσίας.
Κι. Οὔπω μανϑάνω. 46. Ψυχὴν, ὠ ἑταῖρε, ἦγνο-
ηπέναι κινδυγεύουσι μὲν ὀλίγου ξύμπαντες οἷόν τε ὃν
τυγχάνει καὶ δύναμιν ἣν ἔχει" τῶν τὲ ἄλλων αὐτῆς
πέρι, καὶ δὴ καὶ γενέσεως, ὡς ἐν πρώταις ἐστὲ, σω-
μάτων ἕμπροσϑεν πάντων γεγομένγη, καὶ μεταβολῆς
τε αὐτῶν καὶ μετακοσμήσεως ἁπάσης ἄρχει, παντὸς
μᾶλλον. εἰ δὲ ἔστι ταῦτα οὕτως, ἀρα οὐκ ἐξ ἀνάγκης
τὰ ψυχῆς συγγενῆ, πρότερα ἂν εἴη γεγονότα τῶν
σώματι προσηκόντων, οὔσης ταύτης πρεσβυτέρας ἢ
σώματος; ΚΑ. “ἀνάγκη. «10. Ζ4όξα δὴ καὶ ἐπιμέλεια
καὶ γοὺς καὶ τέχνη καὶ γόμος, σχληρῶν καὶ μαλακῶν
καὶ βαρέων καὶ κούφων πρότερα ἂν εἴη" καὶ δὴ καὶ
τὰ μεγάλα καὶ πρῶτα ἔργα καὶ πράξεις, τέχνης ἂν
γίγνοιτο, ὄντα ἐν πρώτοις" τὰ δὲ φύσει, καὶ φὗσις
(ἣν οὐκ ὀρϑῶς ἐπονομάζουσιν αὐτὸ τοῦτο) ὕστερα
Ὗ 92 2 , - “-ὁ
καὶ ἀρχόμενα ἂν ἐκ τέχνης εἴη καὶ νοῦ. ΚΑ. Πῶς;
«10. Οὐκ ὀρϑῶς φύσιν βούλονται λέγειν γένεσιν τὴν
περὶ τὰ πρῶτα. εἰ δὲ φανήσεται ψυχὴ πρῶτον, “οὐ
πῦρ οὐδὲ ἀὴρ, ψυχὴ δ᾽ ἐν πρώτοις γεγενημένη, σχε-
δὸν ὀρθότατα λέγοιτ᾽ ἂν εἶναι διαφερόντως, ὅτι ᾳὺ-
3608 ῬΡΠΑΤΟΝΙΒ ἅ.ς.Ρ».8 95.4.»,
σει ταῦϑ'᾽ ἔσϑ' οὕτως ἔχοντα" ἂν ψυχὴν τὶς ἐπιδε! ἕῃ
πρεσβυτέραν οὖσαν σώματος, ἄλλως δὲ οὐδαμῶς.
39
ΚΑ. ᾿4ληϑέστατα λέγεις. 460. Οὐκοῦν τὰ μετὰ ταῦ-
τα ἐπὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο στελλώμεϑα:. ΚΑ. Τὶ μὴν;
416. Φυλάττωμεν δὴ παντάπασιν ἀπατηλὸν λόγον,
»" , ; »ἵ
μὴ πη πρεσβύτας ἡμᾶς ὄντας νεοπρεπὴς ὧν παρα-
πείσῃ, καὶ διαφυγὼν, καταγελάστους τεοιήσῃ " καὶ
δόξωμεν, μείζονα ἐπιβαλλόμενοι, καὶ τῶν σμικρῶν
ΕῚ Ὁ ΝΗ 3 ΝῚ Π . «ς ἜΣ
ἀποτυχεῖν. σκοπεῖτε οὖν, εἰ καϑάπερ ποταμὸν ἡμᾶς
, -»"“- ΒΕ ς«"
ἔδει τρεῖς ὄντας διαβαΐνειν δέοντα σφόδρα, γνεώτα-
τος ἐγὼ τυχχάνων ὑμῶν καὶ πολλῶν ἔμπειρος δευμά-
εν [.] “- ᾿ “΄΄ -
τῶν, ἕίπον τὶ πρῶτο») ἐμὲ χ0 7} ἘΕΘΟ ΟΝ κατ
ἐμαυτὸν, καταλιπόντα ὑμᾶς ἐν ἃ τὸ νον ᾽ σχέψασϑ αι
εἰ δι θα τῦς ἐστι πρεσβυτέροις οὖσι καὶ ὑμῖν, ἢ πῶς
ἔχει" καὶ φανέντος μὲν ταύτῃ, καλεῖν ὑμᾶς τότε, καὶ
συγδιαβιβάζειν ἐμπειρὶᾳ" εἰ δὲ ἄβατος ἣν, ὡς ὑμῖν,
ΣῚ ΒῚ Ἀ ι Υ̓ Ά ΄ 2ι ) ,
ἐν ἐμοὶ τὸν κίνδυνον γεγονέναι" μετρίως ἂν ἐδόκουν
λέγειν. καὶ δὴ καὶ νῦν ὃ μέλλων ἐστὶ λόγος σφοδρύ-
“ ᾿ 2) ε - - «͵"
τερος, καὶ σχεδὸν ἴσως ἄβατος, ὡς τῇ σφῷν ῥώμῃ"
μὴ δὴ σκοτοδινίαν ἔλιγγόν τε ὑψῶν ἐμποιήσῃη, παρὰ-
φερόμενός τε καὶ ἐρωτῶν ἀήϑεις ὄντας ἁπολρίσεων"
ΕῚ Ὁ ᾽ ᾽ 3 --ος -
εἶτ ἀσχημοσύγην ἀπρέπειιάν τε ἐντέκῃ ἀηδῆ" δοκεῖ
-ὉἍ -Ὁ -ῳ 2 -
δή μοι χρῆναι ποιεῖν οὑτωσὶ τανῦν ἐμέ" ἀνερωτᾷν
΄ῳ, Ὁ 3 Ρ' -Ὁ ΝῚ
πρῶτον ἐμαυτὸν, ἀκουόντων ὑμῶν ἐν ἀσφαλεῖ, καὶ
ιὖ - Ἶ. 8 ᾿ γ᾿ ὠὰ» ᾿ ᾿ ἢ
μετὶὶ ταῦτα ἀποκρίνασθαι πάλιν ἐμὲ" παὶ τὸν λόγον
᾿ - 2 » εν ἂν ,
ἅπαντα οὕτω διεξελθεῖν, ᾿ἄχριπερ ὧν ψυχῆς πέρι
διαπεράνηται, καὶ δείξῃ πρότερον ὃν Ὸν σώμα-
τος. ΚΑ ριστ, ὦ ξένε, δοκεῖς ἡμῖν εἰρηκέναι" ποίει
τε ὡς χένειῷ: “9. Ἄγε δὴ, ϑεὸν εἴποτε παραγλητέον
ονα. 6. ΒΕ ΤΕΘΙΡΥ͂Θ 110, Χ.᾿ 869
ἡμῖν, νῦν ἔστω τοῦτο οὕτω γενόμενον" ἐπί γε ἀπό-
δειξιν ὡς εἰσὶ τὴν αὐτῶν, σπουδὴ πάσῃ παρακεκλή-
σϑων, ἐχόμενοι δὲ ὡς τινος ἀσφαλοῦς πείσματος, ἐ-:
πιβαϊνωμὲν εἰς τὸν νῦν λόγον. καί μοι ἐλεγχομένῳ
περὶ τιὶὶ τοιαῦτα ἐρωτήσεσι τοιαῖσδε, ἀσφαλέστατα
ἀποκρίνεσϑαι φαένεται. πάτα δὲ, ὦ ξένε, ὁπόταν φῇ
τις, ἄρα ἕστηκε μὲν πάντα, κινεῖται δὲ οὐδέν; ἢ
τούτῳ πᾶν τοὐναντίον; ἢ τιὶ μὲν αὐτῶν κινεῖται, τὰ
δὲ μένει; Τὰ μὲν κινεῖταί που, φήσω, τὰ δὲ μένει.
ΛΙῶν οὖν οὐκ ἐν χώρᾳ τινὶ τά τε ἑστῶτα ἕστηκε, καὶ
τιὺὶ κινούμενα κινεῖται; Πῶς γὰρ οὔ; Καὶ τὰ μὲν γ8
ἐν μιᾷ ἕδρᾳ που ἂν τοῦτο δρῴη, τιὶὰ δὲ, ἐν πλεΐοσι.
Τιὰὴ τὴν τῶν ἑστώτων ἐν μέσω λαμβόύάνοντα δύναμιν,
λέγεις, φήσομεν, ἐν ἑνὶ κινεῖσϑαι, καϑάπερ ἡ τῶν
ἑστάναι λεγομένων κύκλων στρέφεται περιφορά; Ναί.
δηανϑάνομεν δέ γε ὡς ἐν ταύτῃ τῇ περιφορᾷ τὸν μέ-
γίστον καὶ τὸν σμικρότατον κύκλον ἅμα περιάγου-
σὰ ἢ τοιαύτη κίνησις, ἀνάλογον ξαυτεὴν διανέμει
σμικροῖς τε καὶ μείζοσιν, ἐλάττων τὸ οὖσα καὶ πλεί-
ὧν κατὰ λόγον. διὸ δὴ τῶν ϑαυμαστῶν ἁπάντων πη-
γὴ γέγονεν, ἅμα μεγάλοις καὶ σμικροῖς κύκλοις βρα-
δυτῆτάς τε καὶ τάχη ὁμολογούμενα πορεύουσα, ἀδὺ-
γατον ὡς ἄν τις ἐλπίσειε γίγνεσϑαν πάϑος. ᾿Αληϑέ-
στατα λέγεις. τὰ δὲ 7ε κινούμενα ἐν πρλλοῖς φαίνῃ
μοὶ λέχει, ὅσα φορᾷ κινεῖται μεται Ξαίνοντοι εἰς ἕτε-
ρον ἀεὺὶ τόπον " καὶ τοτὲ μὲν, ἔστιν ὅτε βάσιν ἑνὸς
κεκτημένα τινὸς κέντρου, τοτὲ δὲ πλείονα, τῷ περυ-
τυλινδεῖσθαι. προστυγχάνοντο, δ᾽ ἑκάστοτε ἑκάστοις,
τοῖς ἑστῶσι μὲν διασχίζεται, τοῖς δ᾽ ἀλλήλοις ἐξέναν-
Ῥρλὴ ΤΟ ΎΝ .. ΑΔ
9570 ῬΙΑΊΤΟΝΙΒ ὶ ».894.4.}.ο.
τίας ἀπαντῶσι καὶ φερομένοις εἰς ἕν γιγνόμενα μέσα
τε καὶ μεταξὺ τῶν τοιούτων, συγκρίνεται. “λέγω 2ὼρ
οὖν ταῦτα οὕτως ἔχοντα ὡς σὺ λέγεις. καὶ μὴν χαὶ
ὀυγκλρινόμενα μὲν αὐξάνεται, διακρινόμενα δὲ φϑί-
γει τότε ὅταν ἡ "χαϑεστηκυῖα ἑκάστων ἕξις διαμένῃ"
μὴ μενούσης δὲ αὐτῆς, δ ἀμφότερα ἀπόλλυται. γέ-
γνεται δὴ πάντων γένεσις, ἡνί" ἄν τι πάϑος ἢ" δῆ-
λον ὡς ὁπόταν ἀρχὴ λαβοῦσα αὔξην, εἰς τὴν δευτέ-
θὰν ἔλϑῃ μετάβασιν" καὶ ἀπὸ ταύτης, ξὶς τὴν. πλη-
οἷον" παὶ μέχρι τριῶν ἐλϑοῦσα, αἴσϑησιν σχῇ τοῖς
αἰσϑανομένοις. ἡμεταβάλλον, μὲν οὖν οὕτω καὶ μετα-
κινούμενον γίγνεται πᾶν. ἔστι δὲ ὄντως ὃν, ὅπόταν
μένῃ" μεταβαλὸν δὲ εἰς ἄλλην ἕξιν, διέρϑαρται παν-
τελῶς. ἀρ᾿ οὖν κινήσεις πάσας εἰρήκαμεν ὡς ἐν εἴδεσι
λαβεῖν μετ᾽ ἀριϑμοῦ, πλὴν 78, ὦ φίλοι, δυοῖν; ΚΑΙ.
“Ιοΐαιν δὴ; «40. Σχεδὸν, ὦ ᾽γαϑὲ, ἐκείναιν, ὧν ἕ-
γνεχα πᾶσα ἡμῖν ἐστιν ἣ σκέψις. τανῦν. 1.1. “ἐγε σα-
φέστερον. 46. Ψυχῆς ἢν ἕνεκά που; ΚΑ. Πάνυ μὲνε
οὖν. 460. Ἔστω τοίνυν ἡ μὲν ἕτερα δυναμένη κινεῖν
κίνησις, ἑαυτὴν δὲ ἀδυνατοῦσα αἰεὶ, μέα τις" ἡ ὃ
ἑαυτὴν τ᾽ αἰεὶ καὶ ἕτερα δυναμένη κατά τε συγκρί-
σεις ἕν τὲ διακρίσεσιν; αὔξαις τὸ καὶ τῷ ἐναντέῳ,
καὶ γενέσεσι καὶ φϑοραῖς, ἄλλη μία τις αὖ τῶν πα-
σῶν κινήσεῶν, ΚΑ. Ἔστω γῶρ' οὖν. 496. Οὐκοῦν τὴν
μὲν ἕτερον ἀεὶ κινοῦσαν, καὶ μεταβαλλομένην ὑφ᾽
ἑτέρου, ϑήσομεν ἐνάτην αὖ, τὴν τὸ ἑαυτὴν κινοῦσαν
καὶ ἕτερα, ἐναρμόττουσαν κιῶσι μὲν ποιήμασι, πᾶσι
δὲ παϑήμασι, καλουμένην δὲ ὁ ὄντως τῶν ὄντων πάν-
τῶν μεταβολὴν καὶ κίνησιν" ταύτην δὲ, δεκάτην σχε-
διοιριϑοδιαῦ. ΠῈ ΠΕΘΙΒΥΒ 118. Χ. 871
δὸν ἐροῦμεν. Καὶ 4. Παντάπασι μὲν οὖν. 46. Τῶν
δὴ δέκα μάλιστα ἡμῖν κινήσεων τίνα προχρίναιμεν
" ὀρϑύτατα πασῶν ἐῤδωμενεστάτην τὲ εἶναι καὶ πρα-
χκτικὴν διαφερόντως; ΚΑ. υρίῳ ἀνάγκη που φά-
γαι διαφέρειν τὴν αὑτὴν δυναμένην κιγεῖν, τὸς δὲ
ἄλλας πάσας, ὑστέρας. .46. Εὖ λέγεις. ἀφ᾽ οὖν ἡιῖν
τῶν νῦν οὔκ ὀρϑῶς δηϑέντων μεταϑετέον ὃν ἢ καὶ
δύο. ΚΑ. Ποῖα φής; 46. Τὸ τὴς δεκάτης ῥηϑὲν,
σχεδὸν οὐκ ὀρϑῶς εἴρηται. ΚΛ. Πῆ; 46. Πρῶτον
γενέσει τέ ἐστι καὶ ῥώμῇ, κατὰ λόγον" τὸ δὲ μὲ ἑτιΣ
τοῦτο ἔχομεν τούτου δεύτερον, ἄρτι ῥηϑὲν ἀτόπως
ἔνατον. ΚΑ. Πῶς λέγεις; 46. (,)δὲε. ὅταν ἕτερον
ἄλλο ἡμῖν μεταβάλῃ, καὶ τοῦτο, ἄλλο ἕτερον ἀεὶ,
τῶν τοιούτων ἀρα ἔσται ποτὲ τι πρῶτον μεταβάλ-
λον; καὶ πῶς, ὅταν ὑπ᾽ ἄλλου κινῆται, τοῦτ᾽ ἔσταν
ποτὲ τῶν ἀλλοιούντων πρῶτον; ἀδύνατον γάρ. ἀλλ᾽
ὅταν ἄρα αὐτὸ αὑτὸ κινῆσαν ἕτερον ἀλλοιώσῃ, τὸ δ᾽
ἕτερον ἄλλο, καὶ οὕτω δὴ χίλια ἐπὶ μυρίοις γίγνηται
τὰ κινηϑέντα" μῶν ἀρχὴ τις αὐτῶν ἔσται τῆς κινή-
σεως ἁπάσης ἄλλη, πλὴν ἡ τῆς αὐτῆς αὑτὴν κιγησά-
σης μεταβολή; ΚΑ. Κάλλιστα εἶπες" συγχωρητέο
τούτοις. 40. Ἔτι δὴ καὶ τόδε εἴπωμεν, καὶ ἀποκρι-
γώμεϑα πάλιν ἡμῖν αὑτοῖσιν. εἰ σταίη πως τὰ πάν»-
τα ὁμοῦ γενόμενα, καϑάπερ οἵ πλεῖστοι τῶν τοιοὺ-
τῶν τολμῶσι λέγειν, τέν᾽ ἄρα ἐν αὐτοῖς ἀνάγκη πρώ-
τὴν χίνησιν γενέσθαι τῶν εἰρημένων; Καὶ (. Τὴν αὗ-
τὴ» δὴ που κινοῦσαν. ὑπ᾽ ἄλλου γὰρ οὐ μήποτε ἔμ-
προῦϑεν μεταπέσῃ, μηδεμιᾶς γε ἐν αὐτοῖς οὔσης ἔμ-
προσϑὲν μεταπτώσεως. 40. Ἀρχὴν ἄρα κινήσεων
ΓΥΕῚ
279 ῬΙΑΤΟΝΙ5 ΒΕ
πασῶν καὶ πρώτην ἕν τε ἑστῶσι γενομένην καὶ ἐν κι-
γουμένοις οὖσαν τὴν αὑτὴν κινοῦσαν, φήσομεν ἄγνα-
γκαίως εἶναι πρεσβυτάτην καὶ κρατίστην μεταβολὴν
πασῶν" τὴν δὲ ἀλλοιουμένην ὕφ᾽ ἑτέρου, κινοῦσαν
δὲ ἕτερα, δευτέραν. ΚΑ. ᾿ληϑέστατα λέγεις. 46.
Ὁπότε δὴ τοίνυν ἐνταῦϑα ἐσμὲν τοῦ λόγου, τόδε ἀ-
ποκχριγώμεϑα. (1. Τὸ ποῖον; 46. ᾽Εὰν Ἰδωμέν που
ταύτην γενομένην ἐν τῷ γηίνῳ, ἢ ἐνύδρῳ, ἢ πυροει-
δεῖ, εχωρισμένῃᾳ ἢ) καὶ ξυμμιγεῖ, τί ποτὲ φήσομεν
ἐν τῷ τοιούτῳ σίάϑος εἶναι; Κ4. μῶν ὦρα μὲ ἐρω-
τὰς εἰ ζὴν αὐτὸ προσεροῦμεν ὅταν αὐτὸ αὑτὸ κινῇ;
.40. ναὶ ξῆν. ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔ; 406. 1ὶ δέ; ὅπό-
τὰν ψυχὴν ἕν τισιν δρῶμεν, μῶν ἄλλο ἢ ταὐτὸν τοὺ-
τῳ ζὴν ὁμολογητέον; ΙΚΛΑ͂. Οὐκ ἀλλο. 46. Ἔχε δὴ
πρὸς Διός" ἀρ' οὐκ ἂν ἐθέλοις περὶ ἕκαστον τρία
γοεῖν; [ΚΑ͂. Πῶς λέγεις; 4. Ἣν μὲν, τὴν οὐσίαν"
ἕν δὲ, τῆς οὐσίας τὸν λόγον" ἕν δὲ, ὄνομα. καὶ δὴ
καὶ ἐρωτήσεις εἶναι περὶ τὸ ὃν ἅπαν δύο. ΧΚΚΑ͵Ί'. Πῶς
δύο; «40. Τοτὲ μὲν ἡμῶν ἕκαστον τοὔνομα προτει-
γόμεγον αὐτὸ, τὸν λόγον ἀπαιτεῖν" τοτὲ δὲ τὸν λό-
γον προτεινόμενον, ἐρωτᾷν αὖ τοὔνομα. ἀρά 7ε τὸ
τοιόνδε αὖ βονλδωέϑω γῶν λέγειν; ΧΚΛ. Τὸ ποῖον;
46. Ἔστι που δίχα διαιρούμενον ἐν ἄλλοιςτε καὶ ἐν
ἀριϑμῷ τούτῳ δὴ τῷ κατ᾿ ἀριϑμὸν, ὄνομα μὲν, ἀρ-
τιον" λόγος δὲ, ἀριϑμὸς διαιρούμενος εἰς ἴσα δὺο
μέρη. 1.4. ναΐ. «10. Τὸ τοιοῦτον φράξω. μῶν οὖν
οὗ ταὐτὸν ἑκατέρως προσαγορεύομεν, ἄν τε τὸν
λόγον, ἐρωτώμενοι, τοὔνομα ἀποδιδῶμεν, ἄν τε
τοὔνομα, τὸν λόγον; ἄρτιον ὀνόματι καὶ λόγῳ, δίχα
ογιβ96.κ.ν...ἅ, ὨΕ ΠΕΘΙΒΥ͂Β 118. Χ. 378
διαιρούμενον ἀριϑμὸν προσαγορεύοντες τοιὐτὸν ὄν;
ΚΑ. Παντάπασι μὲν οὖν. 4. δὴ ψυχὴ τοὔνο-
μα, τίς τούτου λόγος; ἔχομεν ἄλλον πλὴν τὸν νῦν
δὴ ῥηθέντα; τὴν δυναμένην αὐτὴν αὑτὴν κινεῖν κί-
γησιν; ΚΑ͂. Τὸ ἑαυτὸ. κιγεῖν φὴς λόγον ἔχειν τὴν αὖ-
τὴν οὐσίαν ἥνπερ τοὔνομα ὃ δὴ πάντες ψυχὴν προσ-
ἀγορεύομεν; ΑΘ. Φημὲ γε. εἰ δ᾽ ἔστι τοῦτο οὕτως
ἔχον, ἄρα ἔτι ποϑοῦμεν μὴ ἱκανῶς δεδεῖχϑαι ψυχὴν
ταὐτὸν ὃν καὶ τὴν πρώτην γένεσιν καὶ κίνησιν τῶν
τε ὄντων καὶ γεγονότων καὶ ἐσομένων, καὶ πάντων
αὖ τῶν ἐναντίων τούτοις; ἐπειδὴ γε ἀνεφάνη μετα
βολῆς τὲ καὶ κιγήσεως ἁπάσης αἰτέα ἅπασι; 1.1.
Οὔκ: ἀλλὰ ἱκανώτατα δέδεικται ψυχὴ τῶν πάντων
πρεσβυτάτη, γενομένῃ, τὲ ἀρχὴ κινήσεως. «10. 9
οὖν οὐχ ἡ δι ἕτερον ἐν ἄλλῳ γιγνομένη κέίγησις, αὖ-
τὸ δὲ ἐν αὑτῷ μηδέποτε παρέχουσα κινεῖσϑαι μη-
δὲν, δευτέρα τε καὶ ὁπόσων ἀριϑμῶν βούλοιτο ἄν
τις ἀριϑμεῖν αὐτὴν πολλοστὴν, τοσούτων, σώματος
οὖσα ὄντως ἀψύχου μεταβολή; ΚΑ. ρϑῶς. «0.
᾿ορϑῶς ἄρα καὶ κυρίως ἀληϑέστατά τὲ καὶ τελεώτα-
τα εἰρηκότες ἂν ἦμεν ψυχὴν μὲν προτέραν 7ε) "ογέγαν
σώματος ἡμῖν" σῶμα δὲ, δεύτερόν τὸ καὶ ὕστερον
ψυχῆς ἀρχούσης, ἀρχόμενον κατὰ φύσιν, 1(Λ.. '4λη-
ϑέστατα μὲν οὖν. 410. ἈΠεμνὴμεϑά γε μὴν ὁμολογή-
σαντες ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν, ὡς εἰ ἡ ψυχὴ φανείη πρεσ-
βυτέρα σώματος οὖσα, κριὸ τὰ ψυχῆς τῶν τοῦ σώ-
ματοῦ ἔσοιτο πρεσβύτερα. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 46.
Ἰρόπον δὲ καὶ ἤϑη καὶ βουλήσεις καὺ λογισμοὶ καὶ
δύξ αὐ ἀληϑεῖς, ἐπιμέλειαΐ τε καὶ μνῆμαι, πρότερα
5374 ῬΡΙΙΑΤΟΝΙΒ 6.}.897.1.Ὁ.
εν
μήκους σωμάτων καὶ πλάτους καὶ βάϑους καὶ δώ-.
μης εἴη γεγονότα ἂν, εἴπερ καὶ ψυχὴ σώματος. 1(.1.
“ἀνάγκη. 410. 46 οὖν τὸ μετὰ τοῦτο ὁμολογεῖν. ἀγνα-
γκαῖον, τῶν τε ἀγαϑῶν αἰτίαν εἶναι ψυχὴν καὶ τῶν
καλῶν καὶ κακῶν καὶ αἰσχρῶν, δικαίων τὲ καὶ ἀδίκων,
καὶ πάντων τῶν ἐναντίων ; εἴπερ τῶν πάντων γε αὐτὴν
ϑήσομεν αἰτίαν; Κα. Πῶς γὰρ οὔ; 46. Ψυχὴν δὴ
διοικοῦσαν καὶ ἐνοικοῦσαν ἐν ἅπασι τοῖς πάντη κι-
γουμένοις μῶν οὐ καὶ τὸν οὐρανὸν ἀνάγπη διοικεῖν
φάναι; ΚΑ. Τί μὴν; . 19. Πΐαν, ἢ πλείους; 111:1..
Πλείους " ἐγὼ ὑπὲρ σφῶϊν ἀποκρινοῦμαι. 46. ξυ-
οἷν μὲν γέ που κι πρῆν μυηδὲν τιϑῶμεν, τῆς τε εὐερ-
γέτιδος, καὶ τῆς τἀναντία δυναμένης ἐξεργάξεσϑαι.
ΚΑ. Σφόδρα ὀρϑῶς εἴρηκας. 440. Τἴεν, ἄγει μὲν δὴ
ψυχὴ πάντα τὰ κατ᾿ οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ ϑάλατταν,
ταῖς αὑτῆς κινήσεσιν, αἷς ὀνόματά ἐστι , βούλεσϑαι,
σχοπεῖσϑαι, ἐπιμελεῖσϑαὶ, βουλεύεσθαι, δοξάζειν
ὀρϑῶς, ἐψευσμένως" χαίρουσαν, λυπουμένην- ϑαῤ-
ῥοῦσαν, φοβουμένην" μισοῦσαν, στέργουσαν" καὶ
πάσαις ὅσαι τούτων ξυγγενεῖς ἢ πρωτουργοὶ κιγὴ-
σεις, τὰς δευτερουργοὺς αὖ παραλαμβάνουσαι κι-
γήσεις σωμάτων, ἄγουσι πάντα εἰς αὔξησιν καὶ φϑέ-
σιν, καὶ διάκρισιν καὶ σύγκρισιν" καὶ τούτοις ἕπο-
μένας, ϑερμότητας, ψύξεις: βαρύτητας, κουφότη-
τὰς" σχληρὸν καὶ μαλακόν" λευκὸν, καὶ μέλαν" αὖ-
στηφὸν, καὶ γλυκὺ, καὶ πιιρόν" καὶ πᾶσιν οἷς ψυχὴ
χρωμένη, γοῦν μὲν προσλαμβάνουσα αἰεὶ ϑεὸν, ϑεὸς
οὖσα, ὀρϑὰ καὶ εὐδαίμονα παιδαγωγεῖ πάντα" ἀ-
νοίᾳ δὲ ξυγγενομένη, πάντα αὖ τἀναντία τοὗτοις
ς.ἅ.εν ὉΠ ΤΕΘΊΒΥΒ 8. Χ. 578
ἀπεργάζεται. τιϑῶμεν ταῦτα οὕτως ἔγειν; ἢ ἔτι δι-
στα ομὲν εἰ ἑτέρως πὼς ἔχδι 5. ἸΟ,. Οὐδαμῶς. “10.
Πότερον οὖν δὴ ψυχῆς γένος ἐγκρατὲς οὐρανοῦ καὶ
γῆς καὶ πάσης τῆς περιύδου γεγονέναι φαμὲν τὸ φρό-
γιμον, καὶ ἀρετῆς πλῆφες; ἢ τὸ μηδέτερα κεκτημέ-
γον; βούλεσϑε οὖν πρὸς ταῦτα ὧδε ἀποκρινώμεϑα;
ΚΑ. Πῶς; 46. Εἰ μὲν, ὦ θαυμάσιε, φῶμεν, ῃ ξὺμ-
πασα οὐρανοῦ ὁδὸς ἅμα καὶ φορὰ καὶ τῶν ἐν αὐτῷ
“ὄντων ἁπάντων, νοῦ κινήσει καὶ περιφορᾷ καὶ λογι-
σμοῖς ὁμοίαν φύσιν ἔχει, καὶ ξυγγενῶς ἔρχεται, δῆλον
ὡς τὴν ἀρίστην ψυχὴν φατέον ἐπιμελεῖσϑαι τοῦ κό-
σμου παντὸς, καὶ ἄγειν αὐτὸν τὴν τοιαύτην ὁδὸν ἐ-
κείνην. Κ4. ᾿ΤΟρϑῶς. 46. Εἰ δὲ μανικῶς τε καὶ ἀτά-
χτως ἔρχεται, τὴν κακὴν. ΚΛ. Καὶ ταῦτα ὀρϑῶς.
46. τίνα οὖν δὴ νοῦ κίνησις φύσιν ἔχει; τοῦτο ἤδη
χαλεπὸν, ὦ φίλοι, ἐρώτημα ἀποκρινόμενον εἰπεῖν
ἐμφρόνως. διὸ δὴ καὶ ἐμὲ τῆς ἀποκρίσεως ὑμῶν δί-
καιον τανῦν προσλαμβάνειν. 1Κ.Λ. Εὖ λέγεις. 49.
Τὴ τοίνυν ἐξ ἐναντίας οἷον εἷς ἥλιον ἀποβλέποντες,
ψύκτα ἐν μεσημβρίᾳ ἐπαγόμενοι, ποιησώμεθα τὴν
ἀπόκρισιν, ὡς γοῦν ποτε ϑνητοῖς ὄμμασιν ὀψόμε-
ψοὲ τε καὶ γγωσόμενον ἱκανῶς" πρὸς δὲ εἰκόνα τοῦ
ἐρωτωμένου βλέποντας ἀσφαλέστερον δρᾷν. ΚΑ. πῶς
λέγεις. 46. Ἢ προσέοικε κινήσει νοῦς, τῶν δέκα ἐπ
χείγων κιγήσεων τὴν εἰκόνα λάβωμεν " ἣν συναναμνη-
σϑεὶς ὑμῖν ἐγὼ, κοινῇ τὴν ἀκόχρισιν ποιήσομαι. ΚΑ.
Κάλλιστα ἂν λέγοις. 46. ἩΠεμνήμεϑα τοίνυν τόγε
τοσοῦτον τῶν τότε ἔτι, ὃτι τῶν ἁπάντων τὶ μὲν κυ-
ψεῖσϑαι, τὸ δὲ μένειν ἔϑεμεν. 1.4. Ναΐ, 46. Τῶν
876 ῬΜΑΤΟΝΙΒ. κι898... ἀν)
δ᾽ αὖ κιγουμένων τὶ μὲν ἐν ἑνὶ τόπῳ κινεῖσθαι, τὰ
δ᾽ ἐν πλείοσι φερόμενα. ΚΑ. Ἔστι ταῦτα. 49. Τού-
τοιν δὴ τοῖν πιγήσεοιν τοῖν ἐν ἕγὴ Φεφομένοιν ἀεὶ,
σεερί γὲ τὶ μέσον ἀνάγκη κινεῖσθαι τῶν ἑντόρνων οὐ-
σῶν μέμημά τι κύκλων, εἶναἰ τε αὐτὴν τῇ τοῦ γοῦ
περιόδῳ πάντως ὡς δυνατὸν οἰκειοτάτην τὲ καὶ ὅ-
((οἷαν, Κ΄. πῶς λέγεις ; «10. Τὺ κατὰ ταῦτα δή-
που καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ, καὶ περὶ τὼ αὐ-
τὰ, καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ καὶ ἕνα λόγον καὶ τάξιν μίαν
ἄμφω κινεῖσθαι λέγοντες, γοῦν, τὴν τὲ ἐν ἑνὲ φερο-
μένην πένησιν σφαίρας ἐντόρνου ἀπεικασμένα φο-
φαῖς, οὐκ ἄν ποτε φαγεῖμεν φαῦλοι δημιουργοὶ λό-
7ῳ καλῶν εἰκόγων. Ι(Λ΄. ᾿Ορϑύτατα λέγεις. 49. Οὐκ-
οὖν αὖ ἢγε μηδέποτε ὦ ὡσαύτως, μηδὲ κατὰ τὰ αὐτὰ,
μηδὲ ἐν ταὐτῷ, μηδὲ περὶ ταὐτὼ, μηδὲ πρὸς ταὐτὰ
φερομένη, εἰγδὶ ἐν κόσμῳ, μηδ᾽ ἐν τάξει, μηδὲ ἕν τιγι
λόγῳ »πένησις, ἀνοίας ἂν ἁπάσης εἴη ξυγγενής. ΧΟ Δ.
Ἱἴη χὲρ ἂν ἀληϑέστατα. «10. νῦν δὴ χαλεπὸν οὔ-
δὲν ἐ ἔτι διαῤῥήδην εἰπεῖν, ὥς, ἐπειδὴ ψυχὴ μέν ἐστιν
2 περιάγουσα ἡμῖν πάντα, τὴν δὲ οὐρανοῦ ἐτελαρὸς
ρὰν ἐξ ἀνάγκης τἰερυρόγδιν φατέον ἐπιμελουμένην καὶ
κοσμοῦσαν ἤτοι τὴν ἀρίστην ψυχὴν," ἢ τὴν ἐγαγτί-
αν ΛΩ ξένε, ἀλλὰ ἔκ γ8 τῶν νῦν εἰρημένων, οὐδ᾽
ὅσιον ἄλλως λέγειν }) πῶσαν ἀρετὴν ἔχουσαν ψυχὴν
μέαν ἢ) πλείους περιάγειν αὐτά, 46. ΜΚάλλιστα, ὦ
Ἰχλεινέα, ὗ ὑπὴῆκουσας τοῖς λόγοις." τόδε δὲ. προσυπώ-
πουσον ἔτι. χύ, 4. Τὸ. ποῖον; 46: Ἥλιον καὶ σελ νην,
καἰ τὰ ἄλλω ἄστρα, εἴπερ ῳ. υχὴ σεριάγδι πῶντα, ἀρ᾽
οὗ καὶ ἕν ἕχαστον; 14. τὲ μήν; 40. Περὶ ἑνὸς δὴ
ἐΡ ὅ9 9.4. ΠΕ ΤΕΘσΘΙδν Ὁ 1.18. ΣΧ, 977
| ποιησοὶ ἐμεϑαὰ λόγους, οἱ καὶ ἐπὶ πάντα ἡμῖν ἄστρα
ἁρμόττοντες φανοῦνται. ΚΑ. Τίνος; 46. ἑμλίαν;
πῶς ἄνϑρωπος σῶμα μὲν δρᾷ, ψυχὴν δὲ οὐδείς" οὐ-
δὲ γὰρ ἄλλου σώματος οὐδενὸς οὔτε ζῶντος. οὔτε ἃ-
ποϑνήσκοντος τῶν ζώων. ἀλλὰ ἐλπὶς πολλὴ τοπαρά-
παν τὸ γένος ἡμῖν τοῦτο ἀγαίσϑητον πάσαις ταῖς
τοῦ σώματος πεϑή φέσι. ὁ περιπερυχέναι, γοητὸν δ᾽
εἶναι. γῷ μόνῳ δὴ καὶ διανοήματι λάβωμεν αὐτοῦ
πέρι τὸ τοιόνδε. Χ( 1. Ποῖον; 469. Πλιον εἴπερ ἄγει
ψυχὴ, τριῶν αὐτὴν ἕν λέγοντες δρᾷν, σχεδὸν οὐκ
ἀποτευξόμεϑα. ΚΑ. Τίνων. 4. Ως ἢ ἐνοῦσα ἐν-
τὸς τῷ περιφερεῖ τούτῳ φαινομένῳ σώματι, πάντη
διακομίζειν τὸ τοιοῦτον,. καϑάπερ ἡμᾶς ἡ παρ ἡμῖν
ψυχὴ πάντη περιφέρει" ἢ ποϑὲν ἔξωϑεν σῶμα αὕτη
“πορισαμένη πυρὸς, ἢ τινος ἀέρος,. ὡς λόγος ἐστὲ τι-
γῶν, ὠϑεῖ βίᾳ σώματι σῶμα" 1) τρέτον, αὐτὴ. ψιλὴ
σώματος. οὖσα, ἔχουσα δὲ δυνάμεις ἄλλας τινὶὶς ὑ-
περβαλλούσας ϑαύματι,. ποδηγεῖ. ΧΑ,. ϊναΐ, 40.
“Τοῦτο μὲν ἀνάγκη, τούτων ἕν γὲ τι δρῶσαν ψυχὴν
πάντα διάγειν. αὐτοῦ δὴ ἄμεινον ταύτην τὴν ψυχὴν,
δἶτε ἐν ὅρμασιν ἔχουσα ἡμῖν ἥλιον ἄγει φῶς. τοῖς. ἀ-
πᾶσιν, εἴ" ἔξωϑεν, εἰ ὅπως, εἰἶδ' ὅπη, ϑεὸ» ἥ-
γεῖσϑαι χθεὼν πάντα ἄνδρα. 1 ) πῶς. ΚΑ. ναὶ, τάν
γὲ που μὴ ἐπὶ τὼ ἔσχατον ἀφιγμένον ἀνοίας. 46.
“ἴστρων δὲ δὴ π πέρι πάντων καὶ σελήνης, ἐγιαυτῶν
τὸ χαὺὶ μηνῶν, καὶ πασῶν ὡρῶν πέρι, τένα ἄλλον λό-
“ον ἐροῦμεν ἢ τὸν αὐτὸν τοῦτον, ὡς ἐπειδὴ ψυχὴ
μὲν 4) ψυχαὶ πάντων τούτων αἴτεαν ἐφάνησαν, ἀγα-
ϑαὶ δὲ πᾶσαν ἀρετὴν, ϑεοὺς αὐτὲς εἶναι φήσομεν;
8 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ε.ἅ.ς.Ρ.900.8:
ζ9
εἶτε ἐν σώμασιν ἐνοῦσαι, ζῶα ὄντα; κοσμοῦσι πάν-
εἴτε ὅπη τε καὶ ὅπως; εἰ ὅστις ταῦτα
ὁμολογεῖ, το μένει μὴ ϑεῶν εἶναι πλήρη πάντα;
ΚΑ. Οὐκ ἔστιν οὕτως, ὦ ξένε, παραφρογῶν οὐδείς.
40. Τῷ μὲν τοίνυν μὴ νομίζοντι ϑεοὺς ἐν τῷ πρό-
σϑεν χρόνῳ, ὦ Πέγιλλέ τε καὶ Κλεινία, εἰπόντες ὅ-
ρους ἀπαλλαττώμεϑα. ΚΑ. Τίνας; 40. Ἢ διδά-
σκειν ἡμᾶς ὡς οὐκ ὀρϑῶς λέγομεν, τυϑέμενοι ψυχὴν
)ερεδω ἁπάντων εἶναι πρώτην, καὶ τἄλλα ὁπόσα
τούτων ξυνεπόμενα εἴπομεν" ἢ μὴ δυνάμενον βέλτιον
λέγειν ἡμῶν, ἡμῖν πείϑεσθαι, καὶ ζῆν ϑεοὺς ἡγοὺ-
ἵμενον εἰς τὸν ἐπίλουπον βίον. ὁρῶμεν οὖν εἴτε ἵκα-
γῶς ἡ δὴ τοῖς οὐχ ἡγουμένοι ς ϑεοὺς εἰρήκαμεν ὡς εἰσὶ
ϑεοὶ, εἴτε ἐπιδέον. Καὶ 4. Ἥκιστά 72. ὦ ξένε, πάντων ἐ-
σιδέον. 4. Τούτοις μὲν τοίνυν Ῥεῖν τὸ λόγων τέλος
ἐχέτω. τὸν δὲ ἡγούμενον ϑεοὺς εἶναι, μὴ φροντίζειν
δὲ αὖτο ὺς ἀνϑρωπίνων. πραγμάτων, παραμυϑητέον.
τῷ ἄριστε δὴ, φῶμεν, ὅτι μὲν 7} ϑεοὺς, σ ἀκ Αὐρυύα
τις ἴσως σὲ ϑεία πρὸς τὸ ξύμφυτον ἄγει τιμᾷν καὶ
γομέζειν εἶναι" κακῶν δὲ ἀνθρώπων καὶ ἀδίκων τὺ-
χαι ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ, ἀληϑείᾳ μὲν οὐκ εὐδαίμονες,
δόξαι δὲ εὐδαιμονιζόμεγοι σφόδρα ἀλλ᾽ οὐκ ἐμμελῶς
ἀγουσί σεπρὸς ἀσέβειαν, ἕν τε μούσαις οὖκ ὀρϑῶς ὑ-
μνούμεναι ἅμα καὶ ἐν παντοίοις λόγοις. ἢ καὶ πρὸς
τέλος ἴσως ἀνοοίους ἀνθρώπους δρῶν ἐλθόντας γη-
ραιοὺς, παῖδας σπταίδων καταλιπόντας ἐν τιμαῖς ταῖς
μεγίσταις, ταράττῃ τανῦν ἐν ἅπασι τοὗτοις. ἰδὼν,
ἢ δὲ ἀκοῆς αἰσθόμενος, ἢ καὶ παντάπασιν αὐτὸς
αὐτόπτης προστυχὼν πολλῶν ἀσεβημάτων καὶ δει-
το οὔραν ὁν
;
ς
171
,
β
β
ἑ
ἑ
ἑ
ν.ο", ὈΕ ΤΕΘΙΒΥ5. 118. Χ. 370
γῶν γενομένων τισὶ, δι αὐτὰ ταῦτα ὁρᾷς ἐχ σμι-
κρῶν εἰς τυραγνέδας τε καὶ τὰ μέγιστα πένωροτὴ
τότε διὰ πάντα τοιαῦται δῆλος εἰ μέμφεσθαν μὲν ϑὲε-
οὖς, ὡς αἰτίους ὄντας τῶν τοιούτων, διὸ ξυγγένειαν
οὐκ ἂν ἐθέλων ἀγόμενος δὲ ὑπό τινος ἀλογίας ἅμα,
καὶ οὐ δυνάμενος δυσχεραίνειν Θεοὺς, εἰς τοῦτο νῦν
τὸ πάϑος ἐλήλυϑας, ὥστ᾽ εἶναι μὲν. δοχεῖν αὐτοὺς,
τῶν δὲ ἀνϑρωπίνον καταφρονεῖν καὶ ἀμελεῖν πρα-
γμάτων. ἵνα οὖν μὴ ἐπὶ μεῖζον ἔλθῃ σοὶ πάϑος πρὸς
ἀσέβειαν τὸ νῦν παρὸν δόγμα, ἀλλ᾿ ἐάν πὼς οἷον ἀ-
ποδιοπομπήσασθαι λόγοις αὐτὸ προσιὸν ἡνπΆμοῦο
δυνατοὶ, πειρώμεϑα, συνάψαντες τὸν ἐξ τῆς λόγον,
ᾧ ͵ πρὸς τὸν τοπαράπαν οὐχ ἡγούμενον ϑεοὺς ἐξ ἀρ-
ἧς δὲ Ἀμολεῤόνυίσθυ. τούτω τανῦν ἀλνῶν ἐν αὐ τ.
τὸ δ᾽, ὦ Κλεινία τε καὶ Μέγιλλε, ὑπὲρ τοῦ γέου κα-
ϑάπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἀποκροινόμεν οι διαδέγεσϑ ε'
ἂν δὲ τὺ δύσκολον ἐμπίπτῃ τοῖς λόγοις, ἐγὼ σφῶν
ὥσπερ γὺν δὴ δεξάμε γος διαβιβῶ τὸν ποταμύν. 1(4.
᾿Ορϑῶς λέγεις" καὶ σὺ οὕτω ταῦτα δρᾷ" ποιήσομέν
τε ἡμεῖς εἰς τὸ δυνατὸν ἃ λέγεις. ΑὉ0. .1λλ᾽ οὐδὲν
τάχ᾽ ἂν ἴσως εἴη χαλεπὸν ἐνδείξασθαι τοῦτό γε, ὡς
ἐπιμελεῖς σμικρῶν εἰσι ϑεοὶ οὐχ ἧττον ἢ τῶν μεγέϑεν
διαφερόντων. ἤκουον γάρ που καὶ παρῆν τοῖς γὺν
δὴ λεγομένοις, ὡς ἀγαϑοί γε ὄντο; πᾶσαν ἀρετὴν,
τὴν τῶν πάντων ἐπιμέλειαν οἰκειοτάτην αὑτῶν οὖσαν
κέκτηνται. ΚΑ. Καὶ σφόδρα γε ἐπήκουον. 410, Τὸ
μετὰ τοῦτο τοίνυν κοινῇ συγεξεταζόντων, τίνα λέ-
γοντες ἀρετὴν αὐτῶν, ὁμολογοῦμεν αὐτοὺς ἀγαϑοὺς
εἶναι. φέρε, τὸ σωφρονεῖν, γοῦν τε κεκτῆσθαι, φα--
390 ΡΤΑΤΟΝΙΒ Φ:}.901.8.}Ὁ:ς,
- .
μὲν ἀρετῆς; τὰ δ᾽ ἐναντία, κακίας ; ΚΑ. Φαμέν.
“0. Τί δέ; ἀρετῆς μὲν ἀνδρείαν εἶναι, δειλίαν
δὲ, κακίας; ΙΚΑ͂. Πάνυ μὲν οὖν. 460. Καὶ τὰ μὲν,
ἰσχοί, τούτων, τὰ δὲ, κοδάς φήσομεν; ΚΑΊ. “νάγκη.
4. Καὶ τῶν μὲν προσήκειν ἡμῖν, εἴπερ ὁπόσα
φ) αὔρα, ϑεοῖς δὲ οὔτε μέγα οὔτε σμικρὸν τῶν τοι-
οὗτων μετὸν ἐροῦμεν. 1.4. Καὶ ταῦϑ' οὕτως ὅμολο-
γοῦ πᾶς ἄν. 46. 1ἱ δέ, ἀμέλειάν τε καὶ ἀργίαν καὶ
τρυφὴν εἰς ἀρετὴν ψυχῆς ϑήσομεν; ἢ πῶς λέγεις; Καὶ (.
ΖΚ αὺ πῶς; 490. Ἠλλ᾽ εἷς τοὐναντίον; ΚΙΑ͂. Ναὶ. 46. 1Δ-
γαντία ἄρα τούτοις εἰς τοὐναντίον. (Δ. Τούναν-
τίον. 49. 1ἰ οὖν; τουφῶν,, καὶ ἀμελὴς ἀργός τε (ὃν
᾿ ὁ ποιητὴς κηφῆσι κοθούροισι μάλιστα: εἴπελον ἔφα-
σκεν εἶναι) ἡ λφο ἂν ὃ τοιοῦτος πᾶσιν ἡμῖν; ΙΚΑ͂.
᾿Ορϑότατά γε εἰπών». «40. Οὐκοῦν τόν γε ϑεὸν οὐ
ὑητέον ἔχειν ἦϑος τοιοῦτον ὃγέ τι αὐτὸς μισεῖ" τὸ
τὸ τι τοιοῦτον φϑέγγεσϑαι πειρωμένῳ οὐκ ἐπιτρε-
πτέον. 1 4. Οὐ μὲν δή. πῶς γὰρ ἄν; 4Θ ἴῃ, δὴ προσ-
ἠκει μὲν πράττειν καὶ ἐπιμελεῖσθαν διαφερόντως τι-
γὺς, ὃ δὲ τούτου γε νοῦς τῶν μὲν μεγάλων ἐπιμελεῖ-
ται, τῶν σμικρῶν δὲ ἀμελεῖ, κατὰ τόνα ἐπαινοῦντες
τὸν τοιοῦτον λόγον, οὐκ ἂν παντάπασι πὰ ἡμμελ οἵ-
μεν; σκοπῶμεν δὲ ὧδε" ἁ ἀρ οὐ κατὰ δὺο εἰδὴ τὸ τοῖ-
οὗτον πράττει πράττων εἴτε ϑεὸς, εἶτ᾽ ἄνθρωπος;
ἹΚΑ. Πποίω δὴ; 10. «Ἱέγομεν " ἢ διαφέρον οὐδὲν οἱ-
ὄμενος εἶναι τῷ ὅλῳ. ἀμελουμένων τῶν σμικρῶν" ἢ
ὑᾳφϑυμίᾳ καὶ τρυφῇ, εἰ διαφέρει, ὃ δὲ ἀμελεῖ. ἢ ἔ-
στιν ἄλλως πῶς γιγνομένη ἀμέλεια; οὐ γάρ που ὅ-
τιάν γε ἀδύνατον ἢ τῶν ἁπάντων ἐπιμελεῖσϑαι, τότϑ
ἅ.6.ρ.905... Ὲ Τ|ΠΟΊΒΥΘ 11}. Χ, 881
ἀμέλεια ἔσται τῶν σμικρῶν ῆ μεγάλων μὴ ἐ ἐπιμελου-
ΒόνΨ,, ὧν ἂν δυγόμει ϑεὸς ἢ φαῦλος τὶς ὧν ἐλλιπὴς
καὶ μὴ δυνατὸς ἐπιμελεῖσθαν γίγνηται. ἹΚΑ͂Ι. Πῶς
γὰρ ἄν; 4. τεῦν δὴ δύ᾽ ὄντες τρισὶν ἡμῖν οὖσιν ἀ-
ποκρινάσϑωσαν οὗ ϑεοὺς μὲν ἀμφότεροι ὁμολογοῦν-
τες εἶναι" παραιτητοὺς δὲ ἅτερος, ὃ δὲ, ἀμελεῖν τῶν
σμιλρῶν. πρῶτον μὲν, ϑεοὺς. ἀμφότεροι φατὲ γιγνώ-
σχεῖν καὶ δρᾶν καὶ ἀκούειν πάντα, λαθεῖν δὲ αὐτοὺς
οὐδὲν δυνατὸν εἶναι τῶν ὁπόσων εἰσὶν αἵ αἰσϑήσεις
τε καὶ ἐπιστῆμαι. ταὐτῃ λέγετε ἔχειν ταῦτα; ἢ πῶς;
ΚΑ4. Οὕτως. .40. Τί δαί; δύνασθαι πάντα ὁπόσων
αὖ δύναμις ἐστὶν ϑνητοῖς τε καὶ ἀθανάτοις; ΚΛ.
Πῶς γάρ οὐ συγχωρήσονταιν καὶ ταῦτα οὕτως ἔχειν;
46. Καὶ μὴν ἀγαϑοὺς τε καὶ ἀρίστοις ὡμολογήκα-
μεν αὐτοὺς εἶναι πέντε ὄντες. ΧΚ Δ. Σφόδρα γε. ΑΘ.
ρ' οὖν οὐ ὀγθυμίῳ μὲν καὶ τρυφῇ ἀδύνατον αὖ-
τοὺς ὁμολογεῖν πράττειν ὅτιοῦν τοπαράπαν, ὄντας
7ὲ οἵους ὁμολογοῦμεν; δειλίας γὰρ ἔκγονος ἕν γε ἡ-
μὲν ἀργία " ῥᾳϑυμία δὲ, ἀργίας καὶ τρυφῆς: ἊΨ.
“4ληϑέστατα λέγεις. 49. Αργίᾳ μὲν δὴ καὶ ᾿σθυμίᾳ
οὐδεὶς ἀμελεῖ ϑεῶν. οὐ γὰρ μέτεστιν αὐτῷ ποῦ δει-
λέας. 1.4. ᾿Ορϑύότατα λέγεις. 41. Οὐκοῦν τὸ λοιπὸν,
εἴπερ “ἀμελοῦσι τῶν σμιλρῶν καὶ ὀλίγων τῶν περὲ τὸ
πᾶν, 1) γιγνώσκοντες ὡς τοπαρόπαν οὐδενὸς τῶν τοι-
ὑτων ἐπιμελεῖσθαι δεῖ, δοῷεν ἂν τοῦτο" ἢ τί τὸ
οἰπὸν πλὴν τὸ 7ιγνώσχειν τοὐναντίον; ΚΑΙ. Οὐδέν.
Ι6. ἡνύτερον « οὖν, ὦ ἄριοτε καὶ βέλτιστε, ϑῶμεν σὲ
λέγοντα, ὡς ἀγνοοῦντάς τὸ καὶ δέον ἐπιμελεῖσϑαι,
δ ἄγνοιαν ἀμελοῦντας, ἢ γιγγώσκοντας ὅτι δεῖ κα-
᾿ς
389 ΡΙΑΤΟΝΙΒ Ὁ... ἃ.ο.
ὁ περ οἵ φαυλότατοι τῶν ἀνθρώπων λέ; χονται ποι-
ξεῖν, εἰδότα ἄλλα εἶναν βελτίω πράττειν ὧν δὴ πράτ-
τουσι, διὺ τινὸς ἥττας ἡδονῶν ἢ λυπῶν, οὐ ποιεῖν;
ΚΑ. Πῶς γὰρ ἄν; 46. Οὐκοῦν δὴ τάγε ἀνθρώπινα
πρόγματα τῆς τὲ ἐμψύχου μετέχει φύσεως ἅμα, καὶ
ϑεοσεβέστατον αὐτὸ ἐστι πάντων ζώων ἄγϑρωπος.
1.4. Ἔοικε γοῦν. 410. Θεῶν γε μὴν κιἡματὰ φαμὲν
εἶγαι πάντα ὅπόσα ϑγνητὰ ζῶα, ὧνπερ καὶ τὸν οὔ-
ραγὸν ὅλον. ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔ; ΑΘ. Ἤδη τοίνυν
σμικριὶ 1 ἢ μεγάλα τὶς φάτω ταῦτα εἶναι ποῖς Θεοῖς.
ῬΑ τΣὴ γὰρ τοῖς κεκτημένοις ἡμᾶς ἀμελεῖν ὃν εἴη
προσῆκον, ἐπιμελεστάτοις γε οὖσι καὶ ἀρίστοις. σχο-
πῶμεν γὼρ δὴ καὶ τόδε ἔτι πρὸς τούτοις. ΚΑ.Τὸὺ ὸ ποῖον;
“9. Τὸ περ’ τε αἰσθήσεως καὶ ὶ δυνάμεως, ἃ ἀρ οὐκ ἐναν-
τίως ἀλλήλοιν πρὸς ὁᾳστώνην καὶ χαλεπότητα ἐστὸν
πεφυκότε. (Δ. Πῶς λέγεις; 4. Ὁρᾷν μὲν που καὶ
ἀκούειν τὰ ὁ μικρὰ χαλεπώτερον ἢ τὰ μεγάλα" φέ-
ρειν δ᾽ αὖ καὶ κρατεῖν καὶ ἐπιμελέϊσϑαι τῶν σμικρῶν
καὶ ὀλίγων παντὲ ῥίον ἢ τῶν ἐναντίων. Καὶ (. Καὶ
πολὺ γε. «496. Ιατρῷ δὲ προστεταγμένον ὅλον τὶ ϑὲ-
οαπεύειν, βουλομένῳ καὶ δυναμέν ῳ, τῶν μὲν μεγά-
λων ἐπιμελουμένῳ, τῶν μορίων δὲ καὶ σμικρῶν ἄμε-
λοῦντι, ἕξει ποτὲ καλῶς αὐτῷ τὸ πᾶν; ΚΑ,͵. Οὐδα-,
μῶς. “39. Οὐ μὲν οὐδὲ κυβὲρν ἦταις, οὐδὲ στρατη-
γοῖς, οὐδ᾽ οἰκονόμοις, οὐδ᾽ αὖ τισι πολιτικοῖς, οὐδ᾽ ὦ
ἄλλῳ τῶν τοιούτων οὐδενὶ, χωρὶς τῶν ὀλίγων καὶ
σμικρῶν, πολλὰ ἢ ἡμεγάλοι οὐδὲ γὰρ ἄνευ σμικρῶν, '
τοὺς μεγάλους φασὶν οἱ λιϑολόγον λίϑουις εὐ ΟΝ
:ϑαι. ΕΔ. Πῶς γὼρ ἄν; «40, ἸΠὴ τοίγυν τόνγε ϑεὸν-
΄
»"!]
Ῥ.908...}..., ΠΕ ΤΕΘΊΙΒΥΒ 118. Χ. 385
ἀξιώσωμεν ποτὲ ϑνητῶν δημιουργῶν φαυλότερον " οἵ
τὰ προσήκοντα αὑτοῖς ἔργα, ὅσῳπερ ἂν ἄμε ίγους
ὦσι, τόσῳ ἀχριβέστερα καὶ τελεώτερα μιᾷ τέχνῃ
σμικρὰ καὶ μεγάλα ἀπεργάζονται" τὸν δὲ ϑεὸν ὄντα
τε σοφώτατον, βουλόμενόν τ᾿ ἐπιμελεῖσθαι καὶ δυ-
γάμεγον, ὧν μὲν ῥᾷον ἣν ἐπιμεληϑῆγαι σμικρῶν ὃν-
των, μηδαμὴ ἐπιμελεῖσθαι, καϑίπερ ἀργὸν ἢ δει-
λύν τινα διὰ πόνους ὁᾳϑυμοῦντα" τῶν δὲ μεγάλων.
ΚΑ. Μηδαμῶς δόξαν τοιαύτην περὶ ϑεῶν, ὦ ξένε,
ἀποδεχώμεϑα. οὐδαμῇ γὼρ οὔτε ὕσιον οὔτ᾽ ἀληϑὲς
διανόημα διαγοοίμεϑ᾽ ἀν. 46. Δοκοῦμεν δὲ μοι νῦν
ἤδη μάλιστα μετρίως διειλέχϑαι τῷ φιλαιτίῳ τῆς ἀ-
μελείας πέρι ϑεῶν. ΚΚ Δ. ΙΝαΐ, 440. Τῷ γε βιάζεσθαι
τοῖς λόγοις ὅμολο γεῖν αὐτὸν μὴ λέγειν. ΚΑ. Ὀρϑῶς.
«10. ᾿ξὥπῳδῶν γε μὴν προσδεῖσθαι μοὲ δοκεῖ μύϑων
ἔτι τινῶν. Καὶ. Ποίων, ὦ ᾿χαϑέ; «46. Πείϑωμεν τὸν
γεαγνέαν τοῖς λόγοις, ὡς τῷ τοῦ παντὸς ἐπα: Ἰοτ μέ:
γῳ πρὺς τὴν σωτηρίαν καὶ ἀρετὴν τοῦ ὅλου πάντ
ἐστὶ συντεταγμένα, ὧν καὶ τὸ μέρος εἰς δύνυμιν ἕκα-
στον τὸ προσῆκον πάσχει καὶ ποιεῖ. τούτοις δ᾽ εἰσὶν
ἄρχοντες προστεταγμένοι ἑκάστοις ἐπὶ τὸ σμικρότα-
τον ἀεὶ πάϑης καὶ πράξεως. ᾽ εἷς μερισμὸν τὸν ἔσχα-
τον τέλος ἀπειργασμένοι" ὧν» ὃν καὶ τὸ σὸν, ὦ σχέ-
τλιε, μόριον εἰς τὸ πᾶν ξυντείνει βλέπον ἀεὶ, καίπερ
πόγσμιπρον ὃν. σὲ δὲ λέληθε περὶ τοῦτο αὐτὸ ὧς
γένεσις ἕνεκα ἐκείνου γίγευσταν πᾶσα" ὅπως ἢ ἢ τῷ
τοῦ παντὸς βίῳ ὑπάρχουσα εὐδαίμων οὐσία, οὖν ἕ-
γδχα σοῦ χιγνομένη" σὺ δὲ ἕνεκα ἐκείνου. πᾶς γὰρ
ἰατρὸς, καὶ πᾶς ἔντεχνος δημιουργὸς, παντὸς μὲν
381 ῬΡῬΙΛΎΟΝΙΒ τ Ῥ-294.εἴὉ.
ἕνεκα πᾶνται ἐργάξε ἐτῶν, πρὸς τὸ "οινῇ ξυγτεῖνον
βέλτιστον" μέρος μὴν ἕνεκα ὅλου καὶ οὐχ ὅλον μέ-
ρους ἕνεκα ἀπεργάξεται. σὺ δὲ ἀγανακτεῖς, ἀγνοῶν
ὕπη τὸ περί σε ἄριστον τῷ παντὶ ξυμβαΐνει χκαΐ σοι
κατιὰ ὙΚΡΙῚ τὴν τῆς κοινῆς γενέσεως, ἐπεὶ δὲ ἀεὶ
ψυχὴ ἐ εὐρῥιῤν τον σώματι τοτὲ μὲν ἄλλῳ, τοτὲ δὲ
ἄλλῳ,. μδταὶ 2.Δἀλλὲι παντοίας μεταβολὰς, δὶ ἑαυτὴν
ἢ δι ἑτέραν ψυχὴν, οὐδὲν ἄλλο ἕργον τῷ πεττευτῇ
ἰδ γι πλὴ ὴν μετατιϑέναν τὸ μὲν ἄμεινον γινόμε-
γον ἦϑος, εἰς βελτίω τόπον, χεῖρον δὲ, εἰς τὸν χείΐ-
θονᾶ, κατὼ τὸ πρέπον αὐτῶν ἕκαστον, ἵνα τῆς προσ-
ηχούσης μοΐρας λαγχάνῃ. ΚΑ. πὴ λέγεις; 40. ἯΣ
περ ἂν ἔχον λύγον θψόνώνη ἐπιμελείας ϑεοῖς τῶν
πάντων, ταὐτῃ μοὶ δοκῶ φράζειν. εἰ μὲν γὰρ πρὸς
τὸ ὅλο» ἀεὶ βλέπων πλάττοι τὶς, μερνμϑὴμαρέαων. τὰ
πάντα, οἷον ἐκ πυρὸς ὕδωρ Ἑ ἔμψυχον, καὶ μὴ ξὺμ-
πολλὰ ἐξ ξἕνὸς, ἢ ἐκ πὐλάδιν. ἕν, πρώτης ἢ δευτέρας
ἢ καὶ τρίτης γενέσεως μετειληφότα, πλήϑεσιν ἄπειρ᾽
ἂν εἴη τῆς μετατιϑεμένης κοσμήσεως᾽ γῦν δ᾽ ἔστε
ϑαυμαστὴ ῥᾳστώνη τῷ τοῦ παντὸς ἐπιμελουμένῳ."
ΚΑ. Πῶς αὐ λέγεις; 16. δε: ἐπειδὴ ποδῦεν ἡ ἡμῶν
ὃ βασιλεὺς ἐμψύχους οὔσας τὲς πράξεις ἁπάσας, καὶ
πολλὴ μὲν ἀρετὴν ἐν αὐταῖς οὖσαν, πολλὴν δὲ κα-
κίαν" ὦ ὦλεϑρον δὲ ὃν γενόμενον, ἀλλ οὐκ αἰώνιον,
ψυχὴν καὶ σῶμα, καϑάπερ οὗ κατὰ νόμον ὄντες
ϑεόί- (; γένεσις γὰρ οὐκ ἄν ποτξε ἦν ζώων, ἀπολομέ-
γου τοὐτοιν ϑατέρου) καὶ τὸ μὲν ὠφελεῖν ἀγοϑὸν
ἀεὶ πεφυκὸς, ὅσον ἀγαϑὸν ψυχῆς, διενοήθη, τὸ δὲ
κακὸν, βλάπτειν" ταῦτα πάντα ξυγιδὼν, ἐμηχανὴ-
ς ἃ... Ε ΤΈΘΙΡΥΘ 118. Χ, 585
β
β
σατο ποῦ κείμενον ἕκαστον τῶν μερῶν, νικῶσαν ἀ-
ρετὴν, ἡττωμένην δὲ κακίαν ἐν τᾷ παντὶ παρέχον
μάλιστ᾽ ἂν καὶ ῥᾷστα καὶ ἄριστα. μεμηχάνηται δὴ
πρεὸς πᾶν τοῦτο, τὸ, ποῖόν τι γιγνόμενον ἀεὶ, ποί-
αν ἕδραν δεῖ μεταλαμβάνον οἰκίζεσϑαι, καὶ τίνας
ποτὲ τόπους. τῆς δὲ γενέσεως τὸ ποίου τινὸς ἀφῆκε
ταῖς βουλήσεσιν ἑκάστων ἡμῶν τὰς αἰτίας. ὅπη γὰρ
ἂν ἐπιϑυμῇ, καὶ ὁποῖός τις ὧν τὴν ψυχὴν, ταύτῃ
σχεδὸν ἑκάστοτε καὶ τοιοῦτος γίγνεται ἅπας ἡμῶν
ὡς τοπολὺ. ΚΑ. Τὸ γοῦν εἰκός. 446. ἸΠεταβάλλει
μὲν τοίνυν πάνθ᾽ ὅσα μέτοχά ἐστι ψυχῆς, ἐν ἑαυτοῖς
κεχτημένα τὴν τῆς μεταβολῆς αἰτίαν. μεταβάλλοντα
“δὲ φαίνεται κατὰ τὴν τῆς εἱμαρμένης τάξιν καὶ νό-
μον. σμικρότερα μὲν τῶν ἡϑῶν μεταβάλλοντα, ἐλάτ-
τω κατὰ τὸ τῆς χώρας ἐπέπεδον μεταπορεύεταιν" πλείω
δὲ καὶ ἀδικώτερα, μεταπεσόντα εἰς βάϑος, τώ τε
κάτω λεγόμενα τῶν τόπων ὅσα ἄδην τε καὶ τὰ τοὗ-
τω» ἐχόμενα τῶν ὀνομάτων ἐπονομάζοντες, σφόδρα
φοβοῦνται καὶ ὀνειροπολοῦσι ζῶντες, διαλυϑέντες
41ε τῶν σωμάτων. μείζων δὲ δὴ ψυχὴ κακίας ἢ ἂρε-
τῆς ὅπόταν μεταλάβῃ, διὰ τὴν αὑτῆς βοὐλησίὶν τε
καὶ ὁμιλέαν γενομένην ἰσχυρὰν, ὅπόταν μὲν ἀρετῇ
ϑείᾳ προσμίξασα γίγνηται διαφερόντως τοιαὕτη δια-
φέροντα, καὶ μετέβαλε τόπον ἅγιον ὅλον, μετακο-
μισϑεῖσα εἰς ἀμείνω τινὰ τόπον ἕτερον" ὅταν δὲ τάἀ-
ψαντία, ἐπὶ τἀναντία μεϑιδρύσασα τὸν αὑτῆς βίον.
Αὕτη τοι δίκη ἐστὶ ϑεῶν οἱ ὄλυμπον ἔχουσιν, ὦ παῖ
καὶ νεανίσκε, ἀμελεῖσθαι δοκῶν ὑπὸ ϑεῶν: κακίω
μὲν γιγνόμενον, πρὸς τὰς κακίους ψυχάς" ἀμείνω
Ῥιατ. Τ' ΥἹ. ΒΡ
980 ὦ ΒΑ ἈΤΝΙΒ μ.905.8.}.ς.ἃ,
δὲ, πρὸς τὰς ἀμείνους “πορευόμενον ,΄ ἕν τε ζωῇ καὶ
ἐν πᾶσι ϑανάτοις, πάσχειν τε καὶ ποιεῖν ἃ προσῆ-
χον δῥᾷν ἐστι τοῖς προσφερέσι τοὺς προσφερεῖς. ταὐ-
τῆς τῆς δίκης οὔτε σὺ μήποτε οὔτε εἰ, ἄλλος ἀτυχὴς
γενόμενος ἐπεύξηται περιγενέσϑαι ϑεῶν. ἣν πασῶν
δικῶν διαφερόντως ἕταξάν τε οἱ τάξαντες. χρεών τε
ἐκευλαβεῖσϑαι τοπαράπαν. οὔ γὰρ ἀμεληϑήσῃ ποτὲ
ὑτὲ αὐτῆς. οὐχ οὕτω σμικρὸς ὧν δύσῃ κατὰ τὸ τῆς
ἔς αὐ ἐὰν ἀ γι οἷ ΐα ΡΝ
γῆς βάϑος" οὐδ᾽. ὑψηλὸς γενόμενος, εἰς τὸν οὐρανὸν
ἂν απττήση. τίέσεις δὲ αὐτῶν τὴν προσήκουσαν τιμω-
ρέων, εἴτ᾽ ἐνθάδε μένων, εἴτε καὶ ἐν ἔδου διαπορευ-
ὁεὺς, εἴτε καὶ τούτων εἷς ἀγριώτερον, ἔτν διακομι-
οϑεὶς τόπον. ὃ αὐτὸς δὲ λόγος σοὶ καὶ περὶ ἐκείνων
ἂν εἴη; τῶν, οὕς σὺ κατιδὼν ἐκ σμικρῶν μεγάλους
γεγονότας, ἀνοσιουργήσαντας," ἢ τι τοιοῦτον πρί-
ξαντας, ῳήϑης ἐξ, ἀϑλίων εὐδαίμονας 7εγονέναι, κᾷ-
τοι," ὡς ἐν κατόπτροις, αὐτῶν ταῖς πράξεσιν, ἡγήσω
παϑεωφοακέναι τὴν πάντων ἀμέλειαν ϑεῶν" οὐχ εἰ-
δὼς αὐτῶν τὴν συντέλειαν, ὅπη ποτὲ τῷ παντὶ ξυμ-
βάλλεται: Τιγνώσκειν δὲ αὐτὴν, ὦ πάντων ἀνδρειόύ-
τατε,, πῶς οὐ δεῖν δοκεῖς; ἣν. τίς μὴ γιγνώσκων οὐδ᾽
ἂν τύπον ἴδοι ποτὲ, οὐδὲ λόγον ξυμβάλλεσθαι περὶ
βίου δυνατὸς ὃν γένοιτο εἰς" εὐδαιμονίαν τε καὶ δυσ-
δαίμονα τύχην. ταῦτα εἰ μέν σὲ πείϑει Κλεινίας ὃδε
κοὴὶ ξύ “πασὰ ἡμῶν! ἥδε ἡ γερουσία, περὶ ϑεῶν ὡς
οὐκ οἴσθϑω ὅδ, τι λέγεὶς, Ξαλῶς ἄν σοι ὃ 'ϑεὸς αὐτὸς
ξυλλαμβάνοι: εἰ δ᾽ ἐπιδεὴς λόγου τιγὸς ἔτει ἂν εζῆς,
λεγόντων ἡμῶν πρὸς τὸν τρίτον ἐπάκουε, εἰ νοῦν καὶ
ὁπωσοῦν ἔχεις. ὅτι μὲν γὰρ »ϑεοέ τε εἰσὶ καὶ ἀνϑρώ.
6.Ρ.900.8.8. 18} ΤΕΘΙΒΥΒΞ 18, Ν 9585.
σῶν ἐπιμέλονται, ἔγωγε οὐ παντάπασι φαύλως ἂν
φαίην ἡμῖν ᾿ἀποδεδεῖχϑαι" τὸ δὲ παραιτητοὺς αὖ
τοὺς ϑεοὺς εἶναι τοῖσιν ἀδικοῦσι, δεχομένους δῶρα,
οὔτε τινὲ συγχωρητέον, παντὶ τ᾽ αὖ κατὰ δύναμιν
τρόπῳ ἐλεγκτέον. ΚΛ. Καλλιστ εἶπες" ποιῶμέν τὲ
ὡς λέγεις. «40. Φέρε δὴ πρὸς ϑεῶν αὐτῶν, τίνα τρό-
πον παραιτητοὶ γίγνοιντ᾽ ἂν ἡμῖν, εἰ γέγνοιντο αὖ;
καὶ τίνες ἢ ποῖοΐ τινες ὄντες ; ἄρχοντας μὲν ἀναγκαῖ-
ὄν ποῦ γίγνεσθαι τοὺς γε διοικήσοντας τὸν ἅπαντα
ἐντελεχῶς οὐρανόν. ΙΚ 4. Οὕτως. 46... .41λλ᾽ ἄρά τισι
προσφερξϊς τῶν ἀρχόντων; ἢ τινες τούτοις; ὧν δυ-
γατὸν ἡμῖν ἀπεικάζουσι τυγχάνειν μείζοσιν ἐλάττο-
γας; πότερον ἡνίοχοι τινὲς ἂν εἶεν τοιοῦτοι ζευγῶν
ἁμιλλωμένων, ἢ πλοίων κυβερνῆται; τάχα δὲ κἂν ἀ-
πεικασϑεῖεν στρατοπέδων ἄρχουσι τισίν. εἴη δ᾽ ἂν καὶ
γόσων πόλεμον εὐλαβουμένοις ἰατροῖς ἐοικέναν περὲ
σώματα, ἢ γεωργοῖς περὲ φυτῶν γένεσιν, εἰωϑυίας
ὥρας αλεπιλὸ διὼ φόβον. ἐτροσδεχομένοιρ" ἢ καὶ ποι-
μνίων ἐπιστάταις. ἐπειδὴ γὰρ συγκεχωρήκαμεν ἡμῖν
αὐτοῖς εἶναι μὲν τὸν οὐρανὸν πολλῶν μεστὸν ἀγα-
ϑῶν, εἶναι δὲ καὶ τῶν. ἐναντίων, “πλειόνων δὲ τῶν
μὴ, μάχη δὴ, φαμὲν, ἀϑάνατος ἐστὶν ἡ τοιοιύτη, καὶ
φυλακῆς ϑαιμδιυτᾶς δεομένη. ξύμμαχοι δὲ ἡμῖν ϑεοί
τὸ ἁμά καὶ δαίμονες" ἡμεῖς δ᾽ αὐ κτήματα ϑεῶν καὶ
δαιμόγων- φϑείρει δὲ ἡμᾶς ἀδικία καὶ ὕβρις μετὰ
ἀφροσύνης" σώζει δὲ δικαιοσύνη καὶ σωφροσύνη με-
τὸ φρονήσεως, ἐν τοῖς τῶν ϑεῶν ἐμψύχοις οἰκοῦσαι
Ἕ: . ; ᾿ - 3, -“
δυνάμεσι. βραχὺ δέ τι καὶ τῇδε ἂν τις τῶν τοιούτων
ἐγοικοῦν ἡμῖν σαφὲς ἴδοι, ψυχαὶ δὴ τινὲς ἐπὶ γῆς
ΒΡ42
388 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ς.ἃ,ςο,
οἰκοῦσαι, καὶ ἄδικον λῆμμα κεκτημέναι; δῆλον ὅτι
ϑηριώδεις πρὸς τὰς τῶν φυλάκων ψυχὲς ἄρα κυγῶν,
ἢ τὰς τῶν γομέων, ἢ πρὸς τὠς τῶν παντάπασιν ἀ-
κροτάτων δευποτῶν προσπίπτουσαι, πείϑουσι ϑω-
πείαις λόγων, καὶ ἐν εὐκταΐαις τισὶν ἐπῳδαῖς (ὡς αἵ
φῆμαι φασὶν αἵ τῶν κακῶν) ἐξεῖναι πλεονεκτοῦσι
σφέσιν ἐν ἀνθρώποις πάσχειν μηδὲν χαλεχόν. φαμὲν
δ᾽ εἶναί που τὸ νῦν ὀνομαζόμενον ἁμάρτημα τὴν
πλεονεξίαν ἐν μὲν σαρκένοις σώμασι νόσημα καλού-
μενον" ἐν δὲ ὥρχις ἐτῶν καὶ ἐνιαυτῶν, λοιμόν. ἐν
δὲ πόλεσι καὶ πολιτείαις, τοῦτο αὖ τὸ ῥῆμα μετε-
σχηματισμέγον, ἀδικίαν. ΤΩ(1. Παντάπασι μὲν οὖν.
“9. Τοῦτον δὴ τὸν λόγον ἀναγκαῖον λέγειν, τὸν λέ-
γοντα ὡς εἰσὲ συγγνώμονες ἀεὶ ϑεοὶ τοῖς τῶν ἀνϑρώ-
πῶὼν ἀδίκοις καὶ ἀδικοῦσιν, ἂν αὐτοῖς τῶν ἀδικημά-
τῶν» τὶς ἀπονέμῃ" καϑάπερ κυσὶ λύκοι τῶν ἁρπασμά-
τῶν σμικρὰ ἀπονέμοιεν" οἱ δὲ, ἡμερούμενοει τοῖς δώ-
θοις, συγχωροῖεν τὰ ποίμνια διαρπάζειν. ἀρ οὐχ
οὗτος ὃ λόγος ὃ τῶν φασκόντων παραιτητοὺς εἶναι
ϑεούς; Κα. Οὗτος μὲν οὖν. 4. Τίσιν οὖν δὴ τῶν
προῤῥηϑέντων ἀπεικάζων ὁμοίους φύλακας εἶναι
ϑεοὺς, οὐκ ἂν καταγέλαστος γίγνοιτο ἀνθρώπων ὅσ-
τισοῦν; πότερον κυβερνήταις, λοιβῇ γε οἴνου χνίσ-
“ἢ τὲ παρατρεπομένοις αὐτοῖς, ἀνατρέπουσι δὲ ναῦς
τε καὶ ναύτας; ΚΑ. Μηδαμῶς. ΑΘ. ᾿Δ» οὔτι μὴν
ἡνιὀχοισέ γε ἐν ἁμίλλῃ συντεταγμένοις, πεισϑεῖσιν
ὑπὸ δωρεᾶς ἑτέροισι τὴν νίκην ζεύγεσι προδοῦναι.
1 4. Ζεινὴν γὰρ. εἰκόνα λέγοις ἂν, λέγων τὸν λύγον
τοῦτον. «40. Οὐ μὴν οὐδὲ στρατηγοῖς γε, οὐδ᾽ ἰα-
.ρ.907.4.}.ο.ἅ, ΕΚ ΠΕΟΘΙΒΥΘ 118. ΣΧ, 389
" 34. “ 39ω. ω ν᾿ ϑρον Ἁ
τροῖς, οὐδὲ γεωργοῖς" οὐδὲ νομεῦσι μὴν, οὐδὲ τισὺ
κυσὶ κεκλημένοις ὑπὸ λύκων. ΚΑ. Εὐφήμει. πῶς
γὰρ ἂν; «40. ᾿4λλ᾽ οὐ πάντων φυλάκων εἰσὶ μέγιστοι
Ὰ Ν ᾿ ᾿ Φ᾿, μὰ ε , ,
καὶ περὶ τὰ μέγιστα ἡμῖν οὐ πάντες ϑεοί; Καὶ 1. Πο-
λὺ γε. 46. Τοὺς δὴ κάλλιστά τε πράγματα φυλάτ-
δ «. - δ,
τοντας, διαφέροντάς τε αὐτοὺς φυλακῇ πρὸς ἀρετὴν,
κυνῶν χείρους καὶ ἀνϑρώπων μέσων εἶναι φήσομεν,
οἱ τὸ δίκαιον οὐκ ἂν ποτε προδοῖεν ἕνεκα δώρων
παρὰ ἀδίκων ἀνδρῶν ἀνοσίως δεδομένων; ΚΑ. Οὐ-
δαμῶς" οὔτε ἀνεκτὸς ὃ λύγος. τῶν τε περὸ πᾶσαν ἀ-
2ἵὕ, Υ̓͂ [τ Υ .-
σέβειαν ὄντων κινδυνεύει πὼς ὃ ταύτης τῆς δόξης
ἀντεχόμενος πάντων ἂν τῶν ἀσεβῶν κεκρίσθαι δι-
3 Π
καιότατα κἀκιστός τε εἶναν καὶ ἀσεβέστατος. 44.
Τὰ μὲν δὴ προτεϑέντα τρία, ϑεοίΐ τε ὡς εἰσὶ καὶ ὡς
ἐπιμελεῖς, καὶ παρὰ τὸ δίκαιον ὡς παντάπασιν ἀπα-
[ -“ «ες »-»Ὁ 3 "ὦν [
ραΐτητοι, φῶμεν ἱκανῶς ἀποδεδεῖχϑαί που. ΚΑ.
Πῶς γὰρ οὔ; καὶ σὐμψηφοΐ γε τούτοις τοῖς λόγοις
Ῥ Ἃ , ΡῚ ᾿ " ,
ἐσμέν. 46. Καὶ μὴν εἰρηταί γέ πὼς σφοδρότερον,
διὰ φιλονεικίαν τῶν κακῶν ἀνθρώπων. τούτου 78
μὴν ἕνεκα, ὦ φίλε Κλεινία, πεφιλονείκηνται ᾿ μή
ποτε λόγοις ἡ ἡγῶνται "ρατοῦντες ἐξουσίαν εἶναι σφίέ-
σιν ἃ βούλονται πράττειν οἵ κακοὺ, ἃ δὴ καὶ ὅσα
καὶ οἷα περὲ ϑεοὺς διανοοῦνται. προϑυμία μὲν δὴ
διιὺ ταῦτα νεωτέρως εἰπεῖν ἡμῖν γέγονεν. εἰ δὲ τι καὶ
᾿ς Ε ἢ » ᾿ ᾿
βραχὺ προὔργου πεποιήκαμεν εἰς τὸ πείϑειν πη
2. « , ᾿ “Ὁ , ,
τοὺς ἀνδρας, ἑαυτοὺς μὲν μισῆσαι, τιὶὶ δ᾽ ἐναντέα
2 , “ο΄ “Ὁ ».υ 2 ᾿ "» »
πῶς ἤϑη στέρξαι, καλῶς ἡμῖν εἰρημένον ἂν εἴη τὸ
, 3
προοίμιον ἀσεβείας πέρι νόμων. ΚΑ. ᾿Αλλὰ ἐλπίς"
εἰ δὲ μὴ, τό γε τοῦ λόγου γένος οὐκ αἰτιάσεται τὸν
390 ΡΙΑΤΟΝΙΒ 6.».90 8 αν,
γομοϑέτην. 46. Μετὰ τὸ προοΐμιον τοίνυν λύγος,
οἷος ἂν τῶν νόμων ἑρμηνεὺς; ὀρϑῶς γίγνοιτο ἡμῖν,
προαγορεύων ἐξίστασθαι πᾶσι τοῖς ἀσεβέσι τρόπων
τῶν αὑτῶν εἷς τοὺς εὐσεβεῖς. τοῖς δὲ μὴ πειϑομένοις,
ἀσεβείας ὃδε ἕστω πέρι γόμος " ᾿Βάν τις ἀσεβὴ λό-
γοις εἴτ᾽ ἔργοις, ὃ παρατυγχάνων ἀμυνέτω, σημαΐ-
γων πρὸς ἄρχοντας. τῶν δὲ ἀρχόντων οἱ πρῶτοι πυ-
ϑόμενοι, πρὸς τὸ περὶ τούτων ἀποδεδειγμένον κρέ-
γειν δικαστήριον εἰσαγαγόντων κατὰ τοὺς νόμους.
δὲν δέ τις ἀκούσασα ἀρχὴ μὴ δρᾷ ταῦτα, αὐτὴ ἀ-
σεβείας ὑπόδικος γιγγέσϑω τῷ ἐϑέλοντι τιμωρεῖν ὑϑΞ
πὲρ τῶν νόμων. ἐὰν δέ τις ὄφλῃ, τιμάτω τὸ δικα-
στήριον ἐν ἑκάστῳ τῶν καϑ' ἕν ἀσεβούντων τίμημα.
δεσμὸς μὲν οὖν ὑπαρχέτω πῶσι. δεσμωτηρίων δὲ ὄν-
τῶν ἐν τῇ πύλει τριῶν, ἑγὸς μὲν, κοινοῦ τοῖς πλεί-
στοις, περὶ ἀγορὰν, σωτηρίας ἕνεκα τοῖς πολλοῖς
τῶν σωμάτων" ἑνὸς δὲ, περὶ τὸν τῶν γύκτωρ συλλεγο-
μένων ξύλλογον, σωφρονιστήριον ἐπονομαζόμενον"
ἑνὸς δὲ αὖ κατὰ μέσην τὴν χώθαν, ὅπηπερ ἂν ἔρη-
μός τε καὶ ὡς ὅτι μάλιστα ἀγριώτατος ἢ τόπος, τι-
μωρίας ἔχων ἐπωνυμίαν φήμην τινά. περὶ ἀσέβειαν
δὲ ὄντων, αἰτίαις μὲν τρισὶν, αἷσπερ καὶ διήλϑο-
μεν" δύο δ᾽ ἐξ ἑκάστης τῆς τοιαὑτης αἰτίας γενομέ-
γων, ἕξ ἂν γίγνοιντο" ἃ καὶ διακρίσεως ἀξια γένη
τῶν περὶ τὰ ϑεῖα ἁμαρτανόντων, οὐκ ἴσης οὐδ᾽ ὅ-
μοίας δίκης δεόμενα. οἷς γὰρ ἂν, μὴ νομίζουσι ϑε-
οὗς εἶναι τοπαράπαν, ἦϑας φύσει προσγένηται δί-
καιον, μισοῦντές τὲ γίγνονται τοὺς κακοὺς, καὶ τῷ
δυσχεραίνειν τὴν ἀδικίαν, οὔτε τὰς τοιαὗτας πρά-
«ἃ εἶρ.9099... ΚΕ ΤΈΘΙΒΥΒ5 1418. Ἃ,, 5904
ἕξεις προσίενται πράττειν, τοὺς τε μὴ δικαίους τῶν
ἀνθρώπων φεύγουσι, καὶ τοὺς δικαίους στέργουσι».
οἷς δ᾽ ἂν πρὸς τῇ δόξῃ τῇ ϑεῶν ἔρημα εἶναι πάντα,
ἀκρἀτειαί τε ἡδονῶν καὶ λυπῶν προσπέσωσι,. μ»ῆτ
μαΐ τε ἰσχυραὶ καὶ μαϑήσεις ὀξεῖαι παρῶσι, τὸ μὲν
μὴ νομίζειν ϑεοὺς, ἀμφοῖν ἂν ἕν ὑπάρχοι κοινὸν
, “" " -“ 2: 2 “ ᾿ ᾿ νι
πάϑος" τῇ δὲ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων λώβῃ, τὸ μὲν
΄ἦἋΛ'ι ι΄ ᾿ " ,. ἃ "ω Ἀ᾿ ἊΓ ς ᾿ ᾿
ἐλάττω, τὸ δὲ πλείω κακὰ ἐργάζοιτ ταν. ὁ μὲν γὰρ
᾿ ᾿ » ν᾿ διῷ ᾿ ᾿ ν᾿
λόγῳ τὲ ὧν περὶ ϑεοὺς παρρησίας εἴη μεστὸς, καὶ
[4] “Ὸ γ
περὶ ϑυσίας τε καὶ ὁρκους" καὶ ὧς τῶν ἄλλων κα-
ταγελῶν, τὐχ ἂν ἑτέρους τοιούτους ἀπεργάζοιτο,
δίκης μὴ τυγχάνων. ὁ δὲ δὴ δοξάζων μὲν καϑάπερ
ἅτερος, εὐφυὴς δὲ ἐπικαλούμενος, δόλου δὲ καὶ ἐνὲ-
δρας πλήφης, ἐξ ὧν μάντεις τὲ κατασκευάζονται πολ-ε
- Ἂ » » ᾿ ΩΝ : Ι , ΟΝ
λοὶ καὶ περὶ πᾶσαν τὴν μαγγανείαν χεκιγημένοι. γι
Δ »-» 32 τ ΝῚ
γνονταῖι δὲ ἐξ αὐτῶν ἔστιν ὃτε καὶ τύραννοι καὶ δητ
μηγόροι καὶ στρατηγοί" καὶ τελεταῖς δὲ ἰδέαις ἔπι-
βεβουλευκότες, σοφιστῶν τὲ ἐπικαλουμένων μηχᾶ-
[ " , ᾿ " 3, , 58 ᾽ ᾿
ναί. τούτων δὴ πολλὰ μὲν εἴδη, γένοιτ ἀν" τὰ δὲ
] ᾿ ἰτὰ ι ν᾽
γόμων ἄξια ϑέσεως, δύο" ὧν τὸ μὲν εἰρωνικὸν, τὸ
2 ς 2.ς»ν - 21. ᾿ ς “ ᾿
οὐχ ἕνὸς οὐδὲ δυοῖν ἄξια ϑανάτοιν ἀμαρτανογ᾽ τὸ
δὲ, γουϑετήσεως ἅμα καὶ δεσμῶν δεόμενον. ὡσαὺ-
τως δὲ καὶ τὸ ϑεοὺς γομίζειν ἀμελεῖν, δύ᾽ ἕτερα γεν-
γᾷ" καὶ τὸ παφαιτητοὺς, ἄλλα δὺο. τούτων δὴ ταὺ-
τῇ διεστηκότων, τοὺς μὲν ὑπ᾽ ἀνοίας, ἄνευ κάκης
ΕῚ »-ο“ ἢ ᾽
ὀργῆς τε καὶ ἤϑους γεγενημένους, εἰς τὸ σωφρογι-
᾿ ΠῚ . ΌΥΝ ἐν ᾿ ι
ΒΡήριον ὃ δικαστὴς τιϑέμενος γομῷ, τιϑέσϑω μηδὲν
, ἡπυυνα , Υ " ω
ὕλαττον ἐτῶν πέντε. ἐν τούτῳ δὲ τῷ χρόνῳ μηδεὶς
-» » 32 “-"Ἕ 3! " Α ς«
τῶν πολιτῶν αὐτοῖς ἄλλος συγγιγγέσϑω, πλὴν οἱ
392 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ΗΕ
τοῦ νυκτερινοῦ ξυλλόγου κοινωνοῦντες; ἐπὶ γουϑε-
τήσει τὲ καὶ τῇ τῆς ψυχῆς σωτηρίᾳ ὁμιλοῦντες. ὅταν
δ᾽ ὃ χρόνος αὐτοῖς ἐξέλϑῃ τῶν δεσμῶν, ἐὰν μὲν δο-
κῇ τις σωφρονεῖν αὐτῶν, οἰκείτω μετὰ τῶν σωφρό-
γῶν" ἐὼν δὲ μὴ, ὀφείλῃ δ᾽ αὖϑις τὴν τοιαύτην δίκην,
ϑανάτῳ ζημιούσϑω. ὅσοι δ᾽ ἂν ϑηριώδεις γένωνται,
πρὸς τῷ ϑεοὺς μὴ νομίζειν, ἢ ἀμελεῖς ἢ παραιτη-
τοὺς εἶναι, καταφρονοῦντες δὲ τῶν ἀγϑρώπων, ψυ-
χαγωγῶσι μὲν πολλοὺς τῶν ζώντων », τοὺς δὲ τεϑγε-
ὥτας φάσκοντες ψυχαγωγεῖν, καὶ ϑεοὺς ὑπισχνού-
μενοι πείϑειν ὡς ϑυικίαις τε καὶ εὐχαῖς καὶ ἐπῳδαῖς
γοητεύοντες, ἰδιώτας τε καὶ ὅλας οἰκίας καὶ πόλεις
χρημάτων χάριν ἐπιχειρῶσι κατ ἄκρας ἐξαιρεῖν" τοὺ-
των δὲ ὃς ἂν ὄφλων εἶναι δόξῃ, τιμάτω τὸ δικαστή-
φιον αὐτῷ κατὰ νόμον, δεδέσθαι μὲν ἐν τῷ τῶν με-
σογεέων δεσμωτηρίῳ" προσιέναι δὲ αὐτῷ μηδένα ἐ-
λεύϑερον μηδέποτε" τακτὴν δὲ ὑπὸ τῶν γομοφυλά-
χῶν αὐτοὺς τροφὴν παρὰ τῶν οἰκετῶν λαμβάνειν.
ἀποθανόντα δὲ, ἔξω τῶν ὁρίων ἐκβάλλειν ἄταφον.
ἐὰν δέ τις ἐλεύϑερος συνϑάπτῃ, δίκας ἀσεβείας τῷ
ἐϑέλοντι λαγχάνειν ὑπεχέτω. παῖδας δὲ ἂν μὲν χα-
ταλίπῃ τὴ πόλει ἱκανοὺς, οἱ τῶν ὀρφανῶν ἐπιμελού-
μενοι, καὶ τούτων, ὡς ὄντων ὀρφανῶν, ἐπιμελεί-
σϑων μηδὲν χεῖρον τῶν ἄλλων, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς
ἂν ὃ πατὴρ αὐτῶν ὄφλῃ τὴν δίκην. κοινὸν δ᾽ ἐπὶ
τοὗτοις πᾶσι γόμον κεῖσθαι χρεών ὃς ἐλάττω τε εἰς
ϑεοὺς αὐτῶν τοὺς πολλοὺς ἔργῳ καὶ λόγῳ πλημμε-
λεῖν ἂν ποιοῖ, καὶ δὴ καὶ ἀνοήτους γέγνεσϑαι ἣτ-
-“ο“ὦΣ΄᾽
ἐναν ϑεοπολεῖν παρὰ νόμον. ἔστω
Δ "Δ
τον, διὰ τὸ μὴ ἐξε
ς.Ρ.910.8.,}» ΒΕ ΣΕΘΙΒΥΡ Π18, Χ, 393
γὰρ γόμος ὃδε τοῖς ξύμπασι κείμενος ἁπλῶς" “Πρὰ
μηδὲ εἷς ἐν ἰδίαις οἰκίαις ἐκτήσϑω. θύειν δ᾽ ὅταν
ἐπὶ νοῦν ἴῃ τινὶ, πρὸς τὰ δημόσια ἴτω ϑύσων. καὶ
τοῖς ἱερεῦσέ τε καὶ ἱερείαις ἐγχειριζέτω τὰ θύματα,
οἷς ἁγνεία τούτων ἐπιμελής" συγευξάσϑω δὲ αὐτός
τε καὶ ὃς ἂν ἐθέλη μετ᾽ αὐτοῦ συνεύχεσθϑαι. ταῦτα
δὲ γιγνόμενα τῶν τοιῶνδε χάριν ἔστω. ἱερὰ καὶ ϑεοὺς
οὐ ὅᾳδιον ἱδρύεσθαι" μεγάλης δὲ διανοίας τινὸς ὁρ-
ϑῶς δρᾷν τὸ τοιοῦτον", ἔϑος τε γυναιξί τε δὴ δια-
φερόντως πάσαις καὶ τοῖς ἀσϑενοῦσι πάντη καὶ κι»-
δυνεύουσι καὶ ἀποροῦσιν, ὅπη τὶς ἂν ἀπορῇ, καὶ
τοὐναντίον, ὅταν εὐπορίας τινὸς λάβωνται, καϑιε-
ροῦν τε τὸ παρὸν ἀεὶ, καὶ ϑυσίας εὔχεσϑαι, καὶ ἵ-
δρύσεις ὑπισχνεῖσθαι ϑεοῖς καὶ δαίμοσι, καὶ παισὶ
ϑεῶν" ἕν τε φάσμασιν ἐγρηγορότας διὰ φόβους καὶ
ἐν ὀνείροις, ὡς δ᾽ αὕτως ὄψεις πολλὰς ἀπομνημονγεὺ-
οντας, ἑκάσταισί τε αὐτῶν ἄκη ποιουμένους βωμοὺς
καὶ ἱερὰ, πάσας μὲν οἰκίας, πάσα: δὲ κώμας, ἕν τε κα-
ϑαροῖς ἵδρυομένους ἐμπιπλάναι, καὶ ὅπη τὶς ἔτυχε τῶν
τοιούτων. ὧν ἕνεκα χρὴ πάντων ποιεῖν κατὶὶ τὸν γῦν
λεγόμενον νόμον" πρὸς τούτοις δὲ, ἕνεκα τῶν ἀσεβοὺν»-
των" ἵνα μὴ καὶ ταῦτα κλέπτοντες πράξεσιν, ἱερά τε καὶ
βωμοὺς ἐν ἰδίαις οἴκιαις ἱδρυόμενοι, λάϑρα τοὺς
ϑεοὺς ἵλεως οἰόμενοι ποιεῖν ϑυσίαις τε καὶ εὐχαῖς,
εἰς ἄπειρον τὴν ἀδικίαν αὐξάνοντες, αὑτοῖς τὲ ἐγ-
κλήματα πρὸς ϑεῶν ποιῶνται, καὶ τοῖς ἐπιτρέπου-
σιν, οὖσιν αὐτῶν βελτίοσι" καὶ πᾶσα οὕτως ἡ πόλις
ἀπολαύῃ τῶν ἀσεβῶν τρόπον τινὰ δικαίως. τὸν μὲν
δὴ νομοϑέτην ὃ ϑεὸς οὐ μέμψεται. κείσϑω γὰρ ὁ
9204’ ῬΙΑΤΟΝΙΒ. ς ἃ.
γόμος οὗτος, μὴ κεχτῆσϑαι ᾿ϑεῶν ἐν ἰδίαις οἰκίαις
ἱερά. τὸν δὲ φανέντα κεχτημένον ἕτερα καὶ ὀργιά-
ἕοντα πλὴν τὰ δημόσια, ἐὰν μὲν ἄδικον μηδὲν τῶν
μεγάλων καὶ ἀνοσίων εἰργασμένος ἀνὴρ ἢ καὶ γυνὴ
κέχτηταὶ τις, ὃ μὲν αἰσϑόμενος καὶ εἰσαγγελλέτω
τοῖς νομοφύλαξιν" οἱ δὲ προσταττόντων εἰς τὰ δη-
μόσια ἀποφέρειν ἱερὰ τὰ ἴδια" μὴ πείϑοντες δὲ, ζη-
μιούντων, ἕως ἂν ἀπενεχϑῆ. ἐὰν δέ τις ἀσεβήσας μὴ
παιδίων ἀλλ᾿ ἀνδρῶν ἀσέβημα ἀνοσίων γένηται φα-
γερὺς, εἴτε ἐν ἰδίοις ἱδρυσάμενος, εἴτ᾽ ἐν δημοσίοις
ϑύσας ἱερὰ ϑεοὶς οἵστισινοῦν, ὡς οὐ καϑαρὸς ὧν
θύων, ϑαγάτῳ ζημιούσϑω. τὸ δὲ, παιδίων ἢ μὴ,
κρίναντες νομοφύλακες, εἰς τὸ δικαστήριον οὕτως
εἰσαγαγόντες, τὴν τῆς ἀσεβείας δίκην τούτοις ἐπι-
τελούντω»." ἷ κοὐ λεοδιᾷ : ἷ
-ριϑιϑιαῦ, ΡῈ ΓΕΟΘΙΒΥ͂Β 118. ΧΙ. 306
----.-.--..ὕὄ«ὄπἰπαππε νσκος ρα ποδαμνσα πανειονυκοιυο.........---------
ΠΜΔΜΑΆΑΤΩΝΟΣ
ΝΟΜΩΝ
Ἡ
ΡΛ ΟΊ ΘΕ ΣΑΣ:
ΦΙἊΑΆΑΟΙΟΣ ἙΝΔΈΚΑΤΟΣ.
ἽΠ Ο δὴ μετὰ ταῦτ᾽ εἴη ξυμ βϑόλαια ἂν πρὸς ἀλλήλους
ἡμῖν δεόμενα προσηκούσης τάξεως. ἁπλοῦν δὲ γ᾽
ἐστί που τόγε τοιοῦτον " μὴτε οὖν τὶς τῶν ἐμῶν χρη-
μάτων ἅπτοιτο εἰς δύναμιν, μηδ᾽ αὖ κινήσειε μηδὲ
τὸ δθραχύτατον, ἐμὲ μηδαμὴ μηδαμῶς πείϑων. κατὰ
ταὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ περὶ τὰ τῶν ἄλλων ἐγὼ δρῴην,
γοῦν ἔχων ἔμφρονα. ϑησαυρὸν δὴ λέγωμεν πρῶτον
-“᾿ Υ̓͂ « " εν Ἁ - [ - ΠῚ
τῶν τοιοὑτων, ὃν τὶς αὑτῷ καὶ τοῖς αὑτοῦ κειμήλιον
ἔϑετο, μὴ τῶν ἐμῶν ὃν πατρῴων, μὴήϑ᾽ εὑρεῖν ττοτε
ϑεοῖς εὐξαίμην, μὴϑ᾽ εὑρὼν κινήσαιμι" μηδ᾽ αὖ τοὶς
λεγομένοις μάντεσιν ἀὐακοινώσαιμι τοῖς ἀμωσγέπως
μοὶ ξυμβουλεύουσιν ἀνελεῖν τὴν γε παρακαταϑήκην.
οὐ γὰρ ποτε τοσοῦτον εἰς͵ χρημώτων ὡφεληϑείην ἂν
κτῆσιν, ἄνελειν, ὅσον εἰς ὄγκον πρὸς ἀρετὴν ψυχῆς
ος
396 Ο ῬΙΠΑΆΤΟΝΙΒ «ς,ἀ.».914.Ἁ.
»
ἀντὶ κτήματος ἄμεινον ἐν ἀμείνονι κτησάμενος" δί-
κὴν ἐν τῇ ψυχῇ πλούτου προτιμήσας ἐν οὐσίᾳ κε-
χτῆσϑαι πρότερον. ἐπὶ πολλοῖς γὰρ δὴ λεγόμενον εὖ
τὸ μὴ κινεῖν τὰ ἀκίνητα, καὶ περὲ τούτου λέγοιτ᾽
ἂν, ὡς ἑνὸς ἐκείνων ὄντος. πείϑεσθαι δὲ χρὴ καὶ
τοῖς περὺ ταῦτα λεγομένοις αὖϑοις, ὡς εἰς παίδων
γενεὰν οὐ ξύμφορα τὺὶὶ τοιαῦτα. ὃς δ᾽ ἂν παίδων τε
ἀκηδὴς γένηται, καὶ τοῦ ϑέντος τὸν γόμον ἀμελήσας,
ἅ μήτε αὐτὸς κατέϑετο μήτε αὖ πατέρων τὶς πατὴρ,
μὴ πείσας τὸν ϑέμεγον, ἀγέληται, κάλλιστον γόμων
διαφϑείρων καὶ ἁπλούστατον, καὶ οὐδαμῇ ἀγεννοῦς
ἀνδρὸς νομοϑέτημα, ὃς εἶπεν, ἃ μὴ κατέϑου, μὴ
ἀνέλῃ" τούτοιν τοῖν δυοῖν γνομοϑέταιν καταφρονή-
σαντα, καὶ ἀνελόμενον, οὗ τι σμικρὸν, ὃ μὴ κατέ-
ϑέετο αὐτὸς, πλῆϑος δ᾽ ἔστιν ὅτε ϑησαυροῦ παμμέ-
7γεϑὲς, τί χρὴ πάσχειν; ὑπὸ μὲν δὴ ϑεῶν, ὃ ϑεὸς
οἶδεν " ὃ δὲ κατιδὼν πρῶτος, ἀγγελέτω" ἐὰν μὲν ἐν
ἄστει γίγνηται τὸ τοιοῦτον, τοῖς ἀστυνόμοις " ἐὰν
δὲ τῆς πόλεως ἐν ἀγορᾷ που, τοῖσιν ἀγορανόμοις.
ἐὰν δὲ τῆς ἄλλης χώρας ἀγρονόμοις τε καὶ τοῖς τοὺ-
τῶν ἄρχουσι δηλωσάτω. δηλωϑέντων δὲ, ἡ πόλις εἰς
“Ἰελφοὺς πεμπέτω" ὅ, τι δ᾽ ἂν ὃ ϑεὸς ἀναιρὴ περὶ
τε τῶν χρημάτων καὶ τοῦ κινήσαντος, τοῦτο ἡ πόλις
ὑπηρετοῦσα ταῖς μαντείαις δράτω τοῦ ϑεοῦ" καὶ ἐὰν
μὲν ἐλεύϑερος ὃ μηνύσας ἦ, δόξαν ἀρετῆς κεκτήσϑω"
μὴ μηνύσας δὲ, κακίας. δοῦλος δὲ ἂν ἢ, μηνύσας
μὲν, ἐλεύϑερος ὑπὸ τῆς πόλεως ὀρϑῶς γίγνοιτ᾽ ἂν,
ἀποδιδούσης τῷ δεσπότῃ τὴν τιμὴν" μὴ μηνύων δὲ,
καὶ τὸ δίκαιον ἐπιδιδοὶμ᾽ ἂν, μὴ ἀνελόμενος" κτῆμα
δ...4,6, ὍῈ ΓΈΘΙΒΥΒ 118, ΧΙ, 397
ϑανάτῳ ζημιούσθω. τούτῳ δ᾽ ἑπόμενον ἑξὴς ἂν γί-
7νοιτο τὸ περὶ σμικρὰ καὶ μεγάλα ταὐτὸ τοῦτο νό-
μεμον ξυνακολουϑεῖν. ἄν τις τῶν αὑτοῦ τι καταλέ-
πῃ που ἑκὼν ἢ) ἄκων, ὅ προστυγχάνων ξάτω κεῖσθαι"
γομίζων φυλάττειν ἐνοδίαν δαίμονα τὰ τοιαῦτα, ὑπὸ
τοῦ νόμου τῇ ϑεῷ καϑιερωμένα. ἂν δὲ παρὰ ταῦτα
τὶς ἀπειϑῶν, ἀναιρούμενος οἴκαδε φέρῃ, ἂν μὲν
σμικρᾶς τιμῆς ἄξιον, ὧν δοῦλος » ὑπὸ τοῦ προστυ-
γχάνοντος μὴ ἔλαττον τριακονταετοῦς πολλὲς πλη-
γὸς μαστιγούσθω" ἐὰν δέ τις ἐλεύθερος, πρὸς τῷ
ἀνελεύϑερος εἶναι δοκεῖν καὶ ἀκοινώνητος νόμων,
δεκαπλάσιον τῆς τιμῆς τοῦ κινηϑέντος ἀποτινέτω τῷ
καταλιπόντι. ἐὰν δὲ τις ἐπαιτιᾶται τῶν αὑτοῦ χρη-.
μάτων ἔχειν τινὰ πλέον ἢ καὶ σμικρότερον" ὃ δὲ ὃ
μολογῇ μὲν ἔχειν, μὴ τὸ ἐκείνου δὲ, ἂν μὲν ἀπογε-
γθαμμένον ἢ παρὰ τοῖς ἄρχουσι τὸ κτῆμα κατὰ νό-
μον, τὸν ἔχοντα καλείσϑω πρὸς τὴν ἀρχήν" ὃ δὲ
καϑιστάτω. γενομένου δὲ ἐμφανοῦς, ἐὰν ἂν τοῖς
γράμμασιν ἀπογεγραμμένον φαΐνηταν ποτέρου τῶν
ἀμφισβητούντων, ἔχων οὗτος ἀπίτω. ἐὼν δὲ τινὸς
ἄλλου τῶν μὴ παρόντων, ὁπότερος ἂν μὴ παράσχοι
τὸν ἐγγυητὴν ἀξιόχρεων ὑπὲρ τοῦ ἀπόντος, ὡς πα-
ραδώσων ἐκείνῳ, κατὰ τὴν ἐκείνου ἀφαίρεσιν ἀφαι-
ρείσϑω. ἐὼν δὲ παρὼ τοῖς ἄρχουσι τὸ ἀμφισβητού--:
μενον μὴ ἀπογεγραμμένον ἢ, κείσϑω μὲν μέχρι δέ-
κης παρὰ τρισὶ τῶν ἀρχόντων τοῖς πρεσβυτάτοις"
ἐὰν δὲ τὸ μεσεγγυηθὲν ϑρέμμα ῆ, τὸν γνικηϑέντα
περὶ αὐτοῦ δίκῃ, τὴν τροφὴν ἐκτίνειν τοῖς ἄρχουσι"
τὴν δὲ κρίσιν διαδικάζειν ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν τοὺς
398 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ᾿ Ῥ.915.4.0.0.
ἄρχοντας. ᾿γέτω τὸν ξαυτοῦ δοῦλον ὃ βουλόμενος,
ἐὸν ἔμφρων. ἯΣ χρησόμενος ὅ, τι ἂν ἐϑέλῃ τῶν ὅπὸ:
σα ὅσια" ἀγέτω δὲ καὶ ὑπὲρ ἄλλου τῶν οἰκείων ἢ
φίλων τὸν ἀφεστῶτα ἐπὶ σωτηρίᾳ. ἐδ» δὲ τις ἄφαι-
ρῆται τινὰ εἰς ἐλευϑερίαν ὡς δοῦλον ἀγόμενον, με-
ϑιέτω “μὲν ὃ ἄγων: ὃ δὲ ἀφαιρούμενος, ἐγγνητὰς
τρεῖς ἀξιόχρεως καταστήσας, οὕτως ἀφαιρείσϑω κατὰ
ταῦτα" ἄλλως δὲ, μή. ἐὰν δὲ παρὰ ταῦτα τὶς ἀφαιρῆται,
τῶν βιαίων ἔνοχος ἔστω" καὶ ἁλοὺς, τὴν. διπλασίαν
τοῦ ἐπιγραφέντος βλάβους τῷ ἀφαιρεϑέντι τινέτω.
ἀγέτω δὲ καὶ τὸν ἀπελεύϑερον, ἐάν τις μὴ ϑερα-
σπιεύῃ τοὺς ἀπελευϑερώσαντας, ἢ μὴ ἱκανῶς. ϑερα-
πεία δὲ, φοιτᾷν τρὶς τοῦ μηνὸς τὸν ἀπελευϑερὼ-
ϑέντα πρὸς τὴν τοῦ ἀπελευϑερώσαντος ἑστίαν, ἐ-
σπαγγελλόμενον ὃ, τι χρὴ δρᾷν τῶν δικαίων καὶ ἅμα
δυν τῶν. καὶ περὶ γάμου ποιεῖν δ, τι περ ἂν ξυ»-
δοκῇ τῷ γενομένῳ. δεσπότῃ. πλουτεῖ» δὲ τοὺ ὧπε-
λευϑερώσαντος. μὴ" ἐξεῖναν μᾶλλον" τὸ δὲ πλέον γι-
γνέσϑω τοῦ. δεσπότου. μὴ πλείω δὲ εἴκοσιν ἐτῶν μὲ-
γειν τὸν ἀφεϑέντα: ἀλλὰ, καϑάπερ καὶ τοὺς ἀλ-
λοὺς ξένους, ἀπιέναν λαβόντα τὴν αὑτοῦ πᾶσαν οὐ-
σίαν, ἐὰν μὴ πείσῃ τοὺς τε ἄρχοντας χαὶ τὸν ἀπε-
ἐουθεράσαρνου ἐὰν" δὲ καὶ τῷ ἀπελευϑερωϑέντι ἢ
καὶ τῶν ἄλλων τῶν ξένων οὐσία πλείω γίγνηται τοῦ
τρίτου μεγέϑει τιμήματος, ἧ ἀν τοῦτο. ἡμέρᾳ γένη-
ται, "τριάκοντα ἡμερῶν ἀπὸ ταύτης τῆς ἡμέρας λα-
βὼν ἀπίτω τιὶὴ ἑκυτοῦ" καὶ μηδεμία τῆς μονῆς πα-
Ῥαΐέτησις ἔτι τούτῳ παρ᾽ ἀρχόντων γιγνέσθω. ἐὰν δὲ
τις ἀπειϑῶν τούτοις; εἰσαχϑεὶς εἰς δικαστήριον ὄφλῃ,
ἅ,6.».916. ΠΕ ΓΕΟΘΙΒΥ͂Θ 118. ΧΙ, τὰ 399
, Ρ ᾿ Ὁ δῷ ὍΝ Ὁ
ϑανάτῳ τε ζημιούσθω, καὶ τὰ χρήματα αὐτοῦ γι-
, 2 ΕῚ ν
γνέσθω δημόσια. δίκαν δ᾽ ἔστωσαν τούτων ἐν ταῖς
φω Ξ, 2 , ΠῚ
φυλετικαῖσι δίκαις" ἐὰν μὴ πρότερον ὃν γείτοσιν ἢ
ἐν αἱρετοῖσι δικασταῖς ἀπαλλάττωνται πρὸς ἀλλή-
λους τῶν ἐγκλημάτων. ἐὰν δὲ ὡς αὑτοῦ ἐφάπτηται
ζώου καὶ ὅτουοῦν, 1) τινος ἑτέρου τῶν αὑτοῦ χρημά-
τῶν, ἀναγέτω μὲν ὃ ἔχων εἰς πρατῆρα, 1) τὸν δόντα,
ἀξιὀόχρεών τε καὶ ἔνδικον, ἢ τινι τρόπῳ παραδόντα
2!) ᾿ . »-Ὁ΄ἣ
ἄλλῳ κυρίως" εἷς μὲν πολέτην ἢ καὶ μέτοικον τῶν ἐν
τῇ σεόλει; ἡμερῶν τριάκοντα" εἷς δὲ ξεν ικὴν παράδο-
σιν, πέντε μηνῶν" ἧς μέσος ὁ μὴν ἐν ᾧ τρέπεται ὲε-
θινὸς ἥλιος εἴς τὸ χειμερινά. ὅσα δὲ ἀδϑι τινὸς ὠγῆς
3. Ἃ ἔνι ἌΝ ΕῚ ᾿ , [4 Ε ’
ἢ καὶ πράσεως ἀλλάττεταί τις ἕτερος ἄλλῳ, διδόντα
. ᾿ οὸ . ς Ι 39 95 ἊἹ Ἃ
ἐν χώρῳ τῇ τεταγμένῃ ἑκάστοις κατ ἀγορὰν, καὶ δε-
2 - ᾿ ὰ Ὁ“ ᾿] «, γ
χόμεγον ἐν τῷ παραχρῆμα τιμὴν, οὕτῶς ἀλλάττε-
, ι ἐ ω -" »
σθαι, ἀλλοϑι δὲ μηδαμοῦ" μηδ᾽ ἐπὶ ἀναβολῇ πρᾶ-
δι. 3 ᾿ »ο“Ὕ Γ γυ . Ψ ὧν)
σὶν μηδὲ ὠγὴν ποιεῖσθαι μηδενός. ἐὼν, δὲ ἄλλως ἢ ἐν
)ὴ 3. . ὦ -Ὁ [
ἄλλοις τόποις ὅτιοῦν. ἀνθ᾽ ὁτουοῦν διαμείβηται ἕτε-
ν .2.}5 Ἀ. ᾽ ) .
ρος ἄλλῳ, πιστεύων πρὸς ὃν ἂν ἀλλάττηται, ποιείτω
"ταῦτα, ὧς οὐκ οὐσῶν δικῶν κατὰ γύμον περὶ: τῶν
“μὴ πραϑέντων κατὰ τὰ νῦν λεγόμενα. ἐράνων δὲ πέρι,
, , ) Υ , ᾿ ᾿ ΡΣ ᾿
τὸν βουλόμενον ἐρανέζειν φίλον παρὰ φίλοις" ἐὰν δὲέ
᾿ ι μδδν...» ε; ᾿
τις διαφορὰ γέγνηται περὲ τῆς ἐρανέσεως, οὕτωπράτ-
τειν ὡς δικῶν μηδενὶ περὶ τούτων μηδαμῶς ἐσομένων.
δε δ᾽ ἃ 2 δό: ΕἸᾺ ᾿ λα μὴ ἐλ ὃ
ὃς δ᾽ ἂν ἀποδόμενος τιμήν του λάβῃ μὴ ἐλάττω δρα-
χμῶν πεντήκοντοι, ᾿παραμεγέτω χατὰ πόλιν ἐξ ἀνά.-
γκῆς δέκα ἡμέρας" ὃ᾽᾽ δὲ πριάμενος ἔστω τὴν οἰκίαν
τὴν τοῦ ἀποδομένου; τῶν᾽ περὺ τὰ τοιαῦτα ἐγκλημά-
3 τ -
τῶν εἰωθότων. γίγνεσθαι χάριν, καὶ τῶν ἀναγωγῶν
400 τ ῬΡΑΤΟΝΙΒ θιδὼι
τῶν κατιὰ νόμους εἵνεκα, ἢ δὲ κατὰ νόμους ἀναγωγὴ,
καὶ μὴ, τῇδε ἔστω. ἐάν τις ἀνδράποδον ἀποδῶται
κάμνον φϑόῃ, ἢ λιϑιῶν, ἢ στραγγουριῶν, ἢ τῇ κα-
λουμένῃ ἱερᾷ νόσῳ, ἢ) καὶ ἑτέρῳ τινὶ ἀδήλῳ τοῖς πολ-
λοῖς νοσήματι μακρῷ καὶ δυσιάτῳ κατὰ τὸ σῶμα, ἢ
κατὰ τὴν διάνοιαν, ἐὰν μὲν ἰατρῷ τις ἢ) γυμναστικῇ,
μὴ ἀναγωγῆς ἔστω τούτῳ πρὸς τὸν τοιοῦτον τυγχά-
γειν" μηδ᾽ ἐὰν τἀληϑὲς τὶς προειπὼν, ἀποδῶταξ τῳ.
ξὰν δὲ τις ἰδιώτῃ τὶ τῶν τοιούτων ἀποδῶται δημι-
ουργὸς, ὁ πριάμενος ἐντὸς ἑξαμήνου ἀναγέτω, πλὴν
τῆς ἱερᾶς. ταύτης δ᾽ ἐντὸς ἐνιαυτοῦ τὴν ἀναγωγὴν
ἐξέστω ποιεῖσθαι τῆς νόσου. διαδικαζέσθω δὲ ἕν τι-
σι τῶν ἰατρῶν οὖς ἂν κοινῇ προβαλλόμενοι ἕλωνται.
τὸν δὲ ὄφλοντα τὴν δίκην, διπλάσιον ἀποτίνειν τῆς
τιμῆς ἧς ἂν ἀποδῶται. ἐὰν δὲ ἰδιώτῃ τὶς ἰδιώτης,
ἀναγωγὴν μὲν εἶναι, καϑάπερ καὶ τοῖς πρόσϑεν ἐῤ-
ῥήϑη, καὶ τὴν διαδικασίαν" ὃ δὲ ὄφλων, τὴν τιμὴν
ἁπλῆν ἀποτινέτω. ἐὰν δὲ ἀνδροφόνον ἀποδῶταΐ τις
τινὶ, εἰδότι μὲν εἰδὼς, μὴ τυγχανέτω ἀναγωγῆς τοῦ
τοιούτου τῆς πράσεως" μὴ εἰδότι δὲ τὴν μὲν ἀναγω-
γὴν εἶναι τότε ὅταν τὶς αἴσϑηται τῶν πριαμένων. ἐν
πέντε δὲ τῶν νομοφυλάκων τοῖς νεωτάτοις εἶναν τὴν -᾿
κρέσιν. εἰδὼς δὲ ἂν κριϑὴ, τάς τε οἰκίας τοῦ πρια-
μένου καϑηράτω, κατὰ τὸν τῶν ἐξηγητῶν γόμον,
τῆς τινῆς τε ἀποδότω τῷ πριαμένῳ τριπλάσιον. ὃ δὲ
ἀλλαττόμενος ἢ νόμισμα ἀντὶ νομέσματος, ἢ καὶ
τῶν ἄλλων ζώων ὅτιοῦν, ἢ καὶ μὴ ζώων, ἀκίβδη-
λον πᾶν διδότω καὶ δεχέσθω, τῷ νόμῳ ξυνεπόμενος.
προυΐμιον δὲ, καϑάπερ ἄλλων νόμων, δεξώμεϑα καὲ
ἀπ γω». ΡΒ ΒΕΘιδΥΘ 118. ΧΕ ΄. 401
περὶ ὅλης ταύτης τῆς κάκης. κιβδηλείαν δὲ χρὴ πάν-
τὰ ἄνδρα διανοηθῆναι καὶ ψεῦδος καὶ ἀπάτην, ὡς
ἕν τι γένος ὃν τοῦτο ᾧ τὴν φήμην ἐπιφέρειν εἰώϑα-
σιν οἵ πολλοὶ, κακῶς λέγοντες, ὡς ἐν καιρῷ γιγεόμε-
γῸ» ἑπάστοτε τὸ τοιοῦτον, πολλάκις ἂν ὀρϑῶς ἔχοι.
τὸ» καιρὸν δὲ, καὶ ὅπου, καὶ ὅπιότε, ἀτάκτως καὶ
ἀορίστως ἐῶντες, τῇ λέξειν ταύτῃ πολλὰ ζημιοῦνταξ
τὸ καὶ ξεμιοῦσιν ἑτέρους. Ψομοϑέτῃ δὲ οὐκ ἐγχωρεῖ
τοῦτο ἀόριστον ἐᾷν, ἀλλ᾽ ἢ ἐμείξονα ἢ ἐλάττους ὕρους
ἀεὶ δεῖ διαυκφεῖν. καὶ δὴ καὶ νῦν ὥρίσϑω. ψεῦδος.
ἩΝΤῈ μηδὲν, μηδ᾽ ἀπότην, μηδέ τι κίβδηλον, γένος
πιριολούμενος ϑεῶν, μὴτε λόγῳ, μὴτε ἔργῳ πρά-
ξειεν, ὃ μὴ ϑεομισέστατος ἔσεσθαι μέλλων. οὗτος
δ᾽ ἐστὶν ὃς ἂν ὕρκους ὧμ νὺς ἡνευδεῖς (ογδὲν φροντίς ζῃ
ϑεῶγν" δεύτερος δὲ, ὃς ὧν ἐναντίον τῶν κρειττόγων
αὑτοῦ ψεύδηται. κρείττους δὲ οἱ ἀμείνοις τῶν χει-
ρόνων, πρεσβύται τε, ὡς ἐπὶ τὸ πᾶν εἰπεῖν, τῶν
γέων. διὸ καὶ Χογεῖδ κρείττους ἐκγόγων, καὶ ἄνδρες
δὴ, γυχαικῶν καὶ παΐδων- ἄρχοντές τε, ἄρχο-
μένων. οἷς αἰδεῖσθαι πάντας πρέπον ἂν εἴη ἐν
ἄλλῃ τε ἀρχὴ πάσῃ καὶ ἐν ταῖς πολιτικαῖς μάλιστα
ἀρχαῖς" ὅϑεν ὁ νῦν παρὼν ἡμῖν λόγος ἐλήλυϑ ε. τιῶς
γὼρ τῶν κατ᾽ ἀγορὰν ὁ κιβδηλεύων τὶ, ψεύδεται καὶ
ἀπατᾷ" καὶ τοὺς ϑεοὺς παρακαλῶν, ἐπόμνυσιν ἐν
τοῖς τῶν ἀγορανόμων νόμοισέ τὲ καὶ φυλακτηρίοις,
οὔτε ἀνθρώπους αἰδούμενος, οὔτε ϑεοὺς σεβόμενος.
πάντως μὲν δὴ καλὸν ἐπιτήδευμα, ϑεῶν ὀνόματα
“ἡ χραΐνειν δι χδίως, ἔχοντα ὡς ἔχουσιν ἡμῶν ἑκάστοτε
γιὰ πολλὰ οἵ πλεῖστοι καϑαρότητός τὲ καὶ ἅγγνείις τὸ
ΡΣ ΓΜ. ' ΥΣ
νῚ
402 ΡΌΡΑΚΘΙΝΘ ο«ἀις.
περὴ τοὺς ϑεούς. εἰ δ᾽ οὖν μὴ πείθοιτο, ὅδε νόμος,
Ὃ πωλῶν ἐν ἀγορᾷ ὁτιοῦν, μηδέποτε εἴπῃ δὺο τι-
μὰς ὧν ἂν πωλῇ. ἁπλὴν δὲ εἰπὼν, ἂν μὴ τυγχάνῃ
εαὐτης, ἀποφέρων», ὀρϑῶς ἂν ἀποφέροι πάλιν" κιὶ
ταύτης τῆς ἡμέρας μὴ τιμήσῃ πλέονος μηδὲ ἐλάττο-
γος. ἔπαινος δὲ ὑρκός τε περὶ παντὸς τοῦ πωλουμέ-
γυου ἀπέστω. ἐὰν δὲ τις ἀπειϑὴ τούτοις, ὁ παρατυ-
γχάνων τῶν ἀστῶν, μὴ ἕλαττον ἢ τριάκοντα γεγο-
νὼς ἔτη, κολάζων μὲν τὸν ὀμνύντα, ἄἀνατεὶ τυτετέ-
τω" ἀφροντιστῶν δὲ καὶ ἀπειϑῶῦν, ἕνοχος ἔστω ψόγῳ
προδοσίας τῶν νόμων. τὸν δὲ δὴ κίβδηλόν τι πο-
λοῦντα, καὶ μὴ δυνάμενον τοῖς νῦν πείϑεσθαν λό-
χοις, ὃ προστυγχάνων τῶν γιγνωσκόντων, δυγατὸς
ἐὸν ἐξελέγχειν, ἐναντίον ἐλέγξας τῶν ἀρχόντων, ὃ μὲν
δοῦλος φερέσϑω τὸ κιβδηλευϑὲν καὶ ὁ μέτοικος" ὁ
δὲ πολέτης, μὴ ἐλέγχων μὲν, ὦ; ἀποστερῶν τοὺς ϑε-
οὺς, κακὸς ἀγορευέσθω " ἐλὲγξ ας δὲ, ἀναϑέτω τοῖς
τὴν ἀγορὰν ἔχουσι ϑεοῖς. ὁ δὲ δὴ ψόννς 7ε» ὄμενος
τὸ πωλῶν τοιοῦτον, πρὸς τῷ στερηϑῆναι τοῦ κιβδῥη-
λευϑέντος, ὁπόσης ἂν τιμῆς ἀξιώσῃ τὸ ἰωλούμενον,
κατὰ δραχμὴν ἑκάστην τυπίέσϑω πληγὰς ὑπὸ κὴ-
ρυκος ἐν τῇ ἀγορᾷ, κηρύξαντος ὧν ἕνεκα μέλλει τὺ-
πτεσϑαι. τὰ δὲ κιβδηλεύματά τε καὶ κακουργίως τῶν
πωλούντων οἵτε ἀγορανόμοι καὶ οἱ νομοφύλακες πυ-
ϑόμεγοι τῶν ἐμπείρων περὶ ἕκαστα, ἀναγραψώντων
δ τε χρὴ ποιεῖν τὸν πωλοῦντα, καὶ ἃ μὴ καὶ πρό-
σϑε τοῦ ἀγορανόμου ϑέντων ὃν στήλῃ, γράψαντες
νόμους εἶναι τοῖς περὶ τὴν τῆς ἀγορᾶς χρείαν μηνυ-
τὶς σαφεῖς. τὰ δὲ περὲ τῶν ἀστυνόμων ἐν τοῖς πρά
Ρ.918.4.Ὁ.0.4, ΠΕΙΚΟΙΡΥΟ ΤΙ. κα 408
σϑεν ἱκανῶς εἴρηται. ἐὰν δὲ τι προσδεῖν δοκῇ, νομο-
φύλαξιν ἐπανακοινώσαντες, καὶ γράψαντες τὸ δο-
ποῦν ἐκλιπεῖν εἰς ἀστυγόμιον, ϑέντων ἐν στήλῃ. τά
τε πρῶτα καὶ τιὶὶ δεύτερα τεϑέντα αὐτοῖσ: τῆς ἀρχῆς
γόμιμα" κιβδήλοις δ᾽ ἐπιτηδεύμασιν ἕπεται κατὶ
πόδα καπηλείας ἐπιτηδεύματα. ταύτης δὲ πέρε ξυμ-
πάσης συμβουλὴν πρῶτον δύντες, καὶ λόγον ἐπ᾿
αὐτῇ, νόμον ὕστερον ἐπιϑώμεϑα. καπηλεία γὰρ
κατὰ πόλιν πᾶσα γέγονεν, οὐ βλάβης ἕνεκα, τόγε
κατὰ φύσιν, πᾶν δὲ τοὐναντίον. πῶς γὰρ οὐκ εὔερ-
γέτης πᾶς ὃς ἂν οὐσίαν χρημάτων ὡντινωνοῦν ἀσύμ-
μετρον οὖσαν καὶ ἀνώμαλον, ὁμαλὴν τὸ καὶ σύμμε-
τρον ἀπεργάζηται; τοῦτο ἡμῖν χρὴ φάναι καὶ τὴν
τοῦ νομίοματος ἀπεργάζεσθαι δύναμιν, καὶ τὸν ἔμ-
πόρον ἐπὶ τούτῳ τετάχϑαι δεῖ λέγειν. καὺ μισϑωτὸς
καὶ πανδοκεὺς, καὶ ἄλλα, τὰ μὲν, εὐσχημονέστερα,
τὰ δὲ, ἀσχημονέστερα γιγνόμενα, τοῦτό. γε πόντα
δύναται, πᾶσιν ἐπικουρίαν ταῖς χρείαις ἐξευπορεῖν
καὶ ὁμαλότητα ταῖς οὐσίαις. τί ποτε δὴ τὸ μὴ καλὸν
αὐτὸ μηδ᾽ εὔσχημον δοκεῖ εἶναι, καὶ τί τὸ διαβε-
βληκὸς τυγχάνει, ἔδωμεν" ἵν᾽ εἰ μὴ καὶ τὸ ὅλον, ἀλλ᾽
οὖν μέρη γε ἐξιασαίμεϑα νόμῳ. ΚΑ. πρᾶγμ᾽ ἔσϑ᾽,
ὡς ἔοικεν, οὗ φαῦλον, οὐδὲ σμικρᾶς δεόμενον ἄρε-
τῆς. 46. Πῶς λέγεις, ὦ φίλε Κλεινία; σμικρὸν γέ-
γὸς ἀνθρώπων καὶ φύσεν ὀλίγον, καὶ ἄκρᾳ τροφῇ
τεϑροαμμένον, ὅταν εἰς χρείας τε καὶ ἐπιϑυμίας τι-
γῶν ἐμπίπτῃ, καρτερεῖν πρὸς τὸ μέτριον δυνατόν
ἐστι" καὶ ὅταν ἐξῇ χρήματα λαβεῖν πολλὰ, γνήφει,
καὶ πρότερον αἵρεῖταν τοῦ πολλοῦ τὸ τοῦ μέτρου ἐχό-
Ἧ ῶς 2
ἐσ ῬΑ Ὁ 6.Ρ.01 Δ.
μένον" τὰ «δὲ τῶν ἀνθρώπων πλήϑη πῶν τοὐναντίον
ἔχει τούτοις, δεόμενά τε ἀμέτρως δεῖται, καὶ ἐξὸν
κερδαίνειν τιὰ μέτρια, ἀπλήστως αἱρεῖται κερδαίνειν,
διὸ πάντα τὰ περὶ τὴν καπηλείαν καὶ ἐμπορίαν καὶ
σπανδοκίαν γένη διαβέβληταί τὸ καὶ ἐν αἰσχροῖς γέ-
γονεν ὀνείδεσιν" ἐπεὶ εἴτις (ὃ μὴ ποτε γένοιτο οὐδ᾽
ἔσται) προσαναγκάσειε (γελοῖον μὲν εἰπεῖν, ὅμως δὲ
εἰρήσεται) πανδοκεῦσαι τοὺς πανταχῆ ἀρίστους ἄν-
δρας ἐπί τινὰ χρόνον, ἢ καπηλεύειν, 1) τι τῶν του-
οὗτων πράττειν" ἢ καὶ γυναῖκας ἕκ τινος ἀνάγκης
εἱμαρμένης τοῦ τοιούτου μετασχεῖν τρόπου" γνοίη-
μὲν ὃν ὡς φίλον καὶ ἀγαπητόν ἐστιν ἕκαστον τοὺ-
τῶν, καὶ, εἰ κατὰ λόγον ἀδιάφϑορον γίγνοιτο, ἐν μη-
τρὺς ἂν καὶ τροφοῦ σχήματι τιμῷτο τὰ τοιαῦτα πάν-
τα. γῦν δὲ ὁπόταν εἰς ἐρήμους τὶς καπηλείας ἕνεκα
τόπους καὶ πανταχόσε μήκη ἔχοντας ὁδῶν, ἕδρυσά-
μένος οἰκήσεις, ἐν ἀπορίᾳ γιγνομένους καταλύσεσιν
ἀγαπητῶς δεχόμενος, Ἴ ὑπὸ χειμώνων ἀγρίων βίᾳ
ἐλαυνομένους εὐδιεινὴν γαλήνην παρασχὼν, ἢ πνί-
γεσιν ἀνα ψυχὴν" τὰ μετά ταῦτα οὐχ ὡς ἑταίρους δε-
ξάμενος φιλι ἃ παρασχῇ ξένια, ἑπόμενα ταῖς ὕποδο-
γχαῖς, ὡς δ᾽ ἐχϑροὺς αἰχμαλώτους κεχειρωμένους ἀπο-
λυτρώσῃ τῶν μακροτάτων καὶ ἀδίκων καὶ ἀκαϑιάρ-
τῶν λύτρων" ταῦτά ἐστι καὶ τὰ τοιαῦτα ἐν ξύμπασι
τοῖς τοιούτοις ὀρϑῶς ἁμυαρτανόμενα, τὰς διαβολὰς
τῇ τῆς ἀπορίας ἐπικουρήσει παρεσκευοσκότα. τούτων,
οὖν χρὴ φάρμακον ἀεὶ τέμνειν τὸν γομοϑέτην. ὁρ-
ϑὸν μὲν δὴ, πάλαι τὸ εἰρημένον, ὡς πρὸς δύο μάχε-
αι χοὶ ἐννντία, χαλεπὸν, καϑάπερ ἐν ταῖς γόσοις,
ο,α ον ΠΕ ΤΈΘΙΒΥΘ 118. ΧΙ. .- ὅδ
- "7 ε Ά
πολλοῖς τε ἀλλοισι" καὶ δὴ καὶ νῦν ἢ τούτων καὶ
“περὶ ταῦτα ἐστὶ πρὸς δύο μάχη, πενίαν καὶ πλοῦ-
" - “ἊΝ »“ὉὈ ᾽
τον" τὸν μὲν, ψυχὴν διερϑαρκότα τρυφῇ τῶν ἂν-
ϑρώπων᾽ τὴν δὲ, λύπαις, προστετραμμέγην εἰς ἄγαι-
9 ι .οΟ 5
σχυντίαν ἀὐτὴν. τίς οὖν δὴ τῆς νόσου ταύτης ἀρω-
; ἘΝ οὖ ΓΟ ι.
γὴ γίγνοιτ᾽ ἂν ἐν νοῦν ἐχούσῃ πόλει; πρῶτον μὲν,
« -»Ὃ ᾿ π᾿ -ο
τι σμικροτάτῳ χρῆσϑαι κατὰ δύναμιν τῷ τῶν κα-
Υ ᾿ 3 -Ὁ 5)
πήλων γένει" ἔπειτα τούτοις τῶν ἀνϑρώπων προσ-
τάττειν ὧν διαφϑειρομένων οὐκ ἂν γίγνοιτο μεγάλη
λύμη τῇ πόλει" τρίτον δὲ, αὐτοῖς τοῖς μετασχοῦσι
τούτων τῶν ἐπιτηδευμάτων εὑρεῖν μηχανὴν ὅπως
2) μὰ ἈΝ, ΕΣ Υ ἂν 49 ,
ηϑη μὴ ἀνέδην ἀναισχυντίας τε καὶ ἀνελευϑέρου ψυ-
χῆς μέτοχα συμβήσεται γέγνεσθαν ῥᾳδίως. μετὰ δὴ
τανῦν εἰρημένα, περὶ ταῦτα νόμος ἀγαϑῆ τύχῃ τοι-
᾽σδὲ ἡμῖν γιγνέσθω. ΠΗ͂Ι ῦν οὕς ἂν ὃ ϑεὸς ἃ
ὁσδὲ ἡμῖν γιγνέσθω. Παγνητῶν οὖς ἂν ὃ ϑεὸς ἀνορ-
»"ΎὟ - « - ΄
ϑῶν, πάλιν κατοικέζη, γεωμόρον ὁσοι τῶν τετταρά-
ν Ἂ ε --
κοντὰ καὶ πεντακισχιλίων ἑστιῶν εἰσι, μήτε κάπηλος
- ν Σὰ Ὶ , 2. 5) Υ
ἑκὼν μηδ᾽ ἀκὼν μηδεὶς γιγνέσθω, μηδ᾽ ἕμπορος, μὴ-
ν ἕ 2. εἰ ἢ -
τὸ διακονίαν μηδ᾽ ἡντινὰ κεχτημένος ἰδιώταις τοῖς
μὴ ἐξίσου ξαυτῷ, πλὴν πατρὶ καὶ μητρὶ, καὶ τοῖς
΄ 32) ᾿ » -ο΄ -
ἔτι τούτων εἰς τὸ ἄγω γένεσι, καὶ πᾶσι τοῖς αὑτοῦ
᾿ ε
πρεσβυτέροις, ὅσοι ἐλεύϑεροι ἐλευϑέρως. τὸ δ᾽ ἐλευ-
ϑεριχὸν καὶ ἀνελεύϑερον, ἀκριβῶς μὲν οὗ ῥάδιον νο-
»"»Ν ᾿ «ς - ᾿ ὧν “- .
μοϑετεῖν" κρινέσϑω γε μὴν ὑπὸ τῶν τὸ ἀριστεῖα εἰλη--
φότων, τῷ ἐκείνων μέσει τὲ καὶ ἀσπασμῷ. ὃς δ᾽ ὃν
καπηλείας τῆς ἀνελευϑέρου τέχνῃ τινὶ μετάσχῃ, γρα-
φέσθω μὲν αὐτὸν γένους αἰσχύνης ὃ βουλόμενος
πρὸς τοὺς ἀρετὴ πρώτους κεχριμένους" ἐὰν δὲ“ δόξ᾽η
ἄναξίω ἐπιτηδεύματι χκαταῤῥυπαίνειν τὴν αὑτοῦ πο-
Δ09 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ».920.8.}.ο,ἃ,
τρῴαν ἑστίαν, δεϑεὶς ἐνιαυτὸν, ἀποσχέσϑω τοῦ τοι-
οὗτου. καὶ ἐὰν αὖϑις, ἔτη δύο" καὶ ἐφ᾽ ἑκάστης ἃ-
λώσεως τοὺς δεσμοὺς μὴ παυέσθω διπλασιάζων τὸν
ἕμπροσϑεν χρόνον. δεύτερος μὴν νόμος, μέτοικον εἷ-
γαι χρεὼν ἢ ξένον, ὃς ἂν μέλλῃ καπηλεύσειν. τὸ δὲ
τρίτον καὶ τρίτος, ὅπως ὡς ἄριστος ἢ καὶ κακὸς ὡς
ἥκιστα ὃ τοιοῦτος ἡμῖν ἢ ξύνοικος ἐν τῇ πόλει. τοὺς
γομοφύλακας χοὴ νοῆσαι φύλακας εἶναι μὴ μόνον
ἐκείνων ος φυλάττειν ῥῴδιον μὴ παρανόμους καὶ
κακοὺς γίγνεσϑαι, ὅσοι γενέσει καὶ τροφαῖς εὖ πε-
σιαΐδευνται" τοὺς δὲ μὴ τοιούτους, ἐπιτηδεὑματά τε
ἐπιτηδεύοντας ἃ προτροπὴν ἔχεν τινὰ ἰσχυρὰν πρὸς
τὸ προτρέπειν κακοὺς γίγνεσθαι, φυλακτέον μᾶλλον.
ταύτῃ δὲ τὰ περὶ τὴν καπηλείαν πολλὴν οὖσαν καὶ
πολλὰ ἐπιτηδεύματα τοιαῦτα κεκτημὲ ἕνην, ὅσαπερ
ἂν αὐτῶν λειφϑῇ, δόξαντα ἐκ πολλῆς ἀνάγκης ἐν τῇ
πόλει δεῖν εἶναι, συνελθεῖν αὖ χφεὼν περὶ ταῦτα
τοὺς νομοφύλακας, μετὰ τῶν ἐμπείρων ἑκάστης πα-
πηλείας (καϑάπερ ἔμπροσϑεν ἐπετάξαμεν τῆς κιβδη-
λίας πέρι, ξυγγενοῖς τούτῳ πράγματος ) συνελϑόν-
τος δὲ ἰδεῖν λῆμμά τε καὶ ἀνάλωμα τὰ ποτε τῷ κα-
πήλῳ κέρδος ποιεῖ τὸ μέτριον " γράψαντας δὲ, ϑεῖναν
τὸ γιγνόμενον ἀνάλωμα καὶ λῆμμα καὶ φυλάττειν,
τὰ μὲν, ἀγορανόμους, τὰ δὲ, ἀστυνόμους, τὰ δὲ,
ἀγρονόμους. καὶ σχεδὸν οὕτως ἂν χαπηλεία τὰ μὲν,
ὠφελοῖ ἑκάστους, σμικρότατα δὲ ἂν βλάπτοι τοὺς ἐν
ταὶς πύλεσι χρωμένοντι ὅσα τὶς ἂν ὁμολογῶν ξυγϑέ-
σϑαι, μὴ ποιῇ κατὰ τοὺς ὁμολογίας, πλὴν ὧν» ἂν γό-
ον ἀπείῤγωσιν, ἢ ψήφισμα, ἢ τινος ὑπὸ ἀδίκον
μαννα, ὯῈ, ἘΒΘΙΒΥΘΒ 815. ΧΙ. 407
βιασϑεὶς ἀνάγκης ὁμολογήσῃ. καὶ ἐὰν ἀπὸ τύχης ἀ-
προσδοκήτου τὶς ἄκων κωλυϑῇ, δίκας εἶναι τῶν ἄλ -
λων ἀτελοῦς ὁμολογίας ἐν ταῖς φυλετικαῖσι δίκαις"
ἐὰν ἐν διαιτηταῖς 1) γείτοσι" ἕμπροσϑε μὴ δύνωνταν
διαλλάττεσϑαι. “Ἡφαίστου καὶ ᾿᾿ϑηγᾶς ἱερὸν τὸ τῶν
δημιουργῶν γένος" οἱ τὸν βίον ἡ ἡμῖν ξυγκατεσκευό-
κασι τέχναις. ᾿ἄφεως δ᾽ αὖ χαὶ ᾿ϑηνᾶς οἵ τὰ τῶν δη-
μιουργῶν σώζοντες τέχναισιν ἑτέραις ἀμυντηρίοις
ἔργα. δικαίως δὲ καὶ τὸ τούτων γένος ἱερόν ἐστι τοὺ-
των τῶν θεῶν. οὗτοι δὴ πάντες χώραν καὶ δῆμον
ϑεραπεύοντες διατελοῦσιν" οἵ μὲν, ἄρχοντες τῶν
κατὰ πόλεμον ἀγώνων" οἱ δὲ, ὀργάνων τε καὶ ἔρ--
γων ἀποτελοῦντες γένεσιν ἕμμισϑον" οἷς δὴ περὸ
τὰ τοιαῦτα οὐ πρέπον ἂν εἴη ψεύδεσθαι, ϑεοὺς προ-
γόνους αὐτῶν αἰδουμένους. ἂν δὴ τις δημιουργῶν
εἰς χρόνον εἰρημένον ἔργον μὴ ἀποτελέση, διὰ κά-
κην, μηδὲν τὸν βιοδότην ϑεὸν ἐπαιδεσϑ εἰς, ἡγούμε-
γος ὡς οἰκεῖον συγγεώμονα εἶγαν ϑεὸν, οὐδὲν τῷ
γῷ βλέπων, πρῶτον μὲν δίκην τῷ ϑεῷ ὕφεξει “ δεῦ-
τερον» δὲ, ἑπόμενος αὐτῷ γόμος κείσϑω, τὴν τιμὴν
τῶν ἔργων ὀφειλέτω ὧν ἂν τὸν ἐκδόντα ἐμελδηραν"
καὶ πάλιν ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ ῥηϑέντι γρόνῳ προῖκα ἐξ-
εργαζέσϑω. καὶ ἀναιρουμένῳ δ᾽ ἔργον ξυμβουλευτὴς
γόμος, ἅπερ τῷ πωλοῦντι ξυνεβούλευε, μὴ πλέονος
τιμᾷν διαπειρώμενον, ἀλλ᾽ ὡς ἁπλούστατα τῆς ἀξί-
ας" ταὐτὸν δὴ “προστάττει καὶ τῷ ἀναιρουμένῳ, γι-
γνώσκει γὰρ ὅγε δημιουργὸς τὴν ἀξίαν, ἐν ἐλευϑέ-
ρῶν οὖν πόλεσιν οὐ δὴ ποτε χρὴ τέχνῃ, σαφεῖ τε καὶ
ψευδεῖ φύσει πράγματι, διαπειρᾶσθαι τῶν ἰδιωτῶν
ἐ08 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ς.ἃ.6.Ρ.98.9.6.
τεχνάξοντα αὐτὸν τὸν δημιουργόν" δίκας δὲ εἶναι
τούτων τῷ ἀδικουμένῳ πρὸς τὸν ἀδικοῦντα. “ἐὰν δὲ
τίς ἐκδοὺς αὖ δημιουργῷ μὴ ἀποδῷ τοὺς μισϑοὺς
ὀρϑῶς κατὰ τὴν ἔννομον ὁμολογίαν γενομένην, Ζία
δὲ πολιοῦχον καὶ ᾿ϑηνῶν κοινωγοὺς πολιτείας ὦτι-
μάξζων, βραχὺ κέρδος ἀγαπῶν, λύῃ μεγάλας κοινω-
γίας" νόμος ὃ βοηϑῶν ἔστω τῷ τῆς πόλεως ξυνδέ-
σμῳ μετὼ ϑεῶν. ὃς γὰρ ἂν προασμειψιΐίμενος ἔργον,
μιοσϑοὺς μὴ ἀποδιδῷ ἐν χρόνοις τοῖς δμολογηϑ εἴσι,
διπλοῦν πραττέσϑω. ἐὰν δὲ ἐνιαυτὸς ἐξέλϑῃ, τῶν
ἄλλων ἀτόκων ὄντων γρημάτων, ὅπόσα διανεισμῷ
ξυμβάλλει τὶς, οὗτος τῇ δραχμῇ ἑκάστου μηνὸς, ἐ-
πωβελίαν κατατιϑέτω. δίκας δὲ εἶναι τούτων ἐν τοῖς
κατὰ φυλὰς δικαστηρίοις. ὡς δὲ ἐν παρέργῳ, περὶ
τῶν κατὰ πόλεμον δημιουργῶν ὄντων σωτηρίας,
στρατηγῶν. τε, καὶ ὅσοι περὶ ταῦτα τεχγικοὶ, δίκατ-
ο» εἰπεῖν ὅτι τοπαράσιαν ἐμνήνϑημεν δημιουρ γῶν,
ὡς τούτοις αὖ, καϑάπερ ἐκείνοις, οἷον ἑτέροις οὖσι
δημιουργοῖς. ἐάν τις ἄρα καὶ τούτων ἀνελόμενος δη-
μόσιον ἔργον, εἴϑ'᾽ ἑκὼν, εἴτε προσταχϑὲν, καλῶς
ἐξεργάσηται, τὰς τιμὰς ( οἱ δὴ μισϑοὶ πολεμικοῖς
ἀνδράσιν εἰσὶν) ἀποδιδῷ δικαίως ὃ νόμος, αὐτὸν
ἐπαινῶν οὔποτε καμεῖται. ἐὰν δὲ προαμειψάμενος
ἔργον τὶ τῶν κατὰ πόλεμον καλῶν ἔργων μὴ ἀποδι-
δῷ, μέμψεται. νόμος οὖν οὗτος ἐπαίνῳ περὲ τούτων
ἡμῖν μεμιγμένος κείσϑω, ξυμβουλευτικὸς, οὐ βια-
στικὸς, τῷ πλήϑει τῶν πολιτῶν: τιμᾷν τοὺς ἀγα-
ϑοὺς ἄνδρας, ὅσοι σωτῆρες τῆς πόλεως εἰσὶ ξυμπά-
σης, εἴτε αὐ δροείαις εἴτε πολιτικαῖς μηχανοῖΐς δευτί-
Γὰ
ὙΠῸ ΠῈ ΤΠΟΘΙΒΥδ 148, ΣΙ. 409
ρους. πρώτοις γὰρ τὸ μέγιστον γέρας δεδύσϑω τοῖς
τὰ τῶν ἀγαθῶν νομοϑετῶν γράμματα τιμᾷν διαφε-
ρόντως δυνηϑεῖσι. Τ᾿ ὰ μὲν δὴ μέγιστα τῶν ξυμβο-
λαίων, ὅσα πρὸς ἀλλήλους ἄγϑρωποι ξυμβάλλουσι,
πλὴν γε ὀρφανικῶν, καὶ τῆς τῶν ἐπιτρόπων ἐπιμε-
λείας τῶν ὀρφανῶν, σχεδὸν ἡμῖν διατέτακται. ταῦτα
δὲ δὴ μετὰ τὼ νῦν εἰρημένα ἀναγκαῖον ἀμωσγέπως
τάξασϑαι. τούτων δὲ ἀρχαὶ πάντων, αἵτε τῶν τελευ-
τᾷν μελλόντων ἐπιϑυμέον τῆς διαθέσεως, αἵτε τῶν
μηδὲν τοπαράπαν διαϑεμένων τύχαι. «ἀναγκαῖον δὲ
εἶπον, ὦ Κλεινία, βλέψας αὐτῶν πέρι πρός τε τὸ
δύσκολον καὶ ἙΡ ΗΑ οὐδὲ γὰρ ἄτακτον δυνατὸν
ἔστ᾽ αὐτὸ ἐᾷν. πολλὰ γὰρ ἕκαστοι καὶ διάφορα ἀλ-
λήλων καὶ ἐξαντία τέϑοιντ᾽ ἂν τοῖς τὸ νόμοις καὶ
τοῖς τῶν ζώντων ἤϑεσι, καὶ τοῖς αὑτῶν τοῖς ἔμπρο-
σϑεν, πρὶν διατίϑεσθαν μέλλειν, εἴτις ἐξουσέαν δώ-
σεν ἁπλῶς οὕτω κυρίαν εἶναι διαϑήκην, ἣν ἂν τις
διάϑηταν ὁπωσοῦν ἔγων πρὸς τῷ τοῦ βίου τέλει. ἀ-
γοήτως γὸὺρ δὴ καὶ διατεϑρυμμένως τινὰ τρόπον ἔ-
χομεν οὗ πλεῖστοι, ὅταν τὰ μέλλευν ἡγώμεϑα τελευ-
τᾷν. Κα. Πῶς τοῦτο, ὦ ξένε, λέγεις; 4. Χαλεπὸν
ἔστ, ὦ ΚἸεινία, μέλλων ἄνϑρωπος τελευτήσειν, καὶ
μεστὸν λόγου τοῖς νομοϑέταις εὖ μάλα φοβεροῦ καὶ
δυσχεροῦς. ΚΑ. “Πῆ ; 49. Ζητῶν εἶναι κύριος ἃ-
πάντων, εἴωϑε μετ᾽ ὀργῆς λέγειν. Κ' 4. Ποῖα δή; 49.
Δεινόν γε, ὦ ϑεοὶ, φησὶν, εἰ τὰ ἐμὰ ἐμοὶ μηδαμῶς
ἐξέσται δοῦναί τε ὅτῳ ἂν ἐθέλω καὶ μὴ" καὶ τῷ μὲν,
πλείω, τῷ δ᾽ ἐλάττονα, τῶν ὅπύόσοι περὶ ἐμὲ φαῦλοι
καὶ ὅσοι ἀγαϑοὶ γεγόνασι φηνερδὶς, βεισανισϑ έντες
410 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ε.Ρ.93δ.4 Ὁ.0».
ἱκανῶς ἐν νόσοις " οἱ δ᾽ ἐν γήρᾳ, καὶ ἄλλαις παντοί-
αἰσι τύχαις. ΚΔ. Οὐκοῦν, ὦ ξένε, καλῶς δοκοῦσι
σοὺ λέγειν; ΔΘ. Μαλϑακοὶ ἔμοιγ, ὦ Ιζλεινία, δο-
κοῦσιν οἵ πάλαι νομοϑετοῦντες γεγονέναι, καὶ ἐπὶ
σμικρὸν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων βλέποντές τὸ
καὶ διανοούμενοι γομοϑετεῖν. ΚΛ. Πῶς λέγεις; 466.
Τὸν λόγον τοῦτον, ὦ ᾽γαϑὲ, φοβούμενοι, τὸν νόμον
ἐτίϑεσαν τόνδε" ἐξεῖναν τὰ ξαυτοῦ διατίϑεσθαι ἃ-
πλῶς ὅπως ἄν τις ἐθέλῃ τοπαράπαν. ἐγὼ δὲ καὶ σὺ
τοῖς ἐν τῇ σῇ πόλει μέλλουσι τελευτᾶν ἀποκχρινούμε-
ϑα ἐμμελέστερον. (ΛΔ. Πῶς; 46. Ὦ, φίλοι, φήσο-
μεν, καὶ ἀτεχνῶς ἐφήμεροι, χαλεπὸν ὑμῖν ἐστι γι-
γνώσκειν τὸ ὑμέτερ᾽ αὐτῶν χρήματα, καὶ πρός γε,
ὑμᾶς αὐτούς" ὥσπερ καὶ τὸ τῆς Πυϑίας γράμμα
φράζει τανῦν. ἔγωγ οὖν, νομοϑέτης ὧν, οὔϑ᾽ ὑμᾶς
ὑμῶν αὐτῶν εἶναι τίϑημι, οὔτε τὴν οὐσίαν ταὑτην"
ξύμπαντος δὲ τοῦ γένους ὑμῶν τοῦ τε ξιπροσϑεν
καὶ τοῦ ἔπειτα ἐσομένου" καὶ ἔτι μᾶλλον τῆς πόλεως
εἶναι τό, τε γένος πᾶν καὶ τὴν οὐσίαν. καὶ οὕτω
τούτων ἐχόντων, οὖν, ἐάν τις ὑμᾶς ϑωπείαις ὑποδρα-
μὼν ἐν γόσοις ἢ γήρᾳ σαλεύοντας, παρὰ τὸ βέλτι-
στον διατέϑεσθϑαι πείϑη, ξυγχωρήσομαι ἑκών. ὅ, τι
δὲ τῇ πόλει τὸ ἄριστον πάσῃ καὶ γένει, πρὸς πᾶν
τοῦτο βλέπων γομοϑετήσω, τὸ ἑνὸς ἑκάστου κατα-
τιϑεὶς ἐν μοίραις ἐλάττοσι δικαίως. ὑμεῖς δὲ ἡμῖν
ἱλεώ τὲ καὶ εὐμενεῖς ὄντες πορεύοισϑε ἧπερ κατὰ
φύσιν νῦν πορεύεσϑε τὴν ἀνθρωπίνην" ἡμῖν δὲ περὶ
"ὧν ἄλλων τῶν ὑμετέρων μελήσει, κηδομένοις ὅτι
ἁλιστα εἰς δύναμιν, οὐ τῶν μὲν, τῶν δὲ, οὔ. ταῦτα
τον θὲ σιν 1.18. ΧΙ, 411
μὲν οὖν παραιύϑιά τε καὶ προοίμια τῶν τε ζώντων,
ἢ Κλεινία, καὶ τῶν τελευτώντων ἔστω. νόμος δὲ,
δε" Ὃς ἂν διαϑήκην γράφη, τὰ αὑτοῦ διατιϑέμε-
"ος, παΐδων ἂν πατὴρ, πρῶτον μὲν τῶν υἱέων κλη-
ρονόμον ὃν ἂν ἀξιώσῃ γίγνεσθαι, γραφέτω" τῶν δὲ
ἄλλων παίδων ὃν ἂν μὲν ἑτέρῳ ποιεῖσθαι διδῷ δε-
χομένῳ, γραφέσϑω τοῦτο αὐτό. ἐὰν δὲ περιγίγνη-
ταί τις τῶν υἱέων αὐτῷ, μὴ ἐπί τινι κλήρῳ πεποιη-
μένος, ὃν κατὰ γόμον ἐλπὶς εἰς ἀποικίαν ἐκπεμφϑή-
σεσϑαι. τούτῳ τῶν ἄλλων χφημάτων ἐξέστω τῷ πα-
τρὶ διδόναι ὅσα ἂν ϑέλῃ, σπλὴν τοῦ πατρῴου κλή-
ρου, καὶ τῆς περὶ τὸν κλῆρον κατασκευῆς πάσης"
καὶ ἐὰν πλείους ὦσι, πρὸς μέρος ὁ πατὴρ ὅπη ἂν
ἐθέλῃ »εμέτω τιὶ περιόντα τοῦ κλήρου. ὅτῳ δ᾽ ἂν
τῶν υξέων. ὑπάρχων οἶκος ἢ, μὴ γέμειν τούτῳ τῶν
χρημάτων. ϑυγατρί τε ὡσαύτως ἢ μὲν δὲν ἐγγεγνη-
μένος ὡς ἀνὴρ ἐούμενος 3, μὴ γέμειν" ἢ δ᾽ ἂν μὴ,
γέμειν. ἐὰν δὲ τῳ τῶν υἱέων ἢ καὶ τῶν ϑυγαψέθων
φανῇ κλῆρος ἐπιχώριος τῆς διαϑήκης γενόμενος ὕ-
στερον, τῷ κληρονόμῳ τοῦ τὴν διαϑήκην διαϑεμέ-
γου καταλειπέτω. ἐὰν δὲ ἄῤδενας μὲν μὴ λείπῃ, ϑη-
λείας δὲ ὃ διατιϑέμενος, ἀνδρα μὲν τῶν ϑυγατέρων
ἣ τῶῖι ἂν ἐθέλῃ » υἱὸν δὲ αὑτῷ καταλειπέτω γράψας
κληρονομεῖν. ἐὰν δὲ υἱός τῳ τελευτήσῃ παϊς ὧν, πρὶν
εἰς ἄνδρας δυνατὸς εἶναν τελεῖν, εἴτε γεννητὸς ὧν,
εἴτε ποιητὸς, γραφέτω καὶ περὶ τῆς τοιαύτης τύχης
ὃ τὴν διαϑήκην γράφων, τίνα χρὴ παῖδα αὐτῷ δεύ-
τερον ἐπὶ τύχαις ἀμείνοσι γίγνεσϑαι. ἐὰν δὲ τις ἄ-
ταῖς ἂν τοπαράπαν διυϑήκην γράφη, τὸ τῆς ἐπι-
χτήτου δεκατημόριον ἐξελόμενος, ἐὰν ἐϑέλῃ τῳ δι»-
ρεῖσθϑαι, δωρείσϑω" τὰ δὲ ἄλλα παραδιδοὺς πιάνται
τῷ ποιηϑέντι, ἄμεμπτος ἵλεων υἱὸν αὐτὸν ποιεί-
σϑω ξὺν νόμῳ. ᾧ δ᾽ ἂν ἐπιτρόπων οἱ παῖδες δέω»-
ται, ἐὰν μὲν διαϑέμεγος τελευτᾷ, καὶ γράψας ἐπι-
τρόπους τοῖς παισὶν ψο θόροώι τε καὶ ὁμολογοῦντας ἐ.
πιτροπεύσειν οὑστινασοῦν ' καὶ ὁπόσους ἂν ἐϑελῃ,
κατοὸ ταῦτα τὰ γραφέντα ἢ τῶν ἐπιτρόπων αἵρεσι.
γιγνέσθω κυρία" ἐὼν δὲ ἢ τοπαράπαν μὴ διαϑέ ἐμε-
γος τελευτήσῃ τὶς, ἢ τῆς τῶν ἐπιτρόπων αἱρέσεως ἐλ-
λιπὴς, ἐπιτρόπους εἶναι τοὺς ς ἐγγύτατα γένει πρὸς
πατρὸς καὶ μητρὸς κυρίους" δύο μὲν, πρὸς πατρὸς,
δύο δὲ, πρὸς μητρός" ἕνα δὲ ἐκ τῶν τοῦ τελευτή-
σαντος φίλων: τούτους δ᾽ οἱ γομοφύλακες καϑιστάν
τῶν τῷ δεομένῳ τῶν ὀρφανῶν. καὶ πάσης τῆς ἐπι-
τροπῆς, καὶ τῶν ὀρφανῶν, πεντεκαίδεκα τῶν γομο-
φυλάκων οὗ πρεσβύτατοι πάντων ἐπιμελείσϑων ἀεὶ
κατὰ πρέσβιν. "καὶ κατὰ τρεῖς διελόμενοι σφῶς αὐ-
τοὺς, κατ᾽ ἐνιαυτὸν τρεῖς, καὶ κατ ἐνιαυτὸν ἄλλον
ἕτεροι τρεῖς" ἕως ἂν αἵ πέντε περίοδοι γίγνωνται κὐὺ-
χλῇν. καὶ τοῦτο ἐκλιπέτω μηδέποτε κατ δύναμιν. Ὃς
δ᾽ ἂν μηδὲν τοποαράπαν διαϑέμενος ἀποθάνῃ, παϊ-
δὰς μὲν καταλιπὼν δεομένους ἐ ἐπιτροπῆς, τῶν αὐτῶν
νόμων τούτων ἡ χρεία τῶν παίδων αὐτοῦ μετεχέτω.
ϑηλείας δὲ ἂν καταλίπῃ τὶς, ἀπροσδοκήτῳ τύχῃ
χρησάμενος, συγγνώμην τῷ τιϑέντι τὸν νόμον ἐγέ-
τῷ, ἐἑϊὲν τῶν τριῶν αὐτοῦ πρὸς τὼ δύο ἐπισκοπῶν»,
τὴν ἔχδοσιν τῶν ϑυγατέρων ποιῆται πρός τε τὴν τοῦ
γένους ἀγχιστείαν, καὶ τὴν τοῦ κλήρου σωτηρία».
ζω»
“γμρ.988.κ.". 1 ΤΕΘΙΒΥ͂Θ 1,18. ΧΙ, Α13
τὸ δὲ τρίτον, ὅπερ ἂν πατὴρ διασκέψαιτο, ἐξ ἁπάν-
τῶν τῶν πολιτῶν βλέπων εἰς ἤϑη τὸ καὶ τρόπους,
τὸν ἐπιτήδειον αὑτῷ μὲν υἱὸν, νυμφίον δ᾽ εἶναι τῇ
ϑυγατρί" τοῦτο δὲ παραλείπη διὰ τὴν ἀδύνατον
σκέψιν. γόμος τοίνυν εἰς δύναμιν ὃδε περὶ τῶν τοι-
οὗτων κείσϑω:" Ἐὰν ὃ μὴ διαϑέμενος θυγατέρας λέ-
πῇ, τοῦ ἀποθανόντος ἀδελφὸς ὁμοπάτωρ, ἢ ἄκλη-
θος ὁμομήτριος ἐχέτω τὴν θυγατέρα καὶ τὸν κλῆρον
τοῦ τελευτή Ἰσαγίος. ἐὰν δὲ μὴ ἢ ἀδελφὸς, ἀδελφοῦ
δὲ παῖς, ὡσαύτως, ἐὰν ἐν ἡλικίᾳ πρὸς ἀλλήλους ὠ-
σιν. ἐὰν δὲ μηδὲ εἷς τούτων, ἀδελφῆς δὲ παῖς ἢ, κα-
γιὶ ταὐτά: τέταρτος δὲ, πατρὸς ἀδελφός" πέμπτος
δὲ, τούτου παῖς" ἕκτος δὲ, ἀδελφῆς πατρὸς ἔκγονος.
ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ γένος ἀεὶ πορευέσϑω κατ᾽ ἀγχι-
»τείαν, ἐάν τις παῖδας ϑηλείας καταλίπῃ, δι ἀδελε
φῶν τε καὶ ἀδελφιδῶν ἐπανιὸν, ἔμπροσϑεν μὲν τῶν
εἰβῥένων, ὕστερον δὲ ϑηλείων ἑνὶ γένει. τὴν δὲ τοῦ
τῶν γάμων χρόνου συμμετρίαν τε καὶ ἀμετρίαν ὃ
δικαστὴς σκοπῶν, κρινέτω, γυμνοὺς μὲν τοὺς ἀῤῥες
γας, γυμνὰς δὲ ὀμφαλοῦ μέχρι ϑεώμενος τὰς ϑηλεί
αἰς, ἐὰν δὲ τοῖς οἰκείοις ἀπορία ξυγγενῶν ἢ. μέχρι
μὲν ἀδελφοῦ υἱιδῶν, μέχρι δὲ πάππου παίδων ὧσ-.
αὐτως, τῶν ἄλλων ὄντιγ᾽ ὃν ἡ παῖς μετ᾽ ἐπιτρόπων
αἰρῆται τῶν πολιτῶν ἑκούσιον ἑκουοΐία, κληρογό-
9 γιγνγέσθὼ τοῦ τελευτήσαντος καὶ τῆς ϑυγατρὸς
νυμφίος ἔτι “δὲ πολλὼ πολλῶν καὶ ἀπορία τῶν τοι-
οὗτῶν πλείων γίγνοιτ᾽ ἂν ἔστιν ὅτε ἐν αὐτῇ τῇ πό-
λει. ἂν οὖν δὴ τις ἀπορουμένη τῶν αὐτόϑεν δρᾷ τι-
να εἰς ἀποικίαν ἀπεσταλμένον, ἦ δὲ κατὰ νοῦν αὐτῇ
44 ΡΙΑΊΤΟΝΙ8 ὁ. ἄν
τ
Κλ Ἰρονόμον ἐκεῖνον γίγνεσϑαι τῶν τοῦ πατρὸς, ἐὼν
μὲν ξυγγὲν ὴς ἢ; κατὰ τὴν τάξιν τοῦ γόμου ἐπὶ τὸ» ὦ
κλῆρον πορευέσϑω" ἐὰν δὲ ἐχτὸς γένους, τῶν ἐν τῇ
πόλει ὄντων ἕξω τῆς συγχενεῖαρι, κύριος ἔστω κατὰ
τὴν τῶν ἐπιτρόπων καὶ τῆς παιδὸς τοῦ τελευτήσα»-
τος αἵρεσιν γῆμαι, χαὶ τὸν κλῆρον ἐπανελϑὼν οἴπα-
δὲ λαβεῖν τοῦ μὴ διαϑεμένου. ἄπαις δὲ ἀῤῥέγων τϑἙ
καὶ ϑηλείων τοπαράπαν, ὃς ἂν μὴ διαϑέμενος τε-
λευτᾷ, τὰ μὲν ἄλλα περὶ τοῦ τοιούτου κατὰ τὸν ἔμ-
προσϑὲν ἐχέτω νόμον" Θϑὴήλεια δὲ καὶ ἄῤῥην, οἵον
ξύννομοι, ἴτωσαν ἐκ τοῦ γένους εἰς τὸν ἐξηρημωμέ-
γον ἑχάστοτε οἶκον, ὧν ὃ κλῆρος γιγνέσθω κυρίως"
ἀδε ἑλφὴ μὲν, πρῶτον" ἀδελφοῦ δὲ ϑυγάτηρ, δῥυτθενς
ρα" τρίτη δὲ, ἔκγον ος ἀδελφῆς" τετάρτη δὲ, πατρὸς
ἀδελφὴ" καὶ πέμπτη, πατρὺς ἀδελ φοῦ σαὶς" ἕκτη δὲ,
πατρὸς ἀδελφῆς ἂν εἴη παῖς. συνοικίζειν δὲ ταύτας
ἐχείνοις κατὶ ἀγχιστείαν καὶ ϑέμιν, ὡς ἔμπροσϑεν
ἐνομοϑετήσαμεν. μὴ δὴ λανϑανέτω τὸ τῶν τοιούτων
γόμων ἡμᾶς θάρος, ὡς χαλεπῶς ἐστιν ὅτε πρόστοτ-
τὲν τῷ τοῦ τελευτήσαντος κατὰ γένος οἰκείῳ γαμεῖν
τὴν ὃ ξυγγενῆ᾽ μὴ δοκεῖ δὲ σκοπεῖν ἃ μυρία ἐν ἀν-᾿
ϑρώποις ἐμπόδια γίγνεταν τοὺς τοιοὗτοις ἐπίξαγμας β
σιν, τοῦ μὴ τινὶ ἐθέλειν πείϑεσϑαι" πρότερον δὲ,
οὕστινας ὁτιοῦν ἂν βουληϑῆναι παϑεῖν, ὅπόταν σω-᾿
μάτων γοσήματα καὶ πηρώσεις ἢ διανοίας ἕν τισι
β
τῶν ἐπιταττομένων γαμεῖν ἢ γαμεῖσϑαι γίγνηται...
τούτων δὴ μηδὲν φροντίζειν τάχ᾽ ἂν ὃ γομοϑέτης
δύξειεν τισὶν, οὖκ ὀρϑῶς δοκοῦν. ἔστω τοίνυν εἰρη-
μένον ὑπέρ τε γομοϑέτου καὶ ὑπὲρ νομοϑετουμένον,
'
β Ρ».958...».ο.ἅ, ΠΕῈ ΓΠΕΟΘΙΒΥΘ 11}, ΧΙ. “415
σχεδὸν, οἷον κοινὸν προοίμιον, συγγνώμην μὲν τῷ
γομοϑέτῃ τοὺς ἐπιταττομένους δεόμενον ἔχειν, ὅτι
τῶν κοινῶν ἐπιμελούμενος, οὐκ ἄν ποτε δύναιτο δι-
οἰκεῖν ἅμα καὶ τὸς ἰδίας ἑκάστῳ γιγνομένας συμφο-
ς᾽ συγγνώμην δ᾽ αὖ καὶ τοῖς »νομοϑετουμένοις ὡς
τιὰ τοῦ νομοϑετοῦντος εἰκότως ἐγίοτε οὐ δύνανται
προστάγματα τελεῖν, ἃ μὴ γιγνώσχων προστάττει.
ΧΑ. Τί δή τις οὖν, ὦ ξένε, δρῶν, πρὸς τὰ τοιαῦτα
ἐμμετρότατος ἂν εἴη; 460. Διαιτητὰς, ὦ Κλεινία,
τοῖς τοιούτοις γόμοις καὶ νομοϑετουμένοις ἄγα-
γκαῖον αἱρεῖσθαι. Κ.1. Πῶς λέγεις; 46. Ἔστιν ὅτε
πλουσίου πατρὸς ἀδελφιδοῦς τὴν ϑείου ϑυγατέρα
ἑκὼν οὐκ ἂν ἐϑέλοι λαμβάνειν, τρυφῶν καὶ ἐπὶ μεί-
ζοσι γάμοις τὴν διάνοιαν ἐπέχων" ἔστι δ᾽ ὅτε καὶ
ξυμφορὰν τὴν μεγίστην τοῦ νομοϑέτου προστάττο»-
τος, ἀπειϑεῖν ἀναγκάζοιτ᾽ ἂν τῷ νόμῳ, μαινόμενα
πηδεύματα ἀναγκάζοντες λαμβάνειν, ἢ δεινὰς ἄλλας
σωμάτων 1) ψυχῶν ξυμφορὰς, ἃς ἀβίωτον ζὴν κεκτη-
μένῳ. ὃ δὴ νῦν λόγος ἡμῖν περὸ τούτων, ὅδε γόμος
κείσϑω" ᾿Εὰν τινὲς ἄρα περὶ διαϑήκης ἐγκαλῶσι
τοῖς πϑεμένοις γόμοις, περί τὸ ἄλλων ὡγτιγωγοῦν καὶ
δὴ καὶ περὶ γάμων ᾽ Ἶ μὴν παρόντα καὶ ζῶντα αὖ-
τὸν γομοϑέτην μήποτ᾽ ἂν ἀναγκάσαι πράττειν οὕ-
τω, μηδὲ γῆμαι μηδὲ γήμασϑαι τοὺς γῦν ἀγαγκαξο-
μένους ἑκάτερα δρᾷν" ὃ δὲ τις τῶν οἰκείων ἢ τις ἐπι-
τρόπος φῆ ὃ δια τητεὺς φάναι καὶ πατέρας τοὺς πεντεκαί-
δεκα τῶν νομοφυλάκων καταλιπεῖν τοῖς ὀρφανοῖς καὶ
ὀρφαναῖς τὸν νομοϑέτην' πρὸς οὕς ἐπαγιόντες διαδι-
καζέσθϑων οἵ περί τινος τῶν τοιούτων ἀμφισβητοῦντες
416 ΡΙΑΤΟΝΙ5 Ρ.957.κ-ὐ-
κυρία τελοῦντες τὰ τούτων δόγματα. ἂν δέ τῳ μεί-
ζἴων δύναμις ἐπανατέϑεσθϑαι δοκῇ τοῖς νομοφύλαξιν,
εἰς τὸ τῶν ἐκκρίτων δικαστῶν δικαστήριον εἰσάγων
αὐτοὺς, διαδικαζόσϑω περὶ τῶν ἀμφισβητουμένων"
τῷ δὲ ἡττηϑέντι παρὰ τοῦ γομοϑέτου ψόγος καὶ ὅ-
γειδος κείσϑωο, πολλῶν χοημάτων νοῦν κεκτημένῳ
ζημία βαρυτέρα. νῦν δὴ τοῖς ὀρφανοῖς παισὶ γόνε-
σις οἷον δευτέρα τὶς γίγνοιτ᾽ ἄν. μετὰ μὲν οὖν τὴν
πρώτην ἑκάστοις εἴρηνται τροφαὶ καὶ παιδεύσεις "
μετὰ δὲ τὴν δευτέραν, ἔρημον πατέρων γενομένην,
“μηχανᾶσθαι δεῖ τίνα τρόπον ἣ τῆς ὀρφανίας τὺ γη
τοὶς γενομένοις ὀρφανοῖς ὡς ἥκιστα ἔλεον ἕξει τῆς
συμφορᾶς. σρῶτον μὲν δὴ φαμὲν γομοϑετεῖν αὐτοῖς
τοὺς νομοφύλακας ἀντὶ γεννητόρων πατέρας οὐ χεί-
ρους" καὶ δὴ καὶ καϑ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν ὡς οἰκείων
τρν γε υβευόο: προστίττομεν ἐν μελέτῃ, τούὑτοις τὲ
αὐτοῖς περὶ τροφῆς ὀρφανῶν προοιμιασάμενοι, καὶ
τοὶς ἑ ἐπιτρότοις. εἰς τινὰ γὰρ οὖν μοὶ καιρὸν φαινό-
μεϑα τοὺς ἕμπροσϑεν λόγους διεξελθεῖν, ὡς ἄρα αἵ
τῶν τελευτησάντων ψυχαὶ δύναμιν ἔχουσι τινὰ τε-
λευτήσασαι, ἡ τῶν κατ ἀνθρώπους πραγμάτων. ἐπι-
μελοῦνται. ταῦτα δὲ ἀληϑεῖς μὲν, μακροὶ δ᾽ εἰσὶ πε-
ριέχοντες λόγοι. πιστεὗειν τε ταῖς ἄλλαις φήμαις χρε-
ὼν περὶ τὰ τοιαῦτα, οὕτω πολλαῖσι καὶ σφόδρα πα-
λαιοῖς οὔσαις" πιστεύειν δ᾽ αὖ καὶ τοῖς γομοϑετοῦ-
σι ταῦϑ᾽ οὕτως ἔχειν, ὧν περ μὴ παντάπασιν ἄφρο-
γες φοιύνωνται. ταὑτῃ δὲ εἰ ταῦτ᾽ ἐστὶ κατιὰ φύσι»,
πρῶτον μὲν τοὺς ὄνω ϑεοὺς φοβείσϑων, οἱ τῶν ὁρ-
φανῶν τῆς ἐρημίας αἰσϑήσεις ἔχουσιν, εἶτα τιὺὶς τῶν
ο:ἅ.6. ὮΠΞ ΤΠΟΙΒΥ͂Θ 11}. ΧΙ. 417
κεπμηκότων ψυχάς, αἷς ἐστὶν ἐν τῇ φύσει τῶν αὗ-
τῶν ἐκγόνων κήδεσθαι διαφερόντως, καὶ τιμῶσί τε
αὐτοὺς εὐμενεῖς εἶναι, καὶ ἀτιμάζουσι δυσμενεῖϊᾷ,"
ἔτι δὲ τὰς τῶν ζώντων μὲν, ἐν γήρᾳ. δὲ ὄντων καὶ ἐν
μεγίσταις τιμαῖς, ὅπουπερ πόλις εὐνομοῦσα εὐδαι-
μονεῖ, τούτους οἵ παῖδες παίδων φιλοστοργοῦντες
ζῶσι μεϑ᾽ ἡδονῆς" καὶ τὰ περὲ ταῦτα ὀξὺ μὲν ἀκοὺ-
ουσι, βλέπουσί τε ὀξὺ, τοῖς τε περὶ αὐτὰ δικαίοις
εὐμενεῖς εἰσι, νεμεσῶσἑ τε μάλιστα αὐτοῖς εἰς ὀρφα-
γιὰ καὶ ἔρημα ὑβρίζουσι, παρακαταθήκην εἶναι βὲ-
γίστην ἡγούμενοι καὶ ἱερωτάτην" οἷς ἐπίτροπον καὶ
ἄρχοντα πᾶσι δεῖ τὸν νοῦν, ᾧ καὶ βραχὺς ἐνείη,
προσέχοντα, καὶ εὐλαβούμενον πὲρὲ τροφὴ» τὲ καὶ
παιδείαν ὀρφανῶν, ὡς ἔρανον εἰσφέροντα ἑαυτῷ τε
καὶ τοῖς αὑτοῦ, κατὰ δύναμιν πάντως πᾶσαν εὐερ-
γετεῖν. ὁ μὲν δὴ πεισϑεὶς τῷ πρὸ τοῦ γόμου μύϑῳ,
καὶ μηδὲν εἰς ὀρφανὸν ὑβρίσας, αὐκ εἴσεται ἐναογῶς
τὴν περὶ τὰ τοιαῦτα ὀργὴν γομοϑέτου" ὃ δὲ ἄπει-
᾿ϑὴς καὶ τινὰ πατρὸς ἢ μητρὸς ἔρημον ἀδικῶν, δι-
. πλὴν τινέτω πᾶσαν τὴν βλάβην ἢ περὶ τὸν ἄμφιϑα-
λῆ γενόμενος καχός. τὴν δὲ ἄλλην νομοϑεσίαν, ἐπι-
τρόποισί τε περὶ ὀρφανοὺς, ἀρχουσὲ τε περὶ τὴν ἐ-
πιμέλειαν τῶν ἐπιτρόπων. εἰ μὲν δὴ παράδειγμά τε
τροφῆς παΐδων ἐλευϑέρων ἐκέκτηντο αὐτοὶ, τρέφον-
τὲς τοὺς αὑτῶν καὶ τῶν οἰκεέων χρημάτων ἐπιμελοὺ-
μενοι, ἔτι δὲ νόμους περὶ αὐτῶν τούτων μετρίως
διῃρημένους εἶχον, δἶχα τινιὰ λόγον ἂν, ἐπιτροπι-
κοὺς τινὲς νόμους, ὡς ὄντας ἰδίᾳ ἈΝϊιρ ον πολὺ,
τιϑέναι, ποικίλλοντας ἐπιτηδεύμασιν ἰδίοις τὸν τῶν
ῬΡΑΎ ΟΥ, Ὦ ἃ
4184 ΡΙΑΊΤΟΝΙΒ Ρ.9.» 8.εὖ.ς,
ὀρφανῶν βίον παρὰ τὸν τῶν μὴ" νῦν δὲ εἰς μὲν τὰ
τοιαῦτα ξύμπαντα οὐ πολὺ διαφέρον ἢ παρ᾽ ἡμῖν
ὀρφανία κέκτηται τῆς πατρονομικῆς" τιμαῖς δὲ καὶ
ἀτιμίαις ἅμα καὶ ἐπιμελείαισιν οὐδαμῶς ἐξισοῦσϑαν
φιλεῖ. διὸ δὴ περὶ τοῦτο αὐτὸ τὴν ὀρφανῶν πέρι γνο-
μοϑεσίαν παραμυϑούμενός τε καὶ ἀπειλῶν ὃ γύμος
ἐσπούδακεν. ἔτι δ᾽ ἀπειλὴ τις ἂν τοιάδε εἴη μάλα
ἔγκαιρος. Ὃς ἂν ϑῆλυν εἴτε ἄῤῥενα ἐπιτροπεύῃ, καὶ
ὃς ἂν ἐπιτρόπου φύλαξ τῶν νομοφυλάκων καταστὰς
ἐπιμελῆται, μὴ χεῖρον ἀγαπάτω τῶν αὑτοῦ τέκνων
τὸν τῆς ὀρφαγικῆς μετειληφότα τύχης" μηδὲ τῶν οὖ-
πείων τῶν τοῦ τρεφομένου χεῖρον χρημάτων ἐπιμε-
λείσϑω, βέλτιον δὲ ἢ) τῶν αὑτοῦ, κατὰ προϑυμέαν.
ἕνα δὲ τοῦτον γόμον ἔγων ὀρφαγῶν πέρι πῶς ἐπιτρο-
πευέτω" ἐὰν δὲ ἄλλως τὶς περὶ τὼ τοιαῦτα πράττῃ
παρὰ τὸν γύμον τόνδε, ὃ μὲν ἄρχων ζημιούτω τὸν
ἐπίτροπον" ὃ δὲ ἐπίτροπος, τὸν ἄρχοντα εἰς τὸ τῶν
ἐκκρίτων δικαστήριον εἰσάγων, ζημιούτω τῷ δόξαντι
τιμήματι τῷ δικαστηρίῳ διπλῇ. ἐὰν δ᾽ ἐπίτροπος ἀ-
μελεῖν ἢ κακουργεῖν δοκῇ τοῖς οἰκείοις ἢ καὶ τῶν ἄλ-
λων τινὺ πολιτῶν, εἰς ταὐτὸν ἀγέτω δικαστήριον" ὅ, τὸ
δ᾽ ὧν ὄφλῃ, τετραπλασίαν μὲν τούτου τίνειν" γιγνέσϑω
δὲ τὸ μὲν ἥμισυ, τοῦ παιδός" τὸ δ᾽ ἥμισυ τοῦ καταδικα-
σαμένου τὴν δίκην. ἅμα δ᾽ ἂν ἡβήσῃ τὶς τῶν ὀρφανῶν,
ἐὼν ἡγῆται κακῶς ἐπιτροπευϑῆναι, μέχρι πέντε ἐτῶν
ἐξηκούσης τῆς ἐπιτροπῆς, ἔστω δίκην λαχεῖν ἐπιτροπί-
ας. ἐὰν δὲ τὶς ὄφλῃ τῶν ἐπιτρόπων, τιμᾷν τὸ δικαστής
ρίον ὅ, τι χρὴ παϑεῖν᾽ ἢ ἀποτίνειν. ἐὰν δὲ δὴ τῶν ἀρχόν-
των, ἀμελείᾳ μὲν δόξας κακῶσαι τὸν ὀρφανὸν», ὃ, τι
Σὰ νενα». ὈΡΉΠΕΧΕ ΠΥ. 18. ΧΙ. 419
χρὴ τίνειν αὐτὸν τῷ παιδὶ, τιμάτω τὸ δικαστήριον"
ἐὼν δὲ ἀδικίᾳ πρὸς τῷ τιμήματι, τῆς ἀρχῆς τῶν νο-
μοφυλάκων ἀφιστάσθϑω" τὸ δὲ κοινὸν τῆς πόλεως ἕ-
τερον γνομοφύλακα ἀντὶ τούτου καϑιστάτω τῇ χώρᾳ
καὶ τῇ πόλει. 4Διαφοραὺὶ πατέρων τὲ πρὸς αὑτῶν»
παῖδας γίγνονται, καὶ παίδων πρὸς γεννήτας, μεί-
ζους ἢ χρεών- ἐν αἷς οἵτε πατέρες ἡγοῖντ᾽ ἂν δεῖν
τὸν νομοθέτην νομοῦ ἐτεῖν ἐξεῖγαν σφίσιν ἐὰν βοὺ-
λωνται τὸν υἱὸν ὑπὸ κήρυκος ἐναντίον ἁπίώντων ἄ-
πειπεῖν υἱὸν κατὰ νόμον μηκέτ᾽ εἶναι" υἱεῖς τ' αὖ
σφίσι πατέρας ὑπὸ νόσων ἢ γήρως διατιϑεμένους αἷ--
σχρῶς, ἐξεῖναι παρανοίας γράφεσϑαι. ταῦτα δὲ δν-
τως ἕν παγπάκων ἤϑεσιν ἀνϑρώπων γίγνεσϑαι φι-
λεῖ. ἐπεὶ ἡμίσεών 72 ὄντων τῶν κακῶν, οἷον, μὴ κα-
χοῦ ΜᾺ πατρὸς » υἵέος δὲ, ἢ τοὐναντίον, οὐ γίγνον-
ται ξυμφορκὲ τηλ ἐκαύτης ἌΝ ἔκγονοι. ἐν μὲν οὖν
ἄλλῃ πολιτείᾳ παῖς ἀποκεκηρυγμένος οὖκ ἂν ἐξ ἀνά-
γκης ἄπολις εἴη. ταύτης δὲ ἧς οἵδε οἱ νόμοι ἔσονται,
ἀναγκαίως ἔχει εἰς ἄλλην χώραν εὐατα ἣν Ῥήαὴ τὸν
ἀπάτορα. πρὸς γὰρ τοῖς τετταράκοντα καὶ πεντα-
κισχιλίοις οἴχοις οὐκ ἔστιν ἕνα προσγεγέσϑαι. διὸ;
δεῖ δὴ τὸν ταῦτα πεισόμενον ἐν δίκῃ, μὴ ὑπὸ ἑνὸς
πατρὸς, ὑπὸ δὲ τοῦ γένους ἀποῤθῥηϑῆναι παντός.
ποιεῖν δὲ χρὴ τῶν τοιούτων πέρι κατὼ γόμον τοιόνδε
τινά - Ὃν ἂν ϑυμὸς ἐπίῃ μηδαμῶς εὐτυχὴς, εἴτ᾽ οὖν
ἐν δίκη, εἴτε καὶ μὴ, ὃν ἔτεκέ τε καὶ ἐξεϑρέψατο,
τοῦτον ἐπιϑυμεῖν ἀπαλλάξαι τῆς αὑτοῦ Ξυγγενείας,
μὴ φαύλως οὕτως ἐξέστω μηδ᾽ εὐθὺς τοῦτο δρᾷν"
πρῶτον δὲ συλλεξάτω τοὺς αὑτοῦ ξυγγενεῖς, μέχρις
μὰ 2
420 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἈΓΡΝ
ἀνεψιῶν, καὶ τοὺς τοῦ υἱέος ὥὡσαὕτως τοὺς πρὸς
μητρός " κατηγορείτω δὲ ἐν τούτοις, διδάσκων ὡς ἄ-
ξιος ἅπασιν ἐκ τοῦ γένους ἐκκεκηρύχϑαι. δότω δὲ
καὶ τῷ υἱεῖ λόγους τοὺς ἴσους, ὡς οὐκ ἀξιός ἐστι
τούτων οὐδὲν πάσχειν. καὶ ἐὰν μὲν πείϑη ὃ πατὴρ,
καὶ συμψήφους λάβη πάντων τῶν συγγενῶν ὑπερὴ-
μισυ, πλὴν πατρὸς διαψηφιζομένου καὶ μητρὸς καὶ
τοῦ φεύγοντος, τῶν τὲ ἄλλων ὅπόσοιπερ ἂν ὦσι γυ-
ναικῶν εἴτε ἀγδρῶν τέλειοι, ταύτῃ μὲν καὶ κατὰ
ταῦτα ἐξέστω τῷ πατρὶ τὸν υἱὸν ἀποκηρύττειν" ἄλ-
λως δὲ, μηδαμῶς. τὸν δ᾽ ἀποκηρυχϑέντα ἐάν τις τῶν
πολιτῶν υἱὸν βούληται ϑέσϑαι, μηδεὶς νόμος ἀπειρ-
γέτω ποιεῖσϑαι. τὰ γὰρ τῶν νέων ἤϑη πολλὰς μετα-
βολὺὸς ἐν τῷ βίῳ μεταβάλλειν ἑκάστοτε πέφυκεν. ἀ-
ποκηρυχϑέντα δὲ ἄν τις δέκα ἐτῶν μὴ ἐπιϑυμήση
ϑετὸν υἱὸν ποιήσασϑαι, τοὺς τῶν ἐπιγόγων ἐπιμε-
λητὰς τῶν εἰς τὴν ἀποικίαν, ἐπιμελεῖσθαι καὶ τού-
των, ὅπως ἂν μετάσχωσι τῆς αὐτῆς ἀποικέας ἐμμε-
λῶς. ἐὰν δὲ τις τινὶ νόσος, 1) γῆρας, ἢ καὶ τρόπων
χαλεπότης, ἢ καὶ ξύμπαντα ταῦτα ἔκφρονα ἀπεργά-
ζηται διαφερόντως τῶν πολλῶν, καὶ λανϑάνῃ τοὺς
ἄλλους πλὴν τῶν συνδιαιτωμένων, οἰκοφϑορῇ δὲ,
ὡς ὧν τῶν αὑτοῦ κύριος" ὃ δὲ υἱὸς ἀπορῆ, καὶ ὀχνῇ
τὴν τῆς παρανοίας γράφεσϑαι δίκην" νόμος αὐτῷ
κείσϑω" πρῶτον μὲν πρὸς τοὺς πρεσβυτάτους τῶν
νομοφυλάκων ἐλϑόντα διηγήσασϑαι τὴν τοῦ πατρὸς
ξυμφοράν" οἱ δὲ, κατιδόντες ἱκανῶς, ξυμβουλευόν-
τῶν ἐάν τε δέῃ γράφεσϑαι καὶ ἐὰν μὴ τὴν γραφήν.
ἐὰν δὲ ξυμβουλεύωσι, γιγνέσθϑωσαν τῷ γραφομένῳ
-
ρ.950.4.}.. ΠΕ ΓΕΟΙΒΥῪΒ 118, ΧΙ. ΟΥ̓]
μάρτυρες ἅμα καὶ ξύνδικοι. ὃ δὲ ὄφλων, τοῦ λοιποῦ
χρόνου ἄκυρος ἕστω τῶν αὑτοῦ καὶ τὸ σμικρύτατον
διατέϑεσθϑαι" καϑάπερ παῖς δὲ οἰκείτω τὸν ἐπίλοιυ-
πον βίον. ἐὰν δὲ ἀνὴρ καὶ γυνὴ μηδαμῆ ξυμφέρων-
ται, τρόπων δυστυχίᾳ χρώμενοι, δέκα μὲν ἄνδρας
τῶν νομοφυλάκων ἐπιμελεῖσθαι τῶν τοιούτων ἀεὶ
Ζρεὼν τοὺς μέσους, δέκα δὲ τῶν περὲ γάμους γυναι-
χῶν, ὡσαύτως. καὶ ἐὰν μὲν δὴ ξυναλλάττειν δύνων-
ται, ταῦτ᾽ ἔστω κύρια" ἐὰν δ᾽ αἵ ψυχαὶ κυμαίνωσι
μειζόνως αὐτῶν, ζητεῖν κατὰ δύναμιν οἵτινες ἑκατέ-
ρον ξυγοικήσουσιν. εἰκὸς δὲ εἶναι τοὺς τοιούτους μὴ
πρᾳέσιν ἤϑεσι κελραμένους" βαϑύτερα δὴ τούὑτοις
καὶ πρηότερα τρόπων ἤθη ξύννομα πειρᾶσϑαι πφοσ-
αρμόττειν. καὶ ὅσοι μὲν ἂν ἀπαιδὲς αὐτῶν ἢ ὀλιγό-
παιδὲς ὄντες διαφέρωνται, καὶ παίδων ἕνεκα τὴν
συνοίκησιν ποιεῖσθαι" ὅσοι δ᾽ ἂν ἱκανῶν ὄντων παΐ-
δω», τῆς συγκαταγηράσεως ἕνεκα καὶ ἐπιμελείας ἀλ-
λήλων, τὴν διάζευξέν τὲ καὶ σύζευξιν ποιεῖσϑαι χρε-
ὦν. ἐὼν δὲ τελευτᾷ γυνὴ καταλιποῦσα παῖδας ϑη-
λείας τε καὶ ἄῤῥενας, συμβουλευτικὸς ἂν εἴη νόμος
ὃ τιϑέμεγος, οὐκ ἀναγκαστικὸς, τρέφειν τοὺς ὄντος
παῖδας μὴ μητρυιὰν ἐπαγόμενον" μὴ δὲ ὄντων, ἐξ
ἀνάγκης γαμεῖν, μέχριπερ ἂν ἱκανοὺς γενγήση πιῖ-
δας τῷ τε οἴχῳ καὶ τῇ πόλει. ἣν δὲ ὃ ἀνὴρ ἀποϑάνῃ
παῖδας ἱκανοὺς λιπὼν, ἡ μήτηρ τῶν παίδων αὐτοῦ
μένουσα τρεφέτω. γεωτέρα δ᾽ ἂν δοκῇ τοῦ δέοντος
εἶναι πρὸς τὸ ζῆν αὖ ὑγιαίνουσα ἄνανδρος, οἱ προσ-
ἥκοντες, πρὸς τὰς τῶν γάμων ἐπιμελουμένας γυταῖ-
κας χοιγούμεγοι, τὸ δοκοῦν αὑτοῖς τε καὶ ἐκείναις
422 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.».95.1.4.8.
--.
περὶ τῶν τοιούτων ποιούντων" ἐὼν δὲ ἐνδεεῖς τέκνων
ὦσι, καὶ παίδων ἕνεκα. παίδων δὲ ἱκανό της ἀκριβὴς,
ἄῤῥην καὶ ϑήλεια ἔστω τῷ γόμῳ. Ὅταν δὲ ὅμολο-
γῆται μὲν τὸ γενγώμενον εἶναι τῶν 1 ποιουμένων ἕκ-
γογον, δέηταν δὲ κρίσεως τίγυ τὸ γεννηϑὲν ἕπεσϑαι
ΡᾺ . ὃὗ "λ τ 3.᾿ γι ὃ " ΒΕ. ἐλευϑέ »Α
χοεών" δούλη μὲν ἐὼν συμμίξη δούλῳ, ἡ ἐλευϑέρῳ, ἢ
ἀπελευϑέρῳ, πάντως τοῦ δεσπότου ἕστω τῆς δούλης τὸ
γεννώμενον" ἐὰν δὲ τις ἐλευϑέρα δούλῳ συγγίγνηται,
τοὺ δεσπότου ἔστω τὸ γιγνόμενον τοῦ δούλου. ἐὰν δ᾽ ἐξ
αὑτοῦ «δούλης ἢ ἐκ δούλου ἑαυτῆς, καὶ περιφανὲς
τοῦτ᾽ ἢ» τὸ μὲν τῆς γυναικὸς αἵ 8. αἵκες εἰς ἄλλην
χώραν ἐχπεμπόντων, σὺν τῷ πατρί" τὸ δὲ τοῦ ἂν.
δρὸς οἵ νομοφύλακες, σὺν τῇ γεννησάση. γονέων δὲ
ἀμελεῖν, οὔτε ϑεὸς οὔτε ἄνϑρωπος νοῦν ἔχων ξὺμ-
βουλος ποτὲ γένοιτ᾽ ἂν οὐδεὶς οὐδενί, φρονῆσαι δὲ
χοὴ περὶ ϑεῶν ϑεραπείας τοιόνδε προοίμιον» ἂν γ8-
γόμενον, εἰς τὰς τῶν γεννησάντων τιμάς τε καὶ ἅτι-
Αἰας ὀρϑῶς συντεταγμένον" Νόμοι περὲ ϑεοὺς ἀρ-
χαῖοι κεῖνται παρὰ πᾶσι διχῆ. τοὺς μὲν γὰρ τῶν
ϑεῶν δρῶντες σαφῶς, τιμῶμεν" τῶν δ᾽ εἰκόνας, ἀ-
γάλματα ἱδρυσάμενοι, οὖς ἡμῖν ἀγάλλουσι καίπερ
ἀψύχους ὄντας, ἐκείνους “ἡγούμεϑα τοὺς ἐμψύχους
ϑεοὺς “πολλὴ ὴν διὰ ταῦτ᾽ εὔνοιαν καὶ χάριν ἔχειν. πα-
τὴρ οὖν ὅτῳ καὶ μήτηρ ἢ τούτων πατέρες 1) μητέρες
ἐν οἰκίᾳ κεῖνται κειμήλιοι ἀπειρηκότες γήρᾳ, μηδεὶς
διανοηϑήτω ποτὲ, ἄγαλμα αὐτῶν τοιοῦτον ἐφέστιον
οἴκημα ἐν οἰκίᾳ ἔχων, μᾶλλον κύριον ἔσεσϑαι, ἐὰν
δὴ κατὰ τρόπον γε ὀρϑῶς αὐτὸ ϑεραπεύῃ ὃ κεκτη-
εένος. ΚΛ. Τίνα δὴ τὴν ὀρϑότητα εἶναι φράζεις ὶὶ
«4: ΡῈ ΓΕΘΊΒΥ͂Β5. 118. ΣΙ. . 453
“40. ᾿Εγὼ ἐρῶ. καὶ γὰρ οὖν ἄξιον, ὦ φίλον, ἀκούειν
τὐγε δὴ τοιαῦτα. ΚΑ. «Ἱὲγε μόνον. 4. Οἰδίπους,
φαμὲν, ἀτιμασϑεὶς, ἐπεύξατο τοῖς αὑτοῦ τέχγοις
ἃ δὴ καὶ πᾶς ὑμνεῖ τέλεα καὶ ἐπήκοα γενέσθαι παρὰ
ϑεῶν" ᾿Ἡμύντορὰ τε Φοίνικι τῷ ἑαυτοῦ ἐπαρᾶσϑαι
παιδὶ ϑυμωϑέντα, καὶ Ἱππολὕτῳ Θησέα" καὶ ἑτέρους
ἄλλοις μυρίους μυρίοις, ὧν γέγονε σαφὲς, ἐπηκόους εἶ-
ναὶ γονεῦσι πρὸς τέχνα ϑεούς. βλαβερὸς γὰρ γονεὺς
ἐχγόνοις, ὡς οὐδεὶς ἕτερος ἄλλοις, δικαιότατα. μὴ
δὴ τις ἀτιμαζομένῳ μὲν διαφερόντως πατρὶ πρὸς
παίδων καὶ μητρὶ ϑεὸν ἐπήκοον ἐν εὐχαῖς ἡγείσθω
γίγνεσϑαι κατὰ φύσιν" τιμωμένη δὲ ἄρα καὶ περι-
χαρεῖ σφόδρα γενομένῳ, καὶ διὰ τὰ τοιαῦτα ἐν εὐχαῖς
λιπαρῶς εἰς ἀγαϑὰ τοῖς παισὶ παρακαλοῦντος ϑεοὺς,
οὖκ ἄρα τὰ τοιαῦτα ἀκούειν ἐξ ἴσου καὶ γέμειν ἡμῖν
αὐτοὺς ἡγησόμεϑα; ἀλ}ὴ' οὐκ ἄν ποτε δίκαιοι νομεῖς
εἶεν ἀγαθῶν. ὃ δὴ φαμὲν ἥκιστα ϑεοῖς εἶναι πρέ-
πον. ΚΑ. πολὺ. γε. 46. Οὐκοῦν διανοηϑῶμεν ὃ
σμικρῷ πρότερον εἴπομεν, ὡς οὐδὲν πρὸς ϑεῶν τι-
μιώτερον ἄγαλμα ἂν χτησαίμεϑα πατρὸς καὶ προ-
πάτορος παρειμόνων γήρᾳ, καὶ μητέρων τὴν αὐτὴν
δύναμιν ἐχουσῶν οὗς ὅσαν ἀγάλλῃ τὶς, τιμαῖς γέ-
γηϑεν ὃ ϑεύς. οὐ γὰρ ἂν ἐπήκοος ἣν αὐτῶν. ϑαυ-
μαστὸν γὰρ δήπου τὸ προγόνων ἵδρυμα ἡμῖν ἐστι,
διαφερόντως τῶν ἀψύχων. τὶὶ μὲν γὰρ ϑεραπευόμε-
γα ὑφ᾽ ἡμῶν ὅσα ἔμψυχα, ξυνεύχεται ἑκάστοτε, καὶὺ
ἀτιμαζόμενα, τὐναντία" τὰ δ᾽, οὐδέτερα. ὥστε ἂν
ὀρϑῶς τις χρῆται πατρὶ καὶ προπάτορι καὶ πᾶσι
τοῖς τοιούτοις, πάντων πρὸς ϑεοφιλῆ μοῖραν κυριώ-
4524 ΡΙΑΤΟΝΙΚ5 Ρ.953.8.}.0»
τατὰ ἀγαλμάτων ἂν κέχτητο. ΚΑ. Καλλισῦ εἶπες.
“10. Πᾶς δὴ νοῦν ἔχων φοβεῖται καὶ τιμᾷ, γογέων
εὐχὸς εἰδὼς πολλοῖς καὶ πολλώκις ἐπιτελεῖς γενομέ-
γ»ας, τούτων οὖν οὕτω φύσει διατεταγμένων, τοῖς
μὲν ἀγαϑοῖς ἕρμαιον, πρόγονοι γηραιοὶ, ζῶντες μέ-
χθι τῶν ἐσχώτων τοῦ βίου" καὶ ἀπιόντες νέοι, σφό-
δρα ποϑεινοέ" τοῖς δὲ κακοῖς ε7 μάλα φοβεροί. πᾶς
δὴ τιμάτω πάσαις τιμαῖς ταῖς ἐγγνόμοις τοὺς αὑτοῦ
γενγήτορας, τοῖς γὺῦν πεισϑεὶς λόγοις εἰ δὲ οὖν τινὼ
κατέχοι φήμη κωφὴ τῶν τοιούτων προοιμίων, νόμος
ὅδε ἐπὶ τούτοις ὀρϑῶς κείμενος ἂν εἴη" ᾿ἘΔν τις ἐν
τὴδε τῇ πόλει γονέων ἀμελέστερον ἔγῃ τοῦ δέοντος,
κοὶ μὴ τῶν υἱῶν καὶ πάντων τῶν ἐκγόνων αὑτοῦ καὶ
ἑαυτοῦ μειζόνως εἰς ἅπαντα ἐπιτρέπων καὶ ἀποπλη-
ρῶν ἢ τὸς βουλήσεις, ἐξαγγελλέτω μὲν ὃ πάσχων τὶ
τοιοῦτον, εἴτε αὐτὸς, εἴτε τινὼ πέμπων, πρὸς τρεῖς
μὲν τῶν νομοφυλάκων τοὺς πρεσβυτάτους, τρεῖς δ᾽
αὖ τῶν περὶ γάμους γυναικῶν ἐπιμελουμένων. οἵ δ᾽
ἐπιμελείσϑωσαν, κολάζοντες τοὺς ἀδικοῦντας" γέους
μὲν ὄντας ἔτι, πληγαῖς καὶ δεσμοῖς, μέχριπερ ἂν ἐ-
τῶν ἄνδρες μὲν τυγχάνωσιν ὄντες τριάκοντα" γυ-
γαΐκες δὲ δέχα πλείοσιν ἕτεσιν, κολαζέσθωσαν ταῖς
αὐταῖς κολάσεσι. ἐϊδὲν δὲ ποῤῥωτέρω τούτων τῶν ἐτῶν
ὄντες, τῶν αὐτῶν ἀμελειῶν περὶ γονέας μὴ ἀφιστῶν-
ται, καχῶσι δὲ τινὰς, εἷς δικαστήριον εἰσαγόντων
αὐτοὺς εἰς ἕνα καὶ ἕκαστον τῶν πολιτῶν, οἵτινες ἂν
ὦσι πρεσ Ζύτατοι ἁπάντων. ἂν δέ τις ὄφλῃ, τιμάτω
τὸ δικαστήριον ὅ, τι χρὴ τίνειν ἢ πάσχειν " ἀπόῤῥη-
τον μηδὲν ποιούμενοι ὅσον δυνατὸς ἀνϑρωῆος πά-
αὐ όσα. ὉῈ ἘΠΟΙΒΥΒ ΤΠ, ΧΙ. 425
σχεῖν ἢ τίνειν. ἐὰν δὲ τις ἀδυνατῇ κακούμενος φρά-
ζειν, ὃ πιϑόμενος τῶν ἐλευϑέρων ἐξαγγελλέτω τοῖς
ἄρχουσιν" ἢ κοικὸς ἔστω καὶ ὑπόδικος τῷ ἐθέλοντι
βλάβης. ἐὰν δὲ δοῦλος μηνύσῃ, ἐλεύϑερος ἔστω. καὶ
ἐὰν μὲν τῶν κοκούντων ἢ κακουμένων δοῦλος, ὑπὸ
τῆς ἀρχῆς ἀφείσθω" ἐὸν δὲ τινὸς ἄλλου τῶν πολι-
τῶν, τὸ δημόσιον ὑπὲρ αὐτοῦ τιμὴν τῷ κεκτημένῳ
καταβαλλέτω. τοῖς ἄρχουσι δὲ ἐπιμελὲς ἔστω, μή τις
ἀδικῇ τὸν τοιοῦτον, τιμωρούμενος τῆς μηνύσεως ἕ-
γεκα. Ὅσα τὶς ἄλλος ἄλλον πημαΐνει φαρμάποις, τὰ
μὲν ϑανάσιμα αὐτῶν διείρηται" τῶν δ᾽ ἄλλων πέρε
βλάψεων, εἶτε τὶς ἄρα πόμασιν ἢ καὶ βρώμασιν, .ἢ
᾿ἀλείμμασιν ἑκὼν ἐκ προνοίας πημαίνει, τούτων οὖ-
δὲν πω διεῤῥήϑη. διτταὶ γὰρ δὴ φαρμακεῖαι κατὰ
τὸ τῶν ἀνθρώπων οὖσαι γένος, ἐπίσχουσι τὴν διάῤ-
ῥησιν. ἣν μὲν γὰρ τανῦν διαῤῥήδην εἴπομεν, σώματι
σώματα κακουργοῦσα ἐστὲ κατὰ φύσιν. ἄλλη δὲ ἢ
᾿μαγγανεέαις τὸ τισὶ καὶ ἐπῳδαῖς καὶ καταδέσεσν λε-
γομέναις πείϑει, τοὺς μὲν τολμῶντας βλάπτειν αὖ-
τοὺς, ὡς δύνανται τὸ τοιοῦτον τοὺς δ᾽ ὧς παντὸς
μᾶλλον ὑπὸ τούτων δυναμένων γοητεύειν βλάπτον-
ται. ταῦτ᾽ οὖν καὶ περὶ τὶ τοιαῦτα ξύμπαντα οὔτε
ῥάδιον ὅπως ποτὲ πέφυκε γιγνώσκειν, οὔτ᾽ εἴτιφ
γνοίη, πείϑειν εὐπετὲς ἑτέρους. ταῖς δὲ ψυχαῖς τῶν
ἀνθρώπων δυσωπουμένους πρὸς ἀλλήλους περὶ τὰ
τοιαῦτα, οὖκ ἄξιον ἐπιχειρεῖν πείϑειν, ἂν ποτε ἄρα
ὅδωσί που κήρινα μιμήματα πεπλασμένγα, εἴτ᾽ ἐπὶ ϑὺ-
ραις, εἴτ᾽ ἐπὶ τριόδοις, εἴτ᾽ ἐπὶ μνήμασι γονέων αὖ-
τῶν τινες, ὀλιγωρεῖν πάντων τῶν τοιούτω» διακθν
᾿
426 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ΨΗ
λεύεσϑαι, μὴ σαφὲς ἔχουσι δόγμα περὶ αὐτῶν. ζ:.-
λαβόντας δὲ διχῆ τὸν τῆς φαρμακείας πέρι νόμον,
, ͵ Ὁ -“ ᾿
ὁποτέρως ἂν τις ἐπιχειοὴ φαρμάττειν, πρῶτον μὲν
δεῖσθαι καὶ παραινεῖν καὶ συμβουλεύειν μὴ δεῖν ἐπι-
χειρεῖν τοιοῦτο δρᾷν" μηδὲ, καϑάπερ παῖδας, τοὺς
. -" 3 , ’ »" 2
πολλοὺς τῶν ἀνϑρώπων δειμαίνοντας φοβεῖν" μηδ
αὖ τὸν νομοϑέτην τε καὶ τὸν δικαστὴν ἀναγκάζειν
ἐξιᾶσϑαι τῶν ἀνϑρώπων τοὺς τοιούτους φόβους" ὡς
“Ὁ ν ᾿ , - ᾽ Ε ΕΣ
σρῶτον μὲν τὸν ἐπιχειροῦντα φαρμάττειν, οὔκ εἰ-
’ , στὸ , Ἂ , γν ;: ἌΜΑ,
δύτα τὶ δρᾷ, τά τε κατὰ σώματα, ἐὰν μὴ τυγχάνῃ
᾽ 2ι 3 -Ὁ Ἃ 3 Ἄ, Α
ἐπιστήμων ὧν ἰατρικῆς" τά τὸ αὖ περὶ τὰ μαγγα-
γεύματα, ἐὰν μὴ μάντις ἢ τερατοσκόπος ὧν τυγχά-
Ἀ «
γῇ. λεγέσϑω δὴ λόγος ὅδε, νόμος περὶ φαρμακείας "
Ὃς ἂν φαρμακεύῃ τινὰ ἐπὶ βλάβῃ μὴ ϑανασέμῳ
ς ἂν φαρμακεύῃ τινὰ ἐπὶ βλάβῃ μὴ ϑανασίμῳ,
- 5 -»"
μὴτε αὐτοῦ, μήτε ἀνϑρώπων τῶν ἐκείνου, βοσκη-
ι - ».3. Αἱ , “
μάτων δὲ ἢ σμηνῶν, εἴτ᾽ ἄλλῃ βλάβῃ, εἴτ᾽ οὖν ϑα-
γασέίμῳ᾽" ἐὰν μὲν ἰατρὸς ὧν τυγχάνῃ, καὶ ὄφλῃ δί-
᾿ . 5 ᾿
κὴν φαρμάκων, ϑανάτῳ ζημιούσθω" ἐὰν δὲ ἰδιώτης,
ὃ, τι χρὴ παϑεῖν ἢ ἀποστέσαι, τιμάτω περὶ αὐτοῦ
᾿ ὃ δ [ ᾿: ΝΑ, δὲ ὃ , ὃν») -“ Ε}}
τὸ δικαστήριον. ἕχαν ὃὲ καταθέσεσιν ἢ ἐπαγωγαῖς, ἢ
τιον ἐπῳδαῖς, ἢ τῶν τοιούτων φαρμακείων ὧντι-
᾿
β
οω ἰδ [χῚ - 7 ᾿ “΄ὰ . “ ᾿-
γωγοῦν δόξῃ ὁμοῖος εἶναι βλάπτοντι" ἐὼν μὲν μάγ-
}" ᾽ν ΄ ᾿ 4. »“
τις ὦν, ἢ τερατοσχόπος, τεϑγνάτω" ἐὰν δ᾽ ἄνεν μαν-
.“ 3}, εν ΕΙΣ δ“, «ἃ δῇ ᾿
τικῆς ὧν τις φαρμακείας ὄφλῃ, ταὐτὸν καὶ τούτῳ
γιγνέσϑω. περὶ γὸρ αὖ καὶ τούτου τιμάτω τὸ δικα-
᾿ . ᾽ 2 - -" 32 - Ελ]
στήριον ὃ, τι ἂν αὐτοῖς δεῖν αὐτὸν δόξῃ πάσχειν ἢ
2 Υ͂ [5] Ἀ ΕΣ ε' 2, [ἃ Π
ἀποτίνειν. Ὅσα τὶς ἂν ἕτερος ἄλλον πημῃνῇ κλέ-
πτων 1) βιαζόμενος, ἂν μὲν μείζω, μείζονα τὴν ἔκτι-
- ἢ , . . ’
σιν τῷ πημανϑέντι τινέτω" ἐλάττω δὲ ζημιώσας, σμι-
νι954....5. ΠΕ ΓΕΘΙΒΥΘ 11}. ΧΙ. 427
κροτέραν' παρὰ πάντα δὲ, τοσαύτην ἡλίκα ἂν ἑκάστοτε
ζημιώσῃ τὶς τινά" μέχριπερ ἂν ἰάσηται τὸ βλαβέν.
δίχην δὲ ἕκαστος ἑκάστῳ τῷ κακουργήματι σωφρο-
γιστύος ἕνεκα ξυγεπομένην προσεχτισάτω" ὃ μὲν ἄ-
γοίᾳ κακουργήσας, ἀλλοτρίᾳ πειϑοῖ διὰ νεύτητα ἥ
τι τοιοῦτον χρησάμενος, ἐλαφροτέραν" ὃ δὲ, διὼ οἱ-
κείαν ἄγνοιαν, ἢ δ’ ἀκράτειαν ἡδονῶν ἢ λυπῶν, ἐν
φόβοις δειλίας, ἢ τισὶν ἐπιϑυμίαις, ἢ φϑόνοις, ἢ
ϑυμοῖς δυσνάτοις γιγνομένοις, βαρυτέραν" οὐχ ἕνε-
κα τοῦ κακουργῆσαι διδοὺς τὴν δίκην" (οὐ γὸρ τὸ
γεγονὸς ἀγένητον ἔσται ποτε) τοῦ δ᾽ εἰς τὸν αὖϑις
ἕγεκα χρόνον ἢ τοπαράπαν μισῆσαι τὴν ἀδικίαν αὖτ
τόν τε καὶ τοὺς ἰδόντας αὐτὸν δικαιούμενον, ἢ λω-
φῆσαι μέρη πολλὰ τῆς τοιαύτης ξυμφορᾶς. ὧν δὴ
πάντων ἕνεχα χρὴ καὶ πρὸς πάντα τὰ τοιαῦτα βλέ-
ποντὰς τοὺς νόμους, τοξύτου μὴ κακοῦ στοχάζεσθαι
δίκην, τοῦ τε μεγέϑους τῆς κολάσεως ἑκάστων ξγε-
καὶ καὶ παντελῶς τῆς ἀξίας. ταὐτὸν δ᾽ ἔργον δρῶντα
ξυγυπηρετεῖν δεῖ τῷ γνομοϑέτῃ τὸν δικαστὴν, ὅταν
αὐτῷ τις νόμος ἐπιτρέπη τιμᾷν δ, τι χρὴ πάσχειν
. τὸν κρινόμενον ἢ ἀποτίνειν" τὸν δὲ, καϑάπερ, ζω-
γράφον, ὑπογράφειν ἔργα ἑπόμενα τῇ γραφῇ" ὃ δὴ
καὶ νῦν, ὦ Μέγιλλε καὶ Κλεινία, ποιητέον ἡμῖν ὅτι
κάλλιστα καὶ ἄριστα" τῶν κλοπαίων τε καὶ βιαίων
πάντων τὸς ζημίας λεγομένας οἵας δεῖ γίγνεσϑαι,
λεκτέον, ὅπως ἂν ἡμῖν παρείκωσι ϑεοὶ καὶ ϑεῶν
παῖδες νομοϑετεῖν. ἹΜΙαινόμενος δὲ ἄν τις ἦ, μὴ φα-
ψνερὸς ἔστω κατὰ πόλιν" οἱ προσήποντες δ᾽ ἑχάστων
κατὰ τὰς οἰκίας φυλαττόντων αὐτοὺς, ὅτῳ ἂν ἐπι-
428 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ,.ς.».95.5.8.}.
στῶνται τρύπῳ. ἢ ζημίαν ἐκτινόντων " ὃ μὲν τοῦ με-
γίστου τιμήματος, ἑκατὸν δραχμάς" ἐάν τ' οὖν δοῦ-
λον, ἐάν τ' οὖν χαὶ ἐλεύθερον περιορᾷ" δευτέρου
δὲ τιμήματος, τέτταρα μέρη τῆς μνᾶς, τῶν πέντε"
τρία δ᾽ ὃ τρέτος, καὶ δύο ὃ τέταρτος. μαίνονται μὲν
οὖν πολλοὶ πολλοὺς τρόπους" οὗς μὲν νῦν εἴπομεν,
ὑπὸ νόσων" εἰσὶ δὲ οἱ διὰ ϑυμοῦ κακὴν φύσιν ἅμα
καὶ τροφὴν γενομένην" οἵ δὴ σμικρᾶς ἔχϑρας γενο-
μένης, πολλὴν φωνὴν ἱέντες, κακῶς ἀλλήλους βλα-
σφημοῦντες λέγουσιν" οὐ. πρέπον ἐν εὐγόμων πόλει
γίγνεσθαι τοιοῦτον οὐδὲν οὐδαμὴ οὐδαμῶς. εἷς δὴ
περὶ κακηγορίας ἔστω γόμος περὶ πάντας ὅδε, γίη-
δένα κακηγορείτω μηδείς. ὃ δὲ ἀμφισβητῶν ἐν τισὶ
λόγοις ἄλλος ἄλλῳ, διδασκέτω καὶ μανϑαγέτω τόν
τε ἀμφισβητεῦντα καὶ τοὺς παρόντας, ἀπεχόμενος
πάντως τοῦ κακηγορεῖν. ἐκ γὰρ τοῦ κατεὐχεσϑαί τε
ἀλλήλοις ἐπαρωμένους, καὶ δι᾽ αἰσχρῶν ὀνομάτων
ἐπιφέρειν γυν αἱτοίους ξαυτοῖς φήμας, πρῶτον μὲν
ἔχ λόγων, κούφου πράγματος, ἔργῳ μίση τε καὶ
ἔχϑραι βαρύταται γίγνονται. πράγματι γὰρ ἀχαρί-
στῳ, ϑυμῷ, χαριζόμενος ὃ λέγων, ἐμπιπλὲς ὀργὴν
κακῶν ἑστιαμάτων, ὅσον ὑπὸ παιδείας ἡμερώϑη πο-
τὲ, πάλιν ἐξαγριῶν τῆς ψυχῆς τὸ τοιοῦτον, ϑηρι-
οὑμενος, ἐν δυσκολίᾳ ζῶν γίγνεται, πικρὰν τοῦ ϑυ-
μοῦ χάριν ἀποδεχόμενος. μετεκβαίνειν δὲ αὖ πῶς εἰ-
ὦϑασι πάντες ϑαμὰ ἐν τοῖς τοιούτοις εἰς τὸ τὶ γε-
λοῖον περὶ τοῦ ἐγαντίου φϑέγγεσθαι: ὃ τὶς ἐθιζό-
βενος, οὐδεὶς πώποτε ὃς οὐ τοῦ σπουδαίου τρόπου
ἅτοι τοπαράπαν διήμαρτεν, ἢ μεγαλονοίας ἀπώλεσε
εν ἃ.ο. ΕΞ ΓΈΘΙΒΥΘ 118. ΣῚ, 450
μέρη πολλά. ὧν δὴ χάριν, ἐν μὲν ἱερῷ τοπαράώπαν
οὐδεὶς τοιοῦτον φϑέγξηται ὑηδόπουν μηδὲν, μηδ᾽ ἐν
τισὶ δημοτελέσι ϑυσίαις" “μηδ᾽ αὖ ἐν ἄϑλοις, μηδ᾽
ἐν “ἀγορᾷ, μηδ᾽ ἐν δικαστηρίῳ, μηδ᾽ ἐν ξυλλόγῳ κοι-
γνῷ μηδενί. κολαζέτω δὲ ὃ τούτων ἄρχων ἕκαστον ἄ-
γατεὶ, ἢ μηδέποτ᾽ ἀριστείων πέρι φιλογεικήσῃ, γό-
μων ὡς οὗ κηδόμενος, οὐδὲ ποιῶν τὰ προσταχϑέν-
τα ὑπὸ τοῦ νομοϑέτου. ἐὰν δὲ τις ἐν ἄλλοις τόποις
λοιδορίας ἄρχων ἢ ἀμυνόμενος δστισοῦν μὴ ἀπέχη-
ται τῶν τοιούτων λύγων, ὃ προστυγχάνων πρεσβὺύ-
τερος ὧν, τῷ γόμῳ ἀμυνέτω, πληγαῖς ἐξείργων τοὺς
ϑυμῷ ἑτέρῳ κακῷ φιλοφρονουμένους" 1) ἐνεχέσϑω
τὴ τεταγμένῃ ζημίᾳ. λέγωμεν δὴ τανῦν ὡς ὁ λοιδο-
ροέαις συμπλεκόμενος, ἄνευ τοῦ γελοῖα ζητεῖν λέγειν,
οὐ δυνατός ἐστι χρῆσϑαι. καὶ τοῦτο λοιδοροῦμεν,
ὁπόταν ϑυμῷ γιγνόμενον ῇ. τί δὲ δή; τὴν τῶν κω-
μῳδῶν προϑυμίαν τοῦ χτῶν, εἰς τοὺς ἀνϑρώπους
λέγειν ἢ παραδεχώμεϑα, ἐὰν ἄνευ ϑυμοῦ τὸ τοιοῦ-
τον ἡμῖν τοὺς πολίτας ἐπιχειρῶσι κωμῳδοῦντες λὲ-
γειν; ἢ διαλάβωμεν δίχα, τῷ παίζειν καὶ μή; καὶ
παίζοντι μὲν ἐξέστω τινὶ πέρι τοῦ λέγειν γελοῖον ὦ-
γευ ϑυμοῦ" συντεταγμένῳ δὲ, καὶ μετὰ ϑυμοῦ, κα-
ϑάπερ εἴπομεν, μὴ ἐξέστω μηδενί; τοῦτο μὲν οὖν
οὐδαμῶς ἀναϑετέον. ᾧ δ᾽ ἐξέστω καὶ μὴ; τοῦτο γ0-
μοϑετησώμεϑα. ποιητῇ δὲ κωμῳδίας ἢ τινὸς ἰάμβων
ἢ μουσῶν μελῳδίας, μὴ ἐξέστω μήτε λόγῳ, μὴτε εἰ-
χόνι, μήτε ϑυμῷ, μήτε ἄνευ ϑυμοῦ, μηδαμῶς μη-
δένα τῶν πολιτῶν κωμῳδεῖν, ἐὰν δέ τις ἀπειϑῇ, τοὺς
ἀϑλοϑέτας ἐξείργειν ἐκ τῆς χώρας τοπαράπαν αὖ-
430 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ν.956.5.}.ς.ἅ,
ϑημερόν" ἢ ξημιοῦσϑαι. μναῖς τρισὶν, ἱεραῖς τοῦ
ϑεοῦ οὗ ἂν ὃ ἀγὼν ἤ. οἷς δ᾽ εἴρηται πρότερον ἐξου-
σίαν εἶναι πέρι τοῦ ποιεῖν εἰς ἀλλήλους, τούτοις ἄ-
γευ ϑυμοῦ μὲν μετὰ παιδιᾶς ἐξέστω" σπουδῇ δὲ ἅμα
καὶ ϑυμουμένοισι, μὴ ἐξέστω. τούτου δὴ διάγνωσις
ἐπετρμο δα ιϑευ τῷ τῆς παιδεύσεως ὅλης ἐπιμελητῇ τῶν
νέων. καὶ ὃ μὲν ἂν οὗτος ἐγκρὶ νῃ, προφέρει» εἰς τὸ
μέσον ἐξέστω τῷ ποιήσαντι" ὃ δ᾽ ἂν ἀποχρίνῃ, μὴτε
αὐτὸς ἐπιδεικνύσθω μηδενὶ, μήτε ἄλλον δοῦλον μή-
τε ἐλεύϑερον ποτὲ φανῇ διδάξας" ἢ κακὸς εἶναι δο-
ξαζέσϑω καὶ ἀπειϑὴς τοῖς γόμοις. Οἰκτρὸς δ᾽ οὐχ
ὁ πεινῶν ἢ τι τοιοῦτον πάσχων, ἀλλ᾽ ὃ σωφρονῶν,
3) τινὰ ἀρδτὴν ἢ μέρος ἔχων ταύτης, ἂν τινὰ ξυμφο-
ριὰν πρὺς τοὗτοις κέχτηται. διὸ ϑαυμαστὸν ἂν γένοι-
τὸ εἶ τις ὧν τοιοῦτος ἀμεληϑείη τοπαράπαν, ὥστ᾽
εἰς πτωχείαν τὴν ἐσχάτην ἐλϑεῖν, δοῦλος ἢ καὶ ἐλεὺ-
ϑερος, ἐν οἰκουμένῃ καὶ μετρίως πολιτείᾳ τε καὶ πό-
λει. διὸ τῷ νομοϑέτῃ ϑεῖναι νόμον ἀσφαλὲς τοιοὺ-
τοις τοιόνδε τινά" Ζτωχὸς μηδεὶς ἡμῖν ἐν τῇ πόλει
γιγνέσθω. τοιοῦτον δ᾽ ὧν τις ἐπιχειρῇ δρᾷν, εὐχαῖς
βίον ἀνηνύτοις ξυλλεγόμενος, ἐκ μὲν ἀγορᾶς ἀγορα-
νὁμοι ἐξειργόντων αὐτόν" ἐκ δὲ τοῦ ἄστεως, ἡ τῶν
ἀστυνόμων ἀρχή" ἀγρονόμοι δὲ ἐκ τῆς ἄλλης χώρας
εἰς τὴν ὑπερορίαν ἐκπεμπόντων, ὅπως ἡ χώρα τοῦ
τοιοῦτον ζώου καϑαρὰὼ γίγνηται τοπαράπαν. δοῦ-
λὸς δ᾽ ἂν ἢ δούλη βλάψῃ τῶν ἀλλοτρίων καὶ ὁτιοῦν,
μὴ ξυναιτίου τοῦ βλαβέντος αὐτοῦ γενομένου, κατ᾽
ἀπειρίαν ἢ" τιν᾽ ἑτέραν χρείαν μὴ σώφρονα, ὃ τοῦ
βλάψαντος δεσπότης ἢ τὴν βλάβην ἐξιάσϑω μὴ ἐν-
β
᾿εριοδγαῦ. ΡῈ ΓΕΘΙΒΥ͂Θ 118. ΧΙ, 431
δεῶς, ἢ τὸν βλάψαντ'᾽ αὐτὸν παραδότω. ἐὰν δ᾽ ἐπαι-
τιώμενος ὁ δεσπότης, κοινῇ τοῦ βλάψαντος τέχνῃ
καὶ τοῦ βλαβέντος, ἐπὶ ἀποττερήσεν φῇ τοῦ δούλου
γεγονέναι τὴν αἰτίαν, διαδικαξέσϑω μὲν κακοτεχνι-
ὧν τῷ φάσκοντι βλαβῆναι" καὶ ἐὰν ἕλῃ, διπλασίαν
τῆς ἀξίας τοῦ δούλου κομιζέσϑω ἧς ἂν τιμήσῃ τὸ
δικαστήριον" ἐὰν δὲ ἡττηϑῆ, τὴν τὸ βλάβην ἐξιά-
σϑω, καὶ τὸν δοῦλον παραδύτω. καὶ ἐὰν ὑποζύγιον,
ἢ ἵππος, ἢ κύων, ἢ τι τῶν ἄλλων ϑρεμμάτων σίνης-
ταὶ τι τῶν πέλας, κατὰ ταὐτὰ ἐκτίνειν τὴν βλάβην.
ἐὰν τις ἑκὼν μὴ ϑέλῃ μαρτυρεῖν, προσκαλεῖσθαι
τὸν δεόμενον. ὃ δὲ προκληϑεὶς ἀπαντάτω πρὸς τὴν
δίκην. καὶ ἐὰν μὲν εἰδῇ καὶ ϑέλῃ μαρτυρεῖν, μαρτυ-
θείτω" ἐὰν δὲ εἰδέναι μὴ φῇ, τοὺς τρεῖς ϑεοὺς, 4ἰα
καὶ ᾿πόλλωνα καὶ Θέμιν ἀπομόσας ἢ μὴν μὴ εἰδέναι,
ἀπαλλαττέσϑω τῆς δίκῆς. ὃ δ᾽ εἰς μαρτυρίαν κληϑεὶς,
μὴ ἀπαντῶν δὲ τῷ καλεσαμένῳ, τῆς βλάβης ὑπόδι-
κος ἔστω κατιὲ γόμον. ἐὰν δέ τις τινὰ δικάζοντα ἀ-
γαστήσηται μάρτυῤω, μαρτυρήσας μὴ διαψηφιξέ-
σϑω περὶ ταὑτης τῆς δίκης. γυναικὶ δ᾽ ἐξέστω ἐλευ-
ϑέρᾳ μαρτυρεῖν καὶ συνηγορεῖν, ἐὰν ὑπὲρ τετταρά-
κοντὰ ἔτη ἢ γεγονυῖα, καὶ δίκην λαγχάνειν, ἐὰν ἄ-"
νανδρος ἢ" ζῶντος δὲ ἂν δρὸς ἐξέστω μαρτυρῆσαι μό-
ψον. δούλῃ δὲ καὶ δούλῳ καὶ παιδὲ φόνου μόνον ἐξ-
ὅστῶ μαρτυρεῖν καὶ συγῇ ηγορεῖν, ἐὰν ἐγγυητὴν ἀξιό-
χόεων ἢ ὴν μένειν καταστήσῃ μέχρι δίκης, ἐὰν ἐπι-
σχηφϑῇ τὶ ψευδῆ μαρτυρῆσαι. ἐπισκήπτεσϑαι δὲ
τῶν ἀντιδίκων ἑκάτερον ὅλῃ τῇ μαρτυρὲᾳ καὶ μέρει,
ΓᾺ] ᾿ - Σ » ΄, Ἃ . "
ἐὰν τὰ ψευδῆ τινὰ φῇ μεμαρτυρηκέναι, πρὶν τὴν δὲ-
439 ΡΙΑΤΟΝΙΘΒ ᾿ ο«ἂ,ς.».95 δ.
ς 5
κὴν διακεχρίσϑαι, «τὰς δ᾽ ἐπισκήψεις τὰς ἀρχὰς φυ-
γ 2 -Ὁ ᾿
λάττειν κατασεσημασμένας ὑπ ἀμφοῖν, καὶ παρέτ΄
χειν εἰς τὴν τῶν ψευδομαρτυριῶν διάκρισιν. ἐὰν δὲ
“ - Ἂ Ἰ 9 - Ὁ ᾽ ΄
τις ἁλῷ δὶς ψευδαμαρτυρῶν, τοῦτον μηκέτι νύμος
2 “ " ι ἢ . 3
ἀναγκαζέτω μηδεὶς μαρτυρεῖν" ἐὰν δὲ τρὶς, μηκέτ
ἐξέστω τούτῳ μαρτυρεῖν. ἐὰν δὲ τολμήσῃ μαρτυρῆ-
σαν, τρὶς ἑαλωκὼς, ἐνδειπνύτω μὲν πρὸς τὴν ἀρχὴν
ὁ θουλόμενος αὐτὸν, ἡ δ᾽ ἀοχὴ δικαστηρί χδό
ὃ βουλύμενος αὐτὸν, ἡ δ᾽ ἀρχὴ δικαστηρίῳ παραδό-
᾿ ιν...» , ΄ , 2
τω" ἐὼν δὲ ὄφλῃ, θανάτῳ ζημιούσϑω. ὁπόσων ὃ
ἂν μαρτυρίαι ἁλῶσι δίκῃ ψευδὴ δοξάντων μαρτυ-
ρεῖν, καὶ τὴν νίκην τῷ ἑλόντι πεποιηκέναι, ἐὼν τῶν τοι-
ι [σ] »“οΘἍΨ. ᾽
οὗτων ὑπὲρ ἡμισυ μαρτυριῶν καταδικασϑῶσι τινὲς,
τὴν κατὰ ταύτας ἁλοῦσαν δίκην ἀνάδικον γίγνεσϑαι.
ἀμφισβήτησιν δ᾽ εἶναι καὶ διαδικασίαν εἴτε κατὰ ταὺ-
τας εἴτε μὴ ἡ δίκη ἐκρίϑη" ὅπότερος δ᾽ ἂν κριϑῇ
ς ευτὲ μὴ ἢ ἢ ξπρευσῇ ἘΟΣ πεν
Υ͂ τι [ΟῚ - 27 “Ὁ
ταὐὑτῃ γιγνέσθω τὸ τέλος τῶν ἕμπροσϑεν διπῶν.
Πολλῶν δὲ ὄντων καὶ καλῶν ἐν τῷ τῶν ἀνθρώπων
βίω, τοῖς πλείστοις αὐτῶν οἷον κῆρες ἐπιπεφύκασιν
αἱ καταμιαίνουσί τε καὶ καταῤῥυπαΐνουσιν αὐτά.
, ᾿ Ἁ , 3 5 Γ - 3 ᾿ οι ͵
καὶ δὴ καὶ δίκη ἐν ἀνθρώποις πῶς οὐ καλὸν, ὁ πάν-
τὰ ἡμέρωχξ τὰ ἀνθρώπινα; καλοῦ δὲ ὄντος τοὑτου
-“, -»Ἥ ς σῷ ᾷνς
πῶς οὐ καὶ τὸ ξυνδικεῖν ἡμῖν γίγνοιτ᾽ ἂν καλόν;
ταῦτα οὖν τοιαῦτα ὄντα διαβολὴ τις καπὴ, καλὸν
ὄνομα προστησαμένη τέχνην" ἣν πρῶτον μὲν δὴ φη-
σὶν εἶναι τινὰ δικῶν μηχανήν" εἶναι δ᾽ αὐτὴν τῷ τε
δικάσασϑαι καὶ συγδικεῖν ἄλλω νικᾷν δυναμένην,
ἄντ᾽ οὖν δίκαια, ἄν τε μὴ, τὰ περὲ τὴν δίκην ὃ δνάστην
ἢ πεπραγμένα. δωρεὰν δ᾽ αὐτῆς εἶναι τῆς τέχνης καὶ
τῶν λόγων τῶν ἐκ τῆς τέχνης, ἂν ἀντιδωρῆταί τις
Βιᾷ, ος ΏΕ ΤΕΟΙΒΥΘ 118, ΧΙ, 438
χρήματα" ταύτην οὖν ἐν τῇ παρ᾿ ἡμῖν πόλει; εἶτ
οὖν τέχνη, εἴτε ἄτεχνος ἐστί τις ἐμπειρία καὶ τριβὴ,
μάλιστα μὲν δὴ χρεών ἐστι μὴ φῦναι" δεομένου δὲ
- , ᾿ Ἃ δι νΝ ᾿ Υ
τοῦ γομοϑέτου, πείϑεσθαι καὶ μὴ ἐναντία δίκη
φϑέγγεσϑαι, πρὸς ἄλλην δὲ ἀπαλλάττεσϑαι χώραν.
ἑ πειϑομένοις μὲν, σιγὴ, ἀπειϑοῦσι δὲ, φωνὴ νόμου
.; 27 - » κ » ᾿ Υ̓͂
ηδὲ- “αν τις δοκῇ πειρᾶσθαι τὴν τῶν δικαίων δύνα-
μὲν ἐν ταῖς τῶν δ πρυτῶν ψυχαῖς ἐπὶ τἀναντία τρέ-
πεν, καὶ παρὰ καιρὸν πολυδικεῖν τῶν τοιούτων, ἢ
καὶ ξυγνδικεῖν" γραφέσθω μὲν ὁ βουλόμενος αὐτὸν
καχοδικίας, ἢ καὶ ξυνδικίας κακῆς" κρινέσϑω δὲ ἐν
τῷ τῶν ἐκλεχτῶν δικαστηρίῳ. ὄφλοντος δὲ, τιμάτω
τὸ δικαστήριον εἴτε φιλοχρηματίᾳ δοκεῖ δρᾷν τὸ τοι-
οὔτον, εἴτε φιλονεικίᾳ. καὶ ἐὸν μὲν φιλονεικίᾳ, τι-
- ὃ. »
μὰν αὐτῷ τὸ δικαστήριον ὅσου χρὴ χρόνου τὸν τοι-
οὗτον μηδενὶ λαχεῖν δίκην, μηδὲ ξυνδικῆσαι" ἐὰν
δὲ φιλοχρηματίᾳ, τὸν μὲν ξένον, ἀπιόντα ἐκ τῆς χώ-
Π ͵ . -ο-ὉὋ ᾽ν ω « ω
ρας, μήποτε πάλιν ἐλϑεῖν, ἢ ϑανάτῳ ξημιοῦσϑαι"
τὸν ἀστὸν δὲ τεϑνάναι, φιλοχρημοσύνης ἱ ἕνεκα τῆς
ἐκ παντὸς τρόπου παρ αὐτῷ τιμωμένης. καὶ ἐάν τις
φιλογεικέᾳ κριϑῇὴ δὶς τὸ τοιοῦτον δρᾷν, τεϑνάτω.
Ριλτ. ἐν γ1, Ι᾿ 6
8. ἀρ δ κουλνλε
π4 4“ ΝΌΟΣ
δ εκ βροῦν:
Η
ΠΕΡΙ. ΝΟΜΟΘΕΣΊΙΑ͂Σ
ΖΙΔΛΑΟΓΟΣ 4.2) ΖΕΚΑ͂ΤΟΣ.
αν ὦ ὡς πρεσβευτής τις ἢ κήφυξ καταψευδόμενος
τῆς πόλεως, παραπρεσβεύηται πρὸς τινὶ πόλιν" ἢ
πεμπόμενος, μὴ τὰς οὔσας πρεσβείας ἐφ᾽ αἷς πέμ-
πεται ἀπαγγέλλῃ" ἢ πάλιν αὖ παρὰ τῶν πολεμίων
ἢ καὶ φίλων, μὴ τὰ παρ᾿ ἐκείνων ὀρϑῶς ἀποπρεσ-
βεύσας γένηται φανερὸς. ἢ κηρυκεύσας" γραφαὶ κατὰ
τούτων ἔστων, ὡς “Ἑρμοῦ καὶ “Ζιὸς ἀγγελίας καὶ ἐπι-
τάξεις παρὰ γόμον ἀσεβησάντων" τέμημα δὲ δ, τι
χρὴ πάσχειν ἢ ἀποτίνειν, ἐὰν ὄφλῃ. κλοπὴ μὲν χρη-
μάτων, ἀγελεύϑερον, ἁρπαγὴ δὲν ἀναίσχυντον" τῶν
“Τιὸς δὲ υἱέων οὐδεὶς οὔτε δόλοις οὔτε βίᾳ χαίρων
ἐπιτετήδευκε τούτοιν οὐδέτερον. μηδεὶς οὖν ὑπὸ ποι-
ητῶν, μηδ᾽ ἄλλως ὑπὸ τινῶν μυϑολόγων, πλημμε-
λῶν περὶ τὰ τοιαῦτα, ἐξαπατώμενος ἀναπειϑέσθϑω",
ς.ἃ.».944.4.5, ΠῈ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. ΧΗ. 435
καὶ κλέπτων ἢ ) βιαζόμενος, οἰέσθω μηδὲν αἰσχρὸν
ποιεῖν, ἄλλ᾽ ἅπερ αὐτοὶ ϑεοὶ δρῶσιν. οὔτε γιὰρ. ἀ-
ληϑὲς, οὔτ᾽ εἰκός" ἀλλ᾽ ὅστις δρᾷ τοιοῦτον παρανό-
μως, οὔτε ϑεὸς, οὔτε παῖς ἐστέ ποτε ϑεῶν. ταῦτα
δὲ γομοϑέτῃ μᾶλλον προσὴκεν γιγνώσκειν ἢ ποιηταῖς
ξύμπασιν. ὁ μὲν οὖν πεισϑεὶς ἡμῶν τῷ λόγῳ, εὔτυ“ς
χεῖ τε, καὶ εἰς χρόνον ἅπαντα εὐτυχοῖ" ὁ δὲ ἀπι-
στήσας , τὸ μετὰ ταῦτα τοιῷδε τινὶ μαχέσϑω νόμῳ"
᾿Ἐάν τις τὶ χλέπτῃ δημόσιον, μέγα, ἢ καὶ σμικρὸν,
τῆς αὐτῆς δίκης δεῖ. σμικρόν τι γὰρ ὁ κλέπτων, ἔρω-
τι μὲν ταὐτῷ, δυνάμει δὲ ἐλάττονν κέκλοφεν" ὃ, τὸ
τὸ μεῖξον κινῶν, οὐ καταϑέμεγος, ὅλον ἀδικεῖ, δί-
κης οὖν οὐδέτερον οὐδετέρου ἐλώττονος, ἕγεκα μεγέ-
ϑους τοὺ κλέμματος, ὁ γόμος. ἀξιοὶ ζημιοῦν" ἀλλὰ
τῷ τὸν μὲν ἴσως ἂν ἰάσιμον͵ ἔτ᾽ εἶναι, τὸν δ᾽ ἀνία-:
τον. ξένον μὲν δὴ τῶν δημοσίωκ ἢ δοῦλον ἂν τις τὲ
κλέπτοντα ἐν. δικαστηρίῳ ἕλῃ, ὡς ἰασίμῳ ἐκ τῶν εἰ-
πότων, ὅ, τι χρὴ παϑεῖν, 1) τίνα ζημέαν ἀποτίψειν
αὐτὸν, ἢ κρίσις γιγνέσϑω. τὸν δὲ ἀστὸν καὶ τε-
ϑραμμένον ὡς ἕσται τεϑραμμένος, ἂν πατρίδα συ-
λῶν ἢ βιαζόμενος ἁλίσκηται, ἐάν τ᾽ ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ,
ἐάν τε μὴ, σχεδὸν ὦ ὡς ἀνίατον ὄντα, ϑαγάτῳ ζημι-
οὗν. Στρατειῶν δὲ ἕνεκα πολλὴ μὲν ξυμβουλὴ, πολ-:
λοὺ δὲ νόμοι γέχνονται κατὰ τρόπον. μέχεσξον δὲ.
τὸ “μηδέποτε ἄναρχον. μηδένα εἶναι, μήτ᾽ ἄῤῥενα,
μήτε ϑήλειαγν" μηδὲ τινὸς ἔϑει ψυχὴν εἰϑέσϑαι, μή-
τὸ σπουδάζοντος, μήτ᾽ ἔν παιδιαῖς, αὐτὸν ἐφ᾽ ἕαυ-
τοῦ τι κατὰ μόνας δρᾷν" ἀλλ᾽ ἕν τὲ πολέμῳ παντὰὶ.
καὺ ἐν εἰρήνῃ πάσῃ πρὸς τὸν ἄρχοντα ἀεὶ βλέποντα
16 2
436 ῬΙΑΎΤΟΝΙΒ ν᾿ ἄιε.
καἣ ξυνεπόμενον ζῇν, καὶ τὰ ἐ βραχὑταϑ' ὗ ὑπ᾽ ἐκείνου κυ-
βερνώμενον " οἷον ἑστάναι ϑ᾽ ὅταν ἐπιτάττῃ τὶς, καὶ
πορεύεσθαι, καὶ γυμνάζεσθαι, καὶ λοῦσϑαι, καὶ
σιτεῖσθαι, καὶ ἐγείρεσθαι νύκτωρ εἴς τε φυλακὰς
καὶ παραγγέλσεις" καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς κινδύνοις μὴτε
τινιὶὶ διώκειν, μηϑ᾽ ὑποχωρεῖν ἄλλῳ, ἄνευ τῆς τῶν ἀρ-
χόντων δηλώσεως" ἕἑνέ τε λόγῳ, τὸ χωρὶς τὶ τῶν ἀλα
λῶν πράττειν διδάξαι τὴν ψυχὴν ἔϑεσι, μὴτε γιγνώ-
σκειν μήτ᾽ ἐπίστασϑαι τοπαρώπαν, ἀλλ᾽ ἀϑρόον ἀεὶ
καὶ ἅμα καὶ κοινὸν τὸν βίον ὅτι μάλιστα πᾶσι πάν-
των γίγνεσθαι. τούτου γὰρ οὔτ᾽ ἔστιν οὔτε ποτὲ μὴ
γένηται κρεῖττον οὔτε ἄμεινον, οὔτε τεχνικώτερον
εἰς σωτηρίαν τὴν κατὰ πόλεμον καὶ νέκην. τοῦτο καὶ
ἐγ εἰρήνῃ μελετητόον εὐθὺς ἐκ τῶν παίδων, ἄρχειν
τὸ ἄλλων, ἄρχεσϑαΐ ϑ᾽ ὑφ᾽ ἑτέρων" τὴν δ᾽ ἀναρχίαν
ἐξαιρετέον ἐκ παντὸς τοῦ βίου ἁπάντων τῶν ἀνϑρώ-
πῶὼν τε καὶ τῶν ὑπ᾽ ἀνθρώπους ϑηρίων. καὶ δὴ καὶ
χορείας πάσας, εἰς τὰς ἀριστείας τὰς κατὰ πόλεμον
βλεπούσας, χορεύειν, καὶ ὅλην εὐκολέαν τε καὶ εὖ-
χέρειαν ἐπιτηδεύειν τῶν αὐτῶν ἕνεκα" καρτερήσεις τε
αὖ σιτῶν τε καὶ ποτῶν, καὶ χειμώνων καὶ τῶν ἐναν-
τίων, καὶ κοίτης σκληρᾶς. καὶ, τόγδ μέγιστον, τὴν
τῆς κεφαλῆς καὶ ποδῶν δύναμιν μὴ διαφϑείρειν τῇ
τῶν ἀλλοτρίων σκεπασμάτων περικαλυφῇ, τὴν τῶν
οἰκείων ἀπολλύντας πίλων τε καὶ ὑποδημάτων γένε-
σιν καὶ φύσιν. ταῦτα γὰρ ἀκρωτήρια ὄντα, σωζό-
μενά τὲ ἔχει μεγίστην δύναμιν παντὸς τοῦ σώματος,
καὶ τοὐναντίον, ἐναντίως καὶ τὸ μὲν, ὑπηρετικώτα-
τον ὅπαντι τῷ σώματι" τὸ δὲ, ἀρχικώτατον, ἔχον
».945...»..( ἃ ΞΕ ΠΕΘΙΒΥ͂Θ 118, ΧῚΙ. 437
τὸς κυρίας ἁπάσας αἰσϑήσεις αὑτοῦ φύσει. ἔπαιγον
μὲν δὴ τοῦτον τὸν νέον ἀκούειν χρῆν δοκεῖν πολεμι-
κοῦ περὶ βίου. »όμος δ᾽ αὖ τοὐσδε στρατεύεσϑαι,
τὸν καταλεγέντα, ἢ ἢ τὸν ἐν μέρει τινὶ τεταγμένον. ἐὰν
δὲ τις ἐκλείπῃ τινὶ κάκῃ, μὴ στρατή γῶν ἀφέντων,
γραφὰς ἀστρατείας εἶναι πρὸς τοὺς πολεμικοὺς ἀἄρ-
χοντας, ὅταν ἔλθωσιν ἀπὸ στρατοπέδου. δικάζειν
δὲ τοὺς στρατεύσαντας ἑκάστους, χωρὶς ὅπλίτας τε
καὶ ἱππέας, καὶ τἄλλα ἐν πολεμίᾳ ἕκαστα ὡσαύτως"
καὶ εἰσάγειν ὁπλίτας μὲν εἰς τοὺς ὁπλίτας, ἱππέας
δὲ εἰς τοὺς ἱππεῖς, καὶ τοὺς ἄλλους δὲ κατὰ ταὐτὰ
εἰς τοὺς αὑτῶν ξυννόμους. ἐὰν δὲ τις ὕφλη, ὑπάρ-
χειν μὲν αὐτῷ μήποτε τῆς ὅλης ἀριστείας ἀγωνιστῇ
γενέσθαι, μηδὲ ἀστρατείας ἄλλον γράψασϑαι ποτὲ,
μηδὲ κατηγόρῳ τούτων πέρι γενέσϑαι. πρὸς τούτοις
δ᾽ ἔτι προστιμᾷν αὐτῷ τὸ δικαστήριον Ὁ, τι χρὴ πα-
ϑεῖν ἡ ἀποτίνειν. μετὰ δὲ ταῦτα ἐκ δικασϑεισῶν
τῶν τῆς ἀστρατείας δικῶν, πάλιν ἑκάστων τούτων
ἄρχοντας ποιῆσαι ξύλλογον. ἀριστείων δὲ πέρι χρί-
γεσϑαι τὸν βουλόμενον ἐν τοῖς αὐτῶν ἔϑνεσι, μὴ περὺ
προτέρου πολέμου μηδὲν παρεχόμενον, μήτε τεκμὴ-
ριον, μήτε μαρτύρων πιστώσεις λύγων, αὐτῆς δὲ
περὶ τῆς ατόατείας. τῆς τότε γενομένης αὐτοῖς. στὲέ-
φανον δὲ τὸ νικητήριον ἑκάστοις εἶναι ϑαλλοῦ. τοῦ-
τον δὲ, εἰς τὰ τῶν πολεμικῶν ϑεῶν ἱερὰ ὧν ἂν τις
βούληται γράψαντα, ἀναϑεῖναι μαρτύριον εἰς τὴν
τῶν ἀριστειῶν κρίσιν, παντὸς τοῦ βίου, καὶ τὴν τῶν
δευτέρων καὶ τρίτων. ἐὰν δὲ στρατεύσῃ μέν τις, μὴ
ἀπαγόντων δὲ τῶν ἀρχόντων, οἴκαδε προαπέλϑῃ
458 ΡΙΤΑΤΟΝΙ5 ε.».944.4.Ὁ,
τοῦ χρόνου, λειποταξίου τούτων εἶναι γραφὰς ἐν
τοῖς αὐτοῖς οἷς περὶ τῆς ἀστρατείας. ὄφλουσί τε τι-
μωρΐαι ἐπέστωσαν αἵπερ καὶ πρόσϑεν ἐτέϑησαν.
χοὴ μὲν δὴ πᾶσαν ἐπιφέροντα δίκην ἀνδρὲ πάντ'
ἄνδρα, φο Ξεῖσϑαι τὸ μὴτε ἐπενεγκεῖν ψευδῆ τιμω-
οἷαν, μήτ᾽ οὖν ἑκόντα μὴτ᾽ ἄκοντα, κατὰ δύναμιν.
παρϑένος γὺρ αἰδοῦς δίκη λέγεταί τε καὶ ὄντως εἴ-
θηται. “Ψεῦδος δὲ αἰδοῖ καὶ δίκῃ »γεμεσητὸν κατὰ φύ-
σιν. τῶν τε οὖν ἄλλων εὐλαβεῖσϑαι δεῖ πέρι πλημμε-
λεῖν εἰς δίκην, διαφερόντως δὲ καὶ τῆς τῶν κατὰ πό-
λεμον ὅπλων ἀποβολῆς, μὴ διαμαρτών τις ἄρα τῶν
ἀναγκαΐων ἀποβολῶν, ὡς αἰσχρὰς αὐτὰς εἰς ὄνειδος
τιϑεὶς, ἀναξίῳ ἀναξίας ἐπάγῃ δίκας. ῥάδιον μὲν οὖν
οὐδαμῶς διορίσαι τούτων ϑάτερον" ὅμως δὲ χρὴ τὸν
γόμον ἀμωσγέπως δρίζειν πειρᾶσθαι κατὰ μέρη. μὺ-
ϑῳ δὴ προσχρώμενοι ἀμ εἴπωμεν, εἰ κομισϑεὶς ἐπὶ
σκηνὴν ἄνευ ὅπλων Πάτροκλος, ὃ ἔμπνους ἐγένεθ᾽, οἵ-
ον δὴ μυρίοις συνέπεσε, τοὶ δὲ πρότερα ἐκεῖνα ὅπλα
Πηλείδου ὃ φησὶν ὃ ποιητὴς παρὰ ϑεῶν προῖκα ἐν
τοῖς γάμοις ἐπιδοϑῆναι Θέτιδι, ταῦτα δὲ Ἕκτωρ εἴ-
γεν, ἐξὴν ἂν τῶν τότε ὅσοι κακοὶ ὀνειδίζειν ὅπλων
ἀποβϑολὴν τῷ τοῦ Ἰενοιτίου. ἔτι δὲ ὁπόσοι κατὰ
κρημνῶν ῥιφέντες ἀπώλεσαν ὅπλα, ἢ κατὰ ϑάλατ-
ταν, ἢ χειμώνων ἐν τόποις ὑποδεξαμένης αὐτοὺς ἐξ-
αἴφνης πολλῆς ῥύσεως ὕδατος. ἢ μυρί᾽ ἂν ἔχοι τὶς
τοιαῦτα παραμυϑούμενος ἐπάδειν, εὐδιάβολον κα-
κὸν καλλύνων. τεμεῖν δὴ χρεὼν κατὰ δύναμιν τὸ μεῖς
ζον καὶ τὸ δυσχερέστατον κακὸν ἀπὸ τοῦ ἐναντίου.
σχεδὸν οὖν ἐν τοῖς ὀνείδεσιν ἔχει τινὰ τομὴν ἡ τοὺ-
πὰ δν».94δ...ὄ 5 ἐπα ΒΥ 5 118. ΧΗ. 439
των τῶν ὀνομάτων ἐπιφορά. δίψασπις μὲν γὰρ οὐκ
» »"» -- τὰν γ 4 ΡΣ: ᾿ 3 ., δὲ τ'
ἐν πᾶσιν ὀνομάζοιτ ἂν δικαίως, ἀποβολεὺς θὲ ὅπλων.
ι ῳ 5 3
"οὐχ ὁμοίως γὰρ ὁ, τὲ ἀφαιρεϑεὶς μὲτ εἰκυίας βίας
ς [4] ἈΝ « ᾽
γίγνοιτ᾽ ἂν δίψασπις, 0, τὸ ἀφεὶς ἑχών. διαφέρεν
δὲ ὅλον που καὶ τὸ πᾶν. ὧδ᾽ οὖν δὴ λεγέσϑω νόμῳ'
ἐὰν καταλαμβανόμενος τὶς ὑπὸ πολέμίων, καὶ ἔχων
3 ᾿ ᾿ - πο Ἁ
ὅπλα, μὴ ἀναστρεφῇ καὶ ἀμύνηται, ἀφῇ δὲ ἕκῶν, ἢ
ὀἰψη; ζωὴν αἰσχρὰν ἀρνύμενος μετιὶὶ τάχους, μᾶλλον
ΕΝ 3... 19 , ᾿ Ἀδὰ 19 ᾿ ᾿
ἢ μετ’ ἀνδρείας καλὸν καὶ εὐδαίμονα ϑάνατον" τοῖ-
᾿ ι μ᾿ 9 - 3, Υ͂ ς ’
αὑτης μὲν ὅπλὼν ἀποβολὴς ἕστῶ δίκη ῥιφϑεέντων ᾿
᾿ τῆς δὲ εἰρημένης ἔμπροσϑεν ὃ δικάζων ἀμελείτω σκο-
» " ᾿ ΕΆΣ -» ἢ εἴ... Ξτ
σιεῖν. τὸν γὰρ κακὸν ἀξὺ δεῖ κολάζειν, ἵν᾿ ἀμείνων ἢ»
32 ᾿ “ο 3ς»ν ᾿ ἵ Υ . -- .
οὐ τὸν δυστυχῆ οὐδὲν γὰρ πλέον. ζημία δὴ τῷ τὴν
Ι 5 5 γ᾽
τοιαύτην ἀμυντηρίων ὅπλων εἷς τοὐναντίον ἀφεντυ
γ᾽ 3 ,
δύναμιν τίς ἄρα γίγνοιτ᾽ ἂν πρόσφορος; οὐ δυνατὸν.
γὰρ ἀνϑρώπῳ δοᾷν τοὐναντίον, ὥς ποτε ϑεὸν φασὶ
δυᾶσαι, Καινέα τὸν Θετταλὸν ἐκ γυναικὸς μεταβα-
λόντα εἰς ἀνδοῶν φύσιν. ἦν γὺρ ἀνδρὶ διψάσπιδι
“Ὁ
τρόπον τινὰ πρέπουσα πασῶν μάλιστα ἢ κείνῃ τῇ
3
γενέσει ἐναντία γένεσις, εἰς γυναῖκα ἐξ ἀνδρὸς με-
ταβαλοῦσα, τιμωρία τούτῳ γενομένη. νῦν δ᾽ ὅτι τοὺ-
των ἐγγύτατα φιλοψυχίας ἕνεκα, ἵνα τὸν ἐπίλοιπον
βίον μὴ κινδυνεύσῃ, ζῇ δὲ ὡς πλεῖστον χρόνον ὧν
κακὸς ὀνείδει ξυνεχύμενος. ἔστω νόμος ὅδε ἐπὶ τοὺ-
3 ι [2] ᾽Χ 21 Π ες 3 -Ὁ 2 κι
τοις" ἀνὴρ ὃς ἂν ὄφλῃ δίκην ὡς αἰσχρῶς ἀποβαλὼν
ὅπλα πολεμι"ιὰ, τοὑτῳ μήτ᾽ οὖν τις στρατηγὸς, μὴτ᾽
, ᾿ »“"
ἄλλος ποτὲ τῶν κατὰ πόλεμον ἀρχόντων, ὡς ἀνδρὶ
Ὁ 2
στρατιώτῃ χρήσηται" μηδ᾽ εἰς τάξιν κατατάξῃ μη
« »- 5 ᾿] Α Γ 3 -Ὁ Π 32!
ἡντινοῦν. εἰ δὲ μὴ, κατευϑύγειν αὐτοῦ τὸν εὔϑυνον"
440 ΡΙΠΑΊΤΟΝΙΒΚΒ Ῥ,ο,ἀ.
υκ - . , ΄ ὀ "Ὁ -
ἂν μὲν ἢ τοῦ μεγίστου τιμήματος ὃ τάξας τὸν κα-
κὸν, χιλίας" ἂν δὲ τοῦ δευτέρου, πέντε μνᾶς " ἂν δὲ
τοῦ τρίτου, τρεῖς μνᾶς" ἂν δὲ τοῦ τετάρτου, μνῶν.
ὃ δὲ ὄφλων τὴν δίκην, πρὸς τῷ ἀφεῖσθαι τῶν ἂν-
φ ἤ με ,ὅῷ
Υ͂ ι τ " ες -Ὡ
δρείων κινδύνων κατὰ φύσιν τὴν αὑτοῦ, προσαπο-
τισάτω μισϑόν" χιλίας μὲν, ἂν τοῦ μεγίστου τιμή-
ματος ἢ πέντε δὲ, τοῦ δευτέρου" τρεῖς δὲ, ἂν τοῦ
τοίτου" μνᾶν δὲ ὡσαύτως καϑάπερ οἵ πρόσϑεν, τοῦ
, ᾿ 52." ᾿ ᾿ Π ς»ν»ν ᾿
τετάρτου μέρους. εὐϑύνων δὴ πέρι τίς ἡμῖν λόγος
3 , 9 ᾿ -»“ ᾿ τ
ἂν εἴη πρέπων, ἀρχύντων γενομένων, τῶν μὲν κατὰ
᾿ 2 -Ὁ΄ 39
τύχην χλήρου καὶ ἐπὶ ἐνιαυτὸν, τῶν δ᾽ εἰς πλείονα
ἔτη καὶ ἐκ προκρίτων; τῶν δὴ τοιούτων εὐϑυντὴς
᾿ , 3.ϑ »». Γ
τίς ἱκανός; ἂν γάρ τις τὶ εἴπῃ σκολιὸν αὐτῶν ἢπρώ-
" ͵ " "»Ὁ᾽΄᾿ 5 ο΄ “. Ὗ
ξῃ, καμφϑεὶς ὑπὸ βάρους μὲν τῆς ἀρχῆς, τῆς δ᾽ αὖ-
-Ὁ ’ ΒῚ . . , "ο ΝΣ ο΄: ϑων ΓΝ Ὁ
τοῦ δυνάμεως ἐνδείᾳ πρὸς τὴν τῆς ἀρχῆς ἀξίαν, ῥᾳ-
ε -»“ »Ὕ -»Ἥ 3 3]
διον μὲν οὐδαμῶς εὑρεῖν τῶν ἀρξάντων ἄρχοντα ὧν
περβάλλοντα ᾽ πρὸς ἀρετὴν" ὅμως δὲ πειρατέον εὖ-
ϑυντὺς τινὰς ἀνευρίσκειν ϑείους. ἔχει γὰρ οὖν οὕτω"
πολλοὶ καιροὶ πολιτείας λύσεως εἰσὶ, καϑάπερ νεὼς,
1) ζώου τινὸς, οὗς τόνους τε καὶ ὑποζώματα καὶ γεὺ-
ρων ἐπιτόνους, μίαν οὖσαν φύσιν διεσπαρμένην,
πολλαχοῦ πολλοῖς ὀνόμασι προσαγορεὗομεν. εἷς δὲ
οὕτος οὐ σμιχρότατος καιρὸς τοῦ σὠξεσϑαὶ τε καὶ
διαλυϑεῖσαν οἴχεσθαι πολιτείαν. ἂν μὲν γὰρ οἵ τοὺς
27 δ δι 8 ᾿ Ἂ δ καὶ Ν
ἄρχοντας ἐξευϑύνοντες βελτίους ὦσιν ἐκείνων, καὶ
- ) ᾿ 5 ᾿ »"
τοῦτ᾽ ἐν δίχῃ ἀμέμπτῳ τὲ καὶ ἀμέμπτως, ἡ πᾶσα
οὕτω ϑάλλει τε καὶ εὐδαιμονεῖ χώρα καὶ πόλις" ἐὰν
δ᾽ ἄλλως τὸ περὶ τὰς εὐθύνας τῶν ἀρχόντων γίγνη-
- . -
ται, τότε λυϑείσης τῆς τὰ πάντα πολιτεύματα ξυν-
οΡι918.5,).5., 15 ΜΕΟΘΙΒΥΒ 118. ΧΗ, 441
β ἐχούσης εἰς ἕν δίκης, ταύτῃ πᾶσα ἀρχὴ διεσπάσϑη
χωρὶς ἑτέρα ἀπὶ ἄλλης, καὶ οὐκ εἷς ταὐτὸν ἕτι νεὺ-
ουσαιν, πολλὰς ἐκ μιᾶς τὴν πόλιν ποιοῦσαι, στάσεων
ἐμπλήσασαι, ταχὺ διώλεσαν. διὸ δὴ δεῖ πάντως τοὺς
εὐϑύγους ϑαυμαστοὺς πᾶσαν ἀρετὴν εἶναι. τεχταυ-
γώμεϑα δὴ τινὰ τρόπον αὐτῶν τοιάνδε γένεσιν. κατὶ
ἐνιαυτὸν ἕκαστον, μετιὶ τροπὲς ἡλίου τὰς ἐκ ϑέρους
εἷς χειμῶνα, ξυνιέναι χρεὼν πᾶσαν τὴν πόλιν εἰς Π-
λίου καινὸν καὶ “Ἱπόλλωνος τέμενος, τῷ ϑεῷ ἀποφα-
νομένους ἄνδρας αὐτῶν τρεῖς" ὃν ἂν ἕκαστος αὐτῶν
ἡγῆται πάντη ἄριστον εἶναι, πλὴν. αὑτοῦ, μὴ ἕλατ-
τον πεντήκοντα γεγονότα ἐτῶν. τῶν δὲ προκριϑέν-
των ος ἂν πλεῖστοι ἐγέγκωσι, τούτους ἐκλέξαι, μέ-
ζ9ι τῶν ἡμίσεων » ἐὰν ἄρτιοι γίγνωνται" περιττοὶ δὲ
ἐὰν ὦσιν, ἕνα ἀφελεῖν νῷ ἂν ἐλάχισται γένωνται"
καταλιπεῖν δὲ τοὺς ἡμίσεις αὐτῶν, πλήϑει τῶν ψή-
φων ἀποχρίναντας. ἐὰν δὲ τισὶν ἴσαι γίγνωνται, καὶ
τὸν ἥμισυν ἀριϑμὸν πλείω ποιῶσιν, ἀφελεῖν τὸ πλέ-
ον, ἀποκρίναντας νεότητι" τοὺς δ᾽ ἄλλους ἐ ἐγκρίναν-
τας, φέρειν αὖϑις, μέχριπερ ἂν τρεῖς λειφϑῶ ὥσιν ἄ-
γισοι. ἐὰν δὲ ἢ πᾶσιν ἢ τοῖν δυοῖν ἴσαι γίγνωνται,
τῇ ἀγαϑῇ μοΐρᾳ καὶ τύχῃ ἐπιτρέψαντας, κλήρῳ διε.
λόντας, τὸν γικῶντα, καὶ δεύτερον καὶ τρέτον, στε-
φανῶσαν ϑαλλῷ" καὶ τὰ ἀριστεῖα ἀποδόντας, πᾶσιν
ἀνειπεῖν ὅτι ΠΠ]αγνητῶν ἡ κατὰ ϑεὸν πάλιν τυχοῦ-
σα σωτηρίας πόλις, ἀποφήνασα αὑτῆς Ἡλίῳ ἄγ-
δρας τοὺς ἀρίστους τρεῖς, ἀκροϑίνιον ᾿Απύλλωνι,
κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον, ἀνατίϑησι κοιγὸν καὶ Ἡ-
λίω, ὅσονπερ ἂν ἕπωνται χοόνον τῇ κρίσει. τούτους
445 ο ΡΕΛΤΟΝῚΒ ἀιειβυφέ ιν.
Ἅ μ Υ͂ “ἴἰ
δὲ πρώτῳ μὲν ἐγιαυτῷ δώδεκα εὐϑύνους ἀποδεῖξαι,
μέχριπερ ἂν ἑκάστῳ πῆντε καὶ ἑβδομήκοντα ἕτη ξυμ-
βὴ γενόμε 870: τὸ λοιπὸν δὲ τρεῖς ἀεὶ προσγιγνέσϑων
κατ᾽ ἐνιαυτόν. οὗτοι δὲ τὺς ἀρχὰς πάσας κατὰ δώδε- ᾿
κα μέρη διελόμενοι, πάσαις βασάνοις χρώμεγοι ἐλευ-
32 μι ΕῚ 3
ϑέραις ἐλεγχόντων. οἰκούντων δὲ, ὁσον ἂν εὐϑύνω-
, 3 - -"3 ᾿ Ἀνε 4.1, ᾿
σι χρόνον, ἐν τῷ τοῦ «ἱπόλλωνός τὲ καὶ Πλίου τεμέ-
γει, ἐν ᾧπερ ἐκρίϑησαν. καὶ τὸ μὲν ἰδίᾳ ἕκαστος, τιὴ
ι - Ξ ΡΥ 5 " : ᾿ κι
δὲ χαὶ κοινῇ μετ ἀλλήλων κρίναντες, τοὺς ἄρξαντας
»" , -- Π 5 ν" 5 ᾿
τῇ πόλει ἀποφηνάντων, εἰς τὴν ἀγορὰν γράμματα
Ἢ Δ ἘΠ “Δ, Φὸ Το ι ; -» “᾿'
καταϑέντες περὶ ἑκάστης ἀρχῆς, δ᾽, τι χρὴ παϑεῖν ἢ
5 ι κι -"» 3 « 2.1
ἀποτίνειν κατὰ τὴν τῶν εὐϑύνων γνώμην. ἡτις δ᾽ ἂν.
-οΣο 5 -͵᾿ κ᾿ «ς - “ , 3 Ἁ
τῶν ἀρχῶν μὴ δμολογῇ κεκρίσθαι δικαέως, εἰς τοὺς ὦ
᾿ 32 , 3 Υ͂ ῃ
ἐχλεκτοὺς δικαστὰς εἰσαγέτω τοὺς εὐϑύνους" καὶ, ἐὼν.
3ϑ ν ΩΝ 3 ᾿
μὲν ἀποφύγῃ τὶς τὰς εὐθύνας, αὐτῶν τῶν εὐϑύνων
κατηγορείτω, ἐὰν ϑέλη" ἐὰν δὲ ἁλῷ, ἐὰν μὲν ἢ τῷ
Ξ 1γ0ς πα Ὁ Σ Ἧ ὲ ἼΣ ἃ ἔα 7 Ἃ
, ς - δια ν ͵ Ὶ
ϑαλάτου τετιμημένον ὑπὸ τῶν εὐϑύνων, ὡὠσπερ ἀ-
Π ς - { , -“ΣὍ᾽ 3. ͵
γάγχῃ ἁπλῶς ϑνησκέτω" τῶν δ᾽ ἄλλων τιμημάτων ᾿
ὧν ἂν δυνατὸν ἢ διπλῆν τίσαι, διπλασίαν τινέτω.
τὰς δ᾽ εὐθύνας αὐτῶν τούτων ἄκοῦειν χρὴ τίνες ἕ-
. -“ὦᾧὦμ . 3 -
σονται, καὶ τίνα τρόπον. ζῶσι μὲν οὖν τούτοις τοῖς.
τυ 5 3 ᾿
παρὰ πάσης τῆς πόλεως ἀριστείων ἠξιϑ μένοις προς
δρέαι τ' ἐν ταῖς πανὴ) γύρεσι πάσαις ἔστωσαν" ἔτι δὲ
τῶν εἰς τοὺς “Πλληνας κοινῇ ϑυσιῶν καὶ ϑεωριῶν καὶ
« « Ἴ - ᾿- -Ὁ ᾿ "-
ὅσων ἂν ἑτέρων κοιγωγῶσιν ἱερῶν, ἕκ τούτων τοὺς
" - ]
ἄρχοντας τῆς ϑεωρίας ἑκάστης ἐκπέμπειν" παὶ τοὺ
τους μόνο υς δάφνης στεφ ἐνῷ τῶν ἐνυτῇ πόλει κεκος
σμημένους εἶναι. καὶ ἱερέας μὲν, πάντας, τοῦ ᾿“πόλ-
λωγός τε καὶ “Πλίου" ἀρχιερέα δὲ, ἕνα κατ᾿ ἐγιαυτὰν,
1 Ῥς.ἅ,6. ΠΕ ΤΕΘΕΒΥ͂Θ 118. ΧΗ, 443
ΦῚ -Ὁ ’ [ως ’ Ὄ Υ̓ ᾿ ὦ 5
τὸν πρῶτον κριϑέντα τῶν γενομένων ἐκείνῳ τῷ ἐνιπ
- δὴ τ τ Γ ν Χ 3) 3 ἢ ᾿ "
αὐτῷ τῶν ἱερέων" καὶ τοὔνομα ἀναγράφειν τούτου
« ᾿ ͵ - -᾿
κατ ἐνιαυτὸν, ὅπως ἂν γίγνηται μέτρον ἀριϑμοὺ τοῦ
χρόνου, ἕως ἂν ἢ πόλις οἰκῆται. τελευτήσασι δὲ προ-
ϑέσεις τε καὶ ἐκφορὰς καὶ ϑήκας διαφόρους εἶναι
᾿ τῶν ἄλλων πολιτῶν. λευκὴν μὲν τὴν στολὴν ἔχειν πᾶ-
σαν, ϑρήνων τε καὶ ὀδυρμῶν χωρὶς γίγνεσθαι. κο-
ν »“Σ᾽ὔ᾿ὦ ν᾿ τ ᾿ ᾧ ες ἢ «
ρῶν δὲ χορὸν πεντεκαίδεκα, καὶ ἀθδένων ἕτερον, πὲ-
“͵ , - ς τ «
ριἱσταμένους τῇ κλίνῃ ἑκατέρους" οἷον ὕμνον πεποι-
ἡμένον ἕπαινον εἰς τοὺς ἱερέας, ἐν μέρει ἑκατέρους
:- . 2 - 4} -»ο-Ὃ᾽ ,
ἄδειν, εὐδαιμονίζοντας ᾧδῇὴ διὰ πάσης τῆς ἡμέρας.
ἕωϑεν δ᾽ εἰς τὴν ϑήχην φέρειν αὐτὴν μὲν τὴν κλί-
γην ἑκατὸν τῶν νέων τῶν ἔν τοῖς γυμνασίοις, οὖς ἂν
οὗ προσήκοντες τοῦ τελευτήσαντος ἐπύψονται" πρώ-
τους δὲ προϊέναι τοὺς ἠϊϑέους, τὴν πολεμικὴν σκευ-
ὴν ἐνδεδυκότας ἑχάστους" σὺν τοῖς ἵπποισι μὲν π-
, ι ὃ ΕἸ ς Π Ἂ “4 003} ε
πέας, σὺν δὲ ὅπλοις ὁπλίτας" και τοὺς ἄλλους ὧσ-
αὑτως. παῖδας δὲ περὶ αὐτὴν τὴν κλένην ἔμπροσϑεν
τὸ πάτριον μέλος ἐφυμνεῖν " καὶ κόρας ἑπομένας ἐξό-
[“͵ ἊὮ αλ οὖ -Ὁ 5
πισϑεν, ὅσαι τ ἂν γυναῖκες τῆς σαιδοποιήσεως ἀ-
πηλλαγμέναι τυγχάνωσι. μετὰ δὲ ταῦτα, ἱερέας τὸ
καὶ ἱερείας ὧς καϑαρεύοντν τῷ τάφῳ ἕπεσθαι, ἐὰν
ἄρα καὶ τῶν ἄλλων εἴργωνται τάφων" ἐὰν καὶ τὸ τῆς
᾿ [7 Ν ᾿ ῃ Ε ῃ ᾿
ΤΙυϑίας ὑντῷ ἂν ταν τοὐτῃ σύμψηφον ἢ. ϑήκην δὲ
ε Ὁ -Ὁ ᾿ Ὕ "»
ὑπὸ γῆς αὐτοῖς εἰργασμένην εἴναι, ἁψῖδα προμήκη,
ον 5 ΄
λίϑων προτίμων καὶ ἀγήρων εἰς δύναμιν ἔχουσαν πλί-
2 2 ' ᾿ ᾿ -
γὰς παρ ἀλλήλας λιϑίνας κειμεναφ" οὐ τὸν μακά-
᾿ Υ̓͂ ,
ριον γεγονότα ϑέντες, κύκλῳ χώσαντες, πέριξ δέν-
3: , ι
δρων. ἀλσος περιφυτεύσουσι, πλὴν κώλου ἑνός" ὅπως
4ΛλΑ ΡΙΑΤΟΝΙΒ ».948.4.}.ο,
ἂν αὔξην ὃ τάφος ἔχη ταὕτην τὴν εἰς τὸν ἅπαντα
χρόνον ἀνεπιδεῆ χώματος τοῖς τιϑεμένοις. κατ᾽ ἐνι-
αὐτὸν δὲ, ἀγῶνα μουσικῆς αὐτοῖς, καὶ γυμνικὸν ἵπ-
πικύν τε ϑήσουσι. τὰ μὲν δὴ γέρα τοιαῦτα τοῖς τὰς
εὐθύνας διαφυγοῦσιν. ἂν δέ τις τούτων, πιστεύων
τῷ κεκρέσϑαι, τὴν ἀνϑρωπίνην φύσιν ἐπιδείξῃ, κα-
κπὸς γενόμενος ὕστερον τῆς κρίσεως " γράφεσϑαι μὲν
τὸν βουλόμενον αὐτὸν ὃ νόμος προσταττέτω" ὃ δ᾽ ἀ-
γὼν ἐν δικαστηρίῳ γιγνέσθω τοιῷδέ τινε τρόπο.
πρῶτον μὲν, νομοφύλακες ἔστωσαν τοὗτου τοῦ δι-
καστηρίου" ἔπειτα, αὐτῶν τούτων οἱ ζῶντες " πρὸς
δὲ τούτοις, τὸ τῶν ἐκλεκτῶν δικαστήριον. γραφέσϑω
δὲ ὃ χραφήμενθς ὃν ἂν γράφηται, λέγουσαν τὴν γρα-
φὴν, ἀνάξιον εἶναι τὸν καὶ τὸν τῶν ἀριστείων καὶ
τῆς ἀρχῆς. καὶ ἐὰν μὲν ὃ φεύγων ἁλῷ, στερέσϑω τῆς
ἀρχῆς καὶ τοῦ τάφου, καὶ τῶν ἄλλων τῶν δοϑεισῶν»
αὐτῷ τιμῶν ἐὰν δὲ ὃ διώκων μὴ μεταλάβῃ τὸ πέμ-
πτον μέρος τῶν ψήφων, τινέτω, ὃ μὲν τοῦ μεγίστου
τιμήματος, δώδεκα μνᾶς ὀκτὼ δὲ, ὃ τοῦ δευτέρου"
τρίτου δὲ, ἕξ' τετάρτου δὲ, δύο. Ῥαδαμάνθυος δὲ
περὶ τὴν λεγομένην κρίσιν τῶν δικῶν ἀξιον ἄγασϑαι,
διότι κατεῖδε τοὺς τότε ἀνϑρώπους ἡγουμένους ἐν-
αργῶς, εἶναι ϑεοὺς εἰκότως, ἅτε κατὰ τὸν τότε χρό-
γον τῶν πολλῶν ἐκ ϑεῶν ὄντων" ὧν εἷς ἣν αὐτὸς, ὥς
γε λόγος. ἔοικε δὴ δικαστῇ μὲν ἀγϑρώπων οὐδενὶ δι-
ανοούμενος δεῖν ἐπιτρέπειν, ϑεοῖς δὲ, ὅϑεν ἁπλαῖ
καὶ ταχεῖαι δίκαι ἐκρίνοντ᾽ αὐτῷ. διδοὺς γὰρ περὶ
ἑκάστων τῶν ἀμφισβητουμένων ὅρκον τοῖς ἀμφισ-
βητοῦσιν, ἀπηλλάττετο ταχὺ καὶ ἀσφαλῶς. νῦν δὲ
ἅ.6.ρ.94 9... ΠῈ ΓΕΘΙΒΥΘ 1118, ΧΗ, ἀλ45
κ ἃ τ [ Ν ᾿ , 5 Υ͂ [4] “7 2.
δὴ ὅτε μέρος τὲ φαμὲν ἀνϑρώπων οἱ τοπαράπαν οὐχ
ἡγοῦνται ϑεοὺς, οἵ δὲ οὐ φροντίζειν ἡμῶν αὐτοὺς
διανοοῦνται" τῶν δὲ πλείστων ἐστὶ καὶ κακίστων ἡ δό-
ἔω ε ᾿ ὃ ἭΝ, ϑύ Σ 9 Π λλ ν
ξα, ὡς σμικρὰ δεχόμενοι ϑύματα καὶ ϑωπείας πολλὲς,
πολλὰ συναποστεροῦσι χρήματα, καὶ μεγάλων σφᾶς
ἐκλύονται κατὰ πολλὰ ζημιῶν. οὐκέτι δὴ τοῖς νῦν
39 Γ -ς Ἑ ᾿ 2. 3; , ᾿
ἀγνϑρώποις ἡ Ῥαδαμάνϑυος ἂν εἴη πρέπουσα τέχνη
2 " -" Ξ3 - τ .
ἐν δίκαις. μεταβεβληκυιῶν οὖν τῶν περὶ ϑεοὺς δο-
ξῶν ἐν τοῖς ἀνθρώποις, μεταβάλλειν δεῖ καὶ τοὺς
ὀ 2 ι δι. : -ο Ὶ ᾿ - Ρ
γόμους. ἐν γὰρ λήξεσν δικῶν τοὺς μετὰ νοῦ τιϑεμέ-
γους νόμους ἐξαΐρειν δεῖ τοὺς ὅρχους τῶν ἀντιδι-
κούντων ἑκατέρων" καὶ τὸν λαγχάγοντά τῳ τινὰ δί-
χὴν, τὰ μὲν ἐγκλήματα γράφειν, ὅρκον δὲ μὴ ἐπο-
μνύναι" καὶ τὸν φεύγοντα, κατὰ ταῦτα τὴν ἄρνη-
σιν γράψαντα, παραδοῦναι τοῖς ἄρχουσιν ἀγώμοτον.
δειγὸν γάρ που, δικῶν 7ε ἐν πόλεν πολλῶν γενομέ-
γων, εὖ εἰδέναν σμικροῦ δεῖν τοὺς ἡμίσεις αὐτῶν
ἐπιωρχηκότας, ἐν ξυσσιτίοις τε ἀλλήλοις εὐχερῶς συγ-
γιγνομένους, καὶ ἐν ἄλλαις συνουσίαις τε καὶ ἰδιω-
τικαῖς συγγεγήσεσιν ἑκάστων. γόμος δὴ κείσϑω, δι-
καυτὴν μὲ ἐν ὀμνύναι δικάζειν μέλλοντα, καὶ τὸν τὸς
ἀρχὰς τῷ κοινῷ καϑιστάντα δὲ ὅρκων, ἢ διὰ φορᾶς
ψήφων ἀφ᾽ ἱερῶν φέροντα, δρᾷν ἀεὶ δεῖ τὸ τοιοῦτον'
καὶ χριτὴν αὖ χορῶν καὶ πάσης μουσικῆς, καὶ γυμνι-
κῶν τε καὶ ἱππικῶνϑλων ἐπιστάτας καὶ βραβέας, καὶ
᾿ς ᾽ , ᾿ ᾿ Ἷ
ἁπάντων ὁπόσα μὴ φέρῃ κέρδος κατὰ τὴν ἄνϑρωπί-
- - ΩΣ .] δ ,
νὴν δόξαν τῷ ἐπιορκοῦντι. τῶν δὲ ὁπόσα ἐξαρνη-
ϑέντι καὶ ἐξομοσαμένῳ κέρδος μέγα φανερὸν εἶναν
“᾿ “ ᾿ -Ὁ ῳ
δοκεῖ, ταῦτα δὲ διὰ δικῶν ὅρκων γωρὶς κρέγεσθϑαν
448 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ᾿ρε )ε.
ξύμπαντας τοὺς ἐπικαλοῦντας ἀλλήλοις. καὶ τοπα-
ράπαν ἐν δίκῃ τοὺς προέδρους μὴ ἐπιτρέπειν μήτε
ὀμνύντι λέγειν πιϑανότητος χάριν, μὴτε ἐπαρώμε-
γον ἑαυτῷ καὶ γένει" μὴτε ἱκετείαις χρώμεγον ἀσχὴ-
μοσι, μήτε οἴχτοις γυναικείοις" ἀλλὰ τὸ δίκαιον
μετ᾿ εὐφημίας διδάσκοντα καὶ μανϑάνοντα ἀεὶ δια-
τελεῖν. εἰ δὲ μὴ, καϑάπερ ἔξω τοῦ λόγου λέγοντος,
τοὺς ἄρχοντας πάλιν ἐπανάγειν εἰς τὸν περὶ τοῦ πρά-
γματος ἀεὶ λόγον. ξένῳ δ᾽ εἶναν πρὸς ξένους, καϑά-
περ τανῦν, δίχεοϑαὶ τε ὅρχους παρ᾽ ἀλλήλων, ἂν
ἐθέλωσι, καὶ διδόναι κυρίως. οὐ γὰρ καταγηράσου-
σιν, οὐδ᾽ ἐγνεοτεύοντες ἐν τῇ πόλει ὡς τοπολὺ, τοι-
οὗτους ἄλλους κυρίους τῆς χώρας παρέξονταν ξυν-
τρόφους. δικῶν τϑἜ πέρι λήξεως τὸν αὐτὸν τρόπον ἫΝ
78. πρὸς ἀλλήλους πᾶσι τὴν κρίσιν » ὅσα τὶς ἐλεύϑε-
θος. ἀπειϑεῖ τῇ πόλει, μὴτ' οὖν πληγῶν ἄξια, μηδ᾽
αὖ δεσμῶν, μηδὲ ϑανάτου. περὶ δὲ χορείας τιγῶν
φοιτήσεων, ἢ πομπεύσεων, ἢ τοιούτων τινῶν ἄλ-
λων κοινῶν κοσμήσεων, ἢ λειτουργιῶν, ὅὁπύσα περὶ
ϑυσίας εἰρηνικῆς ἢ: πολεμικῶν εἰσφορῶν εἵνεκα" πάν-
τῶν τῶν τοιούτων ἰατὴν εἶναι τὴν πρώτην ἀγάγκην
τῆς ζημίας. τοῖς δὲ μὴ πειϑομένοις, ἐνεχυρασίαν
τούτοις οἷς ἂν πόλις ἅμα “καὶ. νόμος εἰσπράττειν
προστάττῃ. τῶν δὲ ἀπειϑούντων ταῖς ἐνεχυρασίαις
πράσιν τῶν ἐνεχύρων εἶναι" τὸ δὲ γόμισμα γίγνε-
σϑαι τὴ πόλει. ἐὰν δὲ ζημίας. δέωνταν πλείονος, τὸς
ἀρχὰς ἑκάστας τοῖς ἀπειϑοῦσι τὸς πρεπούσας ζημί-
ὡς ἐπιβαλλούσας, εἰσάγειν εἷς τὸ δικαστήριον, ἕως
ἂν ἐθέλωσι δρᾷν τὸ προσταχϑέν. πόλει δὲ ἥτις ἂν
Ῥ. .950.,4.}.6. 18}9} ΤΕΘΙΒΥ5 Τ 8. ΧῊ, 447
βὴτε χφηματίζηται ΣΝ πλὴν τὸν ἕξ γῆς χφηματισιιὸν,
μὴτ᾽ ἐμπορεύηταν περὶ ἀποδημίας ἑαυτῶν ἔξω τῆς
χώρας, καὶ ξένων ὑποδοχῆς ἄλλοϑεν, ἀνάγκη βε-
βουλεῦσϑαι τί χρὴ δρᾷν, συμβουλεύειν οὖν τὸν γο-
μοϑέτην δεῖ τούτων πέρι, πρῶτον πείϑοντα εἰς δὺ-
γαμιν. πέφυκε δὲ ἡ πόλεων ἐπιμιξία πόλεσιν ἤϑη
κεραννύναι παντοδαπὰ, καὶ» οτομίὰς ἀλλήλοις ἐμ-
ποιούντων ξένων ξένοις. ὃ δὴ τοῖς μὲν εὖ πολιτευο-
μένοις διὰ ψόμων ὀρϑῶν, βλάβην ἂν φέροι μεγίστην
πασῶν" τὰϊς δὲ πλείσταις πόλεσιν, ἅτε οὐδαμῶς εὖ-
»ομουμέναις, οὐδὲν διαφέρει φύρεσϑαι δεχομένους
τὲ αὐτοῖς ξένους, καὶ αὐτοὺς εἰς τὶς ἄλλας ἐπικῶ-
μάζοντας πόλεις, ὅταν ἐπιϑυμήσῃ τὶς ἀποδημίας
ὅπη οὖν καὶ ὅπότε, εἴτε νέος εἴτε καὶ πρεσβύτερος
ὦν. τὸ δ᾽ αὖ μὴτε ἄλλους δέχεσϑαι, μὴτε αὐτοὺς ἄλ-
λοσε ἀποδημεῖν, ἅμα μὲν οὐκ ἐγχωρεῖ τόγε παρά-
παν" ἔτι δὲ ἄγριον καὶ ἀπηνὲς φαίνοιτ᾽ ἂν τοῖς ἀλ-
λοις ἀγϑρώποις, ὀγόμασί τὲ χαλεποῖς τοῖσι: λεγομέ--
κᾶδ ξενηλασέαις, χρωμένους ᾽ καὶ τρύποις. αὐϑάδεοι
καὶ χαλεποῖς, ὡς δοκοῖεν ἄν. «χρὴ δὲ οὔποτε πδρὺ
σμικροῦ ποιεῖσθαι τὸ δοκεῖν ἀγὰϑοὺς εἶναι τοῖς ὃ):
λοις, ἢ μὴ δοκεῖν. οὐ γὰρ ὅσον οὐσίας ἀρετῆς ἀπε-
σφαλμένοι τυγχάνουσιν οὗ πολλοὶ, τοσοῦτον καὶ τοῦ
κρόένειν τοὺς ἄλλους οἵ πονηροὶ καὶ ἀχρηότοιν" ϑεῖον
δέ τι καὶ εὔστοζον᾽ ἐστὲ καὶ: τοῖσι κακοῖς. ὥστε πάμ-:
πόλλοι καὶ τῶν σφόδρα κακῶν εὖ τοῖς λόγοις καὶ
ταῖς 'δόξαις διαιροῦνται τοὺς ἀμείνους τῶν ἀνϑρώ-
πῶν κοὶ τοὺς χείρους. διὸ καλὸν ταῖς. πολλαῖς πόλε-
συ τὸ παρακέλευσμά ἐστι, «προτιμᾷν. τὴν εὐδοξίαν
418 ΡΙΙΑΤΟΝΙΒΘ ᾿ ἃ.ς.Ρ.951.ν8.
πρὸ τῶν πολλῶν. τὸ μὲν γὰρ ὀρϑότατον καὶ μέγι-
στον, ὄντα ἀγαϑὸν ἀληϑῶς, οὕτω τὸν εὔδοξον βίον
ϑηρεύειν ; χωρὶς δὲ, μηδαμῶς, τόν γε τέλεον ἀνδρὰ
ἐσόμενον. καὶ δὴ καὶ τῇ κατὰ Κρήτην οἰκιζομένῃ
πόλει πρέπον ἂν εἴη δόξαν πρὸς τῶν ἄλλων ἀνϑρώ-
πῶὼν ὅτι καλλίστην τε καὶ ἀρίστην παρασκευάζεσϑαι
πρὸς ἀρετήν. πᾶσα δ᾽ ἐλπὶς αὐτὴν ἐκ τῶν εἰκότων,
ἀνπερ κατὰ λόγον γίγνηται, μετ᾽ ὀλίγον ἥλιον ὄψε-
σϑαι καὶ τοὺς ἄλλους ϑεοὺς ἐν ταῖς εὐνόμοις πόλεσι
καὶ χώραις. ὧδε οὖν χρὴ ποιεῖν περὶ ἀποδημίας εἷς
ἄλλας χώρας καὶ τόπους, καὶ περὶ ὑποδοχῆς ξένων.
Πρῶτον μὲν, γεωτέρῳ ἐτῶν τετταράκοντα μὴ ἐξέστω
ἀποδημεῖν μηδαμῇ μηδαμῶς" ἔτι τε ἰδίᾳ μηδενὶ,
δημοσίᾳ δ᾽ ἔστω κήρυξιν ἢ πρεσβείαις ἢ καὶ τισὶ
ϑεωροῖς. τὰς δὲ κατὰ πόλεμον καὶ στρατείας ἀποδη-
μίας οὔκ ἐν ἐκδημίαις πολιτικαῖς ἀξιον ἀγορεύειν,
ὡς τούτων οὔσας" Πυϑώδε τῷ Ἀπόλλωνι, καὶ εἰς
᾿Ολυμπίαν 4, καὶ εἰς Ἱγεμέαν καὶ εἰς ᾿Ισϑμὸν χρὴ
πέμπειν, κοινωνοῦντας ϑυσιῶν τε καὶ ἀγώνων τοὺύ-
τοις τοῖς ϑεοῖς. πέμπειν δὲ εἰς δύναμιν ὅτι πλεί-
στους ἅμα καὶ καλλίστους τε καὶ ἀρίστους, οἵτινες
εὐδόκιμον τὴν πόλιν ἐν ἱεραῖς τε καὶ εἰρηνικαῖς συν-
ουσίαις ποιήσουσι δοκεῖν, τοῖς περὶ τὸν πόλεμον ἂν-
τίστροφον ἀποδιδόντες δόξης παρασκευήν. ἐλϑόντες
δὲ οἴκαδε, διδάξουσι τοὺς νέους ὅτι δεύτερα τὰ τῶν
ἄλλων ἐστὲ νόμιμα τὰ περὶ τὰς πολιτείας. ϑεωροὺς
δὲ ἄλλους ἐκπέμπειν χρεὼν τοιούσδε τινιὶς τοὺς νο-
μοφύλακας παρεμένους. ἂν τινὲς ἐπιϑυμῶσι τῶν πο-
λιτῶν τὰ τῶν ἄλλων ἀνϑρώπων πράγματα ϑεωρῆσαι
᾿ δι, ἀ.ε, ὨᾺ ΤΡΟΙΒΥῪ 5. 118, ΧΗ. 449
πατά τινα πλείω σχολὴν, ἀπειργέτω ᾿μηδεὶς τούτους ᾿
νόμος. οὔτε γὰρ ἄπειρος οὖσα πόλις ἀνϑρώπων κα-
κῶν καὶ ἀγαθῶν, δύναιτ᾽ ἄν ποτε, ἀνομίλητος οὖ-
σα, ἥμερος ἱεαγῶς εἶναι καὶ τέλεος" οὐδ᾽ αὖ τοὺς νό-
μους διαφυλάττειν ὁ ἄνευ τοῦ γνώμῃ λαβεῖν αὐτοὺς,
ἀλλὰ μὴ μόνον ἤϑεσιν. εἰσὶ γὰρ ἐν τοῖς πολλοῖς ἄν-
ϑρωποι ἀεὶ ϑεῖοι τινὲς, οὐ πολλοὶ, παντὸς δ᾽ ἄξιον
συγγίγνεσϑαι, φυόμεν ον οὐδὲν μᾶλλον ἐν εὐνομου-
μέναις πόλεσιν 1) καὶ μὴ" ὧν κακ ἴχνος ἀεὶ χρὴ τὸν
ἐν ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν οἰκοῦντα, ἐξιόντα κατὰ
ϑάλατταν καὶ γῆν, ζητεῖν ὃς ἂν ἀδιάφϑαρτος ἢ τὰ
μὲν βεβαιοὐμέενον τῶν νομίμων, ὅσα καλῶς αὐτοῖς
κεῖται" τὰ δ᾽ ἐπαγνορϑούμενον, εἴτι παραλείπεται.
ἄνευ γὰρ ταύτης τῆς ϑεωρίας καὶ ζητήσεως οὐ μένει
ποτὲ τελέως πόλις, οὐδ᾽ ἂν κακῶς αὐτὴν ϑεωρῶσι.
ΚΑ. Πῶς οὖν γίγνοιτ᾽ ἀμφότερα; 46. Τῇδε. πρῶ-
τον μὲν ὃ ϑεωρὸς ὃ τοιοῦτος ἡμῖν γεγονὼς, ἔστω
πλειόνων ἐτῶν ἢ πεντήκοντα ἔτι δὲ τῶν εὐδοκίμων
τά τε ἄλλα καὶ εἷς τὸν πόλεμον ἔστω γεγενημένος, εἰ
μέλλει τὸ τῶν νομοφυλάκων δεῖγμα εἰς τὰςἄλλος με-
ϑήσειν πόλεις. πλέον δὲ ἑξήκοντα γεγονὼς ἐτῶν, μη-
κέτι ϑεωρείτω. “ϑεωρήσας δὲ ὁπόο᾽ ἂν ἔτη βουληϑῇ
τῶν δέχα: καὶ ἀφικόμενος οἴκαδε, εἰς τὸν σύλλογον
ἴτω τὸν τῶν περὶ νόμους ἐποπτευὄντων. οὗτος δ᾽ ἔ-
στω νέων καὶ πον νην» μεμιγμὲν ος" ἑκάστης μὲν
ἡμέρας ΝΜ ἐξ ἀνάγκης ἀπὶ ὄρϑρου μέχρι-
σπιερ ἂν ἥλιος ἀνίσχῃ " πρῶτον μὲν τῶν ἱερέων τῶν τὰ
ἀριστεῖα εἰληφότων, ἔπειτα τῶν νομοφυλάκων τοὺς
ἀεὶ πρεσβεύοντας δέκα " ἔτι δὲ ὃ περὶ τῆς παιδείας
Ῥέας ΤΟΥ͂. ἐὺ
450 ΤΙΑΤΟΝΙΒ ῬΡ.952.8.}.ο.
΄ ᾽ : , ΙΣ Δ « Σ »"Σ 39 »"΄, "
πάσης ἐπιμελητὴς Ο, τὲ νέος, οἵτε ἐκ τῆς ἀρχῆς ταὺ-
της ἀπηλλαγμένοι. ἕκαστος δὲ τούτων, μὴ μόνος,
ἀλλ᾽ ἴτω μετὰ νέου ἀπὸ τριάκοντα ἐτῶν μέχρι τεττα-
ράκονται, τὸν ἀρέσκοντα αὑτῷ προσλαμβάνων. τὴν δὲ
συνουσίαν εἶναι τούτοις καὶ τοὺς λόγους περὶ γόμων
. ἘΠ “»οΣ“͵͵͵ ".] , Π Γ ἴζ, δακὸ 3)
ἀξὶ τῆς τὸ οἰκείοις πόλεως πέρι, καὶ ἐὰν ἀλλοϑὲ πυν-
ϑάνωνται τὶ περὶ τῶν τοιούτων διαφέρον καὶ δὴ
καὶ περὶ μαϑημάτων, ὅπόο᾽ ἂν ἐν ταὑτῃ τῇ σκέψει
δοκῇ συμφέρειν, ἃ μαϑοῦσι μὲν εὐαγέστερον γίγνε-
, ᾽ ΟΉΣΚ
᾿ ωὩω " , ι ΝῚ
σϑαι, μὴ μαϑοῦσι δὲ σκοτωδέστερα τὰ περὶ νόμους
δ᾽, ττῳ 3 -- Οἷ᾽ ἐπ. “3: ᾿
αὐτοῖς φαίνεσϑαι καὶ ἀσαφῆ. ἃ δ᾽ ἂν τούτων ἐγκρί-
γώσιν οἵ γεραίτεροι, τοὺς νεωτέρους πάσῃ σπουδὴ
ι 7 ΡῚ - "Ὁ
μανϑάνειν. ξὰν δὲ τις ἀνάξιος δοκῇ τῶν παρακεχλη-
μένω» εἰναι, τῷ παρακαλοῦντι μέμφεσϑαι τὸν οὐλ-
3 2 - -»“ἵ
λογον ὅλον" τοὺς δ᾽ εὐδοκιμοῦντας τούτων τῶν γέ-
“ ᾿ 2} 3 , 3
ὦν φυλάττειν τὴν ἀλλὴν πόλιν, ἀποβλέποντας εἰς
3᾽ Υ͂ Ὁ ͵ ᾿ "ν "»-7-7-ν "[ ἢ 32
αὐτοὺς. ἀτιμάζειν δὲ μᾶλλον τῶν ἄλλων, ἐὰν ἄἅπο-
βαΐνωσι χείρους τῶν πολλῶν. εἰς δὴ τοῦτον τὸν σὐλ-
: -» 2)
λογον ὃ ϑεωρήσας τὼ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀνθρωπίνοις
3 κ Υ ᾽
γόμιμα ἀφικόμενος, εὐθὺς πορευέσθω" καὶ εἴτινα
-Ὁ , Β}]
φήμην τινῶν περὶ ϑέσεως νόμων, ἢ παιδείας, 1) τρο-
»"Σ [ ᾿ , ᾿ 3
φῆς, εὗρε τινὰς ἔχοντας; φράζειν, εἴτε καὶ αὐτὸς γε-
Ά ᾽ - τ
γρηκὼς ἄττα, 1) κοιγούτω τῷ συλλόγῳ ἅπαντι. καὶ
5.2 ᾿ Υ̓͂ ὃ ᾿ , . ὃ "Ξ Ω
ἐάν τε μηδὲν χείρων μηδὲ τι βελτίων ἤκειν δόξη, χά-
»" “ Ὶ 2 ΓἫ
ριν γοῦν τῆς σφόδρα προϑυμίας αἰνείσϑω" ἐὰν δὲ
ν 7 “" -“"
πολὺ βελτίων, πολὺ τ΄ ἐπαινείσϑω μᾶλλον ζῶν, τε-
-Ὕ 3 Ξ »Σ΄ὦ
τευτήσαντά τε τιμαῖς αὐτὸν προσηκούσαις ἡ τῶν
συλλεγομένων τιμάτω δύναμις. ἐὰν δὲ διεφϑαρμένος
ἀφικέσθαι δόξῃ, μηδενὶ ξυγγιγνέσϑω τἦτε νέῳ μὴτ'
ἃ.6.Ρ.955.1.5. ὉῈ; ΤΕΡΟΙΒΥ 5. 110, ΧΗ, 451.
πρεσβυτέρῳ, προσποιούμενος εἶναι σοφός. καὶ ἐὸν
μὲν πείϑηταν τοῖς ἄρχουσιν, ἰδιώτης ζήτω" ἐὰν δὲ
μὴ, τεθνάτω" ἐάν τ' ἐν δικαστηρίῳ ἁλῷ πολυπρα-
ἀμ τι περὶ τὴν παιδείαν καὶ τοὺς νόμους. ἐὰν
δὲ ἄξιον ὄντα εἰς δικαστήριον εἰσάγειν, ἀρχόντων
μηδεὶς εἰσάγῃ, ὄνειδος ἀποκείσϑω τοῖς ἄρχουσιν εἰς
τὴν τῶν ἀριστείων διαδικασίαν. ὃ μὲν οὖν ἐκδημῶν,
οὕτω καὶ τοιοῦτος ὧν ἐκδημείτω. τὸν δ᾽ εἰσεπιδημή-
σαντο, μετιὶ τοῦτον χρὴ φιλοφρονεῖσθαι, τέτταρες δ᾽
εἰσὶ ξέγοι ὧν δεῖ πέρι λόγον τινὰ ποιεῖσθαι. ὃ μὲν
δὴ πρῶτος, καὶ διὰ τέλους ἀεὶ ϑεριγὸς ὡς τὠ πολ-
λὰ διατελῶν ταῖς φουτήσεσι, καϑάπερ οἵ τῶν ὀρνί-
ϑων διαπορευόμενοι, καὶ τούτων οἵ πολλοὺ κατὰ
ϑάλατταν ἀτεχνῶς οἷον πετόμενοι, χρηματισμοῦ χά-
θιν ἐμπορευόμενοι, ἔτους ὥρᾳ πέτονται πρὸς τοὺς
ἄλλας πόλεις" ὧν ἀγοραῖς καὶ λιμέσι" καὶ δημοσίοις
οἰκοδομήσασιν ἕξω τῆς πόλεως πρὸς τῇ πόλει ὑποδέ-
χεσϑαι χρὴ τοὺς ἐπὲ τούτοις ἄρχοντας τεταγμένους"
φυλάττοντας μὴ νεωτερίζη τὶς τὲ τῶν τοιούτων ξένων"
καὶ δίκας αὐτοῖς ὀρϑῶς διαγέμοντας, ἀναγκαῖα μὲν,
ὡς ὀλίγιστα δ᾽ ἐπιχρωμένους. ὃ δὲ δεύτερος, ὄμμα-
σιν ὄντως ϑεωρὸς, ὅσά τε Πουσῶν ὠσὲ δέχεται ϑεω-
ρήματα, τῷ δὴ τοιούτῳ παντὶ χρὴ καταλύσεις πρὸς
ἱεροῖς εἶναν φιλοξενέαις ἀνϑρώπων παρεσκευασμένας.
χοὴ δὲ καὶ τῶν τοιούτων ἱερέας τε καὶ γεωκόρους ἔπι-
μελεῖσθαι καὶ τημελεῖν, ὅπως ἂν τὸν μέτριον ὃπι-
μείναντες χρόνον, ἰδόντες τὲ καὶ ἀκούδαντες ὧν γά-
ριν ἀφίκοντο, ἀβλαβεῖς τοῦ δρᾶσαί τε καὶ παϑεῖν
ἀπαλλάττωνται. δικαστὰς δ᾽ αὐτοῖς εἶναν τοὺς ἱερέ-
ῬΕΣ
452 ΡΙΑΊΟΝΙΒ ο«.ἀ.6.
ας" ἐὰν ἀδικῇ. τις αὐτῶν τινὰ ἢ τιν ἄλλον ἀδικῇ τις
τούτων ὅσα ἐντὸς δραχμῶν πεντήκοντα " ἐὰν δὲ τι
μεῖζον ἔγκλημα αὐτοῖς γίγνηται, πρὸς τοῖς ἀγορα-
γόμοις εἶναι δεῖ δίκας τοῖς τοιούτοις. τρίτον δὲ ξέ-
γον ὑποδὲ ἔχεσϑαι χρὴ δημοσίᾳ τὸν κατά τι δημόσιον
ἐξ ἄλλης χώρας ἀφιγμένον" ὃν στρατηγοῖς τὲ καὶ ἵπ-
σιάρχοις καὶ ταξιάρχοις ὑποδεκτέον ἐστὲ μόνοις " τὴν
τὶ ἐπιμέλειαν τῶν τοιούτων μετὰ τῶν πρυτάνεων ποι-
ητέον ἐκείνῳ παρ᾽ ὅτῳ τὶς ὃν αὐτῶν τὴν κατάλυσιν
ξενωϑεὶς ποιήσηται μόνε ῳ. τέταρτος δὲ ὄν ποτε τὶς
ἀφίκηται, σπάνιος μὲν, ἂν δ᾽ οὖν ποτέ τις ἔλϑῃ τῶν
παρ᾿ ἡμῖν ϑεωρῶν ἀντίστροφος ἐξ ἄλλης χώρας, πρῶ-
τον μὲν ἕλαττον ἐτῶν μηδὲν πεντήκοντα γεγθνὼς ἕς-
στω" πρὸς τούτῳ δὲ, ἀξιῶν τι καλὸν ἰδεῖν τῶν ἐν
ταῖς ἄλλαις πόλεσι διαφέρον ἐν καλλοναῖς, ἢ καὶ
δεῖξαί τὸ κατὰ ταῦτα ἄλλῃ πόλει, ἴτω μὲν νῦν πᾶς
ἀκέλευστος ὃ τοιοῦτος ἐπὲ τὰς τῶν πλουσέων καὶ σο-
φῶν ϑύρας, τοιοῦτος ἕτερος αὐτὸς ὧν. ἐπὶ γὰρ τὴν
τοῦ τῆς παιδείας ἐπιμελουμένου πάσης οὔκησιν ἴτω,
πιστεύων ἱκανῶς εἶναι ξένος τῷ τοιούτῳ ξενῶγε, τὴν
τῶν νικηφόρων τινὸς ἐπ᾿ ἀρετῆ. ξυνὼν τούτων τισὶ,
τὸ μὲν διδάξας, τὸ δὲ μαϑὼν, ἀπαλλαττέσθω, φί-
λος παρὰ φίλων δώροις καὶ τεμαῖς πρεπούσαις τιμη-
ϑείς. τούτοις δὴ τοῖς νόμοις ὑποδέχεσϑαΐ τὲ χρὴ
πάντας ξένους τε καὶ ξένας ἐξ ἄλλης χώρας, καὶ τοὺς
αὑτῶν ἐκπέμπειν, τιμῶντας ξένιον «1ἰα " μὴ βρώμασι
καὶ ϑύμασι τὰς ξενηλασίας ποιουμένους (καϑάπερ
ποιοῦσι γῦν ϑρέμματα Ἰνείλου) μηδὲ κηρύγμασιν
γρέοις. Ἔγγύην ἣν ἂν ἐγγνδταὶ τις, διαβ ήδη“ ἐγ»
εν. ΒΕ ΠΕΔΙΒΥΒ 118. ΧΙ. Ἀ53
γυάσϑω, τὴν πρᾶξιν πᾶσαν διομολογούμενος ἐν συ)-
γραφῇ, καὶ ἐναντίον μαρτύρων μὴ ἔλαττον 1) τριῶν»,
ὅσα ἐντὸς χιλίων" τιὰ δ᾽ ὑπὲρ χιλίας, μὴ ἔλαττον ἢ
πέντε. ἐγγυητὴς μὲν δὴ καὶ ὃ προπωλῶν ὁδτιοῦν, τοῖ
μὴ ἐνδίκως πωλοῦντος, ἢ καὶ μηδαμῶς ἀξιόχρεω. ὕ-
πόδικος δ᾽ ἔστω καὶ ὃ προπωλῶν, καϑάπερ ὃ ἀπο-
δόμενος. φωρᾶν δὲ ἂν ἐθέλῃ τις τὶ παρ᾽ ὁτῳοῦν ᾿Ξ
νος, ἢ χιτωνίσκον ἔχων, ἄζωστος, προομόσας τοὺς
»ομίμους ϑεοὺς, ἢ μὴν ἐλπίζων εὑρήσειν, οὕτω ε ρκῇ
ρᾷν" ὃ δὲ παρεχέτω τὴν οἰκίαν, τά τε σεσημασμένα
καὶ τὰ ἀσήμαντα, φωρὰν. ἐὰν δὲ τις ἐρευνῷν βουλο-
μένῳ, φωρᾷν μὴ διδῷ, δικάζεσϑαι μὲν τὸν ἀπειργό.
μενον, τιμησάμενον τὸν ἐρευνώμενον - ἂν. δὲ τις ὕ-
φλη, τὴν διπλασίαν τοῦ τιμηϑέντος βλάβην ἐκτί-
γειν. ἐὰν δὲ ἀποδημῶν οἰκίας δεσπότης τυγχάνῃ, τὰ
μὲν ἀσήμαντα παρεχύντων οἱ ἐνοικοῦντες ἐρευνᾷν,
τιὶὶ δὲ σεσημασμένα παρασημῃνάσθω, καὶ ὃν ἂν ἐ-
“ϑέλη φύλακα καταστησάτω πέντε ἡμέρας ὃ φωρῶ».
“ἐὰν δὲ πλείονα χρύνον ἀπῇ, τοὺς ἀστυνόμους παρα.
“λαβὼν, οὕτω φωράτω, λύων καὶ τὰ σεσημασμένα.
πάλιν δὲ μετὰ τῶν οἰκείων καὶ τῶν ἀστυνόμων κατὰ
ταὐτὰ σημῃγάσθω. Τῶν ἀμφισβητησίμων χρόνον
ὅρος ὃν ἐάν τις ἢ κεκτημένος » μηκέτ᾽ ἀμφισβητεῖν
ἐξεῖναι. χωρίων μὲν οἰκήσεών τε τῇδε οὐκ ἔστ᾽ ἀμ-
φισβήτησις" τῶν δὲ ἄλλων, ὃ, τι ἄν τις φα ἡνὰς
ἢ, ἐὰν μὲν κατὰ ἄστυ καὶ κατ ἀγορὰν καὶ ἱερὰ χρώ-
μενος φαένηται ,., δαὶ μηδεὶς ἐπιλάβηται » φῆ δὲ ζ᾽-
τεῖ» τοῦτον τὸν χρόνον ν ὃ δὲ μὴ ἀποχρυπτόμενοι
φανερὸς ἢ.. ἐὲν οὕτω τὶς ἐνιαυτὸν ὁτιοῦν ἐκτημένο.
4ἀδά4 ῬΙΑΤΟΝΙΒ ΕΝ 6.».955.8.}.
« δὲ αὖ δ ᾿ Α δ, Υ͂ Υ̓͂
ὁ δὲ ζητῶν, διαγένωνται, μὴ ἐξέστω τοιούτου κτή-
᾿ ᾿ 3 -" ᾿
ματος ἐπιλαβέσθαι μηδὲν ἀπελθόντος ἐγιαυτοῖ. ἐὸν
᾿ 5. 2) ᾿ ι Π Νά} ι “ο ᾿ 2
δὲ κατ ἄστυ μὲν μὴ μηδὲ κατ ἀγορὼν χρῆται, κατ᾽
τυ δ ο ςφι ΄“ ιὴ εὴ . 3 ᾽ 2}
ἀγροὺς δὲ φανερῶς, μὴ προστυχὴς δὲ ἐν πέντε ὅτε-
σι γένηταί τις" τῶν πέντε εξελϑόντων ἐτῶν μηκέτι
τοῦ λοιποῦ χρόνου ἐξέστω τούτῳ τοῦ τοιούτου ἐπι-
’ " κι 3 , »"Ὗ
λαβέσθαι. ἐὰν δὲ κατ᾿ οἰκίας ἐν ἄστει τὲ τις χρῆται,
τριετῆ τὴν προϑεσμίαν εἶναι" ἐὰν δὲ κατ᾽ ἀγροὺς ἐν
2 »οὉ᾽ Π , » ὦ 2} "ὦ 3 ΄
ἀφαγεῖ κέκτηται, δέκα ἐτῶν" ἐὰν δ᾽ ἐν ἀλλοδημίᾳ,
τοῦ παντὸς χρόνου ὅταν ἀγεύρῃ που, μηδεμίαν εἰ-
“ 3γν ι
γαν προϑεσμίαν τῆς ἐπιλήψεως. Ἐάν τις τινὰ δίκῃ
Ἰναὴ Ν , Α 3) ι .3» “ 3
παραγενέσθαι κωλύση βίᾳ, εἴτε αὐτὸν εἴτε μάρτυ
᾿ ν᾿ Ὁ 5, Ὁ Α ,
ρας: ἐὰν μὲν δοῦλον, εἶτε αὑτοῦ εἴτε ἀλλότριον, ἀ-
ΩΣ πρ Ἂν ΄ » ΄ 2 β» ᾿
τελῆ καὶ ἄκυρον γίγγνεσϑαι τὴν δίκην ἐὰν δ᾽ ἐλεὺ-
ϑέρον, πρὸς τῷ ἀτελῆ, δεϑῆναι μὲν ἐνιαυτὸν, ὑπό-
τ ο -
δικον δὲ ἀνδραποδισμοῦ τῷ ἐθέλοντι γίγνεσθαι. ἐὰν
δὲ ἀνταγωνιστὴν γυμνγικῆς, ἢ μουσικῆς, ἢ τινὸς ἀγῶ-
ς ᾿ τ Ἂ Υ͂ " ἊΝ 9
γος ἑτέρου διακωλύῃ τὶς βίᾳ μὴ παραγέγνεσϑαι,
, }] ς , " ᾿ ε 5
φραζέτω μὲν ὃ ἐθέλων τοῖς ἀϑλοϑέταις" οἵ δ᾽ εἰς
τὸν ἀγῶνα ἐλεύϑερον ἀφιέντων, τὸν ἐϑέλοντα ἄγω-
γίζεσϑαι. ἐὰν δὲ ἀδυνατήσωσιν, ἐὰν μὲν ὁ κωλύων
ἀγωγνίζεσϑαν νικήσῃ, τά τε νιχητήρια τῷ διακωλυ-
Ἃς »" "
ϑέντι διδόναι, καὶ νικήσαντα γράφει», ἐν ἱεροῖς οἷς
᾽ν ε ᾿ -" ι νι γὼ ᾿ 5 ᾿
ἂν ἐθέλῃ" τῷ δὲ διχκωλύσαντι μὴ ἐξέστω μηδὲν ἀγά-
2 ᾿ . δ»
ϑημὰ μηδ ἐπιγραφὴν τοῦ τοιούτου ἀγῶνος ποτὲ γε-
, , , τ
γέσϑαι. βλάβης δὲ ὑπόδικος γιγνέσθω, ἐάν τε ἡττη-
5 - , δὰ. ᾿
ταῦ ἀγωνιζόμενος, ἐὰν τὸ καὶ νικᾷ. ᾿Εάν τὲ τις κλεμ-
- ᾿ - 2 ν᾿
μάδιον ὁτιοῦν ὑποδέχηται γιγνώσκων, τὴν αὐτὴν ὕ-
’ ᾿ ῳ ἢ , , ες Ὁ ΦΥ
πεχέτῳ δίκην τῷ κλέψαντι. φυγάδος δὲ ὑποδοχῆς ὃ ά-
«ει 956... ὈΒ ΤΕΘΙΒΥ͂Β 118. ΧΗ, Αδ
᾿ 39 "
νατος ἔστω ζημία, Τὸν αὐτὸν φίλον τε καὶ ἐχϑρον
γομιζέτω πὰς τῇ πόλει" ἐὰν δὲ τις ἰδίᾳ ποιῆται πρός
3 Β)] 1)
τινας εἰρήνην 1) πόλεμον, ἀνεῦ τοῦ κοινοῦ, ϑάνατος
2) Ἃ ἱ “ ΡΥ , ᾿ -Ὁ ᾽
ἔστω καὶ τούτῳ ζημία. ἕὰν δέ τι μέρος τῆς πόλεως
"] ᾽Ὰ »" -Ὁ"᾿ 5
εἰρήνην ἢ πόλεμον πρός τινας ἑαυτῷ ποιῆται, τοὺς
Ἅν ὧν ε Ν ἢ » ᾿ ᾿5 " !
αἰτίους οἵ στρατηγοὶ ταύτης τῆς πράξεως εἰσαγόντων
ἥ ᾿ 27 ᾿᾽ δ. : ΑΥΣ ᾿
εἰς δικαστήριον" ὄφλοντι δὲ ϑάνατὸς ἔστω δίκη.
πες ἐᾷ - ᾿ . , “ ὡς ἈρΣ α
Τοὺς τῇ πατρίδι διακονοῦντας τι, δώρων χωρὶς χρη
διακονεῖν. πρόφασιν δ᾽ εἶναι μηδεμίαν, μηδὲ λόγον
» Υ͂ ε ΜΕ ΒῚ -Ὁ " δ - ᾿ { -
ἐπαινούμενον, ὡς ἔπ ἀγαϑοῖς μὲν θεν δέχεσθαι δῶ-
͵ Ὁ
ρα, ἐπὶ δὲ φλαύροις οἴ. τὸ γὰρ γμῶναιν καὶ γνόντα
᾿ ῳ 3 , ΒΕ
καρτερεῖν οὐκ εὐπετές. ἀκούοντα δὲ ἀσφαλέστατον
ἥ 1 δ ᾿ ΕΝ ἢ -»" ς
πείϑεσϑαι τῷ νόμῳ; μηδὲν ἔπι δώροισι διακονεῖν. ὃ
ι ι ΄ ἢ τὲ ἜΡ ΕΥ̓ ἃ . ΠῚ ΄
δὲ μὴ πειϑόύμενος ἁπλῶς, τεϑνάτω ἁλοὺς τῇ δίκῃ.
Χρημάτων εἰσφορᾶς πέρι τῷ κοινῷ τετιμῆσϑοι μὲν
, τΣ -»" Νν εἰ
ἕκαστον τὴν οὐσίαν, ἕνεκα πολλῶν χρεών" καὶ τὴ»
ἐπέτειον ἐπικαρπίαν ἐν γρίμμασιν ἀποφέρειν ἀγρο-
, « . -»ὝἭ Η -
γόμοις φυλέτας" ὕπως ἂν δυοῖν οὔσαιν ταῖν εἰσφο-
ραῖν, ὁποτέρᾳ τὸ δημόσιον ἂν χρῆσϑαι βούληται,
»"-)᾽»5 3 μ Π
χρῆται κατ ἐνιαυτὸν ἕκαστον βουλευομένων, ἕαν τὲ
- «; -
τῷ τοῦ τιμήματος ὅλου μέρει, ἐάν τὲ τῆς γενομένης
ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἑχάστοτε προσόδου, χωρὶς τῶν εἰς τὰ
ξυσσίτια τελουμένων. Θεοῖσι δὲ ἀναϑήματα χρεὼν
, 2! 5 [ -
ἔμμετρα τὸν μέτριον ἄνδρα ἀνατυϑέντα δωρεῖσϑαι.
» ᾿ ς 2 »
γὴ μὲν οὖν ἑστία τε οἰκήσεως, ἱερὰ πᾶσι πάντων
ϑεῶν" μηδεὶς οὖν δευτέρως ἱερὰ χαϑιερούτω ϑεοῖς.
Π ᾿ " Ὁ : ᾽ 2) 1 9 Ἃ
χρυσὸς δὲ καὶ ἀργυφος ἐν ἄλλαις πόλεσιν ἰδίᾳ τὲ καὶ
ἐν ἱεροῖς ἐστιν ἐπίφϑονον χτῆμα. ἐλέφας δὲ ἄπολε
: 3 2 ι ;
Ἰοιπότος ψυχὴν σώματος, οὐκ εὐχερὲς ἀνάϑημα. σί-
456 ἜΝ ΡΙΑΤΟΝΙΒ ,ς. ἃ,
δηρος δὲ καὶ χαλκὸς, πολέμων ὄργανα. ξύλου δὲ, μο-
γόξυλογν δ, τι ἂν ἐθέλῃ τὶς ἀνατιϑέτω, καὶ λίϑου
ὡσαύτως, πρὸς τὰ κοινὰ ἱερά. ὑφὴν δὲ μὴ πλέον ἔρ-
70» γυναικός μιᾶς ἔμμηνον. χρώματα δὲ λε υχεὶ, πρὸ-
ποντ᾽ ἂν ϑεοῖς εἴη καὶ ἄλλοϑι καὶ ἐν ὑφῆ. βάμματα
δὲ μὴ προσφέρειν, ἀλλ ἢ πρὸς τὰ πολέμου κοσμή-
ματα. δειόεατα δὲ δῶρα, ὄρνιϑές τε καὶ ἀγάλματα,
ὅσαπερ ἂν ἐν μιᾷ ζωγράφος ἡμέρᾳ εἷς ἀποτελῇ. καὶ
τἄλλα ἔστω κατὶξ τὴ τοιαῦτα ἀνγαϑήματα μεμιμη μένα.
τε δὲ μέρη διήρηται τῆς πόλεως ξυμπάσης, ὅσά τε
καὶ ἃ δεῖ γίγνεσθαι, χαὶ γόμοι περὶ τῶν ξυμβολαί-
ὧν εἰς δύναμιν τῶν μεγίστων πέρι πάντων εἴρηνται,
τολοιπὸν δὴ δίκας ἂν εἴη χρεὼν γίγνεσϑαι. Ζικα.-
στηρίων δὲ τὸ μὲν πρῶτον αἱρετοὶ δικασταὶ γίγνοιντ᾽
ἂν, οὗς ἂν ὃ φεύγων τὸ καὶ ὃ διώκων ἕλωνται κοι-
»ἢ» διαιτηταὶ δικαστῶν τοὔνομα μᾶλλον πρέπον ἔ-
χοντες" δεύτεροι δὲ, κωμῆταί τε καὶ φυλέται, κατὶ
τὸ δωδέκατον μέρος διῃρημένοι. ἐν οἷς, ἂν μὴ δια-
κρυιϑῶσιν ἐν τοῖς πρώτοις, περὲ ζημίας μείζονος ᾿όν-
τῶν ἀγωνιούμενοι" ὃ δὲ φεύγων, ἂν ἡττηϑῇ τὸ δεύ-
τερον, τὸ πεμπτημόριον ἀποτινέτω τοῦ τιμήματος
τῆς γραφείσης δίκης. ἐὼν δ᾽ ἐγκαλῶν τις τοῖς δικα-
σταῖς, τὸ τρίτον ἀγωνίζεσθαι βούληται, ἀγέτω μὲν
ἐπὶ τοὺς δικαστὰς τοὺς ἐχλεκτοὺς τὴν δίκην" ἐὰν δὲ
πάλιν ἡττηθῇ, τὴν ἡμιολίαν τοῦ τιμήματος ἄποτι-
νέτω. ἐὰν δὲ ὃ διώκων, ἡττηϑεὶς ἐν, πρώτοις, μὴ ἡ-
ρθεμῇ, εἰς δὲ τοὺς δευτέρους ἴῃ, νικήσας μὲν δὴ, τὸ
πέμπτον μέρος ἀπολαμβανέτω" γικηϑεὶς δὲ, ἀποτι.
ἥτω ταὐτόν μέρος τῆς δίκης. ἐὰν δ᾽ εἰς τὸ τοίτον ἔλ-
5.}.957.4.»... ΠῈ, ΤΕΘΙΒΥΒ 118. ΧΗ. Ὧ57
ϑώωσι δικαστήριον, ἀπειϑήσαντες ταῖς ἕμπροσϑεν δί-
καὶς, ὃ μὲν φεύγων, ἡττηϑεὶς, ὥςπερ εἴρηται, τὴν
ἡμιολίαν, ὃ δὲ διώκων, τὴν ἡμίσειαν τοῦ τιμήματος
ἀποτινέτω. κληρώσεις δὲ δικαστηρίων, καὶ πληρώσεις
καὶ ὑπηρεσιῶν ἑκάσταις τῶν ἀρχῶν καταστάσεις,
καὶ χρόνοι ἐν οἷς ἕκαστα γίγνεσθαι χρεὼν, καὶ δια-
ψηφίσεων πέρι καὶ «ναβολῶν, ααὶ πάγνϑ᾽ ὅπόσα τοι-
αὕτα ἀναγκαῖα περὶ δίκας γίγνεσθαι, προτέρων τε
καὶ ὑστέρων λήξεις, ἀποκρίσεών τε ἀνάγκας καὶ πα-
ρακαταβάσεων, καὶ ὅσα τούτων ἀδελφὰ ξύμπαντα,
εἴπομεν μὲν καὶ πρόσϑεν" καλὸν δὲ τόγς ὀρϑὸν, καὶ
δὶς καὶ τρίς. πάντα δ᾽ οὖν ὁπόσα σμικρὼ καὶ ῥᾷδια
νόμιμα εὑρίσκειν, πρεσβύτου νομοϑέτου παραλιπόν-
τος, τὸν γέον ἀναπληροῦν χρὴ νομοϑέτην. τὰ μὲν
ἴδια δικαστήρια, ταὐτῃ πὴ γιγνόμενα, μέτρον ἂν
ἔχου" τὰ δὲ δημόσια καὶ κοινὰ, καὶ ὅσοις ἀρχὰς δεῖ
χρωμένας τιὶὶ προσήκοντα ἑκάστῃ τῶν ἀρχῶν διοικεῖν,
ἔστ᾽ ἐν πολλαῖς πόλεσιν οὐχ ἀσχήμονα ἐπιεικῶν ἂν-
δρῶν οὐκ ὀλίγα νομοϑετήματα. ὅϑεν νομοφύλακας
χρὴ τὰ πρέποντα τῇ νῦν γενγωμένῃ πολιτείᾳ κατα-
σκενάζειν, συλλογισαμένους καὶ ἐπανορϑουμένους,
ταῖς ἐμπειρίαις διαβασανίζοντας, ἕως ἂν ἱκανῶς αὖ-
τῶν ἕχαστα δόξη κεῖσθαι" τότε δὲ τέλος ἐπίϑέντας,
ἀκίνητα οὕτως ἐπισφραγισαμένους, χρῆσϑαι τὸν ἅ-
παντα βίον. ὅσα δὲ "περὶ τὲ σιγὴν δικαστῶν καὶ εὐ-
φημίας καὶ τοὐναντίον, καὶ ὅσα παραλλάττει τῶν
πολλῶν ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεοι δικαίων καὶ ἀγαϑῶν
καὶ καλῶν, τὰ μὲν εἴρηται, τὰ δ᾽ ἔτι πρὸς τῷ τέλει
ῥηϑήσεται. πρὸς ἃ πάντα χρὴ τὸν μέλλοντα δικα-
458 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς6.}».9 5 8.,4.}.
, 5
στὴν ἴσον ἔσεσϑαι κατὶ δίκην, βλέπειν τε, καὶ κε-
59.»ϑ ὦ “2
κτημένον γράμματα, αὐτῶν πέρι μανϑάνειν. πάντων
γὰρ μαϑημάτων κυριώτατα, τοῦ τὸν μανϑάνοντα
βελτίω γίγνεσθαι, τὰ περὶ τοὺς νόμους κείμενα" ὃ,
2» ὴ - 3) ωΩ. ᾿ 2. 1] 2 , 2!
εἴπερ ὀρϑῶς εἴη τεϑέντα, γίγνοιτ ἂν. ἢ μάτην τοῦὔ-
- “Ὕ Π ΕΣ: »Σ᾿ « -
γομα γῷ προσῆκον κέκτητ ἂν ὃ ϑεῖος ἡμῖν καὶ ϑαυ-
τ Λ Α ν Ἀ “-ο 2] " «“
μαστὸς νόμος. καὶ δὴ καὶ τῶν ἄλλω» λόγων ὁσοι τε
ἐν ποιήμασιν ἔπαινοι μὴ ψόγοι περὲ τινῶν λέγονται,
.“ ,ὦ 3 , )
καὶ ὅσοι καταλογάδὴν, εἴτ᾽ ἐν γράμμασι», εἴτε καϑ'
ε -Ὁ 21. ᾽ ;
ἡμέραν ἐν ταῖς ἄλλαις πάσαις συνουσίαις, διὰ φιλο-
γεικίας τε ἀμφισβητοῦνται καὶ διὰ ξυγχωρήσεων. ἔ-
[7] ΕῚ
στιν» ὃτε χαὶ μάλα ματαίων " τούτων πάντων ἂν βά-
, ; Ὡ- σι
σανος εἴη σαφὴς, τιὶὶ τοῦ γομοϑέτου γράμματα. ἃ
»"Ὗ» ’ ΕῚ « - ΟΝ 9 ,
δεῖ κεκτημένον ἐν αὑτῷ, καϑάπερ ἀλεξιφάρμακα
-“ 2) Ἷ ᾿ 3 ᾿ ᾿ . ἢ.
τῶν ἄλλων λόγων, τὸν ἀγαδὸν δικαστὴν, αὗὑτόν᾽ τὸ
2 Ὁ ᾿ - 4 2 χε κι -Ὁ
ὀρϑοῦν χαὶ τὴν πόλιν" τοῖς μὲν ἀγαϑοῖς μονὰς τῶν
δικαίων καὶ ἐπαύξησιν παρασκευάζοντα, τοῖς δὲ κα-
»" ω 3 Γ Ἄ, 5 ᾿ ᾿ , Ἁ
κοῖς, ἐξ ἀμαϑίας καὶ ἀκολασίας καὶ δειλέας, καὶ
ξυλλήβδην πάσης ἀδικίας, εἰς τὸ δυνατὸν μεταβο-
λὴν, ὅσοις ἰάσιμοι δόξαι τῶν κακῶν οἷαι δὲ ὄντως
ἐπικεκλωσμέναι, ϑάνατον ἴαμα τοῖς οὕτω διατεϑ εἰ-
ἐν τ » ᾿ ᾿
σαις ψυχαῖς διανέμοντες (ὃ δικαίως εἴη πολλάκις ἂν
ῃ ν ῳ- , 2. ὉΧι -"
εἰρημένον. ἄξιοι ἐπαΐνον γίγνοιντ᾽ ἄν τῇ πάσῃ πόλει
“ -»"ὝἪ ς ᾿ ᾿
τοιοῦτοι δικασταὶ καὶ δικασῶν ἡγεμόνες. ἐπειδὰν δὲ
αἵ κατ΄ ἐνιαυτὸν δίται τέλος ἐπκδικαυϑεῖσαι σχῶσι
"»-Ὃ - ἂχ ᾿“( ᾿ ι
ταῖς πράξεσι, νόμους αὐτῶν χρεὼν. γέγνεσϑαι τοὺσ-
-» μὰ ἃ. ᾿ . 3 ᾿ γλλ »
δε. πρῶτον μὲν ἡ δικάζουσα ἀρχὴ τὰ τοῦ ὄφλοντος
-» ᾿ 2 “ Γ. Ἃ
χρήματα τῷ γικήσαντι, πάντα ἀποδιδότω, χωρὶς
-“-ὋὟ΄ -“-᾿ὗ " . ᾿ Π
τῶν ἀναγκαίων κεκτῆσθαι" μετὰ δὲ τὴν διαψήφισιν
Ἥ
»"
ο.άνον, ᾿ς, ὉΕ ΠΕΟΙΡΥΒ 118. ΧΗ. 429
Δ 3 κ ς ᾿ ῇ 3 [2 »-Σ΄᾽ Ἴ
ἱχάστην, εὐθὺς ὑπὸ κήρυκος, ἀκουόντων τῶν δικα-
τῶν. ἐπειδὰν δὲ ὁ τῶν δικασίμων μηνῶν ἐχόμενος
" «- τ 5 αὴ4ὁΝ ᾿ ἃ. Ὗ
γένηται μὴν, ξάν τις μὴ ἀπηλλάττῃ τὸν νικήσαντα
ς ὄχ 01 «ε ϑ ᾿ , -
ξχόντα ἑχὼν, ἡ διχόσασα ἀρχὴ συνεπομένη τῷ γι-
κῶντι, τὰ τοῦ ὄφλοντος παραδιδότω χρήματα. ἐὰν
᾿ Ἁ 2 ς Γ 2 ξι.: δὲ ν 2)ὴ Τ
δὲ μὴ ἔχωσιν ὁπόϑεν, ἐλλείπῃ δὲ μὴ ἔλαττον δρα-
»"Ὕ " ἾΞ " "
χμῆς, μὴ πρότερον εἶναι τούτῳ δίκας πρὸς ἄλλον
δὰ »ν ) , ῃ ω -
μηδένα, πρὶν ὧν ἐκπληρώσῃ τὸ χρέος ἀπαν τῷ γική-
2 α τ -»" 9»
δαντί, ἄλλοις δὲ πρὸς τοῦτον ἕστωσαν δίκαι κυρίως.
ν ᾿ -“ " 9 ι ι
ἐὰν δέ τις ἀφῃρῆται τὴν ἀρχὴν τὴν χκαταδικάσασαν
5 ᾿ 32 ΕῚ -»
καταδικασϑεὶς, εἰσαγόντων μὲν αὐτὸν εἰς τὸ τῶγ
. ͵ 3 ᾿ 35 » ᾿
ψομοφυλάκων δικαστήριον οἱ ἀφαιρεθέντες ἀδέκὼς"
ΤΑ, ͵ , 4 ε;
ἐὰν δὲ τις ὄφλῃ τὴν τοιαύτην δίκην, ὡς ὅλην τὴν
πόλιν καὶ νόμους φϑείρων, ϑαγάτῳ ζημιούσθω. ἀν-
, ἡ γόμους φϑείρων, ϑαγάτῳ ζημιούσθω. ἂν
δορὶ δὴ τῷ μετὰ τοῦτο «γενγηϑέντι, καὶ ἐκτραφέντι,
καὶ γεννήσαντι καὶ ἐκϑρέψαντι τέχνα, καὶ ξυμμίέ-
ξ ͵ ͵ ὃ ᾿ , ΔΉΣΣΣ ν»
ξαντι συμβόλαια μετρίως, διδόντι τε δίκας εἴτινα
τὸ " Ὺ Ἄς ΨῪ 2 εν ν δὰ εὐ έων
ἠδικήκει, αὐ παρ ἑτέρου ἐκλαβόντι, σὺν τοῖς νό-
᾿ ᾿ Ἷ Ἄ ι , ΓΙ
ἵμοις ἐν μοίρᾳ γηράσαντι, τελευτὴ: κίγνοιτ᾽ ἂν κατὰ
. ῃ ; τάξω. ὺ"ς ῃ
φύσιν. Περὶ τελευτήσαντας δὴ, εἴτε τις ἀρόην, εἴτὲ
τις θῆλυς ἢ, τὰ μὲν περὶ τὸ ϑεῖα γόμιμα τῶν τε
. - - ““ - . " ΞΞ
ὑπὸ γῆς ϑεῶν καὶ τῶν τῇδε, ὁσὰ προσήκει τελεῖ-
σϑαι, τοὺς ἐξηγητὰς γίγνεσθαι κυρίους φράζοντας.
᾿ Δ Τὰς “" Γ' ς ι ᾿
ϑήκας δ᾽ εἰναι, τῶν χωρίων» ὁπόσα μὲν ἐργάσιμα μη-
-“ ᾿ ᾿ ᾿ " ᾿ .- ει
δαμοῦ, μὴτὲ τι μέγα μὴτέ τι σμικρὸν μνῆμα" α δὲ
«ς , ων 9 ϑιὼὰ ἃ Ι 2 -“53-»ὦ
ἢ χώρα πρὸς τοῦτ αὐτὸ μόγον φύσιν ἔχει, τὰ τῶν
" , 3 ! -Ὁ -“Ὕ
τετελευτηκότων σώματα μάλιστα ἀλυπήτοως τοῖς ζῶσι
εδεχομέγη κρύπτειν, ταῦτα ἐκπληροῦν. τοῖς δὲ ἀν-
᾿ εἰ ᾿ ᾿ Ἅ, ΕἾΤ αἱ -
ϑρώποις ὅσα τροφὴν μήτηρ οὖσα ἢ γὴ πρὸς ταῦτο
Ασο ΡΙΑΤΟΝΙΒ5 Ῥ.9509.κ.Ὀ.ς.
᾿ Τ ᾿ " - ἐν" 3
πόφυκε βούλεσθαι φέρειν, μὴτε ζῶν μὴτὲ τις ἀπο-
ΕῚ ͵ Π “--Ὁ " δ. “Σο ἑ, κὼ ΠῚ ᾿
ϑανὼν στερείτω τὸν ζῶνϑ' ἡμῶν. χῶμα δὲ μὴ χγων-
΄ ες , 5 "Ὃἢ΄Ὁ ᾽ν, ᾿
γύναι ὑψηλότερον πέντε ἀνδρῶν ἔργον, ἐν πένδ᾽ ἡ-
᾽ 2 }] Ἧ,
μέραις ἀποτελούμενον. λέϑινα “δὲ ἐπιστήματα μὴ
- τ ᾿ .-
μείζω ποιεὲν ἢ ὅσα δέχεσθαι τὰ τοῦ τετελευτηκότος
» " «ς “ι«|΄͵᾽-Ὗ ,
ἐγκώμια βίου, μὴ πλείω τεττάρων ἡρωϊκῶν στίχων.
τὰς δὲ προϑέσεις πρότερον μὲν μὴ μακρότερον χρό:
γον ἔνδον γίγνεσϑαι τοῦ δηλοῦντος τόν τε ἐκτεϑ»εῶ-
Ἃ ι ., ΒΥ 393ϑ»ν ι ε
τὰ καὶ τὸν ὄντως τεθνηκότα. εἴη δ᾽ ἂν σχεδὸν ὡς
τἀνϑρώπινα μέτρον ἔχουσα, τριταέα πρὸς τὸ μν»ῆ-
2 ᾿ }- 3. Υ̓ ἐμ Π ᾿
μα ἐχφορά" πείϑεσθαι δ΄ ἐστὲ τῷ νομοϑέτῃ χρεὼν
Ἵ] - “»
τά τε ἀλλα, καὶ λέγοντε ψυχὴν σώματος εἶναι τὸ πῶν
3 - -
διαφέρουσαν: ἐν αὐτῷ τε τῷ βέῳ, τὸ παρεχόμενον
Ἔ ΡΣ ΕΣ" ἢ ὍΔ) κ, Χ3 “ἂν
ἡμῶν ἕκαστον τοῦτ᾽ εἶναι μηδὲν ἄλλ᾿ ἢ τὴν ψυχήν.
ι ι΄ “΄ 5 “7 « -Ὁ « Π «' ᾿
τὸ δὲ σῶμα ἱἐνδαλλόμενον ἡμῶν ἑκάστοις ἕπεσϑαι"
καὶ τελευτησάντων λέγεσθαι καλῶς εἴδωλα εἰναι τὰ
"Ὁ - » ς -»Ὕ ,
τῶν νεχρῶν σώματα. τὸν δὲ ὄντα ἡμῶν ἕκαστον ὄν-
τως ἀϑάνατον εἶναι, ψυχὴν ἐπονομαζόμενον, παρὼ
ϑεοὺς ἄλλους ἀπιέναι, δώσοντα λόγον, καϑάπερ ὃ
«ς ͵ , [ ᾿ ΒῚ ἔ - 9 ς ᾿
γόμος ὃ πάτριος λέγει. τῷ μὲν ἀγαϑῷ ϑαῤῥδαλέον,
- -“ Ε] -
τῷ δὲ κακῷ μάλα φοβερόν" βοὴϑειὰν τε αὐτῷ μὴ τινα
ΕἸ “᾿" ΘΡρ -»
μεγάλην εἶναι τετελευτηκότι. ζῶντι γὰρ ἔδει 8 ο᾽ ϑεῖν
᾿ τ {7 »
πάντας τοὺς προσήκοντας, ὁπὼρ ὁτι δικαιότατος ὧν
καὶ ὁσιώτατος ἕζη τε ζῶν, καὶ τελευτήσας, ἀτιμώρη-
τος ἂν κακῶν ἁμαρτημάτων ἐγίγνετο τῶν μετὰ τὸν
ι τ 3ῳ»
ἐνθάδε βίον. ἐκ δὲ τούτων οὕτως ἐχόντων, οὐδέποτε
Ω - ι , ς »"
οἰκοφϑορεῖν χρὴ, διαφέροντα γομίζοντα τὸν αὑτοῦ
- τ »-"-Ἄ "-΄ ΒΩ
τοῦτον εἶναι τὸν τῶν σαρκῶν ὄγκον ϑαπτόμενον"
55} "Ὁ ᾿ ᾿ ει ΙΕ ᾿ ΔΙ Ν ᾿
ἀλλ᾽ ἐκεῖνον τὸν υἱὸν, ἢ ἀδελφὸν, ἢ οντινα τὶς μό-
ἀ.μ.9ὕ0 4.0. ΠῈ ΤΕΘΙΒΥΘ 118. ΧΊΙ, 461
λισϑ᾽ ἡγεῖται ποϑῶν ϑάπτειν, οἴγεσϑαι περαίγοντα
καὶ ἐμπιπλάντα τὴν αὑτοῦ μοῖραν: τὸ δὲ παρὸν
δεῖν εὖ ποιεῖν, τὰ μέτρια ἀναλίσκοντα ὡς εἰς ἄψυ-
χον χϑονίων βωμόν. τὸ δὲ μέτριον νομοϑέτης ἂν
μαντεύσαιτο οὐκ ἀσχημονέστατα. ἔστω δὴ νόμος οὗ-
τος" τῷ μὲν δὴ τοῦ μεγίστου τιμήματος, εἰς τὴν πᾶ-
σὰν ταφὴν ἀναλισκόμενα μὴ πλέον πέντε μνῶν" τῷ
δὲ τοῦ δευτέρου, τρεῖς μναῖ καὶ δύο τῷ τοῦ τρέ-
του. μνὰ δὲ τῷ τοῦ τετάρτου, μέτρον ἂν ἔχη τῶν ἄ-
ναλωμάτων. νομοφύλαξι δὲ πολλά τε ἀλλα ἀνάγκη
πράττειν, καὶ πολλῶν ἐπιμελεῖσθαι" τούτων δ᾽ οὐχ
ἥκιστα, ὅπως ἂν παίδων τε καὶ ἀνδρῶν καὶ πάσης
ἡλικίας ἐπιμελούμενοι. ζῶσι. καὶ δὴ καὶ πρὸς τὸ τέλος
ἁπάντων γομοφύλαξ εἷς γέ τις ἐπιστατεῖ, ὃν ἂν οἵ
τοῦ τετελευτηκότος ἐπίσκοπον οἰκεῖοι παραλάβωσιν"
ᾧ καλόν τ᾽ ἔστω καλῶς καὶ μετρίως τὸ περὶ τὸν τετε-
ἌΝ γιγνόμενα, καὶ μὴ καλῶς, αἰσχρόν. πρό-
ϑεσις δὲ καὶ τἄλλα ἔστω μὲν πατὼ τὸν περὶ τὰ τοι-
αὕτω νόμον γιγνόμενα" τῶ δὲ πολιτικῷ νόμῳ νομο-
ϑετοῦντι παραχωρεῖν χρὴ τὰ τοιάδε: δακρύειν μὲν
τὸν τετελευτηκότα, ἐπιτάττει» ἢ μὴ, ἄμορφον. ϑρη-
γεῖν δὲ καὶ ἔξω τῆς οἰκίας φωνὴν ἐξαγγέλλειν, ἅπα-
γορεῦειν " καὶ τὸν νεκρὸν εἰς τὸ φανερὸν προσάγειν
τῶν ὅδῶν κωλύειν, καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς πορευόμενοῦ
φϑέγγεσϑαι, καὶ πρὸ ἡμέρας ἔξω τῆς πόλεως εἶναι:
ταῦτα δὴ κείσϑω:τε οὕτω περὶ τὰ τοιαῦτα γόμιμα ἢ ᾽
καὶ ὃ μὲν πειϑόμενος, ἔστω ζημίας ἐκτός " ὁ δὲ ἄπει
ϑῶν ἑνὶ τῶν ἡὐμμβαλόμριν , ὑπὸ πάντων ζημιούσϑω
τῇ δοξάσῃ πᾶσι ποινῇ ζημίᾳ. ὅσαι δ᾽ ἄλλαι γίγνονα
402 ΡΙΑΤΟΝΙΘ . ς. ἃ.
ται περὶ τελευτήσαντας ταφοὶ, εἴτε καὶ ἄταφοι πρε-
ἕεις, περὶ πατροφόγων καὶ ἱεροσύλων καὶ τῶν τοιοὺ-
των πάντων, εἰρημέναι ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν κεῖνται
« , ΓΣ ς »
διὰ νόμων. ὥστε σχεδὸν ἡ νομοϑεσία τέλος ἂν ἡμῖν
ἔχοι. τῶν πάντων δ᾽ ἑκάστοτε τέλος, οὐ τὸ δρᾶσαΐ
τι σγεδὸν, οὐδὲ τὸ κτήσασϑοιν κατοικῆσαί τ᾿ ἐστίν"
5 ᾿ -» , - ᾿
ἀλλὰ τῷ γεννηϑὲντι σωτηρίαν ἐξευρόντα τελέως ἀεὶ,
κι. , “ " ει 7 »ὋὌ -“»"
τόν ἤδη νομίζειν πᾶν ὅσον ἔδεν πραχϑῆναν πεπρί-
χϑαι" πρότερον δ᾽ ἀτελὲς εἶναι τὸ ὅλον. ΚΖ. Καλῶς,
3. ο" λέ: ιν δὲ ᾿ - Ψ τηϑὲ 3,
ὦ ξένε, λέγεις. πρὸς ὁ, τι θεὲ τὸ γὺν οὖ ῥηϑὲν εἴρη-
, » -
ται, φράζ᾽ ἔτι σαφέστερον. .4Θ. « Κλεινία, πολλὰ
“»ο“ἙΨ. , -»Σ8ἷ΄ , " 3 ωῳ
τῶν ἔμπροσϑεν καλῶς εἴρηται σγεδὸν δὲ οὐχ ἡκιστὰ
τὰ τῶν μοιρῶν προσρήματα. ΚΙ. Ποῖα δή; 46Θ.Τ7ὸ
᾿ ι ἘΠ ν ν ᾿
άχεσιν μὲν, τὴν πρώτην εἰναν" Κλωϑὼ δὲ, τὴν
"7 " ὐὐφ
δευτέραν" τὴν Ἄτροπον δὲ τρίτην, σώτειραν τῶν λὲε-
χϑέντων᾽ ἀπειχασμένα τῇ τῶν χλωσϑέντων τῷ πυρὶ,
τὴν ἀμετάστροφον. ἀπεργαζομένων δύναμιν. ὃ δὴ
καὶ πόλει καὶ πολιτείᾳ δεῖ μὴ μόνον ὑγίειαν καὶ σω-
τηρίαν τοῖς σώμασι παρασκευάζειν, ἀλλὰ καὶ εὐνο-
μίαν ἐν ταῖς ψυχαῖς, μᾶλλον δὲ σωτηρίαν τῶν »ὁ-
ςν 2. ») ." (ἢ » -- 3 » "
μων. ἡμῖν δ᾽ ἔτι μοι φαΐνεσϑαι δοκεῖ τοῦτ᾽ ἐλλεῖπον
-" Γ Ὡς -» ᾿ ι 3 ᾿ ΕῚ
τοῖς νόμοις εἶναι, πῶς χρὴ τὴν ἀμετάστροφον αὺ-
»“Ὗ Υ͂ ᾿ ε .3
τοῖς ἐγγίνεσθαι κατὰ φύσιν δύναμιν. ΚΑ,. Οὐ σμι-
, ’ ζ »" " ΕῚ Ἂ, " [4 »"Ὕ} τ ᾿
χρὸν λέγεις, εἴπέρ ἐστι καὶ δυνατὸν εὑρεῖν ὁπὴ γ'π
ΕῚ ῳϑ. Δ...
γνοιὲ ἂν παντὶ κτήματι τὸ τοιοῦτον. 40. ᾿4λλ: ἐστὶ
. Ὁ Α ὺ
μὴν δυνατὸν, ὡσγέ μοι τανῦν παντάπασι καταφαΐ-
᾿ Υ «οὐ Ἷ Χ
νεται. ΚΑ. Μὴ τοίνυν ἀφιστώμεϑα μηδενὶ τρόπῳ,
32 ἣ 5.9
πρὶν ἂν τοῦτ᾽ αὐτὸ ἐκπορισώμεϑα τοῖς εἰρημένοις
νόμοις. γελοῖον γὰρ τόγε μάτην πονήσαντα ὁτιοῦν,
νιϑθη.εν,... ἈΠῈ ΤΕΘΙΒΥ͂Β. 118. ΧΙ], 468
εἰς μηδὲν βέβαιον καταβαλεῖν. 1 ΕΠ΄. ᾿Ορϑῶς παρα-
κελεύῃ" κοιὶὶ ἐμὲ τοιοῦτον εὑρήσεις ἄλλον. Καὶ Δ. Καλῶς
δὴ λέγεις. τίς οὖν δὴ, φὴς σωτηρία γίγνοιτ᾽ ἂν καὶ
τίνα τρόπον πολιτείᾳ τε καὶ τοῖς τόμοις ἡμῖν; «469.
“1ρ᾽ οὐκ εἴπομεν ὅτι δεῖ σύλλογον ἡμῖν ἐν τῇ πόλει
γίγνεσθαι τοιόνδὲ τινα" δέκα μὲν τῶν νομοφυλάκων
τοὺς πρεσβυτάτους ἀεΐ, τοὺς δὲ τἀριστεῖα εἰληφότας
ὅπαντας δεῖν εἰς ταὐτὸ συλλέγεσθαι τούτοις " ἔτι δὲ
τοὺς ἐκδημήσαντας ἐπὶ ζήτησιν εἴτι που πρὸς τὴν
γομοφυλακίαν γίγνοιτο ἕν καίριον ἀχοῦσαι" καὶ
σωϑέντας οἴκαδε, δόξαι τούτοις αὐτοῖς διαβασανι--
σϑέντας, τοῦ ξυλλόγου ἀξιοκοινωνήτους εἶναι. πρὸς
τούτοις δὲ, ἕνα ἕκαστον δεῖν προσλαμβάνειν τῶν γνέ-
ων, μὴ ἔλαττον» ἢ. τριακονταετῇ γεγονότα. πρῶτον δὲ
αὐτὸν χρίναντα ἐπάξιον εἶναι φύσει καὶ τροφῇ τὸν
γέον, οὕτως εἰς τοὺς ἄλλους εἰσφέρειν" καὶ ἐὸν μὲν
δύξῃ καὶ τοῖς ἄλλοις, προσλαμβάνειν" εἰ δὲ μὴ, ἀ-
πόῤῥητον δἶνυν τὴν .7)εγονυῖαν κρίσιν᾽, τοῖς τε ἄλλοις
“δὴ καὶ μάλιστ᾽ αὐτῷ τῷ ἀποκριϑέντι. δεῖν δὲ ὄρ-
ϑόοιον εἶναν τὸν σύλλογον, ἡνίκ ἂν τῶν ἄλλων πρά-
ἕξεων δίων τε καὶ κοινῶν καὶ μάλιστ᾽ ῇ τις σχολὴ
παντὶ. τοιοῦτόν τι που λεχϑὲν ἡμῖν ἣν ἐν τοῖς ἔμ-
προσϑεν λόγοις. ΚΑ. Ἦν γὰρ οὖν. 4. Τούτου δὴ
πέρι τοῦ συλλόγου πάλιν ἀναλαβὼν λέγοιμ ἂν τὸ
τοιόγδε. φημὶ, εἴτις τοῦτον βάλοιτο οἷον ἄγκυραν
πάσης τῆς πόλεως, πάντα ἔχουσαν τὶ πρόσφοραξαυ-
τῇ, σώζειν ἂν ξύμπαντα ὰ ,βουλόμεϑα. ΚΑ. πῶς
δή; 440. Τὸ μετὰ τοῦτο, ἡμέτερος ἂν καιρὸς γέ-
γνοιτο, ὀρϑῶς φράζοντας, μηδὲν ἀπολείπειν προϑυ-
403 ΡΙΑΤΟΝΕΒ ἀ.ς.Ρ.909.1.".
μίας. ΚΑ. Καὶ μάλα καλῶς εἶπες" ποίει ϑ᾽ ὥσπερ
καὶ διανοῇ. 46. Χρὴ τοίνυν, ὦ Κλεινέα, παντὸς
πέρι νοῆσαι σωτῆρα τὸν εἰκότα ἐν ἑκάστοις τῶν ἕρ-
γων, ὡς ἐν ζώῳ ψυχὴ καὶ κεφαλὴ τόγε μέγιστον πε-
φύκατον. Κι. Πῶς αὖ φής; 46. Ἢ τούτοιν ἀρετὴ
δὴ που παντὶ παρέχει ζώῳ σωτηρίαν. 1.1. Πῶς; ΑΘ.
Ψυχὴ μὲν, σιρὸς τοῖς ἄλλοις, νοῦς ἐγγινόμενος" κε-
φαλῇ δ᾽ αὖ, πρὸς τοῖς ἄλλοις, ὄψις καὶ ἀκοὴ. ξυλ-
λήβδην δὲ, νοῦς μετὰ τῶν καλλίστων αἰσϑήσεων
κραϑεὶς, γενόμενός τὲ εἰς ἕν, σωτηρία ἑκάστων δικαι-
ὁτατ᾽ ἂν εἴη καλουμένη. ΚΑ. Ἔοικε γοῦν. 4. ᾿ξ
οἱἰκδ γάρ. ἀλλ᾿ ὃ περὶ τί νοῦς μετ᾽ αἰσϑήσεων κρα-
ϑεὶς, σωτηρία πλοίων ἕν γε χειμῶσι καὶ ἐν εὐδίαις
γίγνοιτ᾽ ἄν; ἀρ οὐκ ἐν νηὶ κυβερνήτης ἅμα καὶ
ναῦται, τὰς αἰσϑήσεις τῷ κυβερνητικῷ γνῷ συγκερα-
σάμενοι, σώζουσιν αὑτοὺς τε καὶ τὰ περὶ τὴν ναῦν;
ΚΑ. Τί μήν; 40. Οὐδὲν δὴ πολλῶν δεῖ τῶν περὴ
τὰ τοιαῦτα παραδειγμάτων" ἀλλ᾽ οἷον περὶ στρατο-
πέδων καὶ ἰατρικῆς γοήσωμεν, τίνα ϑέμενοι στρα-
τηγοὶ σκοπὸν καὶ ἰατρικὴ ὑπηρεσία πᾶσα στοχάζοιτ᾽
ἂν τῆς σωτηρίας. ΚΑ. ᾿Ορϑῶς. 4. Ἧρ᾽ οὐχ ἡ μὲν
γίκην καὶ κράτος πολεμίων’ ἢ δὲ, ἰατρῶν τε καὶ ὑπη-
ρετῶν ὑγιείας σώμασι παρασκευὴν; ΚΑ͂. Πῶς γὰρ
οὔ; 46. Ἰατρὸς δὴ τὸ περὶ σῶμα ἀγνοῶν, Ὁ προσ-
εἰπομεν ὑγίειαν νῦν, ἢ νίκην στρατηγὸς, ἢ τῶν ἄλ-
λων ὅσα δὴ διήλθομεν, ἔσϑ᾽ ὕπως ἂν νοῦν περτιεί
τούτων ἂν ἔχων φαίνοιτο; ΚΑ,. Καὶ πῶς; 40. Τί
δὲ δὴ περὶ πόλιν; εἴτις τὸν σχοπὸν οἱ βλέπειν δὲ
τὸν πολιτικὸν φαίνοιτο ἀγνοῶν, ἄρα ἄρχων μὲν πρῶ-
ς.ἅ.6, ὍΕ ΓΈΘΙΒΥΘ 115. ΧΙ], 468
τον δικαίως ἂν προσαγορεύοιτο ;᾿ εἶτα σώζειν ἂν δυ-
γατὸς εἴη τοῦτο οὗ τὸν σκοπὸν τοπαράπαν μηδ᾽ εἰ-
δείη; ΚΑ. Καὶ πῶς; 46. Δεῖ δὴ καὶ τανῦν», ὡς ἔοι-
κεν, εἴπερ μέλλει τέλος ὃ κατοικισμὸς τῆς χώρας ἢ-
μὲν ἕξειν, εἶναί τι τὸ γιγνῶσκον ἐν αὐτῷ πρῶτον μὲν
τοῦτο ὃ λέγομεν τὸν σκοπὸν, ὕστις ποτὲ ὃ πολιτι-
κὸς ὧν ἡμῖν τυγχάνει" ἔπειτα, ὅντινα τρόπον δεῖ με-
τασχεῖν τούτου" καὶ τἰς αὐτῷ καλῶς ἢ) μὴ συμβου-
λεύει τῶν νόμων αὐτῶν, πρῶτον, ἔπειτα ἀνθρώπων.
εἰ δ᾽ ἔσται τοῦ τοιούτου κενὴ τὶς πόλις, οὐδὲν ϑαυ-
μαστὸν, ἄνους οὖσα καὶ ἀναίσϑητος εἰ πράξει τὸ
προστυχὸν ἑκάστοτε ἐν ἑκάσταις τῶν πράξεων. ΚΑ.
᾿ἀληϑὴῆ λέγεις. 46. Νῦν οὖν ἡμῖν ἐν τίνι ποτὲ τῶν
τῆς πόλεως μερῶν ἢ ἐπιτηδευμάτων ἔστιν ἱκανὸν
κατεσχευασμένον ὅτιοῦν τοιοῦτον φυλακτήριον, ἔχο-
μὲν φράζειν; ΙΑ 4. Οὐ δῆτα, ὦ ξένε, σαφῶς γε. εἶ δ᾽
οὖν τοπάζειν δεῖ, δοκεῖ μοι τείνειν ὃ λόγος οὗτος
εἰς τὸν σύλλογον, ὃν εἶπες νῦν δὴ γύκτωρ δεῖν ἕυν-
ιέναι. 46. Καάλλισϑ' ὑπέλαβ θὲς," ὦ Ἑλεία . χαὶ δεῦ
δὴ τοῦτον, ὡς ὃ νῦν παρεστηκὼς ἡμῖν λόγος μηνύει,
πᾶσαν ἀρετὴν ἔχειν". ἧς ἄρχει τὸ μὴ πλανᾶσθαι,
πρὸς πολλὰ ᾿ϑϑυχοδόμενὸν . ἀλλ εἰς ἕν βλέποντα,
πρὸς τοῦτο ἀεὶ τὼ πάντα οἷον βέλη ἀφιέναι. 14.
Παντάπασι μὲν οὖν. 4. νῦν δὴ μαϑησόμεϑα ὅτι
ϑαυμαστὸν οὐδὲν, πλανᾶσϑαι τὰ τῶν πόλεων γό-
μιμα, ὅτι πρὸς ἄλλο ἀλλη βλέπει τῶν νομοϑεσιῶν
ἐν τῇ πύλει ἑκάστῃ. καὶ τὰ μὲν πολλὰ οὐδὲν ϑαυμα-
στὸν τὸ τοὶς μὲν τὸν ὅρον εἶναι τῶν δικαίων, ὅπως
ἄρξουσι τινὲς ἐν τῇ πόλει, εἶτ᾽ οὖν βελτίους εἴτε χεΐ»
Ῥωλτ, Τ᾿ ΥΙ, ἜΝ
466 ΟΠ ΡΓΙΑΤΟΝΙΒ ῬΕΟΝ ὦ;
ρους τυγχάνο υσιν ὄγτες" τοῖς δ᾽, ὅπως πλουτήσου-
σιν, εἴτ᾽ οὖν δοῦλοι τινῶν ὄντες, εἴτε καὶ μὴ" τῶν
δ᾽ ἡ προϑυμία πρὸς τὸν ἐλεύϑερον δὴ βίον ὥρμη-
μένη. οὗ δὲ καὶ ξύνδυο νομοϑετοῦνται, πρὸς ἄμφω
βλέποντες, ἐλεύϑεροΐ τε ὅπως, ἄλλων τε πόλεων ἕ-
σονται δεσπόται" οἵ δὲ σοφώτατοι, ὡς οἴονται πρὸς
ταῦτά γε καὶ τὰ τοιαῦτα ξύμπαντα" εἰς ἕν δὲ οὐδὲν,
διαφερόντως τετιμημένον ἔχοντες φράξειν, εἰς ὃ τἄλλ᾽
αὐτοῖς δεῖ βλέπερν. ΚΑ. Οὐκοῦν τόγ ἡμέτερον, ὦ
ξένε, ὀρϑῶς ἂν εἴη πάλαι τιϑέμενον. πρὸς γὼρ ἕν
ἔφαμεν δεῖν ἀεὶ πάνϑ'᾽ ἡμῖν τὰ τῶν νόμων βλέποντ'
εἶναι. τοῦτο δ᾽ ἀρετὴν που ξυνεχωροῦμεν πάνυ ὁρ-
ϑῶς λέγεσθαι. 4. Ιναΐ, ΚΑ. Τὴν δέ γε ἀρετὴν,
τέτταρα ἐϑεμὲν που. «160. Πάνυ μὲν οὖν. ΚΑ. Ἰγοῦν.
δὲ γε, πάντων τούτων ἡγεμόνα" πρὸς ὃν δὴ τά τε΄
ἄλλα πάντα καὶ τούτων τὰ τρία δεῖ βλέπειν. 46.
Καἀλλιστ᾽ ἐπακολουϑξϊς, ὦ Κλεινία. καὶ τὰ λοιπὰ
δὲ ξυνακολούϑει. νοῦν γὰρ δὴ κυβερνητικὸν μὲν καὶ᾿
ἰατρικὸν καὶ στρατηγικὸν εἴπομεν εἰς τὸ ἕν ἐκεῖνο οἵ,
δὴ βλέπειν" τὸν δὲ πολιτικὸν ἐλέγχοντες ἐνταῦϑ᾽ ἐπ᾿
σμὲν νῦν. καὶ καϑάπερ ἀνϑρωπον ἐπανερωτῶντες,.
εἴποιμεν ἂν, ὦ ϑαυμάσιε, σὺ δὲ δὴ ποὶ σκοπεῖς ; τὸ
ποτ᾿ ἐκεῖγό ἐστι τὸ ἕν, ὃ δὴ σαφῶς ὃ μὲν ἰατρικὸς
γοῦς ἔχει φράζειν" σὺ δ᾽ ὧν δὴ διαφέρων, ὡς φαίης
ἂν, πάντων τῶν ἐμφρόνων, οὐχ ἕξεις εἰπεῖν; ἢ σὺ
78» Ἵ]έγιλλε καὶ ΙΚλεινέα, ἕ ἔχετον διαρϑροῖντες ἱ ὑπὲρ
αὐτοῦ φράζειν πρὸς ἐμὲ τί ποτὲ φατὲ εἶναι τοῦτο;
καϑάπερ ὑπ᾽ ἄλλων ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς συχνῶν διωριζό-
μην; ΚΑ. Οὐδαμῶς, ὦ ξένε. 4. Τί δ᾽ ὅτι δεῖ προ-
'
Ι
,
ἃ.ο.964.. ὈῈ ΓΕΘΙΒΥ͂Β 118. ΧΙ. 467
ϑυμεῖσθαί τε ξυνιδεῖν αὐτὸ καὶ ἐν οἷς; ΙΚ(4. Οἷον ἐν
μ )
“ἶσι λέγεις; 4. Οἷον, ὅτι τέτταρα ἔφαμεν ἀρετῆς
εἴδη γεγονέναι, δῆλον ὡς ἕν ἕκαστον ἀνάγκη φάναι,
τεττάρων γ8 ὄντων. ΚΑΙ Τί μήν; » Α6. Καὶ μὴν ἕν
γε ἅπαντα ταῦτα προσαγορεύομεν. ἀνδρείαν γὰρ
φαμὲν ἀρετὴν εἶναι, καὶ τὴν φ φρύνησιν, ἀρετήν" καὶ
τὸ δύο τἄλλα, ὡς ὄντως ὄντα οὐ πολλὰ, ἀλλ᾽ ἕν
τοῦτο μύνον ἀρετήν. ΚΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 46. Ἢ
μὲν τοίνυν διαφέρετον αὐτοῖν τούτω τὼ δύο, καὶ δύ
ὀνόματα ἐλαβέτην καὶ τἄλλα, οὐδὲν Χο δεπον εἰπεῖ"
ἢ δὲ ἕν ἀμφοῖν ἐπωνομάσαμεν ἀρετὴν καὶ τοῖς ἀλ-
λοις, οὐκ εὐπετὲς ἔτι. Καὶ 4. πῶς λέγεις; 46. Οὐδὲν
χαλεπὸν ὅγε λέγω δηλῶσαι. διανειμώμεθα γὰρ ἀλ-
λήλοις τὴν ἐρώτησιν καὶ ἀπόκρισιν. Καὶ. Πῶς αὖ
φράζεις; 410. ᾿Ερώτησόν με τί ποτε ἕν προσαγορεύ-
οντες ἀρετὴν, ἀμφότερα δύο πάλιν αὐτὶ προσείπο-
μὲν" τὸ μὲν, ἀνδρείαν, τὸ δὲ, φρόνησιν. λέγω γάρ
σον τὴν αἰτίαν" ὅτι τὸ μέν ἐστι περὶ φόβον, οὗ καὶ
τὶ ϑηρία μετέχει τῆς ἀνδρείας, καὶ τά γε τῶν παί-
δὼν ἢϑη τῶν πάνυ νέων. ἄνευ γὰρ λόγου καὶ φύσει
Σ γνετια ἀνδρεία ψυχή; ἄνευ δὲ αὖ λόγου ψυχὴ φρύ-
»ιμός τὲ καὶ νοῦν ἔχουσα οὔτ᾽ ἐγένετο πώποτε, οὔτ
ἔστιν, οὐδ᾽ αὖϑις ποτὲ γενήσεται . ὡς ὄντος ἑτέρου.
ΚΑ. “Ἱληϑῆ λέγεις. 46. “Ἢ μὲν τοίνυν ἐστὸν δια-
φόρω καὶ δύο, σὺ παρ᾽ ἐμοῦ ἀπειληφας τῷ λόγῳ" ἢ
δὲ ἕν καὶ ταὐτὸν, σὺ πίώλιν ἀπόδος ἐμοί, διανοοῦ
δὲ ὡς ἐρῶν καὶ ὅπη τέτταρα ὄντα ἕν ἐστι" καὶ ἐμὲ δὲ
ἀξίου, σοῦ δείξαντος ὡς ἕν, πάλιν ὅπη τέτταρα. καὶ
δὴ τὸ μετὰ τοῦτο συοπῶμεν, τὸν ἰδόντα ἱχανῶς
αρ 5
488 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἐν
περὶ ὠντινωνοῦν, οἷς ἔστι μὲν ὄνομα; ἔστι δὲ αὖ
καὶ λόγος, πότερον μόνον ἐπίστασϑαι τοὔνομα χρε-
ὧν, τὸν δὲ λόγον ἀγγοεῖν " ἢ τὸν γνόντα τὶ καὶ περὶ
τῶν διαφερόντων μεγέϑεν τὲ καὶ κάλλει, πάντα τὰ
τοιαῦτα ἀγνοεῖν αἰσχρόν. ΚΑ. Ἔοικε γοῦν. 46.
Μεῖζον δή τι νομοϑέτῃ τε καὶ γομοφύλακι, καὶ ὃς
ἀρετὴ πάντων διαφέρειν οἴεται, καὶ νικητήρια τοὺς
των αὐτῶν εἴληφεν, ἢ ταῦτα αὐτὰ περὶ ὧν νῦν λέγο-
μεν, ἀνδρεία, σωφροσύνη, πρόνήδις, δικαιοσύνη;
ΚΑ. Καὶ πῶς; 46. Τούτων δὴ πέρι, τοὺς ἐξηγητὰς,
τοὺς διδασκάλους, τοὺς γομοϑέτας, τῶν ἄλλων τοὺς
φύλακας, τῷ δεομένην γνῶναΐξ τε καὶ εἰδέναι, 2) τῷ
δεομένῳ κολάζεσθαι τε καὶ ἐπιπλῆξαι ἁμαρτάνοντι,
πότερον οὐ δεῖ διδάσκοντα ἣν δύναμιν ἔχει κακία τε
καὶ ἀρετὴ, καὶ πάντως δηλοῦντα διαφέρειν τῶν ἀλ-
λων; ἀλλ᾽ ἢ ποιητὴν τινὰ ἐλϑόντα εἷς τὴν πόλιν, ἢ
παιδευτὴν γέων φάσκοντ' εἶναι, βελτίω φαίνεσϑαι
τοῦ πάσῃ ἀρετῇ γεγικηκότος; εἶτα ἐν τῇ τοιαύτῃ
πόλει ὅπου μὴ λόγῳ ἔργῳ τε ἱκανοὶ φύλακες εἶεν,
ἀρετῆς πέρι γιγνώσκοντες ἱκανῶς, ϑαυμαστόν τι ταὺ-
τὴν τὴν πόλιν, ἀφύλακτον οὖσαν, πάσχειν ἃ πολ-
λαὲὶ πάσγουσι τῶν γῦν πόλεων; ΙΚΑ͂. Οὐδέν γε, ὡς
εἰκός. 46. τί οὖν; ὃ λέγομεν γῦν ποιητέον ἡμῖν; ἢ
πῶς τοὺς φύλακας ἀκριβεστέρους τῶν πολλῶν περὲ
ἀρετῆς ἔργῳ καὶ λόγῳ κατασκεναστέον; 3) τίνα τρό-
πον τῇ τῶν ἐμφρόνων κεφαλῇ τὲ καὶ αἰσϑήσεσιν ὅ-
μοιωϑήσεται ἡμῖν ἧ πόλις, ὡς τοιαὑτην τινὰ φυλα-
κὴν οεοὴμ, « ἐν αὑτῇ; ΚΑ, Πῶς οὖν δὴ καὶ τίνα
τρόπον, ὦ ξένε, ἀπεικάζοντες αὐτὸ τοιούτῳ τινὶ λέ-
!
..955...0..., ὈΒ ΤΕΈΘΙΒΥΘ 118, ΧΙ]. 469
γομεν; ΑΘ. 4ῆλον ὡς αὐτῆς μὲν τῆς πόλεως οὔσης
τοῦ κύτους" τῶν δὲ φυλάκων τοὺς μὲν νέους, οἷον
ἐν ἄκρᾳ κορυφῇ ἀπειλημμένους τοὺς εὐφυεστάτους
ὀξύτητας ἐν πάσῃ τῇ ψυχῇ ἕχοντας περὶ ὅλην κύκλῳ
τὴν πόλιν δρᾷν" φρουροῦντας δὲ, παραδιδόναι μὲν
τὰς αἰσϑήσεις ταῖς μνήμαις, τοῖς πρεσβυτέροις δὲ
ἐξαγγέλους γίγνεσθαι πάντων τῶν κατὸ πόλιν. τοὺς
δὲ γῷ ἀπεικασμένους » τῷ πολλὰ καὶ ἀξια λόγου δια-
φερόντως φρονεῖν, τοὺς γέροντας, Θϑουλεύεσθαι" καὶ
ὑπηρέταις οεψερμδ μετὰ συμβουλίας τοῖς νέοις, οἵ-
τῶ δὴ κοινῇ σώζειν ἀμφοτέρους ὄντως τὴν πόλιν ὅ-
λην. πότερον οὕτω λέγωμεν, ἢ πῶς ἄλλως δεῖν κατα-
σκευάζεσϑαι; μῶν ὁμοίους πάντας δπασιημευσπς, καὶ
μὴ διηκριβωμένους ἔστιν οὕς! τραφέντας τε καὶ πε-
παιδευμένους; ΚΑ. ᾿Αλλ, ὦ ϑαυμάσιε, ἀδύνατον.
4. Ἰτέον ἄρα ἐπὶ τινὰ ἀκριβεστέραν παιδείαν τῆς
ἕμπροσϑεν. ΚΑ.“Ἴσως. 46. ᾿Αρ' οὖν ἧς δὴ νῦν σχε- -
δὸν ἐφηψάμεϑα; τυγχάνοι ἂν οὖσα ἧς χρείαν ὅχο-
μὲν αὕτη; ΚΑ. Παντάπασι μὲν οὖν. 46. Οὐκοῦν
ἐλέγομεν τόν γε πρὸς ἕκαστα- ἄκρον δημιουργόν τε
καὶ φύλακα, μὴ μόνον δεῖν πρὸς τὰ πολλὰ βλέπειν
δυνατὸν εἶναι, πρὸς δὲ τὸ ἕν ἐπείγεσθαι, γνῶναί τε,
καὶ γνόντα, πρὸς ἐκεῖνο συντόξασϑαι πάντα ξυγο-
ρῶντα. ΚΑ. ᾿ορϑῶς. 46... οὖν ἀκριβεστέραν σκἕ-
ψιν ϑετέον, περὶ ὁτουοῦν γίγνοιτο, ἢ τὸ πρὸς μέαν
ἰδέαν ἐκ τῶν πολλῶν καὶ ἀνομοίων δύνατον εἶναι
βλέπειν; ΚΑ. Ἴσως. 40. Οὐκ ἴσως, ἀλλ᾽ ὄντως, ὦ Ἧ
δαιμόνι, ταύτης οὐκ ἔστι σαφεστέροι μέϑοδος ἀ ἀν-
ϑρώπων οὐδενί. ΚΑ. “Σοὶ πιστεύων, ὦ ξένε, σιγ-
470 ΡΙΑΤΟΝΙΒ5 ἃ.ε.».96 δ.κ.ἢς
χωρῶ δὴ" καὶ ταύτῃ πορενώμεϑα λέγοντες. 446. 4γα-
γκαστέον ἀφ᾽, ὡς ἔοικε, καὶ τοὺς τῆς ϑείας πολι-
τείας ἡμῖν φύλακας ἀκριβῶς ἰδεῖν, πρῶτον, ὃ, τι
ποτὲ διὰ πάντων τῶν τεττάρων ταὐτὸν τυγχάνει" ὃ
δὴ φαμὲν ἔν τὸ ἀνδρείᾳ καὶ σωφροσύνῃ καὶ δικαιο-
σύνῃ καὶ ἐν φρονήσει ἕν ὃν, ἀρετὴν. ἑνὶ δικαίως ὁ ἂν
ὀνόματι προσαγορεύεσϑαι. τοῦτο, ὦ φίλοι, εἰ; μὲν
βουλόμεθα, τανῦν οἱόνπερ σφόδρα πιέσαντες μὴ ἀ-
γῶμεν, πρὶν ἂν ἱκανῶς εἴπομεν τί ποτέ ἐστιν, εἰς ὃ
βλεπτέον, εἴτε ὡς ἕν, εἴτε ὡς ὅλον, εἴτε ὡς ἀμφότε-
ρα, εἴτε ὅπως ποτὲ πέφυκεν, ἢ, τούτου διαφυγόντος
ἡμᾶς ς, οἰόμεϑα ποτὲ ἡμῖν ἱκανῶς ἕξειν τὰ πρὸς ἄρε-
τὴν, περὶ ἧς οὔτε εἰ πολλὰ ἔστ' οὔτ᾽ εἰ τέτταρα, οὔϑ'
ὡς ἕν, δυνατοὶ φράζειν ἐσόμεϑα; οὐκοῦν ξάν γε ἧ-
μὲν ξυμβούλοις πειϑώμεϑα, ἀμωσγέπως μηχανησό-
μεϑα ἐν τῇ πόλει ἐγχεγονέναι τοῦϑ' διᾶν" εἰ δ᾽ ἄρα
τοπαράπαν δοκεῖ, ἐᾷν χρεών. ΚΑ. Ἥκιστα, νὴ τὸν
ξέγιον, ὦ ξένε, ϑεὸν, ἑατέον που τὸ τοιοῦτον" ἐπεὶ
δοκεῖς ἡμῖν ὀρϑότατα λέγειν. ἀλλὰ δὴ πῶς τις τοῦτ᾽
ἂν μηχανῷτο; «40. Ἰηήπω τὸ πῶς ἂν μηχανησαίμε-
ϑα λέγωμεν" εἰ δεῖ δὲ 7 ἢ μὴ, πρῶτον βεβαιωσώμεϑα
τῇ ξυνομολργίῳ πρὸς ἡμᾶς αὐτούς. ΚΑ. ᾿Αλλὰ μὴν
δεῖ γε, εἴπερ δυνατόν. 46. Τί δὲ δή; περὶ καλοῦ
τε, καὶ ἀγαϑοῦ ταὐτὸν τούτῳ διανοώμεϑα; ὡς πόλλ᾽
ἔστε μόνον ἕκαστον τούτων, τοὺς φύλακας ἡμῖν γνω-
στέον; ἢ καὶ ὅπως ἕν τὸ καὶ ὅπη; ΚΑ. Σχεδὸν ξοικ᾽
ἐξ ἀνάγκης δεῖν καὶ ὅπως ἕν διαγνοεῖσϑαι. 46. Τί
δ᾽ ἐννοεῖν μὲν, τὴν δὲ ἔνδειξιν τῷ λόγῳ ἀδυνατεῖν
ἐνδείκνυσθαι; ΚΑ, Καὶ πῶς; ἀνδραπόδου γὰρ τινὰ
παν Ὁ ΔῈ ΠΕΡΟΤΡΥΒ 15. Χπι. ΤΙ
σὺ λέγεις ἕξιν. 46. Τί δὲ περὶ πάντων τῶν σπουδαΐί-
ων, ἀρ ἡμῖν ὃ αὐτὸς λόγος, ὅτι δεῖ τοὺς ὄντως φὺ-
λακας ἐσομένους τῶν γόμων, ὄντως εἰδέναι τὺ περὶ
τὴν ἀλήϑειαν αὐτῶν, καὶ λόγῳ τὲ ἱκανοὺς ἑρμηνεὺ-
εἰν εἶναι, καὶ τοῖς ἔργοις συναχολουϑεῖν, πρίνοντας
τά τε καλῶς γιγνόμενα καὶ τὰ μὴ κατὰ φύσιν; ΚΑ.
Πῶς γὰρ οὔ; 4Θ. ηῶν οὖν οὐκ ἕν τῶν καλλίστων -
ἐστὶ τὸ περὶ τοὺς ϑεοὺς, ὃ δὴ σπουδὴ διεπερανάμε-
ϑα; ὡς εἰσί τε, καὶ ὅσης φαίνονται κύριον δυνάμεν
ὡς, εἰδέναι τε εἰς ἴσον δυνατόν ἐστὶ ταῦτ ἄνϑρω-
πον γιγνώσκειν; καὶ τοῖς μὲν πλείστοις τῶν κατὺ πό-
λιν ξυγγιγνώσχειν, τῇ φήμῃ μόνον τῶν γόμων συνα-
κολουϑοῦσι, τοῖς δὲ φυλακῆς μεϑέξουσιυ μηδὲ ἐπι-
τρέπειν, ὃς ὃν μὴ διαπονήσηται τὸ πᾶσαν πίστιν
λαβεῖν τῶν οὐσῶν περὶ ϑεῶν; τὴν δὲ μὴν ἐπιτροπὴν
εἶναι, τὸ μηδέποτε τῶν νομοφυλάκων αἱρεῖσθαι τὸν
μὴ ϑεῖον, καὶ διαπεπονηκότοα πρὸς αὐτὰ, μηδ᾽ αὖ
τῶν πρὸς ἀρετὴν ἔγκριτον γίγνεσθαι. ΚΑ. Δίκαιον
γοῦν, ὡς λέγεις, τὸν περὶ τὰ τοιαῦτα ἀργὸν ἢ ἀδὺ-
γατον ἀποκρίνασϑαι πόῤῥω τῶν καλῶν. 4. ἄρα
οὖ» ἴσμεν ὅτι δὺ᾽ ἐστὸν τὼ περὶ ϑεῶν ἄχοντε εἰς πί-
στιν ὅσα διήλθομεν ἐν τοῖς πρόσϑεν; ΚΑ. Ποῖα;
496. “Ἣν μὲν ὃ περὶ τὴν ψυχὴν ἐλέγομεν, ὡς πρεσβὺ-
τατόν τε καὶ ϑείοτατον ἐστὶ πάντων ὧν κίνησις γέ-
γεσιν παραλαβοῦσα, ἀέναον οὐσίαν ἐπόρισεν᾽" ἕν δὲ,
τὸ περὶ τὴν φορὰν, ὡς ἔχει τάξεως, ἄστρων τε καὶ
ὅσων ἄλλων ἐγερατὴς γοῦς ἔστι, τὸ πᾶν διακεκο-
σμημένους. ὃ γὸὺρ ἰδὼν ταῦτα μὴ φαύλως μηδ᾽ ἰδιω-
τικῶς, οὐδεὶς οὕτως ἄϑεος ἀνθρώπων ποτὲ πέφυκεν,
472 ΡΙΑΤΟΝΙΚ Ρ.967.Δ..ἐἁ ἃς
ὃς οὐ τοὐναντίον ἔπαϑεν ἢ τὸ προσδοχώμενον ὑπὸ τῶν
πολλῶν. οἱ μὲν γὰρ διανοοῦνται » τοὺς τὰ τοιαῦτα
μετογειοισαμένους ἀστρονομέᾳ τὲ καὶ τοῖς μετὼ ταὐ-
τῆς ἀγαγκαίαις ἄλλαις τέχναις, ἀϑέους γέίγνεσϑαι,
καϑεωρακότας ὡς οἵόντε γιγνόμενα ἀνάγκαις πρά-
γματ', ἀλλ᾽ οὗ διανοίαις βουλήσεως ἀγαϑῶν πέρι τε-
λουμέγων. ΧΚ Δ. Τὸ δὲ δὴ πῶς ἔγον ἂν εἴη; 46. πᾶῶν,
ὅπερ εἶπον, τοὐναντίον ἔχεν γῦν τε, καὶ ὅτε ὄψυχα
αὐτὼ οἱ διαγοούμεγοι διενοοῦντο. ϑαύματα μὲν οὖν
καὶ τότε ὑπεδύετο σερὲ αὐτώ" καὶ ὑπωπτεύετο τὸ
γὺῦν ὄγτο)ς δεδογμένον, ὅσοι τῆς ἀκριβείας αὐτῶν Ἴ-
πτοντο, ὅπως μήποτ᾽ ἂν ἄψυχα ὄντα, οὕτως εἰς ἃ-
κρίβειαν ϑαυμαστοῖς λογισμοῖς ἂν ἐχρῆτο, νοῦν
μὴ κεκτημένα. καὶ τινὲς ἐτόλμων τοῦτό γε αὐτὸ πα-
ρακινδυγεύειν καὶ τότε » λέγογτες ὡς γοῦς εἴῃ ὃ δια-
κεχοσμηκὼς πάνϑ᾽ ὅσα κατ οὐρανόν" οἱ δὲ αὐτοὶ
πάλιν ἁμαρτάνοντες ψυχῆς, φύσεως, ὅτι πρεσβύτε-
ρον» εἴῃ σωμάτων, διανοη ϑέντες δὲ ὡς γεώτερον, ἅ-
σανϑ'", “ὧς εἰπεῖν ἔπος, ἀνέτρεψαν πάλιν, ἑαυτοὺς
δὲ πολὺ μᾶλλον. τὰ γὰρ δὴ πρὸ τῶν ὀμμάτων πάντα
αὐτοῖς ἐφάνη τὸ κατ οὐρανὸν φερόμενα, μεστὰ εἷ-
γον λέϑων καὶ γῆς, καὶ πολλῶν ἄλλων ἀψύχων σω-
μάτων διανεμόντων τὸς αἰτίας παντὸς τοῦ κόσμου.
ταῦτ᾽ ἦν τὸ τότε ἐξειργασμένα πολλὼς ἀϑεύτητας
καὶ δυσχερείας τῶν τοιούτων ἅπτεσθαι. καὶ δὴ καὶ
λοιδορήσεις γε ἐπῆλϑον ποιηταῖς, τοὺς φιλοσοφοῦ»-
τὸς κυσὶ ματαίαις ἀπεικάζοντες χρωμέναισιν ὕλα-
παῖς. ἀλλὰ ταῦτ ἀνόητ᾽ εἰπεῖν. γὺν δὲ, ὅπερ εἴρη-
ται, πᾶν τοὐναντίον ἔχει. Χ( 4. Πῶς; 46. Οὐκ ἔστι
ῬΥΎΚῳ.
κ᾿
οι. 968... ἨῈ ΠΕΟΘΙΒΥ͂Β 118. ΧΙ, 273
-ποτὲ γενέσθαι βεβαίως ϑεοσεβῆ ϑνητῶν ἀνθρώπων
3.» «' Όν ᾿ ι ᾿ - - Υ͂ "
οὐδένα, ὃς ἂν μὴ τιὰ λεγόμενα ταῦτα γῦν δύο λάβη;
ψυχὴν τε, ὡς ἔστι πρεσβύτατον ἁπάντων ὅσα γογῆς
, Μ ᾿
μετείληφεν, ἀϑάνατόν τε" ἄρχει τε δὴ σωμάτων πάν»-
των. ἐπὶ δὲ τούτοισι δὴ, τὸ νῦν εἰρημένον πολλά-
κις, τόν τὸ εἰρημένον ἐν τοῖς ἄστροις νοῦν τῶν ὅν-
, τ Υ͂ 3 -»οῸὋ ὶ ᾿
των, τά τε πρὸ τούτων ἀναγκαῖα μαϑήμοτα λάβῃ,
τα τὲ κατὰ τὴν μοῦσαν τούτοις τῆς κοινωνίας συγ-
ϑεασάμενος, χρήσηται πρὸς τὺ τῶν ἡϑῶν ἐπιτηδεὺ-
ματα καὶ νύμιμα συναρμοττόντως" ὅὃσά τε λόγον ἔ-
χει, τούτων δυγατὸς ἢ δοῦναν τὸν λόγον, δυιά τε
᾿ ς ι ᾿ - δ πὰ τ 3. .οΥ ᾿ -" ᾿
μή. ὃ δὲ μὴ ταῦϑ' οἱόστ᾽ ὧν πρὸς ταῖς δημοσίαις
-"» -»" "ὔ Γ' 3,
ἀρεταῖς κεκτῆσθαι, σχεδὸν ἄρχων μὲν οὐκ ἂν ποτε
᾿ ς ᾿ ει! , ες ᾽ , Ἱ 32
γένοιτο ἱκαγὸς ὁλης πόλεως, ὑπηρέτης δ᾽ ἂν ἄλλοις
2: ς ὦ ι ᾿ ῳ ε ᾽ α ,
ἄρχουσιν. δρᾷν δὴ χρεὼν νῦν, ὦ Κλεινία καὶ 11ἐ-
͵ - ᾿
γιλλε, ἤδη πρὸς τοῖς εἰρημένοις νόμοις ἅπασιν ὅσους
διεληλύϑαμεν, εἰ καὶ τοῦτον προσοίσομεν, ὡς φυ-
λακὴν ἐσόμενον κατὰ γόμοὸν χάριν σωτηρίας, τὸν
τῶν ἀρχόντων γυκχτεριγὸν σύλλογον, παιδείας ὅπό-
σῆς διεληλύθαμεν κοινωγὸν γενόμεν 0»" ἢ πῶς ποις
᾿ὥμεν; ΚΑ. "αλλ, ὦ λῷστε, πῶς οὐ προσοίσομεν, ἄν
πη καὶ κατὰ βραχὺ δυνηϑῶμεν; «46. Καὶ μὴν πρός
γε τὸ τοιοῦτον ἁμιλληϑῦμεν πάντες. ξυλλήπτωρ γὰρ
τοὗτου γε ὑμῖν καὶ ἐγὼ γιγνοίμην ἂν προϑύμως.
πρὸς δ᾽ ἐμοὶ καὶ ἑτέρους ἴτως εὑρήσω, διὰ τὴν περὶ
τὰ τοιαῦτ᾽ ἐμπειρίαν τε καὶ σκέψιν, γὲγονυϊάν μοι
καὶ μάλα συχνὴν. ΚΑ. “Ἵλλ, ὦ να παντὸς μὲν
μᾶλλον ταύτῃ πορευτέον ἧπερ 5 ὃ ϑεὸς ἡμᾶς σχε-
δὸν ἄγει" τίς δι τρόπος ἡμῖν μιϑδλιλνς ὀρϑῶρ
474 : ῬΙΑΤΟΝΙΒ ". ἃ.ε.».969.8;
εἰν 5. ὃν Ν δ. ῳ ᾿ δ ᾿ »
γίγνοιτ᾽ ἂν, τουτὶ θὴ τανὺν λέγομέν τε καὶ ἐρευνῶ-
5 των 3 τ
μὲν. 416. Οὐκετι γόμοις, ὦ ἡέγιλλε καὶ Κλεινία,
περὶ τῶν τοιούτων δυνατόν ἐστι γομοϑετεῖν, πρὶν
ΕΒ. - δ΄, - )-ἃ
ἂν κοσμηϑῇ τότε δὲ χυρίους ὧν αὐτοὺς δεῖ γέγνε-
- 3η ι 5) : " -
σϑαι γνομοϑετεῖν. ἀλλὰ ἡδὴ τὸ τὰ τοιαῦτα κατα,
"ῳ ὃ ὃ " ΩΣ [ς ᾿ Υ - ᾽ 3
σκευάζον, διδαχὴ μετὰ ξυνουσίας πολλῆς γίγνοιτ
Ἂ 2 2 -Ὁ - -Ὁ »Σ΄᾿
ἂν, εἰ γίγνοιτο ὀρϑῶς. ΚΑ, Πῶς; τὶ τοῦτο εἰρῆ-
-Ὁ 3 »Σ“Ξ:-7»Ἄ᾿ "
σϑαι φῶμεν αὖ; 469. Πρῶτον μὲν δήπου καταλε-
᾿ » τ ' - [7] ι
κτέος ἂν 7) κατάλογος τῶν σοῦ ἐπιτήδειοι πρὸς τὴν
ΡΤ ᾿ ᾿- τ
τῆς φυλακῆς φύσιν ἂν εἶεν, ἡλικίαις τὸ καὶ μαϑη-
᾿ 32! ΄
μάτων δυνάμεσι καὶ τρύπων ἤϑεσι καὶ ἔϑεσι. μετὰ
᾿ ω «“ Ὁ ' » 8 χὰ Ζ 2
δὲ τοῦτο, ἃ δεῖ μανϑάνειν, οὔτε εὐρξιν ὅᾷάδιον, οὔτε
ε ͵ )λλ 9 κ ᾿ ᾿ 9 Αι ς Υ
εὑρηχότος ἄλλου μαϑητὴν γενεσϑαι. πρὸ: τούτοις
ς τ -
δὲ, χρόνους οὕς τε καὶ ἐν οἷς δεῖ παραλαμβάνειν ἕ-
3 ᾽ 2 -Ν
καστα, μάταιον τοῦτ ἐν γράμμασι λέγειν. οὐδὲ γὰρ
3 Ὁ »-"Ὗ᾿, -Ὁ 5»... εἰ
αὐτοῖς τοῖς μανϑάνουσι δῆλα γίγνοιτ ἂν ὅτι πρὸς
καιρὸν μανϑάγεται, πρὶν ἐντὸς τῆς ψυχῆς ἑκάστῳ
, σι 5
που μαϑήματος ἐπιστήμην γεγονέναι, οὐτῶ δὴ πάν-
ἮΙ ᾿ δ , ΓῚ »ι 2 ς,,
τα ταῦτα, ἀπόῤῥητα- μὲν λέχϑέντα, οὐκ ἂν ὀρϑῶς
͵ 53. χυῤίξ δὲ δ ; ᾿ δὲ 3 ἢ
λέγοιτο: ἀπόῤῥητα δὲ, διὰ τὸ μηοὲν προῤῥηθέντα
δηλοῦν τῶν λεγομένω»."- ΚΑ. Τί οὖν δὴ ποιητέον,
ἰσὶ ἥτε “
ἐχόντων τοὑτων οὐτῶς, ὦ ξένε; 46. Τὸ λεγόμενον,
Ξ3 - ᾽ μ΄ ὃ, "Ὁ
ὦ φίλοι, ἐν κοινῷ καὶ μέσῳ ἔοικεν ἡμῖν κεῖσθαι καὶ
εἴπερ κινδυνεύειν περὶ τῆς πολιτείας ἐθέλομεν ἕξυμ-
) ἵ.» Ἀ δ) »"Σ
πάσης, ἢ) τρὶς ἕξ, φασιν, 1) τρεις κύβους βάλλοντας,
᾿ τ ) - -
πάντα ποιητέον. ἐγὼ δ᾽ ὑμῖν συγκινδυνεύσω, τῷ
,
Ἀ »Ὸ"-5
φράζειν τὸ καὶ ἐξηγεῖσθαι τὰ γὲ δεδογμένα ἐμοὶ περὶ
τῆς παιδείας τὲ καὶ τροφῆς τῆς νῦν αὖ κεκινημένης
» 3
τοῖς λόγοις. τὸ μέντοι κινδύνευμα οὐ σμικρὸν οὐδ᾽
....4. ὍΕ ΤΕΘΙΒΥΡ 1118. ΧῊ, 475
ἑτέροις τισὶ προσφερὲς ἂν εἴη. σοὶ δὴ τοῦτό γε, ὦ
2" Κλεινία, μέλειν παρακελεύομαι. σὺ γὰρ τὴν Π1α-
ἑ ᾿γνητῶν πόλιν, ἢ ᾧ ἂν ϑεὸς ἐπώνυμον αὐτὴν ποιή-
σῃ» κλέος ἀρῇ μέγιστον κατασκευάσας αὐτὴν ὁρ-
ϑῶς" ἢ τόγε ἀνδρειότατος εἶναι δοκεῖν τῶν ὕστερον
ἐπιγιγνομένων οὔκ ἐκφεύξῃ ποτὲ. ἐὰν γε μὴν οὗτος ἡ-
μὲν ὃ ϑεῖος γένηται ξύλλογος, ὦ δι; ἑτυῖροι, πα-
ραδοτέον τούτῳ τὴν πόλιν. ἀμιφισβήτησίς τ᾽ οὐκ ἔστ᾽
οὐδεμία οὐδενὶ τῶν νῦν παρὰ ταῦϑ᾽, ὡς ἔπος εἰπεῖν,
γομοϑετῶν. ὄντως δὲ ἔσται σχεδὸν ὕπαρ ἀποτετελε-
σμένον, οὗ σμικρῷ πρόσϑεν ὀνείρατος ὡς τῷ λόγῳ
ἐφηψάμεθα, κεφαλῆς νοῦ τε κοινωνίας εἰκόνα τινά
πως ξυμμίξαντες " ἐὰν ἄρα ἡμῖν οἵτε ἄγδρες ἀκριβῶς
ξυμμιχϑῶσι, παιδευϑῶσί τε προσηκόντως" παιδευ-
ϑέντες τ, ἐν ἀκροπόλει τῆς χὠρᾶς κατοικήσαντες,
φύλακες ἀποτελεσϑῶσιν οἵους ἡμεῖς οὐκ εἴδομεν ἐν
τῷ πρόσϑεν βίῳ πρὸς ἀρετὴν σωτηρίας )ενομένο υς.
ΜΕΓΙ. Ὦ φίλε ἈΑλε»νία, κ τῶν» γῦν ἡμῖν εἰρημὲ ἕγὼ»
ἁπάντων, ἢ τὴν πόλιν ἐατέον τῆς κατοικήσεως, ἢ τὸν
ξένον τόνδε οὐκ ἀφετέον" ἀλλὰ δεήσεσι καὶ μηχαναῖς
πάσαις κοινωνὸν ποιητέον ἐπὶ τὴν τῆς πόλεως κατ-
οἰχησιν. ΚΑ. ᾿4ληϑέστατα λέγεις, ὦ Μέγιλλε: καὶ
ἐγώ τε ποιήσω ταῦϑ' οὕτω καὶ ξυλλάωβανε. ὩΙΕΙ͂.
Ξυλλήψομαι. ὁ ὃ
4786 ΡΙΑΥΤΟΝΙΒ Ῥιογϑικιν
“ΧΑ ΥΤΟΣΝ ΘΣ ὩΣ
ΜΟ Μ|Ὄ ΩΝ
Η
ΠΡΟ ΡΑ ΝΜ ΘΟΟΘΕΧΤΑ ἋΣ
ΖΊΛΑΟΓΟΣ ΤΡΙΣΚΑΙΖΈΕΚΑ͂ΤΟΣ.
«Ἱέγεται δὲ καὶ
ἌΓΕΝ ΕΣ
γ5.
ΟΙΦΙ Σ ῳ Ὕ.
ΠΡΟΣ μὲν τὸ τῆς ὁμολογίας ἥκομεν ἅπαντες ὃρ-
ϑῶς, ὦ ξένε, τρεῖς ὄντες, ἐγὼ, καὶ σὺ, καὶ Π1ἐγιλ-
λος ὅδε- τὸ τῆς φοογήσεως ἐπισκεψόμεγοι τὲνε χρὴ
ποτὲ λόγῳ διεξελϑεῖν, ὃ τὴν ἀνϑρωπίνην ἕξιν φαμὲν,
ὅταν διαγοηϑῇ, κάλλιστ᾽ ἔχειν ποιεῖν πρὸς φρόνη-
σιν, ὅσην δυνατὸν ἀνθρώπῳ σχεῖν. τὰ μὲν γὰρ ἄλλα,
ὡς φαμὲν, ἅπαντα διεξήλϑομεν ὅσα ἦν περὶ νόμων
ϑέσιν" ὃ δὲ μέγιστον εὑρεῖν τε καὶ εἰπεῖν, τέ ποτε
ο«ἦ,Ρ.97.4.6. ἘΡΙΝΌΟΜΙ5. 4.77
4 ᾿ ἢ 37 ΠῚ ΒΕ}, 3) - ο ΝΣ
μαϑὼν ϑνητὸς ἄγϑρωπος σοφὸς ἂν ἕἴη, τοῦτο οὐτῷ
εἴπομεν, οὔτε εὕρομεν. γὺν τὲ πειρώμεϑα τοῦτο μὴ
καταλιπεῖν. σχεδὸν γαρ ἀτελὲς ἂν πράξαιμεν οὐ χά-
θιν ἅπαντες ὡρμήσαμεν, ὡς φανερὰ ποιήσοντες ἐξ
ἀρχῆς μέχρι τέλους. 49. “ φίλε Κλεινία, καλῶς μὲν
λέγεις" ἄτοπον μὴν ἀκοὐσεσθϑαΐ σὲ λόγον͵ οἶμαι, καὶ
τινὰ τρόπον, οὐκ ἄτοπον αὖ, πολλοὶ γὲρ δὴ προσ-
τυχεῖς τῷ βίῳ γιγνόμενοι, τὸν αὐτὸν λόγον φέρου-
σιν, ὡς οὐκ ἔσταν μακάριον τὸ τῶν ἀνϑρώπων
3 2’ ε’ Α ςἾ Π). 2]
γένος οὐδ᾽ εὔδαιμον. ἕπου δὴ καὶ ξύγιδε ἂν σοι δο-
κῶ κἀγὼ μετ᾽ αὐτῶν καλῶς τοῦ τοιούτου πέρι λέγειν.
Ἐν Υ
οὗ φημε εἶναι δυνατὸν ἀνθρώποις μακαρίοις τε καὶ
3 ’ 4, 2 " ) Ὁ
εὐδαίμοσι γενέσϑαι, πλὴν ὀλίγων. μέχριπερ ἂν ζῶ-
ω -Ὡ }] }Ὶ )
μὲν τοῦτο διορίζομαν" καλὴ δὲ ἐλπὶς τελευτήσαντι
τυχεῖν ἁπάντων, ὧν ἕνεκα τὶς προϑυμοῖτ᾽ ἂν, ζῶν
«Ἡ ’ - ΒΟ} - ᾿ Υ͂ Ἃ ῇ
τὲ, ὡς κάλλιστ ἂν ζὴν κατὰ δύναμιν, καὶ τελευτή-
σας, τελευτῆς τοιαύτης τυχεῖν. λέγω δ᾽ οὐδὲν σοφὸν,
χλλ Ὁ“ [χ] “Ἐλλ Γ ᾿ ἥς Π 8 ᾿
ἀλλ περ ἅπαντες ηνὲς τὲ καὶ βάρβαροι γιγνώ-
ε 3 »"“Ἴ
στομεν τινὰ τρόπον, ὡς ἐξ ἀρχῆς τὸ γενέσϑαι χαλε-
πὸν ἅπαντι ξώῳ. πρῶτον μὲν, τὸ μετασχεῖν τῆς τῶν
κυουμέγων ἕξεως, ἔπειτ᾽ αὖ τὸ γίγνεσϑαι, καὶ ἔτι
τὸ τρέφεσϑαι καὶ παιδεύεσθαι" καὶ διὰ πόνων μυ-
ρέων ταῦτα γίγνεσθαι ξύμπαντα, ὡς φαμὲν ἅπαν-
τες. καὶ χρόνος βραχὺς ἄν τις εἴη πρὸς λογισμὸν μή-
τοῦ τῶν μοχϑηρῶν, ἀλλ᾽ ὃν πᾶς ἂν ὑπολάβοι μέτριον.
οὗτος δὲ σχεδὸν ἀγαπνοὴν δοκεῖ ποιεῖν τινα κατὼ
μέσο» πὴ βίον τὸν ἀνθρώπινον. ταχὺ γε μὴν ἐπιλα-
βὸν γῆρας ὃντινοῦν, ποιήσαι ὃν μήποτ᾽ ἐθελῆσαι
πάλιν ἀναβιῶναι, λογισάμενον τὸν βεβιωμόένον ἑαυ-
473 ὈὍΤΑΎΤΟΝΙΘΒ "οι... ἃ δες
τῷ βίον, ὅστις μὴ τυγχάνεν παιδικῆς δόξης μεστὸς
ὧν. τούτων δὴ τί ποτὲ μοι τεκμήριον ὅτι πέφυκε
ταύτῃ τὸ νῦν ζητούμενον τῷ λόγῳ; ζητοῦμεν δὲ δὴ
τίνα τρόπον σοφοὶ γεγησόμεϑα, ὡς οὔσης τινὸς ἕ-
κάστοις ταὐτης τῆς δυνάμεως. ἡ δὲ φυγῇ φεύγει τό-
τε ὅταν τὶς πρὸς τινιὰ φρόνησιν ἴη τῶν λεγομένων
τεχγῶν ἢ φρονήσεων, ἢ τινῶν ἄλλων τοιούτων ὡς οἷ-
ὀμεϑα ἐπιστημῶν" ὡς ἀξίας τούτων οὐδεμιᾶς οὔσης
ἐπίκλησιν ῥηϑῆναι τῆς περὶ ταῦτα σοφίας τανϑρώ-
πινα" τὴς δὲ αὖ ψυχῆς σφόδρα πεποιϑυίας καὶ μαν-
τευομένης, ὡς οὔσης αὐτῇ κατὰ τινὰ φύσιν ταὐὑτης"
τίς δ᾽ ἔστι, καὶ πότε, καὶ πῶς, οὐ πάνυ δυναμέγης
ἐξευρίσκειν. ἀρ οὐ τοὑτῳ σφόδρα προσέοιχ ἡμῶν ἢ
περὶ σοφίαν ἀπορία καὶ ζήτησις, πλείων τῆς ἐλπέδος
ἑκάστῳ γιγνομένη τῶν ὅσοι ἐν ἡμῖν δυνατοὶ γίγνον-
ται φρονίμως αὑτοὺς ἄλλους τε ἐξετάσαι συμφώνως
διὸ λόγων πάντων καὶ πάντη λεγομένων; ταῦτ᾽ οὐχ
οὕτως, ἢ ταύτῃ ξυμ ιφήσομεν ἔχειν; 1Χ.4. Ξυμφήσο-
ἈΡΡῈ ἐπὶ ἐλπίδ᾽ ἴσως ταῦτ᾽, ὦ ξένε, τῇ μετὰ σοῦ κατὰ
χρόνον ἂν γενομένῃ, δοξάσαι περὶ αὐτῶν εἰσαῦϑις
τὸ ἀληθέστατον. 46. Τὰς ἄλλας τοίνυν ὅσαι ἐπί-
στῆμαι μὲν εἶσι λεγόμεναι, σοφὸν δ᾽ οὐκ ἀποτελοῦσι
τὸν λαμβάνοντά τε αὐτὰς καὶ ἔχοντα, πρῶτον διεξι-
τέον" ὅπως ταύτας ἐχποδὼν ϑέμενοι, πειρώμεθα
ἐχείγας ὧν δεόμεϑα παραϑέσϑαι τὲ καὶ παραϑέμε-
γοι μανϑάνειν. Πρῶτον μὲν τοίνυν ὧν πρῶτον δεῖ
ϑνητῷ γένει, ἤδωμεν ὦ ὡς εἰσὶ μὲν ἀναγκαιότατα σγε-
δὸν ἀληϑῶς τε πρῶται. ὃ δὲ ἐπιστήμων αὐτῶν γι-
γγόμενος, εἰ καὶ κατ ἀρχὰς ἔδοξε τὶς εἶναι ποτὲ σο-
-Ῥ.875.8.}.0. ΕΡΙΕΝΟΜΙ2Ι5. 479
φὺς, οἴκουν νῦν γε οὔτε σοφὸς εἶναι δοξάζεται, ὀνεί-
δὴ τε ἴσχει μᾶλλον ἀπὸ τῆς τοιαύτης ἐπιστήμης. ἐ-
ροῦμεν δὴ αἵ τ᾿ εἰσὶ, καὶ ὅτι πᾶς ἀνὴρ αὐτὰς, σχε-
δὸν ὅσοις ἀγὼν πρόκειται τοῦ δοκεῖν ὡς ἄριστον ἂν-
δρα ξυμβῆναν γενόμενον ἂν, φεύγει, διὰ τὰς κτὴ-
σεις τῆς φρονήσεώς τε καὶ ἐπιτηδεύσεως. ἕστω δὴ
πρῶτον μὲν, ἡ τῆς ἀλληλοφαγίας τῶν ζώων, ἡμᾶς
τῶν μὲν, ὡς ὃ μῦϑός ἐστι, τοπαράπον ἀποστήσασα,
τῶν δὲ εἰς τὴν γόμιμον ἐδωδὴν καταστήσασα. ἵλεω δ᾽
ἡμῖν οἱ πρόσϑεν εἴησάν τε καὶ εἰσίν. οἵτινες μὲν
γὰρ οὖν ἐδέγομεν, πρῶτοι χαιρέτωσαν. ἡ δ᾽ οὖν ἀλ-
φίέτων τε καὶ ἀλεύρων ποίησις ἅμα καὶ τροφὴ, καλὴ
μὲν καὶ ἀγαϑὴ, σοφὸν δὲ ἄνδρα τελέως οὐκ ἐθελή-
σεν ποτὲ ἀπεργάσασϑαι. τοῦτο γὰρ αὐτὸ, ἡ τῆς ποι-
ἦσεως ἐπίκλησις, τῶν ποιουμένων αὐτῶν δυσχέρειαν
ἀπεργάξοιτ᾽ ἂν. σχεδὸν δ᾽ οὐδὲ ἡ χώρας ξυμπάσης
γεωργέα. οὔ γὰρ τέχνῃ ἀλλὰ φύσει κατὰ ϑεὸν πόν-
τες φαι» ὄμεϑα γῆἣν μετακεχειρίσϑαι. καὶ μὴν οὐδὲ
τῶν οἰκήσεών γε ξυνυῷ φὴ καὶ ξύμπασα οἰκοδομία,
καὶ σκευῶν πάντων ἀπεργαστικὴ " χαλκεία τὸ καὶ ἧ
τῶν τεκτονικῶν καὶ πλαστικῶν καὶ πλεκτικῶν, καὶ
ἔτι ξυμπάντων ὀργάνων παρασκευὴ, δήμῳ τὸ πρόσ-
φορον ἔχουσα, ἀλλ᾽ οὐκ ἐπ ἀρετῇ λεγομένη. καὶ μὴν
οὐδ᾽ ἡ ξύμπασα ϑηρευτικὴ, πολλὴ περ καὶ τεχνικὴ
γεγονυῖα, τόγε μεγαλοπρεπὲς σὺν τῷ σοφῷ οὐκ ἄ-
ποδίδωσιν. οὐ μὴν οὐδὲ μαντικὴ γε οὐδ᾽ ἕρμηνευτι-
κὴ τοπαράπαν. τὸ λεγόμενον γὰρ οἷδε μόνον" εἰ δ᾽
ἀληϑὲς, οὐκ ἕμαϑεν. ὃτε δὴ τὴν τῶν ἀναγκαίων ὅ-
ρῶμεν κτῆσιν, διὰ τέχγης μὲν ἀπεργαζομένην, τοῦ-
ά80 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ἃ.ς.,}.97 δ.ε.ὃ.
τον δὲ οὐδεμίαν οὐδένα σοφὸν ποιοῦσαν. τόγε μετὰ
τοῦτο παιδεία τὶς ἂν λείποιτο, μιμητικὴ μὲν τὸ πλεῖ-
στον, ἀλλ᾿ οὐδαμὴ σπουδαία. πολλοῖς μὲν γὰρ ὁρ-
γάγοις μιμοῦνται, πολλοῖς δ᾽ αὐτῶν τῶν σωμάτων
οὐ πάντως εὐσχήμοσι μιμήμασι, τά τε κατιὶ λόγον
καὶ μοῦσαν πᾶσαν, καὶ ὅσων γραφικὴ μήτηρ, πολ-
λῶν καὶ παντοίων ποικιλμάτων ἀποτελουμένων, ἐν
πολλοῖς ὑγροῖς καὶ ξηροῖς γένεσιν. ὧν σοφὸν οὐδένα
εἷς οὐδὲν, σπουδῇ τὴ μεγίστῃ δημιουργοῦντα, ἡ μι-
μητικὴ παρέχεται. πάντων δ᾽ ἐξειργασμένων, τὸ λοι--
πὸν βοήϑεια γίγνοιτ᾽ ἂν μυρία μυρίοις. ἡ μὲν μεγί-
στὴ τε καὶ εἰς πλεῖστα πολεμικὴ κλη ϑεῖσα στρατηγι-
κὴ τέχνη, εὐδοκιμωτάτη πρὸς χρείαν, εὐτυχέας πλεί-
στῆς ϑεομένη, μᾶλλον δὲ ἀνδρεία κατὰ φύσιν ἢ σο-
φία δεδομένη. ἣν δὲ καλοῦσι μὲν ἰατρικὴν, βοήϑεια
δέ που καὶ αὕτη σχεδὸν ὅσον ὥραι ψύχει καὶ καὺ-
ματι ἀκαίρῳ καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις ληΐζονταν τὴν
τῶν ζώων φύσιν. εὐδόκιμον δὲ οὐδὲν τούτων εἰς σο-
φίαν τὴν ἀληθεστάτην. ἄμετρα γὰρ δόξαις φορεῖται
τοπαζόμενα. βοηϑοὺς δὲ που καὶ τοὺς κυβερνήτας
ὅμα καὶ τοὺς ναύτας ἐροῦμεν. καὶ τούτων ἄνδρα
σοφὸν μηδένα τὶς, ἡμᾶς παραμυϑούμενος, ἐξ ἁπάν-
των διαγγελλέτω. οὐδὲ γὰρ ἂν εἰδείη τὶς πνεύματος
ὀργὴν οὐδὲ φιλέαν, ὃ προσφιλὲς ἁπάσῃ κυβερνητι-
κῇ. καὶ μὴν οὐδ᾽ ὅπόσοιν βοηϑοὶ δίκαις ἐν τῇ τοῦ
λέγειν ῥώμῃ φασὶ γίγνεσθαι, μνήμῃ καὶ τριβῇ, δό-
ξἕης ἤϑεσι προσέχοντες τὸν νοῦν, ἀληϑείας δὲ τῶν
ὄντως δικαίων ἐκτὸς παρεσφαλμένοι. λοιπὴ δ᾽ ἔτι
πρὸς δόξαν σοφίας ἐσεί τις ἄτοπος δύναμις" ἣν φύ-
ἜΣ ΑΥΨΗΝΆ ΕΡΙΝΟΜΙ5. 481
»ι ς Ἃ » σ᾿ ὍΣ λυ Σ δος τὰ ΙΓ
οιν ἂν οἵ πολλοὶ μᾶλλον ἢ σοφίαν ὀνομασεια»; τότε
[“] .«
ὅταν τινά τις ξυννοῇ δᾳδίως μὲν, ὃ, τιπερ ἂν μαν-
ν 5 “Ὁ
ϑάνῃ μανϑάνοντιν, μάλα δὲ πολλὰ καὶ ἀσφαλῶς
ει, -
μνημογεύοντα" τάν τε τὸ πρόσφορον ἑκάστῳ δια-
’ Ν τ Γ[' ᾽ν ᾿ -":-
μτημονεύῃ τὶς, ο΄, τι γιγγόμεγον ἂν πρέποι, τοῦτο
ι - ι ε : «ε ᾿ Υ͂ τς
δὲ ταχὺ δρᾷ. ταῦτα γὺρ ἀπαντὰ οὗ μὲν φύσιν, οὗ
δὲ, σοφίαν, οἵ δὲ, ἀγχίνοιαν φήσουσι φύσεως" σο-
᾿ , Ἴ , 3 -Ὁ
φὸν δὲ ὄντως οὐδένα τούτων οὐδεὶς τῶν ἐμφρόνων
» ΄ ᾿ »-ορἝ᾿ ΞΘ ; ᾿ -ΌὋΌ »Ὃ , .
ἐθελήσει ποτὲ καλεῖν. ἀλλὰ μὴν δεῖ φανῆγαΐ γε τινὰ
[4 ΄ 32 ΒΩ
ἐπιστήμην, ἣν ἔχων σοφὸς γίγνοιτ᾽ ἂν, ὃ σοφὸς ὄν-
τως ὧν χαὶ μὴ μόνον δοξαζόμενος. ἴδωμεν δή. χαλε-
πῷ μὲν γὰρ λόγῳ παντάπασιν ἐπιχειροῦμεν, ἑτέραν
, -Ὁ 3 ᾿ -. εἰ τ 2
πάρεξ τῶν εἰρημένων εὑρεῖν" ἢ σοφία μὲν λέγοιτ
οΧ ν᾽» ἊἋ ᾽ 7 ς " Ν 2) Η
ἂν ὀντῶς τὲ καὶ εἰκύτως" ὦ δὲ λαβὼν, οὔτε βάναυ-
σος, οὔτ᾽ ἠλίϑιος ἕσται" δοιβῦνι δὲ καὶ ἀγαϑὸς δὲ
αὐτὴν, πολίτης τὲ καὶ ἄρχων καὶ ἀρχύμενος ἐνδίκως
ἔσται πόλεως ἅμα καὶ ἐμμελής. κατίδωμεν δὴ ταὺ-
Ἐ 32 -
τὴν πρώτην, τίς ποτ᾿ ἐκ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐ-
πιστήμη μία διεξελϑοῦσα, ἢ μὴ παραγενομένη, τῶν
γὺν παρουσῶν, ἀνοητότατον ἂν καὶ ἀφρονέστατον
παράσχοι τὸ ζῶον τὸ τῶν ἀνθρώπων. οὐ δὴ τοῦτό
γε πάνυ χαλεπόν τῳ κατιδεῖν. μία γὰρ ὡς εἰπεῖν
«ε ᾿ " »-“ - -
πρὸς μίαν, ἢ τὸν ἀριϑμὸν δοῦσα παντὶ τῷ ϑνητῷ
, αὖὟἝ.8 .4} Π ᾿ 3 ϑι-.Ὁ » νι Π
γένει, τοῦτ᾽ ἂν δράσειε. ϑεὸν δ᾽ αὐτὸν μᾶλλον ἢ τινὰ
ς - ς »ν “ «ς -»" ι
τύχην ἡγοῦμαι δόντα ἡμῖν σώζειν ἡμᾶς. ὃν δὲ ϑεὸν
«ε« - 2! »,
ἡγοῦμαι, φράζειν χρὴ» καίπερ ἄτοπον ὄντα. καὶ
πῶς οὐκ ἄτοπον αὖ; πῶς γὰρ τῶν ἀγαϑῶν αὔτιον
ἡμῖν ξυμπάντων, οὐ καὶ τοῦ πολὺ μεγίστου, τῆς
ῃ « “Σ᾽ »Ὕ
φοογήσεως, αἴτιον ἡγεῖσθαι δεῖ γεγονέναι; τίνα δὴ
Ῥῆλα. ἘῸΥ, ΗΠ"
499 ΡΑΤΟΝΙΒ Β-ς, ἃ,
-΄
καὶ σεμνύνων ποτὲ λέγω θεὸν, ὦ πέγιλλε καὶ λει-
γία; σχεδὸν οὐρανόν. ὃν καὶ δικαιότατον, ὡς ξὺ μ-
παντὲς ἄλλοι δωῤηήημθεν ἅμα καὶ ϑεοὶ, τιμῶν τε καὶ
εὔχεσϑαι διαφερόντως. αὐτῷ. τὸ δὲ καὶ τῶν ἄλλων αἴ-,
τιον ἀγαθῶν πάντων ἡμῖν αὐτὸν 7εγονένοι, πιίάντε
ἂν ὁμολογοῖμεν. δοῦναι δὲ ἅμα καὶ ἀριϑμὸν ἡμεὶ
γε ὄντως αὐτὸν φαμέν" ἔτι δὲ καὶ δώσειν, ἐάν τις
ϑέλῃ ξυνακολουϑεῖν. ἐὰν γὰρ ἴῃ τὶς ἐπὲ ϑεωρίαν ὁρ-
“ϑὴν τὴν τοῦδε, εἴτε κόσμον, εἴτε ὄλυμπον, εἴτε οὐ-
ραγὸν ἐν ἡδονῇ τῳ λέγειν, λεγέτω μὲν, ἀκολονϑ εἰτω
δὲ ὅπη ποικίλλων αὑτὸν καὶ τὰ ἐν αὑτῷ στρέφων ὰ-
στρα πάσας διεξόδους, ὥρας, τὲ καὶ τροφὴν πᾶσι
παρέχεται. καὶ τὴν ἄλλην δὲ οὖν φρόνησιν, ὡς φαῖ-
μὲν ἂν, σὺν ἀριϑμῷ παντὶ, καὶ τἄλλ ἀγαϑά. τοῦτο
δὲ μέχιστον, ἐάν τις τὴν ἀριϑμῶν αὐτοῦ δόσιν δεξά-
μενος, ἐπεξέλϑη. πᾶσαν τὴν περίοδον. ἔτι δὲ σμικρὸν
ἐπανελθόντες πως τοῖς λόγοις, ἀναμνησϑῶμεν ὧτι
καὶ μάλ᾽ ὀρθῶς ἐνοήσαμεν ὡς, εἴπερ ἀριϑμὸν ἐκ. τῆς
ἀνθϑρωπέγης φύσεως ἐξέλοιμεν, οὐκ ἄν ποτε τὶ φρό-
γιμοι γενοίμεϑα. οὐ γὰρ ἂν ἔτι ποτὲ ψυχὴ τούτου
τοῦ ζώου πᾶσαν ἀρετὴν λάβοι σχεδὸν, ὅτου λόγος
ἀπείη. ζῶον δὲ δ, τι μὴ γιγνώσκοι δύο καὶ τρία,
μηδὲ περιττὸν μηδὲ ἀρτιον, ἀγνοοῖ δὲ τοπαράπαν
ἀριϑμὸν, οὐκ ἄν ποτε διδόναν λόγον ἔχοι περὶ ὧν
αἰσϑήσεις καὶ μνήμας μόνον εἴη κεκτημένον" τὴν δὲ
ἄλλην ἀρετὴν, ἀνδρείαν καὶ σωφροσύνην, οὐδὲν ἀ-᾿
ποκωλύει. στερόμενος δὲ ἀληϑοῦς λόγου, σοφὸς οὐκ
ἄν ποτὲ γένοιτο. ὅτῳ δὲ σοφία μὴ προσείη, πάσης
ἀρετῆς τὸ μέγιστον μέρος, οὐκ ἂν ἔτι τελέως ἀγαϑ ὸο
ἀξ ρϑνε, ΠΒΡΙΝΌΟ ΜΙ, 483
π᾿ ͵ 3 ᾿ ᾿ ᾿ - [] τὰ ὔϑα [2
γενόμενος, εὐδαίμων ποτὲ γένοιτο. οὕτως ἀριϑμὸν
τ 3 ᾿ »ν ες » ζ Υ͂ " Ὡ 9
μὲν ἀνόγκη πᾶσα ὕποτίϑεσθαι: διότι δὲ τοῦτο «-
, . , Ρ νι “ πΣ
γάγκη, λόγος ἔτι πλείων πώντων γίγνοιτ ἂν τῶν εἰ-
, 5 ᾿ ν Ὁ: .- 393 ῶἣνΝ αν μπὲ
ρημένων. ἀλλὰ καὶ ὃ νῦν, ὀρϑῶς ῥηϑήσεται, οτὸ
Ἂν, Π - 2. -Ὁ , ει Ὡῳ , Π
καὶ τὸ τῶν ἀλλων τεχνῶν λεγόμενα α νὺν δὴ διὴλ-
»"Ἢ Ξ ᾿ ͵ 39ων.
ϑομεν, ἐῶντες εἶναι πάσας τὰς τέχνας, οὐδὲ τούτων
: - .
ἕν οὐδὲν μένει, πάντα δ᾽ ἀπολεῖται τοπαράπαν,ὁταν
5 { Ω ε Ἂ 3 ψ ὃ "ς ἮᾺ »" Γ. ᾿ -
ἀριϑμητικὴν τὶς ἀνέλῃ. δόξεις δ᾽ ὧν ἱκανῶς τισι βρα-
, ο ϑ9 - μῶ ὁ ς Υ »ν 32 , ’
χέων ἕνεχα ἀριϑμοῦ δεῖσϑαι τὸ τῶν ἀνϑρώπων γέ-
ὃ,» ᾿ ͵ ᾿ ᾿ 4 Ἕ
γος, εἰς τὰς τέχνας ἀποβλέψασι. καίτοι μέγα μὲν καὺ
τοῦτο. εἰ δὲ τις ἴδοι τὸ θεῖον τῆς γενέσεως καὶ τὸ
ϑνητὸν, ἐν ᾧ καὶ τὸ ϑεοσεβὲς γνωρισϑήσεται καὶ
ὠ ᾿
5 , 39 Β.Ὶ , »ν Γ
ἀριϑμὸς ὄντως, οὔκ ἂν ἔτι πᾶς μάντις γνοίη ξὺμ:--
αἱ, «ὧν τ ς ».ν 7 5} ἃ
παντο ἀριϑμὸν, οσὴς ἡμῖν δυνάμεως αἴτιος ἂν εἴη,
ξυγγιγνόμενος. ἐπεὶ καὶ τὰ κατὰ μουσικὴν πᾶσαν
᾿ »Ἥ ε
διαριϑμουμένων κινήσεώς τε καὶ φϑάγγων δῆλον ὅτυ
δεῖ. καὶ, τὸ μέγιστον, ἀγαϑῶν ὡς πάντων αἴτιον,
τ ι -»-Ὃ᾽᾿ 3 - ᾽ ᾿ ε»
ὃτι δὲ κακῶν οὐδενὸς, εὖ τοῦτο γνωστέον, τι καὶ
" , 2. 5) Φ ΑΑ, Ε , 23η ἡ ᾽ ἈΑ͂Υ
τάχα γένοιτ᾽ ἂν. ἀλλ ἡ. σχεδὸν ἀλόγιστός τε καὶ ἀτα-
2 , ᾿
χτος, ἀσχήμων τε καὶ ἀῤῥυϑμος ἀνάρμοστός τε φο-
32 δ ; - ,
ρὰ, καὶ πάνϑ'᾽ ὅπόσα κακοῦ κεκοινώγηκε τινὸς, ἐπι--
-ὕ5ὦἄ -Ὁ-Ὕ Ὁ 3 «ς
λέλειπται παντὸς ἀριϑμοῦ. καὶ δεῖ τοῦϑ᾽ οὕτω. δια--
γοεῖσϑαι τὸν μέλλοντα εὐδαίμονα τελευτήσειν. καὰὲ
᾿ ": , ᾽ δι ς δν : Ἀ : ᾿ ἢ ,
τόγε δὴ δίκαιόν τε καὶ ἀγαϑὸν καὶ καλὸν, καὶ πάν-
35.
τὰ τὰ τοιαῦτα, οὐδεὶς ποτὲ μὴ γιγνώσκων, ἀλη-
ϑοῦς δόξης ἐπιλαβόμενος, διαριϑμήσεται πρὸς τὼ.
ἑαυτόν τε καὶ ἕτερον πεῖσαν τοπαράπαν. ἴωμεν δὴ,
- 2 32 »-Ὁἣ ϑ3
σκεψόμεγοι πρὸς τοῦτ αὐτὸ, πῶς ἐμάϑομεν ἀρι-
ϑμεῖν, φέρε" τὸ γὰρ ἕν δὴ καὶ δύο γέγογε πόϑεν
ΗΝ 5
484 ΡΙΙΑΤΟΝΙΘ ς.ἃ,6.}».97 9.-ἃ-
ἕ
-- ΄“ 3 »ο-΄ Υ͂ »-"᾿
ἡμῖν; ὡστ' ἐννοῆσαι φύσιν ταὕτην ἴσχουσιν ἐκ τοῦ
παντὸς πρὸς τὸ δυνατοὺς ἐννοεῖν εἰναι. πολλοῖς δὲ
γ! Ξ » ͵ 3.9. 9 πὰ “232 - ᾽
ἀλλοις αὖ τῶν ζώων οὐδ᾽ εἰς αὐτὸ τοῦϑ'᾽ ἡ φύσις πα-
, [ »Ἥ »"Ὗ “ ΣΝ -
ραγέγονεν, ὡστε μαϑεῖν δυνατοῖς εἶναι παρὰ τοῦ
ΒῚ Ὁ ᾿ - τι 3 ΕΣ -»"Σ-
πατρὸς ἀριϑμεῖν. παρὰ ὃ ἡμῖν τοῦτ αὐτὸ πρῶτον
ἐνῴκισεν ὃ ϑεὸς, ὥστε ἱκανοῖς εἶναι δεικνύμενον ξυν-
γλρ τὰ (3. 32 ὟΝ ἕξ Ἂ ἢ ἕ εἰ
γοξὶν" ἔπειτ ἕδειξξς καὶ δείκνυσιν. ὧν τι χάλλιον ἕν
ς 2! . -Ὕ ς ΄ ᾿ ΕΥ̓
ἑγὸς ἀν τις ϑεάσαιτο, πλὴν τὸ τῆς ἡμέρας γένος; εἰ-
2 - , ΄ ΄ ε;
τα εἰς τὸ τῆς νυχτὸς ἔλϑοι μέρος, ἔγων ὄψιν, ὅϑεν
͵ ν 3 - » Ψ -Ὁ
ἕτερον πᾶν αὑτῷ φαίνοιτ᾽ ἂν" καὶ ἑλέττων δὴ ταῦ-
τα αὐτὰ ὄντα μὴ παύηται πολλὰς μὲν δὴ νύκτας,
, αὖ, Ὁ ' τι 3 ᾿ 35ω,ὕ Υ͂
πολλὲς δὲ ἡμέρας, ἃς οὐρανὺς οὐδέποτε παύεται δι-
" ΕῚ
δάσκων ἀνθρώπους ἕν τε καὶ δύο, πρὶν ἂν καὶ ὃ δυσ-
μαϑέστατος ἱκανῶς μάϑῃ ἀριϑμεῖν. ὡς γὰρ καὶ τρία
᾿ ε -ἷὋᾧ' 2
καὶ τέτταρα καὶ πολλὰ ἕκαστος ἡμῶν ἐπινοήσειεν ἂν,
ὁρῶν ταῦτα. καὶ ἐκ τούτων ἕν ἐποίησε τὴν σελήνην
5 « .
ὃ ϑεὸς ἀπεργασάμενος, ἢ τοτὲ μὲν μείζων φαινομέ-
᾿ "ἘΣ , ἕν 2 Ψ Ἃ, ᾿
γῃ, τοτὲ δ᾽ ἐλάττων, διεξῆλθεν ἄλλην ἀεὶ φαίνουσα
ε Π «ς - -“ «
ἡμέραν, μέχρυ πεντεκαίδεκα ἡμερῶν καὶ νυκτῶν. αὕ-
Ψ...»» ᾿ 3 ι} ͵ ᾿ ’ ο'
τη δ᾽ ἔστι περίοδος, εἰ βούλεταί τις τὸν κύκλον ἕνα
.«“ 5 [ , ]) «ς 2» ΕῚ -Ὁ " Π
ὅλον εἰς ὃν τιϑέναι. ὡστε, ὡς ἕπος εἰπεῖν, καὶ τὸ δυσ-
.] “ -"ἭἪ τ
μαϑέστατον ἂν μαϑεὶῖν ζῶον, οἷς παρέδωκε φύσιν
ὁ ϑεὸς τοῦ δυνατοῖς εἰναι μανϑάνειν. καὶ μέχρι μὲν
τοὑτων τὸ καὶ ἐν τούτοις ξύμπαν τὸ δυνατὸν τῶν ζώων,
, 3 ἃ ᾿ Π 2. αἱ Φ χη 2
μάλα ἀριϑμητικὸν γέγονε, τὸ καϑ' ἐν αὐτὸ καϑ'
«ς ν᾿ - Π . τ 2} ’ 9 ᾿
αὐτὸ σκοποῦν. τὸ δὲ πρὸς ἀλληλὰ πάντα ἀριϑμὸν
ἀεὶ λ ᾿ "- 9 ὃ -Ὁ-Ὗ᾿ τ ’ ε ᾿ [
ὑ λογίζεσϑαι, δοκῶ μὲν μείζονος. ἕγεκα καὶ τού-
3
του, σελήνην, καϑάπερ εἴπομεν, αὐξανομένην καὶ
φϑίνουσαν ἐμποιήσας, μῆνας πρὸς τὸν ἐνιαυτὸν ξυν-
ἰδ ἘΡΙΝΟΝΙΒ5. 485
εστήσατο, καὶ πάντα ἀριθμὸν πρὺς ἀριϑμὸν ἤρξατο
συνορῶν εὐδαίμονι τύχῃ. διὰ δὲ ταῦϑ᾽ ἡμῖν καρποί
τὸ καὶ ἐγκύμων. ἡ γῆ γέγονεν, ὥστ᾽ εἶναι τροφὴν π-
σι τοῖς ζώοις, ἀνέμων τὲ καὶ ὑετῶν γιγνομένων οὐκ
ἐξαισίων, οὐδὲ ἀμέτρων, ἀλλ εἴτι παριὰὲ ταῦτα γέ-
γνεται πρὸς τὸ φλαῦρον, οὐ τὴν ϑείαν ἀλλὰ τὴν ἀν-
᾿ϑρωπίνην αἰτιᾶσϑαν χρὴ φύσιν, οὐκ ἐν δίκῃ διαγέ-
βδυσῶν τὸν αὑτῶν βίον. ἡμῖν δ᾽ οὖν ζητοῦσι σερὶ
νόμων, σχεδὸν ἔδοξε τὸ μὲν ἄλλα ῥάδιά Ἔ. δίψα, καὶ
γνῶναι τὰ βέλτιστα ἀνϑρώποις" καὶ πᾶς ἂν ἱκανὸς
γίγνεσϑαι καὶ ξυγεῖναι τιὶ λεγόμενα καὶ ποιεῖν, εἰ.
γνοίη τί ποτ᾽ ἔστιν ὃ συμφέρειν εἰκὸς, καὶ τί τὸ μὴ
συμφέρον. ἔδοξε δὴ, καὶ νῦν ἔτι δοκεῖ, τὰ μὲν ἄλλα
ἐπιτηδεύματα πάντα, οὐ σφόδρα χαλεπὰ εἰναι" τὸ
δὲ τένα τρόπον χφὴ γίγνεσϑαι χρηστοὺς ἀνθρώπους,
παγχάλεπον. καὶ τὰ μὲν ἀλλα αὖ πάντα κτᾶσϑαι
χοηστὰ, τὸ λεγόμενόν τε καὶ δυνατὸν καὶ οὐ χαλε-
πὸν, οὐσίαν τε ὅσην δεῖ καὶ μὴ δεῖ, καὶ σῶμα οἱόν
τε δεῖ καὶ μὴ δεῖ καὶ ψυχὴν ὅτι μὲν ἀγαϑὴν δεῖ,
ξυγχωρεῖ πᾶς παντί" τὸ δ᾽ ὄντινα τρόπον ἀγαϑὴν,
ὅτι μὲν αὖ δικαίαν καὶ σώφρονα καὶ ἀνδρείαν, καὶ
ταῦτα" ὅτι δὲ σοφὴν, φησὶ μὲν πᾶς δεῖν - ἥντινα δὲ
σοφίαν, ὡς ἄρτι διεληλύϑαμεν, οὐδεὶς οὐδενὶ τοπα-
ράπαν ἔτι ξυνομολογεῖ τῶν πολλῶν. νῦν οὖν δὴ ἄυρὴ
πάσας τῶὺς πρόσϑεν σοφίας οὐ φαύλην τινὰ ἀνευρίέ-
σκομεν εἰς αὐτά γε ταῦτα, τὸ δοκεῖν σοφὸν εἶναι
τόν γε μεμαϑηκότα ἅπερ καὶ διεληλύϑαμεν. εἰ δ᾽
ἔστι σοφὸς ὃ ταῦτ᾽ ἐπιστήμων καὶ ἐχαθγῶ τούτου
δὴ πέρι λόγον δεῖ λαβεῖν. Κ4. Ὦ ξένε, ὡς εἰκότος
486 ῬΙΆΑΤΟΝΙΒ Ε.Ρ.980.8.}.0,
εἶπες τι περὶ μεγάλων μεγάλα ἐπιχειρεῖς φράζειν.
«19. Οὐ γὰρ σμεπρ ὦ, ὦ “Κλεινία " τὸ δὲ χαλεπώτερον,
ὅτι παντάπασι καὶ πάντως ἀληϑῆ. 1ΚΑ. “Σφόδρα γε,
ὦ ξένε, ἀλλ ὅμως μὴ ἀποκάμῃς λέγων ὃ φής. 46.
Ἰγαΐ. μηδὲ σφὼ τοίνυν ἀκούοντε, Κὶ 4. Ταῦτ ἔσταν
καὶ ὑπὲρ ἀμφοῖν ἐγὼ σοὶ σφάζω. .40. Καλῶς. ἐξ ἀρ-
χῆς δὴ ῥητέον ἀνάγκῃ πρῶτον, ὡς φαίνεται. μάλι-
στὰ μὲν ἂν, εἰ δυνάμεθα ἑνὶ λαβεῖν ὀνόματι, τὶς
ἐστιν ἣν οἰόμεθα σοφίαν εἶναι. τοῦτο δ᾽ εἰ σφόδρα
ἀδυνατοῦμεν, τὸ δεύτερον, τίνες εἰσί ποτε καὶ ὁπό-
σοι τινὲς, ὃς τὲς λαβὼν, σοφὸς ἂν εἴη, κατὰ τὸν ἡ-
μέτερον μῦϑον. ΚΑ. «“Ἱέγεις ἄν. 46. Τὸ δὴ μετὰ
τοῦτο, ἀνεμέσητον τῷ νομοϑέτῃ τὸ κάλλιον τῶν πρό-
τερον εἰρημένων περὶ ϑεῶν, καὶ ἄμεινον ἀπεικάζον-
τί λέγειν, Οἷον παιδιᾷ καλῇ χρωμένῳ καὶ τιμέάνεν
ϑεοὺς, ὕμνοις τε καὶ εὐδαιμονίᾳ γεραΐίροντι διάγειν
τὸν αὑτοῦ βίον. Δ. ἘΠ καλῶς, ὦ ξένε, λέγεις. εἰ γάρ
σοι τοῦτο τέλος εἴη τῶν νόμων, ϑεοὺς προσπαίσαν-
τι, καϑαρώτερόν τε διαγαγόνει τὸν βίον, τῆς ἅμα
τελευτῆς ἀρίστης τε καὶ καλλίστης τυχεῖν. 46. Πῶς
οὖν, ὦ ᾿ζλεινέα, λέγομεν; Ἶ δοκεῖ, τοὺς ϑεοὺς ὑ-
μνοῦντες σφόδρα τιμῶμεν, εὐχόμενον τιὶ κάλλιστα
καὶ ἄριστα περὶ αὐτῶν ἐπιέναι λέγειν ἡ ἡμῖν, οὕτως,
ἢ πῶς λέγεις; ΚΩ͂. Θαυμαστῶς μὲν οὖν οὕτως. ἀλλ᾽,
ὦ δαιμόνιε, πιστεύσας τοῖς ϑεοῖς, εὔχου τὲ χαὶ ἐε
τὸν ἐπιόντα σοὶ λόγον τῶν καλῶν περὶ τοὺς ϑεοὺς
τε καὶ τὸς ϑεᾶς. 406. Ἔσται ταῦτα, ἂν αὐτὸς ὃ
ϑεὸς ἡμῖν ὕφη )γῆται" ξυνεύχου μόνον. 4. “ὲγοις
ἂν τὸ μετιὰ τοῦτο. 413. Θεογονίαν τοΐνυν χαὶ ζωογο-
ΚΣ, τνρ. ΦΡΙΝΟΜΙΒ. 45]
γίαν ἀναγκαῖον, ὡς ἔοικε, πρῶτον μοὶ, κακῶς ἀπει-
χασάντων τῶν ἔμπροσϑεν, βέλτιον ἀπεικάσαι κατὰ
τὸν ἔμπροσθεν λόγον, ἀναλαβόντα ὃν πρὸς τοὺς ἀ-
σεβεὶς ἐπιχεχείρηκα λόγον" φράζων ὡς εἰσὶ ϑεοὶ ἐπι-
μελούμενοι πάντων, σμικρῶν καὶ μειζόνων, καὶ σχϑ-
δὸν ἀπαραμύϑητοι τῶν περὶ τὰ δίκαιο εἰσὶ πρά-
γματα" εἰ δὴ μέμνησϑὲ γε, ᾧ κλεινία. ἐλάβετε μὲν
γὰρ δὴ χαὶ ὑπομνήματα. καὶ γὰρ ἣν τὰ ῥηϑέντα
τότε καὶ μάλα ἀληϑῆ. τῦδε δὲ αὐτῶν ἦν τὸ μέγιστον,
ὕτι πρεσβύτερον εἴη ψυχὴ σώματος ἅπασα παντός.
ἄρα μέμνησϑε; ἢ πάντως που τοῦτό γε; ὃ γὰρ ἀ-
μειγὸν καὶ παλαιότερον καὶ ϑεοειδέστερον, πιϑανὸν
ὕτι τοῦ χείρονος καὶ γεωτέρου καὶ ἀτιμοτέρου, παν-
ταχῆ τε ἄρχον ἀρχομένου πρεσβύτερον, καὶ ἄγον ἄ-
γομένου πάντη. λάβωμεν δὴ τοῦτό γε, ὡς ψυχὴ
πρεοβὑτερόν ἐστι σώματος. εἰ δ᾽ ἔχει τοῦτο οὕτω,
τὖόγε πρῶτον ἡμῖν τοῦ πρώτου τὴς γενέσεως πιϑα-
γώτερον ἂν εἴη σχεδὸν ὑπηργμένον. καὶ ϑῶμεν δὴ
τὴν ἀρχὴν τῆς ἀρχῆς εὐσχημονέστερον ἔχειν, καὶ
τῶν μεγίστων σοφίας περὶ ϑεῶν γενέσεως ὀρθότατα
ἐπιβαίνειν ἡμᾶς. ΚΑ Ἔστω ταῦτα εἰς δύναμιν λεγό-
μενα. 40. Φέρε δὴ, ζῶόν γε ἀληϑέστατα λέγεσϑαν
χατὰ φύσιν φῶμεν τοῦτό γε, ὅταν. μία ξυγελϑοῦσα
σύστασις ψυχῆς καὶ σώματος ιἀποτέκῃ μίαν μορφήν.
ΚΑ. Ὀρϑῶς. 469. Ζῶον μὲν δὴ τὸ τοιοῦτον κπαλεῦ-
ται δικαιότατα. ΚΑ. Ναΐ. 469. Στερεὰ δὲ σώματα
λέγεσϑαι χοὴ κατὰ τὸν εἰκότα λόγον, πέντε, ἐξ ὧν
χάλλιστα καὶ ἄριστα τὶς ἂν πλάττοι. τὸ δὲ ἄλλο γέ-
νος ἅπαν ἔχει μορφὴν μίαν. οὐ γὰρ ἐστιν ἀσώματον
488 Ὗ ῬΡΙΑΤΟΝΙΒ Ε ς,ἃ,ς.
ὅ, τι ποτ᾽ ἄλλο γίγνοιτ᾽ ἂν, χαὶ χρῶμα. οὐδὲν οὐ-
δαμῶς οὐδέποτ᾽ ἔχον, πλὴν τὸ ϑειότατον ὄντως ψυ-
χῆς γένος. τοῦτο δ᾽ ἐστὶ σχεδὸν ᾧ μόνῳ πλάττειν καὶ
δημιουργεῖν πιροσήκει" σώματι δὲ, ὃ λέγομεν πλώτ-
τεσϑαι καὶ γίγνεσθαι καὶ ὁρᾶσϑαι. τὸ δὲ λέγομεν
πάλιν, οὐ γὰρ ἅπαξ ῥητέον, ἀοράτῳ τε εἶναι καὶ
γιγνώσκοντι, νοητῷ τε, μνήμης μεταλαβόντι λογι-
σμοῦ τε ἐν περιτταῖς τε καὶ ἀρτέαις ἅμα μεταβολαῖς.
πέντε οὖν ὄντων τῶν σωμάτων, πῦρ χρὴ φάναι καὶ
ὕδωρ εἶναι: καὶ τρίτον, ἀέρα" τέταρτον δὲ, γὴ»"
πέμπτον δὲ, αἰϑέρα" τούτων δ᾽ ἐν ἡγεμονέαις ἑχκά-
στῶν, ζῶον πολὺ καὶ παντοδαπὸν ἀποτελεῖσϑαι. μα-
ϑεῖν δὲ καϑ' ἕν ὧδ᾽ ἔστι χφεών" γήϊνον μὲν τιϑῶμεν
τὸ πρῶτον ἡμῖν ἕν " πάντας μὲν ἀνθρώπους, πάντα
δὲ ὅσα πολύποδα καὶ ἄποδα, καὶ ὅσα πορεύσιμα,
καὶ ὅσα μόνιμα, καὶ διειλημμένα ῥίζαις. τὸ δὲἕν αὐ-
τοῦ, τόδε γνομέζειν δεῖ, ὡς πάντα μὲν ἐξ ἁπάντων
ταῦτά ἐστι τῶν γενῶν" τὸ δὲ πολὺ τούτου, γῆς ἐστι
καὶ τῆς στερεμγίας φύσεως. ἄλλο δὲ χρὴ ζώου γένος
ϑεῖναι δεύτερον, γιγνόμενον ἅμα καὶ δυνατὸν ὁρᾶ-
σϑαι. τὸ γὰρ πλεῖστον, πυρὸς ἔχει" ἔχει μὴν γῆς τε
καὶ ἀέρος. ἔχει δὲ καὶ ἁπάντων τῶν ἄλλων βραχέα
μέρη. διὸ δὴ ζῶά τε ἐξ αὐτῶν παντοδαπὰ γίγνεσϑαι
χρὴ φάναι καὶ δρώμεγα. γομίσαι δὲ δὴ δεῖ πάντα τὼ
κατ᾽ οὐρανὸν ταῦτα εἶναι ζώων γένη. ὃ δὴ πᾶν χρὴ
φάναι ϑεῖον γένος ἄστρων γεγονέναι, σώματος μὲν
τυχὸν χαλλίστου, ψυγχῆς δ᾽ εὐδαιμονεστάτης τε καὶ
ἀρίστης. δυοῖν δὲ αὐτοῖς μοιρῶν τὴν ἑτέραν χρὴ δύ-
Ἢ μεταδιδόναι σχεδόν. ἢ γὰρ ἀνόλεϑρόν τε καὶ ἀϑί-
γ᾿
Ρ'484...}».0,ἃ. ἘΡΙΝΟΜΙ5. άϑ8η
γατον ἕχαστον αὐτῶν εἶγαι καὶ Θεῖον τοποαράπαν
ἐξ ἁπάσης ἀνόγ κῆς, ἢ τινὰ μακραίωνα βίον ἔχειν
ἱκανὸν ἑκάστῳ ζωῆς" ἧς οὐδὲν τι πλείονος ἂν
προσδεῖσϑαί ποτε. νοήσωμεν οὖν πρῶτον ὃ λέγο-
μεν, δύο τὸ τοιαῦτα εἶναι ζῶα. πάλιν γὼρ λέγο-
μὲν, ὁρατὰ μὲν ἀμφότερα" τὸ μὲν, ἐκ πυρὸς, ὡς
δόξειεν ἂν, ὅλον" τὸ δ᾽ ἐκ γῆς. καὶ τὸ μὲν γῆϊνον,
ἐν ἀταξίᾳ" τὸ δ᾽ ἐκ βυρὸς, ἔν τάξει πάσῃ κιν οὗμε-
γον. τὸ μὲν οὖν ἐν ἀταξίᾳ μεδούμενουι, ἄφρον χρὴ
γομέζειν, ὅπερ ὡς τοπολὺ δρᾷ τὸ περὶ ἡμᾶς ζῶ-
ον" τὸ δὲ ἐν τάξει τε καὶ οὐρανῷ πόρον ἔχον,
μέγα τεκμήφιον χρὴ ποιεῖσϑαι τοῦ φρόνιμον εἶναι.
κατὰ ταὐτιὰ γὰρ ἂν καὶ ὡσαύτως πορε υύμεν ον ἀεὶ,
καὶ ποιοῦν καὶ πάσχον, τερμήριον ἱκαγὸν τοῦ φρο-
γίμως ζὴν εἴη παρεχόμενον. ἡ ψυχῆς δὲ ἃ ἀλη γοῦν
κεκτημένης, ἁπασῶν ἀναγκῶν πολὺ μεγίστη γίγνοιτ᾽
ἄν: ἄρχουσα γὰρ ἀλλ᾽ οὐκ ἀρχομένη γομοϑετεῖ. τὸ
δὲ ἀμετάστροφον, ὅταν ψυχὴ τὸ ὄριστον κατὰ τὸν
ἄριστον βουῤεύαηξαι γοῦν, τὸ τέλεον ἐχβαίΐνει τῷ
ὄντι κατὰ νοῦν" καὶ οὐδὲ ἀδάμας ὁ ἀν αὐτοῦ κρεῖτ-
τον οὐδὲ ἃ ἀμεταστροφώτερον ἄν ποτὲ γένοιτο. ἀλλ
ὄντως τρεῖς μοῖραι κατέχουσαι φυλάττουσι τέλεον εἶναι
τὸ βελτίστῃ βουλῇ βεβουλευμένον ὃ ἑκάστοις ϑεῶν. τοῖς
δὲ ἀνθρώποις ἐ ἐχρὴν τεκμήριον εἶναι τοῦ νοῦν ἔχειν
ἄστρα τὲ καὶ ξύμπασαν ταύτην τὴν διαπορείαν, ὅτι
τιὶὶ αὐτὶ ἀεὶ πράττει, διὰ τὸ βεβουλευμένα τάλαν
πράττειν, ϑαυμαστόν τα χρόνον ὅσον, ἀλλ οὐ
μεταβουλευόμενον ἃ ἀγὼ καὶ κάτω, τοτὲ μὲν; ἕτερα,
ἄλλοτε δὲ ἄλλα πράώττον, πλανῶσϑαί τε καὶ μετα--
490 ΡῬΡΙΑΊΤΟΝΙΒ ς.».98 5...
“»-᾿ 3.ϑ ε “Ὁ -»Σ΄ -Ὁ Θ᾽. 9
κυκλεῖσϑαι. τοῦϑ᾽ ἡμῶν τοῖς πολλοῖς αὐτὸ τοὐναν-
, μ ι 32 ι
τίον ἔδοξεν, ὁτι τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως πράττειν,
ν 2 Υ τ -" ᾿
ψυχὴν οὐκ ἔχειν. οὐτῶ τοῖς ἄφροσι ξυνεφέσπετο τὸ
πλῇϑ Ξ ἘΣ ι ν᾿ νι , Ὡ, 2 »;; Ἃ ψϑὲ
ῆϑος, ὡς τὸ μὲν ἀνθρώπινον, ἔμφρον καὶ ζῶν,
ς Ι] ς -»Σ“ν᾿ ι " -Ὁ 27 ε
ὡς κινούμενον ὑπολαβεῖν" τὸ δὲ ϑεῖον, ἄφρον, ὡς
᾿ -Ὁ 3 - »ὋἪ γν φν 3
μένον ἐν ταῖς αὐταῖς φοραίς. τῆν δὲ ἀνθρώπῳ γε,
ἐπὶ τὰ καλλίω καὶ βελτίω καὶ φίλα τιϑεμένῳ, λαμ-
- ᾽ ͵ - -
βάνειν, ὡς διὰ τοῦτο αὐτὸ ἔμφρον δεῖ γομίξειν, τὸ
ι 3 ᾿ Ἀ ᾿ 35
κατὸὼ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως καὶ τὰ αὐτὰ πράττον ἀεί,
τ . -Ὁ 32! - "
τοῦτο δ᾽ εἶναι τὴν τῶν ἄστρων φύσιν" ἰδεῖν μὲν καλ-
λίστην, πορείαν δὲ καὶ χορείαν πάντων χορῶν καλ-
λίστην καὶ μεγαλοπρεπεστάτην χορεύοντα, πᾶσι
-“ -»ὋοΣ᾿ ' 3 - ν «
τοῖς ζῶσι τὸ δέον ἀποτελεῖν. καὶ μὴν ὅτι γε δικαίως
, 5 »-“- δ ᾿ 3ϑ »
ἔμψυχα αὐτὰ λέγομεν, πρῶτον τὸ μέγεϑος αὐτῶν
2 ι «ες
διανοηϑῶμεν. οὐ γὰρ, ὡς σμικρὰ φαντάζεται, τηλι-
καῦτα ὄντως ἐστίν" ἀλλ ἀμήχανον ἕκαστον αὐτῶν
τὸν ὄγκον, πιστεῦσαι δ᾽ ἄξιον. ἀποδείξεσι γὰρ ἱκαναῖϊς
λαμβάνεται. τὸν γὰρ ἥλιον ὅλον τῆς γῆς ὅλης μείζω
διανοηϑῆναι δυνατὸν ὀρϑῶς. καὶ πάντα δὴ τὰ φε-
ρόμενα ἄστρα, ϑαυμαστόν τι μέγεϑος ἔχει. λάβωμεν
δὴ, τίς τρόπος ἂν εἴη, τοσοῦτον περιφέρειν ὄγκον
τινὰ φύσιν, τὸν αὐτὸν ἀεὶ χρόνον ὅσον καὶ νῦν πε-
ριφέρεται. ϑεὸν δὴ φημὶ τὸν αἴτιον ἔσεσθαι, καὶ
οὔποϑ᾽ ἑτέρως εἶναι δυνατόν. ἔμψυχον μὲν γὲρ οὖ-
ποτε γένοιτ᾽ ἂν ἑτέρως πλὴν διὰ ϑεὸν, ὡς ἡμεῖς ἀ-
πεφηγάμεϑα. ὅτε δὲ τοῦτο οἱἵόστέ ἐστι ϑεὸς, ἅπασα
αὐτῷ ῥᾳστώνη γέγονε τοῦ πρῶτον μὲν ζῶον γεγονένα
ὰ »ι
πᾶν σῶμα καὶ ὄγκον σύμπαντα " ἔπειτα, ἧπὲρ ἃ
διανοηϑῇ βέλτιστα, ταὑτῃ φέρειν ὺν δὴ περὶ ἁπάν-
,8ῇ βέλτιστα, ταὑτῃ φέρει». » ὴ περὶ ἀ:
.ἃ.6.Ρ.98 4.8. ἘΡΙΝΟΜΝΜΙ5. 491
τῶν τούτων ἕνα λόγον λέγοιμεν ἀληϑῆ. οὐκ ἔστι γῆ»
τὲ καὶ οὐρανὸν, ἅπαντάς τε ἀστέρας, ὄγκους τε ἐκ
τούτων ξύμπαντας, μὴ ψυχῆς πρὸς ξκάστῳ γενομένης,
. ἢ) καὶ ἐν ἑκάστοις, εἰς ἀκρίβειαν καὶ ἐνιαυτὸν οἵ-
τῶ πορεύεσϑαι, κατὰ μῆνάς τε καὶ ἡμέρας, καὶ ξὐμ-
παντα τὰ γιγνόμενα ξύμπασιν ἡμῖν ἀγαϑὰ γίγνε-
σϑαι. δεῖ δὲ, ὅσῳ φαυλότερον ἔστ᾽ ἄγϑρωπος, μήτι
ληροῦντά 78, σαφῶς δέ τι λέγοντα φαίνεσθαι. ῥύμας
μὲν οὖν εἴτις αἰτίας τινὰς ἐρεῖ σωμάτων, ῇ φύσεις,
Ἶ τι τοιοῦτον, οὐδὲν σαφὲς ἐρεῖ. τὸ δὲ παρ᾽ ἡμῶν
εἰρημένον σφόδρ᾽ ἀναλαβεῖν χρὴ" πότερον ἔχει λό-
γον ὃ λόγος, ἢ πάντως ὑὕστερεῖ, τὸ, πρῶτον μὲν τὰ
ὄντα εἶναι δύο, τὸ μὲν, ψυχὴν, τὸ ΤῊ σῶμα" καὶ
πολλὰ ἕ ἑκατόρου" πάντα δὲ ἀλλήλων ἀλλα, καὶ ἕχά-
τερα. ἑκατέρων" καὶ τρίτον ἄλλο οὐδὲν χοινὸν οὐδενί.
διαφέρειν δὲ ψυχὴν σώματος" ἕμφρον μὲν που, τὸ
δὲ, ἄφρον ϑήσομεν" ἄρχον δὲ, τὸ δὲ ἀρχόμενον"
καὶ τὸ μὲν, αἰτιον ἁπάντων, τὸ δὲ, ἀναίτιον πάσης
πύϑης. ὥστε τά γε δὴ κατ᾿ οὐρανὸν ὑπ᾽ ἄλλου του
φάναι γεγονέναι, καὶ μὴ ψυχῆς τε καὶ σώματος οὗ-
τως εἰναι γενγήματα, πολλὴ μωρία τε χαὶ ἀλογία.
εἰ δ᾽ οὖν δεῖ γικᾷν τοὺς περὶ ἁπάντων τῶν τοιού.
τῶν λόγους, καὶ πιστῶς ϑεῖα φαΐνεσϑαι γεγονέναι
τὰ τοιαῦτα ξύμπαντα, δυοῖν τοι ϑάτερα ϑετέον αὖ-
τά, ἢ γὰρ ϑεοὺς αὐτοὺς ταῦτα ὑμνητέον ὀρθότατα,
ἢ θεῶν εἰκόνας, ὡς ἀγάλματα, ὑπολαβεῖν γεγονέ-
γαι, ϑεῶν αὐτῶν, αὐτῶν ἐργασαμένων. οὐ γὰρ ἀνοή-
τῶν γε, οὐδὲ βραχέος ἀξίων, ἀλλ᾽ ὅπερ εἰρήκαμεν,
τούτων ἡμῖν ϑάτεοα ϑετέα" τὶ δὲ τεϑέντα τιμητέο"
4902 ΡΙΑΤΟΝΙΒ , Ρ.«.ἅ.
πάντων ἀγαλμάτων διαφερόντως. οὐ γὰρ μὴ ποτε
φανῇ καλλίω καὶ κοινότερα ξυμπάντων ἀνθρώπων
ἀγάλματα, οὐδ᾽ ἐν διαφέρο υσι τόποις ἱδρυμένα, κα-
ϑαρειότητι καὶ σεμνότητι καὶ ξυμπάσῃ ζωῇ διαφέ-
ροντα, ἢ ταῦτα, ὡς πάντη ταὑτῃ γεγένηται. γῦν οὖν
δὴ περὶ ϑεῶν ἐγχειρῶμεν τόγε τοσοῦτον" τὰ δύο κα-
τιδόντες ζῶα δρατὰ ἡμῖν, ἃ φαμὲν, τὸ μὲν, ἀϑάνα-
τον, τὸ δὲ, γήϊνον, ἅπαν ϑνητὸν γεγογέναι" τὰ τρία
τὰ μέσα τῶν πέντε τιὰ μεταξὺ τούτων, σαφέστατα
κατὰ δόξαν τὴν ἐπιεικῆ γεγονότα πειραϑῆναν λέμειν.
αἰϑέρα μὲν γὰρ μετὰ τὸ πῦρ ϑῶμεν, ψυχὴν δ᾽ ἐξ
αὐτοῦ τυϑῶμεν πλάττειν ζῶα δύναμιν ἔχοντα, ὥσπερ
τῶν ἄλλων γενῶν, τὸ πολὺ μὲν, τῆς αὐτοῦ φύσεως"
τὰ δὲ σμικρότερα, ξυνδέσμου χάριν, ἐκ τῶν ἄλλων
γεγῶν. μετὰ δὲ τὸν αἰϑέρα, ἐξ ἀέρος πλάττειν τὴν
ψυχὴν γένος ἕτερον ζώων" καὶ τὸ τρίτον, ἐξ ὕδατος.
πάντα δὲ δημιουργήσασαν ταῦτα ψυχὴν, ζώων εἰ-
κὸς ὅλον οὐρανὸν ἐμπλῆσαι, χρησαμένην πᾶσι τοῖς
γένεσι κατὰ δύναμιν, πάντων μὲν μετόχων τοῦ ζῆν
γεγονότων" δεύτερα δὲ καὶ τρίτα καὶ τέταρτα καὶ
πέμπτα, ἀπὸ ϑεῶν τῶν φανερῶν ἀρξάμενα γενέσεως,
εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἀποτελευτᾷν. περὶ ϑεοὺς
μὲν δὴ, Ζιά τε καὶ “Πραν καὶ τοὺς ἄλλους πάντας,
ὅπη τὶς ἐϑέλει, ταύτῃ κατὰ τὸν αὐτὸν τιϑέσϑω τ0-
μον, καὶ πάγιον ἐχέτω τοῦτον τὸν λόγον. ϑεοὺς γὰρ
δὴ τοὺς ὁρατοὺς, μεγίστους καὶ τιμιωτάτους, καὶ
ὑξύτατον ὁρῶντας πάντη, τοὺς πρώτους, τὴν τῶν
ἄστρων φύσιν λεκτέον, καὶ ὅσα μετὰ τοὑτων αἰσϑα-
"όπεϑα γεγονότα, μετὰ δὲ τούτους, καὶ ὑπὸ τού
6.}.9,8 δ.4.}.0. ἘΡΙΝΟΝΜΙ9Θ. 498
Ξ “- ὃ ᾿ " 3, δὲ Ὶ ἀ },Ὲ εδ
τοις ἕξης, δαίμονας" ἀέριον δὲ γενος, ἔχον ἕδραν
. ᾿ς ΚΎΣ, Ὁ ἣν ’ 3» 3 »Ἅο
τρίτην καὶ μέσην, τῆς ἑρμηνείας αἴτιον, εὐχαῖς τι-
- ἢ ι -»οΣ΄ἷὉ Υ͂
μᾷν μάλα χρεὼν, χάριν τῆς εὐφήμου διαπορείας.
-“ο Υ "] Π ω 2 5 5 Π 2 ἕω
τῶν δὲ δύο τούτων ζώων, τοῦ τ ἐξ αὐϑέρος, ἐφεξῆς
᾿ » 32. ὦ ς “Ὁ
τε ἀέρος, οὐ διορώμεγον ὅλον, αὐτῶν ἑκάτερον εἰναι"
΄ " Υ 2 ᾿ ξ ςωυ κι ο ᾿ ὲ
παρὸν δὴ πλησίον, ὁὺ κατάδηλον ἡμῖν γίγνεσθαι.
͵ -ῳ Υ Φ»
μετέχοντα δὲ φρονήσεως ϑαυμαστῆς, τε γένους ὃ»-
τα εὐμαϑοῦς τε καὶ μνήμονος, γιγνώσκειν μὲν ξὺμ-
Ἂν ΡῚ Π
πασαν τὴν ἡμετέραν αὐτὰ διάνοιαν λέγωμεν" καὶ τόν
ς -“ ᾽ - “Ὁ
τε καλὸν ἡμῶν καὶ ἀγαϑὸν ἅμα ϑαυμαστῶς ἄσπά-
Ἵ -οΣὋῬ «;
ζεσϑαι, καὶ τὸν σφόδρα κακὸν μισεῖν, ἅτε λύπης
μετέχοντα ἤδη. ϑεὸν μὲν γὺρ δὴ τὸν τέλος ἔχοντα
τῆς ϑείας μοίρας, ἔξω τούτων εἶναι, λύπης τε καὶ
«ς -Ὁ - τ -“" - -
ἡδονῆς" τοῦ δὲ φρονεῖν καὶ τοῦ γιγνώσκειν κατὰ
᾿ . 4 « 2
πάντα μετειληφέναι. καὶ ξὐμπλήρους δὲ ζώων οὐρα-
γοῦ γεγονότος, ἑρμηνεύεσθαν πρὸς ἀλλήλους τὸ καὶ
5
τοὺς ἀχροτάτους ϑεοὺς πάντας τὲ καὶ πάντα, διὰ
τὸ φέρεσθαι τὰ μέσα τῶν ζώων ἐπί τε γὴν καὶ ἐπὺ
.)» ᾿Ὶ Ὁ ς Υ
τὸν ὅλον οὐρανὸν, ἐλαφρᾷ φερόμενα ῥύμῃ. τὸ δὲ ὕ-
΄ , :
δατος πέμπτον, ὃν ἡμίϑεον ἀπεικάσειεν ἂν τις, ὁρ-
ϑῶς ἀπεικάζων, ἐξ αὐτοῦ γεγονέναι. καὶ τοῦτ᾽ εἰ-
ι ᾿ ͵ ᾿
γαι, τοτὲ μὲν ὁρώμενον, ἀλλοτε τε καὶ ἀποκρυφϑὲν,
ΕἸ] -- 2 ᾿ »
ἄδηλον γιγνόμενον, ϑαῦμα κατ᾽ ἀμυδρὸν ὄψιν πα-
-Ὁ 32» 32» ὃ
ρεχόμενον. τούτων δὴ τῶν πέντε ὄντως ὄντων ζώων,
γε ε -“ο- Ἅ δ
ὅπη τινὲς ἐνέτυχον ἡμῶν, ἢ καϑ' ὕπνον ἐν ὀνειρο-
}ν
πολίᾳ προστυχόντες, ἢ κατὰ φήμας τὲ καὶ μαντεί-
ας λεχϑεῖσιν ἐν ἀκοαῖς ὑγιαίνουσιν ἢ καὶ κάμνου-
» Ἁ - ’ κύνν ἐν ΚΔ πὴ ΘΙ
σιν, ἢ καὶ τελευτῇ βίου προστυχέσι γενομένοις, ἰδέᾳ
Ἀ - ᾿ ω “Ὃ
τε χαὶ δημοσίᾳ δύξαις παραγενομέναις" οϑεν ἱερὰ
494 ῬΕΛΤΟΝΙΘΒ ἃ.4.0.9.8 δ.4.Ὁ.
πολλὰ πολλῶν γέγονε, τὰ δὲ γενήσεται" τούτων πάν-
των νομοθέτης, ὅστις γοῦν κέκτηται καὺ τὸν βρα-
χύτατον, οὔποτε μὴ τολμήσῃ χαιγνοτομῶν, ἐπὶ ϑεο-
σέβειαν, ἥτις μὴ σαφὲς ἔχει τὲ, τρέψαι πόλιν ξαυ-
τοῦ. καὶ μὴν οὐδ᾽ ὧν ὃ πάτριος νόμος εἴρηκε περὶ
ϑυσιῶν ἀποκωλύσει, μηδὲν τοπαράπαν εἰδώς" ὥσπερ
οὐδ᾽ ὃν δυνατὸν εἰδέναι τῇ ϑνητῇ φύσει τῶν τοιοὗὺ-
τῶν πέρι. τοὺς δὲ ὄντως ἡμῖν φανεροὺς ὄντας ϑεοὺς,
ἀρ οὐχ ὃ αὐτὸς λόγος ἔχει κακίστους εἶναι τοὺς μὴ
τολμῶντας λέγειν ἡμῖν καὶ φανεροὺς ποιεῖν, ἄνορ-
γιάστους τὲ ὄντας ἑτέρους θεοὺς, καὶ τιμὰς μὴ δε-
χομένους τὰς προσηχοῦσας αὐτοῖς; νῦν δὲ δὴ ξυμ-
βαίνει γιγνόμενον ἅμα τὸ τοιοῦτον, οἷον ἂν εἴποτε
τὶς ἡμῶν ἥλιον 1) σελήνην ἑωρακὼς ἢν γιγνομένους
ἐφορῶντός τὸ ἡμᾶς πάντας, καὶ μὴ ἔφραζεν, ἀδύνα-
τος ὧν πη φράζειν, τιμῆς τὲ ἀμοίρους ὄντας ἅμα,
καὶ μὴ. προϑυμοῖτο τόγε αὑτοῦ μέρος εἰς ἔντιμον χώ-
ραν καταφανεῖς ἄγων αὐτοὺς, ἑορτάς τε αὐτοὶς γί-
γνεσϑαι ποιεῖν καὶ ϑυσίας" ἀπολαμβανόμενόν τε
χρόνον ἑκάστοις μειζόνων τε καὶ ἐλαττόνων πολλά-
πἰς ἐνιαυτῶν ὥρας διανέμειν" ἀρ᾽ οὐκ ἂν κακὺς ἕαυ-
τῷ τε καὶ ἄλλῳ τῷ’ γιγνώσκοντι λεγόμενος, ἐν δίκῃ
ξυνεδόκει λέγεσϑαὶ πον ἄν; ΚΑ. Πῶς γὰρ οὔκ, ὦ
ξένε; κάκιστος μὲν οὖν. 4. Τοῦτο τοίνυν, ὦ Κλει-!
γία φίλε, περὶ ἐμὲ νῦν γιγνόμενον ἴσϑι φανερῶς. Καὶ 4...
Πῶς λέγεις; 410. Ἴστε ὀκτὼ δυνάμεις τῶν περὶ ὅ-
λον οὐραγὸν γεγονυίας ἀδελφὸς ἀλλήλων, ὧν καϑεώ-
ρακα ἐγώ. καὶ οὐδὲν μέγα διαπέπραγμαι. ὁάδιον γὰρ
καὶ ἑτέρῳ. τούτων δ᾽ εἰσὶ τρεῖς αὗται" μία μὲν, ἡλίου
ο.,ο, ΕΡΙΝΟΜΙΒ. 495
κὰν ἡ ῃ , , δὲ - ὥ [
μία δὲ, σελήνης" μία δὲ, τῶν παντῶν ἄστρων ὧν
᾿ 2η}Υ 2» ΄ ᾿ εἴ
ἐμνήσθημεν ὀλίγον ἔμπροσθεν" πέντε δὲ, ἕτεραι.
ταύτας δὴ πάσας καὶ τούτους τοὺς ἐν ταὐταισιν εἴτε
39 ν , ᾿ ῃ
αὐτοὺς ἰόντας, εἴτε φερομένους, ἐν ὀχήμασιν πορεὺε-
σθαι" ταὐτῃ μηδεὶς ἄλλος ποτὲ νομίσῃ πάντων ἧ-
» ε ε ᾿ Ω δι ...9 3ϑ ὦ ε Σ 2, ὐδϑ-
μῶν ὡς οἵ μὲν ϑεοί εἰσιν αὐτῶν, οὗ δ᾽ οὐ" μηδ᾽ ὡς
οὗ μὲν, γνήσιοι, οἱ δὲ, τοιοῦτοΐ τινες οἵους οὐδὲ
2 -ο- ε - 3 " « ᾿
ϑέμις εἰπεῖν ἡμῶν οὐδενί. πάντες δὲ δὴ πάντας λέ-
γ 4 -»Ὕ 3 " - Ὗς ΣΝ 3
γωμέὲν τε καὶ φῶμεν ἀδελφοὺς τ᾽ εἶναν καὶ ἐν ἀδελ-
φαῖς μοίραις" καὶ τιμὲς ἀποδιδῶμεν, μὴ τῷ μὲν,
ἐνιαυτὸν, τῷ δὲ, μῆνα" τοῖς δὲ μήτε τινὰ μοῖραν
τάττωμεν, μὴτε τινὰ χρόνον, ἐν ᾧ διεξέρχεται τὸν
«ς - ὶ - - οἱ , .- “
αὑτοῦ πόλον, ξυναποτελῶν κύσμον ὃν ἔταξε λόγος
ἡ ι ᾿ 1
ὃ πάντων ϑειότατος ὁρατόν" ὃν ὃ μὲν εὐδαίμων
πρῶτον μὲν ἐθαύμασεν, ἔπειτα δὲ ἔρωτα ἔσχεν τοῦ
καταμαϑεῖν ὅπύσα ϑνητὴ φύσει δυνατά" ἡγούμεγος
3) 2 ῳ 32 ᾿ ω Υ͂
ἀρισϑ' οὕτως εὐτυχέστατά τὲ διάξειν τὸν βίον, τε-
λευτήσας τε εἰς τόπους ἥξειν προσήκοντας ἀρετῇ" καὶ
οὖ , κι
μέμυημένος ἀληϑῶς τε καὶ ὄντως, μεταλαβὼν φρο-
γήσεως εἷς ὧν μιᾶς, τὸν ἐπίλοιπον χρόνον ϑεωρὸς
-“ . «“ Ρ] ! ἊΨ
τῶν καλλίστων γεγόμεγος, ὅσα κατ ὄψιν διατελεῖ,
-" 5 " - Ω3 Θ'. τω
γῦν δὴ τὸ μετὰ τοῦϑ'᾽ ἡμῖν λοιπὸν λέγειν, ὅσοι τ᾽
φ κΝ αἷ ᾽ν 3 ι ᾿ - να -“
εἰσὶ, καὶ τένες. οὐ γὰρ μήποτε φανῶμεν ψευδεῖς. βε-
“. . -" , "
βαίως δὴ διϊσχυρίζομαι τόγε τοσοῦτον. λέγω γὰρ πά-
ΕΣ " " τῇ -» 2 ᾿ »- ᾿ »
λιν, ὀκτὼ μὲν εἶναι" τῶν δὲ ὀκτὼ, τρεῖς μὲν εἰρῆ--
᾿ ὩΣ.» , « ᾿ τ ᾿ Ἃ
σθαι, πέντε δ᾽ ἕτυ λοιπώς. ἡ τετάρτη δὲ φορὰ καὶ
᾿ ῳ Ὰ ᾿ : ὁ ᾿ ς ι ,
διέξοδος ἅμα καὶ πέμπτη, τάχει μὲν ἡλίῳ σχεδὸν ἴση,
Ἀ ΕΒ] , Ὕ ᾿ ἘῸΝ γι τὴ πδοἽ
καὶ οὔτε βραδυτέρα οὔτε ϑάττων. τόγ᾽ ἐπίπαν ἀεὶ
-Ὁ ΒΩ -“" , -Ὁ
τούτων τριῶν ογτῶν, τὸν γτοῖ!ν ἱκανὸν ἕγοντιχ ἡγεῖ-
499 ῬἭἭἽΛΤΟΝΙΒ5 Ρ'987.8.Ὁ.ς,
Υ̓͂ « ἢ κ- ..
σϑαι. λέγωμεν δὴ ταὐτας ἡλίου τ εἰναι καὶ ξωσφύ-
ε 3 ,
ρου " καὶ τρίτον ὡς μὲν ὀνόματι φράζειν οὐκ ἔστι,
Ἵ 7 , -“
διὰ τὸ μὴ γιγνώσκεσθαι. τούτου δ᾽ αἴτιος ὃ πρῶτος
»-"Ὕ ι 2) ᾿
ταῦτα κατιδὼν, βάρϑαρος ὧν. παλαιὸς γὰρ δὴ τό-
᾽ -
πος ἔϑρεψε τοὺς πρώτους ταῦτα ἐννοήσαντας, διὰ
-Ὁ -Ὁ « τ ᾿
τὸ κάλλος τῆς ϑερινῆς ὡρας, ἣν ΑἸγυπτύς τε καὶ Συ-
ρέα ἱκανῶς κέκτηται" φανεροὺς μὲν, ὡς ἔπος εἰπεῖν,
Φ 2 - - -Ὁ
ἀστέρας ἀεὶ ξύμπαντας καϑορῶντας, ἅτε νεφῶν καὶ
ῇ ὃ Ὁ
ὑδάτων ἀπόπροσϑεν ἀεὶ τοῦ χύσμου κατῳκισμένους
ὅϑεν καὶ πανταχόσε καὶ δεῦρ᾽ ἐξήκ ἐξ’, βεβασανισμέ
γα χρόνῳ μυρεετεῖ, τε καὶ ἀπείρῳ. διὸ θαῤῥοῦντας
᾿ »-7Ὃ τὶ ᾿ ι
χρὴ ταῦτα εἰς νύμου. ϑέσϑαι. τὸ γὰρ μὴ τίμια τὰ
- ΠῚ τ ᾿ “᾿ -Ὁ 32
ϑεῖα εἶναι, 1) τάδε μὴ ϑεῖα, σαφῶς οὐκ ἐμφρόνων.
εἰ! ᾿ 3 2 , 2) [ 3 ᾿. ν κι ,
ὃτι δὲ οὐκ ὀνόματα ἔσχηκε, τὴν γε αἰτέαν. χρὴ λέ-
ΒῚ . ᾿ 2 Ἴ
γεσϑαι ταύτην. ἀλλὰ γὰρ καὶ ὀνόματα εἰλήφασιπρὸς
τ . ᾿ “κι 3
ἐνίων. ὃ μὲν γὰρ “Ξωσφύρος, “Πσπερός τε, ὃ αὐτὸς
1 2), δὴ λό; Ξ ς δ᾽ ξ ᾿ ὃ λέ εὐ εῖ
εἶν, ἔχει δὴ λόγον" ὁ δ᾽ ὁμόδρομος “Ηλέῳ τὲ ὠμὰ
καὶ τούτῳ, “Στίλβων. τρεῖς δ᾽ ἔτι φορὲς λέγομεν ἐπὶ
.), «Στίλβων. τρεῖς φορὸς λέγομεν ἐπὶ
͵ ς ε'
δεξιὰ πορευομένων μετιὶ Σελήνης τε καὶ “Πλίου. ἕγα
« ᾿ νι ΄ «ἃ ΄ Ψ; ΕἸ
δὲ τὸν ὄγδοον χοὴ λέγειν, ον μάλιστ᾽ ἂν τις ἄγω κό:-
οἷ 2 39. )
σμον προσαγορεύοι, ὡς 78 ἂν ϑρώπαης φαίνοιτ ἂν
ὀλίγα τούτων εἰδύσιν. ὅσα δὲ ἃ ἱκανθς ἴσμεν ἀνάγκη
λέγειν, καὶ λέγομεν. ἢ γὰρ ὄντως οὖσα σοφία ταὑτῃ
πη φαίνεται: τῷ καὶ σμικρὰ ξυννοίας ὀρϑῆς ϑείας τε
ν᾿ »"Ὕ»Ἥ ξ Φ τ
μετειληφότι. λοιπὸν δὴ τρεῖς ἀστέρες, ὧν εἷς μὲν
-“- 32 ὦ 2 3
βοαδυτῆτι διαφέρων αὐτῶν ἐστι. Φαίνωνα δ᾽ αὐτὸν
] -
τινὲς ὄνομα φϑέγγονται. τὸν δὲ μετὰ τοῦτον βοαδυ-
τἣτι, Φαέθοντα" Πυρόεις δὲ ὃ μετὰ τοῦτον" πάν-
4 ζ΄ οἷ .. ΕΑ͂ Ξ -»"ΣὝ «ἢ ι ᾿
των δὲ οὗτος ἐρυϑοότατον ἔχει χρῶμα. χαλεπὸν δὲ
ἱ
Γ
ἃ ἐ.Ρ.98 8... ἘΡΙΝΟΜΙ5. 497
οὐδὲν τούτων κατανοῆσαι τινὰ, φράξοντος τινός
ἀλλὰ μαϑόντα, ὡς λέγομεν, ἡγεῖσθαι δεῖ, τόδε γε
᾿] -Ὁ ᾿ ’ 23.ϑἍ Ἡ τ « [
μὴν διανοηϑῆναι χρὴ πάντ ἄνδρα .“Πλληνα, ὡς τό-
πον ἔχομεν τὸν τῶν “Ελλήνων πρὸς ἀρετὴν ἕν τοῖς
) 3 - 3 ,
σχεδὸν ἄριστον. τὸ δ᾽ ἐπαινετὸν αὐτοῦ χρὴ λέγειν,
ὅτι μέσος ἂν εἴη χειμώγων τε καὶ τῆς ϑερινῆς φύσεως.
ἡ δ᾽ ὑστεροῦσα ἡμῖν εἰς τὸ ϑερινὸν φύσις τοῦ περὲ
ΕἸ -Ὁ- -“ ’ Φ 3 -Ὁ
τὸν ἐκεῖ τόπον, οπερ εἴπομεν, τὙὉστερον αὐτοῖς πα-
ραδέδωκε τὸ τούτων τῶν ϑεῶν τοῦ κόσμου κατανό-
μα" λάβωμεν δὲ, ὡς δ, τι περ ἂν Ἕλληνες βαρβά-
ρων παραλάβωμεν., κάλλιον τοῦτο εἰς τέλος ἀπεργά-
ζονται. καὶ δὴ καὶ περὶ τὰ νῦν λεγόμενα ταὐτὸν δεῖ
διανοηθῆναι τοῦτο, ὡς γαλεπὸν μὲν πάντο: τιὶ τοι-
ῆ ᾽ ζ νῳ
Ὁ ϑ 2ω ᾿ 33ϑ», Ἀ
αὕτα ἀναμφισβητήτως ξξευρίσκειν - πολλὴ δ᾽ ἐλπὶς
ἅμα καὶ καλὴ, κάλλιον καὶ δικαιότερον ὄντως τῆς ἐκ
τῶν βαρβάρων ἐλθούσης φήμης τε ἅμα καὶ ϑερα-
ρβάς ᾿ς φήμης τε ἅμα καὶ ϑες
πείας, πάντων τούτων τῶν ϑεῶν ἐπιμελήσεσθαι τοὺς
Ἕλληνας, παιδείαις τε καὶ ἐκ Ζελφῶν μαντείαις χῥω.
μένους, καὶ πάσῃ τῇ κατὰ νόμους θεραπείᾳ. τόδε
᾿ ΕῚ ι - "ὦ ΄ ς 5." ι. "
δὲ μηδεὶς ποτὲ φοβηϑὴ τῶν Ελλήνων, ὡς οὔ χρήπερι
ι Ν ν᾿ “-
τὰ ϑεῖα ποτὲ πραγματεύεσϑαν ϑνητοὺς ὄντας. πᾶν
δὲ τούτου διανοηϑῆναι τοὐναντίον, ὡς οὔτε ἄφρον
- " »
ἐστὶ ποτὲ τὸ ϑεῖον, οὔτε ἀγνοεῖ που τὴν ἀνθρωπί-.
Π ὃ ] ει 1] - 3 -Ὁ
γὴν φύσιν: ἀλλ᾽ οἶδὲν ὅτι διδάσκοντος αὐτοῦ ξυνα-
κολουϑήσει καὶ μαϑήσεται τὰ διδασκύμενα " ὅτι δὲ
διδάσκει τοῦτο αὐτὸ ἡμᾶς, μανϑάνομεν δὲ ἡμεῖς,
ΕῚ ΓᾺ ᾿ 9 ᾿ " Ξ- ' Υ ᾿
ἀριϑμόν τε καὶ ἀριϑμεῖν, οἷδε δήπου. πάντων γὰρ
᾽ )ι , - :
ἀφρονέστατον ἐν εἴη τοῦτο ἀγνοοῦν. "τὸ λεγόμενον
᾿ ᾽ν 2 2 » »-""7 -“᾿ “Ὁ
γὰρ ἂν ὄντως αὐτὸ αὑτὸ ἀγνοοῖ, χαλεπαῖνον τῷ δυνα-
Ῥιιτ. ἽΝ ΥἹ. Ι ἱ
408 ὶ ΡΓΛΎΟΝΙΒ ο.ἅ.ς μ.98.9.ἢν
μένῳ μαγϑαγειν, ἀλλ οὐ συγχαῖρον ἄνευ φϑόνου
διὰ ϑεὸν ἀγαϑῷ γενομένῳ. λόχον δὴ καὶ πολὺν καὶ
καλὸν ἔχει, τότε μὲν ὅτε περὶ ϑεῶν ἦν ἀνϑρώποις
διανοήματα πρῶτα, ὥστ᾽ ἐγένοντο, οἷοί τ᾽ ἐγίγνον-
το, καὶ οἵας μετεχειρίζοντο πράξεις, μὴ κατὰ νοῦν
τοῖς σώφροσι λέγεσθαι, μηδὲ φίλως" μηδ᾽ ὡς οἱ δεύ-
τερον" ἐν οἷς πρεσβύτατα μὲν τὰ πυρὸς ἐλέγετο καὶ
ὕδατος, καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων ". ὕστερα δὲ τὰ τῆς
ϑαυμαστῆς ψυχῆς. καὶ φορὰ κρείττων καὶ τιμιωτέρα
τὸ σῶμα εἴληχε φέρειν, αὐτό τε ἑαυτὸ, ϑερμότητι
καὶ ψύξεσι, καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις" ἀλλ᾽ οὐ ψυχὴ
σῶμάτε καὶ τὴν ἑαυτήν. νῦν δ᾽ ὅτε λέγομεν ψυχὴν μὲν,
ἄνπερ ἐν σώματι γένηται, ϑαῦμα οὐδὲν κινεῖν τὲ
καὶ περιφέρειν τοῦτο καὶ ἑαυτὴν, οὐδ᾽ ἡμῖν ἀπιστεῖ
ψυχὴ κατὰ λόγον οὐδένα, ὡς ἐρος οὐδὲν περιφέ-
θειν δυναμένη. διὸ καὶ γῦν ἡμῶν ἀξιούντων, ψυχῆς
οὔσης αἰτίας͵ τοῦ ὅλου, καὶ πάντων μὲν τῶν ἀγαϑῶν,
ὄντων τοιούτων" τῶν δὲ αὖ φλαύρων, τοιούτων ἄλ-
λων" τοῖς μὲν φορᾶς πάσης καὶ κινήσεως ψυχὴν αἱ-
τίαν εἶναι ϑαῦμα οὐδέν: τὴν δ᾽ ἐπὶ τἀγαϑὸν φορὰν
καὶ κίνησιν, τῆς ἀρίστης ψυχῆς εἶναι" τὴν δ᾽ ἐπὶ
τοὐναντίον, ἐναντίαν. νενικηκέναι, δεῖ καὶ γικᾷν τὰ
ἀγαϑὰ, τὰ μὴ τοιχῦτα. ταῦτα. ἢ ἡμῖν ἕρηται πᾶν-
τα κατὰ τὴν τῶν ἀγοσίων τιμωρὸν δίκην. περὶ δὲ δὴ
τὸ δοκιμαζόμενον οὐχ οἷόντε ἡμῖν, ἀπιστεῖν, ὡς οὐ
δεὶ τόν γ8 ἀγαθὸν, σοφὸν ἡμᾶς. ἡγεῖσϑαι. τὴν δὲ
σοφίαν ταύτην ἣν ζητοῦμεν, πάλαι, ε ἔδωμεν ὁ ἄν ποτ
ἄρα ἐπινοήσωμεν ἢ κατὰ παιδείαν, Ἂ» κατιὶ τέχνην"
ἥντινα τοῦ γιγνώσκειν ἐνδεεῖς ὁ ὄντες, τῶν δικαίων.
δι». ἃ, ΕΡΙΝ ΘΜΙΗΙ 499
ἀγνώμονες ἂν εἴημεν, ὄντες τοιοῦτοι." δοκεῖ μὲν δὴ
μοι" καὶ λεκτέον. ἄνω γὰρ καὶ κάτω ζητῶν, ἢ μοι
καταφανὴς γόγονε, πειράσομαι δήλην αὐτὴν ὑμῖν
ἀποτελεῖν. τὸ δὴ μέγιστον ἀρετῆς, οὔ καλῶς πραᾶτ-
τόμενον, ἡμῖν γέγονεν αἴτιον, ὡς ἄρτι σημαίνειν ἐκ
τῶν εἰρημένων μοὶ σφόδρα δοκεῖ. μεῖζον μὲν γὰρ ἀ-
ρἑτῆς μηδεὶς ἡμᾶς ποτε πείϑῃ τῆς εὐσεβείας εἶναι τῷ
ϑγητῷ γένει. τοῦτο δ᾽ ὅτι δ ἀμαϑίαν τὴν μεγίστην
ἐν ταῖς ἀρίσταις φύσεσιν οὐ γέγονε, λεκτέον. ἄρι-
σται δ᾽ εἰσὶν, αἵ χαλεπώτατα μὲν ἂν γενόμεναι, μό-
γιστον δὲ ὄφελος, ἂν γίγνωνται. τά τε γὰρ τῆς βυα-
δεέας τε καὶ τῆς ἐναντίας φύσεως μετρίως ἀποόδεχο-
μένη ψυχὴ καὶ πράως, εὔκολος ἂν εἴη" τὴν τὸ ἀν-
δρείαν ἀγαμένη » καὶ πρὸς τὸ σωφρονεῖν εὐπειϑής"
καὶ τόγε μέγιστον, ἐν ταύταις ταῖς φύσεσι δυναμέ-
γη. μανϑάνειν, καὶ μνήμων οὖσα, εὖ μάλα χαΐρειν
τούτοις αὐτοῖς δύγαιτ᾽ ἂν φιλομαϑὴς ὥστ᾽ εἶναι.
ταῦτα γι, οὔτε ὁάδια φύεσθαι, γενόμενά τε καὶ
τροφῆς καὶ παιδείας τυχόντα ἧς δεῖ, τοὺς πλείστους
αὐτῶν καὶ χείρους κατέχειν ὀρθότατα δύναιτ᾽ ἂν τῷ
φρονεῖν καὶ πράττειν καὶ λέγειν περὶ ϑεοὺς ἕκαστα
ὡς δεῖ τε καὶ ὅτε δεῖ" περὶ ϑυσίας τε καὶ καϑαρ-
μοὺς τῶν περὶ ϑεοὺς τε καὶ ἀνθρώπους οὐ σχήμασι
τεχνάζοντας, ἀλλὰ ἀληϑείᾳ τιμῶντας ἀρετὴν. ὃ δὴ
καὶ μέχιστόν ἐστι ξυμπάντων πάσῃ τῇ πόλει. τοῦτο
δὴ οὖν τὸ μέρος φαμὲν φύσει κυριώτατον καὶ δυνα-
τὸν ὡς οἷόντε μάλιστα καὶ ἄριστα. μαϑεῖν, εἰ διδά-
σκοι τις. ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ἂν διδάξειεν, εἰ μὴ ϑεὸς ὗ ϑφηχοῖ-
το. εἰ οὖν τις διδάσκοι, κατὰ τρόπον δὲ μὴ δρῷ τὸ
112
ἤ00 ΡΙΑΤΟΝΙΒ ὁ μ.990.8.}.ς,
τοιοῦτον, χρεῖττον μὴ μανϑάνειν. ὅμως δ᾽ ἐκ τῶν
γῦν λεγομένων ἀνάγκη μαϑεῖν ταῦτα, καὶ ἐμὲ λέ-
γειν τὴν τοιαύτην τε καὶ ἀρίστην. φύσι». “πειρώμεϑα
δὴ τῷ τε λόγῳ διεξελϑεῖν ἅτ᾽ ἐστὲ καὶ οἷα, καὶ ὡς
δεῖ μανϑάνειν, κατὰ δύναμιν τὴν τ᾽ ἐμὴν τοῦ λέ-
γοντος, καὶ τὴν τῶν δυναμένων εἰσακοῦσαι ϑεοσε-
βείας, ᾧτινι τρόπῳ τὶς τινὰ μαϑήσεται. σχεδὸν. μὲν
οὖν ἐστιν ἄτοπον ἀκούσαντι" τὸ δ᾽ ὄνομα αὐτοῦ
λέγομεν ἡμεῖς γε, ὅτις οὐκ ἄν ποτε δόξειε, δ ἄπει-
ρίαν τοῦ πράγματος: ἀστρονομίαν ἀγνοεῖτε, ὅτι
σοφώτατον ἀνάγκη τὸν ἀληϑῶς ἀστρονύμον εἶναι,
μὴ τὸν καϑ' ᾿Πσοίοδον ἀστρονομοῦντα, καὶ πάντας
τοὺς τοιούτους, οἷον δυσμάς τε καὶ ἀνατολὰς ἐπε-
σκεμμένον " ἀλλὰ τὸν τῶν ὀκτὼ περιόδων τὰς ἑπτὰ
περιόδους, διεξιούσης τὸν αὐτὸν κύκλον ἑκάστης οὗ-
τως ὡς οὐκ ἂν ῥᾳδίως ποτὲ πᾶσα φύσις ἱκανὴ γέ-
γοιτὸ ϑεωρῆσαι, μὴ ϑαυμαστῆς μετέχουσα φύσεως.
ὃ »ῦν εἰρήκαμεν ἐροῦμέν τε, ὡς φαμὲν ὅπη δεῖ τε
καὶ ὅπως χρεὼν μανϑάνειν. πρῶτον δ᾽ ἡμῖν τόδε
λεγέσϑω. σελήνη μὲν περίοδον τὴν αὑτῆς τάχιστα
διέξεισιν, ἄγουσα μῆνα καὶ πανσέληνον πρώτην"
δεύτερον δὲ, κατανοεῖν δεῖ τὸν ἥλιον, τροπιεὶς ἀγον-
τα διὰ πάσης τῆς αὑτοῦ περιόδου" καὶ τούτῳ τοὺς
ξυνδρόμους. ἵνα δὲ μὴ πολλάκις ταὐτὰ περὶ τῶν αὖ-
τῶν διαλεγώμεθϑα, τὰς ἄλλας ὅσας ἐν τῷ πρόσϑεν
διεξήλθομεν ὁδοὺς τούτων οὐ ῥάδιον ξυνγοεῖν. ἐπὶ
δὲ ταῦτα παρασκευάζοντας φύσεις, δ᾽ ὃς δυνατὸν
εἶναι χρεὼν πολλὰ προδιδάσκοντα καὶ ἐϑίζοντα δεῖ
διωπονεῖσϑαι παῖδα ὄντα καὶ γεανέσκον. διὸ μαϑη-
ἃ.ς.».991.8.Ὁ. ΕΡΙΝῸΟΜΙ5. 501
μάτων δέον ἂν εἴη" τὸ δὲ μέγιστόν τε καὶ πρῶτον, ἀρι-
ϑμὸν αὐτῶν, ἀλλ οὐ σώματος ἐχόντων" ἀλλὰ ὕλης τῆς
τοῦ περιττοῦ τὲ καὶ ἀρτίου γενέσεώς τε καὶ δυγάμεως,
ὕσην παρέχεται πρὸς τὴν τῶν ὄντων φύσιν. ταῦτα δὲ
μαϑόντι, τούτοις ἐφεξῆς ἐστιν ὃ καλοῦσι μὲν σφόδρα
γελοῖον ὄνομα γεωμετρίαν" τῶν οὐκ ὄντων δὲ ἀλλήλοις
ὁμοίων φύσει ἀριϑμῶν ὁμοίωσις, πρὸς τὴν τῶν ἐπι-
πέδων μοῖραν γεγονυῖα ἐστὲ διαφανής. ὃ δὴ ϑαῦμα
οὐκ ἀνθρώπινον ἀλλὰ γεγονὸς ϑεῖον, φανερὸν ἂν
γίγνοιτο τῷ δυναμένῳ ξυννοεῖν. μετὰ δὲ ταύτην τοὺς
τρεῖς ηὐξημένους καὶ τῇ στερεᾷ φύσει ὁμοίους" τοὺς
δὲ ἀνομοίους αὖ γεγονότας ἑτέρᾳ τέχνῃ ὁμοίᾳ ταὺὖ-
τῇ, ἣν δὴ γεωμετρίαν ἐκάλεσαν οἱ προστυχεῖς αὐτῇ
γεγονότες. ὃ δὲ θεῖόν τ᾽ ἐστὶ καὶ ϑαυμαστὸν τοῖφ
ἐγκαϑορῶσέ τε καὶ διανοουμένοις, ὡς περὺ τὸ δι-
πλάσιον ἀεὶ ὀτρεφομένης τῆς δυνάμεως, καὶ τῆς ἐξ
ἐναντίας ταύτῃ καϑ᾽ ἑκάστην ἀναλογίαν, εἶδος καὶ
γένος ἀποτυποῦται πᾶσα ἡ φύσις. ἢ μὲν δὴ πρώτη,
τοῦ διπλασίου κατ᾽ ἀριϑμὸν ἕ ἕν πρὸς δύο κατὰ λό-
γον φερομένη. διπλάσιον δὲ, ἡ κατὰ δύναμιν οὖσα.
ἡ δ εἰς τὸ στερεόν τε καὶ ἁπτὸν, πάλιν αὐ διπλά-
σιον, ἀφ᾽ ἑνὸς εἰς ὀχτὼ διαπορευϑεῖσα. ἡ δὲ διπλα-
οἷου μὲν εἰς μέσον, ἴσως δὲ τοῦ ἐλάττονος πλέον, ἔ-
λαττόν τε τοῦ μείζονος, τὸ δ᾽ ἕτερον τῷ αὐτῷ μέρευ
τῶν ἄκρων αὐτῶν ὑπερέχον τε καὶ ὑπερεχόμενον. ἐν
μέσῳ δὲ τοῦ ξξ πρὸς τὸ δώδεκα ξυνέβη τό, τὲ ἡμιό-
λιον καὶ ἐπίτριτον. τούτων αὐτῶν ἐν τῷ μέσῳ ἐπὶ
ἀμφότερα στρεφομένη, τοῖς ἀνϑρώποις σύμφωνον
χρείαν καὶ σύμμετρον ἀπεγείματο, παιδιᾶς δυϑμοῦ
09 ΡΙΙΑΤΟΝΙΒ Ἔ ο.ἄ.0,
τε καὶ ἁρμονίας χάριν, εὐδαίμονι χορείᾳ μουσῶν
δεδομένη. ταῦτα μὲν οὖν δὴ ταὐτῃ γιγνέσϑω τε καὶ
ἐχέτω ξύμπαντα. τὸ δ᾽ ἐπὶ τούτοις τέλος, εἰς θείαν
γένεσιν ἅμα καὶ τὴν τῶν δρατῶν καλλίστην τε καὶ
ϑειοτάτην φύσιν ἱτέον, ὅσην ἀνθρώποις ϑεὸς ἔδωκε
κατιδεῖν" ἣν οὔποτε ἄνευ τῶν γῦν διειρημένων μὴ
κατιδὼν ἐπεὐξεταί τις ὁχστώγη παραλαβεῖν" πρὸς
τούτοις δὲ τὸ καϑ' ἕν τῷ κατ᾽ εἴδη προσακτέον ἐν
ἑκόταις ταῖς συνουσίαις, ἐρωτῶντι τε καὶ ἐλέγχοντα
τὰ μὴ καλῶς ῥηϑέντα. πϑίντων γὰρ καλλίστη καὶ
πρώτη βάσανος ἂν ϑρώποις ὀρϑῶς γι γνεταῖϊ. ὅσαν δὲ
οὔκ οὖσαι προσποιοῦνται, ματαιότατος πόνος ἁπάν-
των. ἔτι δὲ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ χρόνου ἡμῖν ληπτέον,
ὡς ἀκριβῶς ἀποτελεῖ πάντα τὰ κατ᾽ οὐρανὸν γιγνό-
μενα" ἵν ὃ πιστεύσας ὡς ὃ λόγος ἀληϑὴς γέγονεν,
ὅτι πρεοβὑτερόν τ' ἐστὶν ἅμα καὶ ϑειότερον ψυχὴ
σώματος, ἡγήσαιτ' ἂν παγκάλως τε καὶ ἱκανῶς εἰρῆ-
σϑαι τὸ ϑεῶν εἶναι πάντα πλέα" καὶ μηδέποτε λή-
ϑῃ μηδὲ ἄμε εἰς τῶν κρειττόνων ἡμῆς παρωλιγωρῆ-
σϑαι. γοητἕον δ᾽ ἐστὶ περὶ πάντα τιὰ τοιαῦτα τύδε"
ὡς ἐὰν μὲν τις ἕκαστα τούτων ὀρϑῶς λαμβάνῃ, μέγ
ὄφελος γίγνεται" τῷ παφαλαμβάνοντι, κατιὶ τρόπον ᾿
εἰ δὲ μὴ, ϑεὸν ἄμεινον ἀεὶ καλεῖν. ὃ δὲ τρόπος ὅδε.
ἀνάγκη γὰρ τόγε τοσοῦτον φράζειν, πᾶν διάγραμ-
μᾷ, ἀριϑμοῦ τε σύστημα, καὶ ἁρμονίας σύστασιν
ἅπασαν, τῆς τε" τῶν ἄστρων περιφορᾶς τὴν ὁμολο-
γίαν, οὖσαν μίαν ἁπάντων ἀναφανῆναι δεῖ τῷ κατὼ
τρόπον μανϑάνοντι. ἀναφανήσεται δὲ ἂν, ὃ λέγο-
μεν, ὀρϑῶς τις εἰς ἕν βλέπων μανϑάνῃ. δεσμὸς γὰρ
“κεν τ ρὴρτῪτρᾧῇοὶ
Ρ.993.4.}.ς.ἀν ῸΡ οπλμὼ ϑι δ0ὃ
πεφυκὼς πάντων τούτων εἷς ἀναφανήσεται διαγοου-
μένοις. εἰ δ᾽ ἄλλως πὼς ταῦτα μεταχειριεῦται ὃ τὶς,
τύχην δεὺ καλεῖν, ὥσπερ καὶ λέγομεν. οὐ γὰρ ὄνευ
78 τούτων ΟΝ τὶς ἐν πόλεσιν εὐδαίμων γένηται
φύσις. ἀλλ᾽ οὗτος ὃ τρόπος, αὕτη τροφὴ, ταῦτο μα-
ϑήματα᾽ εἴτε χαλεπὸ, εἴτε ὁῴδια, ταύτῃ πορευτέον.
ἀμελῆσαι δὲ οὔ ϑεμιτόν ἐστι ϑεῶν, καταφανοῦς γ8-:
»ομένης τῆς πάντων αὐτῶν κατὰ τρόπον λεγομένης
φήμης εὐτυχοῦς. τὸν δὲ ξύμπαντα ταῦτα οὕτως εἰ-
λ᾽ ἰφότα, τοῦτον λέγω τὸν ἀληϑέστατα σοφώτατον᾽
ὃν καὶ διζοχυρίξ μαι παίζων καὶ σπουδάζων ἅμα,
ὅτε ϑανάτῳ τὶς τῶν τοιούτων τὴν αὑτοῦ μοῖραν ἄνα-
πλήσϑέ, σχεδὸν ἐάν περ ἀποθανὼν ἢ: μὴτϑ μεϑὲ-
ἔξει ἔτν πολλῶν τότε καϑάπερ γὺν αἰσϑήσεων, μιᾶς
τϑε μοίρας μετειληφότα μόνον, καὶ ἐκ πολλῶν ἕνα 75:
γοαθνΝΝ εὐδαίμονά τε ἔσεσϑαυν καὶ σοφώτατον ἅμα
καὶ μακάριον" εἶτέ τις ἐν ἠπείροις εἶτ ἐν νήσοις μα-
κάριος ὧν Ὡῇ, κἀκεῖνον μεϑὲξ εψν τῆς τοιαὑτης ἀεὶ
τύχης καὶ εἴτε δημοσίῳ τὶς ἐπιτηδεύσας ταῦτα εἴτε
ἰδίᾳ διαβιῷ, τὰ αὐτὰ ὡσαύτως αὐτὸν πράξειν παρὰ
ϑεῶν. ὃ δὲ κατ' ἀρχάς τὲ ἐλέγομεν» καὶ γῦν αὐτὸς
πάρεστι λόγος ἀληϑὴς ὄντως, ὡς οὗ δυνατὸν ἀνϑρὼ-
ποις τελέως μακαρίοις τὸ καὶ εὐδαύίμοσι γενέσθαι,
πλὴν ὀλίγων. ἔστι ταῦτα ὀρϑῶς εἰρημένα. ὁπόσου
γα ὶρ ϑεῖοι καὶ σώφρονες ἅμα, τῆς τὲ ἄλλης μετέχον-
τες ἀρετῆς φύσει, πρὸς δὲ τοὗτοις ὅσα μαϑή ματος
ἔχεται μακαρίου πάντα εἰληφότες (ἃ δ᾽ ἔστιν εἰρήκα-
μεν) τοὗτοισι μόνοις, τὰ τοῦ δαιμονίου ξύμπαντα
ἱχανῶς εἴληχὲ τὸ καὶ ἔχει. τοῖς μὲν οὖν ταῦτα οὕτω
δ ΡΙΑΤΟΝΙΘ ἘΡΙΝΟΝΙΒ, ἥ
διαπονήσασιν, ἰδίᾳ λέγομεν καὶ δημοσίῳ, » κατὰ γό-
μον τόϑεμεν, εἰς πρεσβύτου τέλος ἀφικομέγοις τὰς
μεγέστας ἀρχὰς παραδίδοσϑαι δεῖν" τοὺς δ᾽ ἄλλους
τούτοις ξννρβοβίνριίς εὐφημεῖν πάντας ϑεοὺς ἅμα
κποὶ πάνας ϑεάς" καὶ στὸν »υκκερινὸν ξὺλλ γον ἐπὶ
ταύτην τὴ» σοφίαν, ἱκανῶς γνόντας τε καὶ δοκιμά-
σαντας ἡμᾶς, ὀρϑύτατα πάντας παρακαλεῖν,
᾿δρὅ
ΣΧΟΆΙΑ
ΦΙΣ
τ τον .ἃ
ἙἘΙΠΣ ΝΟΜΩΝ αἱ
΄“-{
Ο: ᾿Ιϑηναῖος οὗτος ξένος πεποίηται ἐνταῦϑα εἷς
τὴν Κρήτην ἀπιών. ἔστι δὲ Πλάτων, ὧς ἐκ τοῦδε
φανερόν. αὐτὸς γὰρ ὁ ᾿᾿ϑηναῖος ξένος ἐν τοῖς τῶν
Ἰγύμων λέγει, ὅτι ἤδη αὐτῷ δύο πολιτεῖαι ; προηνὺ-
σϑησαν. 7 ἢ οὖν οὐδ᾽ ἐκεῖναι ᾿πλτωνοὶ ἃ ἢ» εἰ μὴ τοῦ-
ΤῸ, ὃ αὐτὸς. ἂν εη τῷ “᾿ϑηναίῳ ξέγω. Οὗτος οὖν
εἰς Κρήτην ἀφικόμενος, καὶ περιτυχχάνων ἔξω πρὸ
τῆς Ἀνωσσοῦ Κλεινίᾳ τε, τῷ Κρητὶ, καὶ Ἱεγίλλῳ,
τῷ «ακεδαιμονίῳ, ἐπιτετραμμέγοις μὲν ὑπὸ τῶν τὴν
᾿χωσδὸν οἰκούντων, ἀποικίαν ποιήσασϑαι ἐκεῖθεν,
καὶ καταστήσασϑαι πόλιν, γόμους τὲ τροσήκοντας
τοῖς πολέταις διαϑεῖναι" προσεχῶς δ᾽ ὡρμημένοις
ἐπὶ τὸ τοῦ 4ιὸς ἄντρον ἱερὸν, τοῦτο γενόμενον ἃ-
ἣν ὁτάτον ἐν ᾧ τὰ σεπτότατα καὶ ἀφῥητότατα τῶν
οι
506 .ΌΒΟΣΤΑ
»Ἥ
Ὄ : -Ὕ ι. πῖς - 6
μυστηρίων ἐπετελεῖτο. Περιτυχῶν δ΄ οὖν αὐτοῖς ὃ
- 3 3.»ϑ »ϑὦν Σ ,
ξένος, καὶ ταῦτα πὰρ αὐτῶν πυϑόμενος, ἤρετο ἐπὶ
ΕΝ ᾿" «ες ἱ ΟΡ ι ᾿
τοῦτοις, τίνες ἂν εἶεν οὐ γόμοι; τῶν δὲ μὴ δυνηϑὲν-
ἢ 3 - κι - Γ ͵ ς
των τελείαν ἀποδοῦναν τὴν τῶν νομῶν διάϑεσιν, ὅ-
ρὦντων δὲ τὸν ξένον εὖ παρεσκευασμένον περὶ νόμων
ΡῚ
ϑέσιν, καὶ παρακαλούντων συλλήπτορα αὐτὸν γενέ-
δ - 3. ἐν ττισες πὰ 56. ἕξὲ -
σϑαι τῆς πολιτείας, ἄρχεται, ὁ ᾿1ϑηναῖος ξένος τῆς
» ᾿ , 4 2 “] Ὧ
τῶν νόμων διαϑεσεῶς" ἐν οἷς δὴ οὐκέτι, ὠσπερ ἐν τοὶς
τῆς μεγάλης Πολιτείας᾽, Ξοινὰ πάντα προστάττει,
Ὶ ς 5 Π ἊΝ
ἀλλ ἑκάστῳ ἀγρὸν ἀπονεμεὲ, καὶ πρὸς τούτῳ οἰκίαν,
ἢ ᾿ -οΟΕ 5 -Ὁ 2 ἢ
ἔτι μέντοι καὶ γυναῖκα ἰδίαν, καὶ παῖδας οὐχετι κου-
κι ο 2 " -“ 3 -Ὁ- “ιι
γοὺς" πλὴν οτι οὐδὲ ταῦτα ἀδιόριστα ἀφῆκεν" ἀλλὰ
᾿ ᾿ ψ. ἡ Ἀφ ᾽ 3 Ἔ
τοὺς κλήρους εἰς ὡρισμένον» ἀριϑμὸν παρέλαβε. τεσ-
4, " , Α, “" "
σαράκοντα γὰρ καὶ πέντε τοὺς πάντας κλήροὺς δια-
7 -Ὁ
γέμειν παρακελεύεται. τὴν δ᾽ αἰτίαν τοῦ τοσοὗτου
Φ - Π μὴ 4 Β . -» εν»
ἀριϑμου γνωσόμεθα, ὅταν αὐτὸς ἐπιμνησϑη. ὀϑύςει
᾿ Ἀ ᾿ ᾿ . Γι ἵ 2 "» Ὡ ἢ.
δὲ χαὶὺ τὰ τιμηματᾶ, ὠσπὲρ ὁ Σόλων ἀϑηναιος, ἕν
͵ , 3
καὶ τρόπον ὄλλον. πεντακοσιομέδιμνοι γὰρ πὰρ
ἐκείνῳ, καὶ ἱππεῖς, καὶ ξευγῖται, καὶ οἵ ϑῆτες, καὶ
παριὶ τούτῳ δὲ τέτταρα ταῦτα δρισϑήσεται, οὐκ ἔτι
ι -“Ὁ “οἷ : 3-ς
δὲ τοῖς αὐτοῖς προσαγορευόμενα ὀνύμασιν, οὐδὲ τῆς
-“ ΄ ; ς ε' γε
αὐτῆς ὄντα ποσότητος, πλὴν ὡρισμένα, ὥστε μὴ ἐξ-
εἶναι, εἰ τύχοι, τῷ πρώτῳ πλεῖον τετρακοσίων ἔχειν
περιουσίαν, μὴτε μὴν τῷ ἐσχάτῳ τῶν ἑκατὸν ἐλάττο-
Υ̓ ; ᾿ ε ,
να. τοιαὺτη πὴ στιν ἢ ὑπόϑεσις.
Ραρ. 2, 11. 1. Φὴμας} Διαφέρει, “όγος φήμης:
ὃ μὲν γὰρ δῆλος γίνεται, καὶ ὑφ᾽ οὗ φέρεται" ἡ δὲ
ἄγνωστον ἔχεν τὴν ἀρχὴν. ᾿
ὦ, . Τὸν ἀδελφὸν] ᾿Βγένετο καὶ τοὕτων τρίτος
ὶ -
π νὐϑν ψ θν
ΙΝ ΡΨΑΤΟΝΕΜ. 507
ἀδελφὸς, Τάλως, ὃς δὴ ἔνοπλος τὴν Κρήτην περιϊέ-
γαν δου ἐλέγετο.
3, Ἷ- ἜΔΕΙ Καὶ οἵ Στωϊκοὶ Πλατωνίζοντες ἸΚλέος
φασὶ τὸ ἐπὶ τῶν σπουδαίων γενόμενον δίκαιον" 46-
ξαν δὲ, τὴν ἐπὶ τῶν ἀσπούδων δόκησιν.
2, 10. Περΐ τε πολιτείας) Πολιτείας, τῆς μιᾶς ζω-
ῆς τῆς ὅλης πόλεως ᾿ Ἰγόμων δὲ, τῶν διαγεμόντων τι
μέρη, ἐξ ὧν ἡ πόλις.
2, 18. Του “ἰὸς ἄντρο»ἹἽ οὗ τὰ μέγιστα τῶν τοῦ
τα μυστηρίων καὶ τῶν Κουρήτων ἐνιερᾶσθϑαι ἐλέγετο.
2, 26. “Ὅπλων ἕξιν] σχέσιν, ἢ περιβολὴν, ἢ Ὑν
δά! παρὰ τὸ ἔχειν.
5, 1. Ἢ τῶν Θετταλῶν πεδιὰς] “πολογεῖται διὰ
τὴν τῶν τόξων χρῆσιν. καὶ γὰρ ὄνειδος ἣν, ὧς τὸ,
τοξότα λωβητήρ. οὐ γὰρ ἀγχέμαχοι, ἀλλὰ πόῤῥωθεν
βάλλουσιν οἵ ἀραφαφῷ αἰτιᾶται οὖν τὸν τόπον.
ὅ, 6. Τύόξων καὶ τοξευμάτων» Τόξα, ὃ βιός" Το-
ξεύματα, τὰ βέλη. :
8, 7. Πρὸς πόλεμον ἡμῖν ἅπαντα ἐξήρτυται]λΩςε
πρὸς γιδὴν ἑώρα ὃ τοῦτο ϑέμενος. τιμοκρατικὸν
δὲ καὶ ϑυμικὸν τὸ πρὸς πόλεμον τέλος εἶναι τῶν
γόμων.
8, 18. ἄνοιαν δὴ μοι δοκεῖ Ὅτι δὴ λανϑάνει
αὐτοὺς, ὡς ἀνάγκη καὶ τὰς πόλεις, καὶ πάντας ἂν-
οϑρώπους πολεμεῖν διιὰ βίου, δ΄ ΠΠΐνως ἀνοήτους ἐκεί-
γους ἐνόμιζεν, ὅσοι μὴ τὸν πόλεμον τέλος ποιοῦνται.
Τοῦτο δ᾽ οὖκ ὀρϑῶς ὃ Κρὴς ἔφη. καὶ γὰρ ἡ ἀριυ-
στοκχρατέα τὴν εἰρήνην τέλος ποιουμένη, τὸν πόλε-
μὸν ὡς ἀναγκαῖον δι’ αὐτὴν ἀναιρεῖται.
Βὲ;:. ς
508 5ΟΒΟΙΣΙΑ -
3, 17. Καί τινας ἄρχοντας] ᾿Εφίσταντο γὰρ ἀρ-
χοντες τοῖς συσσιτίοις, ἵνα μὴ ἀμέτρως διαιτώμενοι,
περὶ τὸν πόλεμον ἀργότεροι γίγνωνται.
8, 21. πόλεμον ἀκήρυκτον] μὴ ἁπλῶς ἔκ τινος
περιστάσεως γιγνόμενον, καὶ δεόμενον κήρυκος τοῦ
διεγείροντος τοὺς ἀπείρους φύσει πάντας ἐπὶ τοῦτον
παρεσκευάσϑαι.
ὦ, 27. Κτημάτων --- ἐπιτηδευμάτων] Τὸ μὲν τῶν
. τημάτων τέλος προσήκον ἂν ταῖς κατὰ τὴν ἐπιϑυ-
μίαν πολιτείαις. τὸ δὲ τῶν ᾿Επιτηδευμάτων ταῖς
κατὰ τὸν λόγον. τὰς ἄλλας οὖν διὰ τούτων ἀποδο-
κιμάσας πολιτείας, μόνην ἐγκρένει τὴν τιμοκρατικὴν
διὰ τῆς περὶ τὸν πόλεμον σπουδῆς.
ἢ,.2. ρον] δ τὰ τὸν λον ΝΡ υὐὰ
σοι πολιτείας.
4, 7. πῶς γὰρ ἂν ἄλλως) Ἢ ἀπόκρισις ἔνδειξιν
ἔχει τοῦ “ακωνικοῦ τρόπου, σύντομος οὖσα καὶσυν-
ἐὐστραμμένη, ἅμα δὲ καὶ κατὰ τὴν λέξιν τραχύτητα
ὑποφαίνουσα. καὶ τὸ, ὦ ϑεῖε, .«ΔΤακωνικὸν, πλὴν ὅτι
τὸ ὃ ἐνήλλακται. Σεῖε γὰρ τὸ ϑεῖε παρ᾽ αὐτοῖς.
4, 8. Πότερον οὖν δὴ] ᾿Ελέγξαν βούλεται ἐντεῦ-
ϑὲν τὴν ἐκεένγων ὁμολογίαν περὲ τοῦ κατὰ τὸν πόλε-
μον νόμον. κέχρηται δὲ δύο ἐπιχειρήμασι, προτέρῳ
μὲν τῷ διὰ τῆς διαλύσεως τρόπῳ, μετὰ ταῦτα δὲ, ἔνυ-
σταμένου τοῦ Κλεινίου ἐντρεχῶς πρὸς τὴν ἐπιχεέρη-
σι», χρῆται καὶ ἑτέρῳ τῷ κατιὶ σύνϑεσιν. ἔστι δὲ ὃ
ἐλεγχόμενος λόγος αὐτῶν, ὃ τιϑέμενος ὃ ὅρον εἶναι τῆς
εὖ πολιτευομένης πόλεως τὸ πολεμεῖν καὶ γικᾷν τοὺς
»κ.
ἀλλους.
ΙΝ ῬΑΤΟΝΕΜΝΜ. 509
4, 16. Οὐ γάρ σε ᾿Δττικὸν] Οὔ σε φημὶ ἀπὸ ἂν-
ϑρώπου ἔχειν τὴν ἐπωνυμίαν ᾿4τϑέδος, ἢ τινος τοι-
οὕτου, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς ϑεοῦ, τῆς ᾿1ϑηνᾶς, ἐπιστημόνως
σε καὶ φρονίμως οὕτως διατιϑέντα τοὺς λόγους.
4, 18. ᾿Ορθῶς ἀναγαγὼν] τῇ ἀναλύσει χρησάμε-
γος, καὶ ἐφ᾽ ἕνα ἕκαστον ἀναγαγὼν ἐκ τῆς ὅλης πό-
λεως.
4, 22. πῶς εἴρηκας} ᾿Εϑαύμασεν ὃ ξένος τὸν λό-
γον, ὅτι δὴ ἐπὶ μὲν τῶν πόλεων καὶ κωμῶν ὁμοίων
τὴν φύσιν" ἀνϑρώπων γὰρ πρὸς ὁμοίους ἀνϑρώπους
ἡ μάχη" ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς ἀνομοίων. λόγος γὰρ πρὸς
“ὅλογίαν.
4, 24, πρώτη τε καὶ ἀρίστη] “Αληϑὲς μὲν τοῦτο"
μὴ μέντοι λέγε ἄριστον τὸ τῆς ἐγκρατείας εἶδος
τούτου γὰρ ἄμεινον τὸ σωφρονικόν.
ὅ, 2, Ταῦὐτὸν τοῦτο ἐν αὑταῖς) Ἐὑρίσεει καὶ πρὸς
τοῦτο ἀπαντῆσαι. ἢ γὰρ ψυχὴ ἐλέγετο, κρείττων ἑαυ-
τῆς ἐκείνη, ἐν ἢ ὃ λόγος ὡς ἀμείνων ἐκράγει" ἥττων
δ᾽ Ἑαὐτης εἶναι, ἐν ἢ τὸ ἄλογον. οὕτω καὶ πόλις καὶ
κώμη ἐπὶ ἀμεινόνων καὶ χειρόνων ἀνδρῶν ἔχουσιν. ":
ὅν. Τὺ πρεύττω) “μωνυμία τίς ἐστι περὶ τὰς
εἰρημένας παριὶ τοῦ Κλεινίου φωνάς. καὶ δυνατὸν
ἢν τῷ ἀντιλαμβανομένῳ τῶν λέξεων ἐναντιώσει αὐτὸν
περιλαβεῖν. τὸ γὰρ κρεῖττον, καὶ ἧττον, καὶ ἄμει-
γον, καὶ χεῖρον δύναται καὶ ἐπὶ τῆς ἔνδον ζωῆς τῆς
ψυχιμῆς ϑεωρεῖσϑαι, καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ τὰ σώματα
- διαφορᾶς. καὶ οὐδὲν κωλύεται ὃ κρείττων κατὼ τὴν
ζωὴν χείρων εἶναι κατὰ τὸ σῶμα. οὕτω δὴ καὶ ἐν
πόλει εἰ κρατοῖεν οὗ ἀμείνουᾳ τῶν χειρόνων τὸν εἰ-
“δί0 ΒΟΗΟΙΙΑ
ρημένον τρόπον, λέγοιτ᾽ ἂν ἑαυτῆς κρείττων, ἀλλὰ
καὶ ἥττων. καὶ ἔσται ἐναντιότης τῶν ὀνομάτων πε-
ρὲ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα. διορισμοῦ δὲ χρεία περὶ τὴν
ὁμωνυμίαν. ἀλλ᾽ ἵνα μὴ τὸ πάρεργον ἔργον ποιή-
σωμεν, ἄλλως διὰ παραδείγματος μεϑοδευτέον τὸ
σχέμμα.
ὅ, 11. ΕἸ ποτ ἐστί που] Οὗ γὰρ ἐν νοητοῖς, οὐδ᾽
ἐν οὐρανίοις, ἀλλ᾽ ἐν τὴ γενέσει,
ὅ, 11. Τὸ χεῖρον κρεῖττον τοῦ ἀμείνονος] Ἔπει-
δὴ Κρεῖττον οὐ μόνον λέγεται τὸ βέλτιον, ἀλλὰ καὶ
τὸ ᾿Ἐποιθοατὲ ἔστερον, ἐπειδὸν τὸ χεῖρον νικᾷ, καὶ
πρεῖττόν ἐστιν" ὃ καὶ αἰνίγματι ξἕοικεν, εἶναι τὸ
χεῖρον κρεῖττον. ἀλλ᾽ ἐστὶ τὸ χεῖρον κρεῖττον, οὐχ
ὡς βέλτιον, ἀλλ᾽ ὡς ἐπικρατέστερον ὃν τηνικαῦτα.
θ, Τύρταιο» Τύρταιος οὗτος ᾿Αϑηναῖος ἢ ἐγέ-
γξτο, εὐτελὴς τὴν τύχην. γραμματιστὴς γὰρ ἣν, καὶ
χωλὸς τὸ σῶμα, καταφρονούμενος ἐν ᾿ϑήναις. τοῦ-
τον «Ἰακεδαιμονίοις ἐ ἔχρησεν ὃ ᾿“πόλλων μρταπεμψὰς
σϑαι, ὅτε πρὸς Μεσσηνίους εἶχον τὴν μάχην, καὶ ἐν
ἀπορίᾳ ἀστέστησαν πολλῇ, ὡς δὴ ἱκανοῦ αὐτοῖς ἐσο-
μένου πρὸς τὸ συνιδεῖν τὸ λυσιτελές" αὐτῷ γὰρ ἐπέ-
τρεψε χοήσασϑαι συμβούλῳ. ἀφικόμενος δὲ οὗτος
εἰς «ακεδαίμονα, καὶ ἐπίπγους γενόμενος, συνε-
βούλευσεν αὐτοῖς ἀνελέσϑαι τὸν πρὸς «Φεσφηνιους
πόλεμον, προτρέπων παντοίως" ἐν οἷς καὶ τὸ φερόμε-
γον εἰπεῖν ἔπος"
Ἱχεσσήνην, ἀγαϑὸν μὲν ἀροῦν, ἀγαθὸν δὲ φυ- ὦ
Υ͂
τεύξει». ᾿
΄
' ΙΝ ΡΙΑΤΟΝΈΜΝ. 511
.
τοῦτο ὀυν ἐν τῷ λόγῳ παρέλαβεν ὃ ᾿᾿ϑηναῖος ξένος,
ὡς καὶ αὐτὸν πολέμου σύμβουλον γεγονύτα.
9, 12. Θέογνιν] Περὶ Θεόγνιδος, καὶ τῆς κατ
αὐτὸν ταύτης ἱστορίας ἀμφιβολία πολλὴ ἐγένετο
τοῖς παλαιοῖς. καὶ οἵ μὲν φασιν αὐτὸν ἐκ Π]εγάρων
γεγενῆσϑαι τῆς ᾿ἀττικῆς. οὕτως ὃ «ίδυμος, ἐπιφυό-
μένος τῷ Πλάτωνι ὡς παριστοροῦντι. οἱ δὲ, ὅτι ἐκ
Σικελέας. εἰ δὲ καὶ μὴ εἴη ἐκ Σικελίας, οὐδὲν λυ-
μαίνεται τὸ προκείμενον, ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον. οὐ-
δὲ γὰρ ὑπὲρ ᾿Αττικοῦ ὡς ᾿Ιϑηναῖος λέγει, ἀλλὰ καί-
τοι πρὸς ᾿Αϑηναῖον αὐτὸν παραβάλλων τὸν Τὺρ-
ταῖον, τὸ ἀληϑὲς περὶ τὴν κρίσιν ἐφύλαξε, καὶ τὸν
Θέογνιν, καὶ ξένον ὄντα, προέκριγε. τἴ δὲ ἐκώλυεν
αὐτὸν ἐκ ταύτης μὲν εἶναι τῆς ΠΙεγαρίδος, ἀπελϑόν-
τα δὲ εἰς Σικελίαν, ὡς ἡ ἱστορία ἔχει, γενέσϑαν γ»νό-
μῳ Μεγαρέα ἐκεῖ, ὡς καὶ τὸν Τύρταιον “ακεδαι-
μόνιον;
10, 6. Ζετάρτη δὲ ὅμως] Πρώτη γὰρ ἢ φρόνη-
σις, ἢ δικαιοσύνη. ἢ δὲ ἀνδρεία, ὡς περὶ τὸν ϑυμὸν
μόνον ἔχουσα, τετάρτη. τῶν γὰρ ἄλλων ἑκατέρα πε-
θὲ τὴν τριμέρειαν ἔχει. καὶ γὰρ ἢ σωφροσύνη ἐπὸ
τὸν λόγον διὰ τοῦ ϑυμοῦ τὴν ἐπικράτειαν τοῦ ἐπι-
ϑυμητικοῦ ἀναπέμπει.
10; 13. Χρῆν] ἀντὶ τοῦ, ἔδει, Χωρὶς τοῦ ε.
10, 15. ᾿γπέρ γε ϑείας) δηλονότι πολιτείας. πα-
φὰ ϑεῶν γὰρ φατὲ ἐκείνους εἰληφέναι τοὺς νόμους,
καὶ διὰ τοῦτο ϑ' εἰους, καὶ τὴν πολιτείαν ϑείαν. ἀ-
ξίους οὖν ἀποδότω καὶ τοὺς νόμους τῆς ϑείας πο-
λιτείας.
519 ΒΟΌΠΟΙΙΑ :
{0, 18. Εἴδη προτιϑέμενοι ζητοῦσι»Ἷ τὰ μεριχὼ,
καὶ περὶ τὰ συναλλάγματα κλήρων, καὶ ἐπικλήρων,
οὐ περὶ τούτων, ἀλλὰ τὰ περὶ τῆς ἀρετῆς, ὡς αὐτός.
ἐν γὰρ τοῖς ιβ΄ βιβλίοις τὰ κατὰ τὴν ἀρετὴν πραγμα-
τευσάμενος, ἐπὶ τέλει ἐν τοῖς β΄ βιβλίοις, καὶ ἐκεῖνα
ἠξίωσε μνήμης.
40. Ὁ ,. κλήρων; καὶ ἐπικλήρων Κλῆρός ἔστι
"τημάτων οὐσία τις, ἢ λαχμὸς, ἢ ἢ μέτρον τι ΚΩ͂Ν ὃ-
ϑὲν καὶ Κληροῦχοι, οὗ ταῦτα κατέχοντες, ἢ τὸ τῶν
ἱερῶν ἀνδρῶν σύστημα. ᾿“Ἐπίκληρος, δέ ἐστιν ἡ ἐπὶ
χλη ἤδ 5 παντὲ καταλελειμμένη παΐς, ὀρφανὴ πατρὸς
καὶ μητρὸς, ἀδελφῶν τε οὖσα ἔρημος. τινὲς δὲ ταὐ-
τῇ» ᾿Επιπαματίδα καὶ Πατροῦχον καλοῦσιν.
10, 28. Τὸ σμικρότατον] Ὅπερ ἀνωτέρω φαυλό-
τατον μόριον τὴν ἀνδρείαν φησὶ, τοῦτο σμιχρότατον
λέγει νῦν».
11, 6. Εὐδόκιμοι] ὡς κατὰ τὸ φιλότιμον καὶ ϑυ-
μικὸν χαραχτηριζόμενοι τῆς ψυχῆς εἶδος, τῶν ἄλλων
περὶ χρήματα καὶ ἡδονὰς ἐννόμους ἢ παρανόμους
δρώντων" ἃ δὴ τῆς ἐπιϑυμίας πάντα ἐστίν.
,ι, ἍΜ Η6, Πλοῦτος, οὗ τυφλὸς, ἀλλ᾽ ὀξὺ βλέπω»
᾿Ὃ Θεόφραστός φησιν" ἘΠ ζωὴν εἶχεν ὃ πλοῦτος,
πρὸς μόνους ἂν ἀπῆλϑε τοὺς ἀγαϑοὺς. ἕκαστον γὰρ
τοῦ οἰκείου ἐφίεται ἀγαϑοῦ. τοῦτο δὲ τῷ πλούτῳ
ἐστὶν ἀγαϑὸν, τὸ τοῖς ἀγαϑοῖς ὄργανον γίγνεσϑαι.
τὸ γὰρ ἑκάστῳ ἀγαϑὸν, τοῦτο καὶ ἐφετὸν ὑπάρχει"
τοῦτο δ᾽ αὐτῷ καὶ κατὰ φύσιν. πάντα δὲ τῆς κατὰ
φύσιν ὀρέγεται διαϑέσεως. νῦν δὲ ἐπειδὴ ὃ πλοῦτος
οὐκ ἔχει ζωὴν, ἐμπίπτει καὶ εἷς τοὺς κακούς.
"
᾿
ΙΝ ῬΙΑΤΟΝΕΜΝ. 513
11, 19. 4)εὑτερον δὲ μετὰ νοῦν] ἸΏς μεταβατικὸν
νοῦν, καὶ μερικὸν γοῦν τὴν φρόνησιν οὕτω καλεῖ,
οὐχ ἁπλῶς.
11, 21. Ταῦτα δὲ πάντα] τὼ ϑεῖα ἀγαϑὰ τῶν
ἀνθρωπίνων.
11, 24. Τὰς ἄλλας προστάξεις] νομοϑεσίας τὰς
περὶ τῶν κλήρων, καὶ ἐπικλήρων, καὶ τῶν λοιπῶν.
12, 2. Τιμῶντι. υρϑῶς] Οἱ μὲν ἄλλοι νομοϑέται
διὰ κολάσεος καὶ ζημίας, οὗτος δὲ διὰ τιμῆς τινος
πειϑὼ τοῖς πολίταις ἐμποιεῖ πρὸς αὐτόν.
1.2.0 ΤῊ ξυσσίτια] Οἱ συσσιτοῦντες δέκα ἧ-
σαν. ἡ δὲ κρίσις τῶν συνταττομένων αὐτοῖς τοιαὑτη
τις ἦν: Μαγδαλίαν γὰρ, ἢ ἐστι μάξα στέατος, ἕκα-
στος ἔφερε. καὶ τις παρειστήκεν αὐτοῖς, φέρων ἐπὶ
κεφαλῆς ἄγγος, εἰς ὃ οἵ κρίνοντες τοῖς μάζας ἐνέβαλ-
λον" οἱ μὲν ἄξιον κρίνοντες τὸν προσιόντα, ἀτὑπω-
τον παντελῶς" ὅσοι δὲ μὴ, τῷ δακτύλῳ κοιλάναντες,
οὕτως ἐνέβαλλον τὴν μάζαν. μεϑ᾽ δ᾽ εἰ καὶ μέαν κοι-
λύτητα εὗρον ἔχουσαν, ἐξέβαλλον τὸν κρινόμενον τοῦ
συσσιτίου. οὐ γὰρ, ὡς ἐπὶ τῶν παρ' ᾿ϑηναίοις ψή-
φων, ἡ τῶν πλειόνων ἜκΡ ΤΕ; τὸν δ᾽ ἐγκρυϑέντα ὁ
πρεσβύτατος τῶν συσσίτων γεν εἰς τὸν οἶκον, οὗ
τὰ συσσίτια, καὶ παρὰ τὴν ϑύραν ἔνδον ἱστοῖς, ἕλε-
γεν" ἀπὸ τῆς ϑύρας ταύτης λόγος οὐκ ἐξέρχεται"
παραγγέλλων, ἵν᾿ ἐν ἀποῤῥήτῳ πάντα ἔχοι τὰ αὖ-
τῶν. ἐκόμιζε δὲ ἕκαστος οἴκοϑεν τὰ πρὸς τὸν μῆνα
ἀρκέσοντα ἄλφιτα, καὶ τυροὺς, καὶ φοίνικας, καὶ
οἴνον, ὅσοι δὲ τούτων ἐν ϑήρᾳ, ἢ ϑύοντες ἐτύγχα-
10}, μέρη ἐκ τούτω» ἔπεμπον τοῖς ἐν τῷ συσσιτέῳ
Ῥελε. ΤῸ ΎΤ. Κα
514 ΒΟΠΟΙΤΙΑ Ι
ἧσαν δὲ χοροὶ τρεῖς παρὰὶ “άκωσι, γέων, ἀνδρῶν,
πρεσβυτῶν, καὶ ἦδον, οἵ μὲν γέροντες "
“Ἡμεῖς ποτ ἦμεν ἄλκιμοι γεανίαι.
οἵ δὲ νεάνισκοι"
“Ἡμεῖς δ᾽ ἔνεσμεν. ἢν δ᾽ ἕλης, πεῖραν λάβε,
ὁ τῶν παίδων δὲ
Ἡμεῖς δὲ γ ἐσσόμεσϑα πολλῷ κρείσσονες:
18, ῶ4. Ἢ τέταρτον] τὰς διαμαστιγώσεις, τὰς
γυμνοπαιδίας, τὰ κρύπτεια. ταῦτα γὰρ πρὸς ἂἄν-
δρεέαν τεένει,
183, 24. Χρείη] δέοι, ἢ ἀντὶ τοῦ, χρεὼν εἴη.
18, 235. Εἴτε μερῶν) Ἢ ἀρετὴ δύναται καὶ ὡς ὅ-
λον εἰς μέρη, τὰς ὑπ αὐτὴν ἀρετὰς, διαιρεῖσϑαὲ τε
καὶ ἐν αὐταῖς ὑπάρχειν, καὶ ὡς πρός τι πῶς ἐχούσας
τὰς κατὰ μέρος, ὡς γένος, ἢ καϑόλου ὑπάρχειν αὖ-
τῶν. ὧς ὅλον μὲν εἰς μέρη, οὐ τὸ πρὸ τῶν μερῶν"
τοῦτο γὰρ ἀδιαίρετον" ἀλλ᾽ ὡς τὸ ἐν τοῖς μέρεσι».
ἐκ γὰρ τῶν κατὶὼ μέρος ἡ δλικὴ ἀρετὴ. ἀλλὰ καὶ ἕχά-
στη τῶν ἀρετῶν, ὅλον τί ἐστιν. ἀλλ᾽ ὡς τὸ ἐν τῷ μέ-
ρεν ὅλο», οὐ κωλύεται μὴν καὶ ὡς γένος εἰς εἴδη διαι-
ρεῖσϑαι. ἀντιδιαιρούμενα μὲν, οὔκ ἐναντία δέ. ὅτε
καὶ ὡς πρός τί συγεισάγειν ἀλλήλα ἐνδέχεται. καὶ
γὰρ τὰ ὑπὸ τὴν ἀρετὴν εἴδη, τὸ μὲν ἄρχον, ὡς αἵ
τοῦ λογικοῦ μέρους ἀρεταὶ τῆς ψυχῆς" τὰ δ᾽ ἀρχὅ-
μενα, ὡς αἵ τοῦ ἀλόγου. ταῦτα δὲ τῶν πρός τι.
138, 20. Ζηλοῦντα μόνον] Οἱ γὰρ “άκωνες πο-
λυνοΐᾳ μὲν, οὐ ποόλυλογίᾳ δὲ, ὡς ᾿1ϑηναῖοι, ἐχρῶντο.
14,9 ΠΤ περὶ τὰς καρτερήσεις τὰς Ζιαμαστε
γώσεις φησίν. ἐγένοντο δ᾽ αὗται πρὸς τῷ βωμῷ τῆς
Η ΜΝ ὃν ῬΙΙΑΤΟΝῈΕΜ, 515
᾿Ορϑωσίας ᾿Ἡρτέμιδος, τῆς τὴν πολιτείαν ἀνορϑ οὖὐ-
σῆς: παρειστήκεν γὰρ ἢ ταύτης ἱέρεια, φέρουσά τ
ἐπὶ τῆς χειρὸς πεκρυμμένον, ὃ μέχρι τοῦ νῦν ἄγνω-
στόν ἐστι. καὶ εἰ μὲν ἧττον τοῦ δέοντος ἐμαστιγοῦ-
το κινεῖν γὰρ τὰς χεῖρας οὐκ ἐτόλμα " ἔχων ταὑτας
ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὃ μαστιζόμενος, ἐβαβειαο ἐκδίη ὑπὸ
τοῦ- φερομένου " δεόντως δὲ τὴν δίκην εἰ ὑπεῖχε,
κούφως ἡ ἱέρεια διετέϑετο.
44, 4. Ταῖς χερσὶ μάχαις] Τὰς Ἡηύμ οί δῆως
λέγει. γυμνὰ άζοντες 750 τοὺς παῖδας ἐν ἡλίῳ, τὺ-
στειν ἀλλήλους ἐποίουν μέχου γ»έκης. ἐγίοτε δὲ καὶ
σφαΐμαν», ἢ ἀλλο τι ἘΠΈΤΤΕ, ὥστε τὸν πρῶτον ὧς-
πάσαντα νικᾷν. καὶ πολὺς αὐτοῖς οὗτος ὃ ἀγών.
14, 5. Κρὑπτειά τις] ᾿Ἡφίετό τις ἀπὸ τῆς πόλεως
γέος, ἐφ᾽ ᾧτε μὴ ὀφϑῆναι ἐπὶ τοσόνδε χρόνον. ήη-
ναγκάζετο οὖν τὰ ὄρη περιερχόμενος, καὶ μήτε κα-
ϑεύδων ἀδεῶς, ἵνα μὴ ληφϑῇ, μήτε ὑπηρέταις χρώ-
μενος, μήτε σιτία ἐπιφερόμενος διαζῆν. .4λλὸ δὲ καὶ
τοῦτο γυμνασίας εἶδος πρὸς πόλεμον. ““πολύονέες
γεὲρ ἕκαστον γυμνὸν, προσέταττον ἐνιαυτὸν ὅλον
ἕξω ἐν τοῖς ὄρεσι πλαγᾶσϑαν, καὶ τρέφειν ἑαυτὸν
διὰ κλοπῆς, καὶ τῶν τοιούτων, οὕτω δὲ, ὥστε μηδενὲ
κατάδηλον γεγέσϑαι. διὸ καὶ Κρύπτεια ὠνόμασταιν
ἐκολάζοντο γὰρ οἵ ὕπου δήποτε ὀφϑέντες.
ἘΙΣ ΝΟΜΩ͂Ν β.
68, 10. Καὶ ὅταν ἀκταινώσῃ ἑαυτὸ] Ἄχταινειν,
γανριᾷν, ἀτάκτως πηδᾶν, 7 ἢ 'μετεωρίζειν, ἢ ὁρμᾷ», ἢ
Ιξ ἃ
516 5ΟΠΟΠΓΙΑ
»» 5 .“ “Ψ1.ὦἤ
ἐξάττειν, ἀπὸ τοῦ ἐξαΐειν καὶ ἰσχύειν. ωὐτὸ τούτου
οὖν τὸ ᾿ἀκταινώσῃ.
70, 6. Τὸν κολοφῶνα] Κολοφὼν σημαίνει τὸ χῦ-
-»Σ“7΄ὦ΄ ΕῚ Υ
ρος τῆς ἐπικρίσεως.
ΕΙΣ ΝΟΜΩΝ γ
7ῦ, 16. Πόρεια δὲ] Πόρειά ἐστι τὰ εἷς" πορείαν
ρήσιμα. "
78, 39. Αἱϊμασιώδεις] Αἱμασιαὶ, τροχοὶ κυρίως
ἡκανϑωμένοι.
8.:, ὅ. Οὐ ταὐτας] πόλεις δηλογότε.
94, 258. Ψάλιον] χαλινόν.
ΕΙΣ ΝΟΣ ἊΣ. .
ς τ
128, 4. Ὃ μὲν δὴ ϑεὸς) Θεὸν μὲν τὸν δημιουρ-
- Π ι ᾿ 3
γὸν σαφῶς, παλαιὸν δὲ λόγον λέγει τὸν ᾿Ορφικὸν,
ὥς ἐστιν οὗτος"
᾿ « Α Ε]
Ζεὺς ἀρχὴ, Ζεὺς μέσσα, Ζ]ιὸς δ᾽ ἐκ πάντα τέ-
τυκται.
Ζεὺς πυϑμὴν γαΐης τα καὶ οὐρανοῦ ἀστερό
ς μὴν γαίης τὲ καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεν-
τος.
3 ν᾽ «
κιὶ ᾿ἀρχὴ μὲν οὗτος, ὡς ποιητικὸν αἴτιον" Τελευτὴ
δὲ, ὡς τελικόν- Ἰέσσα δὲ, ὡς ἐξίσου πᾶσι παρὼν,
ΒΡ. Γ , ᾽ οὋ Π Ὶ Υ " 4,
κἀν πάντα διαφόρως αὐτοῦ μετέχη. Εὐϑείᾳ δὲ, τὸ
ι -
κατὰ δίκην σημαίνει καὶ ἀξίαν, καὶ ἀπαρεγκλίτως,
καὶ οἱονεὶ κανόνι ἑνί. τὸ δὲ Περιπορευόμενος, τὸ
» , ἝΝ Ἀ ε [ ΝΥ ι ᾿ ᾽ ᾿ ς 5
αιωγνίως. τὸ «ἴξι, ὡσαύτως καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ. ἡ γὰρ
; - 2, ες ᾽ 9. ον -»
περιφορὰ τοῦτο ἔχει, ὡς ἔν αἰσϑητοῖς.
Ἀψι
Νν ν ον νούνν, μὰς κὰδ ϑω,
ΙΝ ΡΙΑΤΟΝΕΜΝ. 51}
131, 233. Τὰ τοίνυν δὴ λεχϑέντα] τὰ περὶ ϑυ-
:ῶν, καὶ γονέωνγ.
- 3 -
39, δ. ᾿᾿νιδιτὴ] ἀνιδρωτὶ, ὡς ἐν τῷ Διογενιαγῷ.
᾿ ᾿ Ἂ ᾿ , ἱφι
180, 9. Ζευτέρων» ἀμεινόνων} Παροιμία, λεγομὲ
᾿ ᾿ γον" ’ “ »“Ὕ “
γνῃ μὲν ἐπὶ τῶν ϑυομένων ἐκ δευτέρου, τῶν προτέ-
5 . 39 Δ." ᾿- ΄ Ἂ-ὉὋ ᾿ 2
ρῶν ἀπαισίων ὀφϑέντων δηλαδὴ, μετῆκταν δὲ ἐκ
τούτων καὶ ἐπὶ τῶν λεγομένων δεύτερον τῶν αὐτῶν,
φ:, Κὶ ι ι ᾿ , Σ ς , ᾿ ᾿ δ
ὁπόταν μὴ κατὰ γγώμην ἡμετέραν προβαΐῃ τὰ πρό
τερφι.
ὩΣ ἈΝ ΟΟΜΙΩΩΝ .
47, 27. Τυφλοῦταν γὰρ περὶ τὸ φιλούμενον ὁ
φιλῶν} Παροιμία, ἐπὶ τῶν διὸ φιλίαν μηδένα λόγου
ποιουμένων τ᾽ ἀληϑοῦς.
158, 7. Καϑάπερ πεττῶν ἀφ᾽ ἱεροῦ} Παρ πα-
ροιμίας φησὶ τῆς, Κινήσω τὸν ἀφ᾽ ἱερῶς, ἢ τέτακται
ἐπιὶὶ τῶν τὴν ἐσχάτην βοήϑειαν κινούντων. μετείλη-
πτὰαι δὲ ἀπὸ τῶν πεττευόντων. παρὰ τούτοις γεὲρ
χκεῖταί τις ψῆφος οἷον ἱερὰ καὶ ἀκίνητος, ϑεῶν γο-
μιζομένη, ὡς φησι λέαρχος ἐν “Δοκεσίλᾳ.
[2
ΤΙΣΙ ΣΝ ΟΣ ΤΊ. ς:ς
ΣΝ “»νὺ ΤΠ ΤῸ ,
208, ὅ. Εξομοργν» ὕμενο») «ποματτόμενον.
210, 16. “εριδίνω»] πειρατῶν.
215, 4. Εἰς πῦρ ξαΐνειν] Παροιμέα, ἐπὶ τῶν καϑ᾽
ς »-"Ὃ ,»"'
ἑαυτῶν τὶ πραττόντων μάτην, 1 λεγόντων, ἢ κακο-
παῦϑούντων λεγομένη.
-
418 ΒΟΠΟΙΙΑ
,
ΕΙΣ ΝΟΜΩ͂Ν ζ΄.
90: “᾿Ἰκρόχολα] προχείρως ὀργιζόμενα. καὶ
᾿Ἰκρογολία, ἡ τοιαύτη διώϑεσις.
229, 14. Μμιάργοις] ὑβριστικοῖς, ἀκρατέσι, μαι-
νομένοις.
2838, 7. Γηρυόνου] Τηρυόνης, Χρυσάαρος καὶ
) ς “ 3 -Ὁ . τῇ "πῶ
Καλλιῤῥόης, τῆς ᾿(Ωχεανοῦ, βασιλεὺς ᾿Ερυϑείας, τῆς
’ »ο-Ὁ -Ὁ Υ «ι ἐστ -΄ὦ
νήσου, τῆς νῦν Γάδειρα καλουμένης, ὡς εἶχε τοιῶν
ΕΣ - ι [Ὡ] 5 ᾿ ᾽ ει
ἀνδοῶν συμφυὲς σῶμα, ἡνωμένον εἰς ὃν κατὰ τὴν
γαστέρα" ἐσχισμένον τὲ εἰς τρεῖς ἀπὸ λαγόνων τὲ
καὶ μηρῶν.
5 -
253, 8, Βριάρεω] Οὐρανὸς ἐκ Τῆς πρώτους γεν»-
νὰ Κόττον, ΠΒριάρεω, 1 ὑγην, ἕκατόγχειράς τε καὶ
φ τ 5 τ Ἢ 72) ᾽ 7 0 5
Γ τ
πεντήχοντι, κεραλᾶς ἐχοντας.
3 - 32 - -
233, 27. Ανταῖος] Ἀνταῖος, ὃ Ποσειδῶνος, Ἅι-
οι « , "“ “
βύης βασιλεὺς, ὃς τοὺς ξένους, ἀναγκάζων. πεαλαΐέειν
αὐτῷ, ἄνῃρει. τούτῳ παλαΐειν ἀναγκαζόμενος ““ρα-
ΣΝ « δὴ ἵ 9ε Χο Τὐὔρυο ΤῊ ὦ σις"
κλῆς, τε δὴ πεμφϑείη παρ᾽ Τύὐρυσϑέως, τοῦ βασι-
, Γ - ι “ο΄ ς ᾿
λέως Τίουνϑος, ἐπὶ τῷ παρὰ τῶν ᾿Εσπερίδων μὲν τὰ
»"»"» “-ν -7ὗ- ᾿ 2 "Ἢ
χουσᾶ μῆλα λαβεῖν, κομίσαι δὲ πρὸς αὐτόν. τοῦτον
᾿ 3 ᾿ Π 2 " ᾿ Ἷ «“ ς
οὖν ἀρώμεγος τὸν Ανταῖον μετέωρον ἀμμασιν ρα-
ο΄ ᾿ Φ- ιν Υ ᾿ »Σ“Ό Ὁ 5
κλῆς, κλάσας ἀπέπτεινξ. ψαύοντα ὑπο τὰ γῆς, τόχῃ-
ρὺν συνέβαινε γίγνεσθαι. διὸ καὶ τῆς 1 ἧς αὐτὸν
εἶναΐ τινὲς παῖδ φασιν.
“ 3 »ΣἮ
238, 28, Κερκύω») Τὴν μὲν ἀπὸ χειρῶν πάλην
ἐξλῦοε βησεὶ ὑς " τὴν δὲ ἀπὸ σπελῶ»ν;, Κερκύων, -Βρὰγ-
χου καὶ 40) γιόπης νύμφης. πρὸς τοῦτον τὸ πέμτιτον
ἄϑλον ἐν ᾿Βλευοῖννυ παλαίων, διηγωνίσατο Θησεὺς.
Σ ᾿ ἷ 2 ΄.
οὗτος γὰρ τοὺς παριόντας ἡνάγπαζε παλαίειν, καὶ
ΙΝ ΡΙΑΤΟΝΕΝ. 519
- Υ 55. " ᾿ , - ΤΕ ΕΞ;
παλαίων ἄνηρει. Θησεὺς δὲ μετέωρον αὐτὸν ἀραμε-
νος, ἔῤῥεψεν εἰς γῆν, καὶ ἀπέκτεινεν
μ᾿ γχ 32, 3 ᾿
933, 29. ᾿Επειὸς ἢ Ἄμυκος] Μπειὸς, Πανοπέως,
- κι - - ΕἸ
τοῦ Φώκου, ὃς ἐπὶ τῷ Πατρόκλου ἀγῶνν ἐνέκησϑ
᾿ Υ͂ 7! ν -Ὁ ᾿ εἶ
πυγμὴν. μυκος δὲ, Ποσειδῶνος καὶ νύμφης Βιϑυ-
νἱδος,. ὃ Πελίας, ὃς καὶ ἐξεῦρεν ἱμάντας πυχτικοὺς.
234. 13. Κόρη καὶ δέσποινα) ἡ ᾿4ϑηνᾶ.
τπϑ Σ '
439, 27. ᾿,Ωνόμασα»] γόμους κιϑαρωδικοὺς λδ.
γοντες δηλονότι.
΄ Ἵ αἱ .
940, 18. Ὄττα»] φήμην, μαντείαν διὰ κληδόνος.
ν 3 Π τ ͵ ϊ
καὶ ᾿Οττεύεσϑαι, τὸ μαντεύεσϑαι.
“41, 3. ᾿ποφράδες] ἡμέραι, ἔν αἷς τοῖς κατοιχο"
μένοις χοὰς ἐπιφέρουσιν, ἢ αἵ πρὸς πράξεις ἀνεπι-
τήδειοι.
“11, 6. Καρικῇ ἡΙοὑση] τὴ ϑρηνώδει. δοκοῦσι
᾿ ς -- ᾿ ῃ 5» Ἃ 5" ᾿
γὰρ οἵ Κᾶρες ϑρηνῳδοὶ τινες εἶναι, καὶ ἀλλοτρίους
νεκροὺς ἐπὶ μισϑῷ ϑρηνεῖν. τινὲς δὲ ἐξήκουσαν τῇ
᾿ ᾿Ν » πὰς 2 » ἢ ε τας τὸ ;
βαρβάρῳ καὶ ἀσαφῷξι, ἐπειδὴ οἵ Κᾶρες βαρβαρφό-
φῶνοι,
ΦΆΘ. ΧῸς Ταλασίας) ἐργασίας, ἢ ἐριουργίας.
“55, 9. Τητώμενα] στερισκόμεγα.
-"- 2.ι: ων »-"5
οπδ, 25. Ἐχϑοδοποῦ] καχοποιοῦ, ἀπεχϑοῦς, ἢ
ἐχϑροποιοῦ.
257, 14. Καταλογάδη»]. τὰ πεζῷ γραφόμενα
λόγῳ.
260, 18. “Τελταστικῆς} Πέλτη ἐστὶν εἶδος ἀσπί-
δος, ὥς φησιν ᾿ἐφιστοτέλης, ἥτις ἵἴτυν οὐκ ἔχει, οὐδ᾽
5: τ ἢ Α ) 9φ" ᾿ 5.212 ΠΥ ᾿
ἔστιν ἐπίχαϊκχος, οὐδὲ βοὸς, ἀλλ αἰγὸς δέρματι στξ-
520 ΒΟΉΟΙΙΑ
ριτεταμενη. καὶ ἡ ταὑτη χρωμένη τέχνη, Πελταστι-
κὴ, καὶ “ηελτασταὶ, οἵ μετιόντες αὐτὴν.
260, 29. ἱπώμοτον] ἀπηγορευμένον, φευκτόν.
267, 6. Οὐδὲ ϑεὸς ἀνάγκῃ) Παροιμία, οὐδὲ ϑεὸς
ἀνάγκῃ μάχεται, τῇ ἑαυτοῦ καὶ ϑείᾳ δηλαδή. ᾿
269, 18. “ 7ηνῶν]) χοιρείων, 2) σκαιῶν καὶ ἀμα-
ϑῶν.
270, 16. Τῆς πεττείας] Πεττεέα ἐστὶ παιδιά τις
διὰ πεσσῶν γινομένη. Πεσσοὶ δέ εἶσι κύβοι, παρὰ
τὸ πίπτειν αὐτοὺς οὕτω λεγόμενοι. Πεσσὸς δὲ, ἥτε
Γραμμὴ, καὶ ἢ Ῥῆφος, ὁμωνύμος- πιρϑρταῤχοᾷ δὲ
Πισσοὺς καλεῖ τὰς ψήφους, ἐν αἷς ἔπαιζον. ἦσαν δὲ
αὗται πέντε. φαίνονται δὲ καὶ αὐτὸ τὸ σκεῖος οὕτω
λέγοντες, ἐφ᾽ οὗ ἔπαιζον. ἔχει δὲ πέντε γραμμὰς, ὧν
ἢ μέση γραμμὴ, Ἱερὰ ἐκαλεῖτο. καὶ τὴν ἐπ᾿ αὐτῆς
μγῆφον ἐσχάτην ἐκίνουν, καὶ αὐτὴν “Ιερὰν καλοῦν-
τὲς. ὅϑεν ἐκ τοῦδε καὶ παροιμία, Κινήσω τὸν ἀφ᾽
ἱερὰς, ἐπὶ τῶν ἐσχάτην βοήϑειαν κινούντων λὲγο-
μένη.
75. 15. 'δ μὴν] ἀλλὰ μὴν, ὡς ἐπὶ τοῦδε, ἢ οὐ-
δομῶς, ἢ οὐ μόνον, ἢ ἔτι μὴν, ἢ ὅμως δέ.
ΕἸΣ ΝΟΜΝ ἤι
278, 11. Π]ηνὶ τῷ δωδεκάτῳ] Ὃ Σκιροφοριὼ:
οὗτος. ὠνομάσϑη δὲ οὕτως ἀπὸ τῆς Σκιράδος ᾿4ϑη-
νᾶς. καὶ Σαίρος, ὃ ἑορτὴ 1ϑήνησιν.
286, 26. πώλοις τε ἀϑόλοις) Ἄϊβολος, νέος, οὐδέ-
πῶ γγώμονα ἔχων. Τνώμονα δ᾽ ἔλεγον τὸν βαλλό-
μᾶνον ὀδόντα, δέ οὗ τὸς ἡλικίας ἐξήταζον. τὸν δὲ
ἽΝ ΡΙΑΤΟΝΕΜ. 521
αὐτὸν καὶ Κατηρτυκότα ἔλεγον. ἐκ μεταφορᾶς δὲ
τῆς ἀπὸ τῶν τετραπόδων καὶ. “ειπογνώμονας, τοὺς
ἀπογεγηρακότας, ἐν οἷς ἐλελοἶπει τὸ γνώρισμα.
295,2 τ ἢ Θυέστας, Ἶ Ἤτον Οἰδίποδας] Θυέστης
Πελοπίᾳ, τὴ ϑυγατρὶ, ἐξ ὧν ἤγισϑος: Οἰδίσιους
᾿Ιοκάστῃ, τῇ μητρὶ, ἐξ ὧν᾽ Δ τερκλῆς καὶ Πολυνείκης"
Μακαρεὺς Κανάχῃ, τῇ ἀδελφῇ» καὶ οἱ λοιποὶ δὲ
«Αἰόλου παῖδες ταῖς ἀδελφοῖς.
294, 238. Ταραντῖνον Ἴκκον} Σταδιοδρόμοι γά-
μὼν ἁπάντων ἀπείρατοι, α' Ἵκκος Τ᾿ἀραντῖγος, β΄
Κρίσων Ἱμεραῖος, γ΄ Ἄστυλλος Κροτωγιάτης, δ' Ζιό-
πομπὸς Θεσσαλός.
299, 19. ἀνάδαστον»] ἀναμεμερισμένην.
308, 9. Π]ηνὸς τῇ νέᾳ) νη καὶ νέα, ἢ τριακο-
στὴ. τοῦ μηνὸς ἡμέρα παρ᾽ ᾿ϑηναίοις οὕτως ἐκαλεῖ-
το: ἐκλήϑη δὲ νη χαὶ νέα, ὅτι τὸ μέν τι μέρος
ἔχει τοῦ. παρῳχημένου μηνὸς, ὕπερ Ἴνη ἐστί, καὶ
γὺρ Ἔνον τὸ παλαιόν φασι" νέον δὲ, τὸ νῦν ἐπι-
λαβὸν τοῦ εἰσεληλυϑότος, ὃ διὰ τοῦ Ἱνέα δηλοῦσι.
κατὸὰ χὰρ σελ ἡνην ἣγον τοὺς μῆρας: ὁ δὲ τῆς σελὴ-
ψης μὴν ἐστιν εἰκοσιενγέα τέταρτον" ἡμερῶν.
309, 1. Πιλήσεως} τῆς διὰ τῆς τῶν ἐρίων πυκνώ-
σεῶὼς γ᾽ ομένης ἐσθῆτος.
5309, 8. πΠετα ϑαλλόμεγνος} μεταπιπράσκων.
309, 19. Τεχμῃράμενοι) σημειωσάμενοι.
310, 1. ΜΝερὲ μετοίκων») Μεέτοικοί εἰσιν οἵ ἐνοι-
κοῦντες ξένοι ἐν τῇ πόλει, καὶ τελοῦντες ἀνὰ δρα-
χμὰς ιβ΄ τοῖ' ἐνιαυτοῦ εἰς τὸ δημόσιον, καὶ τριώβολον
τῷ γραμματεῖ. “βἸετοίπιον οὖν δστι τέλος οὕτω κα-΄
522 ΒΟΗΟΙΤΑ
" δῆ ἐδ 2 -Ὁ ΜΙ ὦ "ὦ 4π
λούμενον, ὁ ἐτίϑεσαν ἐν τῇ πόλει δραχμὰς ἰ, τῷ δὲ
, ,
τελώνῃ ἌΔΥ ΝΡ
᾽
810, 29. Ἀπογραφὸὲς] ᾿᾿πογραφὴ ἐστιν ἡ ἀπα-
ρίϑμησις ἢ ἀποσημείωσις τῶν ὀφειλομένων εἰσφορῶν
ἑκάστῳ τῶν πολιτῶν, καὶ ᾿πογραφεῖς, οἵ ταὑτηνγ᾿
ποιοῦντες, καὶ τοὺς μὴ βουλομένους εἰσφέρειν εἰσά-
3 . ᾿
γοντες εἰς τὸ δικαστήριον.
ΠΙ͂Σ. ΝΌΜΩΝ ὅ΄.
812, 12. Κερασβόλος)] Κερασβόλους ἀπὸ μετα-
φορᾶς τῶν ἐν τοῖς πυροῖς καὶ ὀσπρίοις συμφυομέ-
γων σκληρῶν κόκκων, τοὺς ἀπαιδεύτους καὶ ἄπει-
ϑεῖς τοῖς γόμοις, καὸ σχληροὺς ταῖς γνώμαις φησίν.
αὗτοι οὖν οἱ κόκκοι, σκληροί τε εἰσὶ, καὶ μέλανες,
στρογγύλοι, ἰσομεγέϑεις κέγχροις, οὗ συνεψόμενοι
τοῖς ὀσπρίοις, οὐ τήκονται. εἴρηνται δὲ οὕτως ἀπὸ
τοῦ τὴν κατασπορὰν καὶ τὸ ἄροτρον αὐ λω πέρασι τῶν
βοῶν βεβλῆσϑαι καὶ ἀντιτύπτειν, καὶ διὼ τοῦτο Κκε-
ρασβόλα κληϑῆναι.
312, 12. Ἀτεράμων)] ἀκαταπόνητος.
513, 6. τΑλιτηριώδης ᾿ἀλιτηριώδεις ἀπὸ τῶν ἅλι-
«ηρίων. οὗτοι δὲ λέγονται ἐκ τοῦδε" “ιμός ποτϑ
κατέλαβε τοὺς ᾿Ιϑηναίους. τῶν δὲ ἀλούντων ἐπιτη-
ροῦντες ο: πένητες, ἀλούμενα τὰ ἀλε υρα δεήοπαζον "
καἀντεῦϑεν οἱ τοῦτο δρῶντες αὐτῶν, ἐκλήϑησαν ζ4λι-
τήριοι. παρέτεινβ τὸ ὄνομα “καὶ ἐπὶ τῶν μετὰ βίας
τι ποιούντων λέγεσϑαι. παράώγεται δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ
“Αλιτρεύειν, ὅ ἐστιν ἁμαρτάνειν.
8313, 8. ᾿«ποδιοπομπήσεις] τὰς ἀποστροφὲς τὰς
Ν ΡΙΑΤΟΝΕΜ. 591
, ε κι ᾳ. γ ἥ ᾿ ᾿
γιγνομένας ὑπὸ τοῦ ἀποτροπαίου Ζ1: ὃς, διὰ τὸ κα-
2Χ 32 ᾿ Ὶ
ϑαίρεσϑαι τιὶὶ δεινά ἢ τὰς ἀποπόμπας τας πρὸς τὸ»
δ δ'
προστρύπαιον Δία, καὶ οἱονεὶ καϑάρσεις καὶ ἱλα-
σμούς.
5 »-"Ὗ » Υ͂ ᾿Ὶ
343,9. ποτροπαίων] τῶν ἀποτρεπόντων τὰ χα"
, Νν ΜῈ “ τῚ -Ὁ -
κά. λαμβάνεται δὲ- ἢ λέξις καὶ ἐπὶ τῶν φευκτῶν, καὶ
δ 5..Υ - ἄμμι ᾿
μισεῖσθαι ἀξέων ανϑρωπωΐ,
-» - 3 , ς» 5
414, 25. Ἄτιμον] “τιος οὐ μόνον ὁ ἀπεστέρημες-
-" " 22 5 κ ᾿ .
γος τῆς ἐπιτιμίας, ὡστὲ μὴ βουλεύειν, μὴτε δικάζειν,
Ε, Ἢ ὩςἾ βιὰ -"
“ὴτε ἀρχεὶν, εἦτε πολιτεύεσθαι, μὐἡτ' ἀλλο τὸ τῶν
-Ὺ - ὡ )
κοινῶν ποιεῖν, ἀλλὲ τὸν ἀτιμόρητον.
- : 3 αλνε ας ᾿ Ὶ 2 ΣΒ Ξ τ Ἂ ᾿ δῷ
τί, 4, ᾿ἀριστίνδη»} καὶ ἐχλογὴν καὶ αἰρεσιν
“τῶν ἀρίστων.
- - ν᾽ :
510, 4-ὅ. Εἰσαγωγὰς δὲ τούτων, καὶ προσκλή-
σεις] Εἰσυγωγαὶ εἶσιν αἵ εἰς τὰ δικαστήρια εἰσενθγ-
ἕξεις ἑκάστου τῶν δικῶν" καὶ Εἰσαγωγεῖς, οἱ τοῦτο
»-Ἢ᾿ ͵ Π ᾿ ΕῚ »ο“-Ὁ
ποιοῖντες. Προσκλησεις δὲ εἰσιν αἵ ἐπὶ τῶν ἄμφισ-
Υ͂ “.} »᾿ 3 “͵ἴ ι 5
βητούντων κλήρου 2] ἐπικλήρου. ὃ γὲρ ἀμφισβὴν
- Ν ἮΝ ΓΝ
τῶν προσκαλεῖται τὸν ἐπιδεδικασμένον πρὸς τὸν (ρ-
- 2 Ἂ ᾿ , ᾿
χοντα΄ εἰ δὲ μὴ προσκαλέσαιτο, ἀτελὴς ἡ δίκη. δια-
Ἁ ᾿Ὶ ᾿ ᾿ "ἢ " »“
ψήφισις δὲ, τὸ τοὺς δημότας τὴν ψῆφον ὑπὲρ τῶν
παρεγγεγράφϑαι δοκούντων ἐνεγκεῖν.
515,.9. Κατὼ τὸ στόμα] κατὰ τὴν ἀρχὴν, μὲτ
515, 9. Κατὰ μι ὴν ἀρχὴν, μετα-
φορέκως.
» 5 »“"
316, 28. “νἐλη] ἀντὶ τοῦ, μαντεύσηται, 3) ἀπὸ
ΚΣ, Ὁ ῷ ἐν." Α Ἔν . δε γϑλ τ.
τοῦ ἄνωϑεν λυμβάτνειν τὸ πνεῦμα, καὶ πληροῦσϑαι
-Ὁ - υ- νι ἴν ων ι Ἵ ᾽
τοῦ ϑεαῦ- ἢ ἀπὸ τοῦ ἀνελεῖν τὴν ἄγνοιαν" καὶ ἐπὶ
- «ς α." Ω »
τοῦ φονεύειν ἢ λεξις λαμβάνεται" ἢ ἀπὸ τοῦ ἄνω
λαμβάνειν τὸ ἐν βάθεν πνεῦμα τοῦ ἀνδρός" ἢ ἐκ
25.4 ΘΟΠΟΝΤΑ
τοῦ ἐναντίον, ἀπὸ τοῦ. ἀνελεῖν τὴν γνῶσιν τὸ ᾽1γε-
λεῖν φασιν.
319, 1. «Τιϑολόγοις οἰκοδόμοις.
320, 2. “ιαπυττόμεγα] διαπτυόμενγα.
332,.58. Τὴ τῶν Ταγνητῶν πόλει 27χγνησία,
πόλις ἐν Κρήτῃ, Θεσσαλῶν ἄποικος, ἐξ ἧς οὗτοι.
329, 8. ψιλοῖς σώμασι] γυμνοῖς ὅπλων.
929,;10. Κατ. τὸν ἐκ “Ἰελφῶν ----νόμο»] Ὃ ἐκ
“ελφῶν χομισϑεὶς τόμος, ἤτοι χρησμὺς, ἐπὶ τοῦ ἃ.
χογτος ἀνελόντος τὸν φίλον"
Ἔχτεινος σὸν ἑταῖρον ἀμύνων" οὗ σὲ μιαΐνει
«Αἷμα, φόνου δὲ πέλεις καϑαρώτερος, ἢ πάρος
᾿ς τυϑαᾶ.
ὅ δ᾽ ἀντίστροφος. τοῦ ᾧ ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπεραποϑανόν.
τος τοῦ φίλον - Ἶ
ἀνδρὶ φέλῳ ϑνησκόντι παρὸν πέλας οὔς ἑπαμύγας.
μλυϑες οὐ πούαρός" περικαλλέος ξξιθι νηοῦ.
80, 27. “ροστρεπομένου) ἀποπεμπομένο υ, τρε-
πομέγον ἐφ᾽ ἑαυτόν.
ΠΕ ΡΤ “ἀπεγιαυτησἄτω) ἐνιαυτὸν φευγέτω διὰ
τὸν φόνον.
991, 11. Τέγγων] βρέχων, ὡς νῦν, ἢ μαλάττων,
9397...92; “ιν εἷν} μέμφεσϑαι, ἢ λοιδυρεῖν, ὡς
ἐπὶ τοῦδε, κατ᾿ εὐφημιομόν. σημαΐνες δὲ χαὶ τὸ ὁ.
δύρεσϑαι.
535 55Ὰ ᾿Ἱνεψιότητος ᾿Ανεψιότης, ἢ μέχρις ἄνες
ψιάδων συγγένεια" οἵ εἶσι παῖδες ἀνεψιῶν. οὗτοι δὲ
πάλιν ἀλλήλων λέγονται ᾿Ανεψιοὶ, οἵ τινὲς γογεῖς
ἔχουσιν ἀδελφοὺς.
᾿ ΙΝ ῬΡΙΑΤΟΝΕΝ. 555
538, 98. ᾿Ανατὶ] ἀβλαβῶς, καὶ ἄνευ τίσεως καὶ
τιμωρίας.
559..1. ᾿Ππισκηπτόμενος} ᾿Επισχήπτεσϑαΐ φασι
μαρτυρίας, ἢ γϑομμάτοων, τὸ ποιήσασϑαι διάλυσιν
τοῦ ἐγκλήματος τὴν μαρτυρίαν οὐ ἐπισκήπτονται.
παραδιδόασι δὲ ταῦτα σημῇ» ᾿άμεγνου μέχρι τοῦ χρό.
γου τῆς δίκης. κατιὶὶ γὰρ τοῦτο χωρεῖ ἡ δίξη. καὶ
τὸν τοῦτο ποιοῦντα, ᾿ἰπισκηπτόμενον. λέγουσι.
341, 14. ᾿Αφοσιούτ ω] καϑαιφρέτω, ὡς νῦν, ἢ ἀ-
παρχὶὶς προσαγέτω, ἢ τιμάτω, ἢ) τὴν ἐπὶ ϑανάτῳ ὑ-
ποδιδότω τιμὴν, ἢ πληροφορείτω.
Α.4..94." Ἵβίου] ἀβλαβοῦς, ἢ ἄνευ βίας.
8313,.4- Ἰγιμεϑυν] ἄνευ τιμωρίας καὶ ποινῆς.
ἜΠΞ ΝΟ ΦΩΝ ἰ.
557, 21. Θεοὺς οὐδαμῶς} Ἐν ἄλλῳ βιβλίῳ, θεοὺς
οὐ ϑεοὺς.
358, 8. ᾿ξξακεϊσθατ ἐξιῶσϑαι, ϑεραπεύειν.
860, αὐδῇ Συντείν Ὧν σπουδάζεις. ᾿ἁττικοί.
361, 6. κοὐοντές τε καὶ δρῶντες] 4Ζ]ῆὶς νοητέον
τοῦτο, ἕν τε δηλαδὴ τῇ ἀρχῇ τῆς ἐγνοίας, καὶ ἐν τῷ
συμπεράσματι" κοὶὸ ὑγιῶς ἕξει. τὸ νόημα. τὸ δὲ σχῆ-
μα τοῦτο παρά τὸ ῥήτορσι καὶ φιλοσόφοις πολὺ καὶ
πολλαχοῦ.
862, 26. “ιὰ τύχην] Ἔν ἄλλῳ, διὰ τέχνην.
363, 26. “υγέριϑοι τέχναι] συνεργοὶ, ὡς νῦν, ἢ
υυνυφαίγουσαι.
2467, 15. Καὶ δὴ καὶ γενέσεως] ᾿Εντεῦϑεν Μ)οιγέ:
᾿ς γε τὰ περὶ προὐπάρξεως.
5526 5ΟΠΌΤΙΤΙΑ
569, 8. Τὰ μὲν αὐτῶν κιν εἰται]} Τῆς κινήσεως ᾿
μὲν σωματικὴ κατὰ τόπον, χατὰ 1 ποιότητα, κατὰ
ποσότητα, κατ οὐσίαν" ἡ δὲ ψυχικὴ, Ἶ ἄλλο κινοῦ-
σα, ὑπ᾽ ἄλλου δὲ κινουμένη, ἢ ἑαυτὴν τε ᾿ινοῦσα,
καὶ ἕτερα δυναμένη.
4371, 15. Ὑπ᾽ ἄλλου] τοῦ νοῦ δηλαδή. οὗτος γὰρ
πάντη ἀκίνητος.
ΤΙΣ 5. Τοῦτον κινεῖν φλ;ς} Ἔν ἄλλῳ" τὸ ἑαυτὸ
κινεῖν φής.
278, 2. Εἴτε ὅπη τε καὶ ὅπως, εἰ ὕστις ταῦτα
ὁμολογεῖ} Ἔν ἄλλῳ" εἴτε ὅπὴ καὶ ὅπως ἐστὸν ὁ ταῦϑ᾽
ὁμολογῶν.
378, 14. “πχιστὰ γε] οὐδαμῶς ὡς, ἢ οὐχ ἧττον.
“Πιβάνιος δὲ φησιν" εἰ τινα ἄλλον τρόπον, ὃν ἥκιστα
ὠφϑὴ μετελϑὼν ἐν τῷ βίῳ ὁ ἐπὶ τῇ φιάλῃ ἔμπορος.
ἀντὶ τοῦ, πάνυ.
480, 7. Δ τὸν] ἐξὸν, ἢ ἐπ᾿ ἐξουσίας ὃν».
580, 13. Ὃ ποιητὴς “Ηυίοδος ἐν Ἔργοις χαὶ Ἡ-
μέραις"
““ιμὸς γάρ τοὶ πάμπαν ἀέργῳ σύμφορος ἀνδρί.
Τῷ δὲ ϑεοὶ νεμεσῶσι καὶ ἀνέρες, ὅς κεν ἀεργὸς
Ζώει κηφήνεσσι κοϑούροις εἴκελος ὀργὴν,
Οἵτε μελισσάων κάματον τρύχουσιν ἀεργοὶ
ἔσθοντες. σοὶ δ᾽ ἔργα φἰλ' ἔστω μέτρια χο-
σμεῖν.
Κηφῆνες, αἵ ἀργοὶ τῶν μελισσῶν. Κόϑουροι δὲ, αἱ
ἄκεντροι, καὶ κολόβουροι, ἢ αἱ φυλβεῦρασαι τὴν τῶν
πλισοῶν ἔξοδον. Οὖροι γὰρ, οἱ φύλακες.
ΙΝ ΡΙΑΤΌΝΕΜ. ι 527
591, 6. Παραιτητοὺς παρακαλουμέγους, συγ-
γνώμονας, ἢ καὶ παρακαλοῦντας.
388, 1. «Δἤμμα] φρόνημα, ὡς νῦν, ἢ κέρδος.
390, {1. Τιμωρεῖν] Τιμωρεῖν, τὸ ἐνεργητικὸν,
βοηϑεῖν. Τιμωρεῖσϑαι δὲ, τὸ παϑητικὸν, κολάζει».
ΕΙΣ ΝΟΜΩΝ ια.
406, 5. ἸΠὴ κινεῖν τὼ ἀκίνητα] Παροιμία, ἐπὶ
τῶν καλῶς δοξάντων 1) γερομέξων λεγομένη.
397, ὅ. ᾿Ενοδίαν δαίμονα) τὴν Ἄρτεμιν, ἥδοιυ
. τ ᾿ 2 εἶ δεν δ᾽.9 ᾿ 3 ὑθὰ,
τὴν σελήνην φησίν" ἔπει καὶ ὁ ““πόλλων ἅγυιευς.
͵ ι Α - Υ ᾿
καὶ γὺρ ἄμφω τὰς ὁδοὺς πληροῦσι φωτός" ὃ μὲν ἢ-
ῃ ς Ὡλ ς δὲ , Ν᾿ ᾿Ὶ ἈΝ, οὗ ᾿
μέρας, ὃ ἥλιος, ἡ δὲ, νυκτός. διὸ καὶ ἐρυουσι τοῦ"
τους ἐν αὐταῖς. ἀλλὰ καὶ τὸν ᾿Ερμὴν ᾿Βγόδιον καὶ
Ἡγεμόνα λέγουσιν, ὡς δέον αὐτῷ πρὸς τὰς πράξεις
ἡγεμόνι χρῆσϑαι, καὶ τοῦτον δὲ ἐπὶ τῶν ὁδῶν διὰ
- 3 .
τοῦτο ἀξεστήλουν.
398, 5. 11εϑιέτω) παριέτω, ἢ ἀφιέτω.
398, 26. Τοῦ τρίτου μεγέϑει τιμήματοςἾ Τρίτον
τἰμημα, καϑὼς ἐν τῷ πρὸ τούτου παρεϑέμεϑα, τὸ
᾿ Ὕ ὅν -ΟὉ Ε - δι 1. ἢ ᾽ ,
Ζευγίσιον ἦν, εἰς ὃ οὗ τελοῦντες ἀπὸ διακοσίων μέ-
Π »} 7 δ. ἘΠ
τρῶν διελέγοντο. ἀνήλισκον δὲ εἰς τὸ δημὅσιον {
μνᾶς.
΄ 3
899, 21. ᾿Εράνων] Ερανός ἐστιν εἰσφορά τιρ
ξχάώστου μηνὸς, ἢ ἐκ συμβολῆς δεῖπνον, ἢ εὐωχία, ἢ
ν μβρθλῆ μ χιθ, ἢ
, “-“ 2 ᾿
. ἄνα μέρος δεῖπνον. καὶ Ἐρανγισταὶ, οἵτε τὴν εἰσφο-
ἃν αὐτὴν εἰσφέροντες, καὶ οὗ κοινωνοὶ ταύτης.
899, 27. πριάμενος ἀγοράσας.
Ὁ 2 -»"ὝὌ 2 ᾽ «ες
399, 29. Τῶν ἀναγωγῶ») ἀναγωγὴ ἐστιν ἡ τῶν
558 ΘΟΠΟΙΙΆ
πραϑέντων ἀνδραπόδων ἀγάδοσις, ἐχοντῶν αἰτίαν
τιγά. ,
400, 4. Ἱερᾷ νόσῳ] Ἱερὰν νόσον τὴν ἐπιληψίαν
φασίν.
400, 24. Τῶν ἐξηγητῶν] ᾿Εξηγηταὶ τρεῖς γίνονο]
ται Πυϑόχρηστοι, οἷς μέλεν καϑαίρειν τοὺς ἄγει ἐνε-
σχηϑέντας, καὶ οἵ ἐξηγούμενοι τὰ πάτρια.͵
405, 16. Γεωμόροι] γεωργοί.
ΛΟΡθ, 21. “ῆμμα] κέρδος, ὡς νῦν, ἢ φρόνημα.
αφο 7, 4. 4ιωτηταῖς) ΖΔειαιτηταί εἰσιν, ἐν οἷς ᾿4ϑὴ-
τῇσιν εἰσήγοντο αἱ ἰδιωτικαὶ δίκαι. εἰ δέ τινες μὴ
ἐπείθοντο τοῖς διαιτηϑεῖσιν, αὐτοὶ εἰσῆγον αὐτοὺς
εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ παριὰ τοὺς δικαστάς. ἐγίνον-
το δὲ διαιτηταὶ πάντες ᾿ϑηναῖοι, οἷς ἑξηκοστὸν ἦν
ἔτος. τὸν δὲ ἀδικοῦντα διαιτητὴν ἐξῆν εἰσαγγέλλειν"
καὶ εἴ τις ἑάλω, ἀτιμέα ἣν τὸ ἐπιτίμιον.
407, 22. Ππροϊκα)ἄνευ μισϑοῦ, ὡς νῦν, ἢ φερνὴν.
408, 13. ᾿Επωβελίαν ᾿Επωβελία ἐστὶν ἐπιτίμεόν
τι, τουτέστι, τοῖς διώπουσι χρηματικχήν τινὰ δίκην,
ἐὰν μὴ ἕλωσιν. ἣν δὲ τοῦτο ἕκτον μέρος τοῦ τιμὴ
ματος, οὗ ἐπιδικάζοντο, καὶ ἐνεγράφοντο. καὶ ἐκαὰ
λεῖτο οὕτως, ὅτι ἐπὶ τῇ δραχμῇ ὀβολὸς ἦν, τῆς δρα
χμῆς λογιξζομένης πρὸς ἕξ, ἐλάμβανε δὲ ὃ φεύγω
παριὰ τοῦ διώκοντος, εἰ τὴν δίκην ἀπέφευγε. πὲ
μνηται δὲ ταύτης καὶ Ζημοσϑένης ἐν τῷ κατὰ ᾿Α
φόβου.
4[ιὅ, 17. Κηδεὑματιῶ γαμικὰ συναλλάγματα.
418, 26. Δίκην λαχεῖν) ἐνστήσασϑαι, ὃ ἐστι καὶ
“τῆξις δίκης.
ἧ ΙΝ ΡΙΑΤΟΝΕΝ. 520
᾽ » Ξ , τ ᾿ς Υ
419, 28. ποῤῥηθῆναι] ἀπαγορευϑῆναι:
“Γε 3
428, 2. Οἰδίπους] Οἰδίπους, ὃ “αΐου καὶ Ιοκά-
στης, μητρογαμήσας δὲ ἀγνοιάν τινα, ἐτύφλωσε μὲν,
ὃτι τοῦτο πράξειεν, ἑαυτόν: ἐλαύνεται δὲ διὰ τὴν
ἀϑεμιτουργίαν ἔκ Θηβῶν. ᾿Ετεοκλῆς δὲ καὶ Πολυ-
γείχης, οἵ τούτου υἱοὶ, δυνατοὶ ὄντες, οὐκ ἐπαμύ-
γουσιν ἐλαυνομένῳ αὐτῷ. ὃ δὲ ἀρᾶται αὐτούς. οἵ δὲ
περὶ τῆς βασιλείας Θηβῶν ἀλλήλους κτείνουσι.
423, ὅ. Φοίνικι] Φοῖνιξ, ᾿Αμύντορος. οὕὗτος τυ-
ε »-»" ι
φλοῦταν ὑπὸ τοῦ πατρός. κατεψεύσθϑη γὼρ πρὸς
. ’ ε Υ Π - 3 [ [ ερ ᾿
τὸν πατέρα ὑπὸ Φϑίας, τῆς αὐτοῦ παλλακῆς, τι δὴ
᾽ κι 3ϑ»ϑ, « 3Ζ.ϑ,Ὀ ὦ -ρ7ὦ 3.» ΜΝ τ
πειραϑείη πρὸς εὐνὴν αὐτῇ συνελϑεῖν. ἰᾶται δὲ ὑπὸ
Χείρωνος, Πηλέως σπουδῇ... ὃ δὲ ᾿ἀμύντωρ κατεύχε-
τοὺ αὑτοῦ,
ἹΖήποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθϑαι φίλον υἱόν."
ἐ :
ὁ, δὴ γέγονε. καὶ γὰρ ϑεοὶ ἐτελείουν ἐπαράς.
Δ428...δ] ἽἹππολύτῳ] Θησεὺς, ὃ Αἰγέως καὶ 41}-
ον ο - ,
ϑρας, ἐξ Ιππολύτης, τῆς ᾿“μαζόνος, γεννᾷ “Ιππόλυ-
2 [2] “Ὁ -Ὁ 2! ει ᾿ δ.
τον. μεϑ' ἣν Φαῖδραν γυναῖκα ἄγεται, ἢ διὰ τὸ
.λλ ἘΓ λύ ἄνα ΩΝ ς ᾿ 3 ΓΩ. 23ῷϑ,. »ν
κάλλος ἵππολύτου ἐρᾷ. ὃ δὲ οὐ πείϑεταν αὐτῇ σω-
“Ὁ « ᾿ » Ὁ
φρονῶν. ἢ δὲ πρὸς τὸν πατέρα κατεῖπεν αὐτοῦ, ὡς
μᾶλλον ἐρῶντος αὐτῆς. ὃ δὲ ἀρᾶται τὸν υἱὸν δια-
φϑαρῆναι Ἱππόλυτον, καὶ ἐπιτυγχάνει. οὗτος γὰρ
3 Υ [“͵ : -“ ᾿
ὀχούμενος ἀρματι, ὑπὸ ταῦρον τῶν ἵππων συνταρὰ-
᾿ 3... »»ν τ ᾿ » »"΄᾽΄ ,
χϑέντων αὐτοῦ, πέπτει τὲ εἰς γῆν, καὶ ταῖς ἡνίαις
ἐμπλακεὶς, ἑλκόμενος ϑνήσκει.
3 »Ὕ ᾿
429, 8. 4ραϊος] βλαβερός.
Τιλτ. ἡ ἡ γΙ. 1, Ι
530 5ΟΠΟΙΓΑ
424, 10. Φήμη κωφὴ ] ἀσϑενὴς, λυ ὡς γῦν,
ἤ ἄηχος,
428, 25. Ζυσωπουμενους τρθνῥθνοι , ὗπό-
ττῶς ἔχοντας.
431, 1. ᾿Εὰὧν δ᾽ ἐπαιτιώμενος ὃ δεσπότης] Οἷ-
μαι, εἰ δύο συζυγίαι δεσποτῶν καὶ δούλων εἶεν, ἐν-
αλλὺξ δὲ ὃ τῆς ἑτέρας συζυγίας δεσπότης μετὼ τοῦ
τῆς ἑτέρας συζυγίας δούλου σύνϑοιτο ποιῆσαι τὴν
(βλάβην εἰς τὸν δοῦλαν αὐτοῦ, ἵνα τῆς ἐπὶ ταὐτῃ
εἰποτίσεως γινομένης ἀποδοϑείη. οὕτως δοῦλος τῷ
συνϑεμένῳ δεσπότῃ μετ αὐτοῦ ποιῆσαι τὴν βλά-
ἴην, καὶ δούλους οὕτως ἔχοι δύο, ἕνα μὲν τὸν βλα-
βέντα, καὶ ἐξ ἀρχῆς ἕτερον δὲ, τὸν βλάψαντά τε
τοῦτον, καὶ ὕστερον.
Α431, 4. Κακοτεχνιῶν] Κακοτεχνιῶν, δικης ὄνομά
ἔστιν, ἣν εἰσήεσαν οὗ λέγοντες μάρτυρας ψευδομαρ-
«τνρεῖν, κατὰ τῶν παρασχομένων τοὺς ψευρομάρτυ-
'ρες-
435, 1. ᾿Επισκήψεις] ᾿ΕᾷῸπίσκηψίς ἐστι δίκη κατὰ
τῶν ψευδομαρτυρησάντων.
4350, 18. Δίκην ἀνάδικον] νάδικος κρίσις, εἰ
ξάλωσαν ἤτοι πάντες οἵ μάρτυρες ψευδομαρτυριῶν,
ἢ ὑπερημίσεις, ἐκρίνετο ἄνωθεν ἡ δίκη. οὐκ ἐπὶ
πάντων δὲ τῶν ἀγώγων ἐγίγνοντο ἀνάδικοι αἵ κρέ-
ΕῚ 7 φῳ Π λὺς »
σεις, ἀλλ᾽, ὥς φησι Θεόφραστος ἐν ᾿Επτανύμῳ, ἐπὶ
μύγης ξενίας, καὶ ψευδομαρτυριῶν, καὶ κλήρων.
-
ἼΝ ΡΚΑΤΌΟΝΕΜ, 531
ΕΙΣ ΝΟΜΙΩΝ ιβ.
43ὅ, 21. ᾿Επὶ αὐτοφώρῳ) ἐπὴ ὀφϑαλμοῖς, ἐπ᾽
αὐτῷ τῷ κλέμματι ἁλοὺς.
436, 258. Πίλων] τῶν ἐκ συμπεπιλημένων ἐρίων
γιγνομένων ἐνδυμάτων.
437, 6. ᾽«Αστρατείας] ᾿Αστρατείας δίκη ἐστὶ γρα-
φὴ κατὰ τοῦ κατειλεγμένου μὲν ἐν στρατιωτικῇ τά-
ἕει, μὴ στρατευσαμένου δέ.
438, 1. «Τειποταξίου] “Πειποταξίου δίκη ἐστὶ γρα-
φὴ κατὰ τοῦ στρατευσαμένου μὲν, λιπόντος δὲ τὸ.
στρατόπεδον, καὶ τὴν τάξιν αὐτοῦ.
4539, 4. Διαφέρει δὲ ὅλον ποῦν καὶ τὸ πᾶν] Πα-
ροιμία, ἐπὶ τῶν πάντη διαφερόντων λεγομένη" πᾶ-
ρὖσον τὸ μὲν ὅλον τοῦ συνεχοῦς ἐστι ποσοῦ" τὸ δὲ
πᾶν τοῦ διωρισμένου. ταῦτα δὲ εἴδη τοῦ ποσοῦ ἄλ-
λήλοις ἀντιδιαιρούμενα.
439, 17. Καινέα] αινεὺς, ὁ Θετταλὸς, Ἄτρακος:
μὲν ἦν ϑυγάτηρ τοπρὶν, Καινὶς ὀνομαζομένη, εἰς
ἄνδρα δὲ μετέβαλε Ποσειδῶνος βουλήσει" ἔτι δὲ καὶ
τὸ ἀδάμαστος εἶναι, καὶ ἄτρωτος. διὸ ἐν τῇ τῶν
Κενταύρων καὶ ᾿“Δαπίϑων μάχη αὑτορίζοις δένδρεσι
συνεχώσϑη. ὑπὸ δὲ τινῶν ἀπορνεῶσϑαν λέγεται. τὴν
μεταβολὴν δὲ φασι τοῦτον λαβεῖν χάριν τοῦ Π]οσει-
δῶνος ἐρώμενον γεγέσϑαι.
440, 9. Εὐθύνων] Εὔϑυνοὶ εἰσιν ἄρχοντές τινες,
οὗ τὰς εὐθύνας λαμβάνοντες παρὰ τῶν ἀρχόντων,
ὥσπερ καὶ οἵ λογισταὶ, καὶ πάρεδροι ἐφ᾽ ἑκάστῃ ἂρ-
χῆ᾽ καὶ γὰρ τῷ ἄρχοντι Εὔϑυνος ἦν, καὶ πάρεδρος,
539 ΒΟΉΟΙΙΑ
καὶ τῷ βασιλεῦ ὁμοίως, καὶ τῷ πολεμάρχῳ, καὶ τοῖς
ϑεομοϑέταις. ἐκπράσσει δὲ ὁ Εὔϑυνος ὅσα ἐπὶ τῆς
ἀρχῆς, ἢ προστέτακται, ὦὠφλόν τιγὲς εἰς τὸ δημό-
σι0}.
440, 28. Τὰς ἐὐϑύνας] πὐϑύνη ἐστὶ κρίσις κα-
τὰ τῶν ἀρξάντων, ἢ πρεσβευσάντων, ἢ τι τῶν τῆς
πύλεως χειρισάντων ὅλως.
443, 15. ᾿Πἰϑέους] παῖδας πάντη γάμων ἄπει-
᾿ς
ράτους.
443, 25. Ψαλίδα] ἁψέδα, ἤτοι καμάραν, ὡς γῦν,
ἢ ταχεῖαν κένησιν, ἢ ὑδρορόην, ἢ ἄρμενον.
440, 25. ᾿Ενεχυρασία») ἀσφάλειαν.
447, 1, Χρηματίζηται)] Τοῦτο μὲν τὸ παϑητι-
κὸν, τὸ χρήματα πράττεσϑαι᾽ τὸ δὲ Χρηματίζειν τὸ
ἀΡ ΡΕΝΟῚ τὸ πράγμασι χρῆσϑαι, οἷον, χρηματί-
ζει ἡ βουλή. ἀφ᾽ οὗ καὶ Χρήμοτα, τὼ πράγματα,
448, 20. ΘεωροὺςἾ] τοὺς εἰς ἑορτάς ποὺ πεμπο-
μένους κοινωνῆσαι αὐτῶν.
4ἀλ9, 3, ᾿νομίλητος] ἀκοινώνητος; ἄσυνδύα-
στος.
451, 26. Τημελεὶν] ἐπιμελεῖσθαι.
452, 8. Τῶν πρυτάνεων» Πρυτάνεις εἰσὶ μέρος
τι τῶν πεντακοσίων τὸ δέκατον, πεντήκοντα ἄνδρες,
οἵ διοικοῦντες ἅπαντα τὰ ὑπὸ τῆς βουλῆς πραττό-
μένα, καὶ ἐπρυτάνευον κατὰ πρυταγεΐαν ἐκ διαδο-
χῆς. “Πρυταγνεία δὲ ἐστιν ἀριϑμός τις ἡμερῶν, ἤτοι
λς' ἢ λὴ, ἢ λέ, ἃς ἑκάστη φυλὴ πρυταγεύειν λέγεται.
{8 μὲν γὰρ οἱ μῆνες " ἐ δὲ εἶσι πρυταγεῖαι, καὶ φυ-
δ τὰ
π"
κὰ .
ΙΝ ῬΙΑΤΟΝΕΝ. 5,33
εὐ" Ἢ "ἢ δ ἀν. 5 [ ᾿βῶς ΄ ᾿ΟὋΟ᾽.Σ
' ον. γαν ἑῃθήντον εις ταυτας αὖ ηβξδραοι του ἕγιί-
αὐτοῦ. κατὰ γὰρ σελήνην ἄγουσι τοῦτον, ὡς ἕκά-
στὴ τῶν ἰ φυλὴ, ἐπιβάλλειν λὲ ἡμέρας, πλεονάζειν δὲ
ὀλίγας. διὸ καὶ τὰς λοιπὸς ἀπέδωκαν οὗ 4ϑηναῖου
ταῖς πρώταις λαχούσαις τέτταροιν φυλαῖς, ἵνα ἐκεί-
γων μὲν ἑχάστη τὰς ᾿ς ἡμέρας πρυτανεύῃ, αἵ δὲ
λοιπαὶ ς' ἀνὰ λέ. Πρυτανεῖα δὲ οὐδετέρως οὐχ εὕ-
ρηται. τινὲς δὲ, ἀργύριόν τι, ὃ κατατέϑεταν ὑπὸ
τῶν δικαζομένων, καὶ δίδοται δικαστικὸν τοῖς ἕξα-
κισχιλίοις.
4583, 7. Φωρᾷν] ἐρευνᾷν, ἐκζητεῖν.
460, 2. Χοῦν] χωννύναι.
465, 17. Τοπάζειν) στοχάζεσθαι, ἐνθυμεῖσθαι,
ὑπονοεῖν, καὶ ὑποτοπεῖν δέ.
4753, 9. Ἰγυκτερινὸν σύλλογον Σημείωσαι, ὅτι
γυχτερινὸν σύλλογον, τὴν ᾿Επινομίδα φησίν.
474, 25. Ἢ τρὶς Ἐξ, ἢ τρεῖς κύβους] Ἢ παροι-
μία παρὰ Φερεκράτει ἐν τοῖς ΜΠυρμηκανϑρώποις.
κεῖται δὲ ἐπὶ τῶν ἀποκινδυνευόντων. τὸ μὲν γὰρ
Τρὶς ἕξ, τὴν παντελῆ νίκην δηλοῖ, τὸ δὲ Τρεῖς κὺ-
βοι, τὴν ἧτταν. πάλαι γὰρ τρισὶν ἐχρῶντο πρὸς τὰς
παιδιὰς κύβοις, καὶ οὐχ, ὡς νῦν, δύο. ἔστι δὲ ὅμω-
γυμία. Κύβον γὰρ ἔλεγον ἰδίως αὐτὸν τὸν ῥιπτού-
μενον, ὅτε πλήρης ἐστὶ, καὶ μή. τοὺς δὲ κύβους τοὺς
τοιούτους οἱ Ἴωνες καλοῦσιν Οἴνας, καὶ τὴν παροι-
ἰαν οὕτως ἐκφέρουσιν" ἢ τρὶς ἕξ, ἢ τρεῖς οἴνας.
475, 10. Ὕπαρ] “ὕπαρ ἐστὶ τὸ μέσον ἐγρηγόρ-
σεως καὶ ὕπνου ὁρώμενον. ;
ἱ
534 ΦΟΒΟΙΠΪΑ ΙΝ ΡΓΙΑΤΟΝΕΝ.
ΕΙΣ ἘΠΙΝΟΜΙΔΑ.
478, 1. παιδικῆς δόξης Οἶμαι, ἱλαρᾶς" ἐξ οὗ
καὶ Παιδικώτερον, τὸ ἱλαρώτερον..
488, 26. Διαριϑμήσεται διαλογέσεται.
486, 18. Προσπαίσαντι] προσπαίξαντι. ἀντὶ
τοῦ ὃ τὸ σ οἵ ᾿Αττικοί.
491, 8. Ῥρύμας] δὁρμὲς βιαίας.
“ἂν, ᾿ {
νι ΤΑΝ ᾧ τ τ
ἌΣ ΣΝ, ὅδ Ψ
ΩΣ ϑῦν
ππν ἜἜΞΕ κου,
κι ρ Σὰ, ᾿ ᾿ Ψ
»"
] ν᾿
«ἶὟι ]
Ὰς. » γε
"- ὧν» “7ῳ, χ
Ξ-" ὲ ἐδ ᾿- ἢ 4 ρων
Ζ παν τε ον
ὉΞ
τ. ἅν.
᾿- ἅπ. ““ἌᾶΓ-ᾷ τ
τον 2.
ΣΕ τω μὲ
-ε έν τ. Ψ
“ν»ν ἤΚι, ον σάν ς
ΠΝ
Ἵ
ἜΝ ἡγυ"
᾿
ΠΕ 70 ἸΑΣ 1818. ν.6 1Μὸ
Ε]αϊῷ:.
Ρ]αἴοηϊβ ὀρθοῦ ξΕα.
ςτογθοῖγρδ. --
ΕἾ
᾿
ἔ᾽
Live Music
Archive
Librivox
Free Audio
Metropolitan Museum
Cleveland
Museum of Art
Internet
Arcade
Console Living Room
Open Library
American
Libraries
TV News
Understanding
9/11